장음표시 사용
51쪽
42 AD NOUA ACTA ERUDITORUM Ea suit, antiquiori aetate, illustrissimorum Comitum, qui
Ortamundae principem suam sedem constituerant, castrique ipsorum ortamundani, splendor ac dignitas, ut, opulentia & juribus prepollentes, Comites ac Dynastas perplures nexu clientelae obnoxios sibi reddere, imo & muneribus praeficere exornandis, potuerint. Quare operae pretium sa-cturum se putavit auctor libelli U. Cl. si tam splendidae domus antiquitates, ex indubitatis. iisque latitantibus partim, docu-' mentis erueret, & Burggraviatus sigillatim, quem Comites illi in burgo suo ordinaverant ortamundano, historiam rationesque naviter vestigaret. Id scilicet notatu cum primis dignum, quod vit in historia Saxonica haud leviter exercitatus, G. P. Hommus, in Stemmatogr. Saxonica p. s. de Burggraviis Or Iam undanis pronuntiavit: Emes is nocha hem Uen, dase
Thur en gemesen, ciet. Huic itaque obviam ire, ac praeclara Obvertere monimenta, constituit auctor doctisi . &, licet δειγμα illud Uinariae in pnaeditio insignismi libro superare perhibeat, minime tamen inde consequi commonstrat, ut, Comites ipsos orlamundanos, vel Bumgraviatu quodam functoS, vel Burggraviorum saltim axioma adscivisse, putemus. Id etenim salsissimum esse docet. Contra ea, aliam nominis istius rationem edisserit, atque ante omnia vere ortamundanos Burrerarios exstitisse, ex documentis, antehae nunquam editis, luculenter evinciti obveniunt ita in dipl. anni MCCIII, a Sigfrido, Comite ortamundano, conseripto, Buregravius Theoderitus de Orsimunde, Burcgravius de Rirthbera, fidem sorte, ac qui nomine Theodorici Bura gravit, eum fratre suis
inriso, in diei. Conradi, Archi- isc. Moguntini a.
52쪽
MCLXXXXIV. de rebus ortamundanis conscripto, oeeurrit ) &in charta Hermanni, Comitis ortamundani, a. MCCXXV. data, Theodoricus Burggravius de oriamwid. Deinde & aliud doe, mentum protulit, in quo a. MCCCXXVI. Theodorieus senior, Burggravius de AHenherge, Theodoricum Datrem suum allegat, eumque, ut ex adjecto ligillo, ceu ab mennio descriptum est, tessellato liquet, Burggravium de ortamunde. Quandoquidem ergo tum ex diph anni MCCIII, tum ex charta a. MCCCXXVI, nam Theodorisum illum, Burggravium viten-bergensem, e gente MireMergia fuisse, ex eo patet, quia Alien-berga eo tempore ad prosapiam illam pertinuit, multique ex ea nomine Burggraviorum Nienbergensium sunt gavisi;) sole clarius constat, nonnullos ex familia Illustrissimorum Burggraviorum Nirchbergensium, etiamnum hodie florente, Burg- gravios orlamundanos dictos fuisse; axiomatis hujus quae ratio fuerit, quaerendum maximopere videtur. Quodsi cui in mentem hic veniat, ortamundam fortassis aliquamdiu ad Burg- gravios iarchbergenses pertinuisse, vel, si Burggravia quaedam Eirchbergensis in Ortainundanana domum denupsit, morPriaticae loco, vel emtionis, vel pignoris, vel quocunque alio titulo, ut quaedam eorum linea perinde nomine Burggravio-xum ortamundanorum usa sit, ac illa, quae Burggraviorum Nimbergensium nomen propterea adhibuit, quod Burreravit illi Greliberienses, essent Domini Altenbergae: is agitet s cum, id plane fingi, ortamundam aliquamdiu ad Urinbergios pertinuisse, qui ne casam quidem ibi unquam tenuerunt, imo ipsum Hermannum Comitem, eo tempore, quo maxime flOxuit, Theodoricum, Burggravium Κirchbergensem, Burreravium ortamundanum, adducere. Et quid, quaeso, fuit, quod Burggravit nomen repetiit, nisi alia ratio subsuit 3 Nunquam Dynastar illi Altenbergenses, dixere se Burggravios iarchber
vios Ahenbergenses, vel in Alucterge. Veniendum autem ad id, quod res est, & in quo merito audior noster momenti plurimum esse situm arbitratui . In diplomate videlicet a. MCCLXXVIII. commemorat Hermamus, Comes orlamun-F a danus.
