Sancti Aurelii Augustini ... opera omnia multis sermonibus ineditis aucta et locupleta

발행: 1835년

분량: 579페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

501쪽

ΕΡ Isto LM CXXXIII. 49icertaminibus . tua in scientis lunt init bus delectantur quoc autem scriptiana liabetur, Semper vacat ad les, en clum, Cum a Cat legenti ne Onerosum Sit praesens, quod Cum voles limitur, Cum V iles ponitur.

EPISTOLA CXXXII .

Domino eximio et uerit insigiti atque cliniissimo filio MARCELLINO AUGLsTINUs in Domino salutem.

Augustinus Marcellino tribuno, ut Donatistas in qua s-tione confesso atrocia aclyhora, puniat citra supρlicium capitis , tili congruit EccleSic mansuetudini.

I CIRCUMCELLi KE illos et clericos partis Donati, quos de lippo neu si ad judicium pro sactis eorum publicae disciplinae cura deduxorat a tua nobilitate comperi auditos, et plurimos eorum de homicidio, quod in Restitutum Catholicum presbyterum commiserunt, et de Caede Inno centii alterius catholici presbyteri, atque de oculo ejus effosso, et de digito praecis suisse consessos Unde mihi sollicitudo maxima incussa est, ne sorte sublimitas tua CenSeat eo tanta legum Severitate plectendos, ut qualia socerunt talia patiantur. Ideoque his litteris obtestor 1 dem tuam quam habes in Christo, per ipsius Domini Christi misericordiam ut hoc nec facias, nec fieri Omnino permitta 8. Osiam vis nini ab eorum interitu dissimulare 90SSem VS, qui non accusantibus nostris, sed illorum Notoria ad quos tuendiae public a pacis vigilantia pertinebat,

Alias Cr.ix. lupe alitem a 33 orat , ni ine. 99 Scripta sol te ei rea idem tempus.

502쪽

192 AEGUSTINI AEPISCOPI praesentati videantur examini; nolum his tamen passiones

Servorum Dei, quasi vice talionis paribus suppliciis Vindicari. Non quo scelestis io minibus liceritiam facinorum prolii beamus auferri, sed hoc magis sussicere Olumus ut vivi et nulla Corporis parte truncati, vel ab inquietudine insana ad sanitatis otium legum coercitione dirigantur vel a malignis operibus alicui utili operi e Platentur. Vocatur quidem et ista damnatio sed quis non intelligat magis beneficium quam Supplicium nunc Upandum ubi nec saeviendi relaxetur audacia, nec poenitendi subtrahatur medicina. II. Imple, Christiane judex, pii patris ossicium; si Succense iniquitati, ut consulere humanitati memineris : nec in CCCatorum atrocitatibus exerceas ulciscendi libidinem Sed peccatorum vulneribus curandi adhibeas voluntatem 1 oli perdere paternam diligentiam, quam in ipsa inquisitione servasti, quando tantorum CelerUm

ConseSSionem non extendente eculeo non sulcantibus ungulis non urentibus flammis sed virgarum Verberibus eruisti. Qui modus coercitionis a magistris artium liberalium et ab ipsis parentibus, saepe etiam in judiciis solet ab episcopis ad hi hori. Noli ergo atrocius Vindicare, quod lenius invenisti. Inquirendi quam puniendi necessitas major est. Ad hoc enim et mitissimi homines facinus

occultatum diligenter atque instanter examinant, Ut in-Veniant quibus pareant. Unde plerumque neCeSSe St, PACI Ceatur acrius inquisitio, ut manifestato scelere sit ubi appareat malisuetudo. Omnia quippe hona opera amant in luce Constitui non propter humanam gloriam si Sed D ut Videant ait Domitius bona opera Vestra et g Orisi in CCnt Patrem Vestrum qui in coelis est . , Et ideo non suffecit Apostolo monere ut mansuetudinem SerVa-

503쪽

EIM STOLA CXXXIII. c 43remus sed ut eam etiam notam omnibus saceremus:

si Mansuetudo, inquit, Vestra nota Sit omnibus homini-nbusti iri alio loco Mansuetudinem ostentantes ad om-nnes homines Unde ne illa sancti David , quando inimico sibi in manus tradito Clementer pepercit, prae Clarissima lenitas emineret, nisi potestas pariter appareret . Non te ergo exasperet Vindicandi potestas, Cui lenitatem non excussit examinandi necessitas. Noli facinore invento quaerere percussorem in quo inveniendo noluisti adhibore

tortorem.

III. ostremo pro Ecclesiae utili late missus es. Hoc Ecclesiae Catholicae, aut ut modum dispensationis es non supergredi videar, hoc Ecclesiae ad Hipponensium Regiorum dioecesim pertinenti prodesse lio expedire contestor. Si non audis amicum petentem, audi episcopum consulentem OuamVis quoniam Chri Stiatio loquor maxime in tali causa, non arroganter dixerim, audire te episcopum Convenit jubentem , Domine eximie et merito insignis atque charissime fili. Unde Scio quid tim Causas ecclesiasticas, excellentiae tu de potissimum injurietas, sed quia credo istam Curam ad Virum Clarissimum atque spectabilem Proconsulem pertinere, ad eum quoque si teras dedi; quas rogo ut ipse illi tradere et allegare, si

Opus est non gra Veri M atque ambo Sol SeCIO, ne importunam arbitremini, Vel inter Cessionem, Vel SuggeStionem, vel sollicitudinem nostram et PasSiones Catho Corum servorum Dei, quae infirmi ad aedificationem spiritalem utiles esse debent haud reciproca inimicorum, a pii bus passi sunt, poena decoloretis, Sed potius refracta judiciaria severitatu, et vestram idem, quia silii estis Ecclesiae, et ipsius matri manSuetudinem Commendare mi

504쪽

494 AUGUSTIM AEPISCOPInime negligatis Deus omni laotens praeStantiana tuam bonis omnibus augeat Domine eximie et merito insignis atque charissime siti.

Domino iusigni t uterito sublimi ac piaestantissinio filio

l. o dubito in hac potestate, quam tibi Deus h01mini in homines dedit cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabuli rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad

excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non Solum petendi, Verum etiam mouendi propter illum Dominum i acrius familia nobiscum coelesti Jure cenSeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus et quem pro Obi in Sacrosancti mysteriis invocamus. Proinde Domine insignis et merito sublimis ac praestantissime fidi, primum quaeso, ut non tibi videar imp0rtunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro EC-clesia milii credita, cujus utilitatibus Servio Cui non tam praeesse quam prodesse desidero. Deinde obsecro ut quod moneo et rogo, non dedigneri accipere, non cuncteriS

Alias Lx quae autem a P erat , munes 48. - scripta cum Superiore.

505쪽

EPISTOLA CXX xl . 495II. C, ire uni celliones quos dana et clericos Donatistas cura eorum, qui disciplinae publi Cae in SerViunt, praenaissa Notoria ad judicia legesque perduxit Ili cum audirentur a viro clarissimo et spiciabili tribuno et n0tario fratre tuo, silio meo Marcellino, non tormenti ungularum atqHesammarum, Sed virgarum coerciti, horrenda si in ora in

fratre et Compresbyteros meo a Se perpetrata Consessi Sunt, quod scilicet unum eorum exceptum insidiis trucida, erunt, alterum e domo raptum , Culo effosso digitoque amputat truti Caverunt. Haec Cum comperissem illos fuisse Consessos, ideoque minime dubitarem sub jura tu CSecuris esse venturos lias ad tuam nobilitatem iteras ac

CeleraVi, quibus deprecor, et per misericordiam Christi obsecro, sic de tua majore atque Certiore felicitate gaudeamus, ut eis paria non retribuantur quanquam lapidis ictibus digitum praecidere oculumque convellere leges puniendo non possint, qu0d istici e Viendo potuerunt. Unde securus sum de iis qui hoc se secisse consessi sunt, quod hanc vicissitudinem non reportabunt Sed ne vel ipsi vel illi, qu0rum homicidium patefactum est, per tu Epotestatis sententiam mulctentur, hoc timeo, hoc ne state Christianus judicem rogo, et Christianum episcopus

III. De vobis quidem dixisse Apostolum legimus i ,

quod non Sine causa gladium geratis, et ministri Dei sitis vindices in eos qui male agunt Sed alia Causa Stiro, vinciae, alia est Ecclesiae. Illius terribiliter gerenda est

administratio, hujus clementer commendanda eSt manSuetudo. Si apud judicem non Christianum mihi Sermo S-Set, aliter agerem ne tamen etiam Sic Ecclesiae causam desererem; et quantum admittere dignaretur, instarem, ne pasSione serVOrum Dei Catholicorum, quae prodesse

Rom. XIII, 4.

506쪽

del)diit ad exempla patientiae inimicorum suorum sanguine foedarentur ea si nollet acquiescere, inimico animo eum reSistere SU Spicarer . Nunc ero quando apud te res

agitur alia mihi ratio est, alia consultatio. Rectorem te quidem praecelsae potestatis videmus, sed etiam siliuni Christianae pietatis agnoscimus. Subdatur sublimitas tua,

subdatur fides tua, Causam tecum tracto Communem ς Sed

tu in ea potes, quod ego non possum. Conser nobiscum consilium, et porrige auxilium. D . Diligenter actum est, ut inimici Ecclesiae, qui Sole ut alii loquio seductionis solii citare animos imperitos tanquam de persecutione gloriantes, quam se perpeti aC-tant, horrenda facinora sua in catholicos Clericos perpetrata faterentur, et suis verbis implicarentur. Legenda sunt Gesta ad sanandas ait imas, qua pestifera Ha Sione Venenaverunt rium quid phicet tibi, ut ad finem Gestorum, Si Cruentum Storum supplicium Continebit, legetido pervenire timeamus, ubi ponimus et ipsam Conscientiam, ne malum pro malo qui passi sunt, reddidisse videan tur Si ergo nihil aliud constitueretur frenandae malitiae perditorum, extrema fortasse necessitas ut tale occide Tentur urgeret quanquam quod ad nos attinet, si nihil mitius eis fieri posset, mallemus eos liberos relaxari, quampa Ssiones fratrum nostrorum fuso eorum sanguine Vindi

Carici nunc Vero Cum aliquid fieri possit, quo et mitis commendetur Ecclesia, et immitium cohibeatur audacia; cur non flectas id partem providentiorem lenioremque sententiam, quod licet judicibus sacere etiam non in causis Ecclesiae. Time ergo nobiscum judicium Dei Patris,

et Commenda man Suetudinem matris. Cum enim tu faciS.

Ecclesia facit, propter quam facis, et cujus silius facis. Contende bonitate cum malis illi scelere immani membra de corpore vivo avulserunt tu opere misericordi

507쪽

EPISTOLA CXXXV 497essice, ut illa quae nefandis operibus exercebant alicui utili operi integra eorum membra deserviant. Illi non pepercerunt Correctionem sibi praedicantibus Dei servis tu parce comprehen Sis, parce ductis , parce ConVictis. Illi impio ferro fuderunt sanguinem Christianum tu ab eorum sanguine etiam uridicum gladium cohibe pr0pter Christum illi ministro Ecclesiae CCiso ex tot Serunt Spatium vivendi tu inimicis Ecclesii viventibus relaxa spatium p oenitendi. alem te oportet esse in causa Ecclesiae judicem Christianum, petentibus monentibu S interCedentibus nobis. Solent homines quando Cum inimici Seorum Convictis lenius agitur a mitiore sententia prOVO Care: sed inimicos nostros ita diligimus, ut nisi de tua Christiana Obedientia praesumamu S, a tua Severa Sententia prOVOCemus Deus omnipotens excellentiam tuam auctiorem seli- Cioremque con Servet, Domine insignis et merito sublimis a praestantissime ih.

EPISTOLA CXXX .

Volusianus Augustino, prostone/ὶ illi quinStioneS, quomodo Deus immensus claudi potuerit utero irginis, et infantis cor Pusculo an mundi curam deseruerit interim, etc., num etiam miraculis satis declarata sit

ejus diuinitas. I. PETI me Vir probitatis justitiaeque d0cumentum,

508쪽

498 AUGUSTINI EPISCOPI ut aliqtia ex ambiguis lectio itis petitsi discenda perconter. Amplector gratiam muneris imperati, meque libens in disciplinas tuas ossero , Veleri Sententiae auctoritatem secutus quae nullam ad perdiscendum abundare credit aetatem. Neque immerito Sapiens, prudentiae studia nullis terminis, neque iliae conclusit, quando primordiis suis remota Virtus nunquam adeo reSuratur adeuntihus, ut omnis protinus ad agnitionem pateSCat. Domine vere sancte a merito Venerabilis pater , Si operae pretium cognoscere habitam inter nos proxime confabulationem. Quibusdam amicorum conventibus aderamus, frequentes proferebantur illic pro cingeniis ritudiisque sententiae. Erat tamen Sermo rethorica partilio : apud agnoscentem loquor: Dam etiam ista paulo ante docuisti. Astruebatur quid esset inventio quae inventionis a Crimonia, quantus disponendi labor, lude translationis gratia , quae Coni S-matum pulchri ludo ct pro ingenio naturaque materiae apposita etiani dicendi facultas. Alii rursus poeticam elevabant faventes. Ne hanc quidem eloquentiae partem tacitam aut inhonoram relinquis ut convenienter Poeta

dixerit,

In te vi ilices hederana libi serpere lati rosi.

Dicebatur ergo quantus Oeconomiae eSSet ornatuS, quae metaphorarum Venusta S, quanta in Comparatione sublimitas: jam leves enodesque versus, atque ut ita dixerim , caeSurarum modulata variatio. Tunc ad familiarem tuam philosophiam sermo desectit quam ipse Aristotelico more tanquam Isocraticam OVere Ora SueFeras. Quaerebamus

et quid egerit prὶeceptor ex Ilaceo ; quid Academiae multiplex et continuata cunctati . quid ille disputator ex

509쪽

porticu; quid playsicorum peritia quid Epicureorum voluptas quid inter miles infinita disputandi libido

tuncque magis ign0rata Veritas , postquam praesumptum est quod possit agn0SCi nil. Dum in iis c0nfabulatio nostra remoratUr UDUS e multis, Et quis, inquit, est sapientia ad perse tum Christianitatis imbutus, qui ambigua in quibus haereo possit aperire, dubio Sque a SSensus meos vera vel verisimili credulitate firmare Stupemus tacentes. Tunc in liae Sponte prorumpit, uiror utrum mundi l)ominus et rector, in temeratae Oeminae corpus impleverit, pertulerit decem mensium longa illa fastidia mater, et tamen virgo enixa sit solemnitate pariendi , et post haec virginitas intacta permanserit Ilis et alia subnectit Intra corpusculum vagientis infantiae lalet, cui par vix putatur univerSitas; patitur puerilitati annos, adolescit, juventute solidatur; tandiu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum Corpusculum totius mundi Cura transfertur deinde in Somno re Solvitur, Cibo alitur , omnes mortalium Sentit assectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia Charescunt, quoniam larvalis illa purgatio , debilium curae, reddita vita defunctis haec si et alios cogites Deo parva sunt. Intervenimus ulterius inquirent , Solu-t0que conventu, ad potioris peritiae ierita distulimuS, ne dum incautius secreta temerantur, ii Culliam defleC- teret error innocuus ACcepisti, Vir totius gloriae Capax, imperitis consessionem , quid a partibus vestiis desideretur agn0SCis. Interest famae tuae, ut quaesita noveri mus. Utcumque absque detrimento cultus divitii in aliis sacerdotibus toleratur inscitia, at cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit igno

rari. Incolumem venerationem tuam divinitas Summa tueatur, Domine vere sancte ac merito Venerabilis pater

510쪽

EPISTOLA CXXXVI .

Do inino nitrii filiique Venerabili, et oninibus mihi ossiciis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS.

Marcellinu AuguStino rogans ut Volusiano factatuatis, ct narrari quoSdam calumniari , quod Deus veterem Legem pro toedio et consiliorum inco=ὶStantia abrogarit , quodque doctrina eva=igelica sit reipublico inutilis denique Christiano3 principes multum malorum ni exiSSe rejubli m.

I. in illustris Volusianus beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae

scilicet omnia quae a te dicuntur, Cum Vere miranda sint, USquequaque miratus sum Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, sacile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit quod h0 minis gressus aliquanto titubante honi propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobiscum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione c0mpulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem venerabilitatis tuae epistolia, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe Copia est, persuasione revocatur, ita motu SeSt, Ut Si quantum ipse Confirmat litterarum prolixitatem minime formidasset, omne

SEARCH

MENU NAVIGATION