장음표시 사용
151쪽
καταλαμβανοντες τους φευγοντας , ελεγον τα ἐντεταλμένα υπο Πεισι Iτρατου, θαρσεειν τε κελε πιντες ' καὶ απιμαι εκαστον
64 ἐπὶ τὰ ἔωυτου. Πειθομένων δὲ τῶν 'Aθηναίων - ουτω δη
Πεισίστρατος το τρίτον σχὼν , θήνας. ἐμίζωσε την τυραν - νίδα ἐπικο 1ροι Iί τε πολλοῖσι καὶ χρηματων συνοδοισι, τῶν μὲν αυτοθεν, τῶν δὲ απὰ Στρυμ ονος ποταμο i συνιόντων ὁμηρους τε τῶν παραμειναντων 'Aθηναίων καὶ μη αυτίκα φυ-
equis praemisi Do loeutione eons.
βάσαντες ihiq. not. τους παιδας hie do si iis ipsis Pisistrati. nee dentiis, V. e. sorvis, intelligondum volinde soqui vidotur, quod I, G1. Io- stimus do Pisistrator ἐβουλε Pseo
imporativo hie neeipi volunt, non mitins mihi a sonsu loci aborrasso videntur, quam ii, qui nominati- .vum εχαστος. olim v algatum . oxanaeoluthino genoro quodam expli- eari posse putant. Quare eram roiaeenit. edd. seripsi εχαστον. pro-hanto quoquo Sehoono png. 5. eius commoritationis, sinam ad I, 27 laudavi.
tempora eri, quibus tertium rorum potitus est Pisistratus. Sod voluit Nostor omnino indieare, eur Croesus, Atheniensium robus cognitis, eosdem sibi ad ei seoro notu orit. Vid. Wiodmann in ea commentatione, quam Ad I, 30 laudavimus p. 25. Dunehoro Goschielit. d. Altorth. II. p. 538.) Horodotus
roserendum. Monoo propter virum
nis rogionibus eoia ductos Reeum ha-
152쪽
γόντων παῖδας λαβων, καὶ καταστησας ἐς Ναξον ' καὶ γὰρ ταυτην o Πεισίστρατος κατεστρέψατο πολέus καὶ ἐπέτρεψε Λυγδαρο ' προς γε ἔτι τουτοι σι την νῆσον Βῆλον καθήρας ἐκ τῶν λογίων. καθήρας δὲ ωδε' ἐπ' ὁσον tam uς του ἱρου εδε,
ἐκ τουτου του χωρου παντος ἐξορυξας τους νεκρους ιι ετ εφορεε
3i 'AM1υαίων' Ἀθηναίων δὲ οἱ μὲν ἐν τῆ μάχη ἐπεπτώκεσαν, οἱ
δὲ αυτων μετα υλκμαιωνίδεω ἔφευγον ἐκ τῆς οἰκηλὶς.
nolle intolligi possit ne dehont. Quaro oliam distinction om post
τουτοισι vulgo positam eum ro- eonti. edd. sustuli. nequo vero ποος
γ . quod omnes afforent libri, eum iisdem raritavi in etrone es et Soha fortas volvorni ποος δ ι. - Λυγδάμι hono retinent honi libri. De quo dativo cons. ad I. 41. Mox in veris his καθήψας δὲ ωδε similom nenoseo orationis abundantiam atqne supra I, 9. init. in verbis mors δὲ
XXII, 12. fin. Thucydides III, 104.
Cum onim Pisistratus haud totam insulam purgasset. sed qunnium duntaxat a tomplo quaqua vorsus prospici poterat, rursu onm Atho niongos Olymp. I XXXVIII. a. lustrarunt iussu orneuli, et iis quidom ipsis ritibus. qui etiam h. l. memorantur. Vid. Thue di d. l. l. ibiquo Duhori nol. Add. C. F. Hormann. Cottosdionsit. Aliorth. I. 23. not.1 n. In quibns mortuorum endnv riam offossio non nitimum obtinoi locum, eum mortuorum sepulturn torrnm snoram pollui votus osset sui3orstitio . euius tostimonia affori
ψrasis intolligo do Moenolo Alemn Onida, i. o. Alemaoonis salio tinins saeti nis clueo: es. I. As. Undo minimo noeossaria videtur lo-etio 'Aλκμαιων διων ad quam nvoloro interprole inductus oratW s- sol inelns quam qns etiam prohatam h Ahohat Plutarchi vortiis in Solon .
