장음표시 사용
71쪽
Bern. tract. de char. e. 3. Discat homo Deum diligere . ἔζ sr non propter suam bonitatem, certe propterjuam utialitatem propriam : & hic gradus amoris amare inchoantihus primus est. Iam vero amantibus infimus gradus , cum nec propter ipsum sed propter nos Deum diligimias.
D. Bona . I. I. d. I. a. I. q. 3. ad I. Contigit Deo
vire inruitu mercedis. Supra quod dicendum, quod illa merces aUt est ipse Deus .... Et sic intuens mercedem non utitur Deo, quia non refert ad aliud: Aut merces illa est aliud; & tunc potest eam quis intueri: aut ut causam moventem;&sic est malus mercenarius, & sic utitur: aut ut rationeni inducentem ; & sic bonus , & hoc modo
non utitur. De imis. r. l. 3. e. 49. HG, cum tibi desiderium aeterna beatitudinis desuper infundi sentitur .... Dilata cor tuum,& omni desiderio hanc sanctam inspirationem suscipe. ras . hom. de verb. Damid: Missum ego ' Imitatores Christi lineas tenent humilitatis et o sola est, qua charismrem acquirit.
Id. in c. s. Math. I Sicut enim superbia omnis fons malorum est, ita humilitas cunctarum origo Hrturum. Resi Et consequenter ipsiusmet charitatis. v. in Psalmy3. illemperbus erat in bonis factis, iste humilis in malis factis. Videte fratres: placuit Deo magis humilitas in malis factis , quam superbia in bonis factis. M. de Sanct. Lirginis. e. 3o. Haec disciplina christiana d cet humilitatem, qua & acquirat se custodFat charitatem.
72쪽
inie ax esse ad gratiam promerendam , retinendam ων re Uriarandam, quam si omni tempore' coram Deo inveniaris non altum sapere, fedrimere. Id. fram. 4. in vigil Nativ. Domini. Quid humilitate di-itius, quid pretiosius invenitur, qua nimirum regnum eaelorum emitur, & δνina gratia acquiritur PM. A ficis Eri p. e. s. Ut castitas seuTharitas detur, Amilitas meretur ; quoniam Humilibus Deus dat gratiam. ergbrirtutes istas accipit , servat accep-
eas , servatas conmmat. Id. m. a. in Natis. DonM. Sola virtus humilitatis estiaes, reparatio charitatis. M. Ep. 372. illud quoque non Otiose, puto, adiiciendum, ut in aequisitionemialutis se gratiae tribus gradibus astendas , humilitate, fide, timore. Humilitas enim est, eui gratia datur: fides in qua suscipitur; timor a quo eu
stodituris ciem. Afex. l. . om. Has ego dico virtutes eme fieri Dium Deo gratum & acceptum, mansuetudo, benignitas
I. Oh P.PAtres Ecclesiae, & praesertim S. Augustinus, di I. cunt, Deum audire solum clamorem cordis qubd tune cessemus loqui ad Deum, cum cessamus ama're; quod frustra clamemus, si non sit Spiritus charitatis', qui clamat: nonne hae sunt penἡ propriae expressiones
Paenelli,queis utitur in suis propositionibus in
73쪽
Resp. M. Patres sunt valde alieni mente Quenelli;
nolunt asseverare, ut ipse, quod tacente charitate omnes reliquae Virtutes vel obmutescant, vel a Deo non audiantur : volunt selummodo dicere, Deum non multum attendere ad labiorum motus,ad simplicia verba oris,sed ad sanctas aspirationes cordis, a Spiritu sancto nobis inspiratas : De sanctis hisce affectibus loquitur S. Augustunus, cum dicit , nos cessere loqui , quando cefamuου amare ;S. Doctor hoc loco agit de piis desideriis in genere, quae per preces praesentantur summo Numini: Continuum des derium tuum , inquit, a continua vox tua ; tacebis, si amare destieris ; id est, si fovere bona desideria cessabis. a. Object. S. Augustinus pronuntiat terminis se malibus , sicut Quenellus , quod non sit nisi unicum opus, in qUo omnia continentur, nimirum fides, quae per charitatem operatur et addit S. Bernardus , quod absque charitate fides non Operetur. Reo. Verissimum est in sano sensu , quod unicumst opus, in quo omnia continentur; nimirum opus fidei, quae operatur per charitatem; qui enim virtutem charitatis possidet, non negliget praxes omnium aliarum virtutum , quas Deus praecipit : sed falsum est , quod praetendit Quenellus, hominem nunquam bene operari nisi mediante vera charitate ; ipsemet enim charitas ex fide promanat, ac veraciter in hac Virtute continetur, tanquam in suo germine, aeqUe ac omnes caeterae virtutes : Quoad dictum S. Bernardi, fidem non age-
74쪽
