장음표시 사용
81쪽
industria cui eriminatur Alua supposuisse pro Clemente VI. Innocentium pariter hoe nomine sextum in reserendo hoc elogium cuincitur, ex eo quod immo, vel Alua latente pagina 3 qi , in editione Lamberti de Monte sub annor so a. hi duo adinvicem sermones, innocenti j Clemetis, discrimina urhis verbis. I De hoc San Doctor quina micrns Vr Pont is 3 in quo dam sermone, quem in Iaudem eiusdem edidit, cui initium e sua. Dei metu, di verbum Domini verum est in ore tuo q. Regunt cap. 3. sic scribit. Huius doctrina caeterorum Doctorum, it Magi itiorum modernorum est verior siveis eontagio salsitatis , clarior sine taedio obscuritatis,utilior sine vitio curiositatis, latior ambiis sug generalitatis. Haec ille. Alludunt huic sententiae eomprobationes Be commen dationes Apostolicae doctrinae D. Thomae Aquinatis verba Domini Innocent ii Papae, qui in sermone, cuius thema est, Ecce plusquam Salomon hie de S. Thoma de Aquino sic inquit; γ huius Doctoris sapientia prae caeteris excepta canonica, habet proprietatem verborum Ecc. I ut supra. Eodem modo hos duos sermones distinguit Franciscus Sylvius C noni eus Duacensis in Oratione secunda in laudem S. Thomae solum inuoso ordine reserens prius verba Innocent ij VI, & postea Clementis VI, quema
modum di aliqui alij imitati sunt ; quod sane non praesti tissent, si ivt sabulatin Alua sermonem, qui ab Alua putatur Clementis VI. Innocentio Ul. suppois inere studuissent. Iuxta vero secundam viam, scilicet postremam hypothesim, rquam ut probabilem simul proponebamus, ει data Aluae t ieentia admittebais cmus, dicendum est, sermonem ab Alua repertum in volumine manuscripto 'claudente simul larmones Clementis vi, non ex inde eonuinei Cleniemis H, sed potius esse Innocenth Vl, eo modo, quo in huiusmodi Misteliseis man scriptorum voluminibus hinc inde collectis saepe contingere, ae contigis etiam in impressis postea sermonibus, seu homilijs Sanctorum Patrum couis petium est, ut lath ostendit Theophilus Rainaudus Erotemate interis a Minsvpositu's prolixum syllabum eorundem intexens, & id re ipse inpinposito euenisse facillime comprobatur, ne dum ex conuenientia in agnomine Mari ob quam similiter elogium boe, ut aduertit Alua pag. 3 1. Urbano vI. legis tur attributum verum etiam ex eo , quod in eo volumine adest alter prior stromo in laudem S. Thomae vere editus a Clemente VI. distinctus ab isto. aliovincipiens themate, siue iuxta Aluam, mobat eor de Rum Oro, ut referitat etiaSalmanticenses in praefatione tomi I. S. a. siue iuxta mox recitatum Lamberistum, rursus quia in eodem volumine Marquianensis Bibliothecae s ut refert Alua pag. sqis in epigraphe prioris sermonis sic legi
magensis postea fuit Clemens Vl; non sic vero id legitur in epigraphe seram, nis posterioris in laudem eiusdem San.Thomae s eum quia in eodem volumiae eiusdem Bibliothecae ivt iterum exseribit Alua pag. 376 post sermonem p si et iorem de S. Thoma, subsequitur sermo in tertia Dominica Aduentus,hoc titulo, demis, ritrus Rotma Uuis ivisi pus sisenti-m sumo Ira duaremmamini ima 43Α, cumminen certum sit Petrum Rhoserium,qui
82쪽
micla Lemoulaensem fuisse, ex eodem Alua pag. 3 qs, con sequenter euinei tur inde non omnes sermones in eo volumine collectos, re vera Petri Rhoge r ij seu Clementis Sexti suisse; quid ergo vetat priorem utique sermonem de S. Thoma fuisse Clementis Sexti, ut agnoscit primus omnium Ludovicus Iaco Bus ii S.Carolo Carmelita, posteriorem vero esse Innocent ij Sex ti,quem pariter stripsisse sermones idem auctor Carmel ira attestatus est Ad quintum, ut vidimus mox ex eodem Alua, & si in epigraphe prioris ser
monis adnotetur eum habitum esse a Cardinali, non sic vero in titulo poste. xioris sermonis, iam & idem Alua concedit eos omnes sermones in eo volumine comprehensos sub Pontificis nomine recenseri, sicut & supra obseruauimus opera Adriani, Innocent ij, Gregorij, S huiusmodi caeterorum illos scri-hentium, etiam antequam supremam Sedem ascenderent, hoc non obstant sib eorundem Pontiscum nomine recitari. Quid ergo mali, si Thom istae simi-ὶ alter sermonem hunc sub Pontificis nomine retulissent Uerum sermone
