Sancti Aurelii Augustini ... opera omnia multis sermonibus ineditis aucta et locupleta

101쪽

ret, nisi cum Suis disputatione collata , inveniret quid Contra respondere posset, disputans cum fratribus. Si autem ad ho non es paratus discede hinc, et noli pervertere vias Domini, et illaqueare et venenis inficere ani Inas infirmas, ne adjuvante dextera Domini nostri, quomodo non putaVera erubeSCIS.

EPISTOLA LXXX

Sanctis et Deo dilectis , merito venerabilibus et Daultum desiderabilibus fratrihus AuLiNO et THERA si E , AUCUAI INU in Domino salutem. Cupit explicar liquidius a Paulino, quom am modo voluntatem Dei, quin noStra stra ferenda St, OSS POS- simuS.

l. itfinis gl31Ls frater C eLUS, cum reSCripta repeteret, debitum reddere sestinavici sed vere estinavi. Cum enim eum putarem adhu aliquot die uobisCum moraturum repente Comperta OCCaSione navigii, mihi pridianam suam prosectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum Una tenere non OSSem, et quia ad os, Cum qui bus ei melius esset, properabat, ne S POSSem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda ir0lixioris Epistolae me Confitens debitorem , Cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasi et Evodii, primum vestri ex parte Salia-lus fuero Uberius enim ad nos in corum pectorihus et Orthus VOS Sse Venturos jamjamque in Christi nomine

Alius Lxv. quae autem o erat, hinc i99. - Scripta an . Os eirc. mensem Martium.

102쪽

atque adjutorio speramus. Cum haec Scriberem, etiam per unanimem silium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbuterum Fortunatianum Romam naVigaturum , aliam Epistolam paucis ante diebus jam lederam. Nunc ergo quod sole rogo, ut quod soletis saciatis Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram , et laborem nostrum, et dimittat Omnia peCCata nOStra. II. Colloqui autem vobiscum talia cupio, Si dignemini, litteris, qualia colloqui poSSemus, Si Coram VeStri Sensibus adessemus. Ecce illam quaestiunCulam, quam nuper Proposueram , tanquam si praesens praesenti inter dulces

loquellis obderem, plane Christiano intellectu et devotione solvisti, sed nimis cursim et breviter posset quippe ibi aliquanto diutius et uberius habitare gratia oris tui si cum dixisses ita te in illo, quo eliciter uteris, loco perSeVerare decrevisse, ut si quid de te aliud Domino

placuerit, ejus oh in talem praeseras tuae idipsum aliquanto apertius explicares uonam modo oblantatem Dei, quae nostrae Oluntati praeponenda St, OVerimus utrum tantum in ea re, quam propterea Volente perserre debemus, quia et inviti cogeremur. Ibi enim sit quidem quod nolumus sed ideo nos corrigimu ut Velim US, quia ille vult, cujus voliuntatis ne excellentiam fas est TeCUSare, ne Omnipotentia mi et evitare : sicut Petrum alie cinxit et tulit quo noluerati Verumtamen quo nolle iit, et Volens mortem subegit asperam. An et ibi ubi eSi poteStaS, non mutare sententiam , quamvis aliud oc Currat, in quo potius appareat voluntas Dei ad mulandam sententiam nos vocantis . non quia nostra malia erat,

Sed in qua recte permaneretur, nisi ab illo in heram VOCaremur. Neque enim malum fuit Abrahae nutrire et educare silium , quoad posset, quantum in ipso SSet,

103쪽

usque ad mem vitae suae : sed repente jussus occidere , mutavit utique non prius malam Sententiam, sed quae mala esset, Si post juSSum mutata non eSSet hinc quoque

non dubito nihil aliud videri tibi.

III. Sed plerumque non voce de coelo , non per Prophetam , non per re elationem vel somnii vel excessus mentis, qui dicitur exta sis , sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam Statueramus vocantibus Ogim Ur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat DOStra tanquam Si proficisci statueremus , et aliquid oriretur quod corisuli de ossicio nostro verita Vetaret deserere aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid , quod eadem Veritate consulta nos compelleret proficisci DuhOC tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi Videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. 8aepe no quippe conturbat, et dissicile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus, in quo prius permanere Statueramus , non qUidem malum, Verum jam ideo malum, quia id quod potius agendum est, occurrens deseritur, quod Si non OC- Curreret, non Solum in vituperatione, Sed etiam cum

laude , in illo priore perduraretur. Hic non salsi dissicile est hic omnino vox prophetica praevalet, si Delicta quis sintelligitio minc oro participem me facias cogitatio num tuarum, quid in talibus vel facere soleas, Vel facien

104쪽

EPISTOLA LXXXI .

Do initio vere sancto et beatissimo papae AUGLATINO II IERONYMus in Christo salutem. Dieronymu3 AugustGὶ eaecuSans quod ipsius litteris responderit liberius ρiStola 75. rogan3quc ut omiSSiScontentionis qui TStionibus , se inceps secum invicem amice conferant , et lacide verbentur in campo Sacrarum Scripturarum.

I. CLM a sancto fiat re nostro Firmo Sollicite quaererem, liiid ageres, Sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, Sed exigerem ne8Ciente te, de Africa se prosectum esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis os licia, qui te unico amore complectitur: simulque obsecro , ut ignoscas pudori meo, quod diu praecipienti ut rescriberem , negare non potui. Ne ego tibi, sed causae causa respondis. Et si culpa Si respoudisse , quaeS ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoni aera sit intertios pura germanitas ; et deinceps non quaestionum , sed charitatis ad nos Scripta mittamus , Sancti fratres , qui nobiscum Domino Serviunt, affatim te Salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue Sanctum et suscipiendum papam Alipium, ut me obSequio salutes, precor. In Columem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur Omnipoten S, Domine Vere sancte et

beatissime papa Si legisti librum ex phinationum in Jο

105쪽

nam , puto quod ridiculam Cucurbitae non recipias quaestionem. Si autem anaicus, qui me primus gladi petiit, stri repulsus est; sit humunitatis tuae atque justitiae, aCCu Santem reprehendere , non reSpondentem in Scripturarum Campo, Si placet , sine ustro invicem dol0re

Doinino dilectissimo, et iii Christi visceribus lion orando sancto fratri et coinpreSbytero HIERONYM , AUGUSTI Nus in Dona in Salui Cm. Receptis ab Hieronymo Superioribu epiStoli 72. o. ι81. escribi accuratius Augusti in sic inter relatione loci epi/tolio a Galatas, constrιuans quod Petrus merito eraciterque re 'rehensus fuerit a Paulo Coeterum deprecatur veniam , si uictis quibusdam incauιioribus Hieronymi alcimum olfenderit, caecusans quod nulla Sua cut Ja Per muliorum manus obambularit epistola, Priusquam ad eum qui Scriρια erat, crvenerat.

I. JAM pridem tuae charitati prolixam Epistolam misi, respondens illi tuae , suam per anctum silium tuum Asterium , IIDC am non solum fratrem, Verum etiam Collegam meum misisse te recolis. Quae iurum in manus tua pervenirD meruerit, adhuc nescio , nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis , si ille , qui te primum gladio petiit stylo repulsus est ut Si humanitatis meae atque justitia accusantem reprehendere , 0n

Alius xl x. Plae aulein et ei a , nunc 202. - Seripla paulo post supe-i iurem.

