장음표시 사용
71쪽
testimonilim: isopitio quidem doctrinam raram, animi honestissimi dotes, clarissima etiam in carmen Theotiscum quale- eumque merita, alias virtutes, lubens & gratus relinquo. Selquod admonere adolescentes litteratum nostim cupidos soleo, laudanda ejus opera, ipse, nationis aut temporum vitio, minime bonus Theotisei sermonis auctor est.' At non diutius moramur in monitis adversus P. VI. n. II. commentariorum, qui inscribuntur, Mytrage zur Crit. His. der deuschen Spra- P. 2 l 7. the uud Poe'. Excurfιs XVIII. habet praecepta quaedam etiam necessaria Theotisci carminis veri, non Saturnii edita. Ut facile plures eandem in sententiam incidere possunt, nos pariter, inde a pluribus annis, privatim nobis similes regulas formavimus, in non nullis saltem disserentes. Ita e. g. plures unius syllabar particulas breves aut medias nobis conceperamus quantitate, ni tonus accesserit, sive propter disserentiam,sve pondus: item positione, quam vocant, longas syllabas non nisi eas in lingua Germ. esse, quae dilabus consonantibus snirentur; ubi ad sequentem altera syllabam pertineret, non 227. aeque, cet. Ea vero jam non nostrum est retractare. Doctorem sequimur, qui porro de praerogativa Latini & Greeia28. cnrmisis, pre hodierni temporis linguarum, nos erudit, simulque confirmat, quod Lutherus etiam, Squi, ejus aetate, Theotisca conati sunt, syllabas interdum, & quoddam rationis suae vestigium, in pulcherrimis hymnis non paucis scitissime tenue- .rint: ut adpareat, non rem illos, non naturam sellabarum veram, ignorasse: sed iniquitatem operae & cum, si omnia ad metrum exigenda essent, fugisse. Tamen se quoque Lutheri pleraque, non modo Theotisca magis, verum etiam, qua syllabas, aliquanto rotundiora sint omnibus Opitianis. Magnam tamen & laudem opitius refert, qui nitorem instauravit. Adspexit autem opitius ad pulcram quandam dictionis majestatem, ad animos ac sententias vel veteribus sequandas, ad sonoram accentus rationem: &, quae proposuerat, feliciter eo pressit: sed ad sellabas, ad tempora & modos in verbis, de quibus poterat meliora vel e praeceptis phonascorum petere. non adspexit. Eum porro secure imparatior aliquanto a litteris Diuitigod by Coo le
72쪽
eris, omnis poetarum turba, nostro judice, secuta suis. Ot-fridus contra, non modo jam sensi innatos quosdam sermoni e soloeco morbos, quod rarissimi post eum scriptores: verum etiam vidit rectissime, quid interesset inter metrum ae rhythmum , quod item sentire paucissimi nostrorum possint: &versus modulatos sepe sedit, eum recentes poetae faciant pro sus immodulatos. Hinc dici e vero, utut multi per insuetudinem mirentur, queat: vix aliquem, Germanico sanguine editum, naturam sermonis nostri penitius introspexisse videri, seripsisseque mundius, aut versus secisse meliores, quam qui se e primus, olfridus. Pulcra sunt ejus S proba, si quis Hile intelligat, carmina. At, non est nostrum, praerogativam hie decernere. Progredimur ad corollarium, quod P. 24 .
sistit Tiburtinum Manlii Vopisci, e Pap. Statii L. I. Silv. IIL 24s.cum notis quibusdam criticis: Surrentinum Pollii ex ejusdem a s 2 7. L. II. Silv. II. Valerii Martialis L. III. ep. s 8. IIII, 64. X, 3 . XII, 3 i.& 67. eum aliis quibusdam aliorum; Ausonii rillulam & Mosellam; Caroli Langit prosopopoeiam Augustae
Eburonum: & David. Peiseri carmen ad Andream Erstetabe gium. Excursu XVIIII. exhibentur: Dominus Sufelicii ut conjugii felices saecularcs, ut diem suum obierit: Nymphae Susc- te, epistola poetica ad Heinr. Rod. F. Bunavium comitem: ehelogium Bunavianum. Ext. XX. inquiruntur: Appietas a Cicerone quae dicta Θ Juvenalissola atque unica. Psecas apud eum ocapud Ciceronem: De moribus boni convivatoris: Periplectomenes Plauti: Liber militiarum: innumeri numeri: cuppinla: atque alia priaesertim ad epulas spectantia. Ultimo Excursui denique sunt: spes inter ancipitia rerum: de ejus natura elegia vetus: Oh icum mare, atque ibi diebim Horatii emendatum: M. Senecae de tectis veterum locus emendatus: crustrata frontes, coria, e intruvio: de T. Deidii denario: Seytharum in fugitivos animadverso: Simonis Ula. Pistoris de scriptis: grammaticae laus: deque mystide non Germanica, quando frequentari inter majores coeperit. Grammatica laudatur Si- 334.
monis Udatrici Pistorii, parodia simul adjecti. His autem maxime legendam eam dedit, qui hodie quoque, ubi nondum
73쪽
nitor omnis litterarum interiit, se, detrahere eruditissimorum virorum de nominibus inepti putant, grammaicos vocando. At illis nihil potest melius optari, quam, ut bona menS cum grammatica contingat, sine qua nemini doctrinam, nemini ut orationem profecto, ita ne rationem quidem, non re, sed , esemento uno ab illa diversam, obvenire posse tam est certum, quam quod certissimum.
, Contagio pestilenti ais aec. b. e. Dissertatio brevis de pestia ferae contagionis natura ae remediis, per D. RICHAR. DUM M FAD, Aeris Magna Britannia Medicum, , in Congii Medicorum Sotium, ex Anelita in Dolicam
linguam transtulit D. POANNES GENTILI, FIm
rentinus , Medicus Magistratus Sanitatis curanda Liburni. --cesserunt alia Dissortationes ad eamdem materram perrinentes. Florentiae, apud Gaietanum AlbiTiani I744. H 4.Ilag. I 3. e. dimidia.
Hie Liber tria opuscula complectitur, quorum duo
priora jam diu edita sunt, tertium nune pi limuri in lucem emittitur. Primum ad Meadium U. C. pertinet, a quo fuit I7ao. Anglica lingua conscriptum, Londini editum, in latinam vero traductuna Hagae Comitum r72r. in octopartita sorma. Hune libellum etsi Cl. Gentili semper accurate perscriptum, utilissimumque judicabat, tamen tum demum de eo in Italicam linguam convertendo, ac de popinlaribus suis, ejusinodi versionis editione, sibi devinciendis cogitavit, cum pestis Neapolitanum Regnum vastaret. Addidit vero Meadimao Opustulo alterum, quod de Philosophico Lexi- 'co alterius Angli, Chambers nomine, excerptum, S pariter ita- p so's . lice conversum suit. In hoc de origine caussisque pestis ita
agitur, ut ab exhalationibus subterraneis provenire ostendatur, quae, praecipue per terrie motus, ita per intervalla exire coontur, ut, cum varia earum genera sint, alia animalia, alia homi-
74쪽
homines, ct ex his alio tempore pueros aut insantes, alio adul- - tos, alio viros, iterum alio seminas, aut certas quoque nationes invadant, ac interimant. Reliqua ea breviter complectuntur, o 'quae suerunt a maximi nominis Medicis, de Diagnosi, Progre si, curationeque pestis, propolita. Tertium opusculum totum novum est. Auctorem habet, Cl. Gentili, qui se id dicit hane ob causiam adiecisse, quia, quae sint a Meadio, de igne, vel aeris purgandi causta, vel ad ea consumenda accenso. quae veneno pestilentiali ita imbuta sunt, ut vere homines inficere possint, exposita, ct obscurius paullo, & nimis breviter dicta sint, quam ut certum de singulis judicium inde serre liceati Rus opusculi haec ratio est. Quo tempore in Calabria pestis saeviebat, ex qua Neapolitani Regni parte. olei magna vis in Angliam mittitur. Londini' disputatum sui an oleum possit pestis materiam excipere, & commutabeare, & num eo accenso, illi homines inficiantur, qui aerem, vel flamma tali calefactum, vel sumo etiam impregnatum, hau. fiunt. Ad eas quaestiones Auctor, rogantibus mercatoribus Anglis, ita respondit, ut utrumque negaret. Fecit hoc latina aliqua epistola, quam in Praefatione pag. XI. adjecit, & cui alii quoque Liburnicenses Medici nomina sua addiderunt. Deis bebat etiam Auctoris sententia a Pisanis Medicis firmin, quod eum propterea non fieret, siquidem unus ex illorum praeci- . . puis litteras ediderat, quibus evertere Auctoris sententiam 'voluit: Cl. Gentili hoc tertium opusculum elaboravit, quod, . istolam ad unum ex mercatoribus Anglis inscripsit; ea, P, sani Medici argumenta confutavit, suaque defenditi mare, eum in priori Epistola simpliciter adseruisset, olea a pestilentiali materia infici non poste, in hae altera plane adfirmati olea omne venenum ita quasi absorbere, ut, vel vim suam per- p.634s. . dat, vel evolvi iterum, & communicari eum hominibus non possiti Eapropter, cum veteres, tum recentiores medicos jus sisse. eo ora oleis pinguibusve rebus aliis inungere, quo averti - ab ipsis venenorum ae pestis etiam vis posset. Habere etiam oleum, quo candelae loco utimur, hanc vim, ut, qui eo inuncti sint, non possint a venereis exhalationibus laedi. Ostendisse s s.
75쪽
& olim Duhanaelium, oleosa corpora certi generis halitus adeo tenaciter retinere, ut fere nunquam iterum separari queant. pag. 66. Et eo usque progreditur in defendenda se a sententia Auctor, ut, quia oleum, in quo mortui scorpiones sunt, contra eorum morsus valeat, Calabriae Siciliaeque olea non tam noxia, quam 67. utilissima, & vera antidota esse, contendat. Quae & tum ceditissima forent, si pestis a vermidulis proveniret, quibus inimi-68- o. cissima olea sunt. In qua re exponenda ita etiam pergit Ainctor, ut hoc, quod balsamicarum herbarum vires in gumm tibus , quae condensata olea sint, & sectissi animalium, ut C storis, odores, pinguedine sere in perpetuum scrventur, atque in malignis febribus, morbosa eisuvila, oleoso S pingui sudore excepta seruntur ex corpore, olea quidem venena imbibere ac retinere, tamen ita quoque mutare ostendcret, ut quo modo aqua adfusa acidos salium spiritus, medicatare; itosa iaciant. o. Monet tamen, inunctiones, quae in febribus contagiosis fiant, quatenus exhalationes impediant, iis utiles esse, qui ad aegrum accedant. Quat autem conjuncta sint cum contagio, non posse nisi ex illis phaenomenis intelligi, quae in gangraenosis & cadaverosis eorruptionibus observentur. Fatetur deinde Cl. Gentili, se priorem Epistolam non ut Philosophum scripsisse, qui de omnibus ad pestem pertinentibus, & qtiorum longam
eta. cnumerationem facit, accurate experimenta ceperiti Optat
igitur, ut apud Turcas, S ubi praeterea perpetua sere pestis saevit, essent ejusmodi Medici; qui pollent & vellent sub auspi et r. ciis Principum, quibus laec studia probarentur, talia expeti. menta inst tuere, quod, etsi cum vitae etiam perieulo conjun-ἱbim, tamen ex Hailrii, Mauperissis, Redii, Deidier, exemplis,
offendit futuros esse, qui faciant. Miratur etiam, nondum vel . ' Reipublicae vel Principi cuidam in mentem venisse, vitam aliquot sceleratorum incerte infirmitati exponere, ut inveniatuo ratio, qua tot homines reipublic e utiles servari, attes autem &commercia plurimum juvari, ac denique impediri possit, quominus, mercibus.vel combustis, vel in mare conjectis, tantum damni mercvires faciant, atque tot nautae, portibus exclusi
b in mari pereant. Hactenus de prima quaestione. Ad alteram
76쪽
quaestionem, Auctor, in priore Epistola ita responderat: quidquid ex insecto loco in sanum, & cujus incolae peste ad semnon sint, delatum accendatur, nullo modo inserre corporibus venenum posse. Quod ut demonstret, pestilentiale ve- pag. 7s. nenum posuit ita mercibus inhaerere, ut ejus vis in ratione duplicata dis antiae a centro exhalantis corporis decrescat; ex quo consequens esse existimat, si eiusmodi merces accendan- tur, venenum cor junctum Omnem efiicaciam perdere, ante, quam a flamma separetur; idque eo clarius adpariturum, docet hoc, quod tanta vis olei accensi sit, ut liquefacere plumbum possit, quae vis cum illa radiorum solis conveniat, qui in speculo concavo concentrati fuerint, quod circulo trium palmarum describitur. Opinatur proinde Auctor, cum 77. ex hoc , - tum quoque ex Purgatione mercium per aeris accessum & ventilationem, planum esse, flammam, quam impurum, cujus longe major vis sit, Oleum conceperit, venenum
omne certissime destiuere debere, & inesticax reddere; olea 78. R. etiam, si flammam concipiant, praecipue Italica, antipestilentis a fieri non alio modo, quam quo sulphur. Continent
enim acidum, quod exhalat, non vero flammam concipit. Neque eam ob mussam omni tempore sucrunt aromaticorum lignorum accensiones, contra pestem, propos . inue go. R. si, secundum plures Auctores, noxiae fuerunt, suerunt partim, si Auctori credimus, per intolerabilem calorem, quem di fundunt, partim & maxime per humidos & insalubres ventos, eum quibus conjunibe iuerunt. Illum vero ignis effecti:m 8a. R. etiam hoc comprobat, quod in peste, quae A. I in Italiam
vastavit, nemo ea moriebatur, qui in vitriaria Venetianorum ossicina commoratus est.. Ignem certe Auctor existimat ita agere, ut noxia effluvia absorbeat, & destruat, maximamque partem confundat, & cum fumo cogat in superiorem aerem adstendere; contra vero, eorum emeaciam contagiumque augere , si in angustis locis accendatur, S aer pestilentialibus e fluviis onustus ae densus sit; eoque modo ignium accensiones
Masilensibus exitio fuisse. Atque ex his Hippocratem des n- 8 .sqq. dit, qui ignium accensiones sacere jusserit, ante, quam . . Ia pestis
77쪽
pestis magnos progressus secerit. Laudat etiam ipsius -- pag. 88. dendi rationem, & cur in peste aromatica ligna a enderit, ex situ urbium ostendit. Paucis deinde respondet ad id, quod Ad- versarius de oleis Calabriae dixerat, debere illa accensa, eorum, qui flammae adpropinquent, capitibus gravia ac noxia esse, , ipsosque peste adficere. Profert etiam nonnulla de noxa, quam Opium sevo mixtum, ex quo candelae fiant, & alia per calorem ex vegetabilibus extracta, & volatilia reddita venena, merciumque insectarum accensiones, in habitatis locis laetae, inserant. Tandem monet Cl. Gentili. ut haec res accuratius exponi possit, debere originem earum proprietatum magis cognitam esse, quas in plantis, animalibus, liquorii busque observamus. Debet autem hoc ultimo non negligi, Au forem, hanc suam sententiam Anglis ita probasse, ut olea ex Calabria libere advehi permitterenti
PACOBI FACCIOLATI ORATIONES ET
alia ad dicendi artem pertinentia. Patavii M D CC XLIV. typis Seminarii, apud Ioannem Maufre. Superiorum Permissu, ac privilegio. 8. Alph. I. plag. I 3. Quemadmodum omnia cel. Faceto lati singularem lamdem merentur; ita & ipsa recentioris hujus editionis dedicatio. Carolo Caes. Reetaeonico, Episcopo Patavino, saeta. Eadem enim, civitatis maxime Patavinae laudes, facundis verbis enarrati Ad librum ipsum quod spectat, librarius, editionem ejus repetiturus, acroa Ies diale ricas, olim quae orationibus accesserant, omittere constituit; quod non tam ad copiole eleganterque dicendum, quam ad acute disputandum, conferre aliquid viderentur. Earum in loeum substituit orationes alias, quas vel auctor ipse praeteritis temporibus dederat, vel adolasceolium nomine sunt emissae, qui, manudueente professore aliquo, Patavinis studiis proludere solent. His adjecit epistolas philolo eas, & librorum praefationes, superioribus amus ab A. scriptas, vel typo-
78쪽
SUPPLEMENTA. Tom. IIII MAE R . 69
graphorum gratia, vel juvenum, ad scholassicas coneertationes
prodeuntium, vel aliorum, qui eas certis de caussis non vulgarunt. Distributum autem opus duas est in partes: prior undeviginti orationes; ceteras lucubrationes posterior comple- . nitur. Inter orationes prima, qua, latinam linguam non esse ex grammaticoriim libris comparandam, ostenditur, -ita intelligenda es , nimium damnari, non Omnem grammaticorum usum. Singulae , inquit A. nom, pag. s.
num ae verborum declinationes memoriae mandandae, pameaeque illae quidem in universum regulae probe tenendae, ante quam ad classicum scriptorem discipulus ducatur. Res autem omnis, in epistola editioni primae Defixa, hic sub- II. juncta, explicatur uberius. Sed priore parte, quae potis unum iam olim publicatas orationes complet litur, omissa; posterio-Tem, tamquam novam, & secundi ingenii magni Oratoris recens specimen, intuebimur. Primo hie loco assi 324. parent praelationes, variis, ut solet, occasionibus datae. Sunt numero XXXVI. diversis, maximi partiin momenti operibus, ra amine in primis repographorum, praemissae, ac dedicationes simul complexae. Argumentum est talibus occasionibus sollemne; & quale operum, quibus praefixae sunt, tituli
videbantur deposcere. Sunt autem nominatim, post primam orationum eollectionem, institutiones politicae, duci Aurelianensi, Galliarum Regenti, dicatar: historia Bizantina, Ρhilippo V. H.
R. lacra; conciliorum collectio maxima, Carolo VI. Duncupata;
Simondi volumen primum & see. Benedicto XIII. sacrum; Bernardi opera: Augustini opera; Romana historia Niem porti: Uirgilii opera, cura Masuicit, edita Venetiis; Sallustii opera, cura Corti . edita Venetiis; psalmi Davidici eum Bo sueti interpretatione; conciones D. Thome de Villanova; Goarii euchologium; opus Cardinalis Quirini, Venetiis recusem; Gra inae origines juris, Venetiis recusar; libellus D. Augustini de consessionibus; summa D. Thomae, minore sorma edita opusculorum Lipsiensium, seu Aflorum nostrorum excerpto- . rum, tomi; moralis theologia Ρ. Anaeleti Reissensiuel; atque alia. Secundum locum occupant epistolae philologicae, qua- 39o.
79쪽
rum primae, Philippi a Turre antis Eus Adriensis vita, sebiuncta
p. 398. legitur. Altera est de actione oratoria. quam praesertim in oratore sacro requirit A. inque pronuntiationem ac gestum di.
4. stinguit; Quinctiliani maxime rationem sequutus. Tertia de jurandi formula: me hercule, agit, num adhiberi possit ab homine Latino, Herculis de gestis qui sabulam scribazy qua ooeasione de hae formula in Amphitruonis Plautini aesta I. se. L& ami 3. se. 4. tum Angeli Decembrii, tum Taubmanni
sententia proponitur, resque ad linguae Latinae genium refer-4og. tur. Sequens epistola de Petro Bembo nonnihil proponit, os. simulque hominem emunitae naris temere diei; dum per ver emunctae naris longe aliud significet Horatius L. L Sat. 4. aliter 4r o. nempe versum interpungit Facciolatus. Quinta Ep. voeabulum
I 3. ἀντικειριενος exponit: sexta vota nepos; ubi saepe siepius se, animadvertisse monet auctor, ex aurei saeculi verbis, luteam
esse Latinitatem formatam; atque nomen illud Dareum quo-4 I9. R. que ac sororum posteritati concedit: cumque recentior aetas semper antiquiore habita fuerit peior, etiam luxuriosis tribuit. 4a I. Sequens epiliola vocabula spectat artopta, locare, nota. Illud est ex Iuvenalis Sat, V. v. l. petitum, S per vas exponitur, in quo panis assatur, cons Pollux L. X. c. as. istud ex 426. Persii Sat. VI. v. 47. loeat Caesonia Rhenos, efformandas S. de-ψa' scribendas committit imagines Rheni; hoc denique non assi notationem indicat, sed lignum adpissim, quo quid vel adpro-42 . bes vel rejicias. Octava Q. latinas transitionum sermulas
432. tangit: sequens, particulam admodum, verbumque Morior; ib43 s. lam explicans omnino, παν τελως hoc autem per morior, Va
436. roni, Nonio, atque aliis tributum. Ultima Q. varias de T. Livii Patavinitate opiniones explorat, eamque in desessii ponit urbanitatis Romanae, commendata Mortiosi disputatione. 44o. Finem faciunt academicae commistiones, qualibet hebdomada, in seminario Patavino publice haberi solitae. Harum 44 prima disputationum agit de linguae Latinat s ludio, altera de 4 1 o. graecae laudibus: soloecismum accusat tertia, tamquam maxime s . capitalem litterarum ac litteratorum hostem: quarta confirmat, curas hominum rideri Nortere , sed sapientius, quam
80쪽
: SUPPLEMENTA. Tom. VIII Seil. II. a
quam Democritus solebati quinta, quod recte qui paret, digraus p. 46o. sit qui imperet: sexta, quod populo imponere facile sit, ollcndi- 46s.
tur; atque ita porro, sunt enim XXI. quarum non nullae prooemio tantum vi gratiarum actione, priores tamen utplurimum Prooemio,' silva, seu materia sutius elaboranda, penso ad inter-Pretationem graecam, & gratiarum actione constant. Harum Plures libero sunt, ut reliqua, sermone propositae; subinde tamen & carmen, in primis epigramma, locum obtinet, elegantis ingenii preelarum specimen. Nos, ex omni eo labore, lihutroque dicendi genere regnare Facciolatum, V.Cl. iterum in
νerris. Saxon. Ducibus a Consiliis aulicis, in Academia Penens Puris subfui, sudatis, ef insoria= um Professoris or maris, Facultatis juridicae Senioris, Amoenitates δε- is publici S. I. R. Germanici, observationibus Uectis, ex is libelli ue publicis , Diplomatibus, Scriptor, . bus, monimelitisique fide dignis, erutae.
Jenae, impensis viduae Crockerianae, I 743. 8. Plag. I 2. vi dedit nobis haud ita pridem Amoenitates Juris Feudalis, illustris Salmae JCtus & Historicus, Chris. . Gorella, Budreus, idem ille denuo prodit in lucem, eodemque modo concinnatas Juris Publici Amoenitates offert In qua Iurium parte , quum veluti in fundo suo dominetur politissimi ingenii Auctor, nemo non, nobis etiam tacentibus, suspicabitur facile, haud obvia ubivis, sed selecta potius , &tam iucunda, quam utilia, ab eodem argumenta exhiberi. Et sane rem ita esse comparatam, pluribus comprobare liceretinei nibus, si laudem conciliaret, in re vulgo cognita, esse,
praeter necessitatem, laboriosum. Ne igitur Lectorem, novarum rerum cupidum, multis moremur verborum ambagibus, summa recensebimus capita, quibus doctrina Rud rima, in prudentia Iuris Publiei, lumen adfudit. Agitur scili. eet observatione d. de primis Legum fundamentalium Collimctionibus, priuata .cura publieare auctoritate factis ; observ. II. de