Sancti Aurelii Augustini ... opera omnia multis sermonibus ineditis aucta et locupleta

301쪽

tur. Hinc est quod Christianis confitentibus atque deprecantibus . qui delicto illo fuerant implicati, vel non

suCCurrendo arsurae Ecclesiae, vel de sceleratissimis rapi nis aliquid auferendo, poenitentiae dolorem fructuosum esse Credidimus , eisque ad correctionem sussi ere existi mavimus, quod inest cordibus eorum fides, qua consi

derare possent, quid de divino judicio sormidare debe-

Tint. Quae autem inclaitentia sanare potest eos, qui sontem ipsum indulgentiae non solum agnoscere negligunt, e rum etiam irridere ac blasphemare non desinunta et con

tra hos tamen inimicitias in corde non retinemus, quod illi patet ac nudum est, cujus et in praesenti, et in futuravita et limemus judicium , et speramus auxilium. Sed arbitramur nos etiam pro ipsis aliquid providere, si homines qui Deum non timent, aliquid timeant, quo non eorum laedatur utilitas , sed vanitas Castigetur ne ab eis Deus ip8 quem spernunt, noxia securitate, audacioribus factis gravius offendatur, et ne aliis ad imitandum . eadem ipsa Securitas multo perniciosius proponatur. Denique pro quibus abs te rogamur, nos pro illis Deum rogamus,

uti eos ad se convertat, ut de mundans Corda eorum, Veracem ac Salubrem agere poenitentiam doceat.

X. ECC quanto eos, quibus nos arbitraris irasci, pace tua dixerim , ordinatius quam tu utiliusque diligimus, pro quibus et ad evitanda tanto majora mala, et ad On- Sequenda tanto majora bona, deprecamur. Quo etiam tu, si ex Dei coelesti munere, non ex hominum terrenom0re dis geres, sinceriterque mihi rescriberes, quod cum te ad exuperantissimi Dei culium religionemque Compellerem, libenter audieris, non solum haec eis optares, sed eis ad haec ipse praeires. Sic omne apud nos tuae petitionis negotium cum magno et sano gaudio finiretur. Sic illam coelestem patriam quam cum intuendam SSe Sua'

302쪽

derem . libens te accepisse dixisti, ex hujus etiam , quae te carnaliter genuit, Vera et pia dilectione promereris, vere consulens tuis non ad vanitatem laetitiae temporalis, nec ad impunitatem perniciosissimam sceleris, sed ad gratiam sempiternae elicitatis. XI. Habes expositas in hac causa cogitationes et vota

pectoris mei. Quid autem lateat in consilio Dei, fateor, homo sum, nescio : quidquid illud est, id est justius,

atque sapientius, et ii mi SSi me Stabilitum , in Comparabili excellentia prae omnibus mentibus hominum. Verum est quippe quod legitur in libris nostris Mullae cogita- tiones sunt in corde Viri, consilium autem Doni in ma- notet in aeternum. Proinde quid tempus asserat, quid nobis facultatis aut difficultatis oriatur, quid postremo Voluntatis ex rerum praesentium , Vel Correctione, Vel Spe, Subito possit existere, utrum Deus sic indignetur his factis, ut ea, quam petunt, impunitate magis Severiusque puniantur, an illo modo, quo nobis placet, Coercend OS misericorditer judicet, an aliqua duriore, sed salubriore

eorum prae Cedente correctione , nec ad hominum, sed ad Suam misericordiam verae conversione quidquid terroris Praeparabatur, avertat et con Vertat in gaudium , jam novit ipse, nos autem ignoramus. Quid ergo hic ante tempus, inter nos ego et praestantia tua frustra laboremus Sep0namus paululum curam, cujus hora non est, et quod Semper in Stat, Si placet, agamus. Nullum enim tempus eSt, quo non deceat, et Oporteat agere, unde Deo pla-Cere possimus, quod in hac vita usque ad eam persectionem impleri, ut nullum omnino peccatum insit in homine , aut non potest, aut sorte dissicillimum est unde praecisis omnibus dilationibus, ad illius gratiam confugiendum est, cui verissime dici potest quod carmine adulatorio nescio cui nobili dixit, qui tamen ex Cumaeo,

303쪽

EPISTOLL CIV. 93 tanquam ex prophetico carmine se accepisse consessus est

Τe duce, si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras .

Hoc enim duce, solutis omnibus dimissisque peccatis, hac via ad coelestem patriam pervenitur, cujus habitatione cum eam tibi amandam quantum potui, Commendarem, admodum delectatu es.

XII. Sed quia dixisti, quod omnes eam legem diversis

viis et tramitibus appetant Vereor ne sorte, Cum putaSetiam illam viam , in qua nun conStitutu SAES, O tendere, pigrior sis ad eam tenendam , quae illuc sola perducit. Sed rursus verbum quod posuisti diligenter attendens videor mihi tuam non imprudenter aperire Sententiam :neque enim dixisti, quam omnes leges diversis viis et tramitibus assequuntur, aut Stendunt, aut inveniunt, aut ingrediuntur , aut obtinent, aut aliquid ejusmodi, sed dicendo, si Appetunt, u librato Verbo , alque perpenS , non adeptionem Significasti, sed adipiscendi cupiditatem. Ita nec illam quae Vera est, XClu Si Sti neCalias, quae falsae Sunt, admisisti et illa quippe appetit, quae perducit, ne perducit , omnis, quae hoc appetit quo quisquis perducitur, Sine ulla dubitatione beatus est.

Beati autem omne eSSe Volum HS hoc St, appetim HS ne tamen omnes qui Volumus posSUmus, hoc est, quod

quod appetimus, adipiscimur. Ille ergo adipiscitur, qui viam tenet, non Solum qua id appetit, sed qua etiam pervenitur, relinquens alios in itineribus appetendi, sinesne adipiscendi. Quoniam nec error esset si nihil appeteretur nec Si appetita veritas teneretur. Si ero diversas vias ita dixisti, ut non intelligamus adversas, sicut

304쪽

294 AUGUSTINI EPISCOPI dicimus diversa praecepta, quae tamen omnia bonam aedificent vitam, alia de castitate . alia de patientia, alia de si de . alia de naisericordia , et Si quae sunt Caetera, non solum appetitur viis et tramitibus ita diversis illa patria, verum etiam reperitur. Nam et in Scripturis sanctis et Vide leguntur et Via : vise , sicut illud est, u Docebo viniquos vias tuas et impii ad te convertenturici nota, sicut illud, si Deduc me in via tua, et ambulabo in Veri-vtate tua'. v Non aliae illae, alia ista sed omnes Una,

de quibus alio loco eadem sancta Scriptura dicit uini-

γγ versae Viae Domini misericordia et veritas quae Sidiligenter considerentur , copiosum pariunt Sermonem

intellectumque suavissimum quod si opus fuerit, in tempus aliud disseram.

XIII. Nunc autem, quod satis esSe arbitror pro HS-cepto officio rescribendi praestantiae tuae . quoniam ChriStus dixit, uago sum via si, in illo quaerenda est mi Sericordia et veritas ne si alibi quaesierimus erremuS, tenenteSappetentem iam, Sed non etiam perducentem. Velut si hanc ipsam tenere vellemus, unde quiddam Commemora Sti, Omnia peccata esse paria D nonne ab illa patria Veritalis, et beatitatis, nos longe exules mitteret quid enim absurdius, quid insanius dici potest, quam ut ille, qui

aliquanto immoderatius riserit, et ille qui patriam truculentius incenderit, peccasse judicentur aequaliter pQuam quidem tu ex quorumdam philosophorum opinione non diVersam viam , quae tamen ducat ad coelestem habitationem , sed plane perversam , quae ducit ad perniciosissimum errorem , non pro tuo sensu, Sed pro Causa

civium tuorum adhibendam putasti ut sic ignoscamus eis, qu0rum saevientium ignibus arsit Ecclesia, quemad-

305쪽

modum ignosceremus, si ab eis aliquo petulanti convicio

appeteremur.

XIV. Sed quemadm0clum id astruxeris vide Et si, ut quibusdam, inquis, philosophis placet, omnia peCCata

paria sunt, indulgentia omnibus debet esse Communis. Deinde cum quasi moliris ostendere omnia paria SSepeccata, subjungis et dicis, si eiulantius locutus est aliquis, peccavit Convicia aut crimina ingessit, aeque peccavit. , Hoc non est docere, sed id quod perverse sentitur, sine ulla documentorum Structione proponere. Ad hoc enim, quod dicis, si Tque peCCavit, D Cito OS POD- detur, non aeque peccavit. Exigis ortassis ut probem

quid enim tu, quod seque peccaverit, jam probastio An illud quod jungis audiendum est si Aliena quisque

diripuit, inter delicta numeratur. Μ te etiam tu ipse Verecundatus es : puduit enim te dicere quod peccavit aequaliter; sed, si Inter delicta, inquis, numeratur. Non autem ibi quaestio est utrum et hoc inter delicta numeretur, sed utrum hoc illi delicto aequalitate jungatur. Aut si propterea sunt pari , quia utraque delicta sunt, mures et elephanti pares erunt, quia utraque Sunt animalia muscae et aquilae, quia utraque Volatilia. XV. Adhuc etiam progrederis, et conjeCtas, re Loca prosana, sacraque Violavit, non est ab indulgentia secernendus. Hic sane de violatis sacris locis ad facinus tuorum civium pervenistici verum locutioni petulanti, nec tu ipse coaequasti tantummodo eis petisti indulgentiam, quae recte petitur a Christianis propter abundantem miserationem, non propter peccatorum parilitatem. Ego autem supra posui scriptum in Litteris nostris, uini versae viae Domini misericordia et veritas . D OnSequentur itaque misericordiam, si non oderint Veritatem.

306쪽

Quae lion qua Si aeque peccantibus, ac si petulanlius locuti sint; sed de scelere immanissimo atque impio recte poenitentibus claristiano jure debetur. Tu vero vir merito laudabilis , ne quaeso ista paradoxa Stoicorum sectarida doceas paradoxum tuum, quem tibi optamus vera pietate ac felicitate grandescere. Nam quid generosus adolescens sapere iniquius, et tibi ipsi periculosius potest, quam Si convicio in luemlibet extraneum jaculato, non dico parricidium sed ipsum in patrem convicium Coaequaverit PXVI. Convenienter itaque apud nos pro civibus tuis agis, ingerendo nobis misericordiam Christianorum, non

duritiam Stoicorum D quae Causae a te SUSCeptae, non modo nihil suffragatur, verum etiam multum adVerSatur. Nam ipsam misericordiam, quam si non habeamus, nulla tua petitione , nullis illorum precibus flecti poterimus, in vitio Stoici ponunt, eamque a sapientis animo penituS X pellunt, quem prorsus erreum et inflexibilenivolunt. Ilelius itaque tibi occurreret de tuo Cicerone quod diceres, qui Caesarem laudans Nulla, inquit, de virtutibus tuis admirabilior, vel gralior misericordia est Quanto magis debet ea in Ecclesiis praevalere,

quando eum Sequuntur qui dixit, uago sum via et legunt, ut niversae vis Domini misericordia et veritaSy. DNoli ergo metuere innocentibus, ne moliamur exitium qui nec nocentes Volumus ad dignum supplicium per-

Venire prohibente nos illa misericordia, quam in Christo cum Veritate diligimus. Sed qui vitiis nutriendis parcitet ovet, ne contristet peccantium voluntatem, tam OH est miseric0rs, quam qui non vult cultrum rapere puero, ne audiat plorantem , et non timet, ne vulneratum doleat vel extinctum Serva ergo tempori opportuno qu0d

307쪽

apud nos agas, pr bis ona inibus, in quorum dilectione da veniam n0n solummos minime praecediS, Sed ne adliu Sequeris; et rescribe 0tius quid te de hac Via OVeat fidam tenemus , et in quia nobiscum ad supernam patriam, qua te delectari novimus et gaudemus, ut gradiaris instam II S. XVII. Cives autem Carnalis patriae tuae, etSi non Omnes , sed quosdam innocentes quidem dixisti, verumtamen quod electa illa pistola mea debes advertere, non defendisti. Quorum non flores, sed spinas nos SenSiSSecum dicerem respondens ad illud quod scripseras, florentem te Cupere patriam relinquere , jocari me puta Sti. Hoc scilicet in malis tantis libeat, ita est prorsus Fumant adhuc ruinae incensae Ecclesiae, et in ea CaUS DOS

jocamur Et ego quidem quamvis innocentes illic mihi

non occurrerint, nisi qui aut absentes fuerunt, aut mala

illa perpessi sunt, aut nullis ad prohibendum viribus

vel auctoritate valuerunt, tamen noCentiores a minUS DO-centibus in rescribendo distinxi, aliamque causam posui eorum, qui timuerunt offendere potentes inimicos Eccle- Siae, aliam eorum , qui hoc Committi voluerunt : aliam eorum qui Commiserunt, aliam eorum qui immiserunt; nihil agi de immissoribus volens quia hoc sine tormentis corporalibus a proposito nostro abhorrentibus sortasse non potest inveniri Stoici autem tui omnes aequaliter nocentes SSe OnCedunt, quibus placet omnia paria esse peCcata; qui etiam duritiam suam qua misericordiam Vituperant, huic Sententiae sociantes, nullo modo Censent omnibus pariter ignoscendum , sed omnes paritereSSe puniendos Remove ergo illos quam longissime potes patrocinio causae istius , et opta potius ut tanquam

Christiani agamus, ut sicut optamus nos in Christo eos,

308쪽

z98 AUGUSTINI EPISCOPI quibus parcinuis acquiranaus, ne perniciosa illis dissolutione parcamus Deus misericors et verax te elicitate vera donare dignetur.

AdsusTINus episcopus catholicus Donatistis. Donat tδtas ad unitatem eae a tan , ostendi leges juatoqiecesbarioque in eos latas fuisse ab Ianρ gratoribus ea , tholicis Baptismi sanctitatem eo diυ in muneris να--tia , non eae ministri hominis meritis pendere probat. Deinde catholicam Ecclesiam in sacris Scripturis agnosci ac demum repertos in ea malos tolerari oportere.

I. 111 ni TA Christi, cui omnem hominem quantum ad nostram pertinet voluntatem lucrari Volumus, tacere nobis non permittit. Si propterea nos distis, quia pacem vobis catholicam praedicamus : nos Donatu Servimus

dicenti, si Beati pacifici, quoniam ipsi dii Dei vocabun-

tur et in Psalino scriptum est, re Cum iis qui ode-MTunt pacem, eram pacificus cum loquebar eis, debella-nbant me gratis . D ropterea mandaverunt, nobis quidam presbyteri partis Vestrae , dicentes, Recedite a plebibus nostris, si non vultis ut interficiam US VOS. Quanto justius eis nos dicimus, Imo Os non recedite sed accedite pacati ad plebes non nostras, sed illius cujus omnes sumus aut si non vultis et impacati estis, vos

Alias et Lux quae autem Io erat, nune 94. - Scripta videtur ineunte an ho9. - Matthi , . - . Psal. XIX, P.

309쪽

potius recedite a plebibiis, pro quibus Christus suum sanguinem fudit quas ideo vultis vestras facere ne Christi sint, quamvis ea sub ejus nomine possidere conemini: tanquam si servus furetur oves de grege Domini sui et quaecumque ex illis nata fuerint, characterem Domini sui eis insigat, ne furtum ejus possit agnosci. Si enim secerunt majores vestri, separaverunt ab Ecclesia Christi populos habentes baptismum Christi, et quicumque illis accreverunt baptismo Christi, eos baptigaverunt. Sed

Dominus et sures punit, Si non Se Correxerint, et OVe ab errore reVOCat ad regem , De in eis Suum exterminat characterem.

II. Dicitis nos traditores, quod nec majores vestri in

majore nOStro potuerunt, ne Vos in nos probare ullo

modo poteritis. Quid vobis vultis faciamus, qui quando

vobis dicimus ut causam nostram et Vestram patienter

audiatis , non nostis nisi superbire et insanire Nam utique ostenderemus vobis, quia potius illi traditores fuerunt, qui Caecilianum et socios ejus quasi traditionis crimine damnaverunt. Et dicitis , Recedite a plebibus nostris; quas docetis ut vobis credant, et Christo non credant. Vos enim eis dicitis, propter traditores, quos non Ostenditis, remansisse Ecclesiam Christi in sola Asrica partis D0natici quod non de Lege , non de ropheta non de salino , non de Apostolo, non de Evangelio,

sed de corde vestro, et de parentum Vestrorum Calum,niis recitatis Christus autem dicit , iraedicari in n0 mine Suo poenitentiam et remiSsionem pec Catorum , per omne gentes, incipientibus ab Ierusalem cui Ecclesiae ex ore Christi manifestatae. Vos non Communieatis, et alios in vestram perditionem trahentes, liberari non Vultis.

310쪽

Ill. Si autem ideo vobis displicemus, quia per Imperatorum jussiones ad unitatem cogimini, lio vos secistis, qui

ubicumque vellemus praedicare Veritatem, Ut eam quisque Securus audiret et Olen eligeret nunquam permisistis per violentias et terrores veStros. Nolite Stridere, et perturbare animas Vestras patienter. Si fleri potest, considerate quod dicimus et recolite facta Circumcellionum vestrorum, et cleri Corum qui UCes eorum Semper fuerunt,

et videbitis quae causa vobis hoc excitaverit. Unde injuste querimini, quia vobis omnia ista ut juberentur coegistis.

Nam ut longe praeterita et multa non repetamus Saltem recentia facta vestra cogitate Marcus preSbJter Casphalianensis a nemine coactus, propria Voluntate Catholicus factus est. Quare illum veStri perse Cuticiunt, et pene occidissent, nisi Dei manus per homines SuperVenientes Violentias eorum compressisset Restitutus Victorianensis ad Catholicam nullo cogente e transtulit. Quare raptus Stde domo sua, caesus, in qua Volutatus, uda Vestitus,

et nescio quot dies in captivitate retentus est, nec libertati propriae sortasse restitutus 88et, ni Si jam pene propter ipsam causam Proculeianus sibi exhibitionem videret imminere. Marcianus Urgensis catholicam unitatem propria voli1ntate delegit. Quare subdiaconum ejus cum ipse fugisset, prope usque ad mortem desum. clerici vestri lapidibus obruerunt quorum Homus pro Suo Scelere

IV. uid amplius dicamus p Modo praeconem misistis, qui clamaret Sinitici si uisquis Maximiano communi Ca-n verit incendetur domus ejus o qui antequam ipse ad Catholicam conversus esset, et nondum de transmarinis

remeasset, ad quid aliud presbyterum initi miseramus, nisi ut nulli molestus nostros visitaret, et in domo uris sui p0situs, pacem catholicam volentibu praedicaret λ