장음표시 사용
91쪽
Grauarer nimis, lectoremque taederet, si praeter tot veteres, quos praeterivi, congerere vltrb subsequentes Doctores, innumerosque recentes in propositu cogitarem. Sat est nee vltro Aluael leuisse negare extare Tolosae usque ad haec tempora in Conuentu Praedicatorum , iuxta praeeitata etiam apud Bolandum exscripta autographum, ne dum prioris,sed etiam posterioris secundae Bullae Pontificis Urbani V. ex quo Autographo, inquit Alva eodem hoc nodo I. g.
I. pag. mihi aσς, diligentias exquisitar per interpositas personat , peruenit ad manus meas transumptam authemicum . D. D. Da e de Fraa doctore canonico Arehidiacono Metrapolitan Ecelesia Tolosana re aeario Ganerali illide Deillo Archiepiscopali munitum , ct . Secretaris Du Tiste authori buum σι. in quo exisse riptae reuera extant eodem modo, ac leguntur apud Bolandum & nostros,
per extensum ambae Urbani v. Pontificis Bullae ν & demum speciatim hane secundam Bullam eodem modo se habentem omnino de recenti transcribit Illustri A. ac Reuerendi A. D. D. Reginaldus Lucarinus Episcopus Ciuitatis Plebis, antea Sacri Palatii Magister, in suo Manuali Thomisti eo in sine se dicens . Sulla Vrbani Rex codice Archiuij ιιcani , postquam ibi auctor ba , Ada oualis propriss oculis eam et id ret, relegisset, ad verιum transcripta. Quis igitur poterat amplius cum soIo Alua de veritate eiusdem Bullae, vel proterviendo ambigere, aut dubitare quid ultro remanet, nisi ut eiusdem Aluae tam libere fabulantis veriusve somniantis phantasmata potius, quam argumenta, praenitente aded hucusque dictorum luce dissipanda soluantur EAd primum igitur, salsum est Monte sonum primum omnium eam Bullania Vibani V .memorasse,cum eam simul cum priori Bulla suis opusculis de trans latione inseruerint, tum Raymodus Ugonis, tum alter auctor Codicis vaticani, tum aliji salsum insuper est Montes num non exhibuisse integram Ballam; licet enim eam forte non exhibuerit in prima sua defensione Parisijs coram
Parisiensibus, a quibus velut iudicibus ineompetentibus in dijudicanda doctrina S. Thomae iam approbata a Ioanne XXII. & Vrbano U. appellaret tendebar, attamen apud Summum Pontificem Romae coram D. D. Cardinaliabus dubium non est eandem ex integro a Montesonosuisse productam, adeo ut etiam Alua pag. 237. tandem id negare non audeat, dicens: si autem Mon. t6-us praesentaverit Summo Pontifici in con floris cardinalium integram Budam Vrbam auisti se. mihi ineunitum est, quia tractatus ipsis Ioannis de Montesam inuenirι non potui. Hinc, si vere adsunt in Apologia Parisiensium ea verba,no afuisse ιxhibitam Fullam Papaeste. vi resert Atua funiculo I. pag. i 8. c quae t
men in Apologia Parisiensi impressa ad snem Magistri sententiarum non leoguntur hoc, inquam , dato procedunt expresse de prima defensione Monte-ioni Parisjs, dum inde ad hunc sensum ibidem opportune concluditur,- non debuisse dictumpraesum impediti, scilicet Parisijs , non vero procedunt de se cunda defensione Romae, de qua in Apologia imp esia, ut supra, idem Auctor
Parisiensis in obiectionibus circa tertium Articulum prosequitur sic: adhean dam obiectionem Respondetur quod ex praevicta Bulla Domini Urbani σc. Muatia quacunqNe Iιιtera authentica ise. En non audet amplius negate Bullam Rome lialtem authentice sui sie productam . in id vero mirum Ioannem Thomae, aut
Raphaelem de Pornasio, aut huiusmodi paucos aliquos consess.s esk si vera Alua recenset se non legisse Bullam eandem ρ veluti non adsint adhuc in diu, . . urio Diuii Zod by Co e
92쪽
rae, quas non pauci h Maaistris adhuc non viderunt c sicut nec Augustinus via derat sanctiones Concilii Nissent, ut ipse latetur epist. IIo. nec tamen eas extare aut veras esse prudens aliquis dubitabit.Quid mirum Ioannem de Montenigro,Vel Ioannem alterum de Turrecremata, non sanE tractantes de desen sone vel approbatione doctrinae San. Thomae, licet in suis operibus eandem laudent, ac sequantur, idcirco non memini se e praedictat Bullae seeundae Urbani , quemadmodum nec meminerunt prioris quam tamen a a noscit Atua , in eaque commendatam simul doctrinam S. Thomae concedit immo nec nieminerunt Bullae Ioannis XXII. reserentis inter Caelites S. Thomam, eiusdemque