Hippocratis Magni [Orkos], sive Jusjurandum. Recensitum et libro commentario illustratum a Joanne Henrico Meibomio.

111쪽

s6 COMMENTARIus

tibios citat , intestigere libror a re praesenti alios, sive alia de rescriptor, quam de qua ibi agit. Contra eum vide do ctissimum Obertum Giphanium , Comm a i Arist. Polit.

s lib. v D. cap. i. Alio nomine dicebantur εγκυκλια sive vulgata.

quod, docente Suida,& Auctore Erymologici ,εγκυκλιον sit, τιάαανίιχῆ λι- ror universale. silve passim obvium i aut ut Simplicius lib. I. de Coelo, explicat, mr m Μοῖς quod multu, hoc est, communiter ct in vulgus proponitur. Hinc Aristot. Oeconom. lib. II. in princ. ait, fructus Politicae pra, stantissimos esse ex ijs, quae fert proprietas cujus que regionis, mercatura ludis .& demum τ ἐγκυκλιων, hoc est, ex rebia eo uidiano es communi biduit recte transtulit Germaniae rite Phoe. nix, Ioachimus Camerarius. Et idem Aristoteles lib. 1. Me. icor. cap I actutum se ait de sulminum casu, vorticibus ac.

censis turbinibus, e-τ αμων ἐγκυκλίων, hoc est de talem, quae communiter accidunt. Ita enim vertendum omnino censeo,

non de circularibus, ut contra apertam Philosophi sententiam Io vertit Franc. Valabius. Nec minus male Petrus Victorius, Hug. Montecatinus, & Petrus Ramus,apud Aristotelem tib 1.

Polli. cap cap v I l. - ἐγκύκλια Verterunt circati ria munia, & in orbem redeuntiar quae rectius Perionius munis

sordida ct vulgaria: Dionys Lambinus usitata di vulgaria Se-

pulveda vulgaria mini ιha, interpretati fuere. Eadem exoterica Aristoteles lib. de arte Poet. vocat λο ιλλ/δους ser' mones et ustatos. Philoponus Comm. in Arisf. lib. i. de an. & iv. I hysic. exoterica ait, τους γνηώους ἀκρ1αγάς, α λ' se τωνίω, e τ τ mQων ώφέλει - , nora ad legitimos auditores , da icommunem multorumque utilitatem scripta es.. Simplicius in prooem. Phys. eadem ait, non ακω άκυcέαι ut acroamatica; & l. 1 v. Phys. dicit esse κω, ai ραι αυα , ἀ&ἀμη λικ κα,-άκροαμαὶικὰ. Proclus quo

que Iib v. Comm. in Parmen idem Plat. a Pythaooricis ser mones quosdam ait voc)ri iis κους, sivesci elos acroamatico intelli.

112쪽

intelligimus, alios exotericos: quorum illos Zeno αλιθM seu veros hos χρ ωδεις, sive vocarit. Quam vero rationem in scriptis suis observavit Aristoteles, eandem & antiquiorum Aristotele, &recentioru plerique, non minus fuere amplexi . Nam & aliquot ante ipsum seculis Democritus,quem Hippo- Iacrates noster in Epist. τε φυπως' υσμου , p antissmum naturae se mundi interpretem, compellat, eundem in scribendo morem servasse videtur , atque iccirco post multas animadversiones alijs abs se editis libris adjecit, quem

τ χ ροὶονητων, si ve Electorum vocavit, in quo non, ut in caeteris, communia & vernacula, sed sublimia, certoque definita, &determinata pertractaret. Quod opus, licet ad nostram memoriam non pervenerit, a se tamen visium lectumque meminit Victruvius, A rchitect. lib. IX. cap. m. ad quem vide Ber nardinum Baldum lib. de verbor . Victruvianor, significat. &nos in Vitis Medicorum . in Democrito. Atque huic simile I 3

fuisse autumo Heracliti Ephesij opus, πει φυσεως, cujus ἀκροα- αν Darius Persarum Rex desideravit,ut ex ejus Epistola videre est, cujus verba quia ad hunc locum non parum faciunt subi j- ciemus. Edidi . inquit, sempnes de natura conscriptos ntesiectu Issct interpretatu discites. Adeo, ut etiam qui mustum in Graecis literis profecerunt, ct plurimum in meteororum consideratione studij ct diligentia posiverunt , tractatum isium non percipiaηt, qui tamen solidis rationiam a te conscriptus est. Rex igitur marim, is iasis

lim, te audire di secundum rationem a te informasscupit. Velociter ergo in consectum meum se aulam regiam p venia . HactenuS

