장음표시 사용
251쪽
indulgentia, sed tolerantia indigna, de abusus ineptis mus,utique annumerandus illis abusibus,& defectibus, qui sunt signa maxime sensibilia sine talis Eccusa, or ira Diai, filo/ suos.
Irobatur Veritas Catholica, propositioni damnata opposita, ex Conciliis s satribus.
C. Missas, de Consecrat. δώρ. a. Missas die Dominica saeuo I ribas totas audiri speciali ordine praecipimus,ita ut ante benedictionem Sacerdotis egredi non praesumat.
Colon. I. an. I sys.flari. 7. 24. Docendiasque populus, Ut
qui iuxta antiquum Ecclesiae ritum singulis Dominicis ad communicandam Corpori & Sanguini Domini non se Praeparat, Missae saltem Parochiali hisce aliisque festis diebus intersiti. Et rit. I s. Qui autem non perseverant In oratione, usquedum Missa peragatur .... conVenit communione privari. Num in populo, quem Canones & Conci-Ita iubent audire Missam, nulli reperiuntur peccatores necdum reconciliati ὶ si non habeant ius assistendi Missae, cur igitur sacri Canones, dc eadem Concilia hos non e cludunt ρι-διί M. uel 's. Cum audiendae Missae rationem populum Parochus docet, ex propitiatorio Ego Sacrificis, riorem fractum capere possiι, hoc eum saepε admoneat ; ut campanae signo dato, quo fideles ad Missae sacrum voeantur, sese quisquis colligens, si sibi alicuius mortiferi peccati conscius est, summo ex dolore affetius, vitaeque
252쪽
emendandae certo stabilique proposito suscepto, supplex a Deo veniam petat. Res. Concilium non mandat, ut Peccatores necdum reconciliati excludantur a Sacrificio Missae: sed dicit simpliciter, sincerum dolorem stabileque propositum emendationis concipiendum esse , nec non suppliciter veniam a Deo emagitari debere, ut uberio rem ex hoc sacrificio propitiatorio fructum capiant. Iradent. Sin. 22. e. a. Sancta Synodus decernit, sacrificium istud verε esse propitiatorium, poque ipsum fieri
ut, si cum recto corde & vera fide, cum metu dc reveren- . tia contriti, & paenitentes ad Deum accedamus, miseri cordiam consequamur, & gratiam inveniamus in tempore Opportuno. Huius quippe oblatione placatus Domumas, ratiam, o donum paenitentia concedens, crimina & peccata etiam ingentia dimittit. Res. Illis, qui sunt peccaritores actuales, concedit Dominus hanc gratiam ex m rito sacrificii Missae, cui assistunt. Id Sebs. 22. de Iove anae est evitanae in celebrat. -D. Neminem praeterea, qui ρ lice se notoro criminosus sit, aut sacro Altari ministrare, aut sacris interesse permittant. Rest. Concilium non excludit peccatores occultos, quia duntaxat loquitur de peccatoribus publicis. Greg. M.tr hom. 37. in Evang. Mittamus ad hunc legatio nem nostram sacras hostias offerendo , singulariter namque ad absolutionem nostram. Nam quoties ei hostiam suae passionis offerimus, toties nobis it absolutionem nostram passionem illius reparamus. Res. Ergo necesse non est,
253쪽
HAEc propositio est falsa, erronea, scandalosa, iniuriosa Ecclesiae eiusque usibus.
um lcge prohiberi peccatoribus , ne audiant MisCim.
