장음표시 사용
131쪽
Non mirum rursas eandem hane Augustini reuelationem eum eo elogio , Thomas mihi Mestis loria, ne dum in Eeelesiastico oseio legi, verum&in D. Antonino s. ν historia tap. . ut Bolandus loquitur ad caput Thoci) ct
in aljs haberi. Non mirum plerosque etiam extraneos aece tu Dominicanorum hanc pra explicaram S. Thomae aequalitatem cum D.Augustino frequentisti me commendaste, ut inter caeteros quos&alibi tangimus) Abbas Trithemius, verbo Thomas de Aquino, appellat Alinum Augustinum, Sixtus Senensis in Bibliotheca verbo, Thonias de Aquino, inquit:ita Sapitntissimo Augustino proximiniscessit atque ita mentem eius M o erreconditor sensus introspexit, exhausitque,
iuxta P thagora Metemp*hom,comvinni doctissimorum adagris iactatum sit, Augosmi Ammam migrase in Thomam ι di ommissis alijs sapientissimus e Societate SuareχPro lego meno α de gratia cap. S. num. 28. praeueniens veluti Petri a valleclausa obiectiones haec scribit: D. Thomas, sicat in explicandis cateris Dei mysterjs Scholasticis Theologis antefertur, 'primis Ecclesia Patrabias comparatur rain illustrandis docillimis degratia re libero arbitrio cotrouerινι ipsi Augustino es msuparem reputamus.
Non mirum tandem aetate nostra Pontificem Maximum Alexandrum VII. in Breui ad Lovanienses una simul iunxisse velut indivisam doctrinam D. Augustini&S. Thomae, eumque eisdem ex aequo laudibus decorasse scribendor Prauar simoram Ecclesia Doctorum Augustini re Thinae Aquinatis inraucuga totiμ'aque cogmata stc. quorum profecto Sancilμιmoram Virorum penes cat solios et ni uersos ingentia σ eemmunem lanaem supergresia nomina, noui praecimis commendatione non egent: Nec noua per consequens pro asserto nostro ratiocinatio necessaria
Ad primum igitur,tam alibi vidimus non immerito supponi Thomistis D.
Thomam supremum ac Principem esse inter Doctores Scholasticos quod Diodo etiam Suarea profitebatur Sicut Augustinus inter Doctores dogmalicos Pi incipatum obtinet ,& sicut uniuersa doctrina Augustini non quidem pec ullari illa approbatione, qua approbata est eiusdem doctrina de praedestinatione S gratia 1 ad minus generali approbatione electiva approbata fuit,ita ut nullus eampnistrae suspitionis rumor asperseritinc etiam in libro superiori ostendimus Angelici Praeceptoris doctrinam uniuersim similiter elective approbatam esse, ita ut pne evuo 'sur errore conscripta sit. ideoque asserimus utique neutram posse cum censera aut irreuerentia refelli vel abijci, & simul permittimus utramque posse in aliquibus cui fit a quibusdam pro defensione vel ait rius S. Patris prae Augustino, vel alterius Scholastici prae S. Thomaὶ probabiliter derelinqui, quemadmodum fusius iam noster Ioannes a S. Thoma qu. I. de approbatione doctrinae S. Thomae, haec singula quae nos hic compendiorcstriiiximus prosecutus est. Ad secundum, praeter tot ante adducta pro aequalitate praeexplicata sancti Τhcn a cuni Augimino quae sane pro altero Scholasticorum non reperium
tura n inuiccbm.us unquam iubtili uni Principem quem potius a nota ista liberate vellemus pro se i lanseruo referri prae alijs omnibus scholasti eis,pro sua illa libertate a coactio simul cum necessitate, cum iam haec Ianseaiana Ii heitas snon Augustiniana, ut Alua cum I senio supponitI in tertia illa propositione eiusdem lanienti proscripta sit. Vnde nec Iaasenius ibidem l λ-
132쪽
Σ alio V. De Ap .AM S augustini in Hamisit. Art t o thatur de sequela uniuersim doctrinσ Augustini, sed solum de ista doctrina ut
Ian senius loquitur, Augustini esse supponens quam simul subtilium Principem sequutum esse opinabatur, ex eo quod Scotus summam libertatem eumfumman cessitate constare poe in re ipsa constare docuit, hi neque alguendo sortiori Ianse. Dius inserebat, multo magis in statu naturae lapsae libertatem minorem ac vulneratam constare cum necessitate, si maior Nil laesa libertas in Christo eum necessitate iam constitisse dicatur. De reliquo ut omittamus &nos domenicos testes loquendo de hac ipsa materia & doctrina sincera Augustini non adulterata Iansenio Ioannes Caramuel, qui eisdem Louanti controuersiis interfuit, in sua Theologia sundamentali cap. I. Fund. I. titulo de doctrinae, Augustini , sic pro nobis in thesi sexta decernier Thamas Augustim sititissimurinu rer es, mi quod contra Thomam est, Augustini non sit. Ad tertium celebris est illa Scholasticorum distinctio ad primam parte
q. I a. ar. I. duplicem esse aequalitatem, alteram arithmeticam, geometricam alteram, quarum primam S. Thomas ibidem ar. I. ad q. appellabat. certam ha- Lindinem mnius quantitatis ad alteram, seandum quam duplum, triplum, st aequalesant species proportionis, iuxta secundam vero subdebat, quamlibet habitudιne α mmas ad alteram proportiovem dici, & in q. sententiarum dist. 69. q. a. arr. I. a lε. hanc secundam nominabat, non proportionem, sed proportionalitatem tanta O ,
quae scilicet est potius proportionum similitudo, ut sicut se habet hoc ad hori ita se habeat illud ad illud: Et hoc secundo modo seruatur aequalitas geom trica inter Augustinum, de Thomam, ut sicut in Doctoribus dogmaticis ille, primus est, ita hic illum prae omnibus sequens in Doctoribus Scholasticis pri . mussita iuxta quam postea aequalitatem subordinatio adhuc Thomae ad Α a. gustinum ab arguente intenta, atque in eadem reuelatione contenta, simul ἀque repetita in subiunctis ad illam γ velut fili; ad Patrem, discipuli ad migi. Brum, non excluditur,sed comprobatur; immo inde non erat, cur Αlua crimiis naretur in nostris id, quod similiter in Alexandri VII. diplomate Iegerat, ni initum iungi simul Augustini ct Thama dogmata inconcussa atque tutissima, dis tutriusque ingentia et communem lauiam supergressa nomina noui praecony commenda.
'An saltem ma sit reuelatis D. Framisi dicentis euidam Minariti de S. Thamar Crede huic, quia eius doctrina non deficiet in aeternum.' r Idetur prorsus ficta, tum Petro Ualleclausa Diatriba sexta S. I os; tu nitu Petro de Alua nodo I x. S. I. per totum. Et hic praecipue pag. 628.
sc contra eandem opponit: Quia hae reuelati, non inuenιtur in aliqua ebronica Or- asinis Mis arum, que Oronit Pradieatorum,immo e que ad annum Iσ2O. uuluamaas arua fuerat in mundo, Ficat nee vomen istivi Fratris Eleuthery Mιωrιtani, unde le
133쪽
, OS I ab M. Desolutione dissimum in seruta approbatisnes ἀδα S. N jusmodi reuelatio de recenti ficta non esset , fictam igitur esse de reeenti potius venissimile est.
Secundo quia a non paucis ruta Basilio Pontio &alijs3propriinxtio aucto
rei referente hanc reuelationem recensetur Pater Ioannes de Iesu Maria Caris mel ita Excalceatus in Itbfo de arte vitae spiritualis,quem composuit in lingua Italiea, Michael vero Cosmus in linguam Hii panicam trastuIit, facta editione Valentiae anno I 6ao, in cuius libro I. cap. 8. ut ex scribit idem Basilius Pon istius Legionensis in apologia pro iuramento Salmantino . integra haec reuela tio desci ibitur. Sed immo i ut subsumit Alua pag. 627. 'neque in posteriori editione eiusdem libri Coloniae anno I 52r, neque in prima omnium editione Romae in lingua Italica) anno I IIo, vel unum verbum huius reuelationis habebatur, & in Hispanica editione anni a ceto quam inquit Atua se non viis disse si adst, addita est haec reuelat io ab aemulis tune in Hispania contendenistibus cum Fratribus ordinis Minorum. Adhuc igitur in primaeuo Scriptore, cui attribuitur, fictilia est . Tettio,quia ubi ex praedicto scriptore primisso unica tantum reuelatio reis serebatur, postmodum Balthassar Arias Valentinus ordinis Praedicatorui in suo Sanctua li, sermone de San. Thoma, ex rima reuelatime cinquit Alua pag. ea 3. duas fecit , mnamsub nomine Saincti Francileι et alieram Virginis Maria, illius quidem dicentis Fratri Minoritae de S Thoma; hune iste, his enim dicet illi, quid te vortear Iacere, istius Vero dicentis de eodem, huic hare, eius enim deci rirascix per perma ηι . lana igitur in re proposita nostri alicuius fictionis
Quarto, quia eo dirigi haec reuelatio videtur,ut cuiuscumqueseholae sectatores solius doctrinam D. Thomae sectentur, relicta docti ina Seoti velut eonistraria eidem , di quod consequenter postea si illa in aeternum durabit, haec vecontraria eidem proximὶ peritura sit. Sed cui sui, sumit eum Vadingo AIua
pag. 626. ex aduerso quodfuturum est, tria praeter secuti, quibus doctrina Seres maxime inuaduit, apιrte praedixerunt, dumseipso quoiate robu1ιο , latiusquesemper dissusa nen reuelationer bax, sed admirentienιν, esse dιmonstrat. Adinuentio igitur potius haec, quam reuelatio, reputanda venit.
In oppositum tamen est, quod Antonius de Ambermunt in oratione de s Thoma impressa Louanij, postquam recensuit hanc reuelationem, de ad illayeiba, huic md perperiphrasim smale intellectam ab Alua pag. G1 cim cum loquendo ly tau caetera praecipua S. Thomae elogia subiunxit, inde inter
eos, qui eandem reuelationem recognoscunt& laudant, adducit Thomat villar. Com. in I, Patrem Ioannem a Iesu Maria de arte uiuendi Spiritual. yeis. Hispa Alphon. Fernan. disp. Roc quatia edi. Ioannem Gauaston Com. ad trac. S. Vincent. D. D. Salmanti censesan apologia, Ioannem Maia sermois ne de S. Thoma, Dominicum Grauinam in Catholicis praescriptionibus, Npraeter plurimos alios nostros addi poterant, Basilius Pontius Augustinianus in opusculo pro iuramento Salmantino, S loannes Bolandus societatis Iesia in tomo I. Marti; pag. 7a a repetentes, Docuitiam S.Ttime . S. Franeses renisapy Aatamesia snuerisimile autem est tot insignes scriptores ac Pios si huiusmodi tenelatio ficta filisset 2 non sui sie veritos incurrere notam, quam
134쪽
verisimile igitur est hanc reuelationem fictam esse. Respondeo mirandum potius de ijs esse, qui praealtatam reuelationε antiis quissimo testimonio innixam re ijciunt, ut salsam,quam de illis, qui eidem inniis Ni velut eredibilissimum retulerunt, singularem Christi Cruei fixi asseclam, Moiscipulum Franciscum, studium illius doctrinae consuluisse, quam ipse Chrissus E Cruce pendens ore proprio comprobarat, siue de illa id pronunciasse, quod de eadem approbauit Ecclesia in Breuiario Praedicatorum Capitulo ad
sextam alente: Sapientia elas et que in seculum non ritibitur. Auditis etenim praedictorum expostulationibus ut Magistri nostri net Canoneret. de laudi-hvs S. Thomae in rem verba transcribam huius rei veritate diligentius conώquisita, inuenta est expressissimὶ praedicta reuelatio cum nomine illius Franciis scani, qui dicebatur Eleutherius, in primo quinque Tomorum manu scriptorum, quos imprimendos reliquit anno I 87, quo ob ijt, sanctae memoriae Pater Ioannes Gelemans Canonicus Regularis & superior in Monasterio Rubeae vallis prope Bruxellam in Belgio solio 297. cap. 37, unde ad verbum extracta est a Patre Francisco Ianscens Elinga praesentibus eiusdem Monasteris R. D. Agidio de Roy, ibidem Lectore, & R. D. Lacellotio de Bruync , qui subscriptione propria testimonium perhibuere veritati, ut videre est in libro paefati Patris, de auctoritate D. Thomae, aduersus praedictum Fratrem de Alua.Ganis davi impresso I σ66.JHucusque Gonet de huius auctoris libro,quem l pse non vidi. Sed ultro progressus esse videtur alter Belga noster Martinus Harneyin Epistola impressa Bruxellis eodem anno I Gq, quae praesto est, aduersus eundem Alva, solio 76. ita scribens. I Tu dicis, quod vique ad annum i facinumquam audita suerat in mundo haec reuelatio: ubi tamen a ducentum circio ter annis conscripta cernitur in vita S. Thomae manu scripta apud Canonicos
Rubrae Vallis prope Bruxellas, quam tu ipse legisti, & citas singulariter in se eunda editione libri tui inscripti Certum quid γ S. quid circa hoc Certum ,
certissimum sit. J Vltro ,linquam, hic noster progressus esse videtur, cum inducat iste aliud originale manuscriptum vitae San. Thomae antiquius tomis Ioannis Gelemans, qui immo istam reuelationem ex priorrilla vita depromis psisse videri potest. crum ultro magis progressus est adhue pro nobis eruditissimus h Soeleta. te Bolandus loco hepe laudato tomi primi Martii at diem 7. eiuslem Mensis, dum pag. σ3s praemittit, Fernardum Guidonis σα Episeopum Tudensem minultiια, in anno a 326 eos tutum in a Nolanensi Episcopum Odeuensem, maria rutim I s. Decemlris anno I 33 I. Huius calamo subdit habemus eonscripta acta S.
Thoma dasius libris, quorum prior eontinergo eiusdem Sancti cte. Liber secundar
continet mmaeula, a nolis in tres partes di Gus Reperiuntur dicta acta in Βι- Drotheca Vaticaina eodire Ia I 8. Extaint eadem manuscripta in collegio Pietaviensi Societatis Iuu, ἐν in carrisio Paristensii canonicorum Regularium Sanm metoris,.in Muthua Pragens Ecclesia cathedralis M. eadem denique area,sed ordine narratio. susItibinde muιato,ae non nisis et Itima parie emistis miraeuiis, habemas ex eodico ma -m lolio Rubea Ualtis prope Emxemis, qui, prima pars harisaei,inscribitur:Hucusque Bostandus, ex quibus habes, quam ab antiquo haec vita λThomae per Episco-.
135쪽
io 4 ri In DGlutismoueiectionum in singulas approbatu madam. Lys. auctoritatis existimata fuerit, ut non solum in tot exterorum Bibliotheci ,viarum etiam in ipsa eadem Bibliotheea Vaticana meruerit reseruari. Nune utideamus exopto an iste antiquus, adeo tantiqui nominis scriptoriagnouerie suo quoque tempore auditam ει comprobatam hanc ipsam reuelationem, vel potius nostris temporibus post tria integra saecula eum dimidio adicti Serip. totis aetate efficta sit,ut fidenter nimis Atua asseuerat,ab Anno solum i sao.auditam esse. Videamus, inquam,eiusdemque testimonio non solum,sed iudieio
etiam, ne dum haec veritas eomprobetur, verum etiam integra controuersi
hae dirimatur. Adeamus ipsum, non in aliqua nostra, vel etiam domesticorum Bibliotheca seruatum, sed in suprema omnium eaque ab omni priuatorum assectuum suspicione remota , scilicet in vaticana, ex qua apposite Bolandus eandem vitam , quam Typis dedit, se descripsisse monebat. Et en se offert apud Bolandum eundem pag. 7a a. in libro a. praedicti Bernardi Guidonis p. 3. miraculorum inscriptum apposith cap. 98. hoc titulo expresso. m misione Fratris Mindi is , in qua Sanctus Fraηriscus ιπιο ens testimonium rhi bait Doctrina Euge quid est hoe e sed, obsecro, prosequamur. Integro eo Capite hae reuelatio in haec verba nune perpendenda describitur. Frater Eleatne rius Oranis Fratrum Minorum, eum e et in quadam quaest. perpli xus , ct in libris S
Thome negligeret quaerere meritatem, ius. orauit, ct Domisium, o Sanctum Fra
risium, misti meritas p riretur: ct ecce vidit ibi nota hoc, de quo talia γ λ -- foedanctum Franciscum, o S. Thomam δε aqui , cavastellis silendidit ornata inuti tum, ' super ipsas Virginem Matrem Dei cum Filio , da, coronas splend das e
nexum , y super ipsorum capita imponcntem, eumque tali misi e plurimum dilectare intur, audiu t S. Franciscum dicentem sibi: crede huic ostendens st indicans San. Tha. Mam) quia eius doctrinammissiciet in aeternum. Gieustitias, ct scripta S. Thoma ια ins, de dubio sua ceνtificaturostitis, cognita meritate. Praestiora Frater ipse theis νια a pluritas enarrauit, sub fide aseerena ese mera. Haec in eo cap. 98. apud Bolandum, ante quod caput immediate alterum numero sq. sie incipiebati mPr incut Lmbardia superioris in ridemamis castro, quod disitar Farnanum,3uηdam Luminasti,m habens in Ordine Praedica-umma afuit, leperate narrare, quo modo hie eius Filius persea serit simul consanguineis suis seeum orare Deum dicens: Tu r in Romana curia apud Auenimem Frater Thamas de aquino meta fait Samiorum cathologo a ratus: en tempus; & statim abibluta hac narrati ne huius prioris miraculi, incipit alterum cap. 98. non praenotando loeum,
ut motis erat in alijs Capitibus sed solum indieando in eodem loco superi iis miraculi, S hoc posterius de Fratre Eleutherio miraeulum contigisse, dum subditur: s ure vidit ibi, scilicet in eodem loco, qui in superiori capite pra notatus erat; ut ex his habeas, nedum nomen expressum Eleutheri, Minorrutae, verum de locum Fagnani Prouinciae Pedemontis, di tempus anni circiteri 3 a s Canonitationis s. Thomae; prope quod tempus & locum apposite a no ira inardus Guidonis haec stribens erat Episcopus Lodeuenensis in. Gallia Narbonens, quemadmodum ex eodem Bolando superius pnenosa mus 3 ut tandem omittam Patrem Frigerium Congregationis oratorii seti-ptorem attestantem se hanc 'eandem reuelationem exscripsisseex dicibus D litet Vaticame BiblMthecae numero 3863. ut idem affert, geloquiiuriiur
yna S.Thoms confluerepetitqueFontana in hiricus saetis pl. si es in
136쪽
Autustini O Francisci. Are. II.
Id Ad primum, igitur ne dum nranifestae sal statis conuincitur cora nenta . . Aluae dicentis, solum abanno I 62 hane reuelationem primo au sitam eisti, verum etiam responsum adaequat e manet instantijs Uad ingi quaeretntis de rersona, loco, & tempore, quae singula ex praecitato cap. exhibita sunt. Ad secundum, credendum magis tot Hispanis scriptoribus in libro illis p ijssmi Patris Carmelitae edito,tum alibi, tum Ualentiae opera Michaelis Coiami Presbyteri Valentini, eam reuelationem reperiri, quam uni Petro de Alua ausu pienti, dum scribit, facta dilitentia, istius se non potuisse inu nire notitiam, ne inque alioquin nostri indigebat eo longe iuniori scriptore, pro la ac reuelatione reserenda, cuni tot antiquiores longe, quos mox retulitnus superabunde suppeterent. Ad tertium, cum reuera apparuerit Fratri illi Eleutherio sint ut eum s. Tha naa, atque in commendationem doctrinae eiusdem, nedum Divus Patriarcha, Franciscus, ore suadens Angelicae doctrinae sequelam, verum etiam B. Uirgo per impositionem Coronae commendatis Angelicum Doctorem eundem, non mirum inde , s ille Balthasar Arias Valentinus non quidem recensendo velut duas reuelationes sed unam eandemque repetendo, ac euoluendo, modo D. Fianciscum approbantem inducat reserendo potius verborum sensa n,
quam verba, ac alludendo illi,quod dictum est Paulo, dum mitteretur ad Ana niam, hie dicit tibi, quid te oporteat facere modo B. Virginem cum eodem Diuo Francisco, velut eo applaudendi genere, quod gestu indicarat, repetentem verba approbantia Francisci. Non est hoc sane duas separare reuelationes, sed unam dumtaxat sub diuerso motivo, Oratoris moret, repetere, ut conte renta patebit.
Ad quartum, stante sinuI ut lib. a. monuimus excellentia etiam perpetuo duratura doctrinae S. Thomae cum probabilitate doctrinae Seoti, non eo dirigitur haec reuelatio, quo Nad ingi praealtata verba contendunt. sed potiu sad id, quod. Tadingus ibidem tandem subodorari videtur, dicens: si me.
ro melint omnium dubiorum solutionem in Scolono haberi is pro multis enodantis Tha.mam cst consulendam subintellige etiam a Scoti discipulis id libentius ad nittiel mus: dissulus enim, clarius, copiosus, frequentiorum quaestimumpat titione, Diuinam,
moralemque tradidit iste disciplinam. Haec ille A lumnus Scoti, quae stametsi non omnia continerent praedictae tamen reuelationis intento sufficerent, uti lohaec nostra sussciunt instituto nostro de approbationibus doctrinae S. Tho. Inae ex Christi Domini,ae Caelitum reliquorum testimonio depromptis, quas Generali, ideoque breui, comprobatione comprehendisse visus est Clemens VIII. in suo Breui ad Protegem Neapolitanum, appellans ac diceas, Thome - maiir, Divino eloquio, re caelesti nota , scilicet ex testimonio Dei, & Caelio tum reliquorum dium in quani, Eisquiον caelesti disci inam, mirari ii se quid
amplius miraculisque illam quidem illustrem, merito apud remotissimas nationes Ichristiani nummis eam laude, atrue Ecclesia millitate, relebrari . . ' a . et
137쪽
De Antabatism ex Verbis Da mis XXII. st Oratoris cantilis ni tmi Postquam absoluimus vetustiores approbationes reuelationibus inlitum
inhaerentes accedimus nuc ad illas quae similiter non in aliquo Breui,vel Diplomate Pontificum sundatae sunt, sed innituntur potius aut verbis alicuius Pontificis, aut oratoris saltem in aliquo OEcumenico Ecclesiae Concilio, ut primi generis est antiquissimum elogium illud Ioanni vigesimo secundo tria hutum, tot miracula Dir, quot Arrirnus se sit, secundae classis est illud, quod ab Otatore Concilii Tridentini asseueratum esse communiter recensetur: post quas approbationes properare licebit ad caeteras post ei tores in Bullis rece liorum Pontificum post Tridentinam Synodum exaratis, ut Pij U, ClementisvIII, Pauli ri S Alexandri VII. & huiusmodi, si qui supererunt, caeterorum.
'An merum sit Ioannem XXII. de S. Tiama dixisse Tot miracula fecit, quot Articulos scripsit. Videtur non verum esse ipsi Petro de Alua Nodo et s. s. r. Quia Didaeut Nugnus Cabetudo in suo illo prologo in s. p. inscripto, e probaractrina Themistisas sau, celsitudos, sic inquit: Ioannas XXII. in Sulla cMinu. tiuisiis F. I ham: is απιαλι composivis, tot mirarenti fit. Sed hoc penitus est 1 veritate alienum, cum talia verba in Bulla non extent vL2bsumie, de loquitur Alua pag. 68s . A veritate igitur aliena est in propivito Thomistarum attestatio, vel fides, sed approbationis relatio.
Secundo , quia nee alibi, seu extra Bulla, id ab illo Pontifiee dictum esse non operose probari posse videtur, quandoquidem, si huiusmodi verba ille sum. mus Pontifex in Consistorio, aut alibi protulisset, iam testis aliquis illius teporis reperiri posset utique de deberet, qui attestaretur haee vel huiusmodi verba a Pontifice prolata esse. Sed hic testis hucusque non prodiit, nee ab
aliquo auditus est, etsi a recentioribus nostris haec approbatio velut ceri communiter circumseratur. Nec certa igitur nec vera, hoc non obstanteo, haec approbatio reputari potest. Tertio, quia sui prosequitur Alva eadem pag. 68o. Pater Flauianus Vireonius in suis Urationibus Miscetaneis impressis Colo in Ioas. in ε sol. o. sic inquit: Dixermo Grumus X. ει in articular, tot rieulaficit Dι--ras. ω, cum tamen splendide hallucinati hunc certum sit, s quia Gregorius cvno dumtaxat anno post Thomae Aquinatis obitum sipetuixit st uti de Patet Enrieus Caidenhauen in libro Rosaruimpresse Colonis ι6 L . ad finem cap 3. sol. 213a dc si quoad hanc approbationem in Pontifice non decipiatur, d capitur tamen ibidem in attribuendo visionem D. Augustini ipsi B. Reginabdo, quae uti facta B. Alberto de Brixia communiter recensetur. αὐ-io ergo ira stan iινst μυι istia 4mptoribus in refus pnguiarib in ιν inmmtu, qua M v tu ac cinis mHM ita apore d/fletium t inquit ac Mincti it Nua Pagina mox in
138쪽
ceptorem istente in Breuiario ordinis reformato iussu Clementis UIlI. i Lemone diei insta octauam, perseuerant adhuc , N publice in Ecclesia canuntur hare verbara illud a Pontifice Ioanne XX L dictum ferunt, alijsca Amo se miraeulis , tot enim Sanctum Virum fecige mιraeula . quat scripssset Articulor. Non licet autem ita de facili abiicere ut falsa, quae in Ecelesiasticas precea
approbante summo Pontifice redacta sunt. Non licebit igitur de facili adea licere ut falsum istud commune proloquium , quod ita a Ioanne XX lI. San,
Thomae doctrina commendata sit. 1 Respondeo re ipsa verum esse etiam Ioannem XXII. de San. Thoma haec aut huiusinodi verba protulisse, S. Thomam tot fecisse miracula, quoiscripsi fiet artieuto avri iam frequentissme praedicari, ac communiter circumferri ab antiquis te, Poribus consueuit.Et in primis Ioannes Gerson Cancellarius Parisiensis cum ex Trit hemio, verbo Ioannes , natus sit circiter anno I 3 sq, & mox antea Pontifex Auenioni itura idem Regnum Galliarum commoraretur tum ratione aetatis, tum ratione Regionis conuiuere poruit eum pleri'; illis, qui Canoemzationi S. Thomari per Ioannem XXII. Auenioni celebratae anno i 3 13 ia te fuerunt, eiusdemque Pontificis verba persenserunt, & consequenter in ranostra opportunissimus ae grauissimus hie testis est. At hic ipse Ioannes Gersia ita Pontificem de San. Thoma loquutum esse attestatur p. a. suorum operirum , in opus. inscripto contra impugnis iras Ordinem cauthoiensium, ubi pronostro instituto sie loquitur: cum in canoni Atione S. Thomae de A nitro Opponeretur, quod nis feceras miracula in Vita, mel non multa,ictum iust per Papam non se cursu LMam, nam ut miracula fecit, quot ei'aestiones determinavit. En elogium, de quo litintentatur. Ex oppoitunissimo igitur, & grauissimo teste,huius approbationis historia simul ac veritas comprobatur,ut bene perpendit etiamsapientissimas Lemos tom. 3. Par. I. pag. Ia, ubi, breuissime licet, pleraqae elogia Pontis cum pro S. Thomae do, rina pe currit. . . Secundo si praeter hune id testaretur de ille, qui eiusdem CanoniZationis. Promotor fuit, de post primam Inquisitionem de Sanctitate Uitae S. Thomae, Adagnatum libellos supplices eidem Ioanni Summo Pontifici praesentauit prinsecunda Inquistione de Vita simul Se miracum perquirendis eiusdem, eumdemque Summum Pontificem non semel de eadem re loquentem audiuit, is hic , inquam, ipse ulterius id, quod intendimus, testaretur, non melior sanE ,
Fel potior attestatio in re tam vetusta ac diffellis probationis remaneret. At certum est Gulielmum Thocum suisse praedictae Canoni Eationis Promoto xem apud Pontificem c ut ea dein aetate recenset Bernardus Guidoni Episco Pu Sia lib. 2. 3. p. miraculorum S. Thomae cap. vltimo fc hic ipse Gulielmus Thocus, licet suum reticeat nomen, in Vita S. Thomaec apud Bolandum) capor 3. hanc in ie laudem do ctrinae S.Thomae a praedicto Pontifice pronunciata melle describit, ut mox ipsius verba subiungo. Nec melior igitur, nec potiolattestatio huiusmodi rei desiderari valebit. Audi nunc, dc accipe verba Tho-ci. oia totus Processus, inquit, fuerat Irequenter realumptus σα commuanda e Arrosequutionis di ιι Proces ux Historia, e que quo de inquisendis dictι Saneti miracutis Pirdanctissimum Ioanne m summum rantisicem Inquiptionis prosequutio,it commisaia
139쪽
fassus implorabam Inquibitionem is inuenimius miraeuba factis merisis predicti Sanincti Apostolua auctre Me eommittit Prassictvrsummus Pontisex diuitis assatas spiH- tu,'repletur, dixit. Nos eredimus , quod F sem Thamav est tu fur m caelo, σΓεῖ-a eius nota, &quaeso perpendas verba haec, dum ageretur de inquirendis miraculis s trina ius non potuit esu sine mi Moloc audis perge nunc Et attende eandem responsionem ab Eminentissimis Cardinalibus approbatam , aut verius dixerim collaudatam risam responsionemsummi Patris, inquit , cardinatis audientes, dixerunt esse in tali petitione sobserua iterum , scilicet in petitione de inquirendis miraculis a esse in tali petitume restonsionem diuiniim aspiratam,o . Deo feri precessam inrepti augωj, qui sempιν fuit mirabilis in Onritas Sanceti, nimirum in operibus, quae S. Thomas scripserat,& quae postmodum in Balo a Ioannis hae de eausa operama appellata iunt. Vis ampliorem, aut appor. tuniorem historiae comprobationemὸ Sed prosequantur, obsecro, ει repeti. tas ab eodem Pontisee de eadem doctrina laudes c praeter exaratas in Bulla γhreuiter saltem hac occasione attingamus.
Tettio itaque loco praeter praeadducta γ se of ert, tum in eodem cap. 1 Gulielmi Thoci, alloquutio eiusdem Summi Pontificis ad Cardinales in Conis sistorio proximὶ subsequente pro eommittenda secunda inquisitione de trairaculis, ita de eodem S. Thoma inter alia dicentis c ipse flarissummauit Eeiae..
fiam, quam omnes alj Do res, in cuius libris plus proficit homo remo anno,quam in atιο- νum doctrina toto tempore mira sua P. Τum ultro se offert in vetustissimo Chroniis
eo ordinis i scripto per Iacobum de Susato anno Issim de simul impretae iam Constitutionibus ordinis Praedicatorum India canonis uoris S Tiama de Aquino radicaste primo Dominum Papam D nem XIII. in Palatio suo sumpto the mate. Jeitete uoniam mirificauit Dominus Sanctumsuum , & inter alia addidis. quod nullus hascrat pro malo, quod ist/Iurissur Docior post Apostolos ct mctaro Priamur plas illuminauit Ecclesiam Dei, uti huic relationi de themate assumpto co gruit et iam ser ies Bullae Canonixationis eiusdem, in cuius medio dum sermo haberetur de miratulis γ sie legitur: mi illud Psalmi merito is Vso dieamur. μυ-usaia mirificavit Dominuι Saauamsuum um demum oecurrit in eodem Chr nico, post recitatos alios octo rmones aliorum Praesulum in laudem Sancti Thoma tunc relati inter Sanctos, Postea eundem Dominum Papam i 3. xalendae
Auusti in Fest. Sanai Alo j cantauige Missam di iterum Sermonem habaisse δει iam , scilicet de D. Thoma P sumpto themate: Magnus es tu, ct facimi mirabilia ἰγ ide,quot suppetunt ab eodem Pontifice pro doctrina Angeliei Piaeceptoris encomta λ Immo quam maiora euaderent, si eiusdem Ponti heis omnes manuis stripti sermones reperirentur, quorum aliquos se vidisse testatur te Alua pag. το3 cum Iaeobo a S.Carolo Carmelitata sua Bibliotheca sol. ias. in id mirum igitur eundem loannem XX li his tribus vicibus iterum integris sermoni. bus diseientem, praecipuE rimirabili semper sancti Thomae doctrina uti iam vel ba tetulimus a idem, quod nunc defendimus, elogium de eadem doctrinia Angeliea repetiisse ξ quid mirum rursus eiusdem elogij cs non verba ad munus sensum in Canon irationis quoque Balla, ut praeexpendimus, eunde Pontificem inseruisse λRario sane luco, ut id ostendatur, non te pliatebit ex eadem Bulla vine audis
140쪽
S . r. VI. D. Anmob. Ex rein s 6. XXII. st Oratoris Trii n. r. f. Iosaudire dii ursum. Idem re ipsa vidctur scripta Diui Thoms esse vera Dei m --niali insisime perfecta, ae eadem mira la diei, tum quia specialis insu-sio non sine miraeulo esse potest, tum quia tune homo praesertim dicitur operarim Dei, eum miracula facit, tum quia alioquin illa, quae homo sine miraculo operatur, opera potius hominis appellari solent, quam absolutEoperam. Sed in eadem Bulla Canonizationis idem Summus Pontifex, postquam Plurima S. Thomae scripta nominatim adduxerat, ea simul ac caetera comprae hendens in haec verba coneludit, mrimaqua mi opera in Dei laudem Deique dii satianem, erraditionemque studenturan σe. non M'ue sntiali inlusione perfecit. Re ipsa igitur in eadem Bulla idem Summus Ponti sex pronunciauit, scripta Diui Thomae miraeula esse, & consequenter,quot ille seripserat, tot secisse miracu-Ia, idem Ioannes XXII. pronunciasse non immerito reputatur. Vides imis Prorsus rem stare pro nobis, nec reliquis nos testimonijs indigere. Verum praestat adhuc solum unius alterius Summi Pontificis ealculo id robωare. Postremo nimirum ex Clemente vIII. in diplomate edito a a. Nouembris, σο3 ad Pro-Regem Neapoli inter alia appellante D. Thoma Aquinatis diuino eloquio π celesti, doctrinam, miraculisque illam quidem illustrem. Certum est autem hic separari approbationem doctrinε D. Thoms ex Dei incarnati eloquio de . Promptam, quod diuinum appellat, & ex reuelationibus Beatae Uirginis, Ptin. cipum Apostolorum , dc caeterorum quorundam Sanctorum quod eatisto vocat inquium ), separari, inquam , ab eo, quod eadem doctrina dicatur misculis it. I. siris, seu in se miracula continere, vel miraculum esse. Sensit igitur de hie Summus Pontifex, atque approbauit S. Thomae doctrinam*raeter allatas huiscusque mirabiles approbationes ex testimonio Dei, &Sanctorum in se ulterius miracula continere, vel miraculum esse, quod, obsecro, quid aliud in re est, nisi D. Thomam tot secisse miracula, quot articulos scripserat ut prior ille alter Summus Ponti sex pronunciasse etiam a Cardinali Palavicino in vindicijs Societatis eap. 3. laudatur, & a Granado eiusdem Societ alis in disp. y legomena ad tomum I .cap. 3. inscripto, De S. Thomae Asmnatis ingenio atq edoctrina mirabili, & in re tandem Theophilus quoq; Ra inaldus quem Alua hoc ipso nodo I G. pag.7or . Amicum sibi recognoscit ac laudat in clausula Paraenetica pro Lessio aduersus Barnesiu sere repetebat de S. Thoma dicens: Admis emctran doctus, ad miraeulum in domina selliat, ad miraculam Mesratus, aut e stria naso, profundur,acutar, perspicuus, omnibur probati seriptoris ae Theologi dotibus eminentissime insignis. Parce, ac ieiune commendo hominιm priuata quacumust comuisndations su riorem. hsc ille homo, non noster, immo& a nostris rebus. alienus. Ad primum igitur fortasse aliquis responderet, aut saltem in codenda Bal Ia, seu in pteambulis ad Bullam, licet non intra Bullam, ea verba prolata esse, aut originale manuscriptum illius nostri Thomistae exaratum hoc pacto suisse Ioannia Vigest Uraudus in B.cananistris uranna naseriptores vero siue Ty.pographos cui frequentissime solent) loco illius B. , scilicet Beati, apposuisse Bullam alend o Ealla canoni tisnu σαquod tamen adhuc quo ad verborum senium, licet non quo ad elogis verba, haud falsum esse s ut Alua supponit rio quarta nostra probatione ostendebamus. εAds uadum preter Gersonem , qui nee noster erat, nee conuenisse cum it
limaritia hominibus negari potest, iam Thocus ipse illius temporis xςstis