istum post eliorem ad minus in laudem S. Thomae in eo volumine clausum ve-xὰ ab auctore habitum suisse, dum Pontifex esset, habetur ex eo, quod auctor ibidem orans coram Dominis card:nMus sui Alua fatetur sic loquebatur. Haec ergo diarina, charissimi, non recedat ab ore Quis vero non videt his uti ver-Lis ad Dominos cardinatis nonnisi Pontifici licuisse ξAd sextum , non solum absoluth, sed comparative ad caetero itim doctrinas Iaudatam ibidem fuisse S. Thomae doctrinam, antea expensum cli, & praeter ibi rec itata, supersunt & haec alia ibidem verba ex scripta ab eodem Alua immemore sui, nimirum, inquit, sermonis auctor. Sicut Sol excedit sellas , quia est maioris 1 ndoris in claritate, maioris fruoris in caliditate, materis maloris in secundit ud, seu se Doctores erc. Ad septimum, praemittendum est, quod lib. I. q. .ar. I. ad I. monuimus,
sib nomine doctrinae canonicae eonti neri, ne dum vetus ac novum testamentum
cui falso Alua supponit verum etiam definitiones Conciliorum ac summorum Pontificum, de ultro assertiones dogmaticas, in quibus Sancti Patres ad inuicem consenserunt, cum haec omnia inter Canones reponantur. Loquendo autem de singulis Sanctis Patribus singillatim, seu diuitiue cui Scholae loquuntur etsi eorum etiam singillatim dicta ex dicentis auctoritate magnopere t Pra fient Scholasticorum doctrinis, solemniores tamen Scholastici viceversa in rigidiori methodo Scholasticae limae, aut accuratioris examini S, comparative ad illos quodammodo selecti dicuntur, pro securiori scilicet defensione,
et interpraetatione eorundem Patrum, ut obseruauit, non solum S. Thomast in opusculo aduersus Graecorum errores,verum etiam Summus Pontifex Six-
I tus V. in Bulla, tr amphantis, te post Canum libro 8. probat ex instituto Gra- Mina xQ . 3. Praescriptionum p. r. q. I. aris. per totum. Consequenter in hoc senis cin quo ibi sermonis auctor loquebatur γ doctrina, quae caeterorum Om- nium Scholasticorum, ac solemniorum doctrinis antefertur, anteferatur quo que necesse est eodem modo praeexplicato plerumque etiam plurium diuisiuE patrum doctrinas, ut una dumtaxat excepta doctrina Canonica, cuius iamis ambitum explicuimus inserior sit, quemadmodum ibidem sermonis auctor de praelaudata doctrina S. Thomae concludebat his verbis: clara enim inur om
Fictrinas Quid ergo vellicat Alua in vulgato Innocenti, m. II. G a elogio,
83쪽
3 1 Lib. IIIa solutum auctianum in oratis .nrant re doctois LN elogio, quod in sermone admita ageodem illius pontigeis prolixioribus
solum periodis non reperiatur quid quaeso Mariales, atque Gai uanius, in lai dem doctrinae S. Thomae protulerunt , tam seuerε, tam repetitis vicibus ab Alua damnatum otiod expressius olim cregotius Nissenus in prinei pio Exa- meton de doctrina Basilii Germani sui eonstantissmh no pronunciarit his verbis Rata sint ei seripta, , me illis, nisi testamenti diuino Spirit. dictante exarati, monumentis cedant. Quid de hoe dicto Miseni nune dioeret Alisua, nisi, uti nos diximus , explicetur de diuini testamenti monumentis , re his simul, quae innἰxa eisdem sunt, eum eisdem necessaria consecutione connexae quo modo Marialem etiam atque Caluantum non minus , ae Niisenum, idemeenset intelligere poterat, ac debebat. Ad Oct. quis nescit eu, qui veritatem impugnat semper esse de veritate suis spectum ibi autem auctor sermonis manifeste praemiserat de S. Thoma doctriapa istius rubet certitudinem existintia, ρο meritatis . Unde potest dici illud Dannis r 7. Semo tuus meritas est. Quid ergo mirum hinc consequi, eum, qui doctrinam S. Thoma impugna erit, fuissemper d. meritate suspectum t qui etiam impugnator ibidem idcirco adnumerabatur mera durum, quas Apostolus anulabat Iuperstitiosos,qui non macuant ad alia, si audire, aut dicere aliquid noui. Actorum ret. Quid ergo amplius in nostro elogio inuenitur, vel carpitur, quod in sermone repeto ab Alua non perlegaturὸ Cur, praeter ista,non puduit Aluam fidenter adeo pronunciare approbationem istam Innaeoij prorsus Games, eum adeo antiqui tus agnosceretur , constantissime profereretur, tentata ab aemulis defensar tur, inserta Ecclesiae praecibus caneretur, de demum tot subsequentium docto
rum testimonio vallata litteraris sermhoibis consensum asseeuta sit si pro huius veritate elogij non videntur adhuc Aluae sufficere, non video ipse, cur non valerent similiter ficta diei tot alia, quae de rebus, tum eiusdem instituti, tum eaeterorum, vulgata simi, nec tanta tamen 'uanta hoe nostram' teis simoniorum luce donata sunt. Neque emur crepetemus de nos eum Arnobio libro I. aduersus Gentes) neque enim caelo Deus aliquis lapsus est,autfuit res me ἴνas commentatus est manibur, aut ratione confismii nostris rebus derogauit ι ia hominι-bus hae scripta,re illa sunt, ab homnibu/Jcripta mortalibus, re dictita sermo tauo quuiquid dicere δε nostris confieriptoribus inunduitia , di vi mestris Me dicta pariabus sumite atque habetose mutent 3 t multis mera se, qua m einstris eoinprehensassetis
