장음표시 사용
161쪽
Iemni in diplomat , populos Insequela doctrinae Doctoris eundem titulum dcirerentis decipi nimis perniciose contingeret: & hoc praesertim, ubi accenserit laudantis pontificis verbum , ut in re nostra laudatoria adfuissent & illa:
P e prudenterque cogitatis de nouo ciuitastis Paurono adsitissendo elue mestro diuina -- liniatir Angelico interpreta. Verum nos istis responsionibus non indigemus, cum
iam viderimus huiusmodi elogia, non aliunde ex postulantium suppliei libelli, transcripta, sed ex se a Pontifice ipso pronunciata suisse. Ad quartum, iam video cur hoc ex Clemente enco inium D. Thomae, scili. eet esse diuina moluntaui3 angelicum interpretem, ita Aluae displiceat, quia nimiis rum saluti sapiιntia exaduerso, ut Tertullianus aiebat de praescriptionibus ea p.-τιmeraria interpres est diuino natura o disposiuiomp. Sed cur, quaeso, subticuit Alua ex quo loco ista Deputarorum verba deprompserit Θ cur deereto ex quo transcripsit ut vidimus caput obtruncavit ac membra, ut veritatis dilaniatae facies absconderetur ι immo nesciretur per duos ex integro annos a priori illo ac secundo Breui Ponti ficis, deere tum illud ac in eo repetitum eloosium longe successisse posterius. Cur ergo tot ipse delendo ut Tertullianus aiebat in Marcionem lib. q. non pauit nisi eis, no minus aliter interpretando quam aιιιndosubuιrtiis miserebor tamen tui Marcion : cdicam ego , tui Alva, qui ex eadem relatione conuinceris Urustraliaιrastir christas in Evangelio tuo meuo
De apprelsione ex diplomate Pauli V. st Alexandri Vm Soli Dist. sai ad nil momm aiebat Tertullianus libro s in Marei
nem) soli huic Epistoti, euitar profuit, mr falserias manus Marcianir e-ari ι: Ita & solis duabus istis approbationibus doctrinae S. Thomae sua breuiatas profuit, vel saltem antea prosuerar, ut in prima editione Aluae ser me elutidem manus euaderent. verum in secunda editione non sic, dum Marcione peior utramque etiam istarum aggressus non desijt aucupari hinc inde veli uisi .mas obiectiones, ut intactas ad minus easdem non derelinqueret, ut 3Ppateret eundem hoc loco imitatum esse eos, qui quemadmodum loquitur Beda lib. q. cap. 68. in cap. 33. Lucae Angare, faa negare nineunt, sis si νa interprιtationa peruertere laborarunt. Nos itaque & illas duas, iuxta temporum ordinem, postremo hoc loco ab eisdem obiectionibus Aluae nunc iure merito assumimus vindicandas.
Videtur negandum esse eidem Petro de Alua nodo a a. s. r. & sequenti uus. Primo quia illi, quae ab initio in narratiua breuis reseruatur, pci peram attribuuntur Pontifici velut pronunciata ab eodem. At elogium hoc in Thomae contentum in Breui Pauli v. ad Neapolitanos statim ab initio Bieuis habetur, ec v loquitur Alua in a. scitione cqua ipse utor a pag. οψε, Diqiliaco by COOste
162쪽
mna reativa postea determistiuia d eos milione Patronarus ste. idemque vrget iterum infra idem Alua in hac nodo ι2.6.3. pag. o a G. Male igitur elogium hoc Paulo U. attribuitur velut pronunciatum ab eodem.
