장음표시 사용
71쪽
o Lib. WDesolutine Aiectisnum in singulas avrentimes do binis LN tur quibus tamen non obstantibus adhue ut de instituto nostro dieamus
non ita intendimus elogium hoc certum esse, ut insuperiori, quam deber,gra du reponatur, sed solum, ut eo modo, quo ab initio huius probationis praeis mittebamus, non ita de facili sicut ab Alua st priuato cuilibet Iiceat absque magna saltem imprudentia, vel audacia in posterum reprobari. Tertio, quia percipiens Alua praedicta Ecclesiastica ossicia in laude Sancti Thomae non reprobante, sed permittente Apostolica Sede non paruam adhuc obtinere auctoritatem , maiorem tamen fuisse habitura, si spe et ali diplomate Ritualia nostra cadem complectentia approbata fuissent, ideo, ut nobis saltem hane secundam viam praecluderet roborandi exinde auctoritatem elo. gij Innocent ij, idem Alua nodo I q. S. I. profitetur, i Moscia, ut ipse loquitur pagina 639, nullo modo, nec ab aliquo summo Pontifice in particulari, quod Uipresenoatum, imo nec etiam in communi approbata fui , S eodem nodo S. 2. pagina inquit, incium steriale de S. Thoma recitatum a Patrisur Praedicatoribus . nullosummo Pontipusuit nee es approbatum in forma speciali aut communi, Deo sic permittente , que resque corrigantur illa superios signata de approbationibus Doctrinae S. Thamae, quae a mi ritatesuntprorsus aliena. Haec ille praefidenter adeo de more, ut propterea nobis monstrandum mari eat Ritualia ordinis ac ossicia, in quibus habentur quaepia citauimus, nec etiam approbante Ponti scio diplomate earuisse. Et primo recoledum est,quod mox ante indicabamus, antiquum scilicet ossietum translationis S Thomae paulo post celebrari caepisse a translationis tempore saltem in Tolosana Prouincia, indeque in Ordine uniuerso, ut colligi potests praeter obseruata mox ex historia Ralmondi Hugoni υ tum ex Brettiario ex iis sente etiam in Choro nostro Brixiensi edito ad annum i 3 aq continente prindictum ossicium translationis proprium, & ab initio monete incium S. Antoniani hie primo in Treuiario inscrtum esse, ostendente per consequens cum id non diis eat de ossicio translationis San. Thotnae antea idem translationis ossicium inseri consaeuisse Breuiarijs, tum ex lectionibus eiusdem ossicisquae collatae de verbo ad verbum conueniunt cum antiquissima illa historia translationis manuscripta existente in Vaticano relata a Bolando ad diem 7. Mariij, tum ex hymnis indicantibus singula,quae mox ante istetranslatione contigerant, scili-eet de urbano F. iubente prius ad se deferri corpus &c. ac inde pergentυ hymnos Thesaurum hune, quem edidit ordo S. Dominici, o Idem Vrbanus redit Helia moto sentici, Solem corii sequitur, dum Thomas ab Italia
Titi Tolosa vehitur, quo decoratur Gallia.
be in altero hymno ad laudes de Bulla Urbani tune edita. Ad cuius lucis radium lusdianda mittit dubia, ,
Ad Jancti Thoma studium hortans Mater Gelesia immo praefationem ipsam Missae propriam S. Thomae cum Alua concedat pagina 63 3.sisse disposiam, cum incisse tiprincipalis Gn. Thomae, antiquiori sane tempore, quam tuerit ossicium translationis eiusdem, consequenter praeresisse etiam tempus translationis factae, anno Is 68, subi nsertur, quando simili ater canebantur praelationes propris sanctorum Dominici, Petri Martyris, re
3 3. denegatum suilae prudens aliquis iudicabit . Pro
72쪽
. II. De lavrsi. AiacentP: Ecce plasiuim Salomon hie. i. Il. rpro quo post octo solum menses ab eius obitu tanquam de ivno Sancto consistare Missa incipiens,in Monacis Cassinensibus cantata fuerat, ut supra re tulimus, & rursus in eadem pri satione constatis, ut loquitur Alua pa . sis, ex
ditior is auctoritatibus, ct elogθι S. Thorara hinc inde collectis, nil indicatur de ei pio vel Bulla Vrbani ut fit postea in hymno translationis significatur proinde praelationem illam cum ossicio principalis sesti compositam non parum adhuc antecessisse annum I 3 68, quo postea translatio sequuta fuit. His adia talis, inter primos occurrit in Bullario ordinis Summus P0ti sex Nicolaus Tanno Iqqs approbans,disponens,& ordinans, ut idem Pontifex loquitur, tisar ipsius ordinis consuetudines inregularia instituta,& iteruiu anno I 1 q, confirmans, o statuens, ut ait, salubres ipsius ordinis consuetudines di regularia institisista se. deinde Iulius III. anno I 3 3 2 quo tempore sane haud poterant con sumpta esse Missalia edita, ut supra vidimus, anno I aq praelationem propria S. Thomae habentia cosirmat rursus libros Choralesta Ritualia ordinis,prohibetq; mutationem in ipsis, mitialiter, inquit, eapitulogenerali misumfuerit iuvista laudatiles consuetudines ordinis. Postea Clemens Ulli .anno I Goa in Breui an cotunc Breuiariis editis post laudatam recognitionem librorum Chorallu, Aligalium , Ritualium &c. auctoritate Apost ca, inquit, perpetuo approbamus in
firmamus inde Urbanus VIII. anno actas, Sc innocentius X anno IGFIrciterantes Breue Clementis in fronte Breuiar ij ordinis succelliae impressi le-Guntur . omodo igitur non vidit Alva, non solum Missale Do nini canu n ia ncontinens praefationem propriam S. Thoma: cui elogium Innocent ij inservum erat I ante annum I 3 58 recusemque anno I 126 a Breuibus Nicolai V. oditis anno Iqq9, S rq q,-a Iulio lII. sub anno a F s a. approbatum fuisse , verum etiam Breuiarium denuo i in quo legitur adhuc idem In noceatij clo. Gium insertum lectionibus octauae S. I liomae non longE ab huius saeculi initio approbationem similiter per repetita succedentium posteriorum Pontificum diplomata recepisset'.quomodo, inquam, id Alua non vidit Ego quidem iam videram csi quae adduximus defuissent fore adhuc nobis aduersus eun-ciem Aluam abunde suffragaturum constans illud Iuristarum assertum: cisoeisse
nniue ad maliditatem actus requiritur Papa confirmatio, ex diutarnitiare tem oris
probatur 1 de quo videri potest Mastardus plures referens. Con. qια II. ει 3. Gratian. similiter plures reserens discept. Foren. tom. F. cap. 893. num. 2 o. Sed istis nos nec contenti suimus aduersus Aluam, nec indigemus, vi vidimus.
Quarto tamen data adhuc, &non concessa hac salsa hypothesi Aluae, sic veluM a sortiori nobis nunc liceat argumentari. Ossicia antiqua Ecclesiastica, etsi non positiud approbata, dummodo tamen tollerata & permissa ab Ecclesia , non contemnendam adhuc aliquam retinent auctoritatem, quemadmoduri actis Sanctorum ab Ecclesia tolleratis, tradit Episcopus Albertinus de agnoscendis propr. Catholic. & Hazetic. q. s. num. 8, & Sanctorum legendar sideri facere, aiebat glossa in 3. haec autem tria.b Regιsrtibuν, in prooem. S. Pur p. in I. I. antefinena S. si cert. Pet. num. IIa,& ipse Gelasius Papa dith. I s. cap. Sancta Romana,gesia doctorum etiam quaesecundum antiquam consuetudinemsingula
73쪽
Aere quod Romana ne iis Dbrat tantiretudinem aliquarum Geloiaraim Divi festuoreulrotium talem reis,ritatem non esse reprobauidam ste. At in re nostra, data Zenon coneessa adhuc hae falsa hypothesi Aluae, adminus tinnama Beelesia sidini liter praelaudata praefatio cum Innocentii elogio ab antiquo tempor uniuersim in Dominieanis Ecclesis etiam Romae ad aures Apostoli eae Sedis
iam eanebatur, Ze rursus officium octauae S. Thomae cum eodem elogio nunc seditur. Ergo adhuc data & non concessa hae falsa hypothesi Aluae non contemnendam nihilominus aliquam auctoritatem retineret &c. adeo ut Alirae
eonanti ex prauo affectu in hoc elogium S. Thomae qui eonatus valde placeret haeretieisloscia, quae in Ecclesia leguntur, in deteriori Ioeo reponet , repeti posset, quod aiebat Tacitus libro secundo historiae: omnes,, iamin r rum consilia suscipiunt, aestimare deberem,an qMd inchoatum Relintea mille, ipsis socrusum, Mi promptum essectu, aut certo non arduum sit, quod certe non erit. Quinto , quia scriptura priuata longo tempore oleri ua pro publica mιretur side vi, ut habent inter Iuristas Alexander concr38. Col. 3. vers. idem, Ioannes Andreas de probationibus, Antonius de But r. cap. a. de Fid. instr. Col. 3. ver 3. Crauet. de Antiqui. temp. I. p. g.quimismur, numero IA; εἰ rursus scriptura colicata ab liquis inlotopinito, meretur integram fidem iuxta principia iuris, ut dicit glossa in cap. cum caulam de prob. per text. in cap.sane Col. 2. a 4.qu. I. M tenet specuI. tit. de prob.S. iisndum restat, versu nono per libros, Baldus eonsit.
33o. libro I. Decius consil. r 33. post principium,&alij. At vero in proposito nostro elogium hoc Innocenti; celsi nec priuatae personae laetit) ad minus, .ut vidimus, ab antiquo tempore in loco publica coturMum est, in praefationibus nimi tum Missae ,& in lectionibus Dominicani Breuiaria, quae publieE in Eeclesia I guntur, & rursus hoc pacto lim tempore proscriptura publica Obseruatum est, nemine scilicet ante damnatum Poaeam, vel ante proscriptum Aluam, repugnante igitur iuxta principia Iuris fidem integram promeretur, & ex hoc uno principio, si medullitus penetretur,omnino conuincitur non potuisse Praedicatorum Ulainem c eis, data nobis imponendi licentia, id unquam voluisse ab aliquo fingeretur non potuisse, inquam, hoc modo idem elogium fingere, vel cominisci, aliter non illud statim, ac fictum esset, antiquitus in loco tam publico, omnium examini pervestigandum facilimh, ac repudiandum per consequens, proposuisset, sed immo gradatim, ut aiebat Tacitus lib. 3. Annalium , occultio
primum semumbur, mi metit solent, mox mago rumore apud imperitissimi euiusque
promptas aurer introducere debuissetό a contrario igitur euentu, & facto, id non
Sexto, non minus ex proponentium qualitate se argui potest. Qgia inoomparabiliter longh inferioris ponderis est scriptum non solemne repertum in ter Papyros Norari; defuncti prolatum a Fratribus unius singularis Coenobii Piae dicatorum, licet substriptum a Prouinciali, & duodecim eiusdem Conis uentus Fratribus religiosae famae ac probitatis, quam scriptum Pontificis re pertum in Osseio publico Ecclesiastico in toto ordine Praedicatorum ces brato per omnes eiusdem ordinis Patres tam bonae famae ae probitatis, vecorum non pauci, qui eodem ossicio usi sunt, etiam Sanctorum albo eonscriptisnt, inter quos Sanctus Vincentius Ferrer tu Sanctus Antoninus,Sanctus Ludovicus Belitandus, Beatus Pius inimus, Beatus Ioannes de Colonia, & hu-
74쪽
II. De Approb. Innocenti: Eccepissiuam Salamis his. Ar. Il. Iiusmodi caeteri,qui tepore deeantatq prsationis in eo de Ordine floruerunt. Sed illud primum adhuc, etiamsi incomparabiliter longh minoris ponderis,
quam istud, iuxta principia iuris meretur fidem, ut mox ostendo. Ergo a fortiori longe hoe secundum integram fidem mereatur necesse est. Illud vero primum non obstante minori pondere mereri fidem ostendit ex proposito Iurisconsultus nobilissimus ut etiam Morales aduertit Craiieta de antiqv.
Τem p. I. p. in libro O tialis, numero χχ. dicens : Fratres Praedicatoves agentes produxerunt rimum instrumnium licet minus solemne continens v eotium,
de quo agitur, repertum inter Scripturas, ct Pa Iros Notari j defuncti 'e. ' fuerunti iniri subfripti pιν Reuerendum Patrem Prouinciatim, O duodecim reli iosior ipsius
A nasterj se. in qua re considuo primum qualitatem personarum, unius Prouincialis, pro quo maxime praesumi Abet, sicut dicitur ae Praefecto Pratorio, qt ad pro eo adeo praesu. mit lex , mi noluerit ab eius sententia appellarip se. Secunaeum, qua consid ro, cli ns nurus sevcribentium, ex quo numero sortiter tu matur probatio, quia in libris dicit Maruli Ny sunt descripta solutiomes a diuersis religiosis integrae vita opinionis, m dari unctis, mi merisimile nan sit, tot religiosos motae inculpata mori motui Ie tu peccata
salsitati 1: haec ille: nunc peto, an ita similiter, immo a sortiori, haec dici non Possint, non dicam de uno Prouinciali, sed de tot Generalibus ordinis , no:Lce duodecim tantum religiosis desumstis, sed de integro Prae dicatorum ordiis De c in quo & Sancti praelaudati vigebant an, inquam, hi omnes in peccato μι- statis,fingendo Innocentia elogium,illudque sic spurium squod dirius suillet γsacris inserendo Ecclesiae praecibus, sic mori potius Voluisse reputandi .sint ρAudiat, qui minus percipit vim rationis huius, non quidem ex nostris, sede Societate nobilem inter alios Scriptorem, simili modo, per omnia, Alberta rade Albertis in Lydio Lapide aduersus Scioppium p. a. c. 7. pro nobis app. si re sic perorantem . Gid, inquit, cisistianus Orbis, si . nobilissimo Dominica no-xtim ordine, ruberesemper sanctitudinis, sapientia seminaris . commenta sibi prassidipolys menditari opinaretur,aut mereretur ' quid dicererὸ an non indignabundus seite . Iam,di Iallaciam esse improbissimam glaucomam ob oculos populorum iraudolenter obre-Gam, Dominitanos Patres, auisolidi sime deceptos, aut quia id nulla probabilitatis , specie udsci potest)nequissimos multitudιms deceptores, malιρxe d ii, quo cunctos mariscatis δειδε irent, nefarior artifices euasiνιξ δ e. Verum quis,obsecro, nisi infraenis hereticus tam eminum ordinem de Ecclesia Dei semper optime meritum uti nos insta in li-hro q. Apostolicae Sed is testimonia, it elogia producturi sumus γ enormι adeo ignominia notatum eat e haec ille, quae roborando huic nostro ratiocinio sufficiunt.
Septimo ex modo constanti, quo usque ad annum IK7o ducentenis scilicet de amplius annis ante haec tempora nostra Scriptores nostri in causa ipsa intentata tunc nostris contentiose ab aemulis de approbata S. Thomae doctrii na, hoc eodem elogio Innocentis in suis tunc operibus utebantur. Nam, vel AIua ipse recenset nodo I.S. I. cum quidam Pater Maeser ordinis Praedicatorum i moratus Damianus Doctor Parisiensis, ct TDcinensis intademiae Alumnus, in publicis Thesbus proposuist istam approbationem innocenti, quisqvitur S. Thomam nun suam a meritatιι tramite aberravit,qqui non sequitur, semper fuit de meraratι μίρι- cas , corura hanc Thesim surrexit qmiam Paur ordinis . Hinorum iocatus Frater
75쪽
Iumsurrexit quidam Pater Fratre Vine nitur Dori rdinis Praedicat rum scribens . .sωη Apoli eticam impressam Rothamati, ' sparsam per totam Piam. Hunci vero scripsisse ad annum i 4 o idem Alua infra fatetur pag. in hoc libro Apologetico tutatum esse ex proposito idem Innocent ij elogium, praeter mox recitata, repetit Alua pag. 83. ex eodem Dodi haec verba transcribens. Illud dictum, scilicet Patris Damiani, est Domini innocent' Papa, it dictum est*rra. Nunc, quaeso, audi quam constanter ibidem tunc idem Dodi hoe elogium afferret, ac tutaretur Gidfaciet ita ipse loquebatur, ut transcribit iterutria Alia a pag. 8 q. Quid faciet ergo isti bonus homo λ quofugiet 3 ista natare nan audeissimi quia non licet inca iam ponere os suum. Haec essesigmenta non attestabitur, quia extant scripturae. An haec, obsecro, doctus homo immo non amotae mentis
fidenter adeo conscripsisset, si aduersarii, cum quibus de hac ipsa re contendebat, potuissent saltem negare Innocent ij sermone ira, sed recitatum elogium, cum Ranno i 387. Parisienses ut Alua refert funiculo r. pag. 18. γ conatiesie ni in dubio reponere veram Bullam Vrbani v, eo quod in suo processu Parisijs non fui siet exhil ita gulla Urbanis Annonne potius, cum id esse aduersa rijs impossibile praeuideret, tum ob extantes prae sationes Misis,in quibus idε elogium public am canebatur, tu ob auditos a tunc viventibus cinno et 7o senibus adhuc illos,qui antea Innocenti j v I. temporibus obeuntis anno I 3si dubio procul interfuerunt, an ne, inquam, hic cum Hieronymo aduersus Luciferianos repetere non potui siet di quis a nobis id fictum putat, scrinia ρ cascrutotur, plenae sunt certe Eolesiarum Arcae, eh recens adhuc rei memoria est. Feres.
r Utint homines, qui illis inte uerunt. An inde nobis c post istos a quadringentis
cilciter annis amplius non valentes authenticum exhibete sermonem, supponentibus tamen ex recitatis tam constanter ab illis etiam Autographum vis .ini suisse ab iisdem, ideoque eiusdem sermonis Innocent ij reserentibus ver ba non ne, inquam, nobis licebit cum eodem Hieronymo aduersus Rus num adiungereὸ Illius, dicemus nos Innocent ij, tibi dixie
illius extare e lumina λ Non, mi calumniaris singis, in eiusd mluris, sed quae is illis sui e legeram, ct aliorum mescripta eum habui e docuerant, memoraui, st Megeo hos elocutionisfrequentissimum est, misi dicam, qua in Socrate legi dogmata, pura et ra, non quod o ocrates libros talos stripserit , seis Socratis libri letantur ; sed qua letio, ud I latonem, edi alios Socraticos ruum Socratem habuisse. Igitur etiamsi docere nompo semipat in Οιhagorae extare monumenta, nee aflio eius aesilia at 3. discipulix
piobata conuinterem, me non4eneres mendacty, quia non libros, sed dogmata legisse inqui πι, dicemus nos verba Innocent ij.
Octauo, ne quis sorte putaret eo tempore, scilicet ad annum i 7o eum, recurrendo ad Autographum innocent ij, aut ad propinquiora saltem de eodetestinionia, eiusdem elogij veritas de facili poterat rigidiori examine vestigail inertes in hoc ipso examinando fuisse aduersarios, ne id, inquam, putetur ab aliquo, adiungo quae idem Alua fatetur nodoq. SI, pag. 3 1 α nimirum, propter hoc idem elogium, Patrem Samuelem de cassinis reclamasse ut loquitur ipse impugnando illam elausulam, quae acrior miribatur, scilicet st qui eam ι ἀ-.ι naui Uamperfuit de meritates pectMI quampropter doctrinam λοτιμfrepositam ,
non est dab tanaum , O Menon ιν at miram, quod Scetissaeanarentur ιPamsubuertere ναιιιονιιαι, tum non hastrant mnis posint illam de falsitate consistere. En non ha-
76쪽
bebant c vi iuratus Hostis aduersus Eloetium hoc confitetur eo adhue tempore, non tam procul ab obitu Innocent ij, quin propinquissima testimonia suppeterent, inquit veritate coactus inde possent illam appeAationem d falsitate conuincire. Et habebit postea post trecentos, & quinquaginta annos ab eiusdem Innocent ij obitu serme uniciis Atua, inde, non quidem Iasuertere quod nee sperare licebat sed impetere saltem idem elogium c cum ossicio ecclesiastico, cui insertum legebatur, ac legitur et si probatum totius Orbis consensia, exhibere cachinnis , ac pessumdare domestica sibi praefidentia nune liceat ξ γ csesepitntis et hic Tertullianus pro meipso loquatur Itb. i. in Marcionem c. 2 o. ν 9 christi pientissimelquitat annis interuersio me nyraedicationis sustinuisti, domescilicet tibi Marcion subueniret. Sed euge ad laudem Dei,dum sanctissimo Praeceptori,&Ecclesiasticis praecibus potius quam n o.
bisu auferre conabatur Elogium, incauto eidem depraedatori,quae mox adda ximus, exciderunt, ut insidiantis exinde improbitas conuinceretur, quem a d. modum ccodem Tertulliano pergente in Marcionem libro s. γ ν Furabar solitatiquid excidere depraeda in iudicium, & alioquin ut aiebat Haeronymus epist. σέ, iliad meru m testimonium est, quod ab inimica moce profrtur. Nono apposite ex consensu Orbis per quatuor sere saeculorum curricul tacomprobatur id ipsum, & licet ilic praeter antiquissimos nostros praelibat , sex parte in s. probatione nostra, posset nus S Petrum de Vincentia in Cithen i aurea impressa anno I sq. N alios successivh scribentes, idem lae elogia n audantes, supra centenos in praesenti congerere, praestat tamen omissisno. oris extraneos tantum, nee omnes quidem, sed potiores tantummodo in pro-Posito recensere. Et ut incipiam a Scriptoribus Societatis qui magno se u-Per in pretio sunt, & maioris in re nostia ponderis erunt nonne Salmeron Thmo I. in Evangelia prologo I 8. inquit ξ B. Thomae Aquinatis libri per chribtix uarium Innuentium confirmati sunt. Non ne Riba denera in vita San. Thom exdem Elogium Innocenti j laudat non ne Pater Bonifacius libro f. de fructa Sapientiae epist. 3 ὸ non ne Granado Tomo I. in p. p. primae editionis in prae . fatione c. 3 ρ non ne Alamainus in prologo suae summae Philosophicae ξ non, ne c ut alios omittam Thomas Pius Aponte Letinensis apud Gondii salvu ii
Ariagam Tomo a. l. I 28. numero 8 ὸ E coetu Franciscano non minus, nonne Pater Frater Baptista Vincentius de Nonolino in libro impresso Venetijs anno a 3 ose nonne Brixianus apud eundem in Prologo nonne ut breui ter plurimos comprehendam Religio ipsa Diui Francisci in suo memorialixesponsiuo iuramento Salmantino ar. I. S. s. num. 7. id fatebatur his verbis
ab Hispano translatis in idio ma latinum Z testimonium Innocmij meridicum est, Druιnais de doctrina S. Thomae in caminuunt ste. Ex alijs ordinibus ne prolixiores simus in singulis percurrendis ), Nonne Petrus Cabrera in s .p. Tomo 3. Prologo ad lectorem id habet y Franciscus Eumel in suis controuersiijs, Petrus de valderama in Theatro religionis,Thomas de Aquino Clericus Regularis de vinea Christi libro p. c. 6; Laurentius a Ponte eiusdem Instituti homilia a I. in cap. s. Sapientiae, Basilius Pontius Augustinianus in Apologia Salmantana ar. I. Sa. Franciscus Sylvius Canonicus Duacensis intract. deo primo motore in Prologo, & integra Carmelitarum religio in operibus, tum
Iegii ComPlutariis , tum Salmanticensis in praelationibus P Esaecularibus
77쪽
ηs LibaILDesolutione obiectionim in singulas approbationes doctrina Lτλ
etiam Lambertus de Monte Colloniensis, Pitzamanus Patritius Venetus quos supra retulimus Valerius alter Patritius venetus in vita san. Thomae , Doctor de Monroy Hispanus in Apologia proauctoritate Patrum cap. ς, Sc , ut ea tha Iogum claudam caeterorum quos alibi in manu scripto opusculo conis' igesseram transmisso Romam ad Reuerendissimum Τhomam de Roeabertis
tune ordinis Generalem, nunc meritissimum Archiepiscopum Ualentinum ., nec a me indere habito 3 Integra Salmantina Universitas satis esset in suo meis moliati pro iuramento S. 3. ar. 3 num. I 2. eadem Innocent ij verba commendans , di adeo singuli succedentes per tempora elogium istud approbarunt ut certum, nullusque ex alijs hucusque ante Pozam, aut Aluam de eodem l gitur dubitasse, ut non immerito Xantes Mariales in Prol egomenis ad Bibliotheeam Thomistarum concludat. Vns ne Potae ab Ecclesia damnato, neganti prafatum sermonem se Inηωeniij, ct ne mel etinumsui erroris soci um ex nomine adducenti, AEn potius tot alijsgrauissimis test bus, totiuAue Orbir consensus praesitum sermonem, et ttivmnij, menerantibus, standum erit f An potius cum Diuo Petro Gri sologo sermone i 43. hic nobis pariter proportione teruata) repetere non licebit Θ Humana leges intra triginta annos litigiosas omnes interimunt quaestiones, & S. Thoamas citra trecentos, S quinquaginta laudis causas praestat, honorisμι 'iit ei patitur, statius sui sustinet quaestionest i Decimo tandem ut videas quam musta sint, quibus in proposito , ut aiebad 'Socrates, non inargemur detur Aluae fingendi licentia, nullus sit alter Innocenti; sermo praeter eum , qui in manu scripto volumine Clementi vI. suppositus ab eodem Alua resertur: Ex hoc uno dumtaxat ut fabulatur Lucianus hicino stet conflata sint vel ba elogij Innocent ij, quod longEmelius hucusquci tutati sumus: Donentur haec omnia, que falsa esse iam vidimus, & in priorum eiusdem obiectionum solutione iterum ostendetur. In hac adhue data, de non concessa ,hy pothesi,volo monstrare A tuae nullatenus de falsi nota nostros ponse accusari Seriptores, tam etsi sparsa in eodem sermone verba in hoc elogio iunxissent,seruato per integrum sensu cIicet non omnium verborum apice eo modo apposite, quo ire serente eodem Alua pag. 3 sq) Pater Petrus de Clerq; in sua Orat. de S. Thoma ex sermone Clementis Sexti sic recitabat elogium et Seatus T hemas cait clemens VLI erat ommu m WVirtutum patronus se. sensus est non merba. Haec ille noster. Eia igitur, in ista hypothesi, id videamus. Priora nos ri elogij verba ea sunt: Huius Doctoris Sarientia, excepta canonica cte. His coris respondent in sermone exscripto apud Aluam ea similia verba, nimitum: 'μdalomon de se uixst ecclesiastici primo. Praecessi sapientiam omniam, qui ante me suerunt in Ierusalem, & pergendo inde non solum in cos quando in hoc ipso S.Th mam Salomoni, sed praeserendo, subiungitur: audacter uico,quod iste praecessitμ-rtentia omnes , quι Iuerunt ante com, imo ο post eum chic nota antithesim in Universitate ista Parapens, S uniuersalius infra 3 clara enim inteν Omnes doctrinas ista est magis tiara. Prosequuntur hie in elogio illa verba: habιr proprietatem merborum, meritatem se nuntiaram, modum dicendorum. P rosequuntur di ibi in sermone ilIa i verba: habet quatuor conitioneι eonformes c nemph docti ina S. Thomae cum do :Orina Salomonis prima est, quod habet certitudinem existenti ct meritatis. Secu da pulchritadinem euidentia claritatis. Tertia plenituatnem ylk ntiastituita
78쪽
generalisatis . Hic in elogio subduntur ea verba , ita mi qui eam tenuerit nun3 inueniatur a meritatis tramite deui e s qui eam impugnavit 1 r surrit de maritate
suspectus: Subduntur ibi in sermone&illa: ind/potest diei illud Ioannis II. scr-- tuus veritas est, hanc meritatem eme s nol ndere sapientiam M. ne sir dι numero illorum, quos Apostolus evocat superstitiosos, qui non vacabant, nisi audire, ast di . Gre alivid noui, actorum II. hae ergo doctrina, Carissimi, non recedat ab ore, nan reteriit a crede, quia ipsam certe sequens, non devias Uim cotitor non erras, ipsam tensus non rem is, ipsam loquens non mentiris, ipsi studens ad meritatem peruenis. Hae e ibi , quae, obsecro, nunc conserat lector ac iudicet, an prae illo sermone extante ad.
hue &recitato apud Aluam, huic nostro elogio Innocenti j quod nostri postea retulerunt desit aliquid de verborum sensu, cisi amplior solum verbo. rum prolixitas restricta sit ξ Haec iudicet cordatus arbiter, Se simul idem ex . Pendat in transferendo praesertim quando compendio agimus) pro praeca. Denda salsar ij nota sufficere, si seruetur verborum sensus , etsi non seruentur si . militer verba, quemadmodum robustiis me simul, de disertissime probat D.
Hieronymus 2pist. Io I. ferme per totam, ac inter alia sic habet. Libera mare Proteor, me in interpraetatione . inquit) absque stripturissanctit, rubi steυι-οruo, cras Miserium est,non merbum e merbo,Ied sensum exprim:re defenft;habeoque boueres assuistrum Tullium, qui Protagoram Platonis ,-AEcovomitan Xenophontis, stia chinis ci Demosthenus duas contrase orationes pulcherrimas transtulimi quanta iuillis praetermiserit, quanta addiderit, quanta mutaue in ste. no est huius te arit di .cere: suscit mihi ipsius translatoris auctoritas, quι ita in praelio earundem orations u 'utus est non conuerti mi interpres, sedit Orator ore. Sed, ct Horatius mir acu.ra sindoctus hae idem in arte poetica, erudito interpreti praecipit. c Nee merbum et .rbucurabis radriremus interpres. Terentius Menandrum , Plautus caecilius meteres comicos interpretati sunt ; nunquid Darint in v rbis, oc non decorem magis di elegantia an tratulati ne conseruante ita ego Seatum Antoni m, te petente, transposui, ut nihiliae sit ex sesu, cum aliquid desit ex uerbis: My Bllabas aucupentur, luterar, tu qua . . rasententias; di s me desciet si omnium , qui adsensum interpretatisunt, testimania reis
plicauero . Nec hoc mirum in cateru,saeculι midet cet aut Ecclesia miris, eumseptuatin .se interprete Euangelistae , Apostoli idem in sacris maluminibus fecerint: S recitato cap. I. Marci, S 27 Matthaei, ubi testimonia quaedam scripturae veteris referuntur, non ad verba sed sensum , subiungit Hieronymus. Accusent Apo- stilumfalptatis, quod nee cum labraico, nec cum septuaginta congruat translatoribus. Sed absit hae de pe sequo christi dicere, cui cura fuit, non merba st Illabasa curari, sed sententura dogmatum ponere. Inde post examinata similiter plura alia Euangelij loca concludit. Haec replico, non ut Euangeti sarguam falsitarir haequippe impiorum fuit Celsi, Porph ij, Iuliani sed mi reprehensores meos arguam im .peritiae , di impetrem ab ei veniam, mi concedant mihi in simplici Epistola, quodia i
scriptumsanctis, Delint nolint , Apostolis concessurisunt. Haec ille omnino legendus, tum ibi, tum iterum in Epistola ad Augustinum, tum in alia ad Suniam id pretelium repetens regulam boni interpretis, mi non merba morbis quasi paria , o Amιnsa, respondeant, sedsensussensui, non minus ac Cicero lib. 3. de finibus,midum e meris exprimere solitos, indiscretos interpretes appellabat.
Ad primum igitur de Anony mo ad annum I 47 1, evulgante librum pro eo.
79쪽
trouersa exorta Ferrariae inter Patres Seruitas ve voeant ae vii noritas, nota video quo sundamento harioletur hie Alua decernens sub ea Anonymi larua nostrum latuisse Bandellum, cum potius Servitarum aliquem pro re sua seri sisse verosimilius coniectare licuisset. sed dato hoc adhue iam vidimus ilia' probatione prima, quot alis ante suppositum ab Alua Bandellum, illud iden Innocent ij elogium agnouerint, aut recitarint: lesialia quaecumque deessentatio cunum abunde pro Bandello sufficeret, nimirum fateri A luam pag. 63σ, hoe elogium fuisse insertum ossicio Missae sed praeloquio proprio San. Thomae, ad minus sub tempore Sixti 1 v. ad annum i q71, quo tempore vix induerad Ordinis habitum ipse Bandellus, electus postea in Generalem Ordinis ad annum I IOI, S alioquin antiquus textus constitutionum Ordiqis dist. I. cap. 2 de oscio mniformiter obseruamdo, sic h abet; nulli lueau de eas innovare , idque me prommys licere declaratum est in Capitulo Generali Bononiae I to, de Argentinae IqII ordinat. I, immo nec Magistro Ordinis line generati capitiao, yt in commento eiusdem textus eodem loco subiungitur. Quomodo igitur
potuit Alua supponere Bandellum eudcm fuisse primum inicum stsemiae principium elogν, cum sanh Bandellus elogium inserere praefationi Missae nee potuitaset quidcm, si voluisset quomodo inde ex salsa adeo suppositione idem ΑIua
contemnere ossicia S. Thomae, quae canimus, non erubescit P adeout pro car
pendis eisdem pagina centesima insimulet etiam Breuiarium nostrum impres sum anno I s I, ita in prima lectione legisse, Beatus Thomas de Austri prosapisscemuum de Aquines ideoque irridendo subiungat: ecce Thomarfactus ex domo fini ira Austriaca. Haec ille, nec videns Reginam Austri in sacra pagina laudari. quae non propterea tamen de familia Austriaca supponebaturi eandem autem Impim clarissimam suiste inclitamque progenivm Regum missilicet suilias comitum Aquinorum, testatur manuscrippum Vaticanum apud Bolandum die . Martii pagina 7 3 8,& Camillus Peregrinus in historia Loin bardicaa pag. Isq ostendit comites Aquini agnatas Jul e Longobardorum Principum capua residentium. Sed istis non indigemus,cum in hac etiam manifesta falcatio Aluae detecta sit, dum in Breuiario antiquo eodem, quod extat adhuc, dc alibi, &Brixiae si e legitur Beatus Τ homas vi Illustri prosapia comitum de Aquino , non vero de Austri prosapia , ut quibusdam mutatis litteris Atua ad creandam nobis inuidiam pro suaeia frani dicacitate transposuit, ex quibus liceat ingenuo Leinori decernere, quae fides Aluae & in reliquis habenda sit. Ad secundum , allati sunt antea in eadem probatione prima tot caeteri, quia Montesono usque ad Bandellum intermedio hoc scribentes tempore reco gnoverunt ident elogium; nec inde ossicit posteaTurrecrematam, Monteni grum, Antoninum, di huiusmodi quosdam id tacuisse, cum etiam plures Bullam Vrbani V. tacuerint quia ad rem eorundem non attinebat & tame ciusdem Autographum adhuc reperitur, ut in sequenti quaestione videbimus, S plui a tacuit. de D. Paulo Lucas in actibus Apostolorum, quae tamen paulo contigisse Sanctum de fide est ex eiusdem epistolis, ut Baronius expendit romo I. Annalium Eccletiae pag. 26 2, 3 q7, 3 q8,6o 3 , de s os . Nec mirum tan dem hoc etiam elogium Montesonum praetereuisse, cum Bullam urbani V, simul cum epistola Stephani Parisiensis aduersus eosdem Parisienses afferebat ἔnon mirum, inquam, quia erat elogium cnon ex Bulla Pontificis Duili od by Corale
80쪽
omisi hoc BulIam tantum, cui contrairi non poterat, reserebat, ex quo deinde Si quidam alis Bullae potius Vrbani V. quam sermonis Innocentia mentionem agere in doctrinae Angelicae laudem curauerunt. I d tertium, cum ariae fuerui ditiones operum Lamberti de Monte, uti
Iu omna milliat, non dubito in tot Scriptores Hispani inspexe--int, aeramuriunt, ea verea Lamberti de Monte adsuisse, quidquid sit desosterioribus ali)s, a quarum aliqua etiam abra sum fuisse ex integro Innocentii elagium idem Alua non inficiatur, &, ut nouissim E noster Magister Gonet Canone 7 vno verbo respondet, fidem nostram nostror a me tiberat Laurentius a Ponte Clericus Regularis in cap. s. sapientiae Homil. r3. ubi sic habet, hune sermotiem, mi ab originali sumptum, tradit L ambertus de Monte in libris de anima col-Liniis Agrimnae excUris anno I K sq, & postea subdit ibidem Laurentius , hoc di.
acoim, ne sura adhuc ille non extet sermo, aut non raperiatur, in dolium, quod certissimam. I, alicui mentat. Haec ille; S latc praedictis testibus magis quam uni eo Ahiae tam infido de Lamberti verbis in anteriori saltem editione sidendum est, quem Lainbertu in non semel etiam profiteri ut ingenui scriptores solet iuste relata in opere se in sente vidisse, cuicumque, ut reor, consulenti pate-hit,neemirum ultro in illa speciatim Vniuersitate Colloniensi fuisse seruatum Pro eo tempore originale Innocenti; in laudem S. Thomae, in qua praefuerat antea B. Albertus Magnus post obitum S. Thomae eiusdem doctrinae s. Tlio is rarae defensor, Ut vidimus supra ex processu canonia attonis, & alijs inde adaismum Iriso, ut Trithemius hahet , Henruus Gorichen legens in eodem Gγmnasiiscinonio, ediditsammariam S. Thoma, eg demum fatente Alua pagina 339, i Lamberti de Monte cuiuscumque editionis, tum in praefatione ad Imros Physicorum de San. Thoma adhuc legitur, eum inspirante Spiritu Sancto sol lsemaraei in initio tractatus degeneratione di corruptione vocatur S. Thaam e doBrana irrefragabitis, atque inuictissima, quam magis Spiritus Iancti unctioq ιά iactio, plus oratio, quam ratio docuit, tum in praefatione librorum de Anima Innocentia elogium simul cum integra epistola Stephani Parisiensis, esterisque, mPprobationibus doctrinae S Thomae,perlegitur. De caeterct Aluae in eo, quod negat Lamberti verba a Ioanne de S. Thoma citata, in editionibus a se repereis non reperiri, fidendum baud esse conuincitur , quod idem Alua in ea de Pag. 33s, mox contendit librum Lamberti deam impressum prodi; aeditum anno Iq98, mox ibidem ex fine eiusdem libri recenset impressionem ad Mimn salutis I 6sq dis lGMaν, mox sui immeator magis infra pag. 34o subjungit haec verba: expositionem, praedicti libri de anima,Lambertι de Adonis te impresam Lollonia Dc. anno i q8s. Quid de homine igitur non solum caeteris,
sed sibi ipsi tam manifeste contradicente iacie arus ξAd quartum, siue quis velit sustinere vulgatum Innocentia elogium verba. tina exuriptum ex alio sermone Innocenti; distincto ab eo, quem sub nomine Uenaeistis UI. Allia se reperisse gloriatur eiusdem thematis, Ecce plusquam μι--hie, siue quis lit admittere cui praemonuimus in postrema hypo compendio veluti extractum esse ex prolixioribu elausulis huius eius dein sermonis suppositi Clementis vi. sue, inquam uni aut alteri. Iis vi s