106쪽

respolidentena. Ioc solo tenuissimo indicio utcumque conjici , legisse te illam Epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos extitisse discordiam, de quorum tanta amicitia , quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non seci reprehen dendo germanitatem tuam , Cujus in ea re aliquam Culpam me cognoVisse non ausim dicere sed dolendo humanam miseriam , cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa Sit, incerta permansio St. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi Veniam . quam poposceram dederis quod quod apertius mihi intimari cupio : quamvis hilarior quidam Vultus litterarum tuarum , etiam hoc me impetrasse , Significare videatur : si tamen post lectam illam missae sunt quod in eis minime apparet. II. ictis , vel potius fiducia charitatis jubes , ut in Scripturarum campo Sine nostro invicem dolore laudamus , Equidem quantum ad me attinet, seri nos ista, quam ludo , agere mallem. Quod si hoc verbum tibi propter facilitatem ponere placuit; ego fateor, majus aliquid expeto a benignitate virium tuarum, prudentiaque tam docta , et OtiOS , annoS , Studiosa, ingeniosa diligentia ; haec tibi non tantum donante, Verum etiam dictante Spiritu Sancto, ut in magnis et laboriosis quae stionibus, non tanquam ludentem in Campo Scripturarum, Sed in montibus anhel intem adjuves. Si autem propter hilaritatem , quam esse inter charissimos disse. rentes decet, putasti dicendum esse ludamus : sive illud apertum et planum Sit, unde Olloquimur, sive arduum atque dissicile hoc ipsum, edoce, ObSecro te, quonam modo assequi valeamus ut cum sorte aliquid nos movet, quod nobis, etsi non cautius attendentibus , certe tardiu intelligentibus, non probatum est, et quid nobis

107쪽

videatur, Contra Conamur SSerere, Si lio aliquanto securiore libertate dicamus, non incidamu in Suspicionem puerilis jactantiae, quasi nostr nomini famam , viros illustres accusando quaeramus: Si autem aliquid asperum, refellendi necessitate, depromptum fuerit; quo tolerabile stat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere judicemur. Nisi sorte ille modus est, quo utrumque hoc itium . Vel Vitii SuspiCionem cavea mi is, si cum doctiore amico Si disputemus, ut quidquid dixerit, neceSSe Sit approbare, nec quaerendi Saltem causa, liceat aliquantulum reluCtari. III. Tum vero sine ullo timore os sensioni tanquam in campo luditur sed mirum si nobis non illuditur. Ego enim fateor charitati tuae, Solis eis Scripturarum

libris qui jam can0nici appellantur, didici hunc timo

rem honoremque deserre, ut nullum eorum auctorem

scribendo aliquid errasse firmissime credam. Ac si ali quid in eis Offendero litteris , quod videatur contrarium veritati nihil aliud, quam Vel mendosum Sse Codicem vel interpretem non 3SSeCulum Sse qu0d dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, Vel probabili ratione , quod a Vero non abhorreat, perSuadere potuerunt. Nec te , mi frater, Sentire aliud existimo Nprorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, an quam Prophetarum, Vel Apostolorum de quorum scriptis, quod omni errore Careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione qua nisi esses praeditus, non utique diceres Utinam mereremur complexu tuos, et Collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. J

108쪽

l . Juod si te ipsu in consideratione vitrer a morunt tuorum . non Simulate. Dc fallaciter dixisse credo quanto magis equum est me credere Apostolum Paulum non aliud Sensisse quam scripserit ubi ait de Petro et Barnaba . urium Viderem quia non recte ingrediunis tur ad veritatem Evangelii dixi Petro coram omnibus; π Si tu cum Sis Judaeus , gentiliter et non udaice Vivis, quomodo gentes cogis uda igare i , De quo enim certus sim . quod me scribendo vel loquendo non fallat, si fallebat Apostolus filios suos, quos iterum parturiebat, donec in eis Christus, id est, veritas, formaretur. Quibus Cum praemisis Set, dicens, re uae autem scribo obis,

ter scribebat, sed nescio qua dispensatoria simulatione fallebat vidisse se e trum et Barnabam non recte ad Evangelii veritatem ingredientes . ac Petro in aciem restitisse, non ob aliud nisi quod gentes cogeret u

V. t enim Satius est credere , apostolum Paulum aliquid non Vere Cripsisse , quam apostolum Petrum non

recte aliquid egisse. Hoc si ita est dicamus quod absit)Satius esse Credere mentiri EVangelium , quam negatUm esse a Petro Christum et mentiri Regn0rum librum quam tantum Prophetam Domino Deo tam excellenter electum. et in Concupiscenda atque abducenda uxore allina Commisisse adulterium, et in marito ejus necando tam horrendum homicidium. Imo vero sanctam Scripturam . in Summo et coelesti auctoritatis culmine collo Calam de Veritate ejus Certu ac securus legam, et in ea homines vel approbatos, Vel emendatos, Vel damnatos veracitur discam, potius quam facta humana dum

in quibusdam laudabilis excellentiae personis aliquando

109쪽

Credere timeo et reliendenda, ipsa divina eloquia mihi sint ubique SuSpeCta. VI. Manichaei plurima divinarum Scripturarum, qui-hu eorum nefarius error Clarissima Sententiarum perspicuitate Convincitur, quia in anum sensum detorquere non possunt, falsa eSSe Contendunt ita tamen, Ut eamdem salsitatem non scribentibus Apost0lis tribuant, Sed nescio quibus odi Cum corruptoribus. Quod tamen quia nec pluribus Sive antiquioribus exemplaribUS , ne praecedentis linguae auctoritate, unde Latini libri interpretati sunt, probare aliquando potuerunt notissima omnibus Veritate Superati, Confusique discedunt. Ita-ne uti in telligit prudentia sancta tua, quanta malitiae illorum patesCat occasio , si non ab aliis Apostolicas litteras esse falsatas, sed ipsos Apostolos falsa scripsisSe , diCamuS.

VII. Non est, inqui credibile, hoc in Petro aulum , qu0d ipset aulus ecerat, arguisse. Non nun in quir quid fecerit; quid scripserit quaero : hoc ad quaestionem, quam Suscepi, maxime pertinet ut veritas divinarum Scripturarum, ad nostram fidem aedis Candam memoriae Commendata, non a quibuslibet, sed ab ipsis Apost0lis, ac per hoc in canonicum auctoritatis Culmen TeCepta, ex omni parte verax atque indubitanda persistat.

Nam si hoc fecit etrus, quod facere debuit mentituSest aulus quod eum viderit non recte ingredientem ad veritatem Evangelii Quisquis enim hoc facit, quod a cere debet, recte utique facit. Et ideo falsum de illo dicit, qui dicit eum non recte fecisse, quod eum novit saCere debuisse. Si autem verum scripsit Paulus Verum St, quod Petrus non recte tunc ingrediebatur ad Veritatem Evangelii. Id ergo faciebat, quod facere non debebat et si tale aliquid Paulus ipse jam secerat, CorreCtum Otius etiam ipsum credam Coapostoli Sui Coriectionem non

110쪽

potuisse negligere, quam MIendaciter aliquid in sua Epis-iola posuisse; et in Epistola qualibet : quanto ni agis uilla, in qua praelocutus ait, Quae autem Scribo vobis

D ecce Coram Deo quia non mentior'

Ill. Ego quidem illud Petrum sic egisse credo , Ut gentes Cogeret judai Zare. Hoc enim ego scripsisset aulum , quem mentitum eSSe non Credo. Et ideo non recte agebat hoc Petrus. Erat enim contra Evangelii veritatem, ut putarent, qui credebant in Christum, sine illis veteribus sacramenti SalVOS Se SSe non OSSe. Hoc enim coritendebant Antiochiae , qui ex circumcisione crediderant Contra quo Pa Ulu perSeVeranter Criterque Confligit. Ipsum vero aulum non ad hoc id egisse , quod

vel Timotheum circumcidit, vel Cenchreis Votum persolvit, vel ero Solymis a Jacob admonitu , Cum ei , qui noverant, legitima illa celebranda SuScepit, ut putari videretur , per ea Sacramenta etiam Christianam Salutem dari sed ne illa, quae prioribuS, ut Congruebat, temporibus in umbris rerum futurarum Deus ieri jusserat, tanquam idololatriam gentilium damnare crederetur.

Hoc est enim quod illi Jacobus ait, auditum de illo esse quod discissionem doceat a Moyse δ. Quod utique nefas est, ut credentes in Christum discindantur a Propheta Christi, tanquam ejus doctrinam detestantes atque damnantes de quo ipse Christus dicit, si Si crederetis Moysi,n crederetis et mihi de me enim ille scripsit si DIX. Attende enim obsecro ipsa verba Jacobi u Vides, , inquit, frater , quot millia Sunt in Iudaea, qui credide

, runt in Christum et hi omne aemulatores Sunt Legis., Audierunt autem de te, quia discissionem doces a Moyse γλ eorum, qui per gentes Sunt Iudaeorum dicens non de