장음표시 사용
101쪽
inentum num. 26. subdit Ra inaldus: demonstrat etiam pluribas conciliorum, PO ti kώm adductis sanctionibus idem aucter cardinales nulla auctoritate adserenuis nimium Icmιntiam restructos fui se cte. Haec ille de tripliei illustri opere,
tune evulgato a nostro Ioanne de Monte no , quae rursus extant etiam in Bibliotheca D. D. Cardinalis Barberini numero i 3o . N in Bibliotheca D. D.
Caroli de Monchai, Codice a 23. agitque de eisdem Philippus Labbeia Labhibliotheea manu scriptorum pag. 2o . Cum igitur ante annum I 389. qu duo priora opera evulgata sunt 3 Montesonum scripsisse eadem necesse sit,& solum anno I 38 s. fateatur Alua pagina ast ex instrumento Universitatis Parisiens s tres Cardina Ies ab Antipapa Clemente deputatos in eundem Monte sonum suam tulisse sententiam, ni anifestae falsitatis conuincitur, quod
postea imponit idem Alua pag. acta. Montesonum cernentem consequenter acrem ex municiuionem contra φfum promulgatam , conuertim calamam contra Clementem ;Immo ex aduerso clarescit eosdem Cardinales contra quos pro vero Ponti- see scripserat Monte sonus idcirco exasperatos ex priori per Montesonum, evulgata defensione veri Pontificis , eadem postea aduersus Montesonum pro Parisiensibus sibi sauentibus tulisse sententiam: quod nemo prudens valde in proposito animaduertendum esse negabit.
Sexto, ut videas quam postea taeduerit etiam Palis enses hostiliter adeo antea se habuisse in ea Montesoni causa a duersus nostros Prosessores, & Dominicanos Parisijs, nolo id ex testimonio domesticorum ostendere, sed unius potius ex illis prseipui,qui nostris eisdem in eadem causa aduersati sunt,nem re Gersonis, qui in epist. 2.ad Collegium Nauarrat de se ipso praemittit
damnatio Mentisoni riseremtar in curia, ego ipse FacaMureus, cursor tunc existens , tum caterιν naullemifrimitiatque sapientis it Viris ab I inersitate legatis praesens inurbat, nempe apud Clementem vi I. Auenione sedentem. Et tamen de ei franostris hac de causa tune reiectis ab uniuersitate sic habet. caurum mi orta tineo,cur σ qualiter rimitur ab I niuersitatis consertio mia quadam indirectas gregati sunt Fratres praediciis c. cogor illam deflere Iesturam miserabilem o mutilationem luctuosam partis non modicae mina statis Par istensis, a qua segregatisant. O mimam innes artenderent, quanta quali que iacturaspiritualis fuerit, tet hactenus sermanes, ut lictismi, tu salubres instructiones in Universitate ct alibi ecasse. Oblatraune, suo, hi ad quosdam haeseripta delata fur si indigne ferantes,immo pro scelere, mel maistabilitate deputantes, quodpacem Iacobitarum videar optasse, aut pro ea scripsisse: Sed libera et ere Iraeber, nιe istud mnquam pudori deputabo, me nune er prius olimsemperetnciliationem ipsorum, etiam in medys litibus, Optavisse. Hre ille. Neque in hoc solus suit Gerson, velum etiam instrunientum publicum uniuersitatis editum
postea anno i qos . existens in Arehiuo Parisiensi cuti nec Alua inficiatur pag. a s. recenset pro nostris Scripsisse christianissimum Regem carorum V , or pra-ειrta subdit Aripserunt alustrissimi, O potentissimi Principes Domini Burgundua,
ς Perrendi ν Iuor mserunt Legatos yc. o magno esse Dominua noster Papa Beneis Oinur,tur tenemar obnixe nempe Benedictus XII l. Schysmaticus, cui Gallia, adhaerebat elim cum esset in Alinoribur canstitutus, σ Legatus in Francia, ad Mura. ηiogim vhιtabat, y Iimibur plurimi . o ιν Principibus ste. Haec ibi, ut videas, quod praemittebam.
