장음표시 사용
271쪽
Propos I9. eiusdem. Clerus submittit βο imperio posu. Ium Larcum , ut sese super eum erigat per censuras Ecclesiastieas excommunicatums , sufflensio- or interdicti. Quenellus huic abusui solerter praecavens declaravit , Clerum non posse ullam serre sententiam Excommunicationis sine consensu ad minus praesumpto Corporis seu Caetus fide. lium Propos et 8. eiusdem. Sine hujusmodi mo grosis capiti- Papis &Episcopis Chrsas mutio melias Ecelsam suam faberna*uper veros se os suos, ct disicipulos, per orbem terra rum d usos. Propos 2'. eiusdem. Apostili, o fideles Presbyteri 91ime praefuerunt Ecclesia in rebus a salutem necessarys , ante Dam fuerit introActus Papatuae, Concilium Trid. Sest 23. can. s. si quis dixerit, in Ec Mesa Giholica non esse Verarchiam , δωλώ ordinarione institu ram, qua constat ex Episcopis, Presbyteris , o miniseris, Ana
Mema si . Si authoritas tradita sit fideli populo, utique paret ad oculum nullam in Ecclesia Hierarchiam existere, vel saltem eam non esse ex institutione divina Idem Concilium eadem Sessi can. 7. Si quis dixeris ιEpiscopos non esse Presbyteris Superiores, vel non habere potestatem confirmandi ordinanssi , ieI eam, quam habent, istu mse eum Presbrteris communem, uri ordines ab ipsis eo atos Mesopul, ita potestatis saecularis consensu aut Nocinione irritos esse, AEut eos , qai nec ab Ecclesiastita dr canonica potestate rite ordinati nec missi sum, sed aliunde venerunt , legitimos esse Verbio sacramentorum ministros, Anathema sit. Quenellus omnes Diqitigod by Gomb
272쪽
tres hos errores, Anathemate Concilii Tridentini infames, renovat. Secundum ipsum potestas excommunieandi eommunis est Presbyteris & Episcopis: dicit enim, solos Laicos excludi ab exercitio huius potestatis : Erg6 Pres. byteri iuxta Quenellum tanta pollent authoritate, quanista Episcopi; primi pastores nequeunt excommunicare nisi de assensu ad minus praesiimpto populi et erg6 nullam possunt statuere ordinationem sine consensione plebis; non enim talis consensus magis requiritur pro uno, quam pro altero casu. Caeterum si simplex populus suscepit a Deo potestatem clavium, ad eum quoque pertinet electio & Missio Ministrorum in Ecclesia: ergb universi, a primis Pastoribus misit vel mittendi, non fiant ministri legitimi. Haec est abyssus errorum , in quam praecipiti cumsu tuit excaecata Iaruenianorum Secta, Xcommunicationis iniustae metus nunquam debet nos impedire ab implendo debito nostro: Nunquam eximus ab Ecclesia, etiam quando hominum nequitia videmur ab ea expulsi, quando Deo , JEsu Christo, atque ipsi Ecclesiae per charitatem affixi sumus. PAti potius in pace excommunicationem-anathema
iniustum, quam prodere Veritatem, est imitari sanctum Paulum et Tantum abest, ut sit erigere se contra authoritatem, aut scindere unitatem.
PROPOSITIO XCI PROPOSITIO XCIL
273쪽
JEsus quandoque sanat vulnera, quae praeceps prim rum Pastorum festinatio infligit, sine ipsius mandato; Iesus restituiti quod ipsi inconsiderato Zelo rescindunt.. I.
Sensis Naturalis Propositionum.
v xcommunicationis iniustae, 'ustinique, in nun emtius casu debet nos impedire ab implendo debito
nostro , qualicunque, nunquam enim eximus ab Ecclesia, nequιdem secundam ius externe is pondi debitum nostrum; senequis 3 cum excommamcamur se niam DTes canonum, is sine infustitia ex parte . communicantis ζ neque etiam ,
qtrando hominum nequitia videmur ab ea expulsi ;quando Deo , Iesu Christo, atque ipsi Ecclesiae inruisibili. δεμ cae ut justorum per charitatem astixi sumus. Pati potius in pace, e pratione absolutionis . sne d
monseration uae innocentia, ad extergendam Hxam, cuiuscunque generis excommunicationem aut Anathema iniu- stum, quam prodere veritatem, est imitari S. Paulum ,eIiam Ialiter excommunis Ium. Tantum abest, Ut ca perpeFo sit erigere se contra Authoritatem Eeclesia o Praelatorum excommunicantium , aut scindere Unitatem. Iesus quandoque sanat vulnera quae praeceps primorum Pastoriam festinatio, etiam secundam Regm 'las Canonum, infligit sine ipsius mandato, aut ad minus ρ se, Disitiroc by COOste
274쪽
sumpto a sensu to ius Corporis Ecclesiae. Iesus rest; tuit, quod : ipsi inconsiderato Zelo restindunt, ut taliter communicisti ' inon teneantur in foro externo strerere tanquam excommunicatos.
Cum haeresis fit ex malis longe maximis, quae possint amigere populum Dei, cum sit malum funestissimum, summeque contagiosum, idcirco solicita Mater Ecclesia . extremo huic malo extrema adhibet medicamenta, vio.. lentissimo succurrit remedio, ut eo vel sanet, vel praeservet filios suos. Remedium istud Excommunicatio est ;clavus ille spiritualis,& gladius anceps,de quo Apostolus:
a) arma militiae nostra non carnalia sunt ine potentia in Deo, ad destructionem munitionum , consua destruentes, or omnem siluaenem exroyen em se adversius sicientiam Dei, eris capti, iatatem redigenses omnem inteluctum in obsequium ανυΤι, or in promytu habentes , ulcisci omnem inobed en iam cte. Haeretici
omnium saeculorum semper experti sunt potentiam huaius armaturae spiritualis,& quid non tentavere, ut eam infirmarent, & inutilem redderent ὶ persuasi, praepotentem hanc armaturam esse Validissimum obstaculum proamovendis eorum erroribus, & econtra saluberrimum rea medium servandae obedientiae & devotionis populorum , decisionibus Ecclesiasticis debitae; hinc omnia excogita runt, ut excommunicationis contemptum fidelium menatibus inspirarent, ac salutarci a cius timorem inde surri perent: Wicleffus, Ioannes Husis, atque Lutherus inter alios insigniter eminebant propositionibus suis, contra excommunicationem frendentibUS. . uidesistant in praeaecatione vel auditione ῬerL dxini , aio.
275쪽
sunt excommunicati. Timendumnes, superiadsit art. 3O. Papa, aliorumve Prais latorem excommunicatio : cum Acensura Anti-ia risti. communicationes , inquit Lutherus , art. 23. conisdemn. per Leonem X., non sunt nisi orna Mema, nec prisans hominem communibin Ecelesia precibus. Oportet in aere risDanos , adiungit art. 24. magis amare excommunicationes, quam formidare.
Egregiis hujusmodi principiis haud dubiib infistens
Quenellus, propositiones suas periculosas contra excomis municationem promovit: Instar aliorum haereticorum fulmine Ecclesiasticae Excommunicationis tactus, contra omnipotentem roboratus est ; vult remederi salutariter remordenti conscientiae, seque in tuto constituere contra pungentem gehennae timorςm, ex censura Ecclesiae sibi incussum; vult fanaticis suis reflexionibus & cael ros animare, ne timeant fulmina Vaticani, ne forte salu-hri formidine excommunicationis, utpote poenae omniis
Um terribilissimae, excitati, Veritatis recenter fabricatae proditores essiciantur, id est, ne se constitutionibus Apostolicis metu Censurarum subiiciant. Audiamus super hoc disserentem Apologistam : a Inutile est, si dica- tur, Quenellum abuti hac Regul , tametsi vera. Incanis Sum praetenditur , enellum his propositionibus velis te inspirare populis Spiritum independentiae , eosque ,, dementare, ut spernant censuraS & excommunicatio- nes Ecclesiae : plene hae in re justificatur ex columna
276쪽
se collaterali: Etsi vero supponatur, quod sine atra calum ., ni a supponi nequit, Quenellum mox recensitas fovisse intentiones; haec tamen ratio nequaquam sussicit ad se iustificandam condemnationem principii, puram, pu- is tam Veritatem continentis. Si quando salva sit eiusmo- di potestas, damnandi tales propositiones, nulla post- ,, haec Religionis veritas ab excommunicatione secura is remanebit; cum nulla sit, qua non possimus abuti. με Ad haec respondetur i. quod Quenellus nullam patiatur calumniam, nullam imposturam, quando creditur, eum huiusmodi circumferre principia, in despectum censurarum Ecclesiae. a. Quod textus collaterales, ab eius Apo.
logista allati, sint insufficientes ad Quenelli iustificationem. 3. Quod sit a vero remotissimum, Quenelli propositiones in seipsis puram putam continere Veritatem. Ex ordine hoc totum probabimus. I. Principium receptum, & traditum ab omnibus Theologis, est, quod ad censurandam propositionem non stium mod5 examinanda sit propositio in seipsa, sed insimul attendendum ad tempus, locum, circumstantias, &ipsum opus,in quo talis propositio statuitur,praesertim vero considerandus est character, situs & conditio Authoris, propositionem illam insinuantis: poterit enim huiusmodi propositio induere sensiam Catholicum, tempore, loco, persona, aliisque observatis circumstantiis, cum tamen variatis circumstantiis indueret sensum haereticum, praesertim si proponeretur ab haeretico, vel ab alia persona, in
fide suspecta. Exempli gratia: Quid magis Catholicum ,
277쪽
quam haec propositio. Uberum arbitrium est gratia, quam omnes a Deo recipimus, o sime qua nihil agere possumus : nihil ominus si dicta propositio extaret in libro cujusdam Pela. giani, tempore, quo Pelagianismus amigebat Ecclesiam: nonne dicta propositio, tametsi in se verissima, mereretur censuram ὶ pariformiter differendum de propositionubus menellinis, excommunicationem concernentibus ;proferuntur enim in tempore , quo Ian senilinus cervices elevat contra omnes legitimas potestates, publice earum Authoritati insultando; proferuntur in libro, qui totUs Ianuenietat, qui Iansentino scat et Usique ad verticem fiam me exoti o ; proferuntur a viro, Violenter de haeresi suspecto, qui a multis abhinc diebus induit frontem ada
mantinam contra omnes Bullas , Omnia Anathemata
summorum Pontificum. Quis deinceps dubitabit 8 imbquis non credet, eius propositiones, ex testimonio Apol gistae susceptibiles reprobi sensus, revera intelligendas esse, & ab ipso Qxtenello intelligi in sensu haeretico, non Catholico i quis sensatus aliter judicet tet. Iustum hoc iudicium amplius clarescit, quod ad Quenelli iustificationem non sufficiant textus illi, ab Authore sex Columnarum allati , quibus monstrat, quam terribiles effectus excommunicationi in tenellus attribuerit. Enim vero quis Lutheranus , quis Calvinista, qui non aequε ac Quenellus agnoverit potestatem excommunicandi,quam Ecclesia Christo accepit ' quis non concedat,excommunicationem esse supplicium suppliciorum omnium acerbissimum i possent de hoc afferri senistentiae veterun ectariorum ad minus tam efficaces & d
278쪽
cisivae, ac stant sententiae Qtieneninae, ah Authore sex Columnarum citatae, nisi lectoris patientiae parcerem. Praeterquam quod potior pars textulam Quenelli, ab ejus Apologista prolatorum , parum vel nihil ad rem faciant, nec reipsi sint repugnantes errori illi, quem suis propositionibus suadere satagit. Esse sterribilis excommunicatis: ait Qtienellus tamen, cujwpoenas excommuniacatio, sine com aratione terribilior est: Excommunicatio ultimum est remedium contra culpas mortales I qui contemnunt excommu-nIcationem , quando eam meruerunt, ignorant sanλ, qu/dsit,coram
Deo esse instar Ethnicι or Publicani es. Optime; at quis putat se committere peccatum vel culpam mortalem, insurgendo contra Bullas Pontificias, tametsi receptas maiore parte Episcoporum i quis est ille, & laudabimus eum qui fateatur plene persuasus, se meruisse excommunicationem contra se fulminatam 8 Estne vel unicus Ian senista inter Gallos , qui, cum excommunicatur, non protinus dicat cum Quenello : Credimus sacrificare Deo impium, sacri si crimus Diabolo Dei femum. Igitur Omnes textus, ex quibus Apologista sibi imaginabatur eruere meliorem causam siti Clientis, sunt prorsus steriles. 3. Verumtamen supponamus tandem, omnia mox dicta non sic se habere , certum tamen est, propositiones Quenellinas in seipsis esse censuris dignissimas. Pro quo observandum , qudd licet perispe confundator iniustitia excommunicationis cum ejus nullita. te , nihilominus intercedat ingens differentia intor hanc Stillam. Quamvis enim omnis excommunicatio nudia sit etiam iniusta, non tamen omnis excommuni Ll a catio Disitig Corale
279쪽
easio injusta semper est excommunicatio, Praelatu mandat sub poena excommunicationis rem aliquam,quae notorio transcendit sphaeram suae Authoritatis; cum repugnet iuri divino & naturali: vel fulminat forte sente
riam excommunicationis, contrariam regulis sacrorum
Canonum, vel contra personam, eius iurisdictioni non subjectam. Talis excommunicatio nulla est, & abusiva: at vero Praelatus mandat uni ex sitis subditis aliquid . quod jus habet mandandi, subdito verb impossibile est , id servare ex impedimento occulto : vel Praelatus vibrat
sententiam excommunicationis contra innocentem,co
formiter tamen omnibus regulis, per sacros Canones praescriptis. Talis excommunicatio in se est iniusta, non
Hoc posito, omnes Theologi docent, excommuniacationem nullam & abusivam non eme curandam: aliter vero censent de excommunicatione iniusta. Quantumvis injusta sit, timenda est ,& inaxim e curanda, saltem tunc, quando injustitia ejus non e st notoria, neque sententia Praelati in se continet errorem intollerabilem. It que homo in talem excommunicationem prolapsus , quamvis ex seipsa iniustam, debet tamen omni conata possibili laborare, ut ab ea absolvatur, suamque demo
strare innocentiam. Qubd si haec defensio fiat excommmnicato absolute impossibilis, siastinenda est patienter i Iis persecutio in spiritu humilitatis & iblectionis,sine immeνaria praestimptione rumpendi vinculum, quo ligatur in foro externo; ita quidem, ut, si trucus, taliter ab ho-
280쪽
ne excommUnicatus& denuntiatus, interesset sacrificio Missae, mortaliter Deum offenderet, sicut Sacerdos, si in tali statu celebraret Altaris mysteria, revera fieret irreis gularis. Quoad prohibitionem, quam posset facere Praelatus sub poena excommunicationis, in re aliqua, ad quam ex obligatione tenemur : Iterum distinguendum est : vel enim agitur de obligatione, in qua potest dispensare Ecclesia, verbi gratia, in exercitio Religionis : vel agitur de obligatione, in qua Ecclesia dispensare nequit; verbi gratia, in rebus ex iure divino vel naturali nobis impositis. Si sit quaestio de obligatione dispensabili ab Ecclesia , tenetur quis obedire, nec ulterius progredi: si vero sit quaestio de obligatione in dispensabili, vera, reali,& indisputata, non autem de obligatione imaginaria, quam quis velit manu tenere contra dictamen rectae rationis & pistatis; tunc Utique nemo tenetur obedire: si vero dubiumst de veritate & realitate hujusinodi obligationis , praesumptio stat pro Superiore, ac favendum est pia submisisione eius mandato.
His omnibus hen E perpensis haud aegre deprehenditur, propositiones Quenelli in seipsis esse censura dignis
simas. Excommunicatioms injusta merus nunquam deles nos
i eiure ab implendo debito nosero. Haec propositio est inde finita, per consequens generica & Universalis. In sensiamo proprio & naturali intelligitur de omni genere excommunicationis iniustae, nulla excepta , de omni genere debit sive dispensabilis sive in dispensabilis, sive realis