Acta eruditorum Lipsiensia, anno 1682 à 1776

81쪽

νa AD NOVA ACTA ERUDITORUM

de primis Iuris Pasiti Imp. R. G. compendiariis Myositionibus; observ. III. de Statuum Provincialium consito D concursμ in causis Religionem remque Deram c cernentibas; observ. IV. de praefationibus Monoseriorum, Domniis Terrisorii, vic, nis, alii ue faciendis, ad Insr. Pac. I si . an. I. s. omnia verba Quo is re L M. vel b. si alicubi οῦ observ. V. a. de jure S. R. I. G. Vitariorum, habendi Comitia Imperii; observ. U. b. I. Chr. IVage Alii dubio, de antiquitate eoronae en minter Infguia Imperii, ex ipsus litteris ad Thulemarium prolita; obsere. VI. de Iessione ae voto Statuum, ante impetratum Indultum- factam Inve si tuiram seu salem, ad Bure. Gottin Struvii Iuris . pGlicae p. IIι. ω quidem ad verba: Seeia res licet ab Imperiore nondum inusiti; observ. VII. de Imperatore i o Iudice, ad Ordinat. Id. Camer. P. H. tit. I. p. observ. VIII. de antiquitate Principatus Thuringiti; observ. Dc. de Compendiis Fisti Regum Germaniae; obsere. X. de frugalitate in Conventibus Imperii serumda ordinationes laudantur, ac denique observ. XI. de cimtiis Provinciasibus, olim sub dio certoque loco hahitis, disseritur. Nos, qui incredibili cum voluptate haec tantum non omnia perlegimus, illinstrem Auctorem nomine publico precamur, ut, quo rariores fiant, qui his in litteris eaput extulerint, eo ardentiore stridio pergat ornare civitatem eruditam, tam exquisitis ingenii monumentis. Novimus, quanto nuper Deductionum, uti dicunt vulgo, illorium numero, instructissimam suam Bibliotheeam adauxerit: inde praesagit animus, nos ex his quoque thesi ris, novam propediem observationum Cossessionem esse ha

GRAECORUM SIGLAE LAPIDARIAE, A

Marctione Seipione Masinio collicta, atque explicat . Veronae, MDCCXLVI. in 8. plag. s. cum inscriptione aeri incisa. . . . , Libellus iste, qui, ut adprobatio habet, apud Augustinum Caranonium aeneis est typis exscriptus ; primo habet loco

82쪽

memorabilem Iulii Caesaris Becellii Ueronensis, de Mageiana

sollemone antiquarum inscriptionum, & anaglypticorum madimorum, admonitionem. Circumdat lapides istos Dorica pomticus, quinquaginta columnis subnixa. In opere, quo deseribentur, mirabuntur Eruditi inscriptiones Greeas ad Gn. tesimum usque numerum coacervatas, Romanas cujuscumque generis velut innumeras, Chrissianas pariter ac medii aevi plures, Etrusca monumenta selecta XXV. Arabicas inscriptiones IIII. & anaglypha vetera ultra centum. Non haec tamenta.

lummodo monimenta continebit liber, sed iis amplissima inscriptionum aliarum colleόtio sociabitur, quibus tuto innitentur eruditi ; namque exstare, S genuinas esse, testari potest

Maskius atque adserere, cum visae omnes ab eo atque expensae,

α sive sua, sive Achatis, quem habet, Francisci Semierit, manu sint descriptiae. Quatuor alia presertim hujus modi musta praestantmra liber exhibebit, Taurinense, Vindobonense, Capitolinum maximum, collectumque ae servatum in Collegio Romano patrum Soc. Jesu. His omnibus monumentis perampla tractatio praemittetur de notis, sive compendiis, quibus inscriptiones antiquae scatenti Prodromus operis est, quem jam recensemus.' liber, quo Sigiae lapidariae Graecorum in compendio exhibentur. Praesatio est de ipso nomine, deque notarum scriptoribus. Nominantur hic in primis Ualer. Probus, Petrus Diaconus, ct auctor dietionum contractius scriptarum explicationis, itidem a Gothoiredo publicatae, incertus Fabricio, nostro Smetius, cujus

laborem Goliatus auxit ex numis, Gothoiredus autem protulit, ut in Golriit thesauro rei antiquariae reperitur. Joannem Marcanovam, Guarinum Veronensem, Michaelem Fabritum,. Sertorium Uriatum, atque alios, tacemus: quamquam nihil

est Ursato in hoc genere locupletius. Jam igitur a prooemio ad sigias Graecas pergimus. Morem, dictiones , vel una vel paucis litteris significandi, antiquisIimos Graecorum vix habuisse, vetusta eorum monumenta

testantur. Est tamen idem satis vetustus; quippe cujus non

83쪽

AD NOVA ACTA ERUDITORUM

Flavius; X χα , ' ψηφισματι βουλῆς. Sed ipsa quo- que sacra monumenta, immo pariter litterae divinae, hujusmodi aliquid habere videntur. Praeter vocabula plur per compendium scripta, ipsorum quoque numerorum

p 94. holae proferuntur. In primis ostenditur, qua ratione Graet .ca monumenta, cum Romam rerum potirentur, incisa,

mensium dies per Idus S Kalendas recitarint, sigio quidem

addito i i l. quod in notarum interpretatione ad Gruteri cabeem explicatur προς, a nostro ποο , quod confirmat Gruteriana p. 428. IA IPO XΛΑ ΛΠP ενδεκατη προ καλανουίν

97. X. CEII. ante diem decimo calendas Sept. Nono tamen sc Glo, ut Codrenus tradit, Basilius Macedo numeros, per antiquas notas, παλαυοῖς σημειως designari vetuit, ne fraudi essent imperitis, omnesque scribi litteris jussit, infimo etiam inbgo agnitis. Alia pono numerorum ratio fuit Atticis propria, de qua Terentius Scaurius: A tici, qui principes Et Ieros re 98. cum, a quibus earum nomitia incipiunt, pro numeris notanti Malibi: quoties unum notant, I hiteram ponunt, qli iam apud illos, μία, ιια estitur. Ita scribi antiquitus consuesse ab Homero discimus o lusis a. την mu licv Nυμφη τι unam quidem partem Nymphis. Hinc Π rotat πεντε, Δ δεκα, H adspi s9. ratio εκατον, X Uλια, M μυοια. Numerales notas, nullibi umquam vistis, servat musti Maii iani inscriptio n. 28. Atticiei viden, Diuili od by Corale

84쪽

videntur, & saltem in Attieas vergunt; sed inter illas ignotae si-gurae, & collocatio dispositioque minus cognita, animadvertitur. Succedit partim operum a Malleio promissorum recensio, partim prospectus universalis collectionis Latinarum v rerum ae Graecarum, profanarum & christianarum, inscriptionum, quam nova Ueronensis societas, totius Europae Eruditis. reique antiquariae studiosis hominibus, exhibet, ac proponit. Utrumque nos, multis de caussis, desideramus, bono que rei literariae, non sine gratiiIsima mente, amplectimur.

L. ANNAM FLORI EPITO ME RERUM

Romanarum, cum integris Salmasii, Fre hemin Graevii, εν flectis aliorum animata. rsionibus. Recensuit, fiasque adnotationes udditi, CAROLUS ANDR EAS DUAERUS Mitio altera auctior

. emendatis r. Lugduni Batavorum,' apud Samuelem Luctimans, I 44. 8.m . a Alph. zz pl. I mappa Geogr. imperii Rom.

Non solum multas reprehensiones, sed multas pariter

multorum curas expertus cst Florus. Inter eos, . quibus splendorem debet suum, lucisque non parum, cel. Dukerus suo merito eminet. Uestigiis ille & humeris antecedentium sapienter insistit, longius ipse prospecturus. Usus est exemplo XX. annis ante apud Ams elaetamenses publicae luci donato; idemque illud emendationibus, notis, atque insigni praelatione locupletavit. In ea potissimum de prioribus agit editionibus Flori, deque illis, qui lucubrationibus suis sacem accendere Historico laborarunt. Mittimus alias editiones, quarum plerasque S cel. quondam Fabricius enarravit; ad solam Humetanorum pedem figimus. Hujus prelatio docet, textum purissimum & correcfisIimum esse sa-ε um a Graevio. subsidio codicis optimi manuscripti ex Bu gundia milli, cujus ct adnotationes longe auibores, eum in- tegris Salmasii, Meinshemii, & variorum, adjungi memoram tur : sed, in his quidem verbis, quaedam exaggerantur, quaedara

85쪽

ν6 AD NOVA ACTA ERUDITORUM

Ita sunt comparata, ut de iis non sine ratione dubitari possit. Nam ita Graevii annotationes, vix duabus, aut summum tribus pagellis sunt auctiores, & Freinshemii notas ne quidem integras ibi legimus, variarum autem lectionum, quae simul promittuntur, neque vola existat neque vestigium. Quod tandem de contextu a Graevio exactius firmato dicitur, valde suspe- ctum est. Quis aut qualis sit ille Burgundicus codex plane nescitur. Id contra exploratum es , multas Salinasii, Heliasii, Graevii conjecturas, in contextum, sine ulla codicum auctoritate

fuisse receptas. Ita turpiter subinde fallunt, ' librarii, & eritici; habentque cur sibi tribuant, si a jactatoribus decepti nullam postmodum adhibeant fidem. Odio digni sunt, magno

promissores hiatu: longe commendabiliores, qui, ut alicubi Horatius, ex sumo dant ignem modesti. Verum & lectores, interdum rerum novarum magis quam par est studiosi, phale- ras hujusmodi poseunt: quid igitur mirum, si lucrum inde capientes, qui decipi volunt, eos decipiunt γ Sed aliud accedit vitium, in contemtum quod vocat litteratores. Dum os rodit eanis, quem diligit odit socium. Id & Flori editoribbus evenit. Proximus a diilis editor Laur. B erus documento sit. Prieposuit is Floro praefationem, qua dictionem historici tamquam sublimem omnibus extollit laudibus, sine diserimine quaelibet tuetur, ac temeritatis, arrogantiar, non intellectae sententi. , calumniae, judicandi demum Iibidinis, accusat Graevium. Hoc Dulicrus dum narrat, non poteshnon tam idoneum hariun rerum judicem defendere, atque aerius in Begerum invehi. Agnoscit igitur in Floro stilum declamatorium, putidam adsectationem, tumorem poeticum, audacissimas translationes, temporis & hominum ratione habita nulla, conturbationem atque confusionem vituperat. Neque tamen obstant istae storiae, quo minus multa bona, libros istos evolvendo inveniamus. Nullus in hoc genere, ut acutissimus Dul erus arbitratur, melior est vetus scriptor, qui, quasi in brevi quadam tabella, totam populi Romani imaginem complexus iit, gradusque omnes ac progrestiis resp. ob oculos posuerit. . potissmium argumento motus, bi

bliopola

86쪽

SUPPLEMENTA. Tom. VIII se a II. 7

bliopola, jam inde ab aliquot annis, rogante, Flori denuo publicandi ut susciperet curam, accuratiorem impendere studuiti Codicem inde Rychianum manuscriptum contulit iterum; varietatem lectionis e duobus Codd. MSS. bihliothecae regiae Parisiensis adhibuit, neque editiones, optimam przeser- tim illam Jo. Petiti, neglexit ; conjecturas praeterea Lipsit nonnullas reperit, antiquistimam item, Italicam ut videtur, editionem, Jae. Peri Eonii notas ac schedas, quaeque sunt alia, longo quae jam ordine reserre haud licet; praesertim cum ad pri-- orem nominatim Flori editionem spectent. Ad hanc au- tem recenti orem singulatim accesserunt: variae lectiones trium eodicum irinnuscriptorum Vossianorum bibliothecae Leidensis, . & vetus he editionis Sabellici. In contextu perpauca mutatasiunt, nec sere quidquam sine auctoritate unius alteriusve libri

scripti: in animadversionibus paullo plura, praesertim ubi

curae posteriores priores emendarunt, aut variae lectiones

quidquam inserendum suaserunt. Neque etiam pneterire potuit, quae, post superiorem editionem, eruditi non nulli ad 'Florum emendandum vel illustrandum, velut symbolas quasdam, contulerunt; de quorum plerisque, nam nec desunt quae in medio relinquit, quam sententiam ipse foveat significavit Editor. Haud tamen omnibus uti licuit; ut nec desunt sero in manus quae inciderunt. Eodem spectant nuperi editoris in AEschylum animadversiones, quas, dum suis i is non potuit, quatenus in illis non nulla contra interpretes Flori disputantur, sub finem p sationis examinati Nos non possumus quin heie loci cum Dulem Flori locum II, I 2, 6. a nova illa interpretatione, qua per idem esse debet ac propter, praeter vindicemus. Nil quidquam hic valet usus Graecorum; quoniam δα diversos, pro diversa significatione, casus regit, quod discrimen, cum Latinorum per non Observat, si & praeter notaret, non posset non manifestas gignere obscuritates. Ad nostri autem notas, contextui subjectas, quod attinet, cum, priore jam editione destituti, novissime quae accesserint, non omnino, vel dissiculter pervestigare liceat; eorum saltem in gratiam, quos idem illud satum premit, quae antecedant contextum, is 3 quae

87쪽

rg AD NOVA ACTA ERUDITORUM

quaeque sequantur, memoramus. Ad illa spectant, post Du- . kerianam praefationem, Graeviana, deque Floro testimonia, tam G. I. Uossii ex L. I. de hisL Lat. ex J. Lipsit L. II. eieci. c. s. ex Jo. Is Pontani oratione isagogica in Florum. ex Prologo Cl. Salmasi in eundem, quae jam in ed. Amstet. & quibusdam praecedentibus leguntur; quam quae deinceps addidit. Begerus: ad haec pertinent, columna rostrata, excerpta , chronologica ad L. A. Florum, amplissimus atque utilissimus index, qui vicem haud raro commentarii sustinet, indicestam rerum & verborum, quam scriptorum veterum, in anim-ἀdversionibus commemoratorum, ae denique Lucii Ampelii liber memorialis, ex bibliotheca Cl. Salma sit editus. Hic ipse 'L. capitibus brevioribus, mundum, & φυακως d: ἱστορικως ita quidem contemplatur, ut doctrina naturalis, historiar, antiquitates, non parum inde lucis accipiant.

ORATIONES DUAE, UNA DEMOSTHENIS

eontra Midiam , altera LUCURGI contra Leocratem. GraeceΦLatine. Reeensiit, emendavit, notamque ai

Ban. Cant. Soc. Cantabrigiae, tipis Academicis, 8. maj. cla DCCXXXXIII. t Alph. η jam cet Taulorius ingenii atque industriae monu.s mentis orsem litteratum donavit, ut primum statim sub adspectum, non solum sperare, sed & confidere possimus, talem & hunc laborem suturum, qualem eruditorum vota expetunt atque exspectant. Non solum accuratius pervesigato libro confidentia ista stabilitur, verum cum laetitia pariter cupiditas augetur, reliquas, hic in praeiatione promissas, Demosthenis orationes, tam accurate publicatas, tam nitide exscriptas, tam diligenter illustratas videndi. Sed S alia liber hie est dote conspicuus, si quidem, quam unam reliquit injuria temporum, Lycurgi pariter orationem adjunxit, ejusdemque de vita egregie Editor commentatus esL Plura

88쪽

SUPPLEMENTA. Tom. VIII Seel. II. utique dixisset, si Philisti lucubratio aetatem tulisset, qui patria

Milesius, sed Isocratis auditor, de Lucurgi vita singularem librum scripsit. Erat autem Lueurgus Buta des, vel Eteobulades, nobilissima inter Athenienses sumilia genitus, cujus familiae sbllemne quoque ministerium ruiram, ut apud Romanos, Potitiorum suit ac Pinariorum. Natus circa olympiadem LXXXXIII. doctores habuit Platonem atque Isocratem, sum- mis in republica muneribus adhibendus, quibus & praeclare, .

nec sine maxima laude priesuiti Familiaritate in primis Demosthenis paullo junioris utebatur, quam, & vivus S mortuus tam in re publica quam familiari, fidelem sensiti Iii civitate

administranda erat maxime severus, ita ut vox ista sepius au- dixetur, Lycurgum, tamquam Draconem alterum, non atramento, sed sanguine leges suas ct edicta perseripsisse. Eadem proprietas, ut egregia simplicitas morum, singularis item fidesct eonstantia, incredibili quodam modo adparent in mor tione, quam solam hodie legere concessum es . Indidem &tot adlusiones venminit, nostro potius quam Lacedaemonio accommodand e. Sic Cicero L. I. ad Attic. ep. I 3. Nosmet ipsi,

qui Lycurgei a principis ferassemus, quotidie demitigamur; item Ammianus Marcellinus XXII, 9: verum ille judicibus cissistri or re Lycurgis, caussarum momenta aequo Iure perpendens, Ibum cuique tridivebas, n0quam a vero abductus, acrius in e lamniatores exsurgens ἰ quibus similia leguntur L. X. c. 8. Ita & Plautus eo spectare videtur Bacessid. II, I. quod de Cicerone certum est in Bruto g. 34. ubi tamen, quo noster in cibnat editor, simile claudicans, non est nimis extendendum, sed emollire potius debet reliquorum verborum duritiem , nobi .liori ae meliori comparatione. Censent non nulli, praeeunte Plutarcho, ipsum propterea: quod tam acriter malos cives insectaretur, ibidis cognomen accepisse, a2ud Arissophanem in Mibus v. I 29o. sqq. Qua in re explicanda, quantum & a

vero aberraverit Morerius, in Lexico, de Petitus in commentario ad I L. Atticas, ostendunt, acetiratissimus Baetius voc. Ἀ-

eurgus, ct viri doctissimi, qui Petito felicissimam operam impenderunt. Fabulam certe illam docuit Aristophanes ante natum

89쪽

Lyeurgum, de quo hic sermo est, aut cerae prius quam in re publica versaretur. Ille potius illustris vixit, rem publicain administravit, litterariam iuvit, etiam post sata celebris. Docet postremum, notatu dignissimum illud Atheniensium plebiscitum, quod ex Plutarcho Taylorius exhibuit, notisque instruxit. occasionem illi dederat Lycophronus, filiorum ipsius natu maximus, honores postulans, quos populus Atticus natu maximo ex filiis I Vcurgi perpetuo haberi decreverat, scilicet, ut publice potissimum, ac honorifice aleretur. Hujus decreti occasione inter Βουταδην atque Ἐτεοβουταδην differentia quam accuratissime exponitur, dumque simul in familias Atticorum Sacras inquiritur, spes injicitur, novam Taylori Atheniensium rei publicae percensionem, sive de moribus illorum, legibus, atque institutis commentarium, videndi. Jam ad ipsas orationes accedimus. Quam adversus Midiam pronuntiavit Demosthenes, primum occupat locum; eidemque duplex υποθεσις praemittitur, quarum prior Libanium habet auitorem. Midias, Midiae filius, Atheniensis, domo Magyra- sius, homo dives, luxuriosus, petulans, vetus Demosthenis obtrectator, scito quodam tempore, alapam ipti infligens, ejusque vestem dilacerans, cum magistratus tunc munere polleret orator, resque in publico theatro accideret, ab eo deinceps impietatis accusabatur, idque eum jam condemnatus esset a populo, apud judices conscriptos. Haec erat occasio, id praecipuum argumentum elegantissimae illius orationis, quam tot veteres scriptores certatim laudarunt, & eximius ille eriticus Longinus a non nullis existimatur commentariis illustrasse. Qui quidem commentarii, si tamen scriptis, de liuo val

mil limum; cum Aeseliines Demostheni objiciat, eum super hac

. . injuria

90쪽

ι - . ..

ria eum Midia transegisse, & populi, quod obtinuit, prae

judicium, trig nta minis suillic cat ponatum. Hac data oceasione, insignis locus 1sidori Pelusiotae L. IlII. cp. 2ος. adseditur. atque emendatur, ac scriptor vitae Demosthenis ceu in

κος, quam beneficio cl. Sallicrii, ex bibliotheca regis Clii isti nissimi descriptam tenet Taylorus, commemoratur. Indidem quoque seclum est, ut suspiciosi quigam eritici, quem ad modum Photius notas, naevos quosdam, quales in opere impedi secto solent, sibi deprehendisse viderentur. Adsentitur editor , cum pag. 74. Demosthenes pulcherrimum quoddam effatum philosophicum ad Midiam coercendum depromat, idemque

p. I a8. quasi re nondum satis explorata, utri loco argumenti ea dimo decentius conveniret, disertissima oratione ac verbis ipsis repetat. Ucrosimilius omnino ipsi videtur, haec ex4nconstantia oratoris, quam consilio ct usu veterum, ut interpres Grae-eus nugatur, accidisse. Instituta mit haec caussa, cum Demosthe- ' nes annum aetatis MO . ageret, quod auctor ipse testatur p. io 8. Secundum Plutarchum, Zosimum, vitae scriptores, Dionysium Hal. ceterosque fide dignos, natus erat Demosthe- rim anno qui centesimam Olympiadem proxime anteibat; ita . ut eatis, rem recte supputante Dionysio eodem, in annum quae-tiam olymp. CVIImae caderet, Archonte Athenis Callimacho. Plutarchus in vitis X. Oratorum, nominat annum quartum olympiadis LXXXXVIII. unde ςaussam istam meditatus esset anno extremo olymp. CVI. Sed tunc plurimae ex illis rebus gestae non sunt, quas ut gestas memorat Orator. Ac vetat Taulor credere, quod harum vitarum Plutarchus sit auctor, cum potius recentior quidam ejus nomen mentitus, Photii, 'qui de vitis oratorum commeptatus est, indiligentiam, & άνι-τρρησιαν, studiose ac dedita opera descripserit, aliquando etiam non nullam ex proprio penu addiderit. Ceterum, liber litatem Demosthenis ac benevolentiam in tribum, quae occalionem injuriae dedit, quaque se ipse ultro, ceteris renuenti bus, ludorum curatorem designavit, honestissimo praeconio

nobilitavit plebis scitum, quod rogavit Demochares, ubi inter