장음표시 사용
101쪽
remque etiamnum appellant , cum unitatem intelIectus , sequutus Graecos a Iiquot expositores , statuit: vel creatio
nem oppugnat , vel quidquam promit , quod Religioni nostrae officere posse videatur , ita feliciter , cum in expositionibus , tum vero in quibusdam eruditissimis libellis, prosternit; ut qui contentione, aut ostentatione ingenii , Averrois ineptias illas defendendas sibi susceperunt, non semel veritatis vim sentientes , spicula Thomae validissima in illum esse consessi sint : S cum de intelligentia Aristotelis cum eo Thomas pugnat pugnat autem frequenter P aegre veritatem discerni posse dixerunt. Quapropter recte amrmavit Vives , dementiam fuisse illam , quae Averroem Aristoteli parem , & D. Thoma superiorem secit. Primus igitur Latinorum Thomas fuit , qui tot Aristotelis libros suis commentariis eo modo illustravit ; de Interpretatione scilicet , & Posteriorum in Logica facultate; Phuscorum, de Coelo & Mundo, de Generatione& Corruptione, Methcororum, de Anima , de Sensu &Sensili, de Memoria & Reminiscentia , de Somno & Uigilia in naturali Philosophia. Sed & in ea, quam AristoteIes primam atque divinam vocat, duodecim priores Metaphysices libros: nam posteriores duos vel illa aetas latinos non habuit, vel esse adulterinos ac supposititios arbitratus est & demum Ethicorum, Politicorum, atque ciconomicorum libros omnes accuratissime exposuit. Nam Boetius, & Linconiensis nonnisi unum, aut alterum Aristotelis librum interpretati fuerant. Et Albertus Magnus paraphrastem potius, & sensuum magis , quam verborum explanatorem egerat : quamvis in digressionibus copiosus admodum sit, & sublimis, S de principatu cum Averroe contendat. Factumque est omnino percommode, ut Aquinas alia via progressiis , breviori sane di utiliori , atque Albertus fecerat , Aristotelem interpretaretur ; ut haberent Latini in utroque interpretandi genere , quos imitarentur, principes, Albertum videlicet, di Thomam. Excellunt autem commentarii, quos in libros de Interpretatione, atque de Coelo S Mundo edidit : nam cum prove-etioris esset aetatis, quando illos edidit , mirum non est, si propter multiplicem & certam rerum cognitionem, Ion
102쪽
gamque & diuturnam Auctoris exercitationem , emineant luos eam ob rem & morte impeditus imperfectos reliquit. igreditur enim in illis frequenter , copiose , gravit Ursperi picue; Alexandrique, Ioannis Grammatici, Simplicii,
caeterorumque Graecorum commentarios cet Latinos redditos ab iis, quos vel domi, vel foris G mcarum literarum peritos alebat ex ipsis sontibus, non autem ex Averrois lacunis, quemadmodum aliis in locis, exhaurit. Nam cum Graecas literas artas illa vel contemneret , vel certe non ita magni faceret , aut etiam negligeret , eas Aquinas vel
omnino nescivit , 3 vel leviter attigit : quamobrem inexplicandis vocibus Graecis interdum vel haeret , vel fallitur I ut in quadam praefatione commentariorum ejus de Generatione insignis Plillosophus, ac Theologus, frater Sixtus Medices praeceptor meus , ac omnium genere lauis dum cumulatissimus, paucis lectorem submonuit; & mum di censor Erasmus in adnotationibus in novum Υestamentum, multis verbis, inurbane profecto, traducit, atque e Xagitat . Ita enim severus , seu potius saevus in plerosque pios ac sobrios auctores Erasmus extitit, ut Omnia in unoquoque numeris omnibus absolutissima requireret; nec aliquando aut quod in tergo esset manticae suae viderit , aut bonum Homerum dormitare quod dicitur pateretur. Atqui ille , ut multis rationibus consequor, majori cum
laude exiguos quosdam & leves Aquinatis , Hilarii , Saliorum Patrum naevos praeteriisset , aut certe si tantummodo , tamquam porrecto indice, adnotasset: nunc vero illis exaggerationibus di amplificationibus , quid effecit pquid assequutus est vir alioquin eruditissimus, & nobilissimo acerrimoque ingenio praeditus 8 Quamquam non hanc tantum ob rem, sed & multo magis, quia plus nimium
temere,' ac frequenter orthodoXae doctrinae aut repugnare, aut etiam illudere visus est , ejus nunc scripta male audiunt, & majorum decreto vetita sunt. Sed quantum nunc
pertinet ad institutum nostrum , ipse prosccto utramque G printa 3 prudenter viet inius hae ambigua sunt Iueubrationes Curardi. 8e Nieolai. Le Joquensi ratione videtur mediam viam te. ge Editorem operum Latinoii. in praefat. ad mere voluisse , aut omnino abstinete a conis partem primam Toin. v. Fciitionis Coloniae troversia illa, qua disputatur de Graex linis Allobroetum . de elegantem orationem Ita-puae petitia s. Thoma alia libenda . vel de Iicam de Laudibus S. Tlioma . Gentiae ann ne anda. de quo iamdudum etiam inter as. recitatam. de editam ab erudito P. notitates dissenso est , ut exemplo esse posis Iosepho vella die.
103쪽
professus Iinguam, adnotationes in novum Testamentum, deprehensus in errore , septies aut octies instauravit; dc Vallam orbis censorem , atque Iacobum Fabrum, virum doctissimum saepissime arguit : ut suo periculo, di horum literatorum hominum exemplo , Theologis viris doctissimis aut parcere debuerit , aut mitius profecto cum eis
Itaque huic incommodo cum vellet mederi Aquinas, magnaque luce ad intelligentiam auctorum carere eos intelligeret , qui linguis essent destituti ac inopes, Graecae linguae eruditos senior consuluit, eorumque opera in Ve
tendis Theologis, &Philosophis usus frequenter est ;
ut illius incredibilem in exquirenda veritate laborem , di summam industriam ubique intelligamus. Porro ut intelligant omnes, quanti illius in Aristotelem explicationes secerint praeclari Plii losophi, qui multis annis in splendidissimis Gymnasiorum Cathedris interpretantes, di suas commentationes subinde domi literis mandantes, intimos quosque S penitissimos Aristotelis recessus perscrutari visi sunt , nunc eorum verbis ostendere aggredior. Et cnim Suessanus ita alicubi scriptum reliquit: Ex bis bonae literae in Latinos migrarunt f inter quos Nomam Aquinatem nostrum inveni , cui merito Iora exponendi coπ-eesset sunt. Hunc babemus non modo in bis Plamis comment at ionibus , sed in omnibus aliis fidum ducem , cui etiam non sine causa nomen Expositoris tributum est. Illo enim pace Exp si orum Graecorum dixerim curiosior, aut uberior, aut quod rarxm es) clarior inventPs es nemo. Unde, meo quidem ju
dicio , omnis Latii, omnisque Philosopbiis decus semper habendus es. Sed & alibi ita ne putes illum mutasse sen
tentiam, quam alioqui tamquam Euripus quidam , mutare frequenter solet:) Sensum verborum Aristotelis veram, in-Vitamum po ero, a gnabimus, non recedendo a GraecisExposit oribus, Themisto, Simplicio, o Alexandro I aliquando cum Latinis interpretibus, praesertim eum D. Noma , qui spmce caeterorum dixerim P dilucide Aristotelis libros interpret
Noato Guillelmo de Moerbelia fixa c rena Gων .. In tres posteri tes Evan hoc in munere vium s. Thomam , tradit re gelistas, sequorumdam Grucorum Scripto compiobat Echardus, Tom. I. pag. o. qtios iu in in latinam linguam versione in procu etiam de quibusdam aliis non ni opinanis rast a te: at ut i quos metita cum V elmi tui. ipseniet s. Thomas in Epi io a nuncu. mirabatur Anton us I Isrevitvus, in Arta Npatoria adolannibalduin Cardinalem , piae. Saeta, ubi de s. Tlioma loquebatur.
104쪽
tus est y nec ejus commentarios minoris facio bis , quae Graeci scripserunt , ut recte intelligenti patet . Petrus autem Pomponatius, in toto orbe celcberrimus, hunc in modum: uuapropIer opinio reciIata D. Thoniae , omnium LaIinorum csententia mea maximi , imo fortassis non minoris aliquo
Aristotelis Expinitore, si υe sit Graecus, siυe sit Arabs, δευe
cujuscumque sit , omnibus es praeponenda I cum S rationi , ct auctoritatibus concordet. At vero Marcus Antonius Zimara : Nam ubi est discordia in Philosophia inter Averroem,S omam, difficile est υidere veritatem. Addam ct Marci Antonii Flaminii verba , hominis elegantioris doctrinae & ornatissimi . In hoc genere apud Graecos floruere in primis Basilius magnus , oe duo Gregorii, Nasenus alter, ct alter Narianetenus ς apud Latinos multi quidem , sed ante omnes , sine ulla controυersia, Thomas Aquinas , vir sanctitare morum, S literarum gloria praestanti mus ἰ qui profecto , si disciplinam Aristotelis contempsisset, pulcherrima illa monumenta nobis non reliquissiet , quae tendentibus ad cognitionem sapientiae splendidissimum lumen praeferunt , atque in saerarii rerum diυinarum abdita S penetrabilia, tuto ac facili itinere perducunt . Sebastianus autem Foxius Mor-rcillus, nobilissi mus sane Platonis interpres, hunc in modum : Addam bis D. Noniae Aquinaris , viri in primisso cli mi, argumenIa, quibus eamdem immortaliIatem tu ri , ac pene demons, are mibi videtvr. Scripsisse autem commentationes suas in Aristotelem, dum sub Urbano IV. magna auditorum frequentia Romae profiteretur, Ptolomaeus Lucensis , qui Neapoli ejus auditor , atque a confessionibus fuit , in sua Historia seri
bit, quam & in Vaticano , ue & apud Cardinalem Uitellium Romae frequenter legi. Libellos autem , qui de Dialecticis, deque Philosophicis agunt, ait, neque uno lo-
CO , neque eodem tempore edidisse. Nam permultos eorum cum esset dostor, nonnullos vero anteaquam insignia
illi darentur , composuit cujusmodi fuerunt , omnium subtilissimi , & pulcherrimi de Ente & essentia , ct de G 1 Prinis
His oram istam Eeelesiasticam licano illoque fortasse eodem , quem heie
105쪽
Principiis naturae: quorum priorem viri gravissimi plures Latini, & Graeci nam graece quoque redditus est peregregiis commentariis, & subtilissimis disputationibus exornarunt ; posteriorem ego semper sum admiratus , di Philosoplitae naturalis librorum, priesertim autem qui de Phisco auditu sunt, clavem appellare , cum in scholis profiterer, solebam. Scripsit autem utrumque prope adole ens, vivacissimo ingenio, & eruditione incredibili. Sed jam his enumeratis , ad ejus Theologica monimenta, quae longe praestantiora, & plura philosopllicis
sunt, me converto I eaque in tres majores classes meis
thodo & ordine distribui, suoque loco protinus in mino res diduci, & sigillatim expendi posse existimo. Siquidem vel sunt explanationes sanctarum Scripturarum, vel sunt commentarii in insignes Theologos, vel proprio marte ab eo meditata & edita. Hanc autem postremam ita partiemur, ut i Ila primum proponamus , quibus dedita opera catholicae fidei hostes gravissime oppugnat ; subinde reliqua, quibus eamdem christianam pietatem explicat , &tuetur. Primam quoque in duas commode, ni salior, dividere possumus. Nam & veteris, & novi Testamenti aliquot libros scriptis suis , tamquam Evangelicus ille Scriba doctus, elucidavit ; cum cos de suggestii sui temporis
homines antea edocuisset. Quamobrem aliae ejus reperiuntur enarrationes in vetus, aliae in novum Testamentum.
Et quidem, quod ad vetus attinet, scripsit in librum. lob, in unum re quinquaginta Psalmos , in Esaiam , in Iieremiam , ejusque Threnosi& , cum febri laborare e
propediem moriturus, Cantica Canticorum , efflagitantibus & excipientibus monachis , ad quos diverterat , brevissime, di veluti per transennam attigit. Sunt autem non contemnendi auctores , qui lucubrationes ejus in Esaiam
prae reliquis hisce suspiciunt, semelque Petrum, & Paulum primarios Apostolos abstrusioris cujusdam loci in te pretes habuisse scribunt; ut mihi proinde F. Adamus SaΩboiit, vir alioquin plus , ct insigniter doctus , displiccat,
cum eos commentarios vcl ambigit , vel etiam contendit non esse Aquinatis. Quamquam mihi scripta ejus in librum Iob maxime, ac prae aliis placent: sunt enim interioris reconditae utriusque literaturae , tum secularis, tum sanctae
106쪽
ctae resertissima: sunt numeris omnibus absolutissima. Et quamvis primus ille inter Latinos non fuerit, qui librum it Ium ad literam explicaverit c quod tamen D. Antonino visum cst, cui nec Beda, nec Hugo Carensis Cardinalis, nec Albertus Magnus Tiroma antiquiores, cum liaec scriberet, in mentem venerunt γ esl tamen is, ut ego quidemientio, qui antiquioribus copia dc diligentia anteponendus sit; ct quem Lyratius, Dionysius , recentioresque omnes sitis scitoliis , paucis CXceptis , ferme compilant. Inter
pretatus subinde ust Evangelium Ioannis ut ad novum Testamentum progrediamur) SEpistolas D. Pauli omnes, sic seorsum deinde duobus libellis Orationem Dominicam,
di filutationem Angelicam . Sed sic cum Urbanus Pontifex ex veterum commentariis luculentius sibi , universeque Ecclesiae Evangelia explicari vehementer cuperet; de mandassetque D. Tliomae Matthaeum, dc Marcum, Divoque Bonaventurae Lucam , dc Ioannem , tamquam iis , quorum doctrina & sanctitas in Ecclesia maxime elucerent;
ct Seraphicus Doctor delatam sibi provinciam , ob prae fc
ct uram supremam Franciscanae familiae, quam gerebat, explere impeditus nequirci; ea omnia Aquinas ita venuste S graviter quorumdam Patrum Graecorum , & Latinorum verbis elucidavit, ut cum admodum plures illi sint, qui citantur, si nomina tamen ademeris , non admodum regre unius dumtaxat auctoris lucubratio videri possit: quod opus, Graecos nonnullos, atque Latinos imitatus , Cate-Nam aurcam commoda dc apta inscriptione vocavit . 6 In quo utrum magis admireris, laborem videlicet , an judicium , nondum satis exploratum hab co : superat enim
dc vincit utrumque cogitationem omnem. Squallebant primae notae, & auctoritatis Patrum in sanctam Scripturam comm ntarii; & manibus studiosorum lac quaquam sicut aetate nostra plane bcatissima sit in evolvebantur; vel quia corum plures G racas i i teras ignorarent ; vel quia codices ad manum paratos , quod venii cnt carius, de studiosis obvii non esciat, non haberent; vel quia Patrum prolixita-
107쪽
tem susiores enim veteres sunt dc populares ad alia festinantes fastidirent. Eos Aquinas impiger excussit, detersit, evolvit; eorumque nonnullos, vel paternis sumptibus, vel Principum, di amicorum liberalitate loqui satine fecit : quodque ei peregregium S illustre ad Evangeliorum intelligentiam visum est, celeri , ct praestanti judicio, ex omnibus hinc inde, veluti sedula Apis, selegit, & feliciter
conglutinavit. Circumferuntur in Matthaeum quoque , &in Epistolas septem, quas Canonicas vocant, atque postremo in Apocalypsura commentarii , sive cxpositiones, ejus nomini inscriptae : quarum aliquot quaterniones ccarum scilicet, quae in Matthaeum ego adolescens, cum Veronae
in Coenobio Sanctae Anastasiae, Religioni, & literis operam darem, deprehendi esse fratris Petri Scajigcri ordinis nostri, & Veronensis Episcopi; cujus scripta in communi Bibliotheca servabantur; 7 & paulo post, veluti repetun
darum reum, admonui magistrum nostrum , & praeceptorem meum clari stimum , fratrem Bartholomaeum Spinam,
qui id opus omnium primus typis in vulgus dederat, quod lectori factum non indicasset. verum hi commentarii, quos modo enumeravi, nec stylo , nec diligentia cum aliis hujus Doctoris conserri possunt; nec a sectatoribus , alumnis
que Thomae antiquioribus citantur quod viderim: ) ut
pluribus conjecturis eos veI non esse veros scitus Aquinatis nostri haesitare liceat , vel certe eum non supremam
illis manum imposuisse . In Joannem autem , ct in Epistolas D. Pauli omnes ipsi uimus ut Plautino vocabulo
Bibliotheca iam pridem nereio quo as porta tis . non potuimus eorum collatione rem ista in illusitate. Echardus tamen, Tomo I. Pag. 331. di η γ. collatione Codd. Padi sienialium , luce meridiana clarius demonstravit, Commentarium in Matthaeum a spina sub nomine s.Thomae primum editum, an. Ia . permanum esse foetum s. Doc oras plane diis versum a commentatio scaligeti i indeque deceptum vietinium evicit. Nemn autem,
opinor, ita diiscitis erit, ut nolit vietinio
hunc condonare errorem adolescentiae . te tum haud satis assequor . cur Antonius ros evinus in opparatu Sisera. loquens des. Tho .na , & otia in cIratus . cap. 3 . quIst. a. de columna s a. eiusdem Tom. l l I.nolint Commentarium istum in Matthxam s. rito. 3nae attribuere, sed ad iii licite conliani ea
malint petio de Andria f. Thomae discipulo a quum alia 3 Οud in priori loco . di posseis
vinus, ubi agit de hoe petro . moti testimoniis Veterum . anitinent istum Commenta rium suisse a petro de Andria ex ore f.Thoismae dicentis exceptum , di de scrinium. R operis alicuius auctor vocandus ille est, qui ex ore alterius recitantia se tibit An non potius ille verus auctor haberi debet, qui proprio marte meditatam lucublationem e suggestu . distipulis scribentibus , recitat laua vero si Commentatius hic in Alatthaeum genuinus est foetus S. Thoma, sponte sua sa cessunt impostvrae , quibus petius a valleis Clausa, Diatrih b. a. & 6. nostros itadueit, flenominatim spinam . quasi veri amissaria ignaratione matitios hoc opus s. Tho ma supposuerint.
108쪽
SECUNDUS. IOIotar ubique est , hoe est , diligentissimus, & locupIetis
simus : Omnia partitur , connectit , perpendit atque ita densus est in citandis sacris literis , di locis consimilibus, addens p terea numeros sectionum, quas capita nuncupamus, ut quivis Theologorum alius; & perinde ac si earum indicem cconcordantias nostri vocant , Hugonis Carensis Cardinalis opus , teste Platina ob oculos , cum dictaret, jugiter habuerit. Quod quamquam habere speciem ostentationis quamdam, rebusque caliginem inducere, dictionis cursum impedire, dc ingeniis nonnihil detrimenti adferre Aristarchis quibusdam, rimosae & perfluentis memoriae hominibus , videatur; fuerunt tamen, nedum saeculo Aquina tis r nam hoc ille prorsus cum ejus aetatis scriptoribus commune habuit) verum etiam florentissimo nostro , qui sylvam illam consimilium locorum , di numerorum vehementer probarent; quod lectori veluti ad manus collecti nem Scripturarum, quae certissima clavis est ad eas intelligendas , exhibeat; Legnesque , & oscitantes ad causas dicendi investigaudas quae a D. Hilario, di caeteris praestantissimis viris tantopere exiguntur non modo invitet Salliciat, sed etiam sua quadam importunitate urgeat di eX-timulet ; habeatque studiosus in promptu, unde Scripturarum sensum possit verius reserre quod idem Hilarius munus esse optimi interpretis dixit quam afferre. Sed nihilominus maneat suum unicuique pulchrum . Ubi vero lectionem geminam habet, utramque confert, utramque interpretatur. Sed & crebro digreditur, moxque revertitur : Ioca, quae in speciem pugnare inter se videntur, magna cum perspicuitate conciliat, dissicultates tollit; & veterum placita, ubi dissentire videntur, in medium quod explanatoris ossicium est) integra fide affert. CommenIaIorum, inquit D. Hieronymus oscium est , aliorum explanationes ed erere ; quae obscure dista sunt, plano sermone mania festare; multorum sententias replicare, et dicerer hunc locum
quidam sic e luserunt ; alii sic interpretantur I e sensum suum,
o intelligentiam bis resimoniis , ef hae ratione nituntur fr- mare e ut prudens lector, cum diversas explanationes legerit, es muliorum vel probanda didicerit, judicet quid verius sit; er quasi bonus trapezita , adulterinae moneIae pecuniam reprobet . Sed supervacaneum puto testimoniis , vel CXem-
109쪽
plis hoc loco ostendere, san uim nostrum Doctorem, Hie
ronymi hunc pulcherrimum canoncm, S usu eorum omanimn receptum, qui fac ros , vel prophanos auctorcs cum Iaude eXplicaverunt , servasse : quin .potius transibo , ut
institi ii , ad secundam classem. Commentationes scripsisse sertur in librum Dionysii Areopagitae de Divinis nominibus : eas ego , cum non legerim , nec de illis quid dicam amplius habeo . Quas vero in acutissimos & docti ili mos Boetii libellos de Hebadomadibus , deque Trinitate conscripssit , studiosi omnes. plurimi faciunt; praecipue autem illas, quae in librum de Trinitate extant . Siquidem in libro de Hebdomadibus aridior est, ut milii sane videtur : nam solis partiendis , ct declarandis auctoris verbis , neglectis videlicet disputationibus , perpetuo incumbit. In eo aut cin de Trinitate mirum est, quam cst scecundus , quam est perspicax, ct divinae pariter, ac humanae Philosophiae divest Etenim sex quaestionibus, quas sex unionibus. Orientalibus insignioribus longe prie sero, intcgrum opas absolvit. Λt vero, qui in librum ejusdem Boetii de Consolatione commentarii eius nomini inscribuntur , Thomae non sunt , sed alius Dominicani ; ut ego ante annos vi inti in Cydoniensi
cincti Nieolai ejusdem ordinis Monasterio 8 ), vetuitu nin astus codicem nominis quamquam auctoris oblitus , &patriae) me legisse memini, ec stylus omnino consentit Nam cc cum crudit illimi permulti hujus nominis fuerint
facile aliorum alictorum monumenta hiric nostro , qui tamquam Sol inter doctores habebatur , inscripta suerunt, vel errore , ut sit , vel illius sectatorum quorumdam inepto judicio , atque imprudenti in illum amore
Cruta univcria , in q in litum erat . a Tutin
capto , di direpto . petii te etiam Nathais D manu co)icem heie memoratum creden duin est . Si ex v:elinii memoria aveharispulia di nrimen Co3ici illi a fixum non excidisset, inde fortas: e podii fient confirmari . quae te auctore veto illius Commentarii ebniectantur, post Six una Senenien
. alia munii viticii tici, Tlio .riat sorsio, aut Thomae Guaslens, nolitis Anglicanis
4 criptot bus. Cona uentatium euinciem attriblian ea: I cohlequenter cum vi e linia a simiantea auctor em veruia suille ali. quem nam ne Thomam. almae ex .nomi nis coli ramines e natum esse, ut S. riisti Aquinati ad et ibetetur. Caute tamen viel
iram ab ea ab ii iit omnino fallaci conte iura , qui ii memorati e litici praeterea a idunt. nrani tum etiam pati um aenomen alii ne a nomini rat ei. quo s. I borios sole: in si nici in causi, su iae laliis suppoit:.onis. a ni tum Commentritius ille . . alii quoque nonnulli sub S. Thomae no-m ne circumferebantur. quanda Dottoe San hila alii quidem honori ueen 'limis ri-γtulis insignitos , hoc tamen An e. ι ea non dum eaeperat decorati. Consule Echar Tom. i. g. 3 et s. di via r.
110쪽
vel etiam, quod cum sanctitatis eximiae, ac incomparabi- Iis doctrinae Thomae Aquinatis fama totum orbem pem vasisset , omnibusque in locis personaret , auctoritasque summa haberetur, & nullus c isset, aut saecularibus , aut divinis literis praeditus , qui scripta illius modo candidus aestim .itor esset charillima non haberet, ac undique conquisita , mus eum suum , aut bibliothecam tanto auctore ditaturus, quovis insigni pretio non cineret; fecit
Notariorum avaritia, ut foetus multorum auctorum Aquinati supponerentur , vigilia que S laborcs multorum uni Thomae adscriberentur. Quod Aristoteli quoque evenisse, cum celeberrimam illam bibliothecam Ptolomaeus institueret, scriniores pleriqite omnes testantur. Etenim &flumina ad mare properant,& omni habenti dabitur. Sed
Ionae execrabilius est , quod nequam S scelesti homines quidam , vel ad Thomae auctoritatem clevandam quod videlicet alibi cum doctusse aliter , & contrarie constaret
vel, ut ego quidem arbitror, ad suam aliquam opinionem, 'me in controversiam verti soleret , tanti viri testimonio fulciendam & comprobandam egerunt : nam ejus scriptis νύui ...
alicubi adulterina quarulam inseruerunt . Cujus rei causa I b. e Stephantis Ullismaris Generalis Magister ordinis Prili- ui catorum prudentis imus & doctissimus , me auctore, pub-blico judicio Venetiis coram Archinto Episcopo Salluci: -rtim , ct nuncio Apostolico, Typographum quemdam semel convenit ; dc alibi rom totam pando 9).
Sed ut eo, unde nostra deflexit oratio , revertamur,
exposuit quoque subtiliter & copiose duas Decretales dogmaticas in celebri frequentique Synodo Lateranensi sub
epns Aucto a nostri aut latens, aut om- missum, in ii io res ista narrabatur. Non esset tamen uistic te rem eamdem a sequieoniectu D, qta uis: in . si animum attenderemus ad e litiores onerum quot iam Iam s. Thomae, factis veneti:, circa tempora iliara. qui bis 'rephinus Usuinini . ordinis nauti hsai ister carneralis, socium habens vincentium Iustini imam. Venetias Penerar,
circa annum isas. Atque in te tonsemus par petri rependete iis, qui nostros Eli rores etiam Rom)no quo inter pii Os tenebat v netentios ille sit 'in;atius l. en ant uitiati nostra in sit bsequentibus aditionibus euiusdam s. Thomae Commentarii in Epistolas Apostol; pari ;. Q.: nto ve
ri u esset a sim Indi ini. iure gravit qtie lusi diatilini in Editione Romana e cotii venis tali is s. Thoniis expunxiae adultei ina ἰlla .
quae venetiis ante paucos ariri Is . auctore
vietinio, publico iud;cio noverat suiue a fallatio Typoeia Plio intrusa 3 Ade anno
lationem intera Gad Lect one ira vl. Co n. ment. s. Tho:n. in cap. iii. cpii . at Calaras . pa . ni. in Editione Icari. Nicolait . des miseni annutationem in Editione ta ta cal-rante Ren, pio Flatentino, veneti anui Iunias issa. quam annotationem exscripsit
in nupeta Editione Veneta det tinelli Betis naidus-Matia de Rubeis.