장음표시 사용
171쪽
insontentura, in summa triologica, mnesprapositionis interruatinem habent i A.it que, si tuae expli-icni e sentimur, mιδε suntdogmata S. rhomae, fidomnia a primo admisimum fum problemata, atque ua illa, qua Pontifex inconcam dieit tuti simque dogmata . ιnyracsuis elin operiι- stibi extarent. Ita iste de ludit deridetque iam sine dubio ridenduna. Et nos aduersus eandem praepo steram Aluae inter'. pietationem adiungimus eam similitudinem Chrysostomi homilia i. invitisi h τι m aientis : duulf partem aliquam sumas ex latire animalis etiam in exigua poris 1ηMeniet, ex quibus torum constat ammat, id Wcarnem, re offa, inni sos, o ενιηar, ν aruriar, in sanguinιm, re tollux, mi ita dixerim, massa mima rive nato ram ex iII I arte cunossest dic etiam infripturis seu in Doctorum Ee-
. Ad quinium, S s nostri non esset fuljum illud Bluxellis impletium ab Aluaenuus bus vindicare, cum neque nostrorum aliquem authorem eiusdem vel Blua asserere in praesenti pit sumat;Cum tamen viderimus ex proposito supra q. . ar. I. in quo sensii parilitas illa inter Augpstinum ac Thomam reuelata ab codem Augustino si illinenda sit , prastat hic etiam monere lectorem eam quam ibi defendimus 3 aequalitatem utique px hoc ultro Alexandri elogio rationabiliter confirmari, non quia solum quocumque modo ut credentalis hic accipit AIua Thomas Aquinas in I ncificis laude Augustino iungatur, sed quia s,bi divisim tum in Concili dR.o nodi uelisum librorum enco ι distributa leguntur, tum in Litani uces multi Idis Maerepetiuitur , hic tu
librum singulae prodinarina Doctoris Angelici approbationes a sagulis M. ita obiectionibus pro nostra saltem tenuitate vcndicataeae sentae. Haec sunt meritissima atque ac veracissimρ illius Angelici Doctoris encomia,que avnum Lutherus ae socij deprimere conabantur ii cui Caruinalia Pallavicinus aduertit lib. I. historiae Concilij Tridentini cap. q. a sed adeo irrito conatu ,
172쪽
De Solutione obieetionum in Discipulos
rimadmodum in μιώIis Ethnisorum ceti,r a b dras ut loquebatur Athanasius sermone g. in Arianos sublatir prioribui sevcnt in difflua pallidantibus contendebat, ita proscriptorum librorum authores aduersus Angelicam S. Thomae doctrinam γ deiecti abi is, quo obsistant, alias reperinnsultas controuersias, st quasi 'υ ' ritatis hostin habeant, comminiscuntur 1 oua, quippe qui pVt usus reationes, quibus mei Galil f Vferiarctus confusus suitit ab aer , hostiis corde noua alia comminiscuntur. σhir quishmiamarmurant , istis moro infusuraram , adrus rursum eveluti culices iambo cir- ρη rapam. Inde post messicatum celsae m msut subdebat Basilius libro .-spiritu Samo cap. Io. in nos ν achinas, o insidia instruunt,sequa mutuae cis -- tur ἀμηDrsuvet is, qui quisque peruia aut robore vale . Susrcesiit et
post virulantum libellom Romae proscriptum Petri de Alua aduersus sin- us yri robationes doctrinae S. Thomae, de quo in superiori libro iam dixi--nc lWrum nonnii iura damnatum ppusculum alterius Petri, valleclausa ad risseiusdem Angelici Praeceptoris Discipulosi quem posteriorq* Petruprior sis dicebat naum bi or amicum extitisse nodo I 6. S. ι . Quemadmoduη
araque, ut aiebat Clemens Alexandrinus septimo stromatum, Murra calathumo ooriint , inm non inuolant quia comedant, Sic isti iuxta Augustini verba epi- viola ra πτη hasotes quod me sabuae divi mr defenda ut, unishq insaneriis mina demam ιαωρινι ιctast, o ea Vsa plurafalsifume iactant, mi qui ameritatem . cur re nam risum, homines ,rer sura praedicatur, adducam in odium, de quibus gerι quidquid in mentem --mrit, possetnt. Quidumque tamen hic sub hoc no- mi ne latere voluerit, nee scire vel quaerere cupimus vel debemus,cuius immo libentius institutum site viamus ignorare, ut prodenti nobis sortasse vel eius.
