장음표시 사용
121쪽
Sed tamen, ut monitus caveas, ne sorte negoti
Incutiat tibi quid sanctarum inscitia legum; Si mala condiderit in quem quis carmina, ius est Iudiciumque. Esto, si quis mala sed bona si quis
Iudice condiderit laudatus Caesare si quis opprobriis dignum latraverit, integer ipse Θ
se Solventur risu tabulae, tu missus abibis.
os eae iudiciumque. Ergo, qui se iniuria affectum putat, accusare ρο- test. Cicero pro Rosc. Com. 8. Frau-αabat te in oeietate Roacitia aurit irara, mne formulae de omnibus rebu8 constitutae Lucas in Aet Apost XIX. 38. -εν υν nuηπιος καὶ οἱ συν
rabibis. Valde ambigue dictum, et interpretes de tabulis non conVeniunt. Commentator oves subsellia, Vel leges duodecim tabularum, vel iudices in
eum non erunt severi. Subsellia, compago lignorum , risu OlVentur Trangentur, plus est, quam loci sententia patitur leges solventur, minime
decet Trebatium quid enim turpius in tali iurisconsulto, quam tacite laudare leges solvi, non obserVari, Violari, siquis, ipse integer, alium opprobriis dignum carmine laceraverit Leae
autem Oluritur, pro aliquis lege olvitur, non est, puto, Latinum. Horatius voluit, ni fallor: Iudices in eum non erunt seVeri, ridebunt, et reum missum acient. Horatius minus obscure scripsisset Solrentur risu subsellia missus hibit. Ut lusit in carmina bon et malu ita fortasse luserat in ubsellin. Nam auMellia significant et tabulas, eamna, et iudicra, qui in subselliis sedent, et patronos litigantium. Continens saepissime pro
contento ponitur, ut V. c. templa, cu-8tra, arcer, curia, V. Ort ad Lu
can. V. II. Quin Μartiat. I. M. Sextiliane, bibis, quantum gubaellia quinque. Nec eo ea8-um vicina numismata tantum, Aera sed a euneis Deeriora petis Appul. etam. ΙΙ. p. lso. Connicium totum in ieentioso rigua effunditur. Solent alioquin in satiria istu exaggerari, ut apud Iuvenalem
ruptae lectore olumnae, et convulgamarmora clamant. Fieri potest ut in Horatio tabulae ortum sit ex interpretatione gubgelliorum.
Doderlinus exponit: Absolvetur reus cum risu per tabulas iudiciarias; tu dimissus abibis i. e. Si tu coram iudicibus demonstrare possis, carmina tua, ut boni poetae, laude digna esse, nec tamen mala, quali lege Velantur, absolveris, dum iudices et qui sententiam audiunt, rident. Nisu pro cum risu, ut Tacit. Hist. II. N. Vulgus elamore et gaudio desectere via.
Quae virtus et quanta boni, sit ViVere parvo,
otiae uirtus e quanta boni, sit vivere parvo. In boni est aliquid insolitum, subitum, abruptum. Non ita ponitur in principio orationis, sed quum
eos, quos alloquimur, iam ex praecedentibus cognovimus, unde pParent,
122쪽
Nec meus hic sermo est, sed quae praecepit sellus Rusticus abnormis Sapiens crassaque inerva, Discite, non inter lances mensasque nitentes, Quum stupet insanis acies fulgoribus, et quum Acclinis salsis animus meliora recusat;
cur dicamus bone, boni, O bone, o boni. Praeterea Horatius in hac Satira quasi
verbis ipsius solli utitur oratio dividitur in duas partes. In priore ostendit quae et quanta virtus it vivere parvo in altera parte, quantam utilitatem habeat vivere parvo Argumentum est: qui pote8 Vivere parvo, is sibi maxime prodeat. Illud est virtutia, hoc est eommovi, e Virtute redundantis. Initium partis alterius ducitur a s. 70. Accipe nune vietua tenuis quae quantaque ecum Adferat. In primis alea bene M. Iam viratius in propositione argumenti, de quo orat locuturus, tantum nominavit viremtem , omisit utilitutem. Interpretes nonnulli sentientes, quam non recte hoc factum esset, utilitatem quoquo virtute contineri putaverunt. Sed hoc ipsum sibi demonstrandum sumserat,
