Jansenius exarmatus in epistolis instructivis et AntiHexaplis seu scriptis sex columnarum adm. r.p. Pauli Lugdunensis ... contra modernos jansenismi errores, & præsertim contra centum & unam propositiones patris Quenelli damnatas à d.n. papa Clemente

81쪽

,, at Verb, cum omnes virtutes habeant diversa obiecta se formalia, necessario sequitur, eas essentialiter differre. is Verum est, hoc commune esse omnibus virtutibus, quod omnes bonum respiciant: cum autem diversaeis dentur rationes boni, ideo oportet dari plures species is virtutum, quibus convenit speciale meritum propter ,, specialem rationem boni, ad quod respiciunt rese ideo, is ubi est specialis ratio boni, ibi es serialis ratio 'amoris. is Deinde quis Theologorum ignorat, dari in caelis retributiones & aureolas speciales, non omnibus Sanctis concessas r dari coronas & mansiones differentes secur dum diversa Sanctorum merita , quibus distinguuntur adinvicem ex diversarum virtutum praxi t alia line dubio est corona Conlatarum, alia Martyrum; alia est aureola Doctorum, alia Uirginum; utique castitati alia reposita est corona iustitiae, quam paupertati; nec eo modo re- compensabitur paupertas quo obedientia; peramaena ist- haec varietas coronarum in Caelis adumbrat partem pubchritudinis in Ecclesia triumphante, sicut diversitas virtutum adumbrat partem pulchritudinis in Ecclesia mili

tante.

Quis vero nos convincat emcacius, qualibet virtute vere honorari Deum, ac cuilibet specialem assignari mercedem, quis encomia, quae singulis virtutibus in sacris litteris attribuuntur i item, quam speciale illud meritum, quod singulis virtutibus appropriatur 1 Spiritu sancto , ac Patribus Ecclesiael iam in hunc scopum quaedam

loca citavimus: ampliora accipe, quae non minorem merentur attentionem. Diuitigod by Coos e

82쪽

ta Scriptura

I. Cor. I 3. I 3. Nunc autem manent, fides, spes, ch ritas, tria hac: major autem horum est charitas.

Reg. Sicharitas maior est caeteris virtutibus, utique caeterae illae virtutes etiam in seipsis continebunt quosdam gradus magnitudinis aut meriti. ath. y. v. 2. Et videns Iesus illorum, dixit Paralitico: confide, fili, remittuntur tibi peccata tua. Lac. I. 4s. Beata, quae creditasti , quoniam perficientur ea, quae dicta sunt tibi a Domino. 1 3. Quidam claudus audivit Paulum loquentem, qui intuitus eum, re videns, quia habebat, ut salvus fieret, dixit magna voce: siarge super pedes tuos. Rom. 3. 4. Credidit Abritiam Deo: & reputatum est ei

ad justitiam.

Resi An non speciale meritum fidei clare elucescit ex his testimoniis e P μ. 36.4. Adiuvit eos Dominus, & liberavit eos:& eruet eos a peccatoribus, & salvabit eos, quia1 rax

ID. - 3I. Qui autem sperant in Domino, mutabunt sortitudinem , assument pennas ut aquilae, current &non laborabunt, ambulabunt, & non deficient. as Vides etiam meritum speciale sperantis in Domino. Ecccxari Quoniam magna potentia Dei stilus, diis milib- honorinum c. I. I 8. Quia humilitatem ancillae suae.

83쪽

u. c. I II. Qtri se humiliat, ex habitiar. Reg. I s. 22. Melior est obedientia quam victimae: dcaustultare magis, quam Offerre adipem arietum. Prov. 2I. 28. Vir loquetur victorias. alm. 73 M. Pauper laudabunt nomen tuum. Ref. Itaque Deus honoratur' per paupertatem evange

Prou 22. II. Qtii diligit cordis munditiam, propter gratiam labiorum suorum in amicum Regem. Resi. Puritas cordis gaudet charactere speciali pulchritudinis di sanctitatis.

Poc. I 4.3. Nemo poterat dicere cantictam, nisi i a centum quadra ista quatuor mistia , qtii empti sunt de tcrra. Hi sunt, qui cum mulieribus non sunt coinquinati. Hi sequiantur agnum , qtabcunque ierit.

Psalm 24 9. 23. Sacrificium honorificabit me. Dan. II. 3. Qui autem dom fuerint fulgebunt ut splendor firmamenti: & qui ad justitiam erudiunt multos, quasi stellae in perpetuas aeternitateS. poc. I. I 3. Hi qui amitti siunt stolis albis, qui sunt ZHi sunt, qui venerunt de tribulatione magna, & laverunt stolas suas, & dealbaverunt eas in sanguine agni. Res. Quis non videt ex his textibus specialem Gloriam &distinctas aureolas Doctoium, Martyrum, & Virginiam. Hare.'. 8. Hoc genus daemoniorum non ςiicitus, nisi in oratione & jejunio. .R s. Ergo tam ieiunia qu)m orationes habent speciale suum meritum , quale non habetur in aliis virtutibus.

84쪽

s. 3. Beati pauperes Beati mites. Beati qui lutent &αRes. Singulis beatitodinibus speciale tribuitur meritum,

ac propria remuneratio.

Ex Patribus.

enchis. c. 3. Fide, spe, & charitate resed νυε nem . Res. Ergo Deus non per solam charitatem honoratur, &colitur. M serm. 27. Domus Dei rediando Iu datur, sperariis diligendo perficitur.

fide, exspectatoe, α quaerit charitate. Bern.serm. 72. de diores. Cultus Dei in tribin consistit, fide, spe, & charitate. Res. Igitur non in uno selo consistit cultus divinus. Mur. 'st. delig. vit. I. de char. e. s. Affectionuin autem ad cultum Dei pertinentium una est ti-n Maspes . . Alla est amor. Ombr. prasin rae. Sanctus Marcus in principio sta. tim locandum putavit: Mee ego mitto antelum meum .... I t & admirationem moveret, & doceret . hominem ha militare, atque abNinentia. fide placere debere. Bonam. 3.d '. dub. I. Deus non tantum colitur dulectione etiam fide. Guer. Abserm. in Nativ. R. V. Tunc veritas Christi in te

impressa est, si veritatem, quae ipse est, agnovisti . nitam glorificasti , timore iidelicet θα

85쪽

, cui neus dilectio, Deus sapientia, Deus consilium, Deus fortitudo est.

humilitas est. tract. I in yoan. Humilitas charitatis es meri-rum , charitas humilitatis praemium. Beo. L 2. de confiae ad Eug. Nullastendidior gemma in omni ornatu , quam humilitas.

v. conc. a. in Psalm. Ita v. 2I. Non potuit Deus

perfectius demonstrare, quantum sit bonum obedientia, nisi cum prohibuerit ab ea re, quae non erat mala: sola ibi

obedientia tenet palmam.

Id. serm. s. ad flaires in Erem. O venerabilis sanctaque obedientia i salus omnium fidelium, custodia omnium vinutum, tu caelum aperis, & infernum claudis. D. Bono. Di I. tit. 4. c. 2. Obedientia es summa in merito, vicina Deo, proxima Caelo. ui de contemst. Munae c. 7. Felix paupertas, per quam caelestis acquiritur hareditas. D. Bona .ssem. I. Dom. 22.post Pent. O sacratissiima virtus & omni laude dignis lima paupertast ... quae jug tuo commercio terrenos & miseros homines ad tantam honoris excellentiam extollis; ut eos haeredes regni caelorum instituas. Id. 'm. a. omnium n. Quid pretiosius vera paupertate , quae pretium regni causis ρHier. N. I4. adolantiam. Arduum est iter castitatis', sed magna sum rami ' . . x et de Sanct. νβα. 27. Gaudia propria Virginum Diqitigod by Coral

86쪽

Christi non ηιni non Virginum , quamvis Christi. Nam sunt aliis alia, sednustis talia.

Leo in Hortia. Rosam c. '. sect. 3. Homo castus amicuae est Dei, Angelorum cius, Virginum cognatius, Sanctorum civis amatus.

I. de vir. se bit, c. 3. Colitur autem Dems sacrifcio Iovis, & gratiarum actionis. Curi de laud. Mars. c. 26. t Martyris es inaestimabilis gloria, infinita mensura, immaculata Victoria, nobilis vir- . tus, incomparabilis titulus, triumphus immensus. v . I- qq. ang. q. y. Centesimus fructus Mart

rum est.

D. Bonav.sem. 2. de S. Barth. Triplex legitur corona in Scriptura: una aurea, altera stellea, tertia lapidea. Pr,ma corona datur Virginibus , secunda Praedicantibus, . tertia Martyribus. Usrm. 23 ad fratres in Erem. O sacrum ieiunium lΤu corpus refraenas, ne surgat: tu Virtutes incitas, ut resiargant; tu reum illuminas, & sanas, ut Vivat. EccLin pro f. Deus, qui corporali jejunis Vitia com- , primis, mentem eleVas, Virtutem largiris & praemia. .

Bonav. H I. Iitui. '. c. a. Aia virtutes coronam meremur ;

sed sola perseverantia coronatur. Hug. a S. Hi I. Erudis. Theolog. in specul. Eccl. c. s. Η1c si quis dicat, quod sola charitas est solum remunerabilis; Verum quidem est, si ita intelligat, quod sola non excisaeae alia, sed aliorum comparationem tollat: vel nulla sine ea,& nisi propter eam remunerandam esse.

87쪽

Et insta. Multa bona in Sanctis remunerat praeter charitatem, non quasi line charitate qua non sent uia charitas Nunquid enim nos dicemus, quod fides non habeat meritum ' absit. Et tamen ipsa non est charitas , fine ea enim esse potest; simul autem cum ea auget meritum. Sic ergo sua caetera dona remunerat Deus in his , qui ea cum charitate conserVant.... Et pro singulis suis donis, sive virtutibus, sive sacramentis , quae per charitatem custodiuntur, coronas reddit sim alas.

I. Ohem Q. Augustinus pluribus in locis dicit , quod O virtus nihil sit aliud quam charitas, imo testatur, quod nihil sit aliud, quam silpremus Dei amor: ergb Augustinus nullam agnoscit aliam virtutem praeter

charitatem.

Res. S. Augustinus, ut iam mpra notatum, saepε- numero sumit charitatem pro omni amore boni vel iustitiae, non autem pro vera Sc proprio dicta charitate, in quo sensu verum est, quod virtus non sit aliud, quam charitas; quod si nonnunquam verbo Charitas intelligatcbaritatςm propriis dictam, tunc nempε, cilim dicit: nisu

.mnino esse Mirtutem Uirmaverim , nissummum amorem Dei ἔintelligendus est, iuxta refloxionem S. Thomae supra citati , non qubd charitas essentialiter sit omnis virtus, sed qubdomnes virtutes aliqualiter dependeant a Charitate, in quantum scilicet nulla datur virtus perfecta & merutoria

88쪽

toria gloriae sine charitate: non quiast, inquit Doctor An. gelicus , essentialiter om- -rtus, sed quia dependent ab ea

aliquia ire omnes virtutes.

2. Obie I. Docet praeterea S. Augustinus, quod ille Blummodo Deum vere laudet & glorificet, qui Deum sincerε amat , dequbd non nisi amando cultus Deo exhibeatur et ergo verum est, quod docet menellus , sol1 charitate Deum honorari, eseque Blam a Deo remu

nerari.

Res. In duplici sensu verum est , qudd verus Dei cultus consistat in vera charitate; partim, quoniam omnis cultus Deo exhibitus reducitur ad amorem, qui est finia& plenitudo legis; partim, quia cultus non est perfectus, completus & meritorius sine charitate et in duplici hoc sensu locutus est S. Augustinus, non ex eo intendens destruere speciale meritum cuiuslibet virtutis, quod tantoperis extulit in mille Iocis suorum voluminum. g. R

uualificatio propositionum damnatarum.

propositiones sunt falsie, impiae, scandalosae, e roneae , faventes haeresibus, ac proximae haeresi. i. Sunt falsa; huius falsitatis nos convincunt allatae rationes & authoritates. a. Sunt quia dum suadetur & inculcatur, omnes virtutes excepta charitate esse inutiles, Deum per illas non honorari, Deum illas non remunerare, laeditur pietas, cultus Deo debitus ex parte avellitur, honor di. Vinus laceratur, atque minuitur. '

3. Sunt

89쪽

3. Diunt scandalo e quia sub si eciose ambitu perseotionis causant proximi ruinam spiritualem; fraudulenter' inducunt neglectum aliarum virtutum in Evangelio Praescriptarum, quarum praxis non tum necessaria est ad salutem, sed & ad acquisitionem ipsiusmet charitatis.'4. Sunt erronea: quippo, quod manifestE inferatur ex pluribus sacri Codicis textibus, charitatem non esse uni cam Virtutem, qua Deus honoratur, quaeque a Deo re-'compensatur.

- F. Suntoventes haeresibus, praesertim Quietismo, cuius stlemne principium & fundamentum est , cunctas Virtutes , universa bona opera ad charitatem reduci, cujus eXercitium praecipuum est, sese charitatis praetensae impressionibus conducendum tradere, & quae sunt caetera, pacifico otio disssimulare.

Sunt haresproximae, si non formaliter haereticae: non enim apparet, quibus terminis patentioribus magisque formalibus possit exprimi , nultam aliam dari virtutem ρω- ter charitatem: deinde vix videtur, qui ratione pos t pronuntiari absque nota haeresis , Qta charitate honorari Deum, eamque unicam remunerari; pugnat enim tale effatum oppositione contradictoria cum clarissimis Scripturarum testimoniis, singulis virtutibus singula sua merita assignantibus.

PROPOSITIO LVII.

90쪽

PROPOSITIO LVILI.

N Ec Deus est , nec Religio, ubi non est charitas. g. I.

Sese Naturalis Propositionum.

Omes γ/rtutes desunt peccatori, quando ei deest spes;& non est spes in Deo, ubi non est verus amor Dei. Nec Deus est, nec Religio, nec fides, nec ora, necu a alia virtus, i non est vera charitas. Nemo non advertit, has duas propositiones iterato refricare errores,in praecedentibus inculcatos; nimirum, nullam dari virtutem praeter charitatem, &cum amissione charitatis simul incurri iacturam omnium aliarum

virtutum, nequidem exempta Spe, & Fide Totum, quo praesentes propositiones distrepant a prioribus, videtur esse, quod illae obscurius, hae clarius errent, & quidem

modo tam explicito, ut vel invitus eas inter haereticas asserat, utpote ab haeresi inexcusabiles. Totum des Pereauri, quando ei deest systes , non esses in Deo, ubi non es amor Dei. inquit Quenellus. Qui affrmat totum, nihil negat, nec excipit; ergo omnes Virtutes univerum exclu De manent : incassum reclamat Author Hexaptarum , hunc esse vilem altercandι pruritum; is sequendo talem meia si thodum, ait, vi abolirentur tritissimae expressiones; is ita ut, cum egenus per regiones ciVitatis clamaret, omissinia sibi deesse , processus contra ipsum movendus foret: impostor audiret, quod egestatem sitam inci is cumscriptam clamitans in plateis etiamdum possesser se sit corporis & animae, insuper &Vestimentorum, qui