장음표시 사용
61쪽
Sustulit esuriens, minus hoc iucundus amicus
Sit mihi' Quid iaciam, si furtum secerit, aut si
Prodiderit commtis fide sponsumve negarit Quis paria esse fere placuit peccata, laborant,
Quum ventum ad verum est Sensus moresque repugnant,
Atque ipsa utilitas, iusti prope mater et aequi. Quum prorepserunt primis animalia terris, Μutum et turpe pecus, glandem atque cubilia propter Unguibus et pugnis, dein fustibus, atque ita porro Pugnabant armis, quae post fabricaverat usus:
Donec Verba, quibus Oces sensusque notarent,
Nominaque invenere dehinc absistero bello, Oppida coeperunt munire, et ponere leges, Ne quis fur esset, neu latro, neu qui adulter.
Nam fuit ante Helonam cunnus teterrima olli Causa sed ignotis perierunt mortibus illi,
Quos Venerem incertam rapientes more ferarum Viribus oditior caedebat, ut in grege taurus. Iura inventa metu iniusti sateare necesse est, Tempora si fastosque velis evolvere mundi. Nec natura potest iusto secernere iniquum,
Dividit ut bona diversis, silenda petendis:
Nec vincet ratio hoc tantumdem ut peccet idemque, Qui teneros caules alieni se erit horti Et qui nocturnus sacra divum legerit. adsit Regula, peccatis quae poena irroget aequas, Ne scutica dignum horribili sectere flagello.
Minus hoe iueundus ainietis Sit mihi. Cur repetit alio vocabulo, quod iam dixerat Ob hane rem et oe domost. Si iure offendamur, supra legi potest mutata distinctione Euandri manibus eritum deiecit ob hane rem dei
cit, quia potus, ob ebrietatem, non petulantiam aut malitiam ergo pereatum acile ignoscendum. Potest quoque: minus hie Munatia amistis it mihi, Commentator: Ordo est ob hanc rem minus iucundus amicus sit mihi, quod aut catinum hegit, aut pullum ante me positum sustulit. Animadverte et illud ante me oritum. In eo me rectius omisisset. Horatius enim scripsit Mirum ante pro ante Mitum, universe de tota coena mea in parte, est ante me, et significat pullum ei fuisse destinatum esse eius partem. Partem optimo illustravit Erhardus ad Petron M. Anteponere, ut Plaut.
Menaechm. II. II. 2. Bonum antepo- num prandium pransoribuo.
62쪽
Nam ut serula caedas meritum maiora subire Verbera, non Vereor, quum dica esse pare res
Furta latrociniis, et magnis parva mineris Falce recisurum simili te, si tibi regnum
Permittant homines dives, qui sapiens est,
Et sutor bonus et solus formosus et est rex,
Cur optas quod habes Non nosti, quid pater inquit,isChrysippus dicat sapiens crepidas sibi numquam
Nec soleas fecit; sutor tamen est sapiens. Qu18 Ut, quamVis tacet Hermogenes cantor tamen atque Optimus est modulator ut Alfenus vafer omni tecto instrumento artis clausaque taberna,
Tonsor erat, sapiens operis sic optimus omnis
Est opifex, solus sic rex. Vellunt tibi barbam Lascivi pueri, quos tu nisi fuste coerces,
Urgeris turba circum te stante miserque Rumperis et latras, magnorum maxime regumlNe longum faciam dum tu quadrante lavatum Rex ibis, neque te quisquam stipator ineptum aeter Crispinum sectabitur, o mihi dulces noscent, si quid peccaro stultus, amici, Inque vicem illorum patiar delicta libenter,
Privatusque magis vivam te rege beatus.