approbantis Doctri nam ὸ Cur non sufficit tot reliquos alios, etiam anterio. res, praedicis Bullae Urbani mentionem congruam per seriem temporum ea misque coneordem ad inuicem habuisse ξ Cur plerisque silentibus magis priorem Bullam Urbani quam posteriorem, Ut Alua ipse concedit pag. a 78, hoc nolia obstante illam primam Alua contendit veram esse, salsamque secundam, eum potius oppositum penes eundem Aluanae negati uis hic arguentem hinc deducere debuisset Ad secundum , cum certo constaret, successuque temporum iam traderetur Vibanum Potificem in Bulla ad Tolosanos S. Thomae approbasse doctrinam, quid inde mirandum, si vetustiores praesertim in exprimendo quod notum erat quinam hic numero Vrbanus suisset, Se aliqui posteriorum subinde in ve .stigando hoc eodem velut in re minoris momenti non tam sollicitos se pratis Merunt ρ quid rursus si transcriptoris vel incuria Typographi, in nomino urbaniv, loco prioris Puncti aut posterioris, parvula apposita litterat. δε. mim est nomen Vrbani IU, vel VI.pro U. cu tamen omnes conuenire sit satis,
illum Pontificem inter Urbanos suisse, qui in Bulla Canonica sic enim legi debet Bariette, να canonitationis, ut perperam quidam ex ly Canon: abbreuiato mutarunt transmissa ad Tolosanos cum translatione Corporis San. Thomae
eiusdem S. Thomae doctrinam tamquam meridicamseu benediisam, st catholicam sectari ae totis miribus ampliari praecepit, uti Nin quam plurimis alijs aliorum Pontificum Bullis passim solitis recitari in Veterum Scriptorum libris non
semel hanc numeri varietatem contingere compertum est: &alioquin etiam Corporis S. Thomae translatio Tolosam sub dubio reponeretur eadem ratio isne qua dubitat Alua de Bulla quia praedictae translationis auctorem Pontitificem ijdem recitati ab Alua nuncupant Urbanum indeterminate, & vage,alij urbanum Quartum, alij urbanum Sextum,&alij Quintum, ut reuera suit, nec tamen Alua, vel alius hucusque unquam, de translatione dubitauit. Sed denique lector, obsecro, videas prae alijs Gabrielem Barleten quem prae caeteris irridebat obi jeiensis di mendum indicatum typographi deprehendes, dum in editione Veneta loco recitato sic legitur. Tertis per ste. Visama IV. I. Epist.
comitati ciris dic. quis horum verborum sensus ξ quis non agnoscit erratum typographi, semet, vel auctore, vel correctore tacente, prodentis ξAd tertium, quidquid sit de minimo mendo consimili apud unicum Aluam ponente diem 3 o. Augusti pro χχ eiusdem Mensis, certum est omnes, qui nedum memorant Bullam ut Aluare Σὰ sed exscribunt ex integro Bullam, Gue nostros, siue cauancor, quos recitauimus , unanimi consensu conuenisse in
93쪽
exseribendo eandem velut datam Ir. Lalindiu Septem is Pontiscatur 'annos, qui reuera fuit annus I 368 , cum antea die II. Februarii eiusdem anni apud Italos inchoantes a Ianuario γ anni vero I 3 57. apud Gallos inchoantes annum a Paschate ) depositum fuisset Corpus S. Thomae in Conuentu Fundensi Ordinis Praedicatorum, quemadmodum ex Autographo Raymondi,& Vaticani simul,&Bolandi protulimus. Et hoc dumtaxat, di nihil aliud, Lectio illa
quinta recitata in Obiectione ex antiquo Dominicano Breuiario intendebat , tametsi uno solum mutato numero ut nimis facile sita Typographis aut tra- scriptoribus pro 67, positum esset 77, ac subinde in Lectione se, pro anno translationis Tolosam i 36ς, positum esset similiter I 37s , etiam Alua fate te pag. 27q in alis antiquo Breuiario transut em factam reserri anno r3 5ς; pro quo anno deinde cur modo in Breuiario nostro dicatur eadem translatio facta anno i 368, satis mox ante iam diximus ,& supputationem utramque sub sistere in diuerso tith Gallorum aut Italorum cum Bolando abbunde, ut arbiis tror, piaedeclaratum est; nec aliud restat, nisi Vt incogitantiam Αluae iterum
corrigamus,qui planc non vidit ex ista si quε esset, aut quam ipsi preclusimus
contradictione apparente in tempore translationis Corporis Sancti Thomae translationem potius ipsam c quam certe Alua non negat non vero Ballat
Urbani s quam solam impetere conabatur sub dubio fore vel contra ipsum in ist a hypothesi reponendam. Ad quartum, vidimus iam ex oeulari testimonio Lucarini Episcopi, Romae