Opposita, videlicet, peccatores peccando non perdere lusassistendi Sacrificio, videtur mediati revelata; ciam necessario sequatur ex veritate fidei, quod peccatores, profitentes fidem Ecclesiae,sint quoque membraCorpori S Ecclesiae: ex quo patet, hanc propositionem Qitenelli nihil aliud esse, quam sequelam fluidam & natia ratem, ex senistentia eius haeretica alibi pronuntiata, quod nimirum Pecca res non sint de Ecclesia.
ad transgressionem praeceptorum Ecclesiae, mandantis omnibus Christianis sine distinctione, iustis& peccator,bus , audire Missam diebus Dominicis & Festis: peccator enim, putans sibi ex iure divino non licere interesse Sacrificio, non diu luctabitur, nec anceps haerebit divinum ita, ter & ius Ecclesiasticum, cum agatur circa rena,vanis sitis propensionibus omnino adversam , seseque porti benter determinabit pro iure divino, sibi favorabili, proponens deinceps in statu peccati nun mam audire Missam : iam praevidetur, Jan seniZantes Rigoristas hic forsitan illaturos , eandem posse praesiimi consequentiam ex praecedito communionis Paschalis, cunctis Christianis imposito,
254쪽
quamvis jure divino sit prohibitum,communicare in peccato mortali ; & sic quemadmodum peccator obligatur ad conversionem & confessionem pro communione Pacchali, sic etiam teneatur ad conversionem & confessionem pro audienda Missa. Ad haec respondetur, praeter-nrisis jam dictis , nimirum , qUod ex Scripturis non cor stet, iure divino prohibitum esse, audire Missam in statu peccati mortalis, sicut id constat de communione PaLehali, certum esse, haec duo prαcepta, audire Missam, de Communicare in Paschate, plurimum inter se differre; illud de auditione Missae recurrit siligulis septimanis, imo non infreqtientcr in cadem Septimana aliquoties; cum Econtra istud de communione semul in Anno redeat, tribu fit rite peccatori ab iandans spatium ad communionem se disponendi : Quod majus est; si Confessarius poenitentem non iudicet satis dispositum ad communioncm Paccharem , potcst impletionem debiti Paschalis prolongare in aliud tempus: aded, Di poenitens, humiliter obtemperando iustis sui Conscssilii, non violet praeceptum Ecelesiae , nec offendat Deum , Omittendo communionem tempore, ab ipsam et Ecclesia prα fixo.
Non sic sentiendum de praecepto audiendi Missam :: eum hoc praeceptiam frequentius redeat, hinc non semper peccatori tempus dc voluntas favet sese reconciliandi cum Deo, tit praeceptum illud in statu gratiae adimpleatur , apprime in principiis Moderatorum Ianserat Zantium, utpote qui a suis poenitentibiis & menses & annos exigunt integros,ad explorandam ipsorum poenitentiam, , Hli 3 PClusin
255쪽
priusquam eis absolutionem tribuant. Praeterquiim quod Confessarius nulta polleat authoritate dispensandi ab obligatione audiendi Missam, vel eam transponendi in aliud tempus : propterea semper eon siquitur, quod si peccator necessitate laboret violandi vel lus divinum et jus Ecclesiasticum, potius prolapsurus sit in violati nem Ecclesiastici, quam divini iuris, commodissime is determinando, diebus Festis & Dominicis non audire
4. Haec propositio est etiam injuriose ne iausibus. Ecclesiae usus est, non solum peccatoribus permitatere auditionem Missiae, sed & eos ad hanc auditionem compellere, efimque praecipere diebus Festis & Dominicis; cum sipe, inquiunt nostri Episcopi in suis instructionibus pastoralibus , quod intuitu mysteriorum divin rum peccatores concepturi sint sacrum horrorem ab alto, Sintque movendi per reviviscentiam fidei ad petendum a Deo Spiritum contritum & humiliatum, in quo consistit verum Sacrificitam cordis r hic usus nonne damnatur ab amerentibus , peccatores non habere ius assistendi sacrificio Missae ; non eis licere sacris in. teresse mysteriis '
ECelesia authoritatem excommunicandi habet, ut eam exerceat per primos Pastores de consensu, sal.
tem praesumpto, totius Corporis. Disitirod by Cooste
256쪽
ECclesia seu Calui om-ium fidelium Authoritaterra excommunicandi habet immediate a Deo, non Corflus Pastorale, ut ea in exerceat per primos Pastores is de consensu exis, Vel saltem praesumpto totius Corporis, quod es tσ-tus Carus omnium filium.