Secundo , quia in Ecesesia hae nostra militante praeliari aliquem Catholieli
Doctorem aduersus haereticos, commune est cuicumque Catholico Doctori, quemadmodum Se cuicumque Catholicae cuiuscumq; Doctoris doctrinae commune est deseruire pro Clypeo aduersus tela haereticorum, nee consequenter aliquem hoc titulo laudari aliquid maius est, quam si gregarius miles depugna vel Cly peo in hostes adhibito laudaretur. At, dato elogium hoc a Paula v. pronunciatum esse, hoc tandem nil aliud est, quam San. Tuomam in militante Ecclesia Catholicae doctrinae Clypeo, aduersus haeretico pugnauilla. Nil igitur continet hoc amplius, quam commune aliquid cuicumque Citholicorum Doctori doctrinam Catholicam in haereticos adhibenti, ut in re infert hic Atua pag. Gos. post recitata verba Pontificis Pauli V. subinquirens. Vbisahae approbatio a risisS. Thomaee Et pag. Go8. iterum subdens: Restat nube Vendere qualiter hae approluuio fabricata etiam fuerit, sicut omnes a me uentes, as
Tertio ut inde prosequitur pagina si s ad summum huiusmodi elogio, a Summo Ponti sire fuiγει approbara .lla doctrina sis si rapta sic loquitur Alua stque ita
lata, o omnia ferita eiusdem auctoratate Moltolica conjrmata , siae contra heretisor, siue contra cathodos, siae dogmatita, De schoiastica sint, crisia Summus Pontisex ini . Detur in plurali dixit. cuiar scriptorum ci eo ste. Vnue in3uιunt ometia seri te ιIunt cinei militantis Ecclesiaste. Sc mox infra, nescis, in luit Alva, υτ se alisatiatio sit segitima , amirationatis: Scripta S. Thoma fiant pro clueoEcccisiae mlita siscar, ergo omnia eius 'rapta Iani confirmata ἐν avr ara auctoritate saliolica s e. Haec Alua eousque progressus, ut pag. σιημtiam asserere non dubitarit, uo. Grinam quandam S. Thomae propria in seu Tnomittarum quam censura. no-
oro prohibent in speciali iteratae Bullae Pontificum, S pro qua eidem Aluae iam nostri alii Apologistae responderum non dubitauiri, inqua:l , asserere meis drante hac doctrina, nedum non posse repelli relabaretκoru , verum potius de σέ sticis momer bus enses sibi harsicos constet se. in oppositum tamen est, quod laudatissimus a nostris simul de exteris, n Det ille homo Ioannes a S. Thoma disp. I. prolegomena in m p. ar. a. poli r Quatam inter testimonia Apostolicae dis postremo loco praesentem approtiationem ex Breui Pauli v , continuo subiungit: Lauris tanta sunt tamque perin spicuae, Ma nulla indigeam declaratione aut ponderatione , nee ab alisuo AEutharaeontra --- quiquam ἁθci sectam. Non exigua vero audaeia est unum ac primum de triuio scriptorem obijcere ausum esse in eam approbationem, inquam nullus alter antea scriptor maioris longe aut horitatis ac nominis hucusque obijcere cursus se. Non exigua igitur in re proposita Aluae audacia fuit.
Respondeo utique in Breui etiam Summi Pontifici, Pauli U.ad Neapolita nos edito sub a T. Decembris Ioon splendide approbatam fuisse Angelici Praeceptoris do ruinam. Siccium ibidem Pontilat laudando eandem exola
163쪽
dictaturae loquebaturi θυηdi si catholica ideiat lueto F.T M aquistis ineuius mi torum cir a misit ν Eet a nrisorum uia fuistin inrit, μουν --ratimvm m assis magis magisqueauton plurimum in Domino Durimis , σθι, ad illius honorim deuoto sancita sunt, mi fuma re illibata tremaneat sit - salisas miratis νοιναν Mikimur: Haee Summus Pynti sex. Quis vero non videtc nisi eaecutire velit, aut alios eaeeutire desideret in hie a Pontifice laudari in s. Thomae doctrina, tum lucentia arma veritatis in ly Sm, dissimi diuisis ste tum metrorandas e uictae falsitatis strages in lysmptorum clyna his eorum Maselisitis Aidit, tum honoriscos semper in Ecclesia etiam militante tromphos
in ly bonarer ae 'unerationem in dies madis magisque augeri plurimum in Domi
gaudemus Quis non percipit inde ut Grauina adaptabat lib. 1. Cherubin Paradis cap. q. hic repeti posse ea verba Augustini in psalmum quintum de.
Sie expendamus itaque nos primam huius elogii particulam , scilicet I didis imi inbutis σα Et si plures adsint in Ecclesia militante Doctores etiam
Scholast iei aduersus hostes fidei dimicantes, eum tamen eadem fit, mrea' rtim acies ιrdinata, credendum est cenisisse eum caeterorum omnium pugnantium ordini praeserendum, quem omnium pendidisMmmae Attatam reeognostatae praedicat. Recognoscit autem S. Thomam, caetersum omnium ista sis dissimtim Athlitam, levi talem in hoc elogio deprae ae . Eundem ergo eaer
totum pugnantium ordini praeserendum esse, de eiusdem sensu,teputandum est; sicut aiebat opportune Hieronymu Epistola adRusticunn m quosis mi di exercitu et nius signina putatur. Anm hac exigua vid potest aegelieae s.
Thornae doctrinae approbatioὸ x. εNee minorem approbationis vim habent ea vota subiuncta . νι m Ct ιo militans Eecisa haeretisorum tela feliciuretidis. Distebat enim fi lem.
to Clypeus, ut monet Lipsius lil. 3. de militia Romana dialogo x exillo ui j lib. γ. clypeis amea Romam et i sunt, rimo psquamin indiari μαμπυριε pio cinetis βιιre, quemadmodum distingui quoque Piutarchus inlcoenulo, at que in eo unice dictrebat, quod Clyp . rotundo ambitu totum obtegebis corpus, ut Virgili significat aeneidum M clyprum a tetumvir.' --
ιο D. Thι-bripia ct eum Eccusia apparat Pavivism c inquit de sibisti e nocsei Gaium tomo I. lib. a. ap. I a. alismη- ,πιφω-- murra E ιιι - θμμη μιμι, 1μ-g Ἀμ- β ab hami r 4-btismend-er i Rursus alicuius mim post mortem erigere Clypeum sit premus semper honor creditus est, unde Trebellius Polio in Claudio, iuri inquit, I vita probitas di omnia , quae in Republica gessit, tantam mularis famam dedetur Senatus Populusque Romanus nouis eum honoribua post mortem asis rIlli clypeus ut eus, vel ut Grammatici loquuntur , Clypeum aureum Senarus totius iudicio in Romana curia collocatum estri Et Iulius Capitolinus tametenino Pio, inquit, hamri ι η ris, cineum adris mar resinfra mam p6int. Cum igitur his Apostolica Sedes pro Emblemate do me San
Τhoniae quam Ecclesiae Clypeum appellavit in eiusdem honoris titulum. -ensese nurum in codem Br i. illa verba, exus
164쪽
Min/r at venerat rem malis maris ais in dies auteri plurimum in Dominum tautiis
mus, in hoc eodem sensii Ponti siee subiuncta esse δQuia vero prauidebat hie idem Pontifex ad suturos aliquos, qui honori S.
Thomae inuid intes, tum anteriores, tum istam denuo doctrinae Angelicae apis probationem de ijcere conarentur, eo consimili modo appositE , quo Philo ludaeus in Legatione ad Caium aiebat, Taceo deletos a furentιbur eodem incendio honores Romanorum Principum, Cirpeos se. Ideo quis non percipit &huic malo prouisurum Pontificem c quod solus noluit aduzrtere Alva, ut hoc facinus agis
grederetur demoliendi singula in San. Thomam Apostolicae Sedis elogia quis, inquam, non percipit huic malo prouisurum Pontificent, is opportuni Lsmh verbis hoc praesens encomtum pro caeteris etiam clog ijs conclusisse ξ σθι, quae ad illius honorim deuote sancitasum, mi si ima st illιbata permaneant, libenteria refoticae firmitatis robur aclijcimus ἡSane, ii magna non e st, inimo inter maximas, haec doctrinae S. Thomae approbat io, non video qualis sit, immo an non minima videatur illa altera,quam maximam inter tot cateias quas ipsi potius laudate mus pro D. Bonaventura rhutauit Alua nodo 3. S. a. recensens ex Parisiensi Anonymo aut hore inpologiae aduersus Ioannem de Monte sono, Eonauentura opera pro causam ι in Archsuo Papa esse recenaita tanquam fidei cmholica multa, ac inde post ista verba subiungens: Q id dicerιnt aalhina Dominicam, si simile inuenirent elogium pro operistis sui Angetur Doctoris ὸ Haec Atua. Cum tamen me pigeat vel id conferro cum praecitat Oebogio Ponti scis, vel insulsis adeo comparationibus detiner . Claudat tantum, quae hucusque diximus pro hoc elogio aduersus Aluam, , aut horitas officii Ecclesiastici in octaua S. Thomae in lectionibus secundi nocturni commemorantis, ac confirmantis hoc idem elogium, his verbis. Iur en trare sesceret, qua Sanctissimus Thomas I heologorum praconjs ceti oretur Mintumque emi illibatis doctrina ci Summis Pontifcιbus fuerit acclamatum, & post recitata aliorum elogia Pontificum, Et Paulus P . Splendiu Ismi, inquit, Catho .lica Dei Athlet I. Thoma Aquinasis, cuius scriptoram GVeo militans Ecclesia hare. cureum tua elisiter eliit , honores, men rationem, in dicι meti magisque augιri plurimum in Dominoraudemur die. Haec ibi.
Ad primum igitur praeter plurima mox anth allata in superiori Articulo hieprcPoitionale adaptanda pro excludenda ea praepostera nimis, ac voluntariatiuerpretatione Alvae, qua pleraque asserta ac pronunciata in Apostolicis lit. tetis dumtaxat inserta recitati vh i quolibet temere iudicari valerent, praestat modo animaduertere hic toti us elogij verba anteriora in una integra periodo regi, seb re lari per illas duas postremas clausulas, honoras ct menerationem in
inter mazis Misque augeri plurimum in Domi gaudemur, σθr, qua adi ius honore in acutae sancita sunt , mrfirma et istibaua permaneant, libravιr aposta simitatis robur a finius. Has vero clausulas nemo, nisi delirus, suspicari poterit non esse astertiue, aut esse dumtaxat recitatiue a Pontifice pronunciatas, aut cui. Cunque alter i posse adaptari personae. Fateatur igitur Alva, necesse est, aut
alter quacunque cum illo, priorem illam sed primam Breuis miodum procemium tantummodo esse Ponti fieis proprium , solumque deinde inchoari narrativam eiusdem Breuis a Periodo illa posteriori immediate subiuncta;
165쪽
adeout vel Aluam pudere debuisset tam pueriles has Npnias in excultas adeo Angelici praeceptoris laudes somniauisse. Ad secundum, non communem, sed peculiarem hie panegyrim eontineri . iam elogij particulas expendendo praevidimus , & lieet lanatius noster Gaiatian Hispanus quem Alua recenset, & quem nobis hactenus videre non licuit illam etiam Canticorum Allegoriam, Mille Ct ei pendent ex ea, de Ecclesia, utique sed pro San. Thoma in praesenti interpretetur die ense Godliue t ex scrip
eis D. 1 homo inus est Ecclesiis cineus, immo in quesibet plures clani reperiuntur. uot Articulos Sanctus Doctor edidit, tot Ecclesiam Ct yeis muniuis, cum omnis sermo
Dei mr loquit mapiens quitus Cl eus sit. Nobis tamen admittere licebit, ae libet immo laudare in Salomonica Ecclesiae Turri pendentes cum Clypeis S.Thomae, ne dum Patrum, ac Doctorum Ecclesiae, verum etiam at torum quorundam Scholasticorum Clypeos, quibus militans Ecclesia ut loquebat ar Gregorius lib. 3I. M. tum eap. I . oppositos Cl eos rumpas , Disputatim m Me resistentium Iubyciat. Verum, scut& Stellae stantes in Ordine suo olim pa-gnauisse dicuntur, ita di illos Doctorum Clypeos iuxta eorumdem praeliantia ordinem distributos esse quis neget quemadmodum allegorie h ac eleganter prae indicabat EZechiel cap. 17. dicens et Lydij et ob ea erant in /xereιtu tuos itinuaικει tui: Ll eum, O Galeam suspenderunt iste pro or tu tuae Fity a Ucum
exercitu tuo erant supιν muros tuos in circuitu: sea Primer, qui erimi in Turribus
tuis, Pharetriis suas suspenuerunt in Muris tuis ρ r Drum, ιρβι complo se unx pulchritu din m tuam. Sic ad hunc sensum etiam ad illa verba Canticorum . collam um
tui 1 ureis David, quae adificata est cum pro putnacubi, mille ci ρι ριου dent ex ea, de uno superiore ad reliquos Doctores ac Clypeos, Chaldaica versio se legit: Princep schcua, quι erat MVφιν mnis fortis in iusilia ,st in domιna Leti , is sa, laborabat, tonsidebat populur rimas oraιι se. Perstat igitur adhue , quod de
speciali Angeliei Praeceptoris laude dicebamus. Ad tertium neque Alua miratus esset,lotam, quota ac quanta est S. Thomae doctrina, appellari Ecclesia militantis cl eum, qua Haruiram tela felicitis elidit, si aduertiliet,aut quod in Bulla Canonizationis eiusdem S. Thoma iamdiu lo a nes x xl I. pronunciauit,sapi emereand/m Doctorem atque humiliter omne suam meris, meiscripta doctrinam ad eiusdem Ecclesia Dei normam fiati Lustris εν νε
oux is, aut quod omissis tot caeteris saepὶ perpensia alibi eiusdem Doctrinae praerogatiuis ac dotibus ex proposito noster docti licius ac Venerabilis serap huius a Porrecta integro aureo opere discurrendo per singulos Articulos Summae Theologicae S. Thomae, demonstrauit ia Praxi, singillatiam singulis haereticos aliquos in resutatis exindὶ erroribus palam de falsitat: nuinci,&victrice manente ubique S. Thomae Doctrina de fidei Hostibus Helesiam is de Ieportaret ryumphos, uti in hoc Breui uniuersim descriptis S. Thoaut si nul iter Pontifex asserebat. Αluae itaque de consequentia illa in argummo relata quaeienti, respondendum est inniti eam tum uniuersalitatii huius apprinhationis Pontificis , tum identitati eiusdem methodi praelaudatae , UaauXXlI, quibus similiter innitebatur consimilis D. Prosperi conseque pio libris Augustini contra Collatorem concludentis c etiam pro nobis opporta in haec verba. Aguas sit calumn Morosuperfluo se ias rossod his uisu specialit clua distinoum rasti iumst ri quum, cunctis. o immis
166쪽
IIX. De Approb. eae Diplomate Pauli V, re Aleae. V I. Ar. H. I 3 sIdetur negandum tum Honorato Fabri in suo Iibro apologet leo D 3-ctrinae morali sompresso Lugduni,& statim Romae proseripto pastinarint, tum Petro de Alua nodo I 7, qui postremus est, g. I per integrum. Et ille quidem opponebat Alexandrum VII. teste Patre Francisco IVandero' dixis, nuσ- quam se Treue illud idi re, nec nouit igitur Alexander Vli. in illo Breui asella verba laudatoria Doctrinae S.Thomae, nec consequenter intendere potuit approbare eandem.
Secundo, addit Allia pag. a τι in illa periodo Breuisl de reliquo non dinis.
mus erum mos σc praeclarissimorum Ecesesiae catholice Doctorum Auru qini, di Th,-mae Aquinatis, inconcussa tutissimaq-e dogmata siqui semper, mi asseritis, ac imp ure reuereri melitis , ly inconcussa tutissimaque Dogmata, inquit Mua ,sunt irebaniata a summo Pontifice, promi proposita a Facultate Theololica Ouavirusi, que feri'. serat, abiurata Doctrina lansentana , se recipere Sedis Apostolicae d claration s cte. st amplecti aduersus Orthadoxae religionis hostes praeclarissimorum Ecclesia Dactoruustimst Thoma Assinatis inconcusaturi simaque Dumata, ideoque rescribendo Pontifex. ac eadem verba referendo, addit mi eritis ad sit iva. Impset odere non se merb pua, sed proponentium, non patuisset clariis r ac apertis rminrem suam indicare, quam dicendo ut 6 fertur ct c. conet alit Al-ua mel quomodo eadem merba adseribuntur suprema Ecclesie Pastori Tertio,idem Alua pag.728.expendit & subsequentia verba Breuis Vrsorum prosecto sanctissimarum γιrorum penes catholicos iniuersor ingentι ast om semia a m supergresse nomina noui praecony commendatione planc nau egent. 3 Eτ qua resρνου sine Summi Pontificis ad Facultatem Lovaniensem, inquit Alva, duo euidenter colliguntur 3 mnum quod ipsi Lovanienses peterent nouam approbatiouem dactrine S. S. Augustini, re Thoma. Secundum , quod Summus Pontifex illam negauerit dicendo in auo Ecclesiae luminaria non egere noua commendatione: Haec Alua exinde immediate concludens. Negare igitur nouam apprebationem, me altem eommendatiσ-nem, μι exaequare S. Thomam Augustinoi cullegi praemiserat pag. 7as in elo piis S Thomae impressis Bruxellis anno S. Thoma Aqui- maris scripta esse dogmata inconcussa, O tutissima fQuait sicut Fabri ubi supra ex testimonio eiusdem Patris Francisci Uan. Herche opponebat quod idem Alexander V I. subiunxerit, per ea merba nihil alιusimesiexisse , nisi sesitentias dogmaticas adsidem pertinenter ab Ecelesia desiuitas , ita, de Alua hic pag. 727. eandem sere repetit obiectionem dicens: s In istis duo os Doctoribus, sicut in alijs omnibus Catholicis, sunt dogmata, & problemata, seu in utramque partem proponibilia, & disputabilia. Et in S. Thoma, inquit,lath omnia sunt problemata, propositi es interrogationem habentestac. Dogmata igitur tenemur sequi, quia sunt tutissima, dc inconcussa,sed prO
RS, ρξε-gicuntur dogmata j concgffa dc tutissima. I Ita ille.
eadem norma laudatur. Apostolisa enim Seder, quod . praecetnitis si inan discrepsi, cum Munitisprobat, ct quod iudicio iungit, laude non diuidit . .
An iure exultent nostri de approbatione Doctrine s. Thoma in Treui Alexandri Septimi ad Los amenses.
167쪽
ZAIn msolatione obsectisnum doctri s. m. Quintb tandem pag. 72α non desinit deridere verba impressa Brutellit anno de hue Breui Alexandri VII. sese habentia c ais eau re VII. in
Treuire. S. Thremm D. - Si subinqvgrens, ibi est ista, cum Alexander non disat Autustinum , ct Thomam aequaces esse e Re Modint, inquit, quod inferoruν nec am, cum Urmet trimsque dogmaea esse intaneussa, sttulissι . Ergo subinfert irridendo Alua somnes Scriptores catholiei, qui habent inconcussa, tutissimaque dogmata, erunt aequales Augustino, te Thomae. Si stamus tinquit parumper bie. In Concilio Romano proposuit Gria: sius Papa, quinam in Ecclesia Romana recipiebantur. Et incipiendo a Saera Scriptura fit OEcumenicis Conciliis descendit ad Samstos Patres. Si inter istos fuisset nos inatus San. Thomas, etiam dicerent summum Pontificem de Concilium Romanum exaequasse Anaelicum Doctorem omnibus Sanctis Cois ciliis &Seripturae Sacrae. Si in Litantis Sc precibus consuetis Eeelesiae, iaquibus quotidie, de aequaliter dicitur: Sancta Maria ora pro nobis. Sancte pe-tre ora pro nobis, Sancte Paule ora pro nobis dec. adderetur etiam sed diceretur; Sancte Thoma ora pro nobis: deducerent eandem eonsequentiam de Ecclesia exaequante S. Thomam Paulo, Petro, de virgini. Ita ludit hucusque, Alua. In oppositum tamen est, quod professores Lovanienses prae omnibus, desuper omnes instructissimi erant eorum, quae ipsi scripserant, &quae subinde in responsum a summo Pontifice receperunt; neque adeo imprudentes reputandi erant, aut leues, Ut de eisdem receptis litteris magna exultationis Q. lemnia celebrauissent ad honorem simul D.Augustini, ae S.Thomae, nisi utriusque simul Doctrinae magna ibidem ac constans denuo approbatio emicuisset. At vero tam magna exultationis solemnia reipsa celebrauisse fatetur fle Alua pag. 724, adeo ut relatio ipsa impressa Leodi1 die i7. Decembris i 66o. iussu V icari j Generalis ibidem sie exordiatur: Publicum ct mons Loisanjanteis
quoi hebdomadas gaudiu uise occasime tittirarum Apostolisaram,rum ad I iuersutatim,rana ad Facultatem theologicam miserum passimsama multauit Magnam
igitur & constantem denuo in eisdem litteris approbationem Doctrinae si mul D. Augustini ac S. Thomae emicuisse vel ab Alua & Fabri nolentibus adimittendum est.
Respondeo adeo ingentem approbationem istam reuera suisse , ut non semirum exinde prae caeteris tot inuidentium ictibus patuisse. Data enim cubcunq; quidlibet audendi licentia, ad minus & Alua fatetur Ponti fieis propria in responsione ea verba fuisse quorum profecto doctissimorum Virreum a Iu
ni, ac Thoma penes catholicor edimuersos mentia ac - iaudem supergressa no na, nosι pro di commenaatione μι- mn egem. Αt ea maxima laus est, qua nulla
altera maior perhiberi potest, sicut proportionaliter ex profanis simul ac sacris,hic etiam est conceptus supremi entis,quo nullum aliud maius aut melius possibile est, sed excogitari potest. Si igitur ex relatis Pontificis verbis Αγgustini ac Thomae nominibus nulla altera maior laus perhiberi potest, iam e eisdem Pontificis verbis maxima in eisdem laus recognita est, de conseqος et ter haec maxima approbatio fuit. Nec minus dici debet super omnes ea maxima Iaus sed approbatio, per quam antecedente singulae approbationes recognoscuntur ut iustae e robur,
168쪽
di firmitatem aequirunt. Sed per ista verba Alexander hoe nomine Ul I. recognouisse videtur ut iustas singulas praecedentes approbationes ac laudes, velut immo inferiores meritis commendati Doctoris, dicens; apud catholicor nivosos ituentia Aut mi ae Thoma Gmitras omnem iamd m severgressa M. Per ista igitur verbet Alexander super omnes maximam laudem di approbationem Doctori Angelico impertitus est . Nemo rursus ibit in fietas illud prae omnibus elagium pro san. Thomasu Premum esse, quo uno coneesso dumtaxat ab imputato Thomistis excelsu itia extollendo se uni Angelicum Praeeeptorem facillimE ijdem vindicari queunt. At dato hoc unico Alexandri elogio, nimirum, apud catholicor iniuersos in 'en S. Tiat nomen sicut & Auoustini omnem laudemsupergressum esse, quod idem est ac omni laude hucusque sibi attributa D. Thomam superiorem esse, iam. vindicantur sacillime a sibi imputato excessu Tho initiae; Nemo igitur inficiari potest hoc Alexandri elogium pro S. Thoma prae omnibus sit premum esse. Nec solum id praestat elogium hoc, verum & vltro demonstrat, quam vani
conatus sint aemulorum, aut impedire nitentium ulteriores S. Thomae laudes aut conantium saltem simul habitas enervare, quam vani, inquam, hi sint aut superuacanei hi aemulor uni conatus ostendit hoc Alexandri elogium manife-
se de nuncians ingens idem S. Thomae nomen apud Catholicos iniuersos om semias is cmIvpeurcum noui praeconν eommendatione non inditere. inania autem ac qua .lis sit haec laudis amplitudo de utilitas, nemo non videt, qui lucem videat. Naxima igitur iterum elogij illius amplitudo & utilitas erit.
Decreueram his meis dumtaxat ponderationibus contentus eisse , eumvl-rro Mattinus Harney in paucarum paginarum Epistola ad Aluam , set magaiyoboris apologia, subministrat dignissima quaedam ex Belgio cum Belgasiit
ipse, ac licentiatus Louanij apposite commoretur 9 pro reuincendo mani senissimo illo mendatio AIuae, nimirum duo illa epitheta Au ustini, ac Tnome nccnc a tuli1simaque dogmata contenta fuisse in epistola Lovaniensium dilecta Pontifici die ro. Matti j isso, quam ab initio Breuis recenset Ponti sex per idem Breue respondens eidem, ac iuxta Aluam duo praedicta epitheta reci-
ratiue, non assertiue, conamemorans; hoc, inquam, mendacium Alux ut reum.
Catur, exscribo, quae in laudata epistola impressa Bruxellis anno Iσσε oppor tuna huic nostro instituto leguntur. Inquit igitur hic Belga noster. I Facultas Theologica Lovaniensis in sua ad Pontificem epistola, dogmata San. Thomae Iazn vocavit inconcussa tutissimaque, neque, ut sic a Pontifice laudarentur, ro Gauit. Ergo qui illud elogium tribuit, est ipse Pontifex. Assumptum patet CA ipso epistolae illius authentico exemplari, quod meis ipse oculis in libro sacra Facultatis Lovaniensis inspexi, ac perlegi, in quo illius appellationis nec velligium quidem habetur. Et certe quando Facultas theoIogica Lovaniensis ivt dicit Alua solio 727 Proposuerat Pontifici,quod vellent recipere Sedis Apostolicae declarationes, . Augustini, ac Thomae dogmata, quae inconcussa tutissimaque iuxta Al uani dixi sebi, amplectit&Pontifex illud Facultatis studium approbauit, ac
laudauit : Si Pontifex iudicasset illa dogmata non esse tutissima; non recte ab ipso factum videretur;siquidem Facultatem circa rem tanti momeati non m
do dubiam reliquisse , sed di Facultatis errorem nam error suillat reserendo
169쪽
nee refutando, mastis firmasse atque approbash censeretur. Dein Pontifex hie dicit, se non dubitare quin pro singulari se nr ia pieratisque studio Augustini, & Thomae dogmata, sequi semper & impense reuereri velint facultatis theologi eae Regentes. Ergo quod aliqua uniuersitas sequatur dogmata Thomat Aquinatis res est iuxta mentem Summi Pontificis, ex singulari scientiae ac pietatis studio) prosecta. Et hoc multum esse econtra Aluam, etsi hoc solum Pontifex rescripsisset. Praeterea, si Facul tas dixisset cinconcussa esse tutissimaque dogmata san. Thomae 7 magnam valde a tam celebri Aecademia approbation qna haberent. Et bene notet Atua, quod tunc cum illa epistola scripta suit, scilicet 2 o. Mamiij anno 166O , nullus Facultati interfuerit Doctor ex Ordine Praedicatorum. Verum, his praetermissis, assumptum praecipuum quod videlicet Pontifex elogij illius verba no reserat narrando tantum ex epistola facultatis Sc. Mox ante euidenter probatum est. I Haec ille Belga praeter alia quaedam, quae in solutione argumentorum addenda, suo loco ne aliena potitis subripere videar, quam grato animo mutuari laudato semper aut horis nomine reser
Ad primum I quae ibi reseruntur puram, putamque aemulorum tabulam esse demonstrat Eruditissimus Enricus Noris Augustinianus in Augustinianis vindici)s pagina I96, cuius Verba lector consulere poterit, & plane idem lector manifeste ex se ipso dignoscet ignotum illum Patrem Nan lerche, seu potius
Patrem Fabri in ea relatione sibimet contradicere, dum ex una parte, inquit, Alexandium dixisse . illud Tr ue non idisse, ex alia parte, lepι ritu verba nihil aliud intellexist nisi sententias dogmatisasye. si enim verba non vidit, quom do id per ea verba intellexit e Verum, his praetermit sis, nobis satis esse videtur ex scribere responsionem p ijssimi aeque,ac laudat illi mi Patris Gabrielis a S. Vincentio Carmelitae Excalceati, qui erat eo tempore Romae, ubi de postea deiunctus est in opere postremo edito de remedijs ignorantiae disp. t q. dubio s. S. 3. num. I 3 o. post eadem Verba ex Patre Fabri recitata dicentis: INon potest esse verum quod exeat aliquod Breue,quod annulo Piscatoris firmatur, S non videatur a Pontifice, nisi sit subreptilium aut obreptilium, ut erant ilis
Ia, quae sub Innocentio M a Massam bruno expediebantur, ob quod ab eodem Innocentio fuit morti traditus iVnde Cardinalis Ner lius tunc temporis Miscretarius Breuium dixit cuidam Viro grauissimo, quod hoc Breue ad Lou nienses ipse composuit ex commissione dicti Alexandri VII. tu quod Pontifex illud attente legit, di sigillum dedit, ut eo signaretur, & ad dictam Universita tem Lovaniensem mitteretur. Et iste Vir grauissimus sic tacto pectore testi si catus est. Potest esse quod ille Pater vanderche sequendo sententiam, quam etiam defendit idem Pater Fabri, usus fuerit aequivocatione, aut mentis refrictione, fingendo dictum Pontificis, di fictum dicendo vide P. M. Ca- Pisuccum in sua Appendice, qui testatur ut supra. J Haec ille Nobilis Scriptorce fuga praedicta, qua pleraque Pontificia decreta subterfugi ac temerari valerent Haec , inquam, conscripta ab eodem, dum noster Sapientissinius C
pisuccus intra Oidinem remaneret, ubi incideter haec nostra transcriptori dictantes cxpedit admonere lectorem, quanti exinde ponderis praeter laudatu
ardinalem Nestium,ec Capilacchi tetiimonium aestimandum ut, qui scilicet
170쪽
IIX. De Ania. ἐκ Diplomate Pauli I , ν Αος-ην. D. 13 EGItissimus olim Saeri PaIatij Magister, post tot annorum obseclusa in Apo.
sqtiς m sedem regressus in Religionis quietem, superiorique animo recus
vis sub Alexandro VII. & subsequente Pontifice insulis, gloriosius postea sub Clemente X. reuocatus in pristinam dignitatem, auitam antiquissimi sui ge- Neris nobilitatem celebrioribus sui ingenii 'tibus augens, demum sub modo regnante Pontifice Maximo Innocentio XI. Eminentissimorum Purpuratorum estui ampliori longe decoris, tum sui, tum religionis, foenore adseriptus est. l Ad secundum, praeterquam quod cui testis ocularis Martinus Harney at- restatus est ,& simul alter Pater Iansens similiter Belga, te posterior Gallus apologista repetebat Nulla loco Epistola Leuamensitum ea merba legumur, Uthetpoterat ibidem exνtirare ex authographo Distoia in acta Facultatis redacta; oceu rit iterum idem Harney obiectioni de illa parenthesi ut asseritis 3 hare verba subdendor Ista parenthesis non est applicanda illis verbis, quibus ab Alui applicatur, se ilicet imoncussa missimaque, sed istis applieanda est, siquisemper metatis. Dicit enim Pontifex. Nandubitamus quin Aulustini st Thome asan natu intincusa tutissimaque dogmata sequisemper me asteritis in ae linpense reuereri vetitis. Ergo quod Facultas semper sequi vellet Augustini Ze Thomae dogma. ta, hoc est, de quo Ponti sex ait. mi asseritis , aliud vero, quod illa dogmata inctae saturissimaque sint , supponit de dicit Pontifex ex suo sensu, additque
etiam sine dubio ex sua animi sententiarauorum profecto Ssneissimarum virorum panes cathineu Uniuersor intentia st amnem laudem super pressa nomina novi praeonj-omminuatione non egent. Hucusque Belgaille responder. Π , Ad tertium ex modo perpensis idem scriptor oecurrdi dicens: Vste haedo. inam S. Thoma non melle approbara ' nempe Pontificem ex suo sensus ut vidi inius appellare inconcossa tuissimaque dolimata S. Thoma, N vltro quam mox adduximus & iam expendimus; omnium maximam approbationem adiunge. - ὸ Eritne hoc negare petentibus approbationem Θ Erime c sub inquirit ScGibriel a S. Vincentio ubi supra I parua Mus ista; pro ua uerbitas Lovaniensis
adeo vita est, mi Missa demtium celebrarer eum interuent. omni.m de uersitatast
Si in his tam certis & obuijs Aluam mentiri non puduit, qua quaeso fides ei es
in abditis magis habenda erit Θ - - . II .
Rd quartum, similiter praelaudatus uterque respondit. Gibriel qaedem IS. Vincentio sic repetit: s An uniuersitas Lovaniensis adeo mota esset, ut Minc a solemnem celebraret &α quod horum Doctorum doctrina dicti esset inconcussa S tutissima quoad sententias dogmaticas ad fidem pertinentes ab Ecclesia definitasὸ Sententiae dogmaticae ad fidem pertinentes ab Eectequeefinitae non sunt inconcussae hectutissimae per hos Doetores, sed quia Deus Te uelauit, ex diuina reuelatione, ex diuina veritate, quae nec falli, nec fallere Potest. Nec illa Vniuersitas sequitur dictos Doctores solum quo ad dog nata 'ti dei, sed etiam quo ad omnia dogmata theologica, siue sint principia fidei, sive conclusiones. I De quibus per consequens & Lovanienuum epistola, dc responsio Pontificis procedebat: Haec pudimus aeque ac doctissimus ille Patera nec minus apposite ad hominem Martinus Haraey id intorquebat his verbis. atris quoa aumata S. Thoma sint inconcussa tutissimaque, non problema oti Maluiui uelletis perproblematas propositiones, inquis, interrogatιones ha-S α bcnt 2 .