Antonii Bononiae Beccatelli cognomento Panhormitae Epistolarum libri 5. Eiusdem orationes 2. Carmina praeterea quaedam quae ex multis ab eo scriptis adhuc colligi potuere

151쪽

LIBER

Uod frequentius ad te non scribo, nolim ad scribas negligentiae, aut inertiae, sed ita luat det eximia & prope singularis virtus animi tui, ut nihil ad te scribere, nisi magnifice, dc accurate debeam.Magnum magna decent. Verum hac te pestate ita animi intranquillus sum, vis magnop re id ipsum concupistam,tuae tamen magnitudini satisfacere haud quaquam confido. Disperea mi Cambi,nis barbarus effectus mihi videor, dc a musis omnino destitutus, est sane quod mihi indoleam, est quod angantur,& quidem vehementer amici mei, quos si certe nequiuissem , tentassem tamen immortalitati commedare.Sed haec missa faciamus,aderit aliquando vocatus Apollo. Tu vero qui me longe exuperas sortitudine,s ex mediis occupationibus tuis quicquaexaraueris, eo mihi iucundiores erunt epistola tuae, quia ex mediis occupationibus prosectas intellia gam. Vale. cne. Panhor. Cambio miro Illuriri. S. P. D. Cit ur erit tibi curae,ut domum certo die hal beamus ab A ntonio Beccaria viro magno: l nam literas ad eu mitto, quibus, nis fallor, flecti poterit,te presertim interprcte.Fac tandem ipse rescribat, nam si nobis verba darentur,eo tempo-

152쪽

risne casam quidem hic conducto reperirem. Illud

etiam, quantum in te est,contendas, ut in praesenti nobis assignetur don us:nam Bartholo meo Vlpio mea hinc ad duos menses tum pollicitus relinquere. Christophoro nostro aureo adolescenti responsum rettulimus: in quibus epitaphium Leonardi clarisimi citharoedi interclusimus,de quo quid senseris tacuisti, quasi tacitus despuas quod propalam no laudas. Iterum Lampugnano statim rescribo hortatu tuo. perfacile habes persuadere mihi quod ultro,ac sponte volo, volo autem ita,ut nihil ardontius velim, quam ornatis mo illi adolescenti literarum vicem reddere : inambepistolis eum, ut ita dixerim,obruere,modd me nam tuo diligat,ac perseueranter amet. Vale. ut. Panhor. Cambio iro Illustri. S. N. D. X Antonio Cremona,viro tu dissimo tua, tuorumq; valetudinem intellexi :hoc primit, nam de te semper apud me primus habeturdi celebratur sermo:deinde noctem pene tota insomnem duximusde amicitia, de studiis literarum, de te maxime diserentes.Crede mihi repetiuimus a gemino,Vt aiunt,ouo,cotulimus, comparauimus,ludicauimus sest omnes,quos aut vidimus, aut audiuimus,&adhuc simpliciorem,constantiorem te inuenimus neminem. Nam etsi ille quosdam nestio quos reccseatives animi fortitudine, vel rerum cognitione tibi pares

153쪽

LIBER fortassis,in hoc ipse tamen a me nihil dissentit, amicutiae palmam,ct gloriam sine controuersa tuam esse. Perge mi Cambi, ut aliquando dinumeremur inter tria illa,aut quatuor amicorum paria. Ego pro virili parte nunquam defuturus sum amicitiae nostrae, im-mb vero,s fiat opus, etiam, atq; etiam capitis periculum adiero,ut nostram hanc seruem sanctissima comsensionem:amicitiae laus illa quidem prae caeteris perspicua,atq; homine digna est. Uale. ni. Panhor. Cambio miro Illustri. S. P. D Hilippus Rex ille celeberrimus Alexandri pater ita,ut tradunt, in Tesselam quandam mirifice, ac perdite affectus erat, ut poculo

potius amatorio, aut veneficiis occupatus putaretur,

quam ex animo illam diligere:cu vero is rumor Retagi innotesceret, exhiberi Tesselam ad se iubet, quam alloquutus,atq; altius perscrutatus,dispereat, inquit, calumniatores mea Tessela,tua quidem indoles, S insgnis modestia id ipsum est,quod amoris incantati nes arbitrantur: pocula enim tua non Pharmacis, ut aiunt,sed probitatis suauitate condka sunt. Id nunc,"idie in mente venit mi Cambi suauissime quoties

erga te amore dimetior,& contemplor meum Tantus. enim,tam I exuberas est,ut no amare,sed insanire poetius videar,nec Pharmacis,sed egregia tui animi vi tute,' humariitate.huius enim furoris rectius q am

154쪽

TER TI. VS saris in te mei exepta sunt ferme innumerabilia:sed hodie praesertim,audies ego a Ferussino viro tersissimo,' Iurisconsulto singulari,te vehemeter auere epistolam mea nuper ad Principem. haud facile scripserim, vel in re minima mei animi solicitudine,angorem, discruciatu,qubd tuae minimc possem obsequi volutati. exemptu enim literarum nullum extabat,quod ad te mittere,edideram equidem illas ex tepore,non Principe tamen dignas,fateor,malui enim tibi,& Fracisco Barbauario viro maximo obtemperare,q meae laudi prospicere nec tantii studui Principis nostri laudes eo loci recensere,quod tu pro singulari desiderio, quo flagras in Principem fortassis expectas,quantum utimcti, meorumq; omniti erga se obsequium Princeps recognosceret.Etenim bona huius nostri Caesaris nolaudii utiqi sed venerationis sunt, quae ue exuperet officiu humanae linguae. Meo quide iudicio si quis iuste

sapit ea tacitus admiretur, veneretur,adoret,q Vel magniloquentia complecti ea posse sperauerit. Sed ad

te redeo,cui dum nequeo morem gerere, & ex eo ex . crucior,Ergoteles mearum studiosus ineptiarii enuntiat , se furtim exscripsisse me insciente literas. quae uox quam mihi iucunda ,quam voluptuosa extiterit. facilc ex ea tristitia, quam,quia tibi gratificari non poteram, paulo ante conceperam, colliges. Eam igitur epistolam, quam tu petis,apud nos C su repe

tam tibi rescripsimus, non quω ab ea quicqx m

155쪽

LIBER ponderis,aut dicendi copiam requiras, per haec quidem topora nihil accurate possum, sed ut obsequerer mandato tuo,cui refragari,nephas puto, sed longius expatiatus sum,quam initio putauerim, & dum unas studeo ad te literas describere binas dabo. Tu vero qui non aurum, sed meas faeces sitire solitus es, faeces

bibe,' Vale. ni. Panhor. Cambio Viro Illastri . S. P. D.

Ieronimus Forti uias,is cuius & ingenii sua

uitatem, S erga me gratiam tibi cognitam feci,venit ad me recepturus a Principe non admodum grandem pecuniam. uare a te peto, &pro tali amico etiam te rogo, hominem ne reiicias, Ut

fit,in alios,& veturos dies:sed si potes eodem illo die, quo primum videris,illum absoluas, expedias: deditus,& quidem totus est studiis legalis sapientiae, a quibus vel una hora vacare permoleste fert: alioquin,ut dixi,tam totus meus est, quam grandis est, tuae etiam gloriar perquam auidus.Vsi huc praeter eum neminem reperi,qui Livii ingens illud volumen ad te deferre non grauaretur:is verb tam libenter ad te codicem assert,qulim ego mitto,vel quam tu illum perlecturus es scio. Haec hactenus. Cum haec exarassem, redduntur mihi literae tuae ea mehercle suauitate do scriptae,qua tu prae caeteris,caeterorum pace dixerim, praeditus es. Illis ego nunc non prolixo, ut desideras

156쪽

TERTIVS si sed perpaucis, uti multa nox suadet, respondebo. Mi-sillem tibi literas meas illas ad nostrum Caesarem,nisi Dominicus Ferussinus clarissimus adolescens scriba Principis detulisset illas ad Franciscum virum clarissimum fidus tabellarius,' peropportunus: salic modo tibi fecissem copiam literarum, s modo extaret apud me copia. Non ea diligentia scribo mi Cambi

per haec tela ipOra, Vt conseruari meas exoptem ineptias. Quamprimum transcripta fuit epiliola, vix quidem relecta,illam Dominici fidei commisimus .curo tamen a scribis nostris, ut tu quoq; illius particeps fias.Reddita tamen adhuc Principi non est,etenim,ut ille ait,tempori aptari decet:& referunt Principem hisce diebus apprime occupatum arduis quibusdam negotiis extitisse.Captato igitur tempore rem aggredientur, quod Dii bene vortant. Celsi item epistolae tuo nomine transcribi curabo. Cum renuseris ad me Andreae Imperialis viri cIarissimi epistolam,stud bo paulo etiam accuratius illi laudes,& gratias referre. Interea, ut facis,uirum imprimis eloquentem, iscob incredibiles eius virtutes,& meam ob causam non ames,sed vel cinenter ames,nec vehementer solum, ted etiam vehementissime velim. Propinquos autem tuos fortes, di incolumes esse summa cum voluptate

temper accepi, quorum prosperitatem si seme mihi

renuntiaueriS,praeter tuam ni nil certe mihi asserre iucundius potes. Ualeat igitur illi Bononiae. Valeas tu.

157쪽

LIBER Ualeant omnes, quorum valetudo mihi diuidua est. Ego quidem cum Ioanne Ferustino Iurisconsulto valemus perbelle. ut. Panhor. Cambio miro Illa M. S. P. D. V perioribus diebus literas ad te dedi tribus epistolis,quibus cumulate, ut arbitror, satiS-- feci quaestioni tuae. Tu tamen adhuc fles,&respontionem differs,quasi nunquam fueris periclitatus,amanti,& speranti quam grauis,& dura sit omnis dilatio. Sed de his latis superioribus epistolis. Andreae Palatio viro beneficentissimo literas, quas tuis alligabo,reddi facias,& si potes etiam manibus propriis:cui velim insuper gratias,& laudes agas pro eo,

quod summa cum diligentia me quotidie exornet,ac commendet apud Principem nolirum : eumq; ad id quod Acis horteris, atq; excites licet sponte currentem. Item epigramma,quod tuis hisce epistolis inci do, Marcolino,& Dominico,Piccininoq; claris adolescentibus reddi curato. id quidem a me magnopere petierunt,quod frontispicio eorum cancellariae subia scribant. Alloquitur aduenientes, quos monefacit,ut

absistant neq; id studeant videre, quod vidisse poeniteat exemplo Adteonis .Rursum ne strepant exhortatur,quoniam luna eo loci eclipsin non patitur. Co sueuerunt enim veteres, ct nota est fabula, quoties

luna eclipsi laboraret, illi obstrepere tubis, cymbalis,

ct huiusmodi

158쪽

TERTIUS D& huiusmodi tintinnabulis,arbitrantes in cantu,& v neficio illam occupatam,eos pacto id est strepitu lunae succurrendum esse. Unde praeclare Statius. Sic cadet attonitis quoties auellitur astris Solis opaca soror procul auxiliantia gentes Aera crepant,frustra', timent,at Thessala victrix Ridet anhelantes audito carmine bigas. Iuvenalis quoq; facetissimc non tubis, & eius generis strepitu esse opus inquit, sed una dumtaxat muliere, squidem in ea verborum tanta cadit vis. Tot pariter pelues,ct tintinnabula dicas Pulsari,nemo tubas,am aera fatiget, Vna laboranti poterit succurrere lunae. Si vero fabula non esset cognita scribis nostris,eam ilιis velim exponas, non hilce meis quasi quibusdam commentariolis ad epigramma,sea potius vivo sermone,quae fuit causa huius epistolae. Illud etiam eis

renuntia, me pro eorum sententia mutaturum epigrammarii minus collibuerit.Vale meum numen,&quam primum aliquid rescribe. cnt. Panhor. Cambio V ro Isi DLMP.D Aphaeus noster ut iubes Placinino illo Sacca ro,' melli gentium respondebit, non qui-- idem oratione prosa, in qua minime vers tur,sed carmine. Esseretur laudibus,quod cupis,Piccininus noster, tuq etiam Cambinalia tua agnosces,

159쪽

LIBER& decantaberis ad summu , Mapharus enim tuus est integer,tibi pollicetur, ac dedicat 'omne suum studiu, verius,& musas. Ego quot post paucos dies poetari incipiam,pyerius menti calor incidit, ct abloluam Diis volentibus opusculum quoddam incoeptu. Epugramma illud ad sepulturam genitoris tui viri summi conficere etiam cordi est, tu modb patris optimi laudes perstringas,& mittas mihi. Uale. it. Panhor. Cambio iro Illustri. S. P. II. I valeas,ita valeo. Accepi tandem orationes Guarini, & Candidi, perlegis ad satietate: quamprimum inuenero qui non grau tur,illas ad te remittam.De Candido iuxta tecum senti hominem sane no iudicas,sed depingis. Epigramma illud ad Catellam Antonii Abbatis viri clarissimisi fuerint indignatiuncular ad te mittam, tametsi no lit Abbas noster, ut efferatur, mittam equidem,licet arma mihi, mortems minetur. Epigramma autem illud ad genitorem tuum virum summum componam ut primum furorem collegero, quod in prasentiarum enixe studeo : non minora quidem illi ' ego

debeo,qui te mihi genuit:sed si quilq sine furore ob- uitatur,perridicula est eius omnis poesis, statim nihilominus tibi obtempero. Caetera non sinunt curae,&

haec quidem barbarae. De scribis nostris iam pridem nihil audio. Uale.

160쪽

Illustri. S. P. D.

Escio an tu pariter queraris flentium istud meum diuturnum simul,& odiosum: est sane quidem,sed dum tuis scribis obsequelam tactolotes id aequiore animo ferre. Resaid tibi voluptuosius in vita est,aut esse debeat Piccinino Magno ct erunt,nisi fallor,hae nostrae ad Plautum indagationes,si non tibi, quippe qui vir egregie doctus es,at tamen aliis multis, & Scipioni tuo abunde utiles. Nam me animo contumace in amicitia existimare,erit indi nantis potius,qu m aequi, aut iusti censoris. Te quiem unice unum ex omnibus diligo,& obseruo,sed in Catone nostro Iurisconsulto quid mihi risum mouerit,audi.Is cum heri ex Mediolano reuertisset contunuo hominem rogo, an te potissimu visitasset: At ille semel accidit:Cur semel iiivia cum semel cu

linquamiqi suis contratabulis me tristem satis habuisset, timui se cundo,ne tripedibus tristius ageret.Demiratur tuam ad ius Imperatorium memoriam, ait prudentiam.

sed miretur, vel obstupescat licebit. Ego cum de te magnum aliquid quotidie audio, nihil noui, miris audio.Vale Cambi vir optime cum eleganti, dcinsigni Iaco tuo.