장음표시 사용
91쪽
sus aliquando sit, quod ferre illius vires , humeri ve recurisaverint, assentirique confestim illis parati sumus. Iam vero quod de partitionibus , & subpartionibus alii quidam afferunt, ita frigidum di ineptum, ut dicam
quod sentio, mihi esse videtur, ut refellere plane pigeat. Nam , ut Platonem praeteream, qui partitiones primas o tinere in scientiis existimavit; & Ciceronem, qui eas ubique probat; & Aristotelem, quem, licet verbis ab iis recedere videatur, re ipsa tamen eorum sententiae subscribere complures viri nec indocti , nec inglorii auctores contendunt, Averroes certe, qui divisiones hujusmodi improbare nonnullis videtur, etsi sua ipsarum natura non esse inscientiis necessarias dicat, consulere tamen probe tardioribus ingeniis haud inficiatur. Et quidem id efficit partionibus illis S. Doctor, ut ea, de quibus edisserit , perciperedi complecti imperitiores , quos etiam imbuendos & instituendos suscipit, facilius possint. Non sunt auditores omnes vel ad praeclarissimas res coiitemplandas , vel ad praeceptiones de moribus retinendas , Hesiodo etiam teste , aeque idonei, & felices. Itaque quemadmodum cibus cum
accurate manditur, sic in minutiores partes conteritur , ne in
quaquam defatigare naturam solet , quin etiam facilius concoquitur & digeritur , vitaeque nostrae consulere vulgo etiam creditur ; ita propemodum animi nostri sensa, ocverba, methodo & ordine in suas classes , di loca disposita, lectores magna utilitate voluptateque assiciunt, auctoresque ipsas res perbelle tenuisse declarant. Praeterea in ipso voluminis tamquam limine di vestibuIo, quam sine omnes argumenti partes inter se dispositae & connexae, ostenditur; ac fit ut lector non omnino novus, aut hospes, sed veIuti diu versatus, & familiaris universum opus ingrediatur, & lustret. Et plane non solus Thomas in dividendis, subdividendisque sanctis Scripturis , & eorum doctorum lucubrationibus, quas suis commentariis explicandas suscepit, accuratus fuisse videtur, sed & reliqui etiam eorum temporum cIarissimi omnes auctores : quorum siquis Commentarios evolverit, facile perspiciet, illud dissecandi, partiendique in minutiores partes artificium quod Plato
esse boni coqui munus existimavit , di morosi isti assueti grossioribus bolis fastidiunt eos veluti publico decreto se Getasse. Di iti
92쪽
viare. Quamquam , cum lector pulcherrimam illam artem, morae impatiens, ferre, non potest, nemo eorum ita austeis rus est, ut ego profecto sentio, qui aditum illi confestim ad alia transeundi consultus neget ut de eis conqueri, propter partitiones illas minutiores, nemo studiosus possit. Postremo vero , cum Ecclesiae consuetudo sit , quae doctorum monimentis auctoritatem& pondus afferre solet, mirati nemo debet, si celeberrimos sui temporis auctores, suos isti proserunt, gravissimus Doctor vel ad sua confirmanda , vel ad aliena refellenda, tamquam testes num-3uam adduxit : quamobrem nec multum magistris, Hugoni, raepositivo, Gilberto Porrecta no, aliisque nonnullis, qui ante Albertum, oc Alensem Lutetiae floruerunt, quorumque volumina accuratissime etiam legit , tribuere solet. Sectatur Aquinas veteres illos, Ecclesiarum eximios magiis stros , quibus diuturnus catholicorum consensus existimationem di auctoritatem peperit, ac tamquam testes omni exceptione majores frequenter , ac de nomine profert . Equidem & eo longe antiquiores Patres videmus admodum raro , hoc est , cum vel fortioribus rationibus destituerentur, vel Traditionum Ecclesae testimoniis fulcire sua placita nequirent , aequales sibi doctores in medium proferre. Melioribus igitur cum niteretur ille argumentis,
non tam auctores in disputando, quam rationum momcnta quod di consulit Cicero sectatur ; quamobrein frustra eos dcctores, quos commemorant, quamquam illustres, ad comprobanda dogmata citasset . Cum vero ab eorum placitis modeste di amice recedit, honoris, opinor, & reverentiae ergo nominibus pepercit. Neque enim eorum nomina contempsisse putandus est, quod aut quasi de principatu gloriae cum eis contenderet, qui mundum mundanaque
omnia nihili penderet; aut livore duceretur, qui longo post scintervallo illos se relinquere probe intelligebat. Ergo maligni pectoris hominem , inurbanumque illum esse plane existimarem, qui invidum, aut ambitiosum , aut certe a mainrulentum innocentissimum hunc hominem fuisse arbitraretur. Quamvis enim stat apud Gellium quidam, qui putent , Platonem aermitatione quadam noIuisse Xenophontis nomen suis praecIaris Dialogis inserere , Democritique Iibros omnes , qui innumeri fuisse feruntur, malevolentia
93쪽
atque invidia impulsum comburere voIuisse ; ego tamen , quod haec indigna omnino mihi nobili & ingenuo homine, philosophoque praestantissimo osse videantur, numqtiam in
animum induxi meum , ut crederem: quin potius malos esse homines, qui ista commentarentur, semper existima. vi; Solet enim malus cGregorio Na ianZeno teste cito conis Iemnere bonum ' at bonus haud facile malum: quod enim ad
malitiam paratum non est , neque ad suspicionem procliυeexisti. Et hactenus quidem , OPTIME ANTIsTEs, criticorum objectionibus , quas in Sancti Tlaomae doctrinam& scripta generatim obiiciunt , etsi non pro meritorum illius dignitate, pro nostra tamen tenuitate, copiose di splendide, ut existimo, satisfecimus. Quod si hanc nostram defensionem refractarii adhuc minus probabunt , dicam i Ilis
p. demum cum Hieronymo , ut bibant vinum vetus cum suavitate , ct nostra musta conIemnant. At meminerint , non
modo puerilis esse jactantiae, accusendo illustres viros, nomini suo famam quaerere, sicut idem Hieronymus docet; sed etiam extra blasphemiam serme non esse, Scriptores, qui jampridem in Ecclesia objerunt, contumeliis asscere; eorumque vel scripta reiicere , vel judicium conculcare, risi. Ast. sicut Nicephorus testatur, Theotimum Scytharum Episco.
94쪽
SH penumero laudi Scriptoribus datum esse animata
verti, P R AE s u L AM p Lissi ME, edidisse illos multa volumina; lereque posteriores, eorum numerum, di indices accuratissime , ac tamquam suorum studi rum certissima testimonia proferre . Pomponius Iureco fultus, Servium Sulpitium prope centum di octuaginta v Iumina reliquisse scribit. Augustinus autem dς Varrone: Scripsit tam multa , inquit, quam multa vix quemquam leσere potuiTe credam. Quintilianus quoque, cum in Didymum Grammaticum alioquin inveheretur, quo , inquit, nemo
plura scripsit. Origenem autem, quod reserente fama, ut Epiphanius testatur, sena millia librorum edidisset quam tamen Hieronymus in Rumnum, accito Eusebii indice, coamguit Patres majores nostri magnopere admirabantur; &Suidas compositorem nuncupatum fuisse prodit atque Hieronymus alibi de eo sic scribit: Milie ct eo amplius Irmctaius edidit , quos ipse Tomos appellat. Quis nostrum tanta potes legere , quanta ille conscripsi δ Gennadius vero, cum de Augustino verba faceret : Tanta, inquit, scripsit, quanta nec inveniri pesunt . Nicephorusque cum Joannem Chrvsostomum laudat: Ego, ait, supra mille ejus lucubrationes legi ineffabili quadam suaυitare dimentes. Aliaque complura id genus testimonia ego facile proferrem , nisi obvia illa S pIane in promptu studiosis omnibus arbitrarer . Verum diligentiores quoque nonnullos offendi , qui Non modo volumina ipsa , integrasque auctorum lucubrationes indicaverunt , quin etiam ut magis mireris corum quoque versiculos , & lineas . Imperator Iustinianus antiquam jurisprudentiam in duo fere millia librorum , di tricies centena millia versuum fuisse diffusam duobus in locis meminit. Et Nicephorus scribit, Ephrem , virum divinum , trecentas versuum myriades conscripsisse; Hieronymusque Methodium usque ad decem millia I Gregorium autem Naziangenum ad triginta millia. Et qui hos omnes antecessit, Origenes, cum de Evangelissa Ioanne loqueretur; Ecliquit ille, ait, admossem paucorum versuum Episto-
95쪽
lam: sed sit ejus ct secunda, atque etiam tertia , qMas non
omnes germanus esse putant , ct urraque centum versus non
excedit . Igitur si a multitudine numeroque scriptorum Aquinatem nostrum laudare quispiam velit, patet illi profecto campus quam latissimus; cum is quidem tam multa , eaque ingentia volumina foecundissimo ingenio ediderit, ut ablolutum eorum indicem aegre quis conficere possit; ve sus vero is tantum dinumeret , qui dinumerat muItitudinem stellarum : & plane bibliothecam integram & justam
magis, quam auctorem unum appellare liceat. Nemo reiscentiorum, qui intra quingentos annos in Ecclesia posteros scriptis erudiendo laboraverunt, plura Thoma, & Alberto Magno volumina ex ingenio deprompsit; quamquam rhapsodias propemodum innumerabiles consarcinasse quosdam reperiamus. Sed ejus generis muIta edere non magnum est. Quodque magnopere admirari doctissimi viri solent, cum Polystores, Polygraphique ferme omnes diuti Ls me vixerint, vegeta ac florenti adhuc aetate Aquinas no ster ex hac vita decessit. Origenes enim annos unde seriptuaginta, Nazianzenus supra centesimum vixere; Hieronymus si Prospero credimus) uno & nonagesimo I Augustinus sexto & septuagesimo , Albertus Magnus supra
octuagesimum hanc vitam vivere desierunt; Aquinas vero vix Iubilatum , hoc est , quinquagesimum annum attige rat: qua etiam aetate, duobus tantum additis annis, Ioannes Chrysostomus, Zonara teste, objerat) cum a justissimo Principe Deo a servitute in libertatem , ab exilio in patriam feliciter est revocatus. Quod vitae tempus vix Iegendis, quos citat , auctoribus sufficere potuisse videtur; ut vel hoc argumento verius quam conjectura, intelligi facile possit, precibus & vitae innocentia magis, quam studio , vel lectione immensos illos consequutum fuisse theis sauros doctrinae, quos effudit: quemadmodum ipse quoque, non ostentationis, sed veritatis, & Domini erga se munificentiae celebrandae gratia, Fratri Reginaldo socio ex eo sciscitanti, sub sigillo secreti, ut vocant, quoad ipse viveret , semel dixisse fertur. Sed qui caeteris doctoribus quosdam propterea praeserunt, quod monumenta pIura reliquerint , legem Iuliam servare mihi videntur, qua ex Consulibus fasces sumendi prius Dioitigod bu GoOste
96쪽
prius ei potestas fiebat , qui plures liberos quam collega, aut in sua potestate haberet, aut bello amitisset. Ego vero etsi intelligam Deo esse acceptum & gratum quidquid
in ejus recordaticinem erigitur I nec posse nos dignas promeritis gratias illis referre, qui egregie erga studiosorum rempublicam assem fuerint: Beatos enim propterea Scriptura eos pronunciat, qui seminant super aquas , quique in ea juvanda & promovenda quantum praestare voluerint, di quam multas vigilias, & labores ejus causa exantiaverint, multis lucubrationibus , veluti multis argumentis declararunt ;cxistimo tamen eos magis esse laudandos, qui praestantiora utilioraque nobis volumina , quamquam unum dumta-Xat, aut alterum quoque reliquerint, quam qui simpliciter plura. Pulchre sane,& sapienter Plato docebat: Ρbi-Iosopbari non esse muIta discere I atque Themistius recte dixit: Non qui plura intelligit, pluris es , sed qui potiora. Ergo nec qui limpliciter plures conscripserunt libros , sed qui praestantiores ; hoc est, qui ad bene pieque vivendum plus
nobis suis lucubrationibus contuIerunt , pIuris censendi sunt. Nam di rerum excellentiam non metimur numero, sed formis di virtutibus : quin imo natura , ubi commode potest, solet rerum paucitatem multitudini anteferre. Itaque cum inter se disciplinae excellant veIsubjecta materia, circa quam versantur, vel efficaciori, hoc est, certiori demonstrandi genere, quo utuntur, habitusque omnes sormalibus objectis secernantur, ab his potius quam a re alia monimentorum dignitas auctoritasque sumenda mihi videtur. Quod si qui utrumque praestiterint, omnino asseutior duplici honore dignos esse, majorique veneratione eos PrO- sequi nos debere , quam qui alterum dumtaxat exhibuerint. Iure igitur Divum Thomam nostrum numquam satis laudare , numquam meritis praeconiis efferre possiimus, qui non modo libros ferme innumerabiles edidit, verum etiam
in iis disciplinis, quibus nihil utilius , nihilque beatius in
omni scientiarum apparatu hominibus contingere solet . Librorum autem appellatione omnia volumina cum Uulpiano Iureconsulto compIector, majora, & minora; chartas, membranas, codices, scripta , in quamcumque materiam, corium, ebur, corticem, ceram , paginam, dc tui iusmodi redacta fuerint, aut exarata; nequis voces temere
97쪽
me confudisse existimet. Eos ego nunc recensere , & geoneratim in classes arte & methodo distribuere aggredior , eorumque subjectas materias, non omnium quidem : longior enim essem , quam instituti mei ratio postulat sed eorum dumtaxat, qui habentur insigniores, quam brevissime tamen , ac tamquam in proposita tabula, spectandas
Principio igitur videntur mihi eius omnia monimenista generatim esse partienda in sacra, hoc est, quae de Christiana Religione tractent, ct in prophana , hoc est, quae externas tradunt Gentilium Philosophorum disciplinas c&eapio hanc vocem negative , non contrarie. Agam proinde de posterioribus primum, deinde vero de sacris, non eo dumtaxat consilio, ut cum Massurio Sabino antiquiorem
locum hospiti tribuam, quam clienti unt enim Gentilium doctrinae inquilinae in EccIesia, & advenae; θ sed etiam, ut
naturam utcumque adumbrem , quae a minus persectis,
ad perfectiora sensim progreditur; & postremo, quod doctrinae ordine omnium consensione antecedant: quamquam
non eumdem ordinem S. Doctor forte servavit , dum ea scripsit. Peripatetici Iuniores omne , quod est , vel rationis
esse dixerunt, quod Aristoteles ens in anima appelIat, vel reale , quod idem , ens exira animam vocat. Quamobrem ingenuae & liberales omnes disciplinae, a christiana pietate externae, circa horum alterutrum versantur : & quidem, quae circa ens rationis , rationales , quae Circa ens reale insistunt, reales communi veluti decreto jamdudum diis cuntur. Rationales plures sunt , Grammatica, Rhetorica ,
Poesis, & omnium ut ego sentio utilior & praestantior
Dialectica , hoc est, disputatoria, quae antonomasticos propterea Logica nuncupatur , & de omnibus sibi propositis probabiliter edisserit. Reales vero nonnullae quidem in reis Tum contemplatione consistunt , hoc est , in inquisitione
veritatis versantur; aliae actiones nostras componunt & moderantur, nosque bonis moribus exornant , di ob id practicae, atque morales vocantur. Quarum, quae primum addiscendae juvenibus sint, non prorsus inter se Philosophi consentiunt. Pythagorici enim, ac Platonici, quibus Simplicius non obscure videtur subscribere, instituendos in moraliis Di tirod by COrale
98쪽
ralibus disciplinis prius est e juniores censent, quam ad ve- ii disquisitionem, rerumque S causarum cognitionem adinmittantur. Contra vero alii , quod ad moralia junior addiscenda non videatur Aristoteli idoneus auditor, confestim exercendos esse in contemplativis arbitrantur. Nos
alibi controversam hanc I luculenter explicare conati sumus: nunc illam in medio relinquentes , id magis pro ratione suscepti ossicii cum Aristotele dispiciamus, quod ον aliud quidem est , quod re & definitione sensibilem materiam concernit, cujus contemplationi Philosophus naturalis totus insistit; aliud autem, quod huic e regione post uin est , quod neque re , neque definitione hujusmodi materiam complectitur, sed ab ea est vel per essentiam, vel per indifferentiam omnino sejunctum, quodque ob id ad primum & plane divinum Philosophum pertinet ; tertium autem,& veluti inter haec medium est, quod quamquam re in materia sensili sit, animo tamen cogitatur, di definitur, perinde ac si in ejusmodi materia non esset, eaque tota careret; de quo Geometria , Arithmetica, di quae his subalternantur, Perspectiva , Μusica , dc reliquae Omnes scientiae Mathematicae tractant. Sic itaque , VIR PRAEsTANT IssIME, nobis secerni ex arte priora illa S. Thomae scripta , quae prophana dicta sunt, & in suas classes recte, hoc est, cum Aristotele , quem ille sequitur , redigi posse videntur. Et Primum quidem ea , quae ad facultatem disserendi pertinent , in unam seriem omnia cooptentur : neque enim
aliarum , quas recensuimus , Rationalium disciplinarum quidquam hujus Doctoris vidi, nisi forte in aliis ejus libris positum , licet Campanus quaedam , sed falsus , opinor , commemoret I deinde autem ea , quae ad Philos phum naturalem ; tertio loco autem illa omnia , de quibus disserere munus divini Philosophi est , qui & Meta- physicus hoc tempore ut frequentius nuncupatur quarro denique , di postremo libri morales collocari poterunt. Quorum quidem, sicut & aliarum classium , cum quidam sint explicationes librorum Aristotelis, alii vero opuscula
hanc via mox indicatam controversiam, iee amur , quo hae dispalatio continέba aedum oecutierit luculenter explicam: id. tui. a Gra . da
99쪽
dicantur in quibus, qui de Regimine principum inscribitur, maxime inter morales ejus libellos , eminet , ct fru
germanus scelus si , in dubium revocabat) ita mihi e rum corpora constitui posse videntur ; ut primum expositiones , conses limque opuscula illa , quae cum expositionibus necessitate materiae conjuncta funt , singulis intomis veluti adglutinata collocentur. Qi iam obrem primus
tomus Logicalia ; secundus , ct tertius Naturalia : qui splus justo grandiores evaserint , quartus cst illis praeterea Issignandus G sin minus , quartus Ileta physica complectetur;
a J Alii quoque scriptores opusculum Casmitus Cudin , elia a D; net latione da; stud d. RV,--. Pr,ne Utim s. Thomae abiu- seriptis s. Thoma . post qua in cap. II. Num . . o carunt: sed Echa tuus tamen, Tom. I. pag. eos . qui contra veterum scriptotum testisq). 8c pa l. 3 6. ex testimoniis veterum . dc naonium opus aliquod s. Thomae detrahunt. fide M Ss. Cod 3. aperte de inon strat. primuin pro more sua appellaverat M.tia proteνυιε. eius opus ciali librum, de quatuor saltem res, vel in pravoι ostiis apo ιιnigus D, s mentes, pilara capita secundi genuinum esse foetum nihil inurbanam adeo censu tam , quae in Ane elici Praeceptoris. Post haee me motat ipIum reseri poterat , veritus . cap. a Echardus Ioanne in Ambrosium Ba Lava- consessus . itia optis tipi de Repimine princi rium in Cexasti is opis . urtim, qua si ι D. pti in inter opera s. Thomax emina e Veteres X Uma 4, 3 rimatis nar ne Min viros. -nt, omneι, malitit nihilominus ipsiim S. Thomae
opusculum illud s. Thorax detrahentem ; abiudicare. de attribuere Agidio Columnae. quumque consti am illam Balba varii inedi- Quid ita motum se dicit praesertim ex tam in Alediolanens Alubrosiana asserva. M Ss. Cedd. Anglicae is , de Hibernis, quo istam non potu is et in vi se te. nihil habet cet. runt longum texit catalogum, de ex Ediisti. Quod reponat. sed solis utitur divina. tianibus antiquioribus Agidii nomen pixistionibus . de conjectutis. Nos . humantisiis ferentibus, ec nominat nil ex Editione RO
is a censura adversus opusculum is ud ob - liberaliter ipsemet loquitur . Egregium iectarat , atque deprehendimus re i p. a sane. de diligentem vitam criticu in . qui magnam eorum patiem, ut sagaci intimis Alss. illos Codd. ut comice te facile est' de Lel ardus eo niecta vetat. spectate ad capi- ne quidem editum agi dii opusculum legitita potire ina libri a. aut ad caeteros de anceps aut de facie novit priusqualii sui im hoc pro- libros. vel ad ordinem non recte coli diten nunciaret ex tripo se iudicium Naste aliastem librorum pol et totum cum priotibus 1 vidimus, di illam ipsam editionem in solio
ecconsequenter nihil e fluere contra Echat- parvo, quam oud in me molat. R.,Aριν -- duin. Quae vero Barba varius spec; atim in e I tum vir tim Si ut audim ρι- ηεν libro primo . alii 'rioribus capitibus se- de Palatia . an. D. m. Hesma cc cc LXXIII. cundi in Opii sculo isto criminat ut, ea tan- die s. Mensa Mari, atque Agidianum ea coninti non sunt. ut quemquam movere pomnis tentum opusculum de Regi ina Hineus is praeter tim quum nullo nitatur Auctor ille . conserentes cum Opii sculos. Thomae attri versus finem seculi is. scribens, testim amo buto, de inter eius opera edito , invenimus veterum, nullum prolatat rus s. Codiis lucubrationes esse invicem omnino diveriscem . neque sinitia argumenta eis cacia, tis. Ec ferme non nisi nudo titulo conve- quibus ex adverso Echa tuus rem suam pla. Bientes. suum igitur adscribatur agi diis me constit. Ex hoe autem specimine cen- opulculum de R/ειmιne princaptim; non conissura Barba vatii. ati putamur etiam in aliis tendam, modo de suum de eo Iem at pii men- quibusdam opusculis s. Thomae legitimis to s. Thomae servetia r. Interim qui . que ex repudiandis . solis usum Auctorem illum ungue leone magnoicat; sciatque Dudinum coniectutis , non satis firmis monumentis; livo te in viros Religiosos actum . persaepe atque adeo in recenso ne opusculo tum s. inscite, de impudo late de ipsistitisse lo- Thomae longe tutius Echaido fidendum esse. quutum . de immane quantam conse ausis
quam Mibavatio. Lepide proiecto etiam abutiasse.
100쪽
tur ; quintus vero Ethica , Politica , ciconomica , hi iaque at finia , ut dicebam , opuscula. Atque ita fiet , ut subjecta materia uniuscujusque tomi & classis lectoribus , quasi in ipso limine , obvia sit ; re opuscuIorum confusus ille & impurus codex, nam di eorum opusculorum nullus est ordo , & pleraque falso S. Thomae inscribit n-tur 9 distinctionem & lucem , atque adeo meliorem formam sortitus , concidet ; ac denique nec ad gestandum erunt tomi ipsi studiosis, quibus prospicimus , incommodi; di pseudographa seorsum in singulis tomis, cum quibus habere necessitudinem videbuntur, rejici poterunt. Iam vero in explicando Aristotele totus co incumbit , ut verba diligenter consideret , eorumqtie sensa fi- doliter magis , quam cleganter exprimat & Sepiam illam atramentum crebro effundentem sic enim prisci Aristotelem nuncupabant) , sensimque fugientem , lynceus ipse & prudens, tamquam Delius quidem natator, insequitur , apprehendit , detinet. Quamobrem hiulca cxplet, complicata aperit, confusa distinguit, mutila sarcit; contextum ipsum partitur, distribuit, connectit, discussi Lque ambiguitatum nebulis , quae interdum cinergere circa
ipsum solent , obscura quaeque , brevissime quidem , sed
attamen ita illustrat ut Expositoris nomen , nemine penitus dissentiente , obtinuerit. Et cum a christiana pietate Aristotelem deflectere , eamque argumentis , ut solet oppugnare animadvertit , vel fortiter adversus illum pugnat , ejusque tela retundit vel corte commode & pie tibi potest interpretatur , cum videlicet anceps dc ambigua
oratio est , di in utramque partem intelligi potest. Siquidem & Iureconsulti, dubia interpretanda esse in meliorem partem, hoc est reo favorabiliorem , monent. Quem si recentiores Philosophiae pros Gres , cum vel in scholis de suggestu docent, vel Aristotelem scriptis interprerantur, sequuti omnes suissent , sanctiorem in pleris ille haberet Ecclesia faciem; sic tot falsis ac perniciosis opinionibus , veluti quibusdam furiis, nostra juventus imbuta minime agitaretur: quod plane vidit, dc servari jussit postrema Lateranensis Synodus. Avcrroem quoque , quem ob
eximiam ejus dcctrinam , ct in explicando Aristotele dili-gcntiam jamdudum scholae admirabantur , Commentato