seribentis, extare similiter Romae in Archivo Vaticani Bullam eandem Urbani Quinti incipientem, laudabilis Deus, ut ipse integram ex eodem Archivo transcribit , non vero transcribit Odericus Ra inaldus, quia breue dumtaxat com maiam Annalium Ecclesiae se scribere etiam in operis titulo profitebatur , neque propterea tenebatur simul cum laudata breuissime translatione Corporis S.Thomae Tolosam, ex ordinatione Apostolica, ct molantate ictini Papa, ut ipse loquitur, expressius siue prolixius quam in his verbis indieauerat ulterius eandem ordinationem seu Bullam intexere, satis iam in Blo. uio a se antea visam ex integro recitati, quemadmodum eadem ratione praeterluit exprimere alteram priorem Bullam Urbani incipientem,comfur,quam tamen & Alua veram esse cognoscit. Sed ad quid hic plura verba consumiamus dum haec omnia pro editione parata essent, . ad manus meas delatus est Iiber nostri Magistri Fontanae inscriptus, Epinιciosura S. Thoma, in quo pag. . post exscriptam ex integro eandem Urbani Bullam haec authetica attest rio lubijcitur. Ego infrascriptus side atis, o artestor, qualiter prHenssumptum
a,nhιU Vaticani Prest diaco Q digilia. i. Ad quintum, cum Alua iam fateatur pag. a 37. Jetractatur ipsos Ioannis de Aeninsono insunπε non potuiste, imprudens propterea ariolatur, dum suspicatur sic illam clausulam a Montes ono suisse productavi, qui potius integram sallam , uti nunc legitur, etiam tum Romae, & nunc extantem, protulit se coram Pontifice censendus est;ex qua deinde de more eorum,qui obiectiones aduerinsanorum comi a se factas in compendium restringere consueuerunt, aucto Apoth
94쪽
quast. m. De Approbatione 'boι V. ad Tolosanor. Ar. l. G ῖApologiae Parisensissensum potius Bullae quam verba contra se producte
recensebat dieens. quod opponitur huic nostro tertio A. est , quod D,minue
Vilantis Papa Gintus pir eius fullam Vniuersitati study TMOsanistri ' ,- oluit eiusAm Sancti Doctrinam tanquam benedieλam ct catholicam seqM, ct teneri ά chH- sic lis , repudiosis, re eam pro miribus ampliari. Sic ille. Vbi nam quaeso hic Parisiensis professus est in haec verba Pontificem loquutuni esse, Volumus t e. vel dixit saltem se ex eiusdem Bulla illa verba exscripsisse Puti alioquin iuxta
intentum Aluae dieere debuisset, cum tame potius in persona tertia de Pontifice loquens ac restringendo solummodo eorundem verborum sensium, & reo
ferendo sic dicat, voluit ei si immo ne dum illud verbumsequi insensu palsuoc quod plane in hoc sensu Sapientissimus Pontifex non protulisset nimis barbare vitii pauit, verum etiam loco illius Pronominis, quo singulos antea de si gnatos in Epigraphe litterae idem Pontifex alloquebatur, Parisiensis in tertia persona reii ringens apposuit de suo illa verba, a christicolis, o sudiosis. Quis igitur dicat,cla usulam istam Iuliae, prout adducitur ab isto Parisiensi, esse illam
ιrum o legitimam magis,quam pro ut adducitur a Veterioribus,& tecentioribus, ex traneis simul ac nostris, quos antὶ reserebamus λ & tamen sie dicere non erubescit Alua pag. 277. nec sui memor nec conscius consequentiae, qua
- inde fit saltem etiam Bullam secundam Urbani ream es o legitimam, quod ipse negabat si clausula ista in eadem posteriori Bulla contenta c non vero etiam quoad sensum in alia Bulla priori erast legitima est, ut in praesenti contendit. Vide quo tandem breuia adeo mentientis vestigia deducant. de, ut alter aiebat, quomodo mendax sese velut alter Scorpius silomet veneno sieseriat.
Ad statum,nego illa verba cit D.Thema doctrinam sectarentar die. non con .gruere Archiuiscopo, o cancellaris,eo quodpudentet non essent,numquid enim Do .ctores in Cathedris, & Pastores in templis instruendo Auditores ac Populos sacram doctrinam Doctorum sequi necesse non est de numquid ultro subiuncta particula leamque studιatistatis miribus ambare non proximius tangebat eos. dem vel supremos in Diocat si Doctores, qui licet discend. e alterius doctrinae non indigerent, possent tamen studentibus reliquis quo ad speculabilia praesertim, di Laicis quoad moralia saltem, eandem pro Doctoris Pastorisve munere suadere sectandam, ac ita totis mitibus ampliare t Apage, Pudet me nugia his AIuae adeo puerilibus, Ninfantilibus, immorari.
Ad septimum lepida sane illa fabella eli, quam nec Lucianus in nos, etsi tam impius in Christianos, effingere cogitasset. Quis enim nescit, de more Curiae Romanae, in uno simpIici Pergamineo solio, non geminato, etsi peram' Plo, exarari solere Diplomatas quis rursus in fronte non vidit similem prolixam Epigraphen ut illa erat) consueuisse describi e quis non Iegit hunc solum titulum Bullae prioris Urbani P. fuisse cuti & Alua transcribit pag. 27o. .
t Vrbanar Episcopus Sermus Scruorum Dei, adleuasnam rei inemoriam quis infici aisi bitur eandem priorem Bulum expeditam cui vidimus, di ex eiusdem contextu dignoscitur pro recuperandis Corpore, & Capite S.Thomae E partibus Canie pMaiae Bec. non potuis te proinde Tolosenis inscribi e quis non perpendit priorem datam sub die IT Iunij, posteriorem vero eodem anno sub die χχ.Augu-
95쪽
tempori antet ori, quo in Campania adhue eaput s. Thomae eum Corpore detinebatur, istam vero posteriori tempori, quo delatum apud Pontificem de ordini Praedicatorum concessum subinde eiusdem iussu Pontificis eodem anno transferri Tolosam inceptum est ὸ Quis non recolit oculares eon testes eodem tempore translationis scribentes, utra rq aedistinctam Ballam nec occultata priori, ut imponit Alua scriptis suis inseruisse, Si evulgasse; quem admodum monumenta adhuc vetustissima manent, nedum Tolosae, Mediolani, & alibi, verum & Romae in Bibliotheca Vaticana, pro ut Bolandus exindea exscribens, ac singula imprimens de recenti testatur λ quis ultro non miratur Aluam non recordari,quod infra recognoscit ac confitetur, etiam Clemetem VlII. sub eodem anno Isos ,&eadem die a a. Decembris, duas Apostolicas litteras de eode Patronatu S.Thomae pro Urbe Neapolitana expedivit se,alte ram ad Deputatos Ciuitatis, alteram ad ProRegem, Sisimiliter Alexandrum.
VII. eodem anno I 66o, & eadem die 7. Augusti, de eadem materia lan seni j εt Augustini doctrina,scripsisse duas epitiolas Apostolicas,alteram ad Rectorem Vniuersitatis, alteram ad Decanum caeterosque Magistros quis itaque Δ.hulam, quam de suo dumtaxat cerebro peperisse profitetur Alva, de exarata nimirum a nostris in eodem solio prioris Bulla a tergo, sub eadem epigraphe, secunda Bulla Urbani, ex perpensis hucusque non ridet, non auersatur, ac uno
Ad octavum tandem, si semel verum est Dauidem Romaeum in eo libro qui
praesto non adest illa scripsisse, ut Alua recenset, qui non semel, immo frequentissimh, falsa retulisse conuincitur hoc dato,inquam,concedimus ea veris ba Vrbani in neutra Bulla priori aut posteriori reperiri, verum incumbebae 'Aluae probare squod nulli bi praeitat cadem verba non potuisse oreremis coisiam Cardinalibus ab eodem Pontifice pronunciari, quem alioquin constat
c praeter scripta in duabus praedictis Bullis eximi E eandem S. Thomae doctrinam repetitis vicibus commendasse,ium ex laudato Codice Vatieani narrante Pontificem in concedendo etiam Capite S. Thomae Magistro Generali oris dinis haec protulisse, em inquπVrbanus, tibi tuaque ordini reddidi corpus, ct rursuripsius tibi caput, cavis m,quovumωgaesphilamum, Apostolica auctoritate concedo, In nomine Patris st Filν, Spiritus Sancti,tum ex eodem Codice praemittente mox anue: ubi de concilio Vrban V. raram cardinatibus cte. exortus estsermosi si icaci sermone comprobatur, quod S. Doctor torum solemnitatis corporis Christi osis 'ciam sub Vrbano IV. eompo sit: quod non tam humano ingenio , quam diuina inspiratione ictam cclamantibus omnibus M.tum ex supra relato autographo Ray
mundi cap. 3. de eodem Pontifice mandante deferri corpus Tolos,m ob ibi' recentem et Mursitalam,quam, inquit Pontifex,molo fundari in doctrina solida, Iuma isturr Sancti, de in concedendo brachium eiusdem dexterum Parili)s, inquit urbanus, tot o tanta Sancto illo brachioscri strat, tum paulo ante in eo. dem capite 3. sic habetur: in addidit Dominus Papa , quod B. Tham, sintularem
gratiam habuit inscribendo σι. qui etiam illud capitulum Farn Maretha de relebratione Mistarum, exposuerat, quod a umpore quidem ipsius 'S. Nonne catinistae pntra in re s secure legere potuerunt, tamen communiter noste a te, ac si diceret quod Roα inaus exinde videtur intellexisse hoc pro exemplo adducens, tantum unum
96쪽
yi aedicta doctrina s. Thomae reeederet. Haec dixi tantummodo, ne Romaeus in hoc salsarii nomine ab Alua conuictus esse dicatur, si ut dixi id de Urbano V. reserebat, quod de Innocentio facilius intelligere potuisset, cum tamen Alua ipse in hoc eodem nodo 3. S. I. econuerso sit manifeste conuictus inter catera etiam salso retulisse Uenerabilem Porrectam nostrum in proloquio deal tussim τί isti .e,velut post recitatam hanc Urbani Ballam, ad mar ginem apponentem: scripta D. Thomamocantur Des opera st non Despeciali Dei infusioner Uecta, quod elogium, inquit Atua , neque in Euhia mera , neque in Esax Iani et inuenitur. Sed salso, ut aiebam, haec Alua retillisse conuincitur, dum ista verba in margine Pore ista ponit, non ad Bullam Vrbani, sed verius ad Ba Iam Ioannis XXII , ut legenti patebit, in qua re ipsa inueniri eadem verba videbis. Non igitur Aluae relationibus amplius fidendum esse iam constat.
Gam falso ex viret Atua euentum causae nobi Ioannis de Montesonatam Parisi Uibus, me inde eidem ac nostris impeneret praedicta Bullae commentum. Idetur Atuae, tum nodo 3. S. I, tum nodo s. S. 2. adeo infeliciter cessisse eausam Monte soni cum Parisiensibus, ut eiusdem euentum non semel amplificet, iactet, ac repetat pro aucupanda nimirum aliqua verisimilitudinis
specie his , quae de conficta a nostris praedicta Bulla Pontificis fabulaba. tur. Et primo pagina 2 ex Ioanne Gersone recenset Ioannem de Monte-isono post suam primam de sensionem Parisijs anno I 387, praelsum mandatoae eensuris Accademiae Parisiensis, pollicitum sulae ea, quae dixerat , infra tria ιu 1 antrariare: sed ut prosequitur Gerson Iudaei Messiam, Aicturum Truones, ill , ιν ostriduum expectamus. Non mirum igitur c sub inseri ob ijciens eunde uti Ioannem de Montes o aufugientem Parisijs, tot turbas pqstmodum excitasse damnifieas ordini Praedicatorum, Squae ipse labiungit, non immerito successisse. Secundo ad hoc producit pag. 211 idem Alua quoddam publicum instrv. mentum Rotomagij celebratum die a 3.Aprilis I 389 per publicum Notarium
G. Gualterium coram doctore Mattheo Anequetit Iudice Apostolico deputato in hac parte per Dominum Papam Clementem VII.&c, in quo publico in-s iumento nunc existente in Archivo Parisijs, quidam Frater Ricardus Maria Ordinis Praedicatorum Couentus Rotomagensis sponte latetur,tunc in Capitula Generalis Ordinis impositam fuisse contributionem super capita Fratrui Pro agenda causa Romae inde sensionem Ioannis de Monte sono aduersus Pa-l xistentes , indictis etiam communibus precibus in Ordine pro causa eadem &deputatis selectis decem Magistris defensioni eiusdem, quia dicebatur, ut loquitur ille Frater Ricardus, quod de propositionibus illis de Montesno erant aliqua, quae erant de doctrina S. Thomae. Non mirum igitur iterum, ut concludit Alva, tam anxie Ordinem Pridicatorum in hac causa velut communi, & ne dum pri- data , Ia bora se , mi tota re is in capiιe s ιn membris facta fuιrit sub tributo. . Tertio hi s non obstantibus, ut prosequitur pagina acti,adhuc existιt instrumentum amrinticum in Archivo mniuersitatis Parisensit, cuius titulus est. S ntentia
97쪽
rat, ut in titulo dicitur', permidinem seisivini Prien ensem, Lemara.-rieat Sanctἰ Sixtiin AEmilium inali Sancti Eus L missisterον Sancta Roman et Beelsae cardinatis, Iudices, fommissaria per sanct simum m christo Patrem, in Domia uis nostrum Climent m diuina prouidentiam Papam , ea emel ea sis, Myambus i. fascripti 'ecialiter depurator re. pessim h igitur religio Praedieatomun , Mos resono obstricta, causa cecidit cum Montesono . . , Quarto iterum infra idem Arua nodos. S. 2.4 pag. 3 s. addit eodem tem p recontrouersiae, etiam intermedio inter primum decretum Parisiense, M postremam sententiam Alienionesem, plures Dominica nos fuisse eoactos Parisijsretfactate propositiones Ioannis de Montes ima se pro illo defensas,i ter quos nuncupat Ioannem Adae retractantem anno I 389. die Σό. Augusti coram uniuersitate, Ioannem Thomae anno I 388 die 2 r. Martis, Ioanne Nicolais anno i 3so. die I 3 Septem5ris, ae prae caeteris Guillelmu Ebroicensem Episeopum ex ordine Praedicatorum assumptum, ec Consessarium ivno
Regis Carolivi, reuocante anno i 388aela et 7. Februarij in Palatio Raegis& . Apparet igitur, ut ipse intendit & infert, undequaque infelicissime utiquGhanc causam ordini Praedicatorum tune contigiste, adeo ut nulla in hoc Alin amp lificatio accusanda alicui videri possit . In oppostum tamen stat praeter os nostros reeentiores apologistas ex Gallia, quorum alter S. 8, alter lib. vi apologetico sectione 2. at. 1. g. a, breuissime licet, huic ex Alua criminationi respondebat longe antiquior eodem Alua ipse Pater Mallet libro de viris illustribus Domus sancti laeob; Parisi' non in selicem adeo hunc describens euentum, μι ut loquebatur praecitatus secundus striptor tam Parsensis Arcad bina m risio reueiusta ον σ
obstantibus igitur huiusmodi amplificationibuς Alua Nequamuis adhue mumittendnm infortunatam adeo hanc causam inoro, lini de Montesvno, sitie Ordini successisse. et Respondeo in hae re quaedam per ordioem,e quem anifesta,lectorum oculis subijcienda esse, ut ea perpendendo diiudicent, quanta diuersitare longe, deformior ac tetrior, quam re ipsa suerit, huiuseuentus facies a scedo & insi. do Aluae penicillo pingatur. Et primo cui utar verbis eiusdemmqt Alvae nais