re nisi per charitatem , per hoc confirmat oraculum Scripturae ; fidem sine charitate mortuam esse ; id est, nos nullam habere vitam in Christo nisi per charitatem , omnes actiones per fidem sine charitate exercitas , quantumvis bonae sint ex se & laudabiles , nihilo minus esse actiones emortuas, in ordine ad promerendam vitam sempiternam. 3. Obje I. Testatur quoque S. AUgustinus , amorem non posse subsistere sine spe, nec spem sine amore , nec unum & alterum sine fide: ergo hae virtutes sunt inseparabiles ; ergo ung virtus sine altera possideri haud
Reis. S. Augustinus non docet, quae docuit Luthea rus : cujus doctrinam Iansenius ejusque discipulus Quenellus videntur ad litteram descripsisse ) nia mirum , quod fides non sit sine amore ; sed docet, quod amor non fit sine fide : grandis diversitas: Deus amari nequit, quin cognoscatur per fidem ; sed po test cognosci per fidem , nec tamen amari , imo odio haberi, prout odio habetur a daemonibus , qui etiam credunt, & contremiscunt. Quoad eloquium S. Augustini, spem quoque non posse existere sine amo
re; etiam illud verissimum est : quippe quod spes ipsa sit
amor, si non amicitiae, saltem concupiscentiae: amor, quem S. Thomas appellat amorem minus perfectum , qui praecedit amorem charitatis perfectae; quanquam quit S. Doctor, spes charitate prior sit persemone,iamen charitas spem antecessit : dein manifestum est ,
75쪽
moraliter impossibile esse, ut vere desideretur, & plenε possideatur summum bonum sine quadam inclinatione benevolentiae erga illud; quae posset vocari charitas inchoata , tametsi necdum foret charitas vera & propriε dicta, ut econtra volunt Iansenius & Quenellus.
alificatio Propositi inm damnata m.
quinque propositiones merentur propε omnes iisdem qualificationibus insigniri: siant falsae, erroneae, & proximae haeresi. I. Sunt falsa ex omnibus hucusque allegatis r.
tionibus. 2. Sunt erronea , opponuntur enim veritati inscripturis contentae, 6c quam inde inserimus per rati
cinium : talis veritas est, quod proprie dicta charitas non sit prima virtus, nec pri ipium omnium Virtutum, di quod possint aliae virtutes subsistere sine charitate. s. Sunt saltem haeresiproxima, si non penitus & formaliter haereticae: videntur enim essentiali cohaerere copula cum doctrina haereticorum, qui arguunt de peccato omnia prorsus opera, iustificationem praecurrentia , quique volunt nunquAm amitti charitatem, quin simul deperdantur & fides S omnes residuae virtutes; qui deinnique totum dogma hic recensitum stabiliunt in hoc Θ- Io principio, videlicet, neminem bonum operari nisi ex fide, quae per charitatem Ope etur.
76쪽
DEus noni coronat nisi charitatem ; qui currit e talio in puli ischalio motivo, invaniam currit. :
DEus fion coronat nisi charitatem Ῥeram OproprIe dicinoam i qiai currit ex alio impialsia & ex alio motivo
quantumcunque bono, inVaniam currit. Deus non remunerat nisi veram charitatem e non au-
Iem caeteras Ῥιπι uies: QUoniam charitas Bla Deum honorat.
iactςnus unicς texigimus, asi dempnstrgre conati m- mus bonitatem & utilitatem actionum Christianarum , . qum , pqccat9ribus : mqdo autem ggendum est de ijsidem Christiqnis actionjbus p ut fiunt a iustis, ac .sstendundum, quaenam sol conditiones necessa jae & es senti alas, ad hoc, ut ejusinodi actionea sint vere merit riae & dignae remunerptionis & coronationis in aeterna haereditate. Circa quod plur*s syripantur quaestipnes in, Theologia , qu β hic ad longum nun vacat: se-
77쪽
imperari a charitate, qua iustus suam operationem a tualiter aut virtualiter ad Deum referat. In exemplo. Satisne est iusto ad promerendum Caelum, quod Deum adoret, ex dictamine profundissimi respectus, quem habet erga infinitam ejus magnitudinem, vel requiriturne,
ut Deum adoret ex motu remotivo amoris , quia eum
agnostens ut infinith amabilem, omni, qua potest, gloria & honore prosequitur
Theologi circa praesens quaesitum non concordant; quidam volunt, ad actionem vere meritoriam vitae aete nae sufficere,quod fiat in charitate, hoc est, in & cum ch ritate habituali, quae tribuit actionibus supernaturaliabus iustorum sufficientem dignitatem ad verum meritum : εcontra docent alii, ad verum meritum non sum-cere, si actiones fiant in & cum charitate habituali, sed requiri, ut fiant ex charitate, quae Vere influat in acti nes per modum causae efficientis, easque actualiter aut virtualiter ad Deum tanquam ultimum finem & summum bonum ordinet. Haec opinio est S. Thomae ct S. B