et exemplo selli demonstravit. Ergo in propositione tam memorari debebat, quam virtua. Legendum videtur Quae virtus et quanta boni quid vicere parvo Locutio usitata Plauto, Terentio et optimis aliis Mercat. II. IV. 3. Quid mihi eae in vita boni Zmst. II. I. 23. Quid mihi sit boni,
set meritivir Terent He r. V. IV. I l. Neque in nuntio, neque in me .go tibi boni quid sit aelo. Si virtus complecteretur simul utilitatem, oratius fortasse scripsisset Quae virtua et quanta homini si vivere parvo. Ηο-rat mox S. 72. variae regit noeeant
homini. vid. Trist. V. V. 25. Nil homini certum eat Phaedrus V. xII. I. Utilius nihil est homini, quam
recte loqui. Nec meus hic aernto t, ea quae
Valchen. d Eurip. Hippia. p. 2DI. Benti ex tribus Codd. Torrent edidit
quae, ut elegantius et instigatius, neque se dicere Velle meemia sermonem Equidem non nollem, sed interpretarer quem germonem nee mee lieuit, quem feἐlua praeoccupavit. Ergo hic sermo non est meus,
sed quasi illius. De Verbo praecipere vide Heins ad Valer Flace. IV. 341. et alibi. Non inter lances. Ubi saepe de temperantia et parcimonia disser antita dicti philosophi, Vel aretalogi Hos Augustus ad coenam adhibebat ridiculi caussa, illos irridet Lucianua in Con
Cum stupet mania aetas μω-ibua Commentator: ineptis, nimiis,
indignis. Alii aliter. Ambiguum igitur vocabulum. Horatius disertius significasset, quid esset, scribendo: Cum stupet in vanis aete fulgoris . Caput disputationis ofellanste hoc est, ut ostendat, homines externa, ficia, inani rerum specie decipi vania r
rum corrumpi, ut S. 25. caudam pa-Vonis esse spectaculum, nihil autem ad rem pertinere A. M. Ita homines Vulgo stupent in fulgoribus, qui nublius pretii sunt. Et hoc convenit cum animo falsis aeelini Epist. II. I. 187. Verum equitia quoque iam mi avita aure voluptas omnia ad in reos oculos et gaudia vana Seneca Epist. 94. Uia cire, quam falsu oculos tuoε
ripit fusor Nihil est istic auro
et argento), quamdiu mera re involuta coeno suo iacent, foediuo.
123쪽
Verum hic impransi mecum disquirite. Cur hoc γ
Dicam, si potero. ale verum examinat omnis Corruptus iudex. Leporem sectatus quove Lassus ab indomito, vel, si Romana fatigat Militia adsuetum graecari, e pila Vel OX, militer austerum studio fallente laborem, Seu te discus agit, pete cedentem aera disco: Quum labor extuderit fastidia, siccus, inanis Sperne cibum vilem nisi Hymettia mella Falerno No biboris diluta. Foris est promus, et atrum Defendens pisce hiemat mare, cum sale panis Latrantem stomachum bene leniet. Unde putas aut in partum Non in caro nidore voluptas Summa, sed in te ipso est. Iu pulmentaria quaere Sudando pinguem vitiis albumque neque ostrea Nec scarus aut poterit peregrina iuvare lagois. Vix tamen eripiam, posito pavone velis quin Hoc potius, quam gallina tergere palatum,
Corruptus Vanis rerum, quia Veneat auro
Verum hic impransi mecum disquirite. Scholia: Ieiuni sobrii. Commentator ad Sat. ΙΙ. m. 257 P tquameae imprangi correptus voce magistri. HSobrii ieiuni rigidi, severi, et est 4ντίθετον ebrii seu poli. O imprun- sua est notio sobrii, quia Vulgo non bibebatur ante prandium Vel menam, non sumebatur πρόπομα. Hinc Satir. H. IV. 25. quoniam vacui committere veni, Nil nisi lene decet. Laraus ab indomito Constructio Verborum valde dissicilis et dura, neque apparet unde Metatu et la88u pendeant. Cogitari poterat de nominativo quodam absoluto. Sed huic vix locus est, quia mox legitur pete. Lamianus post molliter intelligebat Lude pila, quod respondeat illis pete cedentem: putat facilius tamen esse, si Horatius pro Molliter scripsisset lude pila. Vir doctus legebat milito uoterum, Vel mollire, quod ambino magis placet. Conieceram: ranas te indomito. Sectare leporem, doma equum ferocem, vel et aera disco cedentem, atque ita, seu Romano Seu Graeco more, extunde fastidia. Fortasse locus alienis additamentis est inquinatus, et tantum Horati sunt Leporem flectatuδ,
equove L sua b indomito, vel, i Romana fatigat Militia aguetum Graecari, eu pila velox, Seu te discua agit, ludio fallente laborem, Cum labor aetuderit fastidia, ieeua, inanis, Sperne cubum vilem Lassus Romana militia, vel studio laborem ab lente, molliore illo et Graeco, Seu mR-lis disco seu pila, ita sperne cibum
Quia veneat auro Rara avia, et pieta pandat pectacula auda. Oratius, puto, scripSit et pictam pandae pectacula caudam. Optimi scriptores in hoc Verbo amant appositionem. Orat. Satir. I. H. m. in ima
acre procurrunt: tanum pectacu
lum uterque Livius XXV L 13. N
124쪽
Rara avis et picta pandat spectacula cauda; Tamquam ad rem attineat quidquam. Num vesceris ista,
Quam laudas, pluma cocto num adest honor idem 3 Carne amen quamvis distat nihil hac magis illa, Imparibus sormis deceptum te patet. Esto: Unde datum sentis, lupus hic Tiberinus an alto Captus hiet, pontesne inter iactatus an amnisque vinetus per urbem Romanam triumphi spretaeulum trahar. Carne tamem quamvis istae nihil hac magis Ma einekius annotavit: GHaec optimorum est librorum lectio, in qua expedienda rustra peram On-Sumpserunt, ut alios mittam, Benileius et Κrtigerus, quorum explicatione adeo contortae sunt o dissiciles, ut nullo pacto probari posse videantur. Nec Vero ulla emendatio excogitari potest, quis tenebricosa verba probabiliter restitui possint. Itaque aut delendus videtur Versus, aut aliquid excidisse statuendum est in hanc serme sententiam: Caree tamen, quamvis distat nihil,
hae massis illa Delector; pulehri quid habet Iunonius ales paribus formis aeceptum te patet. moratius Versum Deleetor, pulchri qui habe -- noniti ales non inVitus pro suo agnoscere posset Sed idem Μeinekius --dit: Haec ante multos annos in chartas conieci, nec delere Volui, quoniam aliis fortasse meliora inveniendi viam monstrabunt. Equidem nunc, re iterumpensitata, in eam sententiam proclino, ut totum versum ab interpolatrio manu intrusum credam. Ita optime omnia cohaerent nec quidquam ultra perfectum trahitur. Ego tentavi, an in ficultas sic expediri possit: Carne tamen, quam via, distat nihil eo anis illa. mon dis caudam pavonis. Vis carnem atqui caro pavonis et gallinae nihil differt. Et tamen maVis ΡRVOnem. Ergo formae impares te decipiunt. Quamvis, ut in Epist ad Pisones: Denique 3it, quod vis, implex. Iam Xylandereoniecerat suam via. In eo menti. praeter alia culpat, quod hac ita prorsus redundaret.
Doderlinus interpretatur ita, ut famen significet saltem, quamulacum nandro mutetur in quam is, et mastia, quod Schaeserus iam ante ich- stadium putabat, pro patina accipiretur. Video Heladorfium coniecisse Cametamen quamina distat nihil hac avis illa. Esto datum sentis. N. Hein-sius legebat unde ratum entis. Est coniectura, quales vir diligentissimus in margines librorum coniicere solebat multas. Postea de iis amplius iudicabat. Hanc credo, ipse non repetivisset. Benueius actum nolebat; ego a Benueio non factum Volebam, ut huiusmodi coniecturas memoraret, et reprehenderet, minime, ut reprehendit aliam Heinsii coniecturam ad s. 23. quae illi nec coelum nec terram tangere videbatur. Addit quidem Dicis, Opinor, caussa, et aliud agens hoc adnotabat, magis ut de eo postea deliberaret, quam quod tum serio probaret. Debemus hoc, opinor, memoriae Omnium, quorum,SS. utimur, ut huiusmodi correcturas silentio praetereamus.
Bentleius autum tuetur, et exponit: Unde tibi datum, quod 'ntis, unde tibi concessum, ut sentias, idque exemplis confirmat. De Latinitate quidem tum sentis nemo dubitabit de sententia, fortasse unus et alter, quae sic se habet esto quis tibi dedit me non recte procedit. isso priore argumento, fit transitus ad aliud. Desideratur particula, qualis sed vero Legendum puto Gnae nutem aeneis.
Esto mittamus ista Sit tibi tam sa-
125쪽
Ostia sub Tusci laudas, insane, trilibrem
Mullum in singula quem minuas pulmenta necesse est.
Ducit te species, video quo pertinet ergo,
Proceros odisse lupos Quia scilico illis
Maiorem natura modum dedit, his breve pondus.
Ieiunus raro stomachus Vulgaria temnit. Porrectum magno magnum spectare catino
Vellem, ait Harpyiis gula digna rapacibus. At vos
Praesentes, austri, coquite horum opsoniur Quamquam Putet aper rhombusque recens, mala copia quando
viens palatum, ut discrimen inter coctum pavonem et gallinam sentias; unde Butem sentis, lupus hic sit Tiberinus, an in alto captus Quanto melius sit autem quam datum, tacite agnoscit nileius, dum annotat ,,Unde con-eessum tibi, ut discernas, lupus hic fluviatilis sit an marinus natura et gustu, an praVa opinione 'μ Dicit con-c sum tibi, non oneragram tibi sentis.
Non facile hic datum explicatur, neque aliud requiritur, quam unde sentia, quomodo entia. Ut hic datum, ita dati non aede explicatur in Veli Patere. II. T. Et libelli oniurationem
explieantes dati, ab eo neque protinus Meti erant. Fortasse Velleius scripsit Et libelli eoniurationem expli- eantes aecepti ab eo neque protinus Meti erant. Idem narrat Sueton quamquam de uno libello, cap. 8I. Quinta fere hora progressus est libellumque insidiarum inaleem, ab obvio quodum porrectum, libellis aeteris quos ini-
atra manu tenebat, quasi mo lecturus, commiscuit Plutarch. Caesar.
καὶ βιβλίον τι παρ αὐτου λαβων, ἐν
vie. Benueris de spuriis Horatio adiectis parum cogitavit. munc quoque Versum silentio transmiserat. Sed in Epist. ad Pison. s. 337. Spurium eiicienti, huius in mentem Veniebat. Tum docuit huiusmodi sententias in libris trivialibus, qui pueris praesegebantur, primum in margine vel oracodicis notatas, postea in textum fuisse translatas. anc quidem sententiam recte eliminavit, nam et orationis cursum male intercipit, et in ambigui vitium incidit, raro clam an raro temnit. Haud multo melior est Versu vulgari, scholastico: Quod rarum carum, vil cit quotidianum.
Annotatio quoque Acronis suspectum facit: Ieiunus . Rari magis lego. Rari honoris eius quidquid rarum est cupit Inops rari cupidus. Alii rare
legunt, cum in usu habeamus raro. Scripsisse Videtur: IeiunuS. . . raristomaehus lego Cari honores eius, quidquid rarum est. Notum est proverbium: ὁ σπάνιοντέαιον. P. Syrus Narum 88 oportet, quod diu curum velis Putet aper rhombusque recenδ. -- mentator: Corrigit se, quasi frustra austros invocaVerit, cum luxuriosis sit necesse suas putere epulas atque delitias quantumvis sapidas propter satietatem et affluentiam putet, contemnitur et fit vilis. Et sic accepit Iuvenal. Satir. XI. 120 sq. At nune divitibus enandi nulla voluptas, Nil rhombus, ni dama sapit putere videntur Unguenta, atque ro8ae, luto nisi masti-
126쪽
Aegrum sollicitat stomachum, quum rapula plenus Atque acidas mavult inulas. Necdum omnis abacta Pauperies epulis regum nam vilibus ovis
Nigrisque est oleis hodie locus. Haud ita pridom
Gallon praeconis erat acipensere menSRInfamis Quid tum rhombos minus aequora alebant ΘΤuius erat rhombus, tutoque ciconia nido, Donec vos auctor docuit praetorius. Ergo Si quis nunc mergos suave edixerit RSSOS, Par it pravi docilis Romana iuventus.
Sordidus a tenui victu distabit, sello
Iudice: nam frustra vitium Vitaveris illud, Si to ali pravum detorseris. Avidienus,
ne orbes Grande ebur. Dixit utere viaentur, quod in Horatio est putent. Fortasse explicari poterant ista e Verbis Seneca Epist. 5. Scias putre-
Caeterum mentio apri hic minus opportuna est, quam esset avis. Nam locutus erat de ovibus et pi8cibus, et de iisdem in sq. loquitur, ut de aci-ymδere, rhombo, ciconia mersiis, id apro demum f. 89. Rancidum aprum antiqui laudabunt. Necdum omnis ab icta Putiperie8 epuli restum. Comparandus hic quoquo Lucian Epist. Saturn 28. Zoic
nia nido. Quo modo haec accipiemus' ciconia tuta erat in tuto nido, cum tuto nido, an ciconia ero nido tuto
pro habebat tutum nidum Nihil satis Latine dictum oret Legendum
censeo: Tutua reat rhomb , totisque ei nia nidis Rhombus erat tutus in aequoribus, ciconia in omnibus nidis suis, ubique in nidis. Virgil. Eclog. I. II. tinuique totis uoque de turbatur astris. Claudian. ΙΙ. Stilich. M. non culmina totis edi et ripis. Ubi v. Burm Talia sunt tota Dulia, Gallia sim hoc est ubique in Italia, per
totam Italiam. V. Oudendo . - -- SM. B. G. v. 55. Otua et tutuo, et is quam saepe in Codd. sint confusa. nemo ignorat. oratius autem nidos
addidit, quia in ni is cogitantur pulli
ciconiae, atque illi praesertim petebantur a gulosis Pullos comedere docuit auctor praetorius Commentator: Sempronius Rufus praetorius instituisse creditur ut ciconiarum pulli manduca. rentur quare, quum in prRetura petenda repulsam tulisset, tale Epigramma meruit Ciconiarum Rufus iste eonvitor, Hic est duobus elegantior Planeis, S rogiorum puncta non tulit a ptem Ciconiarum populus ultus at
men edidit in Anthol Latin T. I. p. 305. et multis illustravit. Laborat, puto, menta, quae fecit ut oratio male cohaereat, quod auctori tam Latino minime tribuerim Pithoeus dedit ipse est pro Scholiastae hic est Heinsius legebat quippe est Vel me is, aut ipse ei. Verum iudico: Eta duobus rimantior Planeta Quum etai semel erat corruptum in eat, deerat syllaba, quam alii supplerunt per ipse, alii per hie. Acumen est in antithesi duobus et septem, quae postula etsi, qu-Vis, licet. Si te alio pravum detorseris. On-
127쪽
Cui Canis ex vero ductum cognomen adhaeret, Quinquennes oleas est et silvestria Orna,