his aduersi pagina as . γ Iempore lux controuersta inur uniuersiuaumst A1-- te senum, mutismIurrexerat Seh ma in Ecclesia Dei, ex a parte extaba/ Roma φ . banus Sextus electus ob mmum Pontificem eodem amiseMurouersiar ex altera pa
te climιns Uu. Aureis--itur me dammaticur,mantipapa. Sin Ioquitur Alisua concedens Parisienses stetisse pro Papa Schys malle N ab eodem delegatos sui ste tres illos Cardinales,qui Auenione postremo in Ioamem de Mont sonoe edidere sententiam: dc coasentit praeter alios hi Mos etiam antis quum chronicon ordinis Praedicatoriam de urbano v l. sic habens i atrumales Gastos s Uinam tauον matis morsius accusauicini t , ariis rixatactus V . Unde Aegerunt alimosis motisum, ηει- c--am . an duarum, si faciam sintse-mam .m -- frima is , ι Mu duravis uadrumtas
98쪽
UI. De Approbatione 'bani Has Tolos or. Ar. II. 67 Hais Generatis Roneta adhaesit Vr,ano, successoritur. Haec quae Lector atten, das, nec puto miraberis, quae his infortunatis temporibus contigerunt. i Meundd igitur hoc eodem tempore noster Ioannes de Montesono, publi-eth Patisijs legens, rq protulit propositiones,qur per ex te sum adhue leguntur in Apolagia Parisiensi impressa ad finem Magistri Sententiarum,quaeque proinde totius aeris adeo & tam amarulentae controuersae occasio fuere ι Parisiensibus quidem contendentibus primo illas a Monte sono Parisiis reuocaneas esse, renuente vero id agere Monte sono , de ideo illis ultro tentantibus ab Ecelesa proscribi quod consequi unquam non potuerunt hoc vero pro ea. rundem defensione appellante Pontificem Romae, velut ex approbata inox ante S. Thomae doctrina deducerentur. Inter quas illae praesertim, quae peius a Parisiensibus habebantur, scilicet notam haeresis inurentes piae nunc comm niori sententiae in materia Dei parae, sanh pro ut tales, cum tali censura, Sancti
Τhomae non erant qui non ita usus centuris huiusmodi, me quidem iudice, reperitur Atam eis Montesonus quoque ut legitur in prolixiori apologia, Parisiensi existente in archivo Parisijs, & ab Alua recitata pag. 3 a. circa, Ex propositionem censuram huiusmodi continentem, rixerit in consistmod hae propositisne, quod imam proposuit tanquam opinabilim ibi usus fuit Uroterm us ex. i ii ne ista is postquam aluauit plures Doctores similiter tenentes intra ε ara quidam rencnt quod oppositum dicere est haeretis,intulit quod hoc tenentes tenrbata turri secare , si ipse tenιtur re. N infra , similiter de t a st I 3 propositione dixit monii steris quia Dan proposuit tanquam mera me pertinacia see. Haec in sui de sensitonem Monte sonus. utique Esan. Thomae doctrina desumptae erant in re licet in verbis aliquibus discreparent tres aliae propositiones Montesoni texeta in ordine, septima, & octava, Creaturam aliquam necessariam in essendo a se serentes, necessitate scilicet physica non logica, ut omnes nostri inter praetati sunt ac defendunt unde nec eius Apologiae Parisiensis auctor conclusionesia A. N s. id negare ausus est, nimirum ita asserere S. Thomam lib. a. Contra gentes cap. I9, & licet reserendo aliorum sex impugnationes eiusdem doctri. Hae concludat idem Parisiensis, Praedictam S. Thomae doctrinamsecandum quosdam ut ipse loquitur Ure in fide erraneam seu in aliqua sui parte de huiusmodi errore D. spectam . In hoc tamcn continuo subdit in hae coπctasione non agertiui sed solis et Hevinia. liquimur: dicunt enim Miqui cte. eL prosequitur recitare, ut aiebam, prae indicatas sex impugnationes eiusdem dees de quibus tamen sic impu- antibus hanc San. Thomae doctrinam, audi quid Caietanus post centum leamplius annos a praedicta controuersia, videns suo tempores cum prius nec impressa fuisset affixam simul cum Magistro Sententiarum hanc Parisiense tria Ologiam, quid, inquam, scripserit P. p. q. s. ar. a. post recitatam ibidem Acoefensam eandem omnino S. Thomae doctrinam. Disere autem, inquit, quod opugnat strii,summa est ignorantia , qualis moderno tempora regnaremidetur apud γο am Parisienser , qui praefatum S. Thoma capitulum secunia cistra gentes , Dis . . Deisum hariat :Ied hos cum sua ignorantia relinquamur. Non enim sat digni, de qui .ia eversassant in re tam arduas c.