naventurae, a quorum sententiis vix videtur posse disicedi sine periculo errandi. Verum sequiturne exinde, nullam dari Virtutem vere meritoriam praeter charitatem l profecto non: ingens enim intercedit discrimen inter duas has propositiones: Nulla datur virtus meritoria sine charitate;&; nulla datur alia virtus meritoria quam charitas. Prima involis vit veritatem fidei saltem in una ex duabus sententiis, mox supra reIatis; altera continet errorem indefensibi-
78쪽
lem: quaelibet virtus specialis , dicunt Catholici Theo
logi , habet suum characterem specialem, quanquam stibordinatum charitati: meritum castitatis non est meis ritum paupertatis , nec meritum paupertatis est merutum obedientiae et sic etiam meritum charitatis non est meritum harum trium Virtutum, & vicissim: tametsi tres hae virtutes non habeant meritum sine charitate. Propemodum ea est conditio virtutum in ordine& respectu ad charitatem, quae est circa diversas vitas in homine. Homo Vivit triplici vita vegetativa;
sensitiva,& rationali et quamvis vita vegetativa & sensitiva non vivarit 'in homine sine vita rationali , hoc
est, sine anima, quae est substantia intellectualis & rationalis; non tamen ex eo consequitur , quod duplex illa vita non sibi vendicet verum characterem Vitae, sibi proprium N particularem , per quem utraque es sentialiter differt inter se , δι simulavita rationali seu intellectuali : Similiter, licet caeterae virtutes meritoriae non sint absque charitate , attamen non desinunt retinere specialem mum characterem virtutis & meruti , qui eas distinguit essentialiter ab invicem, & a ch
Quenellus vel ex defectu sat penetrantis ingenii, vel ex defectu Catholicae sinceritatis non vult ingredi hanc Theologiam: non ipsi sufficit dixisse , omnes virtutes Christianas nullum habere verum meritum nisi per charitatem ; sed caeco impetu & genio suae sectae raptus , audenter concludit, non dari aliud meritum ,
79쪽
quam meritum charitatis, nec per consequens aliam dari virtutem praeter charitatem, Deum riori coronare, nee remunerari aliam virtutem in caelis, quam charitatem .ed quod haec sela fit vera virtus, ac stia Deum vere ho-horet; in quibus Quenellus se exhibet fidelem Amami. Ehsem Jansenii, cuius se declarat Zelosum inique distupulum, ut statim experiemur in sequente par rapho
. yof tom. 3. l. f. . F. 3. S. Aug. docet, nustam prorsus aliam dari Creaturae rationalis, praeter am'reni
Dei. Profecto haec doctrina parebit valde peregrina Sectatoribus Philbiphiae morali s Aristotelis. '' ' ' Et paulo insta. Eece quomodo ianctus Doctor ab λ- tutissimh definiat, quo vir usu sit charitas, qua amatur, quod amari debet, nimirum Deus S. August. docet eodem Iolco, qu6d libio noti sit lotatus aliis virtutibus , sis iis c uantum plus et minus Chari attis aberi ' Et is rei 'Ctitia igitur bona voluntas nihil sin aliud, quam ipsa charitas , hinc evidenter sequitur, quod rini hominis nihil It aliud, i Charitis. - si in stis. Ih possibile est amare lustitiam, bac ardeatre charitate . juam Spiritus sanctus 'infundit-instratteorduus 'nostris. Veritas enimis sesima iustitiae, quae est 3n Deo, hihil est aliud ,' quam ipse Deus. Cum igitur anim 'necpbssit vivere, nec esse botia & iusta , si noea clitigat
80쪽
Anti-Hexapia. ' 69 hunc formam Justitiae, quae est in Deo, hinc evidens est, quod virtus, bonitas & iustitia, quae est in homine, -
sa uisa inaequam amor Dei. l . I
Probatur Veritas Catholica propositionibus
. i. damnatis opposita. i. i , Ex Ratione. UIx melius evincitur, quod charitas non sit Nirtus ge-i herica, sed particularis, essentialiter dives ab aliis,
qUibus proin convenit meritum suuma arricidare & proprium, quam Authoritate & ratiocinio S. Thomae. Veiarum est, quod hic S. Doctor, ut dicit Ian senius, si jectator Moratis Ps sophia Arasotelis; attamen arbitror, nullum fore Lathplicum, qui non malit sequi pium Sectatorem Moralis Philo phiae Aristotelis; qtiam Sectatorem impium haereticae Theologiae Lutheri & Calvini: lic argumentatur S. ThomaS.. a i ,, est generi m-Universse , non ponitur ipse in umero rerum par cidarium; charitas ,όrtitur in nu- mero rerum particularium; nimirum fidei, spei, iuxtari id, quod testatur Apostolus: M2 nunc autem fides. , oesi, ,, charitas , Iria haec : ergo charitas non est virtus univcrri salis aut generica, sed VirtuSdi Versa a caeteris. , , Alia demonstratio deducta ex eodem S Doctoro: - Αctus & habitus contrahunt tum characterem, Pt , , quod idem est, specificantur a si is obiectis formalibus: