장음표시 사용
121쪽
atque addistendis literis sanctioribus omnem Habessini navant operam atque studium, ut de vetita scripturae S. lectione nulla pag. I λ adsit vola vel vestigium. Sequens tenvis membrum doctrinam tractat de Deo uiuirino, quae pura atque illibata secunar. dum auctoritatem librorum lacrorum inter Aethiopes conservatur, eo tamen observato, ne quid in eos animadvertatur incautius, Hyhmam, linguae suae vocabulum, tum iso Anta . tum υποταωv, uti Graeci loquuntur, innuere, ct explicationem dogmatis hujus gravissilui eandem et se, quae inter nos usu veniat, licet singularis eorum loquendi modus ad imitationem temere trahi non debeat. Certissimum tamen esse, Autor affirmat, unicam credere essentiam divinam, Aethiopes: filium a patre esse genitum, neque tamen ideo patrem vel 28. existentia priorem esse, vel etiam potentia: Spiritum S. verect realiter in se subsis tentem largiuntur, eundemque existere apud Patrem de filium; a Patre tamen & filio proe 29. dere ab aeterno, & spirari, constanter negant, ut vel ex hac ratione hodiernae ecclesiae mecae non absimilis videatur eccle. 36. sia Aethiopica. Sub ealcem notatur, Aethiopes subtiliores plane in re sacra omiuere quaestiones, cum Theologia eorum C techetim magis sit, quam Acroamatica. In Articulo deos. Creatione. cujus Tractatio quartum occupat locum nostri libri, Aethiopes docent, hoc universum in tempore ex nihilo verbo omnipotentiae divinae creatum fuisse, adestque ab aeter-
no nihil quidquam extitisse, vel existere potuisse, quin imo
37. omnem SS. Trinitatem causam creationis credunt, dicendo:
Patrem fecisse. Filium conjunxisse. & Spiritum S. ordinasse omnia. De angelis, quod quintum ea ut docet, statuunt Aethiopes, spiritualem eos habere essentiam & in Dei hominum. que miansterium esse conditos. ita, ut ii, qui in simctitate sibi, concreata perstiterint, pila & fidelibus inprimis aditent. Hane ob rem maaime eos, quin imo religiose sere venerantur, cui rei vel hoe indicio esse poterit, quod in Miehae-42. si'. primarii cujusdam Angeli, honorem XII. annive saria Festa celebrent. In locum malorum angelorum, quos a Deo desecille pariter asserunti homilies aliquando beatos Sste suc-
122쪽
eessuros putant, ct hanc esse odii insensissimi malorum exorco geniorum in homines causam praecipuam & maximam. Adamum & Hevam, primos fuisse parentes, firmiter rem PQ. dunt AEthiopes, nec Prieadamitas admittunt. In comminiscenda quidem primi hominis creatione nimis videntur temera rii, duas tamen modo partes essentiales homini, conjunctas inter se copulatasque, tribuunti De imagine Dei, quae ψ6. vera ipsorum sit sententia, non diligenter satis in libris suis, fideique consessionibus, tradunt: uti haec omniain serio nobiscum communicavit evite, auctor venerabilis. In septimo doctrinam de peccato tradit, quod aliud AEthiopes dicunt 48. paternum, quia per naturam propagatur; aliud ex hoc enatum nomine delictorum, culparum, di otiensarum insigniunt. De reliquis nostris peccatorum distinctionibus nihil sere no- s rorunt, nisiquod affirment, peccata actualia, vel esse voluntaria, vel involuntaria. In casite ocra , de Lege praecipiente, s 3. notat Auctor, A thiopes quidem per conscientiam significare. velle legem naturalem insitam & concreatam, sed nullas admittere leges scriptas. Decem praecepta. vel potius Verba, s
retinent quidem, sed nihil recti atque certi de divisione horum statuere sibi sumsit Noster. nisi quod opinetur, distinctionem AEthiopum convenire cum nostra, quantum quidem ex
Bibliis Indieis. Habe impressis, sibi colligere liceat. Illud tamen non omittendum hac occasione Auctor putat. Aethiopes circumcisionem, sabbathum, & abstinentiam a earne suilla, hodiedum observare. adeoque in Iudaeortim morem maxime proclives videri. Mitius tamen paulo in eos esse statuendum, so. si res accuratius investigetur. Auctor noster eris himati Caput nonum doctrinam Aethiopum circa Evangelium memorat,
quod tanta admissione dignum judicant, ut populum Evangelicorum, secundum suum loquendi modum, sese nominent, 64. Evangelium vero sontem aquae salientis, & nuntium vere tritum,Wannely appellenti Hinc & septimanam paschalem tempus hestiae nominare solent, quod Christus, per passionem suam, in Evangelio nobis annuntiatam, ille sit, qui omnem peccatorem poenitentem hilarem reddati Ex hoe evangelio fr
123쪽
, adeuratam Abessini Christi retunt cognitionem, quae, ut in libris symbolicis Aethiopum legitur, admodum cum Scriptura P g- . S. convenit, adeo, ut & Nestorianam i λυσιν, & Eutychianam' συγ ηουν, eleganter evitent, ubi de doctrina unionis naturarum in Christo res agitur. Monet tamen etiam simul Au- ωr, aliquos eo plane esse delapses, ut Servatori nostro veram eum Marcionitis de Montanistis humanitatem denegent, quo-73 rum nomina primaria percenset. Licet quoque a sarculo
inde sexto hi Eutychianismum Aethiopes propensi fuerint, plurima tamen eorum pars immunem se praestitit ab opinionibus his erroneis, & in simplicitate Theologiae catecheticae , 84- petilitit, uti caput decimum haec omnia declarati Caput s-quens de justificatione agit, quam ipsi firma animi sidueia in 86. Christa acquirendam credunt. , In doctrina de sanctificatio ne affirmant, imperfectam vitae persectionem esse, de lubentissime latentur, bonis operibus es. studendum, quantum 8 . fieri possit; quin imo jejuniis, orationibus, ct S. Coenae ste-.quenti usu , Scripturae S. assidua lectione, atque cultus denique publici lubenti visitatione, aliisque christianis virtutibus
opus esse, ad unum omnes postulant, ct in stadio hoc decurrendo ita strenui dicuntur, ut multos Europaeorum superare videans . tur. Conjungitur cum hac sanctimonia vitae, apud Aethiopes, conspicua & clara doctrina de precibus, quae in decimo tertιο capite exponitur, &, tam quoad publicas, quam privatas preces, de ardorem ac mores precandi, omni laude digna est; 96. inpriinis cum relatum legimus, Vel in conviviis etiam solemnibus, Aethiopes plus temporis Deo, quam ventri, dare; in conventibus autem sacris, non solum cantionibus S symphoniass. Musica utuntur, neque in tympanorum sonitu acquiescunt, sed etiam ad indicandam suam, qua feruntur erga res sacras, cultumque Dei, laetitiam, manibus insuper plausum edere, pedibusque tripudiare solent. Tenendum tamen etiam hic est. I 3. Abessinos precibus non solum ad Deum, sed ad San s etiam demortuos, B. Mariam, Angelosque bonos, confugere, eosque colere; dicet non ipsos quidem sanitas demortuos ad serendam
sibi opem invoccat, sed elusia tantum, de salutationibus in
124쪽
solentioribus , mactent. Cujus eonsuetudinis, si prima hic repetenda sit origo, ab antiquissimo defunctis bene pi eandi ritu sorie descendit, eum plus justo majora in viros sanctos ac Ma res conferrentur eneomia. Praeter ea Auctor Pan Ios. Noster Abestinos ab Imnolatria erassiore absolvit, licet pictas sanctorum imagines nimium colant foveantque. In ' 'decimo quarto capite de bapnimo Abessinorum agitur, ubi es, I ro. Glime demonstratur, baptismum omnino sacramentum esse inbtiationi'. quod insantibus seque atque adultis administrari debeat, liberumque plane esse, sive adspersio, sive immersio adhibeatur. Id modo improbandum ridetur, quod ritus nimis super- Ir . uitiosos Aethiopes in administratione baptismi introduxerint, ct inprimis aquam baptismalem oleo miscere non dubitent, quae tamen naturalis, & nullis liquoribus diluta esse debeat. Ceterum,. immunes sunt ab omnibus istis erroribus, II Gquos circa usum, essicaciam, & sminim lavacri huius saeri, rei christianae adversarii monstrose alunt. Nee Anabaptista- Iao. rum favent erroribus, licet V. Non. Ian. seu prima die mensis Ter, quotannis in memoriam baptismatis Servatoris Optimi, M.te ortum solis, aquis sese immergere, & lavares . isoleant: quamquam rectius existimetur, potius balneum, Ia . quam piam hanc Christianorum esse solemnitatem. Circa sacram coenam Auchor in - decimo quinto capite monet a Aethiopes toties hoc sacramento uti, quoties necessitas exigat, dummodo rite sint praeparati, accessuri ad sacrum hoc convivium. Ad hoc requirunt seriam resipiscentiam, & publicam
coram Diacono consessionem peccatorum. Hae occasione,
quod S in aliis fit, liberalitatem suam erga verbi divini ministros i stantur, donando illis thus & panem Eucharisticum, 3 3o. Vinum, oleum, talsamum, vela, libros lecturae. Per hunc diem, quo sisera coena usi sunt, omnem, jeiuniis sedant. ita, ut super' itiosi sere rideantur Aethiopes; in eo quo- 3a, que represendendi, quod insantes etiam ad usum S. Coenae admittunt, qui tamen in hoc solum consistit, quod vino consecrato infantis labia madefacianti Nec illud est serendum, quod loco vini loram adhibeant, ex acinis uvae passae expressum
125쪽
atque consectum liquorem. Pane, singulari quadam ratione praeparato, utuntur plerumque, sermentato, nisi filiod quintat 38. magnae hebdomadis seria, in memoriam isse; tabo Christi, insermentatum adhibent. . Ceterum verosiinde esse putat Noster, Abeflynos in praecipuo hujus articuli capite cum puriori do- ἡ ctrina nostra consentire, nec cum Romana ecclesia facere, nec etiam a partibus stare Calvinianorum. Ecclesiam, docent, esse visibilem ' voeatorum, S deinde invisibilem seu electorum, quod in subsequente capite docetur. Praeterea ecclesiam in triumphantem ae militantem distinguunt, nec utramque in-368. vicem confundunt. De potestate clavium, Abes synis non ignota, uti durium septimum caput ostendit, notandum est inprimis, eos clavem solventem usurpare erga poenitentes &I7a. confitentes, quos virgula vitis, vel olivae, in signum pacis eum Deo initae, serire solent. Ligantem vero ita usurpant. ut extreme impios ea assciant, cxcludendo illos ex metu sacro, &I78. poenas publice illis infligendo. Denique Auctor etiam notat, potestatem remittendi peccata non declarativam, sed collativam etiam Abessynos admittere, quod vel ex formula ordinationis episcopi pateat, licet controversia inter nos agita-I84. ta, hactenus iis nondum innotuerit. Sequens caput, de mini' sterio ecclesiastico agens, rationes muneris cujuscunque ecclesiastici, inter Aethiopes usitati, recenset, ct quatenus mi-
I93. nistri Dei subsint Magistratui politico, exemplis doceti S,mul etiam, quae de Magistratu politico sentiant Abessyni, suo
I9q. cincte decimo nono capite exponuntur. Ex sequente deinde, quod de conjugio agit, discimus, Aethiopes a Polygamia plane quondam fuisse proliibitos, licet ex moribus Regis.& Rrincipum, etiam inter cives invalescat haec consuetudo turpissima, severioribus quidem legibus ecclesiasticiς coercita. Clericos simplici matrimonio contentos esse jubent, nec, mor . tua prima conjuge, secundas nuptias inire concedunt, nisiao s. munere sese abdicent sacro. De statu animae post mortem, Aethiopes, certi quod statuant, non habent, nisi ex quibusdam rebus circumflantibus collietere lieeat, statum illos admittere quendam extraordinarium, ct certum που, ubi permaneant animae
126쪽
sUPPLEMENTA. Tom. VIII Sest III. III
animae usque ad extremi judicii terminum, quod affert Auc Pag. 2 8. in vice fino primo capite, ubi simul addit, permultas apud ipsos preees fieri pro selicitate defuncto ira, quos nondum cum a I 3. beatifiea Dei visione conjunctos esse autumandi In his tamen, aliisque hujus doctrinae partibus, nonnulli saniora fovent consilia. Ceterum omnes largiuntur, animas infidelium ac impio- a I9. rum, a pruno mortis momento, ad poenas aeternas detrudi. Ul- 22I . timo loco Auctor doctrinas Aethiopum de resurrectione, iudicio extremo, inferno, ct vita aeterna, addit, inter quas nihil occurrit, quod non conveniat eum tabulis sanctioribus, In fine oratio dominica, quo modo in lingua Aethiopica, Armenica, Coptica, Arabica, Samaritana, Giorganica, Malaica, Malabarica, Smica, & Madagas carica, audit, additur, di eleganti huic opellae colophon imponitur, in qua satis clara, de industria & variae eruditionis copia Uenerabilis Auctoris, vestigia parenti
DE PASILICA S. LAURENTII IN DAMAE
fo Libri tres, quorum primus acta S. Damasi complectitur; altcr ea, qua ad basilissim pertinent; tertius, qu
ad ejusdem bosilicae ecclesias finales spectare videntur. Auctore ANTONIO FO WECA, Episcopo Aesino, ejusdem basilica canonico.
Fani II s. ex Typographia C etani Fanelli. Superiorum Facultate, sol. Alphab. 4 plag. 36.
Ad opus hoc, quod summo Pontifici Benediciis XIV.
est inscriptum, consignandum, permotus est Venerandus Auctor, quoniam aliquando Gesesiae hujus Canonicum egiti Ipse ciemens XI. cum pariter munere Canoni- et ejus ecclesiae sungeretur, eiusdem historiam concinnameogitavit, quam vero, ad graviora vocatus munera, pertexere
minus potuit: hortari autem Nosseum non destitit, quo operi manus admoveret, idemque illud profligaret, aditum ad secretiora tabularii Vaticani scrinia recludendo. Illud, quod titulus innuit, in tres partitum est libros, quorum I. com-
127쪽
plectitur res gestar S. Damasi. De templo, hujus memoriae sacro, acturo, commodum est visum, ipsius vitam, res cum laude gestas, & in ecclesiam merita praemittere. Habenti
quidem de illo sparsim quaedam apud Anasylum bibliotheca
rium, Baromum, & Tille virum, sed ex instituto vitam illius nemo adhuedum perscripsit. Quae igitur apud illos reperit, servato temporum ordine, in justam compagem redigere, & distincte castigateque tradere, A. adnisus est. Uitam pontificis hujus ad fidem MS. in tabulis Canonicorum S. Petri adservati, edidit Confantinus ostianus, abbas; habetur item vita ejus in antiquissimo codice MS. quem custodit bibliotheca Vallicellana: sed, qua est integritate, horum fide standum haud esse,
ingenue adfirmat. Ex vita Damali, qualem Auctor erhibet, quaedam in medium adducemus. Roma oriundum, censet Tillimontius, sed a. 3o4. patre nobili Antonio, in Hispania procreatum fuiste, tunc puerum, una cum patre, Romam venisse, sultus praestantissimorum scriptorum auctoritate, ad pag. I - ε severat. Inde a teneris, omni cura litteris elegantioribus pariter atque diviniore disciplina est imbutus, quibus munitus, per gradus honorum ecclesiasticorum ad summum apicem, dignitatem pontificiam, mortuo Liberis a. 367. d. t s. Sept. est evectus. Vivo Liberio ecesesia Romana in partes crat scisis, cum haud exigua pars coetus Felicem, summum saeroriim antis item veneraretur, quae dii sidia nec hoc mortuo sunt sedata: ab adversa quippe pa te, Ursicinus pon- tifex est designatus, cumque uterque, S D amissus tk Urs. Lnus, suos haberent adsectas, manus in ipso templo conserere coeperunt, in quo conflictu i 37. perierunt, quae res gravi 6-38. ostendiculo prudentioribus suit. Nee seqDentibus temporibus desuere, qui Damasum variis calumni s opprimere sunt conati, horum tamen fraudibus detectis, ipsius innocentia int8-2I. claram lucem est locata. A. 369. adversus Auxentium arianum, concilium 9O. Episcoporum Romae est convocatum, in quo ille una cum sociis suis est damnatus, quaedam etiam uti- le, leges. ut luxu; ' avaritia clericorum refrenarentur, sunt. as. Per id tempus orthodori in oriente ab Arianis gravi-
128쪽
rer sunt adsidit: eos solari P. M. & extremam perniciem avertere ab iis, omni ope est adnisus. De novo concilium, ipso Pan as-27. sedente, Romae a. 3 3. adversus Apollinarem, & alios haereti- eos ecclesias orientales turbantes, est coactum. Sequenti anno 27-28. Valentiae ii, Gallia concilium celebratum suit, in quo de ordinationibus rite peragendis, deque lapsorum poenitentia, actum fuit. Cum Ualens Imperator, post ingentem a Gothis per- 28 - 29. Pessam stragem, a. 377. miserq periisset, Gratianus, itemque Valentinianus & Theodosius, res orthodoxorum, passim labefactatas, restituerunt. A. 38 I. m. M o concilium Con- 29-34. stantinopoli. quod Oecumenicum dicitur, habitum fuit, in quo fides concilii Nicaeni confirmata; contra Macedonii, Arsi, Eunomii, Sabellii, Marcellini, & ohinaris haereses condemnatae sunt. Illud Damasi praecepto & imperio convocatum-saisseteidemqueperlegatos Pontificem praesedisse, A. pronuntiat. . Tantum valent praejudicatae opiniones, ut, licet aliud doceat veritas historiae, eisdem tamen tenaciter inhaereant homines. A neo-GMo Augusto concilium indictum fuisse, Socrares, Theodoretus,&Sozomenus diserte testantur,atque id ipsum Patres, in Epistola SP - nodali ad imperatorem directa, fatentur. Habemus h ic nobis assentientem virum, eruditione & integritate in Ecclesia Romana conspicuum, Edmund. Meherium, qui hist. concit. generes. T. I. . . P. ITO. ingenue refert, Damasum quidem a Theodosio invi- tatum fuisse, sed eum nullum episcopum, aut sacerdotem, ex suo episcopatu, vel patriarcham, Constantinopolin misisse, adeo ut a patribus orientalibus negligentiae etiam haud obscure po-
stillaretur. Hujus concilii symbolo temporis lapsu additum 3s- 37. sui sie, Spiritum S. etiam procedere assio, A. narrat, quod recte fieri potuisse, ecclesia Romana adseverat, ad quam Dectet, dolma declarare, re addere omnia, quae necessaria sint pro instructione suorum Menum. Sed vero, si, quod res est, dicendum,
non omnino injustae fuerunt querelae Graecorum, improbantium,
consessioni publicae, illis, quorum interest insciis & inconsubris, propria auctoritate aliquid additum, quod deinceps tristissimi divortii eaussa ct origo sulti A. 3 82. Romae celebratum est 3'. eoncilium, ad quod etiam ea incurulibus praesulibus quid m
129쪽
accesserunt, in quo circa cultum externum quaedam
PQ i. a sitnt constituta, ' canones contra vitia conditi. A. 38 a. It lia summa laborabat fame, cujus causiam cum gentiles in deorum patriorum neglectum coniicerent, Symmachus. & alii senatores, superstitioni priscae addicti, litteras supplices ad Gratianum dederunt, petentos, ut avita sacra restituerentur. Sed vero tantum abfuit, ut Augustus ipsorum votis adnueret, ut
potius prohiberet, ne reditus, ad illa peragenda, ex aerario publico amplius porrigerentur, nec Vestalibus virginibus vlterius, ad sustentationem necessaria suppeditarentur. Additi titulum pontificis maximi, quo in hunc diem usi suerant etiam Imperatores Christiani, misium fecisse, cundemque cum omni 43- 4s. potestate atque auctoritate in Damasum transleripsisse. Aequitas Damasi inde adparuit, quod cum Symmachus, urbi prae sectus, apud imperatorem salso argueretur, ac si Christianos in carcerem conjecisset, & episcopos e vicinis urbibus in vincu-46 . 4 . detineret, caussam illius apud imperatorem egerit. Coe.
meteria Romae restituenda curavit, eademque exornavit, ubi
agitur de Platonia, loco, quo corpora apostolorum Petri dc Paulli erant recondita de cataconabis & coemeteriis ciliati,Prae-tixtati, Damasi, Marti R Marcelliani, viis inpia & Ardearina, denique basilica & eoemeterio Damasi . quae temporis diu-48 - si turni ate ac hostium furore sunt diruta & devastata. De ceti
sis a Damaso vel de novo constructis, vel restauratis, vel ima-62 - ginibus atque aliis ornamentis condecoratis, exponitur c. IX. - 73. Martyrum porro monumenta quam diligentissime eonqui. renda curavit, & invehita titulis atque carminibus exornavit. C. XI. enarrantur scripta ipsius tum integra, tum deperdita,
tum quae salso ipsi sunt adlcripta, in quorum numerum reji- est vel maxime epistolas ab Udoro aurcatore confictas, & pu- τι - νῖ. blicatas. Ipsum illum primum omnium constituisse, nonnulli perhibent, ut psalmi alternatim die nocteque in coelesis canerentur, quod tamen Nostro non ita videtur, cum psalmorum
cantio longe ante usu in ecfusis obtinueriti Id dici potest. ipsum certam normam de hymnis rite modulandis praescripsisse. νε. si. Digrstditur hinc A. in cantandi morem, qui inde a primis temporibus obtinuit, continuatus durante Saec. V. cui etiam primi chri-
130쪽
Christiani obsecundarunti Q XIII. agit de precandi & psal- Pag. 8r g tendi ossicio, quod variis insignitur nominibus , horis item
eanonicis, earundemque antiquitate. Glorificationis formu- 86 - 9a.
lam: gloria patri, Ilio, & spiritui sancto, quae dudum ante in
ecclesiis audita fuerit, auctoritate S. Damasi, fini cujusque psalmi adnexam fuisse, commemorat. Subiicit quaedam c. XV. 92 -96. de usu eantionis allelba, quam nonnulli Damaso jubente introductam fuisse. arbitrantur. Decessit a. 38 . d. II. Dec. 96 - ror. multis miraculis, S dum viveret, & post mortem celebritatem consecutus. Sepultus est extra urbem, pro m IOI-IOD te illius laeuli, in loco coemeterii Praetextati, quem basilicae eons thione nobilitavit; inde, longo post tempore elapso, in basili eam S. Laurentii est translatus, quod facium sit, necesse est, ante Adriani I. tempora. Cum L. II. de basilica IO7- III. S. Laurentii scribere decreverit Auctor, c. I. describit theatrum Pomprii magni, ejus situm, amplitudinem, sata; cum haec ecelesia non aliam sere, quam cum adjectione, ad theatrum. adpellationem habuerit apud antiquos. C. II. nomina, qui- II 3- Iaabus loci, Christianorum religiosis conventibus sacri, in ligniuntur, explicat, & quo tempore templa excitari sint coepta, investigat, in diocletiana persecutione eversa, vel occlusa; majori dein libertate Christianis concessa, Constantino ad solium imperii evecto. Inde accedit ad basilicam, de qua scribere lata. I 33. agrestus est, eamque, non tam a Damaso primum erectam, quam restauratam atque exornatam esse statuit; de ejus partibus, ornatu, pontificum in eam liberalitate, auctoritate, Saliis hue speerantibus, ad finem usque L. II. disseritur. Sequenti L. IV. recensentur ecclesi e, huic basilicae obnoxiae, ex quibus disseile est admodum aliquid enotare; nec etiam le-lioribus magnopere prolaturum arbitramur. Pedem igitur
ELEMENTA PHILOSOPHIAE, SEU MAdulti WOL FIANA. In Mum Auditorum conscripsit FH. SAMUEL FO R MEM V. D. M. Phily Pr