장음표시 사용
291쪽
Vectit it ρ te; si veniam imbui ii ibus sitis rescrip Serat Amyttstinus i/ι Dist. 9'. non docere Christianam c- nevolentiam , ut insis ne illud Calainensium scelus impunition omnino dimittatur. IIuic rursum scribis Acciarius, taetidiens s suppliciter suadens, ut ἰδρ arca fur sine ulla eaece 'tione.
I. SLMPTis Litteris eximietatis tute , quibus idolorum Cultum , et templorum peremonias destruxisti, audire mihi visus sum hilosophi vocem . non illius quem in Academiae Licpeo memorant tenebrosis humo anguli re- Sidentem . ex proflanda quadam cogitatione demersum, reductis ad frontem caput implicuisse genibus, ut aliorum praeClara inventa doctrinae genus quidam calumniator oppugi et a SSertaque praeclare . cum suum nihil defendat, accuset sed plane excitatus oratione tua ante Culos stetit M. Tullius consularis qui innumeris Civium capitibus conservatis forensis campi signa victricia tu pentibus iraeciae scholis lauroatus inseri et tubanaque illam canore vocis et lingitae quam in Criminum reo et Reipublicὶν particidas . spiritu justae indignationis infla Verat, an hebis inverteret logamque ipsam rugarum a 'ginis resolutis palliorum imitatus speciem retorqueret. II. si Ergo Cum nos ad exuperantissimi Dei cultum c-
292쪽
ligionem tu compellere . libenterata di Vi cum Coelestem patriam intuentiam esse suaderes gratanter CCepi. Non enim illam mihi civitatem dicere videbare , tuam muralis aliquis vrus coercet, resill rara . nam i litto Sophorum
tractatus mundanam memorans Nommunem Omnibu S
i ros tetur quam magnus Deus et bene meritae de eo animae habitant atque incolunt, quam me leges di- Versis viis et tramitibus appetunt quam loquendo exprimmere non possiamus. Cogitando forsitan invenire posse-
semus. mae ergo licet principaliter appetenda atque diligenda sit timen illam non arbitror deserendam, in qua nati et geniti sumus qua prima nobis usum lucis hujus in sudit, quae aluit, quae educavit, et ut quod ad Causam rotarie pertinet, dicam, de qua bene meritis viris, duetissimi homines serunt, post bitum Corporis in coelo domicilium praeparari, ut pro molio lupedam ad Supernan praestetur, his ominibus, qui hendit genitalibus rhibus meruerunt et hi magis cum Deo habitent, qui salutem dedisse. aut consiliis, aut operibus patriae doceantur.
Jam illud quod oculariter dignatus es dicere, Urbem
nostram non armis, sed flammis incendiisque agrare et spinas magis in generare quam flores, n0n Si maxim reprehensio , cum sciamus fores ex Spinis plerumque generari. Nam et rosas ex spinis gigni quis dubitat, et ruges ipsas ari, tarum vallo sopiri. ita ut asperis suavia
Ill ii Postremum sui in Litteris praestantiae tuae non caput aut sanguinem in Ecclesiae postulari vindictam, sed quibus rebus maxime metuunt spoliandos. Ego autem iis me opinio fallit sic arbitror, gravius esse sp0liari facultatibus quam occidi. Siquidem quod frequentatum tu Litteris hosti, mors malorum omnium aufert
SenSum egeStOS a Vita aeternam parit calamitatem ararius
293쪽
est enim male vivere, quam mala morte sinire IIoc etiam os orae vesti de ii dicat ratio in quibus paup0ros sustinetis na orbidos curatione relevatis , medicinam stlictis corporibus adhibetis: id postremo modis omnibus agitis, ut diuturnitatem calamit. lis stlicti non Sotiliant. Ouod autem admodum pertinet ioc calorum, nihil interest. pia lexiduatur SSuicccatum , cui indulgentia postulatur. Primum enim si poenitentia et veniam tribuit, et purgat admissum poenitet uti pie illum qui rogat, qui pedes conas,luctitur. t si, ut quibusdam Philosophis placet, omnia peCCata paria Sunt indulgentia omnibus debet esse communi S petulantiu locutus est ali tuis; peccavit :convicia aut crimina ingessit, aeque pecca Vitra alienaliis 'iana diripuit, inter dulicta numeratur loca profana sacrave Violavit, non est ab indiliguntia Secernendus. Postremo nullus esset veniae locus , nisi peCCata praecede
IV. unc quoniam non quantum debui , Sed quantum potui, majus ut dicitur minusve respondi, Oro at que ObSeCl O utinam prppsentem p OSSem , Ut etiam lacryma mea pervideres, ut qui Sis, quid profitearis, quid aga S, etiam atque etiam cogites intendas quae sit illius Species civitatis, ex qua ad stupplicium ducendi extrahuntur; qud Sit matrum , quae Conjugum , quae liberorum quae parentum lamentatio, tuo pudore ad patriam venire possint, liberati, sed torti quos renovat dolores aut gemitus, Consideratio vulnerum et i Catricum. Et his omnibus 90rtractatis Delum primo Con Sideres hominumque cogites sumana honitatem amicam potius , familiaremque conjun Ctionem , et ignoscendo potius laudem, quam vindicando conquiras. Atque haec de his dicta sint, quos verus OnseSSionis suae realus Stringit. Quibus quidem legis contemplatione . quod laudare non desino, veniam
294쪽
u84 s. ALGCSTI XL EPISCOPI tribuistis. Iam illud explicari vix potest quantum Crudelitalis sit, innocelites appetere et Os quos a Crimine constat esse discretos, in judicium a pilis devocare. Quos si purgari contigerit. Cogites qui 'so quanta a CCUSatorum liherabuntur invidia cum roos sponte dimiserint icti, reliquerint innocentes Deus summus te Custodiat . et legis Suae te conser et privsidium atque ornamentum
Donaino exinato meritoque honorabili ac suscipiendo fratri NECTA Rio ΑΠΩΓsTi XL in Domino salutem. l. Superioris episto in capita singula respondet AugυS-t OG id rheter alia refelleths, quod eae Stoicor uinptacito ectarius induaecrat, omnia peccata S, paria.
I. EG Litteras benignitatis tuae, quibus mihi longe postea respondisti, quam meas ad te perserendas dedi.
sidius. Ilas autem quas mei causa illi dignatus e reddere, accepi xi Kal. liri l. post menses seruie Clo, quam SCrit Ser i m. s. ur ergo ad te tam sero mea Cripta PerVenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro Nisi sorte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante ContemPSeras. Ioc si ita est, miror unde sit. An aliquid audisti. quod nos adhuc latet fratrem meum Possidium
295쪽
adversus cive tuos qUOS pace tua ili Xerim, multo salubrius diligit ipse quam tu quo plectantur severius impetrasse. Nam lio et I pi Stola tua te metuere iii dicat, cum admones ut milii ante oculo constituam , qualis illa sit species civitatis . ex qua ad supplicium ducendi extraliuntur quae Sit matrum , quae Conjugum, qua libero rum , quae parentum lamentati : quo pudore ad patriam venire possint liberati, Sed torti, quo renovet dolores aut gemitus considerati Vulnerum et cicatricum Absit, ut ista cuiquam inimicorum noStrorum Vel per OS, Vel per quemquam, quod ingerantur, instemus; sed . ut dixi. si aliquid tale ad te fama pertulit , apertiti edissere, Ut noverimus, vel quid agere ite ista stant, vel quid haec credentibus respondere debeamus. II. Litteras meas potius intuere, quibus te rescribere piguit, illic enim satis expreSSi animum OStrum et Sed, ut
opinor, oblitus quid tibi rescripserim , omnino mihi alia longe diversa et dissimilia retulisti Quippe quasi re ordatus quod in Litteris meis posui; hoc tuis inseruisti. quod omnino non posui. Postremum enim suisse in Litteris meis dicis, non Caput aut Sanguinem in I: Cclesia postulari vindictam, sed rebus, quibus maxime metu uus spoliandos. Deinde ostendens quantum Si hoc mali ad jungis, atque contexis nisi te opinio fallit, arbitrari gravius esse spoliari facultatibus, quam occidi. Atque ut apertius exponas, de quibus facultatibus dixeris, pergis atque addis me frequentatum in Litteri nosse, quod
mors malorum omnium auserat Sen Sum egeStOS autem
vita peternam pariat Calamitatem. Deinde conclusisti, gravius esse in mali S Vivere, quam mala morte inire. Ill. Et ego quidem nec in nostriS, ad qua me serius sateor animum applicuisse , quam Vellem , nec in vestris
quas ab ineunte aetate didici, litteris uspiam legisse re-
296쪽
colo, quod egestos Vita aeternam pariat calami talem. Nam n c uti cluam PCCatum S luburius a pauperta S, et est ali planta restrictio et Coei Citio peccatorum. A per hoc non est metuendum De Cuic iam post lianc brevem vitam , hoc ad aeternam Valeat anim vi calamitatena, quod
pauper hic vixerit, et in hac ipsa , quam in terris degimus, nullo modo ulla Calamitas aeterna esse poterit cum eadem ita aeterna PS: non OSSit, quae De saltem diu turna est ad quamlibet et ilem , SentClutemque, pel Venerit Iloc enim p0lius in illis litteris logi, quoniani vita ipsa qua ruina ur, brevi est, in qua tu arbitraris, et
frequentatum in litteris jam mones, aeternam SSe OSSeca Limitatem tam ortum Utem malorum omnium esse 1
nem , habent quidem Vestrae litteriae . sed nec ipse omnes, Epicureorum usi quippe ista sententia et si qui alii mortalom animam putant. At illi quos Tullius quasi consulares lillosophos ala pellat, quod cor una magni pendat
auctoritatem, quoniam Cum extremum diem fungimur, non extingui animam, Sed emigrare Censent, et ut moritaquoque ejus asserunt Seu hona , seu mala, vel ad beati tu dinem, vel ad miseriam permanere. Ilo C congruit et Lit- . teris a Cris, quarum me ulli litteratorem. Malorum ergo sinis est mors, Sed in eis quorum casta pia , si illis, innocens ita, non in is qui temporiatum nugarum et vani latum Cupiditate flagrantes, et cum hic sibi Hiccs videntur, ipsa voluntatis pravitate miseri convincuntur, et post mortem graviore miserias non habere tantum, verum etiam Uni ire Coguntur. IV. Haec ergo Cum et vestris quibusdam . qua bono rabilius habetis et nostris omnibus Lilleris frequenteni Ur, hori dilector etiam terreri e patrii e tu C lux Uri OSIm vitam time civibus tuis , non egestus an aut si rgusto S in times, illam potius egestatem mone devitandam, quae
297쪽
ni agna licet eruta terrenarum prosperitate circium fluat, ois tamen insatiabiliter iit hiando, ut vestrorum ipsorum Verbis utar auctorum, ne lue Copia ni te inopia minuitur. Verumtamen in illis cytibus respou listi citteris naeis, inimicos Ecesesiae cives tuos , nec illa gestate dixi emendandos, ubi necessaria naturpe desunt cui succurrit naisericordia de clua nobis etiam praescribendum putasti, quod operum nostrorum hoc indicet ratio, litibus pauperes sustinem US morbidos Curatione relevamus, iudicinam assiciis corporibus adhibemus cpianquam et sic egere utilius Sit piam ad satiandam n 'quitiam rebus omnibus abundare.' Sed absit, ut ego illa coercitione adban aerumnam eos, de quibus agimus, redigendo esse
V. Recens Epistolii in meam, si tamen dignam habuisti si non quam relegeres, Cum ei suisset respondendum, Saltem plana ita reponeres, ut libi jubenti, cumvoliteris proserretur, et attende quid dixerim , hoc prosecto invenies, Cui te non respondisse, quantum exi Stimo, satearis. 'am ex Epistola illa mea verba nunc in Sero: Non praeterit , inquam , viridi Cando paSCere iram nostram studemus, sed misericorditer in futurum consulendo satagimus. Habent homines mali ubi et per Christianos non Solum manSuete, ver ametiam utiliter salubriterque plectantur. II abunt enim quod corpore incolumi vivunt, habent unde vivunt, habent unde male vivunt. Duo prima salva Sirit, ut quos poeniteat. Sint ho Optamus.lio , quantum in nobis est, etiam impunSa Opera instamus. Tertium vero si Dominus Oluerit, tanquam putre noxiumque resecare Valde misericorditer puniet D I secverba mea si recensuisses, Cum mihi rescribere dignaruris, non solum de imorte, sed et de tormenti corporalibus evitandis eorum, pro quibus agis, nos inVidiosius, quam
298쪽
ossiciosius rogandos Puta It S; quorum lixi, velle los si eis salvum esse, quod in Colunus Corpore Vivunt. Nec
egestosam vitam , ut ictu indigeant ab aliis impartito. per nos eis ulique sormidares; quorum et illud secundum dixi velle nos Salvum quod liabent unde vivunt Tertium vero quod habent unde male vivunt, id est, ut nihil
aliud dicam , certe unde salsorum deorum argentea fabricavere simulacra , pro quibu Vel Servandis, Vel adorandis , vel Sacrilego ritu adhuc colendis, usque ad Ecclesia Dei prosiliatur incendium , et res giosissimorum Pauperum sustentacula infelici vulgo diripienda prae heantur, sanguisque sun datur, tu qui tuae consuli Civitati, quare metuis resecari ne Omni modo impunitate perniciosa nutriatur et roboretur Uda Cia 3 Hoc nobis edissere , hoc
doce circumspecta disputatione quid mali sit diligenter attende quod dicimus , ii id quod vobis dicimus, velut specie petendi quodamm0d accusati0ne obliqua objicere
videari S. I. Sint honesti cives tui probis moribus non supersi uis facultatibus : non eos Volumus ad aratrum Quintii, et ad Fabricii sociam per n0s illa courcitione perduci. Qua paupertate illi R0manae reipublicae principes non solum non iluerunt IVibu Suis, sed ob eam fuerunt praecipue Chariores, et patri de gubernandis Opibus aptiores. Ne illud quidem optamus aut agimus, ut patriae tuae
divitibus illius Rullini his consulis argenti solii in decem
pondo remaneant, quod tun Claudabiliter Severa censura adhuc resecandum tanquam Vitium judicavit. Tantum nos consuetudo decoloris a tali nimium marcidas animas mitius contrectare persuadet, Ut m .inSuetudini Christianae, quod illis censoribus justum Visum est, nimium videatur et vides quam mulium intersit. utrum jam punienda
299쪽
culpa sit tantum habere, an propter alias graVissimas culpas, ut tantum quis habeat permittere qu0d tunc jam fuit peccatum , nunc volumus Sit Saltem poena peC-cati. Sed est quod fieri possit, et debeat ut nec usque ad ista progrediatur severitas, ne nimis Secura laetetur et debacchetur impunitas, et imitationis exemplum ad gra-Vissimas et occultissimas poenas infelicibus proponatur. Salieni concede, ut nimium superfluis Suis timeant, qui
neCeSsaria nostra incendere ac Vastare moliuntur. Liceat
et hoc beneficium tribuere inimicis nostriS, Ut dum metuunt rebus, qua noxium non est amittere, quod sibi n0Xium St, non Conentur admittere. Neque enim haec dicenda est vindicta peccati, sed tutela consilii: non est
hoc irrogare supplicium, sed ab excipiendo supplici0
VII. Quisque imprudentem cum aliquo sensu doloris
Pri Vat, ne supervacuis sceleribus assuefactus poena atro'
Cissimas pendat puero capillos vellit, ne Serpentibus Plaudat atque ita, ubi molesta dilectio est, nullum membrum laeditur, unde autem deterret, Salu et ita periclitatur. Non tunc henefici sumus, cum id qu0d a nobis petitur, facimus , sed cum id facimus, qu0dissenobsit petentibus. Nam pleraque non dando pr0Sumus, et noceremus, Si dedissemus. Unde illud proverbium ieeΡueringi adium si Tu vero , inquit Tullius, ne unico qui' dem filio. Quo enim quomquam maxime diligimus, e0 minus ei debemus, in quibus magno periculo peccatur, committere. Et de divitiis, ni fallor, cum haec ageret, sequebatur. Proinde quae periculose male utentibuSC0m mittuntur, Salubriter etiam plerumque detrahuntur Me' dici cum vident secandara urendamque putredinem, Saepe adVerSu mulias lacrym 1 misericorditer obsurdescunt. Si qu0ties parvuli, vel et amarandiusculi veniam peccantes
300쪽
deprecati sumus, toties a parentibus, vel magistris accepiSSen US . quin nostrum tolerandus crevisset quis aliquid
utile didicisset providenter ista non crudeliter fiunt. Ne quies in hac causa nihil aliud intendas, nisi quem ad modum apud nos es licias , quod rogaris a tui : omnia vero diligenter considera. Si praeterita negligis, quae fieri jam insecta non p0SSunt aliquantum prospice in OSterum non quid cupiant, qui te rogant, sed quid eis
expediat prudenter attende. Non sane fideliter eos amare convincimur, Si lio Solum intuemur ne non faciendo
quod Discunt, minuatur quod amamur ab eis. Et ubi est, quod et vestrae Litterae illum laudant patriae recto rem qui populi titilitati magis consulat quam voluntati pMII. Nihil interest inquis quale videatur SSepeccatum Cum indulgentia postulatur. D Recte hoc diceres si de puniendis . non dae corrigendis hominibus ageretur Absit enim a corde christiano , ut libidine ulciscendi ad poen 'in cujusque rapiatur Absit ut in dimittendo cui Ille peccatum, aut non praeVeniat prece TO-gantiS, alit Certe continuo subsequatur sed hoc utique ne oderit homi irem , ne malum pro malo retribuat, ne nocendi inflammetur ardore, ne vindicta etiam lege debita pasci desideret non autem ne consulat, ne pr0Spi Ciat, ne Compescat a talis. Heri enim potest, Ut Vene- naenti US adversando emendationem quisque negligat
hominis , quem gravius odit et nonnulla molestia reddat Coliri endo meliorem , quem maxime diligit. IX. v Nam et poenitentia , sicut scribis, impetrat Ve'niam , et purgat admissum sed illa quae in vera religione agitur, quae futurum judicium Dei cogitat non illa quae ad horam hominibus , aut exhibetur, aut singitur, non ut a delicto anima purgetur in aeternum , Sed ut in terim a praesenti metu molestis vita cito peritura libere-