53쪽
damis, Iudicium suum Orismundanum, quod voretur Ru tine . 'mese suos, manifestumque reddit, amplissimum illud, &splendoris magni fuiste; siquidem & eapitale fuit, ct civili jurisdictione preditum, eaque auctoritate floruit, ut nomen civitatis Plebant, qui revera erat Praelatus, deferri aliquamdiu ad id potuerit; iudicium, inquam, quod, praeter judicium oppidanum, & sorum Advocatiae, ortamundae, in castio domi - ' nante, sorstan ut forum clientelare viguit, ac praeter Burg- gravium, sive Iudicem Burgensem, Scultetum sorte & Scabi nos habuit; & cujus quoque hodie vestigia quaedam occurrunt. Nonne igitur Judicium hoe Burgense habuit Judices Burgenses 3 & nonne Iudices tempore illo vocati sunt gm-sen, graven 8 Hoc argumento dubium lacile illud labefacta- . tur, nunquam medio isto aevo Comitem habuisse Burrerarios. Nam, quod Seldenus jam docuit . vox Burggravit, vel seeundum litteram. vel ut singulare dignitatis nomen, accipiendum est. Cur vero Comes non posset Judicem suum Burgensem habuisse, eumque, more aetatis illius. Burggravium, Burg - Richter, adpellitas e8 Imo cur id potuit Nobilis quidam, qui judicem suum tamen Melichen Richter, P dixit: einen Burggram, ut patet ex charta a. MCCCLXXIII. in Perili. Luctvlu Rel'. Tomin, p. by Ecquis igituriun dubium vocarit, Burggravios quosdam Κirelibergenses. Orlamundae Judicio illi burgens praesectos. dictosque ideo Burggravios orlamundanos fuisse 3 sive Administri ea propter, sive Vasalli Comitum ortamundensium suerint. Nam & neutrum dignitati ipsorum ossicere potuit, &Ugalli ortamundani alio jam nexu suere, qucmadmodum in perspicuo documento, Otto, Burggravius Icirchbergensis.
Hemannum. Comitem ortamundanum, honorabilem Dominum nostr- vocati Unde & consentaneum est, tessellaruni
54쪽
adhibitum est. At non solum inde, quod burgense munus
obierint, . Urelibergenses ortam densium Burggraviorum nomen gessitis, auctor noster autumati verum & alia de caussa,
nempe ob eastri defensionem, quae ad illos pertinuit. Nam &Orta mundanum castrum amplum, S pro saeculi antiquioris' genio satis munitum fuit; & Casrensis ortamuadani, Nobiles puta & Ministri, qui Dominum quendam Castrensem, sive Castellanum & Burggravium omnino inserunt, alter Crum A vis, in diph a. M CC LXXVIII. alter Sehutruus, cujus posteritas oriam dae tenuit dias Bura guta, in diph αM CCLXXXXI. nominantur; & media aetate saepe id sanum est.
ut tales defensores arcium, vel meum, , et Comitum, se Burggravios, aut etiam Castellanos nuncuparent. Id igitur aut exercitationis hujus sarissime evicit, verosmile admodum videri, quosdam e Burggraviorum Urelibergensium familia, non munere duntaxat burgensi ortam undae iunctos, sed & defensioni burgi invigiliae, seudoque idcireo instrensi sorte, sive burgatico, simitos, ac subjectos orlamundanis Comitibus clientelari jure, suisse. Nam Imperatorium quendam Burggravia tum orta mundae soruisse, nec probari ullo ex documento potest, nec conficti illi, & a rudi quodam seriba, aut sorte monacho, dispositi quaterniones Imperii, in quibus ortamunda villas inter Imperii refertur, innuere id valent; & Hermamus. Odam densis Comes, quum dipl. a. MCCLXXVIII. Plebam OHamundani colonos ab oneribus Indicii burgensis exemit, .lonstitisse suis isthoe sorum auspiciis demonstraviti Sed praeter haec auctor doctissimus adhue bene multa in luce locavit, quae partim ad historiam Burggraviatuum. paltim ad historiam S stemmatographiam non modo Burg- graviorum Eirchbergensum, sed S Comitum ortam danorum spectant; imo ct alia quaedam collustravit, egitque v. g. de origine & usu vocis ting4 vel diq; de seudis Officiatibus, quae Duces Comitesque, superioritatem, quam territo- rialem vocant, adepti, atque aemulati Reges, certis Uassis suis, qui in aula ipsorum, judiciaria. aliave munera ornarint, concesserint; de nexu vastatagii passim ' seudis vexilli; utque documentum illud suum a. MCLXXXXII L chronolo eo
55쪽
mendo haud laborare planum redderet, quaestionem, num Hem ictis Auceps vere Imperator suerit; genuinam rationem
computationis , quae indictio dicitur; axiomatis quoque, Dei gratia, a Comitibus ortamundanis adhibiti, aliaque exposuit. Ad historiam Burggraviatuum quod attinet, ex juris publici aeseudalis antiquitatibus eam protulit, ubique sere, vel diplo matibus genuinis, vel scriptoribus haud indignis, innixus.
Simul tamen opinationes quorundam , quas nee negavit, nec amplexus est, recensuit, pluriumque circa arduum es disficile hoc argumentum hallucinationes modeste notavit. Hinc de nomine Burggravit, ejusque originatione, voce axiomati Castellani aequali, uti contra Studinerum evicit, ac sigillatim de vera diversaque origine Burggraviatuum ita disic ruit, ut Buturavios in Episcopalibus & Monasteriis, Advocatia a mala, non Oeconomica, iunctos, qua occasione de Ecclesiae
Advocatis dilucidissime egit,) ab iis, qui in urbibus imperialibus, vel arcem defenderunt, vel alia munia ornarunt, curate distingueret, utroruinque dignitatem, jura, praerogativas, emo
lumenta, historiamque evolveret, ct quod maxime ad Magd burgenses, Norimbergenses, Rotenburgenses, Alimburgenses, aliosque Burggravios, varia, adhuc paucis nota, in luce loearet. In historia Burggraviorum Utenburgensium, nonnulla, quae a Celeberrimo viro, C. Schoetigenis, cui historiam Burggraviatus Altenburgiet, scite eleganterque scriptam, debemus, praetervisa suerunt, attigiti Sic Burreravios Alimbi genses, Marchionibus Misi ensibus, ob clientelam Burggravi tus obnoxios suis te, minime veritatis viribus inniti, ex duobus documentis irrefiagabilibus, quorum alterum LMCCCXXm, alterum a. MCCCXXVIIII scriptum est, comprobavit, ae, pomquam exaruerat Burggraviorum Alienburgensium a Caesere constitutorum stemma, pervet se splendidissimum eorum Burni aviatum, tamquam Caesareum seudum, ad Marchiones Miseenses, horumque heredes, edocuit; simulque Mechiilden. Ludoviri Bavam filiam, non a. MCCCXXVIIII. demum nupsisse derico Grani, Miseiae Λ farchioni, ut vult Fabrae. O M.
Sax. lib. V M. Gων, sed jam a. MCCCXX , ut patet ex
56쪽
edito a se illo documento, ostendit. Monitum praeterea ab eo. Bu gravios Altenburgicos, ct cum Nimbergensibus, ct cum Iudicibus terrae Plisnensis, etiamsi nomen eorum usurpaverint, consusos ; uberiorque Burggraviatus Altenburgici historia promissa. Hactenus de Burggraviis a Caesare constitutis, e quibus, auspicio Rudolphi Hahour ei, a veteri sorte Magdeburgici cumprimis recessere, S Norici; quumque ante eum infra Principum dignitatem essent. Principibus coepere aequari, Norimbergenses quoque a Tarolo IIII. in Principum dignitatem eveni,&aRuperio Imp. de Principatu investiti sunt. Addidit quaedam U. Cl. de Principali dignitate Burggraviatus Miunici, atque ad quaestionem, cur reliqui Burggravit Imperatorii, in Comitum vel Dynalsarum ordine perstiterint, neque ad Principum
honorem evecti pariter fuerint Z respondit; postque de Burg- graviis Epistoporum, Ducum, Comitum, imo & Nobilium, inprimis dὸ Burggraviis in sedibus Ganerbinatuum, S in Civitatibus constitutis, ut & de Bohemicis, Prusiacis, Polonicis, haudet orie disseruit. De illustrissima Burggraviorum Urch- isium prosapia, eiusque S antiquo & hodierno statu; de insignibus ejus; deque Alienberga, quam possederunt hi Burg- gravit, eorumque ibi successione, dum vicus ille Comitibus Glesinensibus, aliisque, nominatis ab auctore, cessit; de variis item scriptis, unde peti debeat historia amplisi marum Urinbergensium necessitudinum, ope documentorum, partim editorum,
Partim nondum publicatorum, exposuiti Historiam maxime eorum Bu graviorum tarchbergensium . qus ortamundani Burggravit suerunt, vestigare conatus est. Supersunt Comites Uriamundani, qui Bumgraviorum ortamundensium domini Here, quorumque historia, in antiquitatibus Thurin in enucleandis, paginam serme utramque faciti Non igitur tantum de civitatula, Ortamunda, cujus & icon in fronte scriptionis expressa est; de arce ortamundana, diruta hodie; de Scriptoribus historiae ortamundanar, maxime de Avi sui, Christophori Henrici Geberi, Praesulis ortamundani, historia ortamundana ecclesiastica, quam a calumniis, S puerili maledicentia, Quaeri
justam, Ossansi, defendit, de Iudiciis, quae hodie ortamundae
57쪽
florent, Judicio preser in burgensi; de monasterio ortam undano; de Hebanis item Uiceplebanis ortam undensibus, multa monuit, & insignem errorem circa notionem vocis Plebam, in nova Glossarii Asniam latini editione obvium, taxavit, sed &accuratissima quaevis, ex documentis editis partim, partim a se primum publicatis, vel excerptis, historiisque multarum Ambliarum inservientibus, de Comitibus ipsis, eorum insignibus, juribus .possessionibus,monctis, maxime stemmatographia, proferre itistituit. Hine postquam de sabulis, Quas in ortamundanam historiam, scriptorum inscitia. atque temeritas invexit, de que lite, quae vertit eosdem inter, de gentis natalibus, non celis a Uirechindo repetendis, egit, suamque sententiam indicavit.
qua inlamundanam domum, originis Franci reste putat: stem- ina primum veterum Comitum ollaminadanorum, qui & Comites de Wymar dicti, & ob Marchiam Thuringicam, tam orientalem, quam septentrionalem, cui superfuere, ob nexum quoque necessitudinis inim Regibus, Ducibus, Marchionibus. Comitibus, Palatinis illustriores facti sunt, exhibuit, & sub ealcem opellae in tabulam redegit; deinde stemma eorum Comitum Or-lamundanorum, quorum sator fuit Albertur Ursus, Marchio Brandenburgicus, quique ob cognationem cum Regia Danorum stirpe, ob possessiones suas Holiaticas & Raraeburgicas, qua occasione varia ad Historiam urbium Hamburgi &Lubecaespestantia illustrantur,) ob hereditatem suam lMeraniensem,
ob insigne quoque, cur successu temporis obnoxii sata, decre- mentum, omni aevo illustres manebunt, excussit, itidemque in fine exercitationis tabulas duas adjecit. Superest, ut, cum
potiora momenta libelli egregii summatim jam dederimus,
eum auctore nostro rivos claudamus, moneamusque lectores, ut animadvertant memorabilem familiarum periodum, quam nomo ita transmittit sensi profano, quin sanmora concipiat animo, re de aequali hominum conditione, re de Prin-ebrum aeternitate eaduca. Disilired by Cooste
58쪽
COMMENTARIVS AD L. DECEMVIR A Iem de inope debitore in partes dissecando: quem inscholis bis idicis ciniis brigiae Funis XXV. ι i. recitavit, cum pro gradu solemniter responderet, 'OANNESTA ULOR LL. D. Collegii D. yoannis Socius. Aceedunt a viris eruditi mis cons cta, nee in lucem hactenus editae, Notae ad Marmor Bosebor anum 'vi Urio sacrum s Dissertatio de voce Monam; mplicatio inscriptionis in antiquo marmore Oxon.Vde bisoricis Anglicanis Commentatis. Cantabrigiae, typis Academicis excudebat J. Bentham. Ueneunt apud a Thuribourn Bibliopolam Cantabrigiensem. R. Manis, & C. Bath st, Londinenses. IT a. q. m .plag. 1a- Elegantem celeberrimus Taylor, neque expeditam satis. Antiquitatis Romanae particulam illustrat, in qua eruenda ex tenebris, & ad summum probabilitatis gradum evehenda, praestantissimi etiam viri, omnes ingenii nervos intenderunti Nemo sane tam in his litteris hospes est, ut haee Gellii verba , ex LL. XII. Tabb. desumta, temere ignoret:
59쪽
tertiis nundinis partes secanto: si sius minusve secuerint, fine
fravde e . v. Noct. Attici lib. XX. t. I. De debitore, ad in . opiam redacto, esse hic sermonem, omnes largiuntur; sed hoe erucem constituit artis criticae amatoribus, huaenam vera sitvoeis secare significatio. Sunt enim, qui hanc ipsam vocem inteIligunt proprie , S ad se flonem corporis resperi sie Decemviros arbitrantur: sunt contra, qui haec talia suaviter rident, longeque aliam legis, camque mitiorem, este sententiam contendunt, indicari nimirum sectionem bonorium, au-ἱtione publica peragendam. Quam interpretationem quum commendaverit praecipue Corn. vnn Bynhernoeh, decus quondam Belgii sui: doctissimus Aialor, satis debitorum in Jure Romano a prima gentis origine repetitis, tanti viri signa sequi non dubitavit. Neque tamen eadem prorsus chorda Gberrat, sed: quod iam in menrem venit Christiano God Ur. nηο Hol. II. Hylan Pir. Rom. p. III. verba Gellii e capite poenas dabat, de capitis deminutione maxima agere, animadvertit, ut scilicet debitor obaeratus, capite, sive libertate minutus, operas pro pecunia solveret, aut venum daretur. Inanis enim, inquit, refutilis alternatio: avr morae poenas dato, aut peregre venum ito. Namsin arbitrio est ibitoris, quis non ta malletoservitutis re ex ii extrema quaeque, quam fuistisium certum re atrocissisum, quod unquam excogitatum fuit, experiri γ Sin autem Meneratoris, quis eorum tam amrns, aut comstii vacuus, ut quae fla spes superesset debiti olim recipiendi,
eam sanguine potius interriperet γ Sed quod ad debitorem attr-ncti vix opinari aliquis poterit, in ejusdem fuisse arbitrio positum, malletne capitis poenam, an venditionem, .ligere. Res ipsa potius docet, creditorum caussa haee suisse constitvita, qui, si mites essent, & ad rem suam attentiores, permissa venditione, & servare debitorem, & sibi quodammodo prospicere poterant: sin autem acerbi e sent, graviterque laesi a debitore doloso, licebat iiscem ultimum in debitorein supplicium lituere, ut homines ita libere, ne, proposito quasi praemio quodam, fallaces, tamquam pestiferum impiumque
60쪽
eiusmodi exemplo, quam turpe sit fidem Mere, discerenti
Inde quoque rationem nullam videmus, cur Celeberrimus Auctor creditores hac in re amentes, aut confirι vacuos dixeriti
Recte enim respondet illii stris vir, Augsin. a Leber, Medi ad Panae Vol. VII. ao. Sed inutilis haec sectio ereditoribus fuit. E o. Etiam laqueus, quo fur frangulatur, laeso vim tilis es, esque tamen boni sublici est D dictatur. Ut vero docti Isimus Taylor majus conjecturae suae pondus conciliaret, locis quibusdam, cx antiqui Latii scriptoribus depromus, ostendere studuit, caput nonnunquam pro ipsa libertate sumi. Quae quidem habere locum videri possent, si debitor uni tantum creditori esset addictus: si pluribus, non aeclue. Sub- , Jungit igitur, verborum: tertiis nundinis patVis scanto, non
eum futile sensum, ut homo in partes, sed ut hominis paries
secarentur, i. e. operae, servitia, ministeria, communiter dividerentur inter foeneratores communes, servusque eorum
communis fieret, qui quidem adfuerint, ct sine fraude esset, si eaeteri toties procitati, suas quoque partes in debitore non vindicaverint. At quid sequentia sibi verba volunt: si plus mi siesreuerint γ Silentio haec Auctor praeteimittere, quam suam de iis dicere sententiam, maluit. Nostrum non est, in argumento dissicillimo judicis partes suscipere; id tamen, pace clarissimi viri, profiteri liceat, non uni forsitan dubio esse adhuc obnoxiam eiusdem interpretationem , ingeniosam alioquin, nee lumine destitutam elegantiorum litterarum. Quae adjectae sunt huic opusculo Commentationes aliorum, argutae sunt maximam partem, & interiores artis criticae thesauros recludunt. Sunt autem lingua partim Anglica, partim Latina, conscriptae. Explicatio Inscriptionis graecae in antiquo marmore Oxoniensi, & commentatio deseriptoribus Anglicanis, auctorem habent Thomam Rarlom
Bibliothecae Bodleianae saeculo superiori presectum, Collegio Reginensi praepositum , tandemque Episcopum Lificolniensem, qm, quum in priori libello, de urbibus Neocoris quaedam parum adcurate disseruisset, praestantissimus Editor, in praefitisne p. aliquid de Neocoris protulit, cum, ne a*m- G a bolus