Et magnis parva mineri Faleerecisurum imili te, at tibi regnum Permittant homines. Interpretanturaimili, scilicet ei iaci, qua magna reciduntur. Quid, quaeso, refert, quRfalce aliquid recidatur, dummodo recidatur, et recidens nihil aliud spectet ΤΙmago optime intelligitur ex ulcere. Ulcus asinunt, insanabile reciditur
falce, ense, cultro, τέuνεται parvum,
sanabile non reciditur, sed curando fit melius Stoicus noster medicinam aliter facit insanabile, sanabile, salae recidit, peccata parva magnis eodem modo punit. Recte se haberet, falce una, einem, pari, Requali, nequa, ut ora quo pede uisa fiserna et turres, non simili pede. In huiusmodi exemplis non cogitatur instrumentum, sed res, quae instrumento tangitur. Ora pulsat pede tam tabernas quam turres Fortasse legendum: Et magnis parva mineris Fale recisum iri simul a te, si tibi regnum Permittant homines. inaris te parva simul cum magnis alae recisurum. Cum ut post Graeca uis,e au omittitur συν ita
omittitur post simul. Vide inter alios Burm ad Valer Flacci IV. M. Parua simul magnis, idem atque illud in Epist. II. II. 78. si metit Ore Grandia eum parvis. Notum est, quando agitur de praecepto Stoico τι ἔσα τὰ duaρHiuara, Latine hoc dici non imilia, sed, ut V. c. Cicero in Paradoπο, aequalia; et sic Horatius pari meento, in hac ipsa Satira, ei
63쪽
Eupolis atque Cratinus Aristophanesque poetae
Atque alii, quorum comoedia prisca Virorum 8t,
Si quis erat dignus describi, quod malus aut fur, Quod moechus seret aut sicarius aut alioqui
rimosus, multa cum libertate notabant. Hinc omnis pendet Lucilius, hosce sequutus, Μutatis tantum pedibus numerisque, acetus,
Emunctae naris, durus componere VerSUS.
Nam fuit hoc vitiosus in hora saepe ducentos, Ut magnum, versus dictabat stans pede in uno.Quum flueret lutulentus erat quod tollere Velles: Garrulus atque piger scribendi ferre laborem, Scribendi recte; nam ut multum, nil moror. Ecce,
Iuod malus aut fur. Benueius de- sendit ae fur, interpretans de eodem homine malu ac fur, pro Vaser, Mintus, malus ac proinde fur. Enimvero, sive legamus ne sive aut illud malua orationem impedit, et multo rectius erat, quia et simplicius est nominare furem, ut moechum, ricarium et famosum Conieci quod planua auefur. His aptissime subiunguntur quod momehua, aut sicarius, aut alioquin δε- mos . in Vitia bina sequiintur. Planus est apud Horat. I. Epist. Π.58. Ne aemel irrisu triviis attollere eurat Fraeto erure planum. Ubi Com
mentator: erronem, mendacem. Vox
quoque corrupta in vanus, ut in Iul. Capites vitam. Aurelii 13. restituta ex ΜSS a Casa . et Salmasio. Iam Laberius in imis usus est. Gellius N.A. XVI.: quamquam planum proveophantam quoque Cicero in oratione scriptum reliquit, quam pro Cluentio dixit. mons int ad Petron Sat M.
melior sententia ex hoc ordine proflueret: iurua componere ver8M Cum fuere tutulent , erat quod tollere vellea. Nam fuit hoc vitiosus, in hora saepe ducent , Ut mugnum, VerauδαDeabat stans pede in uno, Garrulu8, atque piger seribendi ferre oborem; Seribendi reeter Lucilius erat durus incompositione Versuum. Propterea fluit lutulentus, et est, quod demere Velles. Laborat praesertim compositione. Hoc primarium illius Vitium Caussa, quia multa subito dictabat, continuo garriebat, non serens laborem, qui postulatur ad recte scribendum Fluit lutulentus, qui duros Versus ei dit, quos Lucilio
adimere et meliores substituere cuperes. Nam ut multum, ni nwror. Si Lucilius nunc Viveret, ait Horat. Satir I x. 68. aetereret ibi multa, meideret, caput 8caberet, ungue roderet.
Sed Lucilius stans pede in uno, mire festinabat. Talis poeta scribit multa, non multum optimi magistri illud
multum Valde commendant. Cicero de oratore I. 33. Caput autem e3t, quod, ut vere dicam, minime fucimu8. Est enim magni laboris, quem plerique fugimu8, quam plurimum eribere et deinde haec unt quae clamores et udmirationes in bonis oratoribus eum-
64쪽
ispinus minimo me provocat: -Αccipe, si vis; Accipiam tabulas detur nobis locus, hora, Custodes videamus, uter plus scribere possit. Di bene secerunt, inopis me quodque pusilli Finxerunt animi, raro et perpauca loquentis. At tu conclusas hircinis sollibus auras Usque laborantes, dum ferrum molliat ignis, Ut mavis, imitare. Beatus Fannius ultro Delatis capsis et imagine, quum me nemoriunt, neque ea quisquam, nisi diu multumque scriptitarit, etiam a vehementissime ae in his subitis dieitimi-hu exercuerit, consequetur. Cicero igitur Valde morisatur ut quis scriberet multum, Oratius nil morabatur.
Et tamen Ciceronem diligenter legebat, eumque saepe, cum hic, tum in aliis locis, imitatur. Scripsit, ni fallor:
nam ut multa, nihil moror. Fortasse et Commentator sic vidit: Non laborat ut recte scriberet, sed ut multa.
Quod non nego neque diminor facilem l furiis fuisse, sed non probo. Recte Deilem in scholio Acronis: Nam in multum scribendo non diffiteor acilem
fuisse V nempe Lucilium. Crispinus minimo me provocat. Locus dissicilis. eius coniiciebat mimo. Quod quomodo intelligi vellet, non satis perspicio. Benueius putabat, cum
risu et contemtu et gesticulatione mi-miea. Ipse legit nummo me provocat, quasi egenus et mendicus, qui non maiore pignore, quam uno nummo, certare Voluerit. Quem oratius sic provocantem describit, ille, credo, devictoria non dubitat, et proVocaret potius magna pecuniae summa. Neque Crispinus erat tam egenus, qui Vel haberet ianitorem, ut est in Satira II. VII. 95. orkelius tentat numero me provoeat, hoc est VerSuum numero, non bonitate superiorem ore sperabat. Eleganter, dicorem et sic Plautus Stich. V. VII. l. Qui Gnicu aut inaedicus, qui ho sole fucere possiet Si isto me vorsu viceris, His me provocato. Sed sperabat, credo, pro om-tor, Se Versuum quoque bonitate ore Superiorem quod autem coniecturae
magis obstat, hoc est Crispinus dicit:
videamua uter plua acri re marit. Hinc numero supervacuum est. Mihi
in mentem venit Crispini minimus me provoeat Filius Crispini natu mi nimus. Non ero simile est ipsum patrem Crispinum, adeo philosophiae deditum, quamquam, ut Scholiastae narrant, Philosophiam Stoicam versibus explicaverit, simul tantam rei poeticae
operam dedisse, ut metam proVocare auderet, uter subito plures Versus scribere posset. Horatius eum hic irridet in filio, iuventa calido, et spiritum hircinis sollibus emante Pater omnino erat homo ineptus, qui laudem docti stulte affectaret. Habebat et ianitorem philosophum, et, o me coniectura filium poetam, Vanum et iactantiae plenum Genitivi usus in talibus est stequens, ut Vel apud Horatium Noviorum minor, stater Crispinus Crispini ut Asdrubal Hamilearis. Vido Gro- nov. ad Liv. XXVIII. 12 et udend.
ad Sueton. Resar. 4.Dodeclinus coniecturam miselli recepit. Detur nobi Deus iamra. Loquitur more promeantium, cum fiducia Plutarch inmario 25. Baiorix προυκαλεῖτο τον Μάριον ἡμερα ορωαντα καὶ τύπον προελΘεῖν ea διαγωνωαὐαιπερ της χιώρος.