153쪽
65 υς μέν νυν Ἀθηναίους τοιαυτα τον χρονον τουτον ἐπυνθανετο o Κροῖσος κατέχοντα ' τους δὲ Λακεδαιμονίους ἐκ κακῶν τε μεγάλων πεπιυγοτας. καὶ ἐοντας ξδη τω πολέm' κατυπερτέρους γεητεων. ἐπὶ γαρ Λεοντος βασιλευοντος καὶ
'Hγησικλέος ἐν Σπάρτn τους ἄλλους πολέμους εὐτυχέοντες οἱ
Λακεδαιuονιοι πρὸς Tεγεητας μουνους προσέπταιον. ro δὲ
Aio, o invitis libris scriptis, a quihus ego discedore nolui. C p. LXV. τον χ0ονον τουτονὶ Ad totum illud templis diseordiarum eivilium Noster spoctat, in quod Pisistrati plurios Athonis eleeti eoquo redeuntis ros ineidunt. CL noti. nd I ID. M init. Quas Aoquuntur, MI nconum ros iter ineDt ol ad Lyeurei instituta, hoc Ioeo occasiono oblata haud praetoreunda. De quihus in univorsum exponoro non ni-
tinet post on, quao tot viri docti
do Kortii in Grioeli. Gesch. I. P. 104 soqq. Nos ea tantum, qua ad Horodotum Oxplieandrina porti
Add. Pausan. III. 3. Ineidit ro-enum Leonis ot Hegesielis eirentioo 59o ante Chr. n. Observante Clinton. Fast. Holl. I. p. 339. προς πιγεήτας μουνους προσi-
Isoeratis eadem soro doctarantis in Panathon. XII. I. III. s. p. 270. Vid. etiam Plut. Vii. Lyeurg. 2. et eoiis. Κortiim Grieeli. Goseti. I. Ρ. 104. Quod ante Lyeurgum
pessimis Imihus usos esse Spartanos inter omnes sors Graeeos serit,it
Horodotus, id C. O. Muellor. Dor. II. p. 15 soq. ad priora Dorum
instituta spretriro vult, temporum doenrsu labosaetnta, turbata, in do-terius lapsar iuno ipsa integra quasi rovOengso et restitiaisso, nee voro roeotis instituisso Lycurgum, idem statuit vir doetus. Accuratiuκ Dune in hane rore inquisivit C. F. Hormannus in disputati otio do statu Lneodaemonitarum anto Lycurgum Antiqq. Laetiti leo. lihri quatuor. Martium. l84l. 4.) png. a soqq. idquo edoenit, hutio statum rorum Laeotitearum turbatum . quianto Lycurgum fuit, adoo ut Ln- odnomonios omnium Arno Orum possimis tostibus uti Noster Arri hero potu rit, eo potisMimum alla tum suisso videri, quod postquam Doros Poloponnesum ingrossi sodos novas oecuparint, inter duees η reges et ipsum populum multa en- quo gravissima dissidia Oxorta sitit, tam de torris expugnatis sarumque distributi ias, quam de aliis robus, quibus rogum polostas augeri. Populi res infringi vidoroturr quum, ,rogos, qui potestatis suavi finos Oxtendoro plusquo sibi quam ninnioribus traditum necopiasorii nu-etoritatis arroenro studoront, indi zonarum sibi animos concilia ro eo rumque Opora contra ipsos popu-
154쪽
lares suos uti voluerint, doneo aut vi aut motu ineopto desistore Oamqno potius rei publieae formam
n oucere cogerentur, in qua Enput imperii penes Dorienses essotete. p. 24 soq. . His igitur docausis valdo turbatam possimisque logibus uisentem Hvitalom Lyeurgisnpiontin rosectam ot ad moliora perductam esse Πerodoti est sonialontia. De Lyeurgi consiliis ad hoe assequendum remediisquo adhibitis idom vir doetus disseruit t. l. p. 30 seq.νατά τε στεας αντους κ. T. 1. JVult Horodotus: Laee emonios O nitim fere Graecorum pessimis legi-htia fuisse Masa. tum . quod ad se ipsos ipsorum e muttium inter se eommer- tum affines. tum vero etiam, in eorum cum exteris eo ereio, quod scilieot omnem enm his roensabant consociationem omnequo commer eium. Undo apparet vis particu
ξεινοισι απρόσμικτοι J Sie dicuntur, qui nurinna cum extoria in uni aut permittunt consuetudinem. qui Omno eum peregrinis exeludunt eommorein m. Vid. quao laudantur in noti. Wessotingit at Sehwoisth. Dolpan ro longior ad h. l. exstat BeI- angori disputatio in Larehori notis. Quaerit Onim illo, quo fine Spartanis omno morit interdictum eum porogrinis gentibus commoria eium, quo illud omnino spoetarit, quid Indo socntum fuerit. Sod IIo rodoti hoe ox loeo minimo eoili et potorit, ut nonnullis visum est, ξενηλασιας qnod vocatur institutum iam anto Lyeurgum invaluisso. quom leo istius instituti anctor m por-hthoni. Noquo vero iam no hoApitium omneque eum Oxteris g ntibus commoretum Spartanis Infordietum suisse credam, eum haud pauca reperiantur vosti in hospitii Spartanorum cum Qxteris initi, quos ipsos sestis Spartao colobratis haud raro intortuisse legimus. Porogrinas stirpis ineolas potius Sparta remotos voluisse videntur, qui eum alius ossoni gonoris ipsumqno vitae e nns seetarentur mollitis. periculum orat no civium Spartanorum m ros isoquenti eum illis eommores depravarentur. Re prisea instituta,
priscos mores quantoporo conservaro studuorint Doros, nomo noscit.
ut vol primis illis tomporibus
spartanos a porogrinorum commervi
155쪽
ot probatur, monente m. , Apollon. Rhod. I. 162. Homor. Ili. VI, 130, tibi vid. Heyno. ΕAt nutem utra quo forma usitata. ut scribit Booeliti. in Corp. Inscript . I, I. p. 78. - vosors praehet Aristidis Schol pag. 108 ed. Fromines. , ubi oraeuli versus leguntur. itemque paulo post noti viros ἀνιων. Exhthontur iidomversus in Diodori Excerpit. a Maio doloetis i Nov. seripi. eoll. II. p. 1.
nan F. eoll. Vil. Lyeurg. l. De quibus αναγραταλ Cr. confert C. D. Mnellor. l. l. II. pag. 1 a1. Nee improbabilo vidobitur, Ox his ipsis
Apmd Diodorum qui additi loeuntur duo versus. eos ol gravissimos
his ipsis vorsibus eruit vocem εν- vcur ας. qua otiam nitio Herodotus at usus quaque omnem illam a Lyeurgo eo ast; tutam rem publieam doAixtinxi idom aillo nrbitratur addit tuo Tyrinoum, qui rarmon elogiacum, quo res publica Laeonum eorumquo moros colobra rot, FDνο-uιαν vocaverit: quin aliis quibusdam versibus, qui apud eundum Diodorum paulo post exstant, ad loelis. totum indo tamen constituit Goottling. quod tanquam Pr OB-mium rhptria illis praefixum sodom- quo Ευνouιας nomine inseriptum morit; es. p. 324 seqq. 350 AOq. Mihi, ut do reliquis, quas ad ΠΟ-rodotum minus portinent, taceam, duo illi vorsus, quos Diodorus a sort postmodo fieti retorisque quatuor primitivis, qui apud Herodotum loguntur. ad loeti vidontur: quod idem sons isso suspieeris Ur-liehsium, qui in Musso Rhenan. VI. p. 1sa seqq. Coelilingit opination thias Obloeutus ost, pag. 1ss, ne recte obsorvavit p. 201 seq.), Voco εMνομιας. quae apud Herodotum quoquo logitur, non tam rei publieno ipsius dos ignationem indieari quam rospiei ad id. quod in proximo nnteeodentibus Spartani
omnium Grneeorum καν Duos corcitolvoentitur. Iovem Voro, cuius tinneum eaotoris diis Olympicis in oraculo mentio fit. qnod Cootiling. P. 3aa. ad Iovem Seyllaeum quem snxit rolatiam vult, reclina idem Urliel, a. p. 205 seq. do eo I ve eo-gitari vult, quom antiquissimo iam
novo a Lueodnomoniis cultum suissoroperimus summiam deum, variis indo eo ominibus omnium, euius sacerdoti rox uterquo sunctus norit.
I in pro διυδ eum recenti. odd. seripsi, lubento Brodov. p. am. qui otiam in Diodori loco, tibi ii idom locitur δι I. roponi vult
apud pootns subindo η - τε in alia toro orationis membro ponatur, ubi simplex antoeedal ri. Noe tamen
156쪽
Oί μ ν δή τινες προς τουτοισι λέγουσι καὶ φρασαι αυτω την
Πυθίν' του νυν κατεστεωτα κοσμον Σπαρτιήτι n. ώς δ' αυτοὶ Λακεδαιμόνιοι λεγουσι, Λυκουργον ἐπιτροπευσαντα Λεω-
ideo moliorem librorum leetionem
λον II, 43. καὶ μαλα VII, 186. καὶ πανυ Thucyd. I, 3. VI, 17, ne
762. s. pag. 1105 C. D. eam ει- mrem, qua Lyeurgus a Pythia Reeo- perit , quae dein Lacedaemoniis edixerit, Minois Crotonsium regis illo quidom aomulus. Undo alii di-eobant, ex ipsa Creta insula logos Laeedaemoniis attulisso Lycurgum; in quam sententiam idom disputat Straho ot qui ah eo eitatur Ephorus x. p. m. Ephori fragm m. p. 65 soqq. IIa seq. ed. Harx. eoll. C. O. M ueller. Dorr. II. pag. 16 seqq.). Namque Ephorus hoc sibi
proposuorat, ut plurima Lacedaemoniornm instituta a Crotonsibus roperanda esse evincoret. Ulut ost multum videntur in eo sibi indulsisse Laeodaemonii, quod ipsorum logos ex Pythieo oraculo proso tuo es soni, in hunc adeo modum do-
scriptae, ut oraculorum formam retinuerint. Quin commemoratur mR-gistratus 'Miorum quatuor, qui a rogo designati oraeula Pythiea Spartam integra resorrent. Vid. VI, 5Tibi t. noti. Unda prohare conatur C. O. Μnoller. p. II seq. l. l. ,hoo oraeulum universao Spartano
o Lyeurgo tanquam viro P donte et eui Seipio Asrieanus maior similis fuerit in callido usurpandis oraculis, somniis, id gonus aliis,
eit Plato Legg. VI. init., nee nlitor Pythagorei homines κοσμον doroi publieno forma, praesertim ea,
quae heris Eonstituta est aut constitui debet, usurpant. Add. C. O. Muollor. Dor. II. p. 6. at Κrischo Do seopo politie. societat. p. 59. Cleoro Latine reddidit ornatum in
libro de Ro ptibi. I, 28, ubi vid.
'ot εω plures Oxhibent Ascoβargoo.Εo maior in re ipsa disseultas. Pleriquo enim alii seriptoros, de quibus vid. Moursium in Re . Lneon. s. Misceli. Lacon. II, illum nominant; euius tuto lara ut fratris Polydeetao filii, Lyeurgus administravorit. Aeeodit quod Loobotas a rogia Eurysthonidarum stirpe, Lyeurgus voro, Euno ini filius euius stemma vid. apud Maret. nd Ephori fragin. p. 174), Proetida suit. Ne
eonvonit doniquo tempornm ratio, quum eoninm sero anni inter Le
holae ohilum ot Lycurgi legislatio-nom intoreodoro dieantur; ita ut Loohota Mooquo olus filio Dorysso
regnati te ne natus quidem esse po-lnorit Lyeurgus. Marshnmus, quo Horodotum quodammodo concilia-rot cum roliquorum scriptorum testimoniis, mutata vocum Herodoiatearum nodo logi vult: ἐπιτροπευ- σαωτα αδεχτιδρου μεν εω vτου, βα-
157쪽
οιχευοντος δε Σπαρτοὶτέων Λειο- βώtHu. ut Lycurgus morit tutor filii fratris sui, Loobota Spartanis rogo imporante. Quae ratio praeter
alios plaeuit Clintono Fast. Iloll. I. p. 144.), haud advortonti talos
Orationis partes per μιν - δι eontivagi non posso; cui merito oblocutus est C. O. Muollhr in Annali. Gottingg. 1837. pag. 901; eodem- quo formo rodit, quod Negris legi
posso suspicatus est: αδεχτιδέου μὲν εωυτου Λυαουργον ἐπιτροπευ- σαντα. βασιλε noveto ς δὲ Σπαρrιητέων Λεωβώτεω Aecedit, quod hae lectione reeepta novae dissentiatea xoriuntur e temporum rutions vix conciliandae, quas Lycurgum tom-poro Leobotae vixisse tutelamquo exoreuisso minimo patiuntur. Nam Laretiorum si sequamur, Labotas ox Eurysthenidarum progenie regnavit indo ab anno i 034 a. Clir. n. per quadraginta annos, eumque secutus Doryssus per quadraginis duo usque ad 953, quo ipso anno Agesilaus I. ud regnum evectus est. Lycurgus voro natus eat s24 a. Chr. n. , et frator Polydeetes 954. qui patro Eunomo intersocio reiamum 91 2 ausceptum por viginti qtantuor unnos tenuit. Rueeossit s-lius Charillus anno 8 aE regnum honuit Lyeurgo tutoro por fiexnstitia quatuor annos. Ipsa Vero
Lycurgi legislatio incidit in annum 866; tribus post annis, sia, Ch
rillus tutela dimittitur. Haec Lar-ehorus, qui nihil eunetatus in II rodotoo textu pro Λεωβώτεω mutatum vult nona ου prout iamdudum plaenorat Bultorio) id quo
ipsum in altera versionis oditiono expressit, quum in priori Narshami
Aontentiam, quas etiam Uesset in-gio non prorsus displicuerat, secutus esset. Vid. not. Larcher. ad h.
l. et plura in Tabul. Chronolog. T. VII. p. 489 aoqq. Sod testis vulgatae apud Herodotum lectionis Ox
Λειοβώt ηι δἐ οι τίθεται eo ονομα καὶ Ου Λαβώταν v. T. 1. Cuiu scriptoris tempora nisi Horodoti Oxomplaria iam depravata ossa dixeris, vix indo expedies. Et narrat Philomon ap. Porphyr. Quaenti. Homere. seel. VIII. init. πολλατ ioεισθαι μέχρι νDν αμαρτήμαrα κατα την 'Hoodoto D συγγραφήν. Quod si hoe loeo valotit, idem aliis quoque locis, quorum iam aliquot
attigimus, ubi eorruptela nostros libros manu seriptos antecedere Videtur, erit statuendum. Alii alias vias ini omni ad Herodoti ipsius
errorem, quem statuunt, explicandum; es. C. F. Hermann. Antiqq. Laeonu . p. 77 seq. eOll. p. 10. not. 29. Equidem tamen ἐπέχω, Deo in tanto librorum consensu quidquam mutare nudeam, praesertim
eum otiam de ipsa Lycurgi stirpo
divorsas in partos abire videam vo- toro scriptores, quorum sunt, qui Prytanem eius patrem narrent, alitor atque vulgo, ubi Eunomum Pntrem statuunt. In notato Lyeurgidos nienda Meuratis imo vorsatus
qui omnium veterum scriptorum testimonia eollegit ostenditque, maximis probabilom videri Eratosthenis eomputationem, qui Lyeiugi ἐπὶ οπμω posuerat contumoeto annis anto Olympiadem primam, i. e. nnno 884 ante Chr. n. vid. Clemens Alex. Strom. I. p. 336 B.). Add. Lachmanti: Spartu D. Siaatavors. pag. 315 seq. coli. P. 153., qui recto ex Horodoti vortiis id eorto eolligi posso obsorunt, Lycurgum iam initio tutelao susceptao ad logos civitatis turbatae mutandas remque publieam molius
de Lyeurgo, qui diutius in Crota
158쪽
στα, μετεστVσε τα νονιμα πάντα καὶ ἐφυλαξε ταυτα μν
παραβαίνειν. μετα δὲ τα ἐς πολεμον ἔχοντα, ἐνωμοτίας καὶ
eommoratus Crotonsium instituta i. o. vetera Dorum instituta ac primitiva, quao ibi magis pura et in-togra morant consorvnta in patriam transtulerit atquo hoc modo Laconum rem publieam ad Crotensium instituta eonsormarit. De quaro vid. C. F. Hormann. Grioch. Rinals altorth. 21. estiστησε τα vomuciJ Duo libri
Spartanos, qui nimis duras et so- voras Lycurgi leges serre non potuissent, in Italiam ad Sabinos commigrasso; unde ad Romanos instituta quaodam Lacontea pervenerint. Quam in rem G. conferri iubet
Q uno hie instituisso dieitur Lycurgus ad holli usum spectantia, en ad unum hellum vix restringendn, verum nequo stim ad rompublicam roserenda erunt. si quidem omnis Spartanorum vita ad milita-rom usum deseripta suit, recto annotante C. F. Hermatin. Antiqq. Laconn. p. 46. De Enomotivi varia traduntur a vetoribus. ' Timasias, n
. laudatus, in Lexieo Platon. p. 66 τάγριο πνων dicit nomenque
si audias, enotiaotias quatuor nil pentecostyn pertinebant, quae ipAa quinquaginta erat hominum, et quae quater aucta eonficiebat loehum sive duesentorum hominum cohortem. Alia Xonophon do Rep. Laeednemon. XI. g. 4., qui moram constitisso dieit quatuor loeliis, octo
tiis; undo onomotiam ipsam quinquaginta hominum suisso eredibilo
est, eum mora octingentorum esset. Cum vero morae num rus haud satis sibi semper constitisse videntur, nec enomotino numerus certo
dofiniri poterit. Nam Xenophontia
notato, ubi sexcentis hominibus constabat mora, tor duodocim sive triginta sox hominum misso onomo istiam idem Xonophon tostis est Hellen. VI, 4, 12. eoll. IV, 5, 11. i 2.
Utiat ost, hoe eertum videtur, Eno- moliam primam eamque simplicissimam Laconici exereitus at tuo Aelei misso divisionom ordinoriaque. Plurn Muelleriis: Dorer II. pag. 234 seqq. C. F. Hermann. Oriecti. Stants-
altorth. s. D. Triaetidae quales fuerint, Vix eert diroris. Noe proficitur quidquam iis, quae apud Gregor. Cor. do dialoet. Ion. q. sa. pag. Det Selines. leguntur. Videntur ilino pertinuisso ad triginta Spartanorum Otias Rivo phratri , ipsas don ici divisas intrincadas, sive has roapse triginta suerint civium sive minus ut in
disse videmus), quippe cum in hollo non seiunetim, sod innetis intor so singulis gontibus ne tribu-hus stipondia saeorent. Vid. Mno ter. Doror II. p. 82 seq. Quod Kooehly Grio h. Rriog-os. p. m.
triaendas vulgare Obar Im nomen misso ponit, reete si oblocutus ostC. F. Hormann. Grieoli. Stants- altorth. I. 29. not. R. Eoll. Schoe-m nran. Antiqq. p. i. Graece. p. 115.,
arbitratur. qualos otiam Athenishoe nomine appellatae involitantur,
159쪽
τριηκαδας καὶ συσσίτια, προς τε τουτοισι τους ἐφορους καὶ 66 γέροντας ἔστησε Λυκουργος. Oυτω μὲν μεταβαλοντες ευνομήθησαν. τί δὲ Λυκουργω τελευτησαντι ἱρον εἱσάμενοι σέβον
dueto inde hoe ipso nomine, quod singulas gentes a. triaeadno triginta familiis foro constiterunt. Cf. otiam Moior Do gentilitata p. 21. Noe alia Gamliorum, quae tortioloeo dieuntur, ratio. Quae cum proprio communium epularum instituta per singulas gentes familiasquo suo-rint omnibusque sero DOriens stiriapis gentibus communia, indo ad rommilitarom ita traducta videntur, ut, qui unius gentis familiaeque essentii adamquo opulis vietusque genere utarentur, ii in bello etiam peculiarem cohortem sive ordinem confieorent, ipsoque exercitus per sys- sitia aeque divisus essot atquct universa Spartanorum civit . Cons.
C. O. Muellor. l. l. II. p. 82. 201 seqq. 237. 273 seq. Addo nunc C.
F. Hormann. l. i. g. 28. Et Alsr. Κopstadi: De Terr. Laconn. convisti tui. Lycurg. origino et indolo
mann . Spartan. Siaat vers. p. 186. τους ἐτορορος καὶ γεροντας Lotησε ΛυκουργοςJ Do Ephoris uborius exponoro huius certo loci non e t. Do quibus, alios ut taeenm, nostra notate disputarunt Nanso Sparta I, I. p. 243. C. O. Muellor. Dor. II. p. ili seqq. C. Fr. II mann. l. l. g. 43 seqq. Κopstadt l. l. p. 114 seqq. Horm. Gabriel De magistrati. Lneedaemonii. p. 38 seqq. Schoe- manu. I. l. p. 127. Hie unum illud monuisse satis erit, hos magistratus, qui quotannis quinque num oro oligotiantur, institutos videri, ut
regum potestatam continerent eorumque Vlon nimiam eoercerent, indeque ad on instituta resorri de bore, quas in iis civitatibus invo-niuntur, ubi Optimatium potestns praecipue vigot ne floret. Nec maiagis hie attinet de dissensu veterum disquirere, quorum nonnulli a Lyeurgo ephoros institutos volunt,nlii Theopompo rogi hoc tribuunt. Λti Horodoto stant Xenophon Rep. Lae. VIII, 3. ot, quom Cr. laudat, auetor Platonicas opist. VIII, alii in loquo Herodoti auctoritatem maxime tuetur Laelimnn n. i. i. p. inli, Lycurgum primum suinso ratus, qui publicum esphororum munus institu rit. Add. Gabriol. p. 4l, ephOros Lycurgi notato iam inveniri
