Hippocratis Magni [Orkos], sive Jusjurandum. Recensitum et libro commentario illustratum a Joanne Henrico Meibomio.

발행: 1643년

분량: 247페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

ι-em habes i referente Plutarcho in Apophtheg m. Atque huiusmodi bipedum cauta s licet Hippocrates in Praecep

tion. a mercedis constitutione initium facere jubeat Medi. cum, quo fiduciam excitet in aegro, se eo derelicto non eman surum) Legibus caveri carpit, ne durante aegritudine Medicus cum aegroto pacisceretur de precio. L. I II. D. de extraord. cognit. h. IX. Cod. de profess. & Med L. VI. F. I.&seq.8 Cod. de postulando. De iisdem Medicis etiam capiendus Seneca lib. vi. de benefic. cap. XXXuΙ. Gravissima, inquit,

infamia est e Iedici, opus quaerere. Multi quos auxerant morbos di irritaverant , ut maiore gloria sanarent, non poterant discutere, aut cum magna miserorum vexatione vicerunt. idem sunt, quos Philemon ait, Κ - , εων κακως μψῶς ἔχει:Male hasere, nemo e quotiens habeι male.s At noster salutem aegri supremam sibi legem dixerat, lovesatius ducens, ut in Praeception ait, a morbo servato exprobrare ingratitudinem , quam perniciose habentes emungere. I deoque addit porro, se prorsus alienum futurum ab omni injuria voluntaria.

Licet enim supra docuerim, ἀλκύltio ex semetipsa esse injuriam, quae ex destinata malitia proficiscatur & voluntarie & praeme diate alicui destinetur; nihilominus tamen, ut vim vocabuli pressius exprimat Hippocrates, eam hoc loco μουentis, seu Πρ- Io luntariam, ex abundanti vocat. Quemadmodum enim, homi nes qui sumus, nihil humani alienum a nobis putare debemus ita& Medicum aliquando humanitus quid pati credere licct,& vel doctissimum quemque, vel in primo ad aegrum accessu, primove morbi intuitu, aut alia ex caussa, circa aegrotantem aliquando labi, aut ipsam etiam morbi speciem non perfectς II apprehendere : Ego, inquit Calenus lib. rix. meth. med

cap. III. Nec in omnIbm aegretantibu3 fateor exacte mescire pri si

die assectum, nec ullam diariam 5brem me fugere. Confusa aut minoibi

182쪽

morbi cognitio, qualis fere in principio est, consuis patitindicationes; confusae indicationes confusia auxilia. aeuum tamen aliquid ignoratur ex iis . quaestio necessaria sunt, meιhodus medendi optima es sequi indicationes eorum quin Duntur, inquit Phil. Scherbius, Disp. Med. IX. Avicenna hoc casu, lib. I.

δ fen. Iv. doct. U. cap I. naturae rem relinquere jubet, aut subtiliare

regimen, silve diaetam, ut loquitur tib Iv. fen. I. cap. de curat. febr putr. in univers. Ipse Hippocrates, inquit Quinctilianus Ialib. IO. instit. Orat. I IX. clarus arte Meicina, videtur honestissime fici se, quod quo dam errores sios, ne posteri errarent, con. fessio est. Atque id quidem more magnorum virorum duciam magnarum rerum habentium, ut de hac ipsa Hippocratis confessione ait Celsius. lib. I ix. cap. IV. Lenia enim ingenia, ita pergit Celsu s , quia nihil habent , nihil bi detrahunt. Magno ingenio, multaque nihilominus habituro, convenit etiam si Lx derit oris consesso, praecipueque in eo ministerio, quod utilitatis caus apocleri3 traditur, ne qui decipiantur eadem ratione qua quis ante de ep-

tua est. Itaque Hippocratem sequutus, etiam Galenus lib. i I. I 3 delo c. adf. cap. 1 I. coli dolorem , quo laborabat, primum pro nephritico se habuisse ingenue fatetur. Alii decepti ex i ignorantia impraegnationis, cathastica validiora , quanquam sine periculo, gravidis exhibuerunt, ut de semetipsis testantur AvenZoar, Arabum doctissimus, lib. II. Thei sir tract. O I. cap. I.& Matth. Gradis, lib. de aegri t. uteri cap XXXIIX. Simile exemplum Medici itali notat Bruno Seidelius lib. de morb. incurab. cui alia subiungere possem nisi res odiosa quidem esset, per se tam en satis liquida. Di cile enim inquit Galenus lib. I I. καm ra myς. cap. I. ut qui homo est, in mulio non peccet. Vnde Hippocrates lib. de veteri Medie. Is τῆ ira ντ ἰατρον ε* νῶν, τ σμικρ, ἁμαρτάνονΓ ; eum laudare Medicum, q*i minimum delinquat. Idque propterea, ut mox subjungit, quod D άκυοῦς ολιγικις εο ηαβιδῶν. exacta cersitudo rara ι con

183쪽

168 COMMENTARIus

Pectu: quodque ut Galenus scribit in fin.Comm. in Prognost.

nunquam errare, seupra homiηem sit, rarissme autem , filius artifieis. Quo etiam sensu optime Medicum monet Hippocrates lib. vi. Epid. stet. 1 I. text. L. ut in morbis ad se e exerceat, quo velis prefii, et ebaltim non iadat. Quae tamen dextre intelligenda sunt omnino, ne qui dicta ratione aliquando, & leviter quidem ascopo aberravit, statim ex imperitia teneri existimetur , nec vicissim praetensio levis erroris multorum imperitiae patroci. netur. 4uivis enim Medicus, ut Plato vult, lib. IX. deLL.

dum legem. nec Medico mortalitatis eventus imputari debet,si nihil eorum intermiserit quae ex artis praescripto, & medendi 16 methodo praestare potuit, aut debuit. Itaque Bocchoris, aegyptiorum Legislator antiquissimus, lege lata absolvebat Medicos a culpa: sacri codicis normam, hoc est, medendi rati xem longi temporis usu firmatam , ct ab optimis artificibus probatam in curandis aegris fuissent insequuti, ut refert Diodorus Sicu-I7 lus lib. I. cap. I xxx o . Crudele vero facinus cluet Austrigil dis, uxoris Gunichramni, Gallorum Tetrarchae, quae dysenteria maligna laborans, quum morbus indies augeret, mari tum jurejurando adegit, ut par Medicorum, quo usia fuit, quique omnibus adhibitis fatum exorare nequiverant, se etiam qnum spiritum ducente, morti addiceret: crudelius scelus,quod maritus detestandae uxoris voluntati, & legibus prohibitae, paruit, oculosque moriturae innoxii sanguinis profusione, im Pio ad posteritatem exemplo, satiari voluit. Reserunt facinus

Himoinus, lib. II I. de reb gest. Francor cap. XXXI II. Greg0x Turonensis, Hist. Franc. lib. v. num. xxxv. Jo. Tritthemiu sCompend. Annal. lib 1. Steph. I orcatulus, de Imp.&Pbi I 8 los. Gallor. lib. iv. Parili infamia laborat Alexander. M.qdi Glaucum Medicum, Hephaestione mortuo, egit in crucςm'Neque

184쪽

Neque enim hic Medici, sed sua ipsius culpa perierat, quod

capit. XI I I. monuimus. Scelestior omnibus Antoninus Caracalla Imperator, qui, quum frustra Medicis per sua.

de re conatus esset, ut Severum imperatorem veneno tol. lerent, crimen recusantes , mortuo ex intervallo Severo

supplicio adfecit, si Herodiano credimus, Historiarumlib m. Superiori etiam seculo Gabriel Zerbus, Medicus Italus doctissimus, in Illyricum vel Mysiam vocatus,quum sanitati Satrapam Turcicum restituere non posset, batellitum acinacibus crudeliter concisus fuit, reserente Bru-none Seidelio, lib. de morbis incurabilibus. euidquid ta. a.

men Medicus per imperitiam com mst, imputari ipsi omnino erit, inquit Ulpianus , nec praetextu humane fragilitatis, delictum debipientis in periculo, innoxium esse. L illicitas. vi. β. sicuti D. de ossicio Praesidis. Imperitia enim culye annuis meratur. L. Si servus. xxv I I. - . si calicem. X II X. D. ad L.

Aquiliam. Et jam olim actio in tali casu data est in Medicum, assinibus juvenis cujusdam, ut resert Galenus. lib. I. Prognost. in princ. Ac tametsi . qui ita peccant, non aetplectantur poena ordinaria Legis Corneliae de Sicariis quae in eos statuta est, qui dolo interficiunt, extra ordinem tamen puniuntur, non corporali, aut capitali poena nisi circumstantiae suadeant poenam exasperandam, sed arbitraria: Naci, gestast sub gelegenheli Nr samn inbuath Uxoth hee verstendiges. ut habent verba Caroli V. Imp. Constitui. Criminat . artic. xxx I v. Exilio quosdam, vel interdictione medicinam in posterum faciendi punitos, exemplis docent Julius Clarus in I. homicid. num. xvi I. Petrus Helgius rari.

i I. quaest. x x vi. num. LvI. Verum ut eo revertamur,

unde sumus digressi, impqritiae crimen nunquam cadit in eOS, quos σροκροὶ ἀααρ νειν dixit Hippocrates , quum neque se ipsum horum numero eximere videatur, dum

185쪽

in Epist. ad Democr. se quonquamsηem , artis finem, sum.

inam nempe persectionem, non tam attigisse, ingenue fate. ar tur. itaque sensus est verborum ; utut leviter aliquando etiam aperito Medico, errari possit, se tamen longissime abfuturum ab omni malitia injuriave voluntaria, nec da.

turum operam , ut prolongetur morbus, aut augeantur dolores nec momentum illud υπῆ, seu occosionu curandi,

quod οξὐ vocat Hippocrates in princ. Aphoris & caput sanationis, aut quidquam aliud , quod ex usu esse queat, maligne neglectulum : sed ut alias loqui solet, solam aegri salutem quaesiturum, neque alia in a 3 tentione aegrotantium aedes ingressurum. Videamus vero& caetera contextus verba, in quibus alia exemplaria pro, legunt sensu neutiquam diverso, si pres-2 sius rem intueamur. Joannes Gorrhaeus quidem per ς ο ρυίω abortivi foetus ejectionem & corruptionem hic imtelligit. At ego caussam non video, ob quam Hippocrates, qui concisus admodum esse amat, & plura paucis in volvere, denuo recoquere heic loci id voluerit, de quo jam ante in praecedentibus rem satis expediverat. Postquam enim jurarat se mulieri pessum cpyυον non praescrip:urum, quid opus erat altera nunc vice, odiosa reite ratione, denuo , si Gorthae i. sensu vocabulum capias, ejurare Θ Glossae Scaligeri sipso interpretantum

βλα cli. Βλαύη autem noxam . damnum notat. Unde

βλαcης, actio damni dati; & ιἔκ leti τυ ν , actist damni, stu pauperiei, qu m quadrupes fecerit , de qua Legem olim a Solone latam, Plutarchus auctor est , in ejus vita

Verum & haec interpretatio et dira λ sue: in simulat Hippin cratem. Qui enirn agio tantium aedes non nisi ad eorumdem emolumentum , & ab omni injuria voluntaria alie

num, se ingresIuritin de rad, is eadem opera omnem si

186쪽

mul damni illationem detestatur. Itaque cum Anutio a IFoesio per φλυίαν omnem morum corrupteiam, & vitam .mri scelere inquinatam intelligo, nec tam animi, uti stupra, quam corporis impuritatem , & pudorem devoratum, aut puri titiam prostitutam, Hippocratem innuere aestimo. Est enim, idem quod cpyρἀ , quam Glossarium vetus Mo& stuprum indigetat, quo sensu Aput ejus , lib.

II. Florid. utitur vocabulo corruptelae. Notumque alias est, ηιαφθέρειν, & corrumpere, inter verba es se nupta. Ita Plutarchus in Camillo, a lιεφώρκως ο δ τ γ-πικα ' qua phrasi aliquotiens etiam in Galba, & alibi utitur . Heraclides de Politia Samior. Λ γυνήον ι g αμφΘειρων, atque ita passim alii. E Latinis Suetonius in sulio Carfatecap. L. Constam opinio est, plurimavique o, ligustres semiam eorruptis . & in Domitiano cap. xx II. psalii collocatam uis rocorruit. Juvenalis Sat. I.

- -- 2 urin corruptor avarae.

Hanc genuinam Hippocratis esse sententiam, verba do- 26cent quae sequuntur , quibus ejurare discipulos adigit, et hiau τ τε αμου, S άφρο α ερ- . Hoc enim vult dicere, alienos eos oportere esse ab omni Φλών , seu corruptela , tum alia, tum maxime ea, quae res venerias con 'cernit. Frustra nempe hic iterum est Gorthaeus, & citra 27 necessitatem pro αPης legendum censet , simplici λ, quam interpretatur fraudem Sane non nego αλί- , ut 28 Hesychius in Lexico. Erotianus in voce ἀλαωες. Suidas in voce , & Auctor Etymologici, expljcant, idem esse quod παιέ, . Et Phavorinus in Lexico: , inquir ἡ NAHη. n αλω , τε ' & paullo post ἁλωμα , D--ωμ . - άνοι vero idem esse quod α - , seu stau sirin, Hesychius iterum notat , quemadmodum vicissim ,

187쪽

is , quod est apud Oppianum Halieul. lib. iii

, s Seholiastes Gracus explicat per επλάνη ν. Neque aliunde est Latinum plaηM, quod erronem significat, impostorem, circulatorem . Cicero Orat. pro A. Cluent. Hic iue planis improbissim m. Balbus Catholico : implaηare, decipere, vel juen in ducere . Antiqua bibliolum versio, in Siracidis cap. xvi. 2 on dica , me implanavit, & cap. xxxiv. 8ui implanam est, abundat nequitia . Sed de his alibi plenius. Haec vero omnia opinioni Gorthaei confirmandae adducere possem essetque ex ipsius mente sensus Hippocratis verborum; alienum se futurum ab omni foetus corruptione, fraude, reique veneriae cupiditate. Verum, ut dixi, neque tautologia haec nobis placet, ab Hippocrativstilo aliena, nec lectio mutanda, quae proba est , di priora 3o cum sequentibus recte & immediate connectit. Porro ἔργα ἀφροδ αιι, honesta circumloquutione Hippocrates vocat ipsum Veneris usum , loquendi formula aliis etiam auctoribus familiari. Ita de virgine ἐρωτων αμυ τώ aut ut laus Heronem Leandri vocat, γάμων α διικ in He 1iodus ἔργιὴν ac

rura virgo dicitur, Ἀκμαη neos hiata, e iaJam matura ad amorem, e jucunuas, Veneris res.

Longus Sophista, Pastoral. lib. 1r eodem

1 tu non una vice dixit r quemadmodum & Lucretiu -NIv. Ioeminam Iim ali jungi, perjucundas. Veneris res O pia

188쪽

ipsas nuptias. Plutarchus in Solone, nuptiis senum deesse

ΔXit εργον γαμηλιον, ac propterea esse ἀωρους esiti πλοκὰς, sive in coagrum ingratassue copulatio-n s. Vbi εργον - μηλιον, est patratio ipsa nuptialis. τελ', liberorum procreatio. Longus , quem dixi , Pastoral. lib. I v.& Anonymus Antholog. lib. I i. titulo. εις ἀσελγῆς. .m γυνακων , appellam τ άσελγει - τ γνα. παθώίδα ν. Neque 3 Ialiter fere Demosthenes non uno in loco utitur verbo Wmber s. Quemadmodum idem Orat . in Neaeram, ὲρ μυον, vocat tabernam meritoriam ι & alibi ερmenis, questum corporis: ut docet doctissimus Guillelmus Budarus jn Commentario Linguae Graecae . Petronius Satyrico opus S dixit : eui muliebre opin in erga lo fecit . Plautus Verm.

Asinar. act' III. sc. m. Opto annum Aunc p3rpetuum mihi hujus ope σοῦ

Hinc Solon & Draco . ut est in L: xxiv f. quod ait. D. ad L. Iul. de adult. εργω de prehendi dixerunt in ipso opere 33 venerio , aut patratione, sive ut loquitur L. xcv I. D. de verborum obligat. in ipso facinore Theocritus Eidyll. 1 v. hoc sensa honeste cri/σεο, S dixit senecionem illum, cuιριυ νδι ἐρωτι Bam supervenerat Corydon. Graecis alias 3 est in αυπφωρω, methaphora a furtis deducta , ut videre est apud D: Moannem Evangelistam cap. II κ. versu iv In- lege Attica , quam recitat Lucianus in Eunucho , sic deprehensi dicebantur αρθω Qhοις habuisse. Caete- 3 rum de castitate Medico servanda, &pudicitja, quam non

immerito prιmum υ.rtatis honorem Horatius vocat , lib. I .