65쪽
Scripta legat, vulgo recitare timentis ob hanc rem, Quod sunt, quos genus hoc minime iuvat, utpote plures
Culpari dignos Quemvis modi elige turba;
Aut ab avaritia aut misera ambitione laborat. Hic nuptarum insanit amoribus, hic puerorum; Hunc capit argenti splendor stupet Albius aere; Hic mutat merces surgente a sole ad eum, quo Vespertina tepet regio quin per mala praeceps Fertur, uti pulvis collectus turbine, ne quid Summa deperdat metuens, aut ampliet ut rem. Omnes hi metuunt versus, Odere Oetas. isFoenum habet in cornu, longe fuge dummodo risum Excutiat sibi, non hic cuiquam parcet amico:
Aut ab avaritia, aut misera ambitione laborat. Iam in duobus SS. legebatur ab avaritia, quod multi coniectura assecuti sunt. In plurimis ob avaritiam Benileius scribit casus postulari eosdem ergo ab avaritia aut ambitione, Vel ob avaritiam et ambitionem. Sed casu per constructionem saepe mutari, et alii, et Oudend. ad Sueton Vespas I9. contra Benti defenderunt. Iam laborare ob avaritiam non dici videtur neque exemplum laborare ab avaritis Vidi Fortasse alicui in mentem veniat ab avaritia aut miser ambitione, ut laborat absolute positum esset. Sed neque hoc satis-sacit, et maxima dissicultas non esset sublata. Quis enim araritiae iam nunc lacus, quam statim reprehendat Sententia et sana ratio postulant Atit aliquo vitio aut misera ambitione ἰaborat. Varia genera Vitiorum in sequentibus tangit Ambitionem appellasse uno vocabulo miseram satis habuit: nequo ipsa sic ad vitia resertur.
Stupet Albius aere. Ubique in hac studiorum diversitate nominibus propriis abstinet. Cur hic solum Albium
nominaret Hoc propterea quoque Suspectum si, quod in eodem carminevs. 09. filium Albi tamquam male τieentem culpat. Melius scripsisset: at et alter in aere. Sic Satira I. VI. 17. Stupet in titulis et imaginibu8. Dummodo riarum Baecutiat sibi, non his euiquam parae amico. Explicant sibi per dativum commodi, hoc est in
mam voluptatem. Praestabat uiger-sium sequi, in Lect Venus. Uri corrigentem eaeeutiat tibi. Ego Horatii puto dummodo risum Eae tiat, ibi
non, nec cuiquam parce amico m-
mo iste hunc habet morbum, ut semper et ubique risum captet, inque eo non sibi nec cuiquam amico parcat. Aristoteles, iam a Lambino laudatus,
των ἐστὶ του γελοιου, καὶ ουτε ἐαυτουουτε των ἄλλων letr Ouενος, εἰ γέλωτα
ποήσει. Seneca de Const. Sapientis IT. Materia petulantibu et per onerum liam urbanis detrahitur, si ultro il-ιam et prior e pra. Nemo aliis b3um praebuit, qui eae se coepit. Vatinium hominem natum et ad risum et
ad odium, eurram visae venuatum a dieaeem, memorive proditum eat.
In pede suo ,3 plurima disebat, et in fauera meisas. Quam oratius sibi non parcat, Vel ex Satira II. m. MI, II. VII. et aliis locis apparet. Atque hoc faciebat imitatus Lucilium, sicuti postea Persius, de quo Suetonius,
an Schesiasta, in Vita Persiis Leeto
66쪽
Et quodcumque semel chartis illeverit, omnes Gestiet a furno redeuntes scire lacuque Et pueros et anus. Agedum, pauca accipe contra. Primum ego me illorum, dederim quibus esse poetis,
EXcerpam numero neque enim concludere Versum
Dixeris esse satis neque, si quis scribat, ut nos, Sermoni propiora putes hunc esse poetam. Ingenium cui sit, cui mens divinior, atque sΜagna sonaturum, des nominis huius honorem. Idcirco quidam, comoedia necne Oemis Esset, quaesivere, quod acer spiritus ac Vis Nec verbis nec rebus inest, nisi quod pede certo Differt sermoni, sermo merus M pater ardens Saevit, quod meretrice nepos insanus amica Filius uxorem grandi cum dote recuset, Ebrius et magnum quod dedecus, ambulet ante
Noctem cum facibus. Numquid Omponius istis Audiret leviora, pater si viveret Ergo
Non satis est puris versum perscribere Verbis;
lium Lucilii decimo, vehementer Satira componere studuit euitia libri principium imitatus eat, sibi primo,
mo omnibus detreetaturu8. Sermo merus Per appositionem pen
det a Comoedia. Cur inseratur sermo est merus Plaut matell. III. I. 110. Ain tu aedea tum V. 112. Peculo
Quod meretris nepotimanus amica Filius. Ego nepotem sic cum patre etsilio non coniunxissem, si luxu oum significare deberet scripsissem potius: quod meretrice, ne os inaanu ami Filius Scholium Commentatoris: Ne-pω, tacita et egregia significatio filii luxuriosi pertinet ad filium Pomptati.
Ebrius et magnum quod aedema, ambulet ante Noetem cum faeibus. Vulgo accipiunt, quod actum, quae res est magnum dedecus, et Verba parenthesi includunt Vim addes orationi, eamque magis tragicam facies Ebrius et magnum quod dedecu ambulet ante Nootem eum faetibus. Pater saevit quod filius ebrius tamquam magnum dedecus ambulet Filius ipse est a
decua, ut Metua, Opprobrium, convi
rium Hoc est apud Plautum emat. I. I. 54. ubi filius de patre queritur:
temperantem, non mod tum iniurium, Trahere, eaehaurire me quod irem ab se domo. - Nationem p rimam erae, ea, quae patia pruna
omnes labores invenia8et perferem, Amoris i Eunditari ae aeteri. Convisium eo me anno iam δε -- sere. Non opus erat, ut Vel pater, Vel quod multo peius meis moneret, quam turpe dedecus ea res esset. Nihil
dici poterat languidius. Numquid Pomponius istis Atidiret leviora Plaut Bacch. IV. m. o. Saliis eae, si plura ex me audiet hodie mala Quam audivit unquam Cruri et Demetrio Imrat Satira H. m. 298. Dixerit insanum qui me esti
67쪽
Quem si dissolvas, quivis stomachetur eodem Quo personatus pacto pater His ego quae nunc Olim quae scripsit Lucilius, eripias sirimpora certi modosque, et quod prius ordine verbum est, Ροsterius facias, praeponens ultima primis; Non, ut si solvas: Postquam Discordia tetrahBelli serratos postes portasque restegit :Invonias otiam disiecti membra poetae. Hactenus haec alias, iustum sit, necne, Dema; Nunc illud tantum quaeram, meritone tibi sit Suspectum genus hoc scribendi Sulcius acer Ambulat o Caprius, rauci male, cumque libellis: Magnus uterque timor latronibus at bene si quis Et vivat puris manibus, contemnat utrumque. Ut si tu similis Coeli Byrrhique latronum, Non ego sum Capri neque Sulci cur metuas me 3 Nulla taberna meos habeat neque pila libellos, Quis manus insudet vulgi Hermogenisque igelli; Nec recito cuiquam nisi amicis, idque coactus, Non ubivis coramve quibuslibet. In modio qui Scripta sor recitent, sunt multi, quique lavantes:
Suave locus voci resonat conclusus. Inanes Hoc iuvat, haud illud quaerentes, num sine sensu, mpore num faciant alieno. HLaedere gaudes,
Inquis, et hoc studi pravus facis. Unde petitum Hoc in me iacis est auctor quis denique eorum, Vixi cum quibus sentem qui rodit amicum; Qui non defundit alio culpante solutos Qui captat risus hominum, famamque dicacis;
Fingere qui non visa potest, commissa tacere
edere gaudeo, Inquit, et hoc tussi movus faeis. Qui tudio laedit, laudit data opera, prudens laedit, non, ut saepe fit, imprudens. Μagis requiritur et Me studium pravus focis. Gaudes laedere, et natura prRVus, il- tu laedere sacis studium, fere ut qui medicinam aliasve artes faeie, quod Graece dieitur aliquid τέχνην ποιεῖ--αι. in Lucianus demorte Peregr.
Fingere qui non visa mirat, Om- mira taeere Qui equit Poeta refutat obiectum sibi laede e nudo. Omnes, ait, quibuscum Vixi, uno re
68쪽
Qui nequit, hic niger est, hunc tu, Romane, meto. Saepe tribus lectis videas coenare quaternos; quibus unus amet quaVis adspergere cunctos,
testabuntur Horatius amicum absentem non rodit, contra, alio absentem culpante defendit, non captat risum damno amici, non potest fingere se vidisse, quod non vidit, nequit tacere commissa. In his Moere non visa significatur vitium nimis universale, minusque diserte expressum, quam Horati se acriter defendenti convenit. aius aliquod animi salsi scelus desideratur, quam
mendacium fingentis non Visa. Legamus: Fivere qui Ommissa poteat; eommiam tacere Qui nequit. Hoc demum est vitium re gravissimum, Verbis elegantissime declaratum. Qui potest fingere, sibi ab amico commissa esse arcana quaedam, quae ille nunquam commisit, qui non potest tacere arcana, sibi ab amico reVer commissa, uterque peccat, illo mendacio omnium sere mendaciorum scelestissimo, hic garrulitate stulta et periculasa. Dodeclinus pro non visa scribendum
coniicit non vera. E quibu unu amet quavis adopergere cunce , Praeter eum qui praebet quam; οδι, hunc quoque potu3.
Non intelligo quid sit qui praebet
aquam. Non potest, credo, significare, qui praebet coenam. Porphyrio: id est, qui pascest. Sed Videamus an commoda synecdoche sit aquam praebere dicere pro pascere. EXemplum Satir. II. II 68. huc non pertinet ibi enim simplex Naevius convivis unetam aquam praebet, quod in eo reprehenditur tam quam indicium lautae simplicitatis. Servi praebent aquam Plaut. Perl. V. II. I. Ferte aquam perihus Praeben'
tu puere Illud autem in Carm. III. Is quia aquam temperet ignibus Quo praebente domum, minus etiam huc portinet. uretus coniicit aqua. Et dici poterat conViva convivas quavi3 aqva adspergere, qui dictis utitur tam frigidis, quam est aqua. Tale erat V. c. illius, do templo Dianae Ephesiae, quod conflagrarit, qua nocte natus est Alexander Magnus. Omnis aquS, inexstinguendum incendium, non erat tam frigida, quam, quod natalia insanus luce flammae istius illustratus esse dicebatur. Et qui praebet eat emineator, alibi apud Horatium parectuε. Durum tamen quaeia aqua inperstere; et qui multis videbatur Ger, omis, urbantia, hic in convivio potius erat acerbuε, nee infaeetua, quam rigidu8. In tali autem locutione figurata, quaria melius abesset: nam in aqua Vix aliud quam fri a cogitari potest. Neque oonDiea frigore ferire erat istius hominis, sed potentioris, Augusti, Maecenatis, qui minores refrigerarit, magis tamen specie, Vultu habitu, silentio, quam dicto. Locus mihi videtur corruptus Tentari emendationem: E quioua tinua me quaeri advergere cunetia, Praeter eum, qui prae-bee, ut aequum: δ hune quoque W-
eua Adspergit eunetis quaevis plane ut Epist. I. V. M. Quaeri e in quem-ria opprobria sngere aevus Suetonius Calig. 29. Memento omnia ratin omne licere. Male in aliis et in
Omn . Potus, ne convivatori quidem parcit, cui parcere aequum erat ut sinbrius ipse putabat ut aequum, misso e Satir. . m. s. amisua duleis, ut aequum, inelinet. In praebe cogitatur Oenare ex s. 86. saepe tribualeetis viam coenare quae M. Pr ωbet oenare, ut dat aere Lambino iudice, Verbum praebere accusandi e sum semper desiderat, nec unquam
scriptoribus se vidisse omitti ac subintelligi, dicit. Sed nullum est Verbum, in quo substantivum non omittitur ac subintelligitur, modo facile ex sententia deduci possit, ut hic potest Si
69쪽
Ρraeter eum, qui praebet aquam post hunc quoque potus Condita quum verax aperit praecordia Liber.
Hi tibi comis et urbanus liberque videtur, Infesto nigris ego si risi, quod ineptus Pastillos Rufillus olet, Gargonius hircum, Lividus et mordax videor tibi' ruenti si qua
D Capitolini furtis iniecta otissiri coram filerit, defendas, ut tuus est mos: isΜ Capitolinus convictore usus amicoque o puer est, causaque mea permulta rogatus
Fecit, et incolumis, laetor, quod vivit in urbe: Sed tamen admiror, quo pacto iudicium illudisFugerit. Hic nigrae succus loliginis, haec est Aerugo mera quod vitium procul afore chartis Atque animo prius, ut si quid promittor de moΡossum aliud Vere, promitto. Tiberius si Dixero quid, si forte iocosius, hoc mihi iuris Cum venia dabis. Insuevit pater optimus hoc me
Ut fugorem, exemplis Vitiorum quaeque notando.
quis V. o. in lauto Pers. I. m. M. Me ut quisquam norit, nisi ille qui praebet ethum omitti posse ribum, contenderet, ei minime refragrarer. Nam et multa de apparatu coenae opiparae ante dicta sunt, et parasitus Saturio loquitur, qui Verbum praebet gestu explicare posset. Terent Phorm. H. II. M. Haec quum rationem ine , quam sine suavia et quam eam ine, a qui praebet, nori tu hune habea plane praeaentem Deum ' In his quoque hare
Quod vitium procul afore hartis
Atque animo priu8. Declaramus, testamur vitium aliquod animo nostro abesse, nos Vitio aliquo non laborare,
ac propterea illud non in libris fore.
Et vitio possumus laborare, at caVere ne in libris conspiciatur. Interpretantur priua mugis animo, quam chartis; nam nisi prius animo concepta sit malitia, in chartis non erit, ruet. Doeringius ut evitaret duram et molestam Verborum collocationem, legebat tu, a quia, pro ut si quid.
Omnia, credo, magis sunt clara et Latina, sic concepta: Quod vitium procul afore hartis Ex animo prius et, si quid promittere de me P sum, illud vere promitto. Si quid possum de me promittere, prius X animo et vere illud promitto, hoc vitium procul a chartis asore. Hoc prius, ante omnia promitto deinde postulo, ut, si quid liberius dixero, hoc
mihi concedas. Eae animo et vere Prinmitto, ut Terent Eunuch. I. II. 95. Utinam istuc erbum eae animo ac
vere diceres Catuli Carm. 06. 3. Di magni aeste, ut vere promittere possit, Atque tu sinere dicat, et eae animo: Dodeclinus per Brachylogiam interpretatur Vere promitto ut quidquam aliud, si quid promittere de me posSum.
70쪽
Quum me hortaretur, parce frugaliter, atque Viverem uti contentus eo, quod mi ipse parasset:
isNonne vides, ibi ut male vivat filius 3 utquo
Barrus inops magnum documentum, me patriam rem
Quod mi ipse parnaset. Etiam si omnes libri ΜSS. haberent para88em, tamen Horatii parasae arbitrarer Vel
Vs. III. ne patriam rem perdere quia velit, hoc suadet Adde Satir. II. III. 178 6 eave ne minuaa, tu, ne
maius aetas id Quod satis 88 putat pater. Hinc et illa rea vita et
paterea, rem patris Oblimare, alia.
Pater orati hic de suturis filii opibus, quas sibi esset paraturus, non cogitat, nec potest, sed eum hortatur ut ne prodigeret, quas ei esset relicturus. Plaut. ere. I. I. 6. ea quae .aus optima omnes labores invenisaee perferem, Amoris vi Eunditariae deteri Lucianus Toxaris 3. πο- αιμνησκων Λεὶ τῶν προγονων, καὶ φυλάττειν παραγγέλλων δ ετ πολλῶν καuάτων ὁ πατῆρ αυτ ἐ-τnσώαε- νος κατελιπεν. nemoratius saceret, pater optabat.
Nonne vides, Albi ut mule ina Atius, utque Barru inops Benueius coniicit Panis inops Cur quia male vivere et inopem esse unum idemque significant. Sed male vivere quoque significat alia, ut macie δε consumtum, prae misera tabe vix vivere, quod bene de eo diceretur, qui omni genere intemperantiae Valetudinem perdidit, et vix ossibus haeret Lucret. IV. 160. 'Im ιν ρωuisio tum se, eum vivere non qui Prae maeie Tales appellantur vis nisi Lucilius viae vivo homini aemonogrammo. Vid. Art. II 660. Mestraeitis, macie quae male vivα - t.
His exemplis utitur Salmas ad Tertuli de allio p. 196, qui de Chamaeleonte dixerat a pellieula vivit. Sed male vivere significat quoque infellaemnisere, ut filius Albi vivere poterat, perdita quidem re patria, sed non ita
ad inopiam redactus, ut Barrus Plaut. Rud. I. IV. I. Quid mihi meliu est, qui mastis in rem eat, quam Or reoliam Meludam Ita male vim atque ita mihi multa in peetore sunt curae eaeanimalas. Atque ea significatio bene huic loco convenit. Adde, quod multi re perdita non tot curis eXanimantur, ut male vivant, infelices sint. Fuere, qui sapientiores laeti, vitam emendarent, qui scurrae fierent, philosophi adeo, ut Damasippus. Hic, omni re fracta, cum se in flumen immittere vellet, admonitione tortinii barbam pascere coepit, et deinde bene rixit. Filius autem Albi calamitatem, sua sibi culpa contractam, minus Sapienter ferebat. Erat infesta. Benileius ita pergit Horatius in sequentibus unicum cuiusque Vitii exemplum nit, amoris meretricii Metanum, adulterii Trebonium, ut incongruum sit
prodigentiae bina exempla dari, Albi filium et Barrum. Horatius, ni fallor, duo vitia ponit, 'maiyentiam et liNainem, diversos effectus utriusque vissinotat, prodigentiae in Albi filio et Barro, libidinis in Scetano et Trebinnio Filius Albi male vivebat, Badirus ViVebat inops, Metanus turpiter amabat, Trebonius periculose At magnum Geumentum, ait Benueius, commode de uno exemplo dicitur de pluribus ommenta potius dixisset Do-eumentum, credo, non ad homines,
sed ad illud, quod hominibus accidit,
refertur. Ita Meumentum, indieitim saepissimo antecedenti plurali subiungitur Sueton. Vespas. I. Locua etiam in summo monea appellatur Vespariae, tibi Vespasiorum omplura m numenta eraeane, magnum nairitimulandoris familiae et vetustatis Beni-