ommonstrans. Contrariam sontentiam tuetur Aristoteles Polit. V, ll, quoeum compara Cieeronis lo- eos de Legg. III, 7. De Re pubi. II, 33 ibiq. notat. Atque hane Ari- totolis sententiam probat Grote history os Graece II. p. 463. ipse- quo Hermannus l. i. g. 43 oo inclinat, ut Lycurgus Ephororum munus, quod ad posteriora tempora pertinore videatur, introduxisse haudquaquam dici queat. Add. ΚOr-llim. Grioeli. Gosch. I. p. 110 seq.- Do γερουσια si vo viginti octo senum consilio, quod regibus adesset in omnibus rebus gravioribus, infra VI, 57. Plutareh. Lyeurg. 5, no plura. Alios laudat Neumann. ad Aristot. fragm. ΡΟ-litiec. p. 134. eoll. C. O. Muellor. Doror II. p. ut seqq. Add. nunc
ἔρον ει Gαμενοι siβονtαι μεγQωςJAd siβοντή ox antecedenti Λυκουργω monte repetendum ADRODo-γove de qua structura monuit Schoe- mann in Ind. Leeit nostiv. GryPh. 1835. pag. 7. - Varin traduntur de Lyeurgi morio, qui, eum ant a Spartanos iureiurando obstrinxis-s t, ne ipsa abnente leges Rb ipso latas nbrogarent, noluit rogredi in patriam. Aod inodin, ut tradunt, vitam finiit. Auctor est Plutarchus Vit. Lyeurg. al, niins quoque nitorum soritontias commona orans. Qui idom do honoribus Lyeurgo tribu
160쪽
ανδρων, ανα τε ἔδραμον αυτικα καὶ ευθην; θησαν. καὶ δή σφι Ουκε τι ἀπεχρα ἄγειν, αλλα καταφρονήσαντες Ἀρκα
θυουσι καθ' εκαστον ἐνιαυτον ανς λεω ; quod affirmant Pansan. III, 6. g. 5, nlii scriptores o Loopoldo ad h. l. laudati.
que aucti. Ilerodoti oratio si eui abrupta et impodita videatur, is suppleat: oiae δὲ orisς sa. οἰκουν-
sitio ἐν quo minus etiam ad πλή-θ1r reseratur, nihil obstat. Vido quae diximus ad Plutarcii. Pyrrii. p. 178 seq. et quae monuit C.
Boior. in cotisura inforta annalibus
philologi eis Iahnii l82I, II, 1. p. 22. Do ota δὲ subsequentibus genitivis eonsoquentiae notavimus nonia
Ουκ ολιγων ἀνδρων nomo apud Herodotum offendetur, nec opus oststatuere transpositionem, qualem a
δο Ous πετρο. Hinc transfertur ad gentes, quae plantarum ad instar Opitius eroscutit et augentur. Infra VII. 156 de Syracusanis: rei δὲ παραυτικα ανα τ' ἐδρα uos καὶ ἔβλα stos. Diodor. Sicul. V,
I 2 ibiq. Wes sol. m. addit Eustalli. ad Odyss. VI, 167. p. 256. 35 Basil. Ad verbum ευ 7ωειν, in quo maximo florendi ae vigendi inest vis, cons. II, si, ubi itidem do terrae Aegyptiacae soseunditato et sorti litato dicitur. Cr. adscripsit loeum Dion. Chrysost. Orat. XLIV. p. Is . Tu vid. Iacobs. nd Aolian. N. A. IV, 30. Loboch. ad Phrynich. P. 466. Jahrhb. s. Philol. u. Paedng. 1831. I. pag. 40. καὶ δή σφιν Ουκέτι απεχραJHuc, credo, faciunt, quas in Bokkori A noedd. I. D. 43M, 20 loguntur: ἀποχρρμ' ἔξαρκει μ' Nooδο-
κosasOννς ει vitii Cons. noti. ad I, 5s, ubi iam hoe exomplo verbi κα-rατρονειν usi sumus, ut in quo existimandi notio non prOrfius unis eare videatur eontemtus signiscatione. Proxima vorba ἐπὶ πάσηυρκάδιοι χωρη bono oxponit Matth. g. 585 fin. p. 1166. Est onim inl
mum oraculi vorsum Latino sie ex-hil,st ineortus nuetor do figurisvs. 5 cons. Satippo Epistol. critie. p. 150): Areadiam petis, immensum petis, haud rem m istud.