Sat. v i. elegans alius est locus Auctoris nostri lib. de M dicu. Cum aegxis , inquit auo nom parum est commercii.

189쪽

Illi diam huiesse tractandos mittunt, isque μηquam naufere cum mulieribus θ' virginibus coη Persatur, resque magni neqeoηtrectat, a quibara omnibu bi temperara debet. Atque eodem respicit Galenus , quando lib. Quod opt. Med. sit

Philoc ait, non inera cuiquam esse industio , qui se aut vinis obruat, aut cibis expleat, aut Veneri didat , puden is deniquρ omentri Ddulgeat . idem inculcat Arnaldus Villanovanus, emedum, inquit honestas in thalamisi delitescat in eo avi. ma libidinis. lib. de calculo cap. III. Atque iterum, lib. de cautelis Medic. Hoc unum, inquit, praeterea moneo, ne Medum aegroti vel ancillam, vel uam , vel uxorem reficiuι oculo fluistro, nee cupido, nec funis eum decipiat mulierum. Nec, quod Franciscus Ripa ait, tracti de remed. ad curand. pestem. num. LXMI. Morborum caussus per candida brachia quaerat:

aut Medicos imitetur illos apud Ioan. Baptistam Mantuanum, Ecloga v I.

-. -- qui tangere venaου

36 Lacedaemonii, ut castitatem Medico servandam innuerent, ulapium colebant uniten, ut refert Pausanias in Laconicis. Ejus simulachrum erat ex ἀγνω I atini viricem,& agnum castum vocant) frutice seu arbuscula callimonia scivandae & libidini restinguendae dicata : e cujus foliis iccirco olim matronae Athenienses in Thesmophoriiss quando segregatae cubabant a viris,

Perque novem noctes venerem tactu que viriles In vetitu numerabant:

ut Ovidii vel bis utar, ex lib. x. Metamorp. fabula VI cubiis

190쪽

cubitus sibi sternebant, quod Dioscorides lib. I. eap. exv I. Plinius lib. xxiv. cap. I x. Galenus lib. v I. de simpl. medicam. facult. Hlianus de animal. lib. IX cap. XXvI. testantur. Scholiastes tamen Theocriti, ut obiter hoc no- 37tem, ad Eidyllion I v. non ἀγνον, seu viticem nominat ,

cujus solia θεσμοφοριάζουσα sibi substraverint, sed κνίζαν,

sive ut textus ipse habet, κνυμ. Hanc vero, quo minus viticem credamus, addit, φυπν es. hoc est , plan. tam ti baceam, sive herba sit, proprie dicta. Nam vitex arbuscula est rei herbariae scriptoribus, sive frutex in arborem tendens. Κνίον autem porro Scholiastes ait esse βα-νί- ψυγόω, herbam rigidam , ac propterea P τας

συνουσι ν ορερεις u cohercere appetitus venerios. Sed alius 38

loci est de his inquirere. Franciscus Ranchinus comm . in-jusjur. Hipp Lege vi i. castitatis necessitatem in Medicis denotare ait insigne illud , quod lauream Apollinarem adeptis, in Gallus atque etiam in Italia daturi Iona vi. delicet, cujus proprium sit renes coercere, lubidinis magnam partem habitaculum , ut alibi docuimus,& effrenatas lumborum cupiditates temperare. Quam tamen 39 iam parumpensi haec habeat Medicorum non nemo, eX- empla testantur& hi storiar. Didymonis cujusdam memi- ο onit Laertius in Dio ne, qui & vulgo moechus audiebat,& salse ob flagitia 1 ua aliquando a Diogene tactus fuit.

Quum enim puellae forte oculum curaret, M. de , inquit DiogeneS, ne Quinti li corrumpaN quae vox & pupillam &virginem designat. Meminit Bartholomaeus Brixi ensis quaest xxxi i. medici adulteri; qui aegrotantis uxorem sub agitarit, quod Hostiensis etiam retulit, Joannnes Andreae . & Panormitanus, in cap discretionem de eo qui Logn. con. uxor. suae. Exemplum aliud, & vindictam ii- Innu addo ex Pliotio Patriarcha , Bibliotb. COd. LXXI.

SEARCH

MENU NAVIGATION