APprobationi hueusque defensatae Innocenti; siue ille V. siue VI. suetis
84쪽
anum Praedicatorum usam de proxima transferendum en alieram priore tria Bullam eiusdem, de qua mox infra dicemus nos attendentes quanta a Deo Icienti erictrina ordinem Fratrum Praedicatorum,ac iniuersalem Ecclesiam illustrauit,ac de ii Auustini mestigia insequens , Ecclesiam eandem doctrinis, grmeniijs quamplurimis o Lmauit, oe. moLmus insuper tenore praesentium abis iniungimur , t dictizeati Thomae doctrinam tanquam meridicam, s catholicamsectemini, eamdi se studeatia totis eviribus ampliare. Datum apud Montem lasionem II. Kalendas Septe his
Pontificatin nostria o VI. Haec itaque Urbani approbatio est, quam ab obiectionibus Aluae in hac quaestione suscipimus vindicandam.
An Sulla Vrbani Sι inti incipiens, laudabilis Deus, approbans doctrinam S. Thomae mera sit. V Idetur non vera sed commentitia ipsi Aluae nodo 3. S. I. per totum adis mittenti utique veram esse alteram priorem Bullam eiusdem Urbani v. si ubentem dari Corpus S. Thomae Magistro Generali Praedicatorum, de transferri Tolosam incipientem, copiosus to e. datam apud Montem Flaseo- rem a G.Kalendas Iulij Pontificatus anno VI. sed inde addenti salsam esse & eon. sarcinatam ex aliqua parte primae alteram hanc posteriorem incipiententi, Zaudabilis mur, quae paulo ante recitata est,&resertur nostris. Probar igitur conatur primo Alua hanc posteriorem Bullam falsam esse, quia ab anno x 368. quo edita dieitur, primus scriptorum,qui eam memorauit, fuit Ioanne de Montesono in sua illa tam celebri controuersia aduersus Accademiam Parisiensem exeitata anno r387, in qua alij hoc eodem tempore attestati sunt se eandem Bullam non vidisse, ut auctor Apologiae Parisiensis qui legitur i et, sine Magistri Sententiarum post suam tertiam conclusionem respondebat, 'Ioufuisse exhibitam illam Tullam Papa, neque ipsius copiam ste. ι deo cum idem sit ι. Eicium de his, qua nonfunt, yde his,qua non apparent,sicut dicunt ιura, sequitur quod me non debuit dictum procissum impedirente eodem tempore Pater Ioannes Thomae Frater Uterinus eiusdem Montesoni ut refert Alua pag. 27 . ex loanue Uita-Is, ει Ioanne Alano Doctoribus Parisiensibus insua reuocation: , quam in domo
'Minorumfecit Parisijs, testatus est plures Magistros sui ordinis dicere, it nunquam eam Σιulam 'banimioste, & noster Raphael de Pornasio florens ad finem saeculi subsequentis in opusculo de Beata Virgine commemorans eandem, inquit sfmpsit praeterea Romanus Pontifex litteras Apostolicas ι ιuersitati studj Tolosani Sancti Doctoris extollens gloriam,st approbans Apostolica auctoritate Doctrinam,cuius rescripti cuia nondum ad manus meas peruenit, &idebante istum, scilicet ad an . rum Issso. Ioannes de Monte nigro, N Ioannes de Turrecremata in suis Opusculis de Originali peccato, etsi eximie laudent doctrinam S. Thomae, nussibitamen huius Sulla Vrbani mentionem habent. Non est igitur meri simile, inquit Atua , Pareo Ordinis Pradicataram habuissa Busiam Papae, de dato quod pollea tempori, bis nostris extare lapponatur sed legi Tolosae, concludit pag. 267. etiam mul
85쪽
Secundd, ut arguit idem pag. 27a, quia Anonymus Dominieanus, Vince tius pandesius, Gyrardus Renerius, & alii multi se Iunii citant urbanum Papam vaph, & in determinath, alij posteriores his eirant Vrbanum Iv. vi Ioan tes Ru inhel de Hallis in pissatione ad quaestiones disputaras S.Thomς ν sci . Gabriel Bariete in Sermone des. Thoma peius sie dicit, 'iana ala canonieat is, 'am mittit Tolomis se. alii nuncupant Urbanum UI, ut Naxatius de scriptis S. Thomst, Alvare 1 de auxilijs, Moreller in editione operum Diui Thomae, Plodius libro I. Chonuectus in orat.S Thomae, Truxillus tomor. I hesauri Iibro 3. cap. I . Petrus de Bergo mo in tabula aurea, & demum editio operum S. Thomae iussu Pij Quinti, eum tamen solus Urbanus U. ille fuerit,qui iusserit corpus S. Thomae deserri Tolosam , ut alii postea recognouerunt, delegitur etiam in Dominicano Breuiario. Propter has uitur contradi times, eo
eludit Alva, ase tendumst esse salsem pra dictam Bullam Vrbani.
Τertio addit pag. 27q.non minus ex parte sustae esse aliquas emtradictimer,nandaliqui affrmant fuisse expeditam II. lindas Sqtembris, idest 2 a.die Augusti, alij, ut Aluareet, die 3 o. Augusti, alij racent annum expeditionis, ut Bzouius, ei si modo recentibus supponatur edita anno I 368. Immo in Officio antiquo translationis S. Thomae quae translatio solum quatuor mensibus post datam Bullam veth supponitur contigisse lectione s. sic legebatur: collocatum est
Fit uarii, & lectiones. eiusdem Offcij describitur translatio facta Tolosania Ahno Domini a 3 79. Pontificatus eros em Vrbani Papae Ginti anno 7. quibus annis soli amplius vivebat Urbanus V. En igitur contradictionem in anno ab eis dem Lectionibus designato , ut patet, qua postea visa, in alio posteriori ossicio lecticne 6. positum est : Bac translatio contigit die 28. Iarmary anno I 368, cum tamen rcucra contigerit incunte anno i 369. die 28. Ianuarij. Ex ista igii ui tam multiplici contradictiore iterum concludit Alua non fidendum in proposito relationibus Dominicanorum. Quarto inquit pag. 273. quia lii tirae istae Urbani Quinti nen reputantur in Aresia
a Vaticano ea urente apud dantium Peιrum in inferiori Aula, et bi reuolato toto Solaris, nis extEt in Urbano V. nec in Regesto alicuius Vrbani, unde subdit, Reuerendus Pater Oacritus Ra nauaut congregaιιonsa oratorq , qu rojua continuatione Annalium
Farrisi' exaetis m. Archina Bullarum, nustam de tati Sulla facit menti lmm , piat nee de approbatime asctrinae S. Thomae Dum tamen mirumque id retra- ferri in Nesu ad annum I 3 7o. numero l . sed solum anno II 68. memorat transi
tDηιm cer oras S. Ilama ἡ Manasterio Fosanoua Tolosam si Signum igitur est praedictam Bullam salsam esse. Quinio vi pergit pag. a 7 d. quia ioannes de Monte sono, qui primus re fugiebat ad hanc approbationem doctrinae S. Thomae, ut se defenderet, prout Iegitur in Apologia Parisiensum , sc referebat ex eadem Bulla praecipuam
clausulam pro doctrina S. Thomae. Eiusdem docta Doctrinam i quam beneu Bom, O tatholica equi, o utura ac ris3colio studiam eampro nubus a simn. At vere in Bulla perextensum descripta apud BZOuium, de alios,istius clau-.
86쪽
. mota ammeridicam easMikamsectemini eamque studeatis totis risue in liare, de singula verba confert ad inuicem Alua dicens, far Guμure diis Gersas se secundum amnes suas dictiones latinas. Signum igitur iterum&haae . approbationem doctrinae S.Τhomae, ut ipse concludit, uriaret,seu commen- . titiam esse. Mard , ut addit sagina et 7. praedicta Bulla supponitur in seripta Veiis lili Asaino, ct dilictis Ur Cineeliario Ecclesiis Tolosana, imueris Magistris, in RHoribus eateri ue claricis, s Laicis in ciuitate, st Prauinisci a THosana commorantibus iste. Sed non eongruit his omnibus illa clausula, is Doctrinam Teati Thomae sectarentur, quando , inquit Alva, nec Archiepisi pur, neci meturtur,nte alj erant ludenter, di potius dicere debuisset Pontifex, mi πο--retis a christ iso lis sequi, teneri, s ampliari, eo simili modo , quo in antecedenis te clausula d ictum est, idcm corpus se. Iaciatis ab aljr, quantum in retusis est, eam Eezira tiner ιιntia, ac do votione suscipi ct tractari die. Igitur & illa clausula supposititia est. l Septimis, ut prosequitur pag. 278. sibi componens modum,quo haec secunal da Bulla conflata sit. In carta, inquit, pessicea, in qua erat scripta Sulla mera scilicet prima incipiens, rapissus Vrbani V, ά tegostis in reuersa facie continebatur rescrip-ramsummi Pontificis ad Archiepiscopum Tolosanum iste. thabst de mare curia iste. Osub hae subscriptionescripserunt Monrasoni Τεδιὰ Dominicauis uomati,fti moles stylum, o aliqua merba ex antecedente, ex ina sabricati sunt as Sullas insinctas j c. st quia si propalassent duas false Sullas expeditas pro translatione cordo S. Thomae, Istim alν inqui igent: quomodo duas Sullas ξ quare ciuauia st meli ista quid datat contra Styrum curiae Romanae eodem ama, re fere eoLm ad nses tiro niuex Scriptoribus ordinis Praedicatoru gmnquam tetigit, sis nominauit Fullam primam, ν conati sunt eam totaliter sepelire , si possent . s rufin, mi non exeat arae Mandi Theatrum tam inrans errosis tam monstruose Sulla habens duas acietist sub mno Capite duo corpora, nune occultant illam ab omnium oculis fossam in terra, strepe tam in Sudario, GIolum istam ιxhibent in libris sub tismine avrobationis, ston rmationis Doctrina S.Thomae. Ititu conclud in satire ultare solam priman BuIIam esse certam, ct legitimam, in istam tantam fuisse experitam ab Vrbano V. a Translatiora corporis S. Thoma , secundam autem Vse salsam, st fictam. Hactenu siue Octauo tandem pro eo timento omnium supradictorum, tui ipse idem Alua Io.l quitur eodem nodo 3. s. 3. pag. 327. silvularissimum est illud, quas Dauid Ro-l inaus in libro, cui titulus et Septem Sancti custodes ae praesides Vrbis Neapolita-- impresso ibidem anno 137I .sol. i 33. de S. Thomasic habet. Vrbanus V cum Sancti Thoma corpus Tolosam transferri maluit, omnia huius diuini hominis sua sint: ti inprobauit, ἐν da cardinalium eaeterorumque P. c. consilio elogiam recitauisa ita ovumauit: tantum a meruare ivnumiaemque recessurum , quant m a OmiTA me Asumatis Ivientia recederet r0 tamen me in Epist. mera, nec ficta Vrbani V. extat elogium hoc, quod communiter Innocentiostient Dominitam a peribere. Non
mirum igitur ab eisdem Domini canis eodem modo praedictam secundat
i yrist. Vibani V. suisse confictam .i Inoppositum tamen est, quod ubicunque pro sertur Autographum origia ala alicuius Bullae, si data simili fingendi, seu subterlaggiendi licentia, POL
87쪽
nt cuiuis reluctari dieendo illam Bullam eonfictamesio, nullus iam remisia
rex obedientiae loeus , nullus proreruos coercendi modus, & eonfusi in Othie Christiano intolerabilis oriretur, cui confusioni depellandae Pontimees adeo sollieith prouiderunt, ut etiam suarum Bullarum transumptis abs seriptione alleuius personae publieae indignitate ecclesiastica constitutae, aut Notarii publiei testimonio munitis, idem exigant exhilseri. At in pro sto
nostro extat iam , praeter transumpta eisdem titulis insignita, Autogri humipsum eiusdem Bullae secundae Urbani V. exordientis, Laucti ais Deus σe. ut mox apparebit. Igitur protervia nimis intolerabilis est commini sese an dem Bullam, non veram, sed fictam esse, eidemve Bullae sic pertinaciter refragari. Respondeo,non solum propriori B illa, quam Alua concedit, verum celam pro veritate secundae Bullae Vrbani V. incipieRtis, Laudabιlis Deus de quas jus Alua nobis litem audet intentare satis este, post tot veterum testimonisi, intueri, quae authentice exscribit Bollandus Societatis Iesu in opere ingentis Iaboris ac laudis de actis Sanctora m digesto per dies singuIos anni, tomo r. niensis Martii ad diem 7.Marti,,ubi verba tim tran fert perinustum Palmy atris Radimonia Hugonis minusiraptum autographum,inmι ranis Tinse etiam nomas ruatum, ut ipse Bollandus loquitur, cMutinens integram historiam trans-ties, is corporis S. Thema is seu Vνιani V. per Reuerenaijsimum Patrem Fratrem μ'
Iiam Rominati Teloserarum ordinis Fraedicatorum Goneralem Magistrum factae ει dictus auctor piet dicti autographi ab inirio se dictae tras lationis tinem oc
larem profitetur dicens: Ego Fr. Rumon 3 HN is ine. indignus Semitor prae dicti Magistri Genet alit fui ainta Magisterium, o in Matisterio ea continiactu qua indicta translatisne anuπdenur , concomitanter in cim sep/enter postea Sino. ac Iacta σι. in hec libello redui , liniuiquῆ in contestem adducit Patrem fratrem. TLmam de Sulmcna mirum me radicum, ιunc Sotium Reuerodi Patris Fratris Phiatini de Theati Prieris Prouincialis Regni Sicilia, de torsus instituto nostro consentiens aliud eiusdem temporis autographum manu scriptum habetur ut subdit pag. 38. Bollandus in Bibliotheca Vaticana eundem laudans Patrem
Raymundum his verbis: cum Sacrum corpus Fratribus Praedicatoritas redderetur
am misit per noctem in Laestia cleuatum in aere st se grato respitientem inmitis San-oum Iris Iastare Doctorem, scilicet Thomam, ut ibi late eadem apparitio describitur;& demum eidem historiae a Patre Raymundo conscriptae consentire etiam alium Mediolani antiquum codicem Ambrosiij Taegi j qtiem Ambrosium Taegium laudant etiam Antonius Senensis in Bibliotheca Oidinis Prae dicator uni, Lusitanus parte a 2. Plodius p. a. libr. 3. Miraeus N alij consentire, inquam, admonet ibidem Bolandus pag 636. m. q. in dicto igitur primi, auctographo Ray mundi apud Bolandum cap. I .& a. per occultam Comitis
Fundorum superiori numine deterriti concessionem, Sacram corpus S. Nomar i. Fιόνιον anni I 3 67, in conuentu Fundorum ordinis Praedicatorumsecretissim in lius securo estum est, idemque sere repetitum legitur in Autographo Vaticani his verbis: μιι daeratissimum corpus raro tumueatum in consιniurimini Dalrνm Pradicatorum anno Domini I 367, idibus Februas Ponti eatus Beatisti ni Filani Papa manno G ιi mnibus quatuorsolummodo inuit, ad quae priora verba Bolandus nota Κ, inquit, relatus hic annus I 367 more illarum. Pascharae
88쪽
.-- Murum annum, quierat annis I 368. Haec ille & bene, cum vere tune anms sextus Pontificatus Urbani U. apud nos ineboantes a Ianuario, fuerit nonus I 368, ut iterum repetit infra ad codicem Vaticani noti sexta. Exortis inde expostulationibus Monae horum Cisterciensium Fossae Nouae oblatis Romae Pontifici eodem anno die Cinerum, & proeedente causa, inde sabba-- ante octauam Paschatis, etsi antea indignatus Pontifex, placatus non sine numine Se humaniter excipiens Generalem Ordinis Romae, T e Papasonas dum, ij rer exrestetiam, nostrum ordinem super caeteros ordines men Leautiom eom .
Mundauit, Uentibus Dominis cardinabbust vicendo specialiter. Non timo his stea Gν- 'rdurante. Interim dilata expeditione causae, eodem anno II si , orante Ponti fiee apud Montem Flastonem, in Festo Corporis Christi euius officium S Thomas composuerar, ut ibidem probatur eodem Magistro Ge . merali Ordinis depraecante Pontificem coram Dominis Cardinalibus idem Ponti sex oecasione prae memorati osse ij laudauit eximie San. Tliomae doctri-Dam ut infra ad postremam Aluae os iectionem ex auctographo historiar verba transcribam i & parumper moratus, velut decretum mature perpen .dens, Nor, inquit, auetoritate Domini nostri Iesu cirristio' Bdatorum Apostolorum Petri s Pauli, atque nostra, damus re concedimus tibi Maristro, ' Ordini Praedicarorum corpus S. I iam se. & die sequenti ad eius pedes redeunte Magistro Generali, praecepit deferri Tolosam in Ecclesiam ordinis, praealijs rationi. Bus,inquit, Ponti sex, flaia Ui .st inmersitas noua in Theclogia, quam malo fondari iis Aoetrina butia et firma ivius Sancti, ibi nimiuersitar clericorum, quae singulis septi- minnis eonlaesit conuenire in Ecclesia mestra Praedicatorum, ipsam sequatur is praesenti meo modato. Audiens vero, praeter brachium dexterum a se concessum defferri Parisios, diuisum a corpore caput retineri adhuc extra ordine in Callio Pipemi, pro recuperando eodem restituendoque eisdem Praedicatoribus, idis circo Domine Gallelmo , Tholosano Collectori Apostolico in illis partibus Campaniae, Dininus Papa spetialem eam magna auctoritate fecit commissionem , eine eo ethrit quas amque harint ea corpus et caput F. Thoma ad sibi integraliraxilla
eradandum etc. pro miri hocspecialiter extat Fulla, catur quidem Fusia auctoritate taetetur Demisus Gulielmus a conuentu Fundarum nostri Ortinis corpus D. Nam etc. o A communitate de Piperno caput recepit etc. et ad Montem Fissionem, πιι erat inmmus Papa, deportauerunt: En primam Bullam incipientem,copiosus,quam si mirititor id cm codex Raymundi in fine perextensum habet, memoratque simul manu scriptum Vaticani apud Bolandumnum. 7. dicens: Festinam ergo nunc' Ap esui cum litteris et sententys Papalibus ad civitatem Fund rum Castrumlis ζPvemi, in quibus sacri eorporis et capitis reliquiae seruabantur: inde ad Montem Fla funem ad eundem Urbanum Pontifrem defrunt. Postmodum pergit Codex Ray- mundi ax q. Augusti a 368. Pontistratinsui anno s, i, fili Daminas Vrbanus realiter tradi corpus et evat praedicto Mari s Ordinis per Reuerendissimus Dominos
carinatis Morinensem, et Mareum Oravus Minorum praesentibus mutis eici proris hocm quodam infrumento per duos Ap obeas Natarior ibidem confectulimus caminis
tars de Iegitur authenticum ex integro hoc instrumentum sub eodem die a. Augusta apud Bollandum pag. 733; & eoncinit manuscriptum vaticani post
haec eadem recitata num. 8. subiungetis rotant quosne per singula depradictis Eunae et putara instrumenta, iurammittiet te many ι vastatapoismnibus. m. v. H Licet
89쪽
Lib. I. DGlutione ductimum in nru approbat esΔTm S.Is . Lieet vero nos pigeat hic Ballam priorem quae per extensum etiam aput
Bollandum recitatur exscribere, non possumus tamen non referre saltenti eiusdem clausulas ad rem nostram eximie extollentes eiusdem Sancti Thmmae doctrinam, dum inter alia de eodem sic habet. Tanquam ieere M lDoctor per sua praelucida ae salutifera documenta e iuersalem 1 ustrauit Ecclesiam, ea a decerando minutibus et moribus informando, mox concedens eiusdem corporis brachium dexterum transferri Parisios in Ecclesiam Praedicarorum ad dreas, inquit, et decorem inius studis Parisiensis, in qidem Sanctus sua faecunda facundia caelistis irritui gratia influente,scripturarum emimata reser4uit ,siaιt nodos, Ascoraditaeidauit, dubiaque praelusit, Aaec ibi. Verum his non contentus Pontifex idem vibanus ut pergit apud Bollandum idem Raymundi codex cap. q. γitiram ad se aeterinιi Magistro Ordinis dixit. Videas, et bene attendas ad praedictum sacrum corpus simul cum rapite, cum pannis derentibur in eadem arca ponas, et extra aris eam depingi faciar arma nostra; et super arcam ingι facter cum clauis Sullam nostram, quamspecialiter olumus Iuperhoe ordinare, et tibi tradere consequenterr En Bullat
secundam, quam in fine post priorem Bullam idem Raymundus de verbo ad verbum apponit incipientem. Laudabilis D.urete. Sc de eadem, post ante relata superiora verba, etiam manu scriptum Vaticanum prosequitur sic ιsripsi etiam praseius Vrbanus litteras Apostolicas studio Tolosano s. Doctoris extollansguriam is approbans Apostolica auctoritate doctrinam, & iterum eodex Raymundi mox insta concludit: de quibus concessi hus in consisto Totis nunc extant Iisere atque Sustae, quarum copia in hoc titillo fideliter etiams annotata, scilicet in calce, ut praemisimus,&Bolandus ipse transcribit. omitto descriptum ibidem a Ray mundo eode anno iter a se eum alijs susceptum translationis eiusdem cor. poris,primo quidem pertranseudo Florentiam, Bononiam,& Ripolim,& perinueniendo Prulianum Prouinciae Tolosanae, in qu m locum, inquit, intravit murcum rasato sacro corporem proxima migilia natiuitatis Domini ete. oc, ut paulo ante