Darius de Heraclito. Neque alium morem in scribendo ob - Isservavit Plato , si Galeno credimus, lib. delfaculi natur. in t M in princ. ubi alia ipsum vulgari modo ait tradidive, alia ολιγμοις ἀκροωπῆς καGGλουθῶν δὶ μονικοις λογοις δαυα - οις, sive, paucissimis auditoribis, scient tos sc=mones ad qui valentibu3. De 16 Pythagor s idem testatur Clemens Alexandrinus, Strom. lib. v. vocatque discipulos ipsorum alios ακουσμαἶκους, alios

113쪽

audita credebant hos vero, qui ad secretiorem doctrinam amissi rationes smul rerum edocebantur. Hipparchum vero Pythago raeum, quod Pythagorae quaedam paullo explicatius tradidis.set, accusatum Scholaque ejectum narrat idem Clemens. 11 Quod si divini Senis nostri monumenta contueamur, idem in ijs advertemus. Scripsit hic quoque non eodem semper stylo, nec omnia ubique eadem cura,neque omnibus sine discrimine& delectu. Discentibus quippe quae edidit, stylo descripsit

explicato & fuso, atque ad doctrinae perspicuitatem maxime apto, cujus generis sunt libri de ane, de veteri me dicina, com .

pluresq; alij. At quae doctis & doctrina provectioribus scripsit,

stylo brevi, &per summa quasi capita memoriae caussa complexus est, ut sunt barismi, Coacae praenotiones, Prognostea, li-18 bri de Alimento, de Humoribus, Epidemiorum . Quanquam in his vicissim, si recte advertas, non levis videatur essedisse rentia, ut clarius meridiana luce illi manifestum erit, qui Diademiorum & Apho morum libros inter se contulerit. Is illis enim, ut loquitur hac in re Marsilius Cagnatus, &Heurnius lociscitatis, praeter cotidianas rerum observationes, nonnullasque rationes nondum digestas, nondum constitutas ac definitas , nihil sere notabat; in bis vero, quos jam senior conseripsit, mature excogitatas, certas ac determinata ententim coiligebat: sive, ut Duretus ait, Annotat. ad Holler. lib. I. de morb. int. cap. XLII , in illis theoremat sust particularia , quae particulariter etiam ibi proferunturi in bis I s omnia prolata sunt 'ersimplicem emarationem Ex quibus omni

bus facile nunc fuerit colligere, quid Hippocrati sit πωγγ', quid α)ιροαστς. Per et ea nempe intelligit scri pia , quae Aristoteles vocasset exoterica, & tironibus satis esse poterant: per ἀ όα nν vero, quae Aristoteli acromatica dice-2O rentur, & magis in arte versatis reservabantur. At per λοιπόω απασu μάθ, αν, seu reliquam disciplinam totam, recte Zuingerus

di Heurnius heic loci intelligunt exempla singulana algur ly j

114쪽

ercitatioηem, quae constat, in qua merito potissimum totius artis momentum collocamus. Recte enim Philosophus artib. I. Metaphys. cap I. Siquis, inquit, universiale quidem cogno-sat, quod autem sub eo paniculare es, ignoret , penumero errasit a saando. Id erimMetu sinalite ent, quam singulare. Siquidem non hominem paullo ante dixerat j ns per accidenr sanat, qui medetur ,sed Cassiam aut Socratem, aut alium quempiam, quis c dicumtur, eui accidit homini e . Et disertius Galenus lib. IX. Meth. 22Med. cap. I x. Pro comperto habemus, inquit, non licere uissim aratis scientiam ranci , nisi ct metiadum quandam habueris per uniis versalia vocata theoremata, ct In particularum exemplis te exercueris : quam ηequefieri possit,ut ne multiplici in aegris exercitatione quod ex inu sit facias, nec sine universalium cognitione probe exercitatio procedat. Quippe quod in uηiversilibus methodus, in particularibus exercitatio con tit. Et lib. II. de loc. ads cap. I x. Sola mrihodirognitio, absque multimoda circa imam exercitatione, perfectos reddere disiipulos nequit. Sensus itaque verborum Hippocratis est: Se astum πωγγελιας, sive praeceptionum generastum, tum ἀΗοασεως, sive accuratioris doctrinae, tum exercitationis in particularibus, atque

adeo iotim artis copiam discipulis suis iacturum, &μωοαν mιηστο , ac sincere omnia traditurum. Hoc Isocrates, ut paullo ante monebamus, ἀπό- ομοκληρον μηδοῦνα dixit, Ammonius invita Aristot. --ι α λέαν et δάσειν, nec quidquam quod in rem faciat, invidiose celare. Confer Anutium Foesium in oecon. Hippocratis, Guil. Budaeum in Comm. linguae Graecae, Octavianum Ferrarium lib. de sermon. Exotericis, Franc. Patricium Discussi. Peripatet. Tomo I. lib. v I. & prae caeteris

ταανυ Salmasium, Notis ad Simplicij Comm. in Enchirid. Epicteti.

115쪽

Ioo COMMENTARI usCA PVΤ DUODECIMUM.

G1ριον. 8. Vocabuli Legis acceptio apud Plautum . 9. Discipulorum Hippocratis duplex iuramentum . ro. Hinocrates non quosvis dolere voluit. II. Invidia e ε Medisi furcillanda. ia. Hippocrates invidia expera. Is . Res sacra profanis non revelanda. I . Orgia ct mysteria

quid' 13. e stium solis initiatis tradendarum mos. I 6. Vos Armeniorumta. II. Chaldaeorum . 18. Hebrorum . I9. Druidarum. 2 o. Dib Oraorum 2 'Platonicorum. 2I. Brachmanum. χι. Liber elausius oe aperius Doctorandorum. 2 3. Initiati, non initiati. 2 4. H'pocrati Luxὰ Villanovano. 2 1. Tralliano. 26. Medicina praceptast remedia male vulgo revelantur. 27. ct eum agrotorum perieulo. 28. Iuris Civilis tranflatio germanica improbata. 2 v. Hippocrates vernacula sibi scripsit lingua, nee tamen Omnibus, sed doἱlis. 3 o. Nee intelligitur nisi ex se ips, ct a Lectore in arte exercitato. 3 i. ausa erroris Commen rerum in Hippocratem. 32. Etiam galeni innu. 33. Cratonis senteη tia. 3 . Medico um quorumiam supinitas, ct hine poenitentia aut poena. 3 1. 2 ec Gatenus omnibuε scripsit, qua edidit. 36. Nec ex Grabibu quidam, ut Haly bbas. 3 7. 2 Adierrhoes. 3 8. Rhasis sententia δε

idimus ea, quorum se copiam Hippocrates discipulis facturum promisit. Nunc porro quinam hi fiux, paullo pressius explanat. Primo igitur loco suo , secundo praeceptoris filios ponit, tertio discipulo caeteros, artis mysterus initiatos . De Praeceptoris liberis,

116쪽

ratitudine Hippocratis, in ejusdem posteros, quantum sit

erat, paullo ante diximus; de descipulis initiatis mox quaedam addemus. Filiis autem propriis merito primum locum defert, sive sanguinis propinquitatem spectes, & naturalem in

eos propensionem,sive inveteratam Asclepiadarum consuetudinem. A primo enim Esculapio,ut ex Galeno discimuril b. a II. eXercit. Anat. cap. I, qui princeps medicam artem disci. pulos suos edocuit, ars eadem, instar possessionis divinae, atque a Deo conce quasi per manus a parentibus potissimum, sive liberis, aut ex eadem familia agnatis, velut haereditario jure contradebatur, ut ipsa , tanquam communi symbolo uterentur, ut Aristides, apud Pindari Scholiasten in Nemeis, loquitur. Atque ea ratione factum est, ut artis Medicae studium in una Asesepiadarum familia per annos plus mille floruerit, liberis semper parentum vestigiis insistentibus,& avitae artis pollesssionem confer vani ibus. Eadem ratione

factum, ut qui medicinam hominibus facerent, ἰακων medicorum sil0 dicerentur, Medicique multi vel propterea magni fierent, quod ex Asclepiadis ortum ducerent. Quod quidem in aliis etiam familiis legimus observatum Nam&Ho- merus ideo Medicum quemvis mortalibus aliis peritioremeenset, quod ex Paeonis sit familia, quem Deorum Medicum finxerat vetustaς. Versus in hanc rem sunt Odyssδ. 'Iηκος θ εκας

quos eosdem versus Anonymus Epigr. Graec. lib. s. eodem sensu de Nicandro usurpavit. Ex quo vero Asclepiadae artem cum aliis communicare coeperunt, ejusdem haereditate ipses paullatim excidisse fatetur Galenus. Ut opinari libeat cum ornamento amisso fortunam etiam familiae postmodum ex-inctam. Qui vero sint μαθητη πωγκοιμα, ρι se a discipuli con F