heptimo, tot non obstantibus excitatis turbis aduersiis nostr si mox po:
102쪽
sea anno Iclos Universitas eadem Pardiensis in eodem publieo recone illaia: tionis instrumento pauid ante relato eosdem nostros ingeniit commendarυ, non recusauit , alendo: Habernus posbem, ne oculis metoras praemolientissimares don Oudinis Praedicatorum , quis Ecclesiam Vniuersam, σ mxstram Uniurnita rem defructu operum luerum illustramini, o Deo propitis illustrabunt ste. de Iieet re-iserente Alua ibidem quaedam adnecteretur conditio, de iuramento praestari quolibet suscepturo ibidem gradus aut lauream super altero praecedenti. Vniuersitatis decreto seruando, adhuc tamen hanc subsequenter conditionem ἐsbblatam fuisse iussu Alexandri summi Pontificis ad annum i os . notat nuperi Eontana adeundem annam, probatque ex Apostolicis litteris seruatis adhue
in Archiuo ordinis,lt teipsa in praxi hanc coditionem dimissam suisse subino dicat Gerson, tum in eadem epist. ad Collegium Nauarrae dicens, causereor eget Pratres praedicisa se . superinibus luentiam ad huius-ri yra timem is memime, dum pertisa , habuisse, tum p. suorum operum HI. mihi ya in plia epist. Hugis scripta similiter addens : μ ν alias publicatis,indelatis nulla sit erreatis; re. Quemadmodum etiam res pia Capreolus in eadem Prouincia Tolosana stribens postmodum ad annum i r s. eandem immo assertionem de Creatu. in aliqua necet saria inessendo defenditidi alij passim prosecuti sunt . . . auo, tandem ex recitatis hucusque lucideque probatis prudens quili diiudicabit,quam laedat iniusth nostrorum famam idem Alua nodo ex Schysinaticis etiam seu fautoribus Clementis VII. in nos iurgia, satyranque transcribens, tum ex Auctore nimirum libri inscripti de gestis Clementi xv ILaiente eo tempore controuersiae praedictae, Dominianas passar Gadamus, μα- ρο infinita,ne dum inpersmiridatiam in Mais. Ac, mi O iniuri=r, Nprobrjr, to tua μι-s ibur et vitractimibus taceamarro tunc frietas fuissetanquam uno. Dium homnums , et obieetι-em plebis; durauissequerempestatem huiusmod perplurar. a nos , necfri' , 'i eos adium ent cum tamen sex tb loco, viderimus quot primates ac Principes cum Pontifice laborarint pro eisdem tum ex Thoma uessimam o in Historia Anglicana addente, praecept um eiusmfuisse, ne de ea res,vemquam ad Ordinem suum admitterent, subpama capitali, mi post bor, fui madis mi , ,
πώ e, inquit, nullus esset, se eorum Oramem continuare cum tamen cons ei Perenniter in eadem Prouincia perdurasse, tum ex ama.asMirari a νεια.
υν nriseis potius Theophilo cinquit Alua in libetis de retinendo tιtalo imma laea, impraeso coloniae Agrippivae is a. inter alia scandala orta ex praediista controuero referente illud, quod Carolus v I. Francorum Rex dicatur Gmbiamum ia2M- Ερ i copum Ebressensem Ordinis P diearurumst regiam confessarium abdicasei se pepuli aequa tamquam infamem, eo quod Damis de M uesono defessionem verat ac Mereuisse , confirmasseque nu suam se deinceps ex tali Ord ne eluturum aliquem se PGpsιqina confessionibus. Cum tamen oppositum ex reuocatione eiusdem Teca Iata ab eodem Alua nodo . S. a. pag. 633. habeatur, & ex relatis a nobicsexio Iovi mox ante,& idem ipse delaruatus Theophilus Raynaudas in opu si is de iusta, vel iniusta confixione librorum, non pauca stribit, aquae retua dendae cuilibet ex Parisiensium columeliis illatis tunc: vestentatis, a nostro', praeter a nobis praeobseruata, saperabunde sufficerenta se ille et supille resere ,αiam post mortem insignis Martyris in Anglia Thoriae Cantuariensis relatis
103쪽
x Lib. III. Desolutione diis umin similas a prolatis r doctri S.Iλ
innos inrer Parisienser Doctores adhuc disputatum fuisse aras nindutis Thomas idamna vi foret ut scribit Samuel Danielis in vita Enrici II. 8t quemdam Ro- , gerum Normanum e frontissime seripsisse , iuste ob rebellionem in Regem in. itersectum esse; nec minus postea in causa diuortii inter Enri eum VIII.&Ca. itharinam a Pontifice reprobata quampi ures eiusdem Aecademiae Parisiensis Doctores contra Pontificem pro diuortio stetisse . reserentibus Ermundo iCampiano in libello de diuortio , Et Sandero libro I. de Schysmate Anglic no,&alijs: di demum oriandinus primus historicus Societatis lib. et s. ad a num i 7. eiusdem Societatis exscriptum habet probrosum in tam veneradam Societatem Iesu, eiusdem Parisientis Una uersitatis deeretum; ut videas qua ratione de huiusmodi casibus Accademiae Parisiensis suosmet limites transilientis rite scripserit Gabriel Uasquet ad p. p. disp. I 88. c. a. Bd 3. p. disp. e7. c. 3. Parum eurandum de huiusmodi censeris Parisiens bus, siquidem Parissa
multa aliae propo/itiones damnatae fuerunt, qua talem notam mu merabantur. His
proinde aut huiusmodi immeritis infortunijs aptari valeret, quod olim tullianus in Apologetico,siue Chry sostomus Homilia 66.ad Populum, de S
natu Romano resistente proponenti Tiberio Christum, aiebat: Hoe et ipsis nais tintibus dis Uatum es, ne mortali decreto christι praesicaretur diuιnitas ια unus dae emuti, putaretur.