Ac nisi mutatum parcit defundere Vinum, et, Cuius odorem olei nequeas perferre, licebit Ille repotia natales aliosve dierum Festos albatus celebret, cornu ipse bilibri Caulibus instillat, veteris non parcus aceti. Quali igitur victu sapiens utetur, et horum Utrum imitabitur Hac urget lupus, hac canis, aiunt. Μundus erit, qui non offendat sordidus, atque
In neutram partem cultus miser. Hic neque servis,
e nius purum: Si te aliud pravum tomerit. Frustra Charybdin vitaveris, si in Scylla de recto cursu deiecerit. Horatius et alii pravum, prava saepe substantive usurpant, ut S. M. pravi Gellia Romana iuventus. Recte autem vitio subiungitur pravum, tamquam plus illo, eum vitia in consuetudinem et naturam abierunt. Sic est. Paterc. ΙL T. Adeo mature a reetigin vitia, a vitiis in prava, a pravis in praeripitia pervenitur. Ubi non sequar Ruhnhenium, legentem a reetia in prava, a pravis in praecipitia periveritur. Velleius fortasse cogitabat Liviana ista in Praefatione: Laberite dein pauἰlatim diaeiplina, velut desident
primo moro equatur ianimo: einde ut magia mostisque apri sint, tum ire oeperint praecipiem. Veteria non parcus oreti. Homo sordide avarus, qui oleum adeo Or-mptum vel instillat, is Reetum, qu-qum Vetus, non effundit. Hoe ille vidit, qui in ed. Mot dedit non larguo. Legendum puto reteris quoque
parcu aceti. Acetum Vetus Vim amisit. Si ergo avarus quantitate supplebat, quod deerat qualitate, in eo stltem erat liberalis. Sic non erant tales
Mundus erit, qui non ostendo sordidus. Pro qui in quibusdam ΜSS.
erret qua pro oraidus in vetustis edit. sordibu8. Bentleius legebat qua non ostendae ordibus hoc est Sapiens mundus erit eatenus, qua non sordibus fastidium moveat, in neutram partem cultus miser erit, neque inclinans in nimiam munditiem, neque in victum
Dodeclinus: Sapiens in tantum mundus erit, ut non offendat sordibus, non in tantum, ut delectet luribus. Atque In neutram partem cute miser. Hic quoque interpretes in Varias partes scinduntur. Iungunt Vel partem cultua, Vel miser eu/tua, Vel eultu incipiunt pro participio passiVO, vel miser in neutram partem. In omni interpretatione est, quod placeat, quod displiceat. Conieci Mundus erit, qui non offendat sordMus atque In neutram partem cultu. Miseri hic neque arenis Albuti mi sq. Victus sapientis erit mundus, hoc est, qui in neutram partem offendat, neque sordibus neque cultu. Quae de Albutio et Naevio addit, ea pertinent ad officia
serVorum, quibu sapiens nec iusto severior ne indulgentior erit, dum munia in ministrando obeunt. Miser Albutius, δυσrnνος, erat saeVus, ReVius simplex, quo Oenam praebente, servi faciebant, quod vellent, adeo ut vel aquam sordidam convivis dari sineret
Μedio ibat ille apud Plaut. it.
ΙΙΙ. i. i50 Servientea ervitute mo
128쪽
Albuti senis exemplo, dum munia didit,
SaeVus erit, neque sic, ut simple NaeVius, unctam Convivis praebebit aquam vitium hoc quoque magnum. Accipe nunc, victus tenuis quae quantaque secum Asserat. In primis valeas bene nam Variae res Ut noceant homini, credas memor illius Scae,
Quae simplex olim tibi sederit. at simul assis Miscueris elixa, simul conchylia turdis, Dulcia se in bilem vertent, stomachoque tumultum Lenta feret pituita Vides, ut pallidus omnis
servos introduxi mihi, mura, Non qui mihi imperarent, quibu est eMem obnoaeiu8. Corruptum hic est scholium Porphyrionis: Cultus .... est, unde et alibi: Qui feros ultus hominum. Vergilius: cultus fero mollite colendo Salustius: atque pM ultu rei. Paulyu RnnotaVit: .Dicere Voluisse scholiastam eultu nomen est exempla allata docere Videntur, sed graece dixit. Le
Hoc ostendunt SS Pavin in quibus
ocultu των σων est; et cultu των uεσnν. Cultu scilicet per se nec bonum nec malum cultum significat.
Quas ἐξει Graeci μέσας Latini meaia et ommunia oeant, ut, quod Gellius dicit . A XII. . Uni are et capere po/sint duas inter a reaeontraria8. In Fabrici legitur: ultus 8aevia est. Rulyus Vocat hanc scripturam ineptam, nec melius apud Commentatorem requii: cultu nomen genetivi casus. In Fabriciano ΜS aiaevus, ni allor, corruptus este τῶν uisων, et Commentator tantum significavit ultus non esse participium passivum, sed nomen substantivum, et quidem genitiVi casus.
Exemplum Salustii Cortius ad Fragm. Incerta retulit p. 1008. Nec dubitari potest, qui Salustii sit ultus rei,
hoc est, ut rei solent, in modum reorum. Ille talem usum huius substanti vi amat, ut v c Iugurtha 33. agitur Iugurtha -ontra decu regium, eultu quam mazime miserabili, eum Cassio
Vides, ut paIlidus omnia Coena deauroat dubia Veteres Scholiastae, omnes recentiores interpretantur ex noto Terenti Phorm ΙΙ Π 28. Coena dubia apponitur. G. Quia sive verri est P. Ubi tu dubites, qui remas potissimum. Dodertino iudice, haud satis constat, an Horatius hoc voluerit, quum ei et per linguam et metrum dicere licuisset naria. Ergo interpretari malebat, coenam ingenio et arte cocorum ita ompositam variisque additamentis mutatam, ut conVivae nescirent, quid ederent quod ipsum diligentius explicavit ad Satir. II. m. m. quidem morem consuetum teneam. Horatius nempe et alii Terentium imitari amabant, sibique in re ista placebant. Est quoque in dubia coena nescio quid Comici, Satirae decorum. Terentius in verbo quaesivit ridiculum Significatio nova Videtur, Sive tunc acta, sive iam ab alio poeta adhibita, quem vellicat. Tum coena hic omne illud, quod in convivio positum fuit, complectitur omnes autem omnino cibosita dubios fuisse, vix credibile est. Denique coena ubi paullo plus significat quam varia Varia, δεῖπνον πολυοψον τε α ποικιλον, res diversas continet, haud necessario cunctas tam suRVes, ut, quid eligas, dubites.
129쪽
Coena desurgat dubia Quin corpus onustum Hesternis vitiis animum quoque praegraVat una, Atque assigit hum divinae particulam aurae. Alter, ubi dicto citius curata sopori Membra dedit, vegetus praescripta ad munia surgit.
Hic tamen ad melius poterit transcurrere quondam; Sive diem festum rediens advexerit annus, Seu recreare volet tenuatum corpus, ubique Accedent anni, et tractari mollius aetas
Imbecilla volet tibi quidnam accedet ad istam,
Quam puer et alidus praesumis molitiem, seu Dura valetudo inciderit, seu tarda senectus 3 Rancidum aprum antiqui laudabant, non quia nasus Blis nullus erat; sed, credo hac mente, qu0 hospes
Disto est ius. Commentator: Dicto citius egetus surgit. Alii post coenam Ualem, dicto citius peractam somnus et placida quies capitur. Unice Verum iudico curata membra dicto citius sopori dedit. Qui ex dubia coena surgit, haud cito dormit, imo saepe
Somnum capere non potest. Neque
Osellus commendaret celeritatem coenandi. Probe sciebat, quantum hoc vel in coena frugali noceret valetudini. Lente menstre prodest, ut bene vale . Porphyrio: ait is ero qui citius conquiescit nec diu vigilat ob longam coenam stratu cibo modeste sola. Quo hospes Tardiu advenien vitia eum commodiu8,quam Inteorum Maae minua consumeret. Commentator: Hordo et sensus est quod hospes serius inveniens commodius ederet Vitiatum et rancidum, quam dominus consumeret integrum et non Vitiatum.
Acro: Antiqui omnia custodiebant et quavis vetustate laudabant ordo cum hoc sensu: Quod commodius hospes
vitiaret servatum, quam totum dominus absumeret. Integrum aut totum aut non corruptum. Orphyrio: Rancidum ἀντὶ του, dum sereatur rancidum actum. Cruquius: Cod. Bland cum Ons.
habet uitiaret. Et in tribus Codic.
Bland adnotatum est reprehenderet. Fortasse manus oratii servata est in vitiaret, idque mutandum in vitaret quo hospes ardius adrente xitaret commodius, quam Integrume ae dominus eo umeret. Qui aprum integrum, mentem, prius quam fieret rancidus, comedere volebant, intra breve tempus facere debebant. Ergo nec satis parci nec temperantes SSe poterant. Rustici erant et parci et tem- Perantes. agna pars apri diu servata utriusque virtutis testimonium habebatur magis, quam quod odore delectari viderentur. Servabant autem et in adventum
hospitis. Si ille tardius Veniret, quam
exspectassent, rancida tamen caro apponebatur. Non amabat. Rustici adeo commodius putabant, si hospes nollet corruptum carnem, quam si ipsi consumsissent integrum. En ait sellus,eXemplum priscae parcimoniae et temperantiae En veros heroas Illi sciebant euatodire et errare. Quod hospes fastidiebat, ipsi non fastidirent. Nos
nihil ad istos homines Sumus. Scholiastae recte utuntur Verbis ot -
130쪽
Tardius adveniens vitiatum commodius, quam Integrum edax dominus consumeret. mos utinam inter Heroas natum tellus me prima tulisseti Das aliquid famae, quae carmine gratior aurem
Occupat humanam grandes rhombi patinaeque Grande serunt una cum damno dedecus. Addo Iratum patruum , vicinos, te tibi iniquum Et frustra mortis cupidum, quum deerit egenti Α8, laquei pretium. Iure, inquit, Τrausius istis
Iurgatur Verbis ego vectigalia magna
Divitiasque habe tribus amplas regibus. Ergo
Quod superat, non est melius quo insumere possis 3
Cur eget indignus quisquam te divite quare
Templa ruunt antiqua deum cur improbe, carae Non aliquid patriae tanto emetiris acerVO3Uni nimirum tibi recte semper erunt res,
stodire et servare. Vid. etam. ΙΙΙ.649 ubi Baucis et Philemon hospites excipiunt, sordida terga suis tigno pendentia levant, Servatoque diu resecant de tergore partem missuam. Hospes vita carnem rancidam, nihil gustat, fugit, abstinet Ovid. Rem Amor. 499.
Nec minus eruca aptum visare ala
e . Vita commodi . si putabant
esse commodius, melius, utilius, hospitem Vitare, quam mos edaces,aVide consumere constructio similis
lius starent etiam nunc moenia Phoebi: Utilius mihi starent, utilius mihi
esset, si starent. Denique in vulgata lectione ranescium et vitiatum non bene conveniunt, quia idem significare debent, nec significant. Oratio selli est ironica, ex absurdo. Melius enim erat aprum a domino consumi integrum, quam ab hospite spernirancidum Dominus contra iudicabat. Datum patruum, vicinos, te tibi iniquum. In dedecore iam est contemtus vicinorum. Cur illi, ut patruus, irascerentur, si helluo grandes rhombos amaret et rem perderet Alia ratio eaque melior est in Satir. I. I. M. Non uxor alvum te vult, non flius, omnes Virini oderunt, noti, pueri atque puellae. Fortasse Horatius scripsit Datum patruum atque inne3, te tibi iniquum. Uni nimirum tibi recte semper erraner . enueius ex coniecturam. Hein-
si legit eunt ea. eo dubitari potest, quin et ea reet eunt et recte erunt, et, misso quoque res, tibi recte
erit, Latina sint. Hic futurum mihi Videtur necessarium. Et sic Persius, perpetuus ille Horatii imitator, ad cuius auctoritatem Bonueius Saepe NOVOeat, legisse videtur, Satis. I. 110. Per mee Mem in omnia protenua ι ,
Nil moror euste, Omn , Omne bene
mirae eritis res. Livius XXUL II. ex oraculo Graeco interprete Q. Fabio Pictore: Si ita faxitia Romani, vestrae re meliores saevitoreaque erunt. Idem XXV. 2 ex carmine Marcii vatis meo si recte faxitis, gaudebitis emper, eique res vestra melior. Ad istam Ormulam dici ρο-