N ι scripti,

117쪽

io 1 COMMENTA Rius seripti s ad verbum Latine dicere velis, Hippocrates ipse insi.

nuat, dum eos coniungit cum mςώ κτώοις ν ω hoe est, medico jurejurando obstrictis. Sunt nempe illi, qui medicino, nomina dederunt, juramentoque praestito inter artis cultores fuerunt adscripti. Ita Plutarcho in Romulo, Pyrrho, Quae stion. Rom. atque alibi -άρες προγυμι M. quos Latini tres vocabant conscriptos, sunt qui in ordinem senatorium apud 6 Romanos erant allecti adscriptique, Ωἐκur μους autem νομα,7 -τυκι' interpretatus sum, qui in legem medicam jurarim. Nομου enim vocabulum m λυ μον est, &non tantum legem notata magistratu latam, sed pωeptum aliquando, sive rationem secvn. dum quam aliquid fit. Ita νομ -apud Hippocratem in Mochlico praeceptum est, sive ratio deligaηdi. Apud Oppianum

Cyneget. lib. III. verS. cLI. notat con nudinem. Egy

ptiis Nομοι, si Diodoro Siculo credimus Biblioth. lib. I. cap. LXXI II, certae regionis sunt parier, quarum singulis Nomanis praeest, sive gubernator aut praetor. Aliquando pro modo Musico accipitur, qualis apud Aristotelem sect. XIX. problem.xxxv D. est ν οριρο ορθi D, &si si modus acutus & gravis. de qua vocis si

gnificatione vide quae prolixe & erudite disputat Ioan. Sel. denus I C. Notis historicis ad Epochas Graecorum, in Commentario ad Marmora Arondeliana. Significationes alias videre est apud Auctorem Elymologici, buidam, Foesium in Oecon. Hipp. Io. Corrhaeum in Definit. & Matth. Marti-8 nium in legico Elymol. At hoc in loco Hippocrati νοριγ su mitur pro conditioηρ, in quam aliquid promittitur, quo senis etiam apud Latinos vocabulum legis usurpari solere, testem do

Plautum in Asinar. act. I. sc. III. ubi ait: Habeo unde istuc quodpsu dem: sed in leges meas. Dabo, uiscire possis, perpetuum annum hune mihi ut serviat.

istum ostende, quem coccripsit Uraphum, Inter me, di amicam, di onam e leget pegeg .

118쪽

ibi utrobique leges sunt conditiones &ρacta, in s grapho compreis hesu. Ex Hippocratis autem his verbis recte colligit doctissi 'mus Zuingerus, duplici juramento discipulos artis olim constingi solitos, quod ab initio etiam monuimus. De primo hic loquitur Hippocrates, quod statim ab initio tirones praestabant, quando nomina sua apud Praeceptorem , aut Scribam medicum professi, interveniente juramento in numerum discipulorum recipiebantur,& συγγεγρομμυοι aut νομωἰηr γκῶ dicebantur: Alterum erat praesens hic hκO , quo obstrin. tebantur ijJerba sunt Zuingeri qui artem medica ub optimis praec pluribus hausi θρηt,jamque ad artis professonem accingerentur, valuti pala ira in campum, ex umbra in Solem, in mediam Hilicet hominummitam,ex literariis producendi pulveribus. Quod tamen Hippo-io erates, praeter discipulos jam recensitos, excludit omnes alios, atque αλλαν ίλνi,nemini artis medicae secreta revelare se veliste jurat : id non eo sensu accipi oportet, quasi invidia ductus ita statuerit, a quo crimine longissime abfuit. enim radebent esse Musarum fores, & invidiae expertes; & sibi etiam

dictum id putent Medici, quod de Philolaphis Theognis e.

Ti σφιν adiri I μῆν , Trita RG ; Η a atque interpres Musarum haud invitas esto, Eximium si quid noveris in Sophia:

rerum alia inq*irens, alia explicet, atque alia edat.

liberaliter communicare decet. Quod Deorum etiam exemplo

cuivis inculcat Phoey lides in Nuthetico

119쪽

io 4 COMMENTARI us

Invidus sis cave sociis, tibi ne mala dicant ipsa et id m inter se invidia sins Numina detunt. De Medicis vero eleganter simul & severe Scribonius Largus, in praes operis sui, Invidentiae crimeo , inquit, cum omnibus antimantibminosum esse debet, tum pracipue eraedicis : in quibuη nisipi ni misericordia ct humanitatis animi est , secundum ipsius professonis voluntatem, omnibw DIS se hominibi invise e debent. Et vehementius Alex. Benedictus Aphorism. lib. I. cap. I. Remedia 'aturae munera, non ostendere, se in arcanii habere, noηdecet, I perfidiae atque avaritiae cri ine manifesto. Longe itaque alia mens fuit Hippocratis, medicinam nempe, ut rem sacram, non sane nulli, sed saltim nemini nisi initiato, & juramento ad fidem servandam constricto , communicari oportere: non discipulis tin ut hic ait Heurnius seu firmis , nec vulgo quod experimenta

capta sine notatione causi morbi cae. Artis enim uIrumque intereres,

tum ne promiscue omnibus ad ipsiam iter pateret, tum ne ejus arcana lippis etiam ac tonsoribus communicarentur & vilesce rent. Atque hac de caussa de Hippocrate Soranus in vita ipsius ait , quod ἀφ νως quidem Je' ἄλ-ώους ελδαεε diu et candide se liberaliter artem sudiosos edocuit; verum, ut addit ορκου, debito interveniente juramento. Neque alit rseipsum explicat divinus vir , quando in lege ait: Τ ἀῆ μυσπηγμα G Λρῶειν ἀνθρώmis eqs κω . βες, Gn e s Γ Amsi τε Meθωσν ορμοιαν δ νειης. hoc est: Res sorae Doris homini Mdemonstrantur: profanis vero id facere velli ne sim est, prim quamsis ria orgii uerint initiati. Atque eodem respicit Valens Vettiu , Anthologiωn lib. v o. ubi juramento lectores adstringit, nς artis mytieria non initiatis prodant. Eντυγχάνειὼς ορη O inquit, G. Z ι, φοις ταῶτα ἐχ ν , κ, πιῆς άzπου δcmςa Vsm με διδονα . Omnes qui in hac inciderint, ad uro , ut in recondi is habesiosi nec indoctis aut pro ηis communiceat. Caeterum in F ip pociatis

120쪽

pocratis verbis ex lege adductis , notanda sent, quorum meminit, Aseu Icientiae orgia. Orgia enim, quae Erotianus in Lexico Hipp. & Auctor Etymologici interpretantur feria: licet proprie & primo de Liberi patris & Cereris sacris dicebantur, tamen deinde ad quaevis alia significanda, quae secreta haberi volebant veteres , fuerunt detorta. Ita Syn sus Epist. Caec 1 11. dixit, ψιλωφίαι οργα; Cicero lib. I. de orat. dicendi inseria, Oppianus lib. I v. Cyneget. artu vena.

Omrigenae ct placita miseria multimoda artis. Epigramma vetus in Apuleium, Epigr. Graec. lib. v. perAαἶHOO--Μου ης, intelligit Laiis sermonis peculiarem dia virusam elegantiam. Nonnus Dionys. lib. Iv. & xQ. inventionem literarum,quaeCadmo ilibuitur γα εσ- Α- nominavit : lib. vero v I D. άνηαιο οργα κολπου, hoc est, non videia Orcana sinus, in Semele noviter vocat partem iliam, qua seminae id seu quod sunt, quam vix alius inter οργα sive mysteria, aut etiam res serias nominarit. Verum, ut redeamus, unde sub Ismus digressi i mos ille disciplinas secretim habendi, & non nisi initiatis tradendi, nec in vulgus propalandi, ubivis gentium eruditis omnibus ab omni aevo fuit solennis. Veram enim& Philosophiam, atque etiam Theologiam, viait Clemens Alexandrinus, Strona. lib. v, sive scientiam quamcumque,

nonaliorum voluerunt esse,quam mΜακις -,

hoc est , eorum,qui se cum ipsis conversarentur, suique dedibente porimentum, qua fidem. qua vitam totam. N em pe ut caverent, ne incapaces rerum sublimium,& rude ac profanum Vulguri

Philisophica scita,& religionem, risum jocumque putaret, &secreta indignis MisOmιωQς άναί m τα Gφἰας- σάτων ἀγωγο --, temere communicari Mapientia bona, pluribus yramisi. rtii. .Quodsi Beroso credimus, jam olim Noab i6 . . O . libros