- . Tertio inde, de s daremus quod infra negabimus in solutione seeundi) i aegrum ordinem Praedicatorum se obstrinxisse repellendae , t ut tentabatura
aqvibusdam paucis Parisiensibus Eeelesiasticae proscriptioni omnium Praedi
99쪽
63 Lib. III. Desolutione obiectisium in larulas approbatιοπιν doctris e S.Iώ.ctarum Monte soni propositionum', eertum est adhue nostros non fuerepisse, nisi quod iustum erat s S re ipsa apud Pontificem Romae St Eeelesiam asseeuti
sunt scilicet approbatam anteas. Thom pdoctrinam defendere, ne censura aliqua tangeretur St. unde etiam fatente Alua pag. 238. adhuc in libro decretorum uniueisitatis Parisi js solio I T. de Dominicanis adiunctis Monte no sie dicitur: adiuncti sunt sub hae ramo praeestatione s ns quid isatis sitis omista ismus quod non nisi propo Oner meras, aut qua B. Thoma doctrinam tangere prosequi intendunt-, &, ut antea idem Alua retulerat pag. 2 s a, in illo eodem publico instrumento Rotomagij eelebrato, ic adducto in obiectione secunda, dedecem selectis Magistris Dominicanis sic dicitur, qui debebant accerire ad Cm,riam Romanam pro sustinenda doctrina S. Thoma eantra inistr=itatem Parisiensiem , in dieιbatur, quod de propositionibus istis de Monresena erant alique, que erant de doctrina S. Threna. En vides solum caeteros Dominicanos pro doctrina S. Thomae stetisse, propter quod postea auctor apologiae Parisiensis quae legitue
nune in fine Magistri Sententiarum post suum tertium articulum contra se, producens primam obiectionem Montesoni, uia aliqua conclusionumsiarum trais huntur eae doctrina S. Thomasti. Respondet his verbis : ad illa autems Militer re asponsetur, s ad primum respondet mniuersitas insis litteris parentibus. Nar, intuit,m, lusites diximur, st mi evidemus non sincit, quatiter S. Thoma diact rinam in victa nostra cendemnatione nequaquam reprobamur, sed hunc,eiusque fautorer, doctrinamen
ad distortum eique ausinum ρη adaptantes. Et hae clare patabunt ex dicen iis insecondo ἐν 3. Ovirulo, ubi manifestὸ probabitur, quodpraedictae erraneae eones onum trahuntών ex duarina S. Thoma,sed magis emtrariantur sidem. Haec ille, in quibus tamen quam sibimet postea idem contrarietur, dum conet. q. dc s. recte supponit doctrinam San.Thomae esse, in a. contra gentes cap. Is, Creaturam aliquam necessariam inessendo dari c uti similiter Montesonus asserebat propositiones, T. N 8. hoc tamen non obstante saltem recitando impugnationes aliorum, Sccensuras, easque prosequendo, impugnat eandem doctrinar , quam, inquam, in hoc sibimet contradicat, poterit aequus arbiter iudicate. Quarto ex hac parte saltem nee improbandus videbatur praedictus ipse Ioannes de Montesono, si aduersus praedictos exigentes a se reuocatione Omnium dictarum suarum propositionum, quoad istas saltem in eisdem inclusas, se ipsum defendere ex approbatione doctrinae S. Thomae Parisiis etiam c anteis quam appellaret Pontificem) conatus est, Ec praeter recitatam ibi approba tionem Vibani U. produxit in medium antiquiorem litteram Stephani Epissiopi Parisiensis de qua in ι. q. iam egimus in quemadmodum fatente Alua D UO A. S. I. pag. Is .in 3. Originali manuscripto existente in Arehiuo Pariscnssc legitur adhuc: π dictus Magister de admisono tenens insis mamiarquouam titteras este. Illisto Domini Stephani olim Parisiensis Episcopi sigillatarqtias aicias Irater Ioannes de M-Vono obtulit Deputans eri de cum ipse paratus ellet easdem luas conclutiones defendere, inter Deputatos Magister Puras in Aliares ut in eodem instrumento recitato apud Aluam eodem loco subiungitur Magister Petrus de Aliaco protesta/ur fuit, quod de dicto factose non intromitte, a
aut iniremittere aut arguere molabu, nec suam tu erat Deputatur ad Aspata da scontra saepe ictum Fratrem de Monubo . aimili modoromiarum Magistri M. Sic apud Aluam pag. is . id ergo inter hac positus noster tunc loannes dg
100쪽
p. III. De Approbatione Urbani V. ad Tabonos. gr. IL SI Montesono agere poterat, vel debebat e Cum in censura suarum asserti an imsaltem ex parte dignosceret tangi approbatam antea, tum Parisis, tum Romae, ab Apostolica Sede doctrinam S.Thomae, & alioquin incompetentes quoad hoc iudices quibus sub ijei coaebatur sibimet aduersi, ut percipiebat,
sola sua opinione contenti disputatem eundem audire vel paratum rationem reddere recusarent ὸ Nec studio sane partis praeoccupatus aduersae negabit, ut reor, Montesono hac stante conditione rerum licuilla appellare Pontificem , eumque legitimum tandem exorare Romae, non Auenione Schysmaticum, cui aduersa pars adhaerebat. Quinto, sic equidem prastit isse Monte sonum subiungimus Nempe eo lemanno I 387, quo latente Aluacgpta est praedicta controuersia, si verum est, quod eodem Alua reserente aiebat Gerson, Dannem de Montesno pollicitis esse ea, qua dixerat,instra triduum reurear nimirum,ut interim discedendi Parisijs aditum obtineret, discessum hunc eidem consulente & Parisiensi Episeopo, ut ex Chronico Baiorensi probat nouissim EFontana ad annum I 387J Roma. numque adeundi Ponti ficem, eodem, inquam,anno I 387.consequens fit eum
Roma suisse, &post porrectum Romanae Curiae libellum supplicem c sed ut nuncupant memoriale breuis sine suae defensionis ac causae exhibuisse ratio. nes, adeo humaniter a Summo Pontifice exceptum, ut dimissis quocu nque alio in hac materia tractatu, quem nee se vilibi inuenisse Alua fatetur pag. a1 . adhibitus sit egregio operi,eique multiplici componendo in defensio. nem eiusdem veri Pontificis Urbani VI. aduersus Antipapam Clementem, caeterosque Schysmaticos in Gallia sectarios eiusdem, quod reipsa strenu Enatim aggressum esse, de peregisse conuincitur ex subsequenti evulgatione alannum I 38s, ut inter caeteros recognoscit ae laudat odericus Ralnaldus Congregationis Oratoiij in continuatione Annalium Baronii ad annu I33 ρ. num i s. de priori sie dicens: Edidit Me anno a ros Aquis in Prouincia Danses 'Monraseno Theologus Ordinis Praedicatorum egregium spusculum aduersus Sch M.ticor , quod ab j verbis ducit exordium. Nouissim re mero omnium ec. aureatisrdem probare Urbanum, etsi gente metu, liberis cardinalium Vot ιι creatum PontiJ.cem, ex ipsis Scissmaticorum dictis ste. In tertia p. hane sententiam fuse probat. Dagninis cardinalibus iudicantibur definitiue electionem Papae ste. Demam refellit adsersariorum suumenta. Simul eum hoc Codice subdit idem odericus Rainaidas num. 17. eodem anno edidisse dc aliud opus pro eodem Summo Pontifice Vobano,nempe,inquit: egregium aliud commιntarium composuit idem Ioannes . Mοα- ιι Iano inscriptum correptorium contra epist. Fundamenti Sch matis, distribuitque in septem partes,Fundamenti scilicet epist.erat obiectio quorundam Cardinalium Schy lmaticorum vulgata aduersus verum Pontificem Urbanum,quemadmo 'dum praedictarum singularum partium argumentum indigitat Raina Idus ibi.
dem concludens num. I7. his verbis. contudit admodum Ich malitas hae Dan. nis a Montesono disco uio, cuias mim mari s argumentis elidere piaduerunt. Sed frustra iterum , ut infra repetit idem Rainaldus ad annum I 3s r. numero 2q. dicens: hoc anno edidis egregium commotaerium quinque Dialogorumibris comπε ιαμ m Ioannes a Montelem ordinis Praedicatorum, quem ad Lardinalem Retinum
muripsit, , multa in primo libro provius probat in jecundo ramalia Transalpinagab Ula rvmpnarisereseste. Et post recitatam satis prolixum eius miraM