Ad ptimum igitur admisso testimonio Gersonis, etsi lateatur, ut vidimus, se inter legatos aduersus Ioannem de Monte sono fuisse, quid aliud insertur Monte sonum prestitisse discedendo Parisiis, nisi se subduxisse iudicio eorum, quos studio partis N aemulorum experiebatur praeoccupatos alieno, atque in iudicanda ulterius S. Thomae doctrina c antea per Ioannem xxii, Vrba num V, aliosque Pontifices approbata incomperentes iudices a vicebat pquemadmodum satis hucusque ex gestortim serie demonstratum est. Ad secundum consulat, cuicunque placet, in eodem Alua eadem pag. as 2
illud idem publicum instrumentum Rotomagij constriptum, & has in eodem
contradictiones inueniet , circa assumptam ab alius Dominicanis priuata causam Montesoni, mox scilicet reserri, Ex testimonio Fratris Neolai Guians id auum esse in capitulo Generali in Prouincia Tolofana in quodam conuentu, μιαν nomen ignorat , mox ex testimonio Fratris Rιcari Marsa Rotomatosis sie in capitulo Generati de Lugdulumfuse ordiηatum, mox infra, in cap. tioerurali apud Tolosam, mox, in capitulo ProumGalν celibrato apud Fontenaum Pictauia in moe si dualiacea, Et quod magis mirandum est, haec singula tam sibi contraria solum
de auditu unius Frater Ricardus In eodem instrumento testatur p. cum reuer
compertum si nunquam per Capitulum Generale uniuersim ordinem te dictae causae immiscuisset adeo ut cetiam apud Aluam imm morem sui pag. E 3 8 o niueistas ipsa Parisiensis in libro Decretorum sitorum fol. 17. inquens deo
Domnicanis fauentibus Montesono,in hunc modum etata sit, an totus ordo adisnitas ιιι nondum θιmus, & in instrumento reconciliationis celebrato a no Issos leodem Alua fatente pag. a 39. memorauerit solum Fratres Hadriemura deputiura pro Primincia Franci , & Pater Mallet libro de Uiris illustribus domus Sancti Iacobi,supponad solum a tota familiaSancti Iacobi fuisse susceptas defendendas Montes oni asseniones . Et demum data quacunque ex
104쪽
m. De lapprobatione Iruaui H ad Tolosatis'. gr. Il. 7 3
Bostros tunc soIum toties approbatam S. Thomae doctrinam sartam, tectamq; etiam in illa controuersa sicut reuera semper inconcussa permansit, ut vidi. mus 3 tutari iure ac merito voluisse ΘAd tertium, si Decretum illud Romae, vel saltem ὀ Cardinalibus a Roma , no Pontifice delegatis prodijsset uti a Schysmaticis prodi)t Monte soni aD
sertiones, non absoluth sed ut censura notantes oppositas, suisse proscriptas indemni manente adhuc S. Thomae doctrina non immerito diceremus. At Nero non mirum ab illis, in quos tam acriter, ut Schysmaticos, libellum du-PIicem Monte nus evulgarat pro defensione veri Ponti sitis, ex aduerso sententiam minus congruam excepisse, quemadmodum ab eisdem ut vidimus n. vero quoque Pontifici Urbano VI. clut imico in Ecclesiam, reluctando ilia suis epist. cum deploranda fidelium pernicie non parcebatur. Veruntamensi hac alicui non sufficere viderentur, iste si rursus velit intueri, an decori Ordinis nostri,vel Montesoni, praefata Schysmaticorum censura derogarit, legat Pirrhum in Sicilia sacra notitia I. Ecclesiae Catanensis sub num. 3 5. de videbit eundem nostrum Ioannem de Monte sono die i 8. Iulii anno i 39ι ante quem annum a Schysmaticis censura prolata erat institutum subinde suillha Romana Sede Collectorem spoliorum ac iurium spectantium ad Apostolicam Seodem in Regno Siciliae, ut habent etiam Ambrosius de Alta mura, & Fontana de Monte sono praedicto.
Ad quartum similiter si vera serent illa, quae in solo Allia nunc legimus, cui quam minus fidendum veniat,satis tum hὶc tum alibi experti sumus indo-
Ieremus δἰ nos cum praecitato Gersone numero o. per vim s mulorum quorum
eam Paris ensium Antipapae Schysmatico tunc adhaerentium, nostros iu me. rito ea passos esse, non secus ac de iudicio in Divum Chrysolio mum olim aie- .hat Fhotius Codice Is .m quos testes δ Accusatores,VIudices, y omnia eram,
euentusque docuit,quid ex malignitate contingeret. At vere in eo tam dirO,Omniumque miserrimo Ecclesiae Sc laysmate,alia longe potiora peiorave, quam nothia, caeterorum detrimenta fidelium deflenda sunt, quae tamen gemitibus praeitat magis obtegere, quam aperire, premere magis quam promere, plangere ma- Cis, quam pandere, de eaque simul communi temporum ac Primatum Eccleligiose licitate concludere, cum Augustino in psalmum 37. Demalis aquκ erant,
semer manere non poterant, necesse εrat mi decurrerent, neces te erat it dissuerent in D. m suum sc-tandim tamquam aqua daecurrens au nihilum deuenerunt. Et pro Ie piaesertim nostra repeteret, quae in simili omnino, mox ante , quorundam
Parisiensium in nostros persequutione dicebat Alexander IV. in datis ad Episcopum Parisiensem anno Iasa. αuietis turbatores, ac laudabilium operum,quιὲus P ratres Praedicatores Ieruιmer inuigilant, nefarij detractores, illorum amam suscare, ιutcras, y c. ac ium, o Iantium ordinem eorum quasi quoaaam suus in Ecclesta Der re uigorem , fur a leuis retro timporibus pιr Sedem Apostolicam 1 emmter approbatus fracius Maiaerabiles, s Ialices continua facunditate proaMιt, odibiles reduere motit/Iunt, illa auctι creautitate nequi1sima, quod doctrina catholica s salubris praedi.
astrum Franum Deo grati fama aelectabuιη cum timcntibus contimnatur , ac inde in auseat haereticorum pers dia, pio qua i ugnanda miriliter, re omna mode con utandri auri stratres, Privi stinui pugiles Orthodoxae pari, sunt ita vigiles, ct intcnti,
105쪽
De an robation bis crucim, Beata Virginir st Principum Apostolorum. Post antiquissimas doctrinae S. Thomae approbationes diplomatibus, siue
authenticis innixas litteris , inde de antiquis aliis approbationibus agendum est, quae vel reuelarionibus cplitum, Vel approbantium oretenus pronunciatis stbnixae sunt: N primo de cplitum reuelationibus disseremus, tum Crucifixi, Beatae Virginis, & Principum Apostolorum in hac quaest. tum Sanctorum Augustini, de Francisci in sequenti, quas singulas a nobis fictas
esse criminatur Alva, cum tamen verius criminari potuisset Dannem is Rupe rea euius institutum Trithemius habet, sed nos honoris causa reticemus qui, ut T rit hemius Ioquitur , bri u in mimuus ad quemdam carinalem Reaeuistionessuas librum mnum, quas antea praedicere quasi Propheta exorsus, in carcerem a Ministris sui ordinis coniectus erat, ρο inuentus est Spiritus mendax in ore eius. Haec Abbas Trit hemius; praeter alia, quae Papae brochius e Societate passim contra Arturum de Monasterio recenset ac reprobat.
An reprobari disit Historia Diuum Thomam a christo Domino au is : Bene seripsisti de me Thoma.
VIdetur sie 'pon reprobari uni sere Petro de Alua nodo G. g. I. pertiatum. Et primo ex ditanantia Testium, sed Scriptorum, id probare. contendit, quia noster Gabriel Barlethen in sermone de S. Thoma sie Ioquituri etim scripsis et de corpora christi σι. posuit Opar super Altare Nea iste. clarulielmus Pipinus in sermone de eodem San. Thoma post recitatam smilem approbationem Neapoli circa alia opera S. Thomae, subiungit approbationem Cilicii de Corpore c.hristi contigisse Parisijs, dicens: Similis responsio illi factas in conumtu Parisiensi, dum scilicet ea leto ociosacramenti Ataris obtulit e oram, in qua uictum Oincium continebat risuper altare ste. Franciscus Sylvius oratione a. de S. Thoma secernens hanc approbationem Officii de Sacramento Altaris ab altera approbatione aliorum Operum San. Thomae, inquit, Miam Neapoli contigi AE c ei u3 ad perpetuam rei memαriam Useruatur probat, & suPP nit istam de Sacra meto altaris contigisse in ivitate urbe tana, in qua, inquit, ιιιm illud anno Domini I 26 q. stuprumfuit. Michael Plodius lib. r. Col. I sq. cui adhaeret Naharius de scriptis S. Thomae fol. 73. ait, ter approbaram folia D. tunam O. I timae, Parisjs quidem doctrinam de Sacramento, in ciuitate 'ritana, o Teapolitana Doctrinam urι partis summae: Et demum, quod peius est, Bainti ita Fulgo hus lib. I. fol. Ios. 2- ψι, inquit, ideontigis, eum Thamas libram ιηιnι , αιm aduersus Gracorum erroresscripserat, christum oraret, misa moeret,ssquam parte erus ιιινι errauisau. Ex his igitur concludit Alua pag. 468. Veluti illudendo, quomodo remum o iaemo iam Sanctissimi Sacramenti tuis avem cur Dαιον coriagurare in tribus diuertis civitatibur adeo distantibus, pariston 'M-
106쪽
IV. De Approbatis te crucifixi, Deiparae, s Apost. A t. l.
rara , est Neapolitana quomodosecundum aliquor προόauis cruei u e Tractatu mcontia errores Graecorum, secundum alios summam Theologia, secundum quasdam os .l rium Sanctifimi Sacramenti,secundum nonnullor omnia eius opera, st secundum om l nes quaestisnem illa m de ιxistentia accidentium in Eucharistia et Secundb id probare prosequitur ex dissonantia etiam inter Sanctum Uin-l hentium Ferrerium in sermone de S. Thoma, & Divum Antoninum p. 3. hi - storiae titulo 23. cap. 7. s. T. quorum secundus profitetur aperth se ibi loqui
de approbatione sequuta Parisi js occasione exortae controuerfiae inter Pariis senses circa modum existentiae accidentium in Eucharistia , deprimus similiter ut
supponit Atua de eadem occasione Parisiensis dissidij loqui videtur, dum inquit : cum scripsisset super materiam accidentium Sacramenti altaris, in quo illa acci . AEntia existunt, polluith in extremo altaris orans se. Et tamen, ut subiungit Atua. Sanctus Vincentius ibidem affirmat, quod tune dixerit illi Crucifixus, Penescripsi de me Thoma, quam ergo m rcedem accipies Θ Sanctus Antoninus ibi non
dicit Crucifixum illi suisse loquutum, sed visibiliter Christum Dominum stantem super quaternionem ei apparuisse, nec dixisse, Senescripsi MLm , sed: M. ne de hoc corpore mei Sacramenti scripsisti Oe. sicut ab homin in hae mira potest intillitio humanitus d finiri. Sanctus Vincentius assirmat hoc euenisse prope eius obit tum, Beatus autem Antoninus, quod quando erat iuvenis, & legebat Parisiis Sc. Ad conciliationem ergo omnium praedictorum sconcludit Alua pag. q7t )fatendum erit christum Dominum non semesinee bis, sed quinquiessub diuersis form s ac sistis. iii in diu si ciuitatibur aut locis apparuisse, necnon etiam diuersis merbit approbasse optra S.Thoma. Primo tractatum illum de existentia accidentium Parisyrmisibilis rapparendo super Gaternionem. Secundo ostium corporis christi it postmodum ib -
α sulit Sanctus Vincentius in ciuitate Urbetana, etiam misibiliter apparento informa putri sup r libram. Tertio librumscriptum contra eπores Graecorum t intes Hemidetur Antoninus eodem cap. 7. S. II. γ scilicet Neapoli. Garib tertiam parte uia, summae Theologia quam similiter memorat loco citato Dimus Vincentius r. auinto d bnique omnia eius Opera mel Neapolι , mel alibi , t Salmanticenses, unalius Galuan
mo I. libro 3. c. a. Petrus Niger inclypeo Thomsarum,st alj contendunt. Tei tib prosequitur Alua cum Ioanne Launo i in quodam manu scripto ident suadere ex eo quod solum ab anno I 387. quo prodi jt ea magna controuersia Ioannis de Monte no cum Parisiensibus dum venarentur Thom istae approbationes Doctrinae S. Thomae, tunc etiam ista approbatio sequuta Neapoli Producta fuit, non memorata antea in Antiquioribus Historijs Vitae S.Th mae quas saltem plerasque recenset Atua pag. 67 3. sedJolum extracta primum in pubii um) , ut loquitur idem Alua pag. 668 a Sancto Vincentio Ferrerio δε-
tintino, qui peruit circa annum I 2o,st fuit cumtemporaneus Ioanni de Montesno,
immo eludem Regni mei Territer, Alumnus. Inde eandem prosequutus est Divus Antoninus scribens ad annum I 6 3, & inde alij. Non mirum igitur,l ut concludebat iden. Ioannes Launoi, di repetit Alua cum ipso, hane hi itorial de Crucifixo loquente San. Thomae Neapoli etiamsi pia vocetur a Beato Pio V. Piam quidem non tamen veram, sed salsam, & supposumam es te. Quarto tandem, nam loquendo adhuc de altera apparitione Christi Pari-sjs sub sorma pueri super Quinternionem S. Thomae conscriptum de existentia accidentium Sc. quae longe minor quam approbatio Neapolitana suis-
107쪽
s Lib. m. DGlutime ducti innis tuus apprAM u doctrinas.Is.set & ista adhuc Parisiensis apparitio non obtinet cinquit Alua antiquiorem
historiam id attestantem, quam vitam S. Thomae manu striptam existentem in Monasterio Canonicorum Sanctae Crucis Coloni cuius auctor soli quidam Hiimbertus Ordinis Praedicatorum sui Alua supponiυ in cuius postrema parte habente cap. 36. de Miraculis S. Thomae, eisdem verbis fac postea tra scripsit D. Antoninus ubi supra in capite 3 3. per extensum eadem Parisiensis apparitio narratur. Verum sistendo in ista antiquiori Historia tui subsumit Alua pag. q73. recensente hanc unam approbationem non tres doctrinae S. Thomae t non cuiuscunque vel uniuersi m sed solum de materia aeeidentisi, per Apparitionem Christi sub forma Pueri, non per loqui ionem imaginis
Cruei fixi, adhuc, inquam ut ibidem legenti patebit in ista Historia, L.
Ius testu ocularis hoc iuridice attestatus est, sed dumtaxat quidam Frater Marti sdcholaris, ae per ec sequens iumenis, hoc audiuit a quodam incumto alio Fratre Martino Amulgatum est ad alios. Si non operetur igitur Pietas christiana concludit
Alua testimoniam hoc nimu periclitabitur etiam apud S. Thoma Δαρει rimas, ae per consequens haec adhue antiquior Historia Alua se credere', esse illa e piam Bistoriam, de qua egit Summus Ponti sex Pius V. ins a Sulla, quia aliamantia quiorem non inuenit haec, inquam, adhuc antiquior historia Pia utique ut Beato Pio Quinto vocatur non tamen vera reputati poterit, vel debebit. In oppositum tamen est, quod ut loquitur sapientissimus noster Magister Ioannes a S. Thoma disp. I. Prolegomena in I. p. a r. a. s. quartus inodus sacre tauit Ecclesia st summo honor venerata est traditionem istius Historia, statur croci amsuo diuino ores rapta D. Thomae comprobasse, de interiecta recita. tione Historiae, Mirum est, addit, quantum in omnium animi; σω de toti Gildi a Da ιishmus Historia merita3 ye. & mox infra concludit, adia maianualudi in verfideles approbatio hae de D. Thoma Doctrina facta a Christo Domina,
mn nisi inginti tenuritate negaaei aut in dubium reuocaripossit. Respondeo non licere utique amplius sine temeritatis nota negare San.
Thomam a Christo Domino audiuisse Penὸscripsisti deme Threra ut Pia praedi Oa Histolia attestatur, quidquid sit quot vicibus id contigisse dicatur appro batio piae dicta. Tribus enim vicibus euenisse huiusmodi reuelatio, ut videri circumfertur. Prima viee Parisjs, cum S. Thomas quinternum de existentia accidentium sine subiecto in Sacramento ad instantiam Parisiensium stripsit, ει super altare locauit. Secunda vice in Ciuitate Uberiana, cum demandato Vrbani IV. Ponti fieis ossitium Corporis Christi composuerat. Tertia vico Ne apoli,cum postremae parti summae Theologicae non longe ab obitu insudatret, seu, ut addit Biescas dubio 8, cum Neapoli discessurus esset ad Lugdunense Concilium. Et primam quidem & postremam tertiam approbationem manifeste secernit, & ea propolito enarrat Gulielmus Thocus, qui S. Th mam viventem vidit, ει docentem audiuir, ut infra patebit illam quidem iacap. s. vitae S. Thomae, istam vero in cap. G. eiusdem vitae, quemadmodum
apud Bolandum ad diem T. Marti j per extensum legi potest. Idem reperie
Bel nardus Guidonis invita similiter S. Thomae c. aq. ec sequentibusconsuleno us apud eundem Bolandum, qui pa I. Τomo I. Mat iij de eodem Beronaico sic habet, Buxardua δεηιν ex ordine Praedicatorum Epysopus ridensis mGallitia, rimaηm lsa' insuηι- in uia Narbonensi Episcopu/Lodeamsitim
108쪽
it Deremti hamis 33I ut videas hunc quoque Bernardum contem p isuisse cum praedicto Gulielmo Thoeo tempore Canonitationi : Sanm: promotae ab eodem Thoeo, 8r sequutae anno x 3 13.Post istos sere eis. ibis utramque distinguit ac describit Divus Antoninus sequenti sareuisi ad annum 3443 , primam quidem p. 3. historiae titulo 23. cap. T. S. ternam vero seu tertiam infra in eodem cap. I. II. vi Iegenti parebit, i caeteri posteriores qui id attigerunt) utramque ad miniis recogno- , ut nouissime etiam Ioannes S. Thoma ubi supra perpendit. De se, aurem, sed intermedia, primus quem ego viderim scripsit Divus Vin. 1 Ferrerius florens quidem post Thoeum & Bernardum,sed ante Divum'. inum, scilicet ad annum Issis: Hie enim Divus Uincentius in sermone S. Inivinae, praemisia ordine dignitatis illa, quae tempore postrema suit, sci- Iicei revelatione facta Neapoli , cum inquit Beatus Thomasscribebar himan ριπι-σc. qa m non perfecit morte prauentura, de secunda deinde loqui visus est ira iisdens : Irim d. O iis corporis christi, quod de mandata Dem. ni Papa ordina- me, vincompleto liuerums per altare posuit,s ipso orante christus informa Pueri supιν Iaraumse riguit dicens, quod illa ordinatio erat sancta st bona, quantum inteluctus ruinamarposset comprehendere. Similiter latente Alua nodo I 7. S. I. pag. 73 3 In antiqua vita S. Thomae existente in Monasterio Sancti Sa Iuatoris vltraie- , de hae sic habetur: legitur etiam quod cum rogatus fecisset libellum de Sacramentorii inposuit super altare orans scis audiuit moeem d censem sibi: Thoma Deo di. iam, inam, quem demefecisti,secure manifesta, quia quidquid ibi dictum est, vindmoad Spiritu Sancto, qui tecum est, dictum est, is n- melius in hoc Munia dicerc. νδιν. Haemidis, y audivit. Angestans quidam Frater Sanctus nomine Sιletis. Sie Alua transcribit. Cum vero, ut bene perpendit Franciscus Sylvius Ora a ione secunda de S. Thoma, O ium illud anno Domini I as in ciuitate Urbet afferiptum funis, bi tunc u oris Theologiam publice profitebatur Thomas, in ιius
invitanassιur accidisse miracμlum corporalir sanguine tincti, Hine, ut reor, intulit inriduis noster lib. r. Columna I Iq. hanc alteram etiam Urbeuetanam appro is Bationem, & cum Plodio Naetarius in opust. de scriptis S. Thomae fol. 71.d cens, initiis micibus in locis,temporibustae diuer,ir Angelici Doctoris Doctrinam f. sis christo Domino approbatam. Et ommissis alijs, nuperrime noster Gonet Caraone G. de Laudibus S. Thomae simul has praedictas tres Christi attestationes
designaris praedictis distinctis urbibus, Parisiensi , Vtbeuetana, &Neapoli.
tana confirmat. Non negarim tamen ipse, nec, ut reor, alij negabunt, Nea Perianum miraculum velut insignius ac celebrius vr uetano vel Parisiensii licet illa alia non excludendo frequentius etiam ab extraneis Scriptoribus commemorari,inter quos etiam Robertus Camciolus de Licio ordinis Mino.
xum Epistopus Aquulae sermone de S.Thoma impressis postea Antuopiae annos o sic habet: dum S. Thomas in conuenta Ne itano tertiam partem scriberet, motio quadam ad orandum , scur consereuerat, ad Erelestiam in cavella Sancti Nisalvii, dum ibi oraret anta imagimem crucifixi, Frater Domi meus vi caserta conis aversus, qui eras Sacrista , mr inique magna deuotionis,osanctitatis inanctum Do- - eunosus Aseruos vidit ipsum miso modo ita orationesuspensum, θωτου et aurea, s uiuitque a crucifixi imagine procedere morem dicent sibi. Thoma
Hόρ stantibus, ut dixi, quidquid sit de illa peculiari
109쪽
8 Lib.m. Desolutis duct-- inlineulas avraltat et doctrino LTE dissicultate, an duabus vel tribus vicibus id euenerit &c, sat erit nobis absoluyth pon licet e sine temeritatis nota negare D. Thomam dum ultimam partem
summae deduceret ab imagine Crucifixi de suis operibus Neapoli audiuisse zme scripsisti de nae Thoma. Et primo, id stabilitur demoliendo praeeipuum standamentum suspieionis
aduersariorum, perperam supponentium hanc reuelationem, sed approbatio in nem non nisi ab anno I 387. quo contigit controuersia Ioannis nostri do Non te sono eum Parisiensibus auditam esse. Constat etenim Gulielmum Τh cum in Processu CanoniZationis S. Thoma cap 7. attestari, semιdige Fratrem Thomamscriιιntem super librum deoneratisne, ct corruption , quod credit fuisse mitiamum opus suum in Philosophia, s audituit eum tetentιm se. Consequenter, eum S. Thomas obierit anno I 27 q, constat hunc Thocum florere caepisse ad mindsad finem eiusdem saeculi, anth annum I 3oo, desine dubio scripsisse ad minus ante annum I 3 2 3, quo anno postea sequuta est Canonizatio eiusdem S. Thoniae. At hic ipse Gulielmus Thocus ut mox antea praerangebamus 3 invita S. Thomae, quae etiam apud Bolandum legitur, ne dum cap. s. per extensum enarrat apparitionem c hristi Parisijs approbantis Quinternum scriptum S. Thomae, ad quodprodigium intuendum, inquit, priorem conuentus di plures alios
Fratres, isti, quilus reuelatum erat hoc mirabileero tesιmonio , Dotauerunt,qui evenisu.
res iiderunt, y pluribus a*s retulerunt , inter quos fuit Pater Martinus schola de Prouincia Hispania, verum etiam cap. s. describit alteram approbationem
Crucifixi Neapoli dicentis, Ζιηe 'iustissime Thoma, addito in testem ocula. rem ejusdem miraculi Frat ς Domini eo de Caleria tunc speristaeonuentus,
eum circumstantia temporis, illis diebus T omas scribibat tretiam parum s. m ma de christi passione, in Resum itione, Ist quam δι ripturam palum seripsit in De quo Beato Dominico legendus nuper Fontana in monum mis ste. ad annua iro. cum BZcui o&c. Longe igitur ante annum i 387. quo Montesoni controueisia exorta fuit haec mirabilis Historia agnoscebatur. Idem dicas deo Bel nardo Guidonis, quem similiter floruisse vidimus ex Bolando circa annum 323. quo S. Thomas Sanctorum numero adscriptus est 3 & tamen eandem Hilloriam & iste habet ac Thocus, ut notat etiam Bolandus ad cap. s. Thocilittera A. scilicet ne dum cap. 2 q. habet apparitionem Christi Parisiis, ut patet ex dicti Capitis Titulo apud Bolandum cundem, verum etiam idem Besenaicus enarrai Miraculum Crucifixi Neapoli ex testimonio Dominici de Caserta, quemadmodum animaduertit Bolandus ibidem. Iterum igitur ex
duobus contestibus, hisque fide dignissimis, altero quidem Episcopo, altero
etiam mirabili asparitione S. Thomae decorato, ut ad eius vitam cap. I. ite 'rtini Bolandus ac monuit, ex his inquam duobus conuincuntur Alva, S Launoi fallitatis manifestae, immo importatae calumniae Dominieanis, quod solum ab anno a 38 s. antea ignotam Historiam ipsi de suo cerebro fabricarint.
Secundo inde his bene visis ac rite perpensis a B. Pio v. post quam simul
viderat iam diu indicatam huius miraculi approbationem in Bulla Urbani Rhac de causa apsellantis B. Thomae doctrinam benedictamyc. non mirum, inquam, postea B. Pium V. in sua Bulla Generali ad totam Ecclesiam incipiente, λ irabilia Lius, inter alia, ccncessiste etiam indulgentiam visitantibus δει πιε in Ecclesia d. mmmici mapAιι istum i ut summus Pontifex loquitur
110쪽
ser premis Angelici Doctrina Saluatoris crucisiei dire sicuti pia testatur historia; mira. biliter probata fuit. En approbatior ex quibus verbis sic nobis liceat ratioeinari, quandocumque A postoliea Sedes aliquod miraculum alicuius Sancti in Particulari recognoscit, ut notum, & reeipit, immo ex eiusdem miraculi veri. tate concedit indulgentiam alicui immagini,vel sacello, in quo illud contigis. 'se supponit neque alioquin Ecclesia declarat posse etiam oppositum dictae
historiae vel asertionis sine censura teneri tunc non nisi pro sebo cum temeritatis nota licebit asserere praesertim priuato salsum esse miraculum, seu historiae de eodem miraculo negare veritatem, aliter nimis temere pleraque huiusmodi miracula negarentur. Sed Apostolica Sedes id egit in proposito re-ccgra ostens expia historia ut iam adduximus θ huius miraculi veritatem, Scapprobando pronuncians,in eo altari Scriptoris Angelici doctrinam Saluatoris cru-eoxiore miraAlitir probatam sisere, immo ex eiusdem miraculi veritate concedens eidem Altari indulgentiam, uti iam vidimus . Nonnisi igitur cum temeritatis nota licebit alicui priuato praesertim negare miraculum, seu historiae
Tertio quia ut omnes modo Scholastici Doctores conueniunt, Screpetit adhaerenseat eris etiam Cardinalis de Lugo assumptus e societate, disp. 2 o.
de fidos ess 3. num. 96. Timeritatis censuram miretur, oui negat historias pias com
misiter ab Ecclesia 1eceptas o prepostas. Sed haec apposite pia historia ut a B. Pio V. vocabatur & de qua nos loquimur iam communiter ab Ecclesia recepta est di proposita,cum uti&Alua satetur ac loquitur, hoc eodem nodo 6. S.
1. pag. 663. praeter Breuiarium ordinis praedicatorum, etiam in communi Treuiaris Romano in secunda Iectione secundi noeiarni ad finem contineatur hae reuelario, mi Palum seu approbatio, sic. Neapoli cum ad immaginem crucifixi mehementi, s aret, hanc evocem audivit. Bene scripsistι de me Thema iste. ergo iam temeritatis
censuram meretur, qui hanc ipsam piam historiam de qua nos loquimur ausus fuerit abnegare. Quarto omisso, quod resert Angelus Roca in libello de Bibliotheca Uati. cana, de de operibus Sixti V. pag. a 3c, scilicet Sixtum V. Publicam contenationem in Bibliotheca Vaticana voluisse depingi D. Thomam cum S. Hie- Tonymo, sinistra manu Ecclesam gestantem, dextera vero, qua scripsit, mannum luminis splendorem in eam ipsam Eccletiam immitentem, cum hac i scrip tione, S. Thoma de christoscripta a christo crucifixo probantur, hoc, inquam, Q sso, seu vix praelibato, subnecto geminas alias Ballas Summi Pontificis QIe mentis VII l. in quarum prima de S. Thoma sic loquitur: cuius doctriuallantum fuit tributum, ut christianae eruditionis sua diuinum etiam illud habeat testi , monium : Bene deme Thoma scripsisti: In secunda eiusdem S. Thomae librreum m- gentemnam rum laudans,uniuertim de eisdem, ita concludit, ct quos deinde eam. Ieriptos expressa christι Domina ioce comprobator audiuit . Euge, iam vides hic do Zabiblutis hisce Summis Pontificis verbis dici non posse, quod de Pio U.ausu.giendo Alua dicebat, Pontifice e remittιre dumtaxat pietatι historia lyc. non , anquam, in praesenti praesertim,id dici potest, cum absolute hic Summus Pontifex, non semel sed iterum, totum id allerendo& proponendo pronunciet, ut verum, quod in proposito praedicta historia referebat, & ex quo eandem iam Pius V. approbarat ut piam. Constat autem haudquaquampos Ie ab in-- genti