praemiserat,ibi fuit per mensemete. In exitu dicti Monasteris Pruliani die Venerir,qua Iuli dies aσ Ianuari , iacuimus in Aumisto. die Sabbati iacuimus in Mante Gliscar etc. die Dominica, quaesuit 28 dies Ianuaerj, sacrum corpus fuit positum eirea auroram in capilla dicta dei Fer ira extra Tolosam, ubi prosequitur ennarare occurrentes Magnates, de Religiosos ad idem excipiendum solemniter, Sc transferendum eadem die in Ecclesiam Pridicatorum Tolo' dic. dc concinit manuscriptum Vaticani concludens: Tolosa in Domo Fratrum Praedicatorum sui ordinis in uili cum honore locatum anno Domini a 369, Pontificatus ei iam Domini δειμι clan Bo 73 tani de si ut supra ex Bollando notauimus more antiquo Gallorum inchoantium annum a Paschate, non a Ianuario, ut inchoamus nos, hic idem. annus diceretur adhuc annus I 3 68, ex quo adhuc in Breuiario nostro sic legi tur . facta est haeerransutio 3. X undas Pisuarj amo Domini a 358, cum tamea iuxta nos Italos nedum annus 1eptimus Pontificatus Urbani, verum Et trans. lationis eiusdem solemniter completae fuerit annus I 3 6s ab initio, scilicet asIanuarij; nisi quis dicere malit, satis esse etiam iuxta nos Italos intra annum ii 368 sacrum corpus incaepisse transferri de Italia in Galliam dc Prulianum via ique Prouinciae Tholosanae peruenisse in vigilia Natiuitatis Domini, ut retuli. imus, non completo adhuc eodem anno a 368,ita ut inore Italico etiam verumst, quod in eodem Reuiario legitur . verum ista ut dixi, tanquam aliena a
90쪽
I. De Approbatione 'bani Tad Tolosanor. Ar. I. 39nbstro inst ituto dimittimus, eum satis pro re nostra iam eo stet ex contestibus, eisque ocularibus translationis eiusdem, eodem annos. Urbani U, praeter priorem Bullam incipientem, copiolus, neutiquam sane Tolosinis inscripta, prodiisse secundam incipientem, Laudabilis Deur, cum epigraphe ad Tolosa. nos &c: quod sane Alua praeaduertere debuisset, atque perpendere simul, quomodo iuxta praenarratam rerum ac temporem sei lem apposith idcirco ea prior Bulla, copiosus, subscribatur. 36. Latinatis vij, idest die i lunij; secunda ve.
- , data sit II Kalendas Septembris die 22. Augusti, ut op portune conferenti tempora mox praecitata delationis corporis Se capitis εCampania ad Pontificem per priorem Bullam obtente,& inde subsecutae con . signationis & translationis eiusdem corporis cum secunda Bulla Tolosam, res manifeste constabit. Inde vix transactis θ translatione praedicta decem εἱ octo annis, nempe anno I 387. Ioannes de Monte sono apud Urbanum VI. Romae defendens suam controue istam aduersus Parisieses, eandem Bullam pro approbatione doctri-rae S.Thoms coram summo Pontifice S Dominis Cardinalibus protulit,quod profecto, nisi eadem constitisset, non praestitisset, nec Romae praesertim, ubi ex Archiu O Romano dignosci poterat, eam tunc producere licuisset. Indocontinuata scriptot una succellione referentium candem ut aliquos ad minus tangam D. Vincentius Ferrerius, qui ex Chronico Ordinis paulo post floruit, nempe ad annuin Iss I, in sermone de S. Thoma eandem Bullam recen- .set; Ioannes Capreolus Tolosanus, qui ex eodem Chronico claruit ad annuli 3ο, agnoscii apposte Tolosae scribens eandem in secundo dist. a. qu. I. ad
1 . Gregorij. D. Antoninus, clarescens ad annum I 63o, par. 3. historiae titu . Ioa r. capite Io. de Urbano V. se inquit; mandauit autem ipsum torpia rigarit τι am scribens studio Tolifano Sancti extollens gloriam ct approbans Apostolica auctoritate doctrimam . Raphael de Pol nasio succedens eidem eadem fere verba Diui Antonini in Tract. de virgine repetit. Eodem saeculo ad annum I 73. Vincentius Dodi in Apologia pro doctrina S. Thomae pag. 8 Sc Girardus Reis aciet ius in opus. de Originali peccato, & Petrus de Uineentia in simili opere,
et in alio opus. inserto Catenae aureae S. Thomae ex eadem Bulla Vrbani U. Candem producunt doctrinae S. Thomae approbationem. Petrus Bergoinensis in sua tabula aurea edita ad annum Iq8o affert idem elogium ex Urbano RLan; bertus de Monte in libro de Anima impresso Coloniae anno Iq96.profert eandem Pontificis laudem. Vincentius Bandellus Magister Generalis Ordinis electus anno I 3o qui ex Chronico Ordinis simul cum Paulo Soncinate fuerat auditor praedicti Petri Bergomensis N hic non semel eandem Bullami exscribit in opusculis de Originali peccato. Compilator opusculorum San.
aehomae editorum anno Iso8 inserit eandem. Thomas Caietanus Procura-ltor Generalis Ordinis eodem tempore, quo Bandellus Magister Generalis
crat ,. in longh ante e vulgato opusculo de cnte & essentia, dum Patauij Meta. physicus estet sex Chronico Ordinis ad Caput 1. de Ente & Ei sentia q. s. ini Iolutione ad postremum Antoni) Trom betae eadem utitur Bulla Vrbani U. Pontificis. Franciscus Ferrariensis, & Bartholomaeus Spina Pisanus, ambo coaevi eidem Caietano, ille in secundo contra gentes cap. 9 3 hic in opusculo sonita eundem inlatanum capit. 3.. eandem Bullam Urbani commendant.