장음표시 사용
91쪽
Ita omnino est: impostor audiret talis mendicus , si divulgando, omnia sibi deesse ad victum & amictum, residua haberet adhuc alimenta & vestimenta : si vero querulus sit, omnia sibi deesse , unde vivat, nemo sensatus intelligit, ipsi deesse corpus & animam Un cum laceris semi-tegumenti centonibus ; sed omnes capiunt verbum istud , nempe misero deesse totum ad refocillandam animam, ac protrahendas miserae vitae reliquias et pariter, quando peccator conqueritur , totum sibi deec se, ideo, quod desit charitas, iure merito instruitur processus contra ipsum, eosque, ex quibus hanc cantilenam haereticam didicit; nemo enim supponit, quod illi, cui deest charitas, deficiat quoque corpus Sc anima , libertas& ratio , sed intelligitur tali peccatori deesse, quidquid medij ad salutem requiritur. Itaque talis peccator clamans omnia sibi deera, idcirco, qu6d desit charitas, non ideo poterit dici impostor , quia adhuc possidet rationem & libertatem; sed ideb obiurgari tanquam impostor
poterit, quod adhuc residuas habens gratias orationis, spei, ac maximε fidei, in qua tanquam in germine & radice continentur non duntaxat caetera ad salutem media,std4ipsa charitas; nihilominus mentiatur omnimodam egestatem, & penuriam omnium, ad vitam aeternam semulentium. Verum exactiore trutina ponderemus allatam comparationem Authoris sex Columnarum : Quid si talis calamitosus, de quo meminit Hexaptista, post totalis suae indigentiae declamationem genericam ad singula desceΠ-deret
92쪽
deret quid si ad aucupandam transduntium eommiseraetionem eloquentius intonaret per enumerationem parditium , eiulando ; deest panis, desunt denarii redimendae vitae, desunt creditores ad pellendas famis sic sitis ini rias, deest corporis valetudo subeundis laboribus; aegri tudine , doloribus, aerumnis exhausto nihil prapter egeo statem superest: naturam non abstulit pauperies , sed n turae subsidia: nonne flebilis isthaec oratio satis foret imtelligibilis' nonne sermo inunde clarus S explicitus e talis est sermoQuenelli. Non contentus, se generaliter duxime, totum deesse peccatori. eui deest charitas; enumerat , atque exenterat, charitate egenum etsi ne Deo , sine spe, sine Religione: peccator, respectu cuius nec Deus est, consequenter a Deo totaliter derelictus est , utpote homo , cui Deus hec unicam confert gratiam: similiter peccator, respectu cuius nec misio est, consequpriter nutilius fidei est, cum fides sne Religione Ribsistere nequeat, nec Religio sine fide: ergo miser peccator omni salutis medio & remedio destitutus jacet. Eni quid peccaverit his propositionibus menellus, & quid damnaverit Ecclesia. g. II.
Probatur Veritas Catholica ex Scriptura
, . . Patrisum LMe. I D II. Quanti mercenarii in domo P tris miliabundant panibus η ego autem hic fame pereo. surgam, x ibo ad Patrem meum.
93쪽
Resi Peccator, qui sic loquebatur, n6nne habebat fidem,& spem, tametsi charitate privatus e Foan. I 2. 42. Verumtamen & ex principibus multi crediderunt in eum; sed propter Pharisaeos non confitebantur, ut E Synagoga non eiicerentur. Dilexerunt enim gloriam hominum magis, qu m Gloriam Dei. as. Vides igitur, hos Principes habuisse fidem, nec t. men habuime charitatem.
I. r. 13. a. Si habuero omnem sidem, ita ut montes
transferam: charitatem autem non habuero, nihil sum. Conc. Triae deg. s. Cun. 28. Si quis dixerit, amissa per peccatum gratia s-l se fidem amitti; aut fidem ,quae r manet, non esse eram em; licEt non sit ViVa.... An thema fit. m. Alex. I. 7. stram. Ac mihi videtur quidem esse quaedam prima salutaris mutatio, qua sit agentibus addem: secunda, qua a de ad cognitionem: illa vero traiiciens ad charitatem. Ombr. in Praim. II 8. ν' I66. Qvi exspectat, sperat charitatem: ergose racedit, sequitur salus: spes stilis pracurrit afectum. Chris in I. U. Cor. c. 3. Si quis malE vivit eum fide recia, auxilium ei fides non praestabit, ut non' puniatur opere perdito. v. in Psalm. Io3. Non ergo se iactent, qui fortasse me charitate habuerint hoc munus sanctum. prophetiae.
habeatis fidem cum dilectione, quia potestis habere fidem sne dilectione.
94쪽
Id. LI s. de vis. c. I 8. Sine char te fides piadem
pors esse, sed non prodesse. Id. m. v. Dan. tract. Io. Iam credit in Christum, sed odit Christum.... adde huic fidei dilectionem ; .ut fiat fides, qualem dicit Apostolas : fias qua per Hlectionem
Id. Enchir. e. II 8. Qui non amat, inaniter credit; Miami sint vera, qua credite inaniter sperat; etiamsi ad ν ram socitatem doceantur pertinere , quae sperat: nisi&hoc Credat & speret, quod sibi petenti donari possit, & amet, Quamvis enim sperare sine amore Ribintellige,sine amore concupiscentiae non possit, fieri tamen potest, ut id non amo, sine quo ad id, quod sperat, non potest pervenire et tanquam si speret vitam taeternam quam quis non anni aes o non amet fustitiam qua ad illam nemo pervenit. I li t issi Abb. l. de nat. se digniti amor. e. s. Potest esse, ut es o spei sint e charitale ut autem charitas fidem de spem in se non contineat, non potest esse. Laur. yU. de lign. visa. l. deside. c. 3. Haec nempε fides, qua credunt daemones & homines mali, Deum esse, qu Iitas est mentis, sed informis , quia e charitale est; quam homines malos posse habere Apostolus declarat, dicens:
sunt fides & spes deesse; fides ven, se spes sine charitate esse possum. Dicunt tamen quidam , quod fios sine
95쪽
charitate esse non potest, quorum error hic destruitur; cum enim dicit Apostolus, si habuero omnem fidem, ita ut montes transferam, &coastquenter fidem perfectam) charitatem autem non habuero, nihil sum Ecc. Innuit manifes δ, qu6dfides etiamperfecta potest haberi sine
D. Bona 'l. 3. d. 23. I. c. Accipiendo virtutem,
ut habitus rectificans potentiam aliqua rectitudine iustutiae,& vigorans eam circa opus difficile, habitus politici informes dicuntur esse virtutes. . Hoc etiam modo fides knformis quae quidem est in malis Christianis, habes esse in genere inutis. . . . sicut apparet in multis Christianis carentibus charitate, qui libenter & humiliter audiunt verba spectantia ad doctrinam fidei , & constanter & vutiliter abhorrent haereticam prRVitatem.
ORatio impiorum est novum peccatum,& quod Deus illis concedit, est novum in eos judicium.
O-νυ oratio impiorum semper est novum peccatum , α omne, quod Deus illis concedit, est novum in eos
' Simulat Author Hexaptarum , se hoς loco plurimum laborare , ut intelligat, quid sibi voluerint denunti tores huius propositionis; num forte, quaerit triri buere Quenello cogitaverunt execrabile illud dogma,
96쪽
is qu6d impii peccent, incipientes ad Deum recurreretis quod sit peccatum, si derelinquat impius viam suam, seis extricando e statu peccati, Delimque interpellando is humili precatione e ipsine crediderint, Quenellum ver ,, sari in hujusmodi errore & quid aliud intenderunt his
Asmilibus attentatis, nisi mUndo palam facere, eorum ,, denuntiationes proficisci tam ex spiritu , calumniae . quam erroris i Absque metu nimiae evagationis potest assecurari Author Hexaptarum, quod denuntiatores hujus propositionis, dicam potius, quod summus Pontifex, qui eam damnavit, probε merit instructias , Quenellum hoc loco eundem errorem amrmasse, quem ejus ApoIogista negat; partim, quia hic error occurrit naturaliter intellecatui legentis ex proprie inantibus & significantibus te minis ; partim, quia fluido sequitas , utpote sequela nocessaria, ex principiis amenello alibi stabilitis. - - . I. Haec propositio, oratio impiorum Sta est propositio indefinita: atqui omnis propositio indefinita in materia gmatica ut jam notquimus, est ianirarsalis; ergo' ce eum , quod sit intelligenda μόmni oratione impiorum cuiu*unque naturae sit, &quod menellus hic clare do ceat, peccatorum precessemper esse nova peccata Frustra ergiversatur Milior sex Columnarum, is satis., esse si consideretur, in qualiuom circumstantiis Q ei hi, nellus ham: propositionem posuerit , ut eam purges ab Μ, omni inquinamem sinistrae intentionis, ipsi affigen-
97쪽
,, dae. Circumstantiae, quae monstrant, Quenellum or is tiones impiorum applicare iis, qui orantes sequunturis Iudaeos, de quibus ibidem agitur; id est, qui orant cum ,, iniustitia, ingratitudine, malitia, duplicitate, in Elenistia. ,, Hae circumstantiae sunt prorsus steriles pro iustificanda Quenelli causa: quidquid enim praecedit propositionem hic ventilatam, nullam omnino habet connexionem cum illa ; discursus Qtienelli non est discursus connexus aut concatenatus, sed intercisus, sine ordine&delectu coacervatus ex variis reflexionibus,sola distantiae Iocalis relatione invicem colligatis. Et, quod est hac in re praecipuum, ipsemet Quenellus non spernenda sedulitate praesentem ab antecedente Reflexione segregavit maiore interpunctione ; qua innuit, nullum affinitatis ligamen esse inter utramque in suis Ideis & conceptibus. Qiiod si in editione de A.' ''. loco verborum ,--- piorum, substituit terminos, talis oratio 3 non tamen ex eo magis excusabilis est , chun id fecerit celandae impietatis gratia, quae in priore editione quid nimium horroris Orsese rebat; quam tamen impietatem, non obstantehac correctione in secunda editione, necquidquam imminuit , cum in continuandis ut plurimum iisdem principiis immotus perstiterit. a. Et vero, si ita sit, ut vult Quenellus quod M.
At remaneat anima , qua Deum atque usius gratiam amisit, nspeccatum'peccati confecuriones, ae generalis imporensia ad Iaborem, ad orationem ad omne opus bonum', si ita sit, im
98쪽
quam, qud ne Christo, ne charitate nihil altari se possimus , nisi tenebrae , nis aberratio'nspeccatam , nonne seqHela uringet, peccatorem , qui caret gratia & charitate , fundere coram oculis Domini preces abominabiles, tanquam novum argumentum divini iudicii & condemnationis in eum λ adi, replicat Author Hexaptista; is Maia non Qiae- ,, nelluS fatetur, orationem peccatorum, qui habent d is siderium quoddam conversionis , esse Deo gratam Verum est, hoc eum fateri: sed quis est penes ipsium sta tus peccatoriam , quorum preces sunt Deo grataeὶ status imaginarius & chimericus, cuius niIlla unquam vi sa sunt vestigia nec in Scriptiaris & SS. Patribus,nec in ullo ex Catholicis Theologis : status , inquam, in quo praetensus peccator ex primo impulsu gratiae recepit summum amo rem, prout eum Vocat Ian senius, amorem sincerum, castum, gratuitum, diVinum & supernaturalem ; verbo:
charitatem veram & proprie dictam. Talis est, iu2ta Quenellum , status praetens peccatoris , cujus preces Deo sunt gratae & acceptae; quia, inquit alio loco,
lis peccator odit peccatum ex amore i usmet Dei.
Hoc nixus principio Qxrenellus pronuntiet, quantum voluerit, orationem peccatoris esse Deo gratam; verum tamen non in hoc justificatuS erit, nec minus haereticus, quin imo duplo major erit duplicis fautor haereseos. 1. Quod sic contra definitione Concilii Tridentini teneat, charitatem veram S proprie dictam,diffusam in cordibus
99쪽
nostris per Spiritus sancti gratiam non vere iustificare
peccatores. 2. Quod etiam teneat , omnes. orationes peccatorum charitate destitutorum esse peccata. , . Necdum satis; ponderosa superest reflexio faciendar Author sex Columnarum Videtur totum errorem, praeo
senti propositioni tribuendum , in hoc solo constituere , si videlicet per eam diceretur, orationem impiorum, hahentium quoddam desiderium eonversionis, esse noVum peccatum: is sensus reprobus, inquit, H qui huic propositioni possiet attribui, esset ille si diceretur, per . eam . quod peccator, qui exi dispositione cordis & impulsuri quodam nascentis amoris incipit reverti ad Dominum, is orando committat novum peccatum ; sed nunquid solus hic knsus est reprobus 7 ipponamus peccatorem de nulla rcconciliatione cum Deo mediante poenitentia cogitare: committetne talis peccator in eo statu toties
PeccatUm mortale , quoties formabit stiper se signum sanctae Crucis ὶ quoties se asperget aqua lustralit quoties 1blvet preces suas matutinas & serotinas i quoties sacrifi. cio Missae intererit aut assistet decantandis vesperis ὶ tenebiturne sese accusare de omnibus istis in specie & numero, secram exomologesin subiens revera hujusmodi fanaticus error nec visus nec auditus est, nisi in scholis Jansienistarum : nemo dubitet, non paucos reperiri inter directores exotici huius rigorismi, qui torqueant paeni tentes suos, exigendo strictam enumerationem talium, non nisi ex praetensione peccatorum. Concludendum
100쪽
igitur, praesentem propositionem Quenelli esse perverasam in omni sensu. . t . Non hic immorabimur, monstrando conformitatem propositionis cum doctrina Haereticorum , neque proin hando veritatem Catholicam eidem oppositam ex argumento Rationis; iam enim hoc totum praestitimus in Analysi aliarum propositionum huic amnium; tantommodo hic observandum, quod, ciam Scripturae aut P tres dicunt, orationes peccatorum esse nova peccata, i quantur de orationibus ex motu pravo, cupiditate viti sa, aut voluntate actualiter sinistra factis : secund- id, inquit S. Thomas, per quod orasio charatare caret: vel quod Ioquantur de oratione , quae fit inordinato & perverssi modo, ex vanitate, hyp*crisi, sine attentione, intentio
Probatur Veritas Catholica Propositiori damna tae opposita, ex Scriptura δ Patribus.
Si quis cognoverit plagam cordis fiat, Ec expanderit manus suas in domo hac: tu exaudies in
caelo, & repropitiaberis.' a. Machab. I. s. Exaudiat Dominus orationes Vestras ,& reconcilietur vobis. Si peccatores possint reconciliari Deo per orationem, igitur haec oratio non est novum petcatum. Orge m. s. hom. s. Et si peccatores estis orate Dominum et Peccatores exaudit Deus. Quod si timetis illud, quod in Evangelio dicitur: scimus, quia peccatores non emPars m. M audis