Ut benε comprehendas, in quo lateat venenum huius propositionis, explicandum prius est, quale sit Eccle- hae regimen. Igitur advertendum, tria dari genera regiminis simplicis. Regimen Monarchicum, quando Princeps lus immediate populo praesidet: Regimen Aristocraticum, cum Primates seu optimates populo praesunt: ac tandem regimen democraticum , quando plena potestas & Authoritas stat penes Populum: ad tria haec genera seu formas regiminis simplicis accedunt quatuor aliae formae regiminis mixti seu compositi: primUm con-sstit ex tribus formis regiminis simplicis. Secundum re gimen est mixtum ex Monarchia & Aristocratia. Tertium ex Monarchia re Democratia. Quartum ex Democratia& Aristocratia. Iam quaeritur, qualem formam habeat tegimen Ecclesiae:Non hic discutere intendimus quaestiones quasdam spinosas & intricatas, ad destructionem magis quam ad Dat onem deservientes, ut alibi diximus: Solummodo dicemus, quod omnes Catholici conveniant, Re gimen Ecclesiae eme Monarchicum, temperatum tamen ex Aristocratia & Democratia. I. Ecclesiae regimen est Monarchicum, quia Ecclesia guber
257쪽
gubernatur a fiammo Pontifice Vicario Christi, & Capite visibili totius Ecclesiae. 2. Regimen Ecclesiae est tempe. ratum ex Aristocratia, quia Ecclesiae particulares reguntur ab Episcopis, qui sunt veri Principes &Pastores Eccle-sae , & non simpliciter Vicarii summi Pontificis. 3. Democratia quoque non nihil participat ad Ecclesiae regi men, non quod penes populum stot aliqua authoritas , sed quia nemo ex populo est, qui non possit elevari ad primos dignitatum gradus, si ad eos idoneus iudicetur. Longe aliter circa haec sentiunt haeretici. Quando. quidem nullum agnoscant in terris Christi vicarium nee aliud Ecclesiae Caput, praeter Christum, idcirco respi ciunt Monarchicum regimen ut Tyrannicum , institu tioni Christi contrarium , nec recipiunt aliud Regimen in Ecclesia, quam Aristocraticum Vel Democraticum,sub praetextu , quod Christus nulli homini singulari, sed Ee clesiae universali, id est, Communitati fidelium, tradi derit potestatem clavium. Quoad exercitium huius potestatis haeretici inter se discordant: Quidam ex ipsis e cent, ut Illi ricus neminem esse in Ecclesia, qui praesideat, totamque authoritatem in populo residere. Alii, iit Calvinus, b) defendunt, quod, licet populus habeat quandam authoritatem in Ecclesia, suprema tamen Amthoritas refulgeat in consessu Seniorum, id est, Presby terorum seu Pastorum, aut Ministrorum, ubi Episcopi non alia gaudeant praeexcellentia, aut praerogativa, nisi quod sint primi inter pares. Iuxta systema priorum E
ab Centur. 1. l. 2 e. 7. etesiae
258쪽
Hesiae regimen est Domocraticum et & In Systemate po steriorum magis apparet Aristocraticum, quam Dein
Huiusmodi haereticorum opinionibus etiam asserenda est sententia Richerii, condemnata Romae , & in Galliis sub initium regni Ludovici XIII. Richerius docebat, Ecclesiam utique regendam eme a summo Pontifice& primis Pastoribus, in quo differt caeteris haereticis, nec Primatum Papae , nec Authoritatem Episcoporum admittentibus: sed volebat insuper, primos hos Pastores suam Authoritatem non recipere immediatε Christo, sed a Corpore seu tota Massa fidelium, quibias non aliter praesint Pastores, nisi tanquam eorum ministri & servi rex quo necessario sequeretur, Ecclesiae regimen esse purε
En Errorem, quem Quenellus hac sua propositione
promovere conatur. Singulis terminis, quibus ea con struitur, de hoc convincimur. Dicit I. Ecclesiae Auisortiatem excommunicandi habet: id est solvendi & ligandi, ut eam exerceat per strimos Pastores. Evidens est, Quenellum stis hoc termino Ecclesi. intelligere congregationem fidelium. sive totum populum fidelem , tanquam distinctum a primis P astoribus; clam di versi modε loquatur de his & illis: atqui si Caetus fidelium Authoritatem excommunicandi habet, ut eam exerceat per primos Ministros, Utique sequela est necessaria . quδd nimirum Pastores aliam Authoritatem non habeant, praeter eam, quam a populo recipitant, quamque loco populi exercent tanquam eius Pars III. I i . mini-
259쪽
mini stri. a. Dicit Quenestus , quod Pastores exerceane Authoritatem excommunicandi, ab eo eri saltem prafum Io toIius corporis . Igitur Pastores sit bini Authoritatis destiam; non enim evidentius datur signiam dependen-riae , quam cum quis tenetur submittere & conforma. re iudicium suum judicio alterius. Hoc patet, & ab ipso Authore sex Columnarum conceditur. Absit, quod Hexaptista expurget Quenellum ab hoc errore; econtra eum firmare nititur, tametsi incassum, naulta Authoritate Scripturarum & Patrum , quorum textus stim pene ipsim et, quos haeretici passim hucusque usurparunt ad evincendum, quod potestas clavium tradita sit fidelium caetui, ut exerceretur per ministrOS. ASententia Excommunicationis, inquit Hexaptista, is quam S. Paulus pronuntiat epist. I. ad Corinth. conis
D tra incestuosum, plene iustificat propositionem Qcie- ,,nelii XC. adeb, ut nulla alia defensione indigeat. Hicis Apostratus dicit ad fideles, quod velit, ut hujusmodi
,, reus tradatur Sathanae: In nomine Domini nostri Jesu Chri- , icongre garis vobis se meo Spiritu i id est, secundiim Hexa plistam, qu6d Apostrahas non tulerit judicium excommunicationis contra incestuosum tanquam praesens, prout ex textu patet, sed quod Voluerit, ut caetus fidelium Corinthi suum iudicium uniat cum iudicio eicis, ad serendam sententiam in nomine Iesu Christi. Verbo, qliodPaulus desideret, ut Corinthii consentiant ipsus iudicio excommunicationis, idque ratificent : aegre quis pate tius se declaraverit pro Richerisino.
260쪽
Id, quod immediate subjungit de Quenello, non minus convincit, &delarvat Authorem sex Columnarum.
menellus elongavit omnes sensus reprobos, qui pocri istat imputari suae propositioni: monstravit, quod non possit inde erui, potestatem clavium exercendam es ,, se a simplicibus fidelibus : positisὸ contrariam dixi ; ita ,, sonant proprii ejus termini; ct expressὸ omnes Laicos,
M omnem fidelem simplicem , verbo, omnes exclusi ab hoc exerci-M tio , qui non sunt neque uisivi, neque Sacerdotes; cum dixi ;M Ecclesia potesatem excommunicandi habet, ut eam exerceat
per primos pastores. Veniendo postmodum ad assensumis praesumptum; nescio, inquit Quenellus, sua comis scientia consulat Episcopus, qui profert sententiam Excommmo,, uicationis , nisistrasumat , quod Ecclesia in istam consensiatr,, quines hoc non prasumeret, id non post esse ex alia causs, ,, nisi quod crederet Oam sententiam contraire regulis Ecet
Attende, quomodo ex his verbis argumenter. Quenellus elongavit omnes sensus reprobos, qui possentim- putari suae propositioni, monstrando , quod nunquam dixerit, potestatem clavium exercendam esse a simplicibus fidelibus: igitur sensus reprobus propositionis consistit secundum Hexaptistam duntaxat in hoc , si diceres, simplices fideles debere exercere potestatem clavium; igitur secundiam Hexaptistam non est sensus reprobus, si dicas,populum recepisse immediate a Deo hanc potestatem,
quam primi Pastores pro ipso exercent. Ergo Quenellus, ejusque Apologista hunc sensum posteriorem adoptant tanquam sensum Catholicum et & in hoc adamussim