dem patriam, responderemus eum D. Chrysostomo homilia de Apostolo desertore et Gid nobis Hurpatriam dicis r mlinam ipsum quosve nsire licui set ι Inte-3im Mum semotis eo uiis, squod Bisanaliqui non piaestiterunt a sub mod
raminc inculpatae tutelae singulos nostros, quos nominatim recenset ac car
forsan aliqui a nobia alia huius operis partese defensi sin; breuiori, --. Nam, triapi ra uve calamo vitaieabimus, claψι iri dυ
173쪽
tero, ubi neminem nostratum denuntiat aut nul Ium nominatim aecusat SD. Basilio libro I. in Eunomium: certas aecusator personaris messium add uera Adecas sibi putauit: Nam sinumvare aliquor potuisset , dixisset meique re excu- matbet; aut ubi idem auctor solo suo dicto contentus aliqua de aliquibus comis miniscitur,nec aliunde confirmat,responsuri cum eodem Basilio lib. 2. in eun. dem Euno imi Sicut insomniorum foro et ebriosiorum concisne, ibi nullus audiat, aut inmussat qua iucuntur, iras cere pum pro omni probarime, quod irae dixeris, di magna tum licemia quasi lege sancis, quodcumque malueris, vel tandem repetituri Augustini verba libr. 2. in Petilianum cap. i . haesi dicam de talibin esse victo: quales mos estis, respondebis I proba. mero tu prebasti aut si ea putas probari, quo duumur, non opus esi eadem repetere. Recita ilia ipsa tibi, ν ά nobis in ios. Eece in ego probaωι , hi hoc est probare. Non adnar 'rtinet qui aquid dicitur . Non miai. ur, non fecι ι, loquamini penitur ignoramus. Nimis etenim falsa ut concludit Athanasius Epistola ad Epictetumst non sunt refellenda, sit habitanise cretabiliora tuerimur.
De Imputato Thomsis excessu in laudius S. Thoma , ysuorum . . Post solutiones igitur obiectionum in singulas approbationes Doctrini Angelici Praeceptoris, soluendae nune veniunt obiectiones io discipulosci iisdem, quas prae alijs praedictus auctor Diatribarum congessit,exIubensuis Bros velut omnium vitiorum coluviem. Quia vero, ut habetur Ecclesiastici I o. ini iam Omnix mcat superbιa, idque Hieronymus in Mareum opportunE e pendebar, ideo primo de imputato eisdem superbiae excessu in laudibus San: Thomae, di suorum, agendum est, ex quo caetera, quae imputat vitia, siccesct idem Auctor Diatribarum derivasse videtur. Secundo proinde de impulito eisdem contemptu Apostolicae Sed is agendum erit, de quo illa Diatriba a Tettio de irreuerentia in Sanctos, de qua Diatriba 3 , quarto de effiat ni libe etate in scribendo erronea, de qua Diatriba q. quinto de leuitate i n scribendo ineptias aut ignorantias, de qua Diatriba s, sexto de infidelitate , scribe do mendacia, & imposturas,de qua Diaeriba s, septimo de inaledicentia,OMIeuolentia,&inuidentia in exteros, de quibus Diatriba 7, 8. εe s. in quδ ran dem pharetram Calumniarum accusator hic Fratrum nostrorum exhaurit Primo itaque, ut diximus, de Imputato excessu in laudibus S. Thomae, dc suo rum, in hac I .quaest.agendum est, εc primo de excessu in laudem S. omae, secundo de excelsu in laudem ordinis, suarumque rerum, quem laeundami fyriori etiam auctor Diatribarum Diatriba I. j. . connectit.
ais, Discipuli S. Tiam exust istis laudando Doctrinam S. Nam VIdetur, tum Aluae passim, tum Auctori Diatribarum mox reserendis, sidesse. Primo, quia ut refert Atua nodo I. s. I. pag. 89. quidam Pater Dominiemus in Summa Rudium edita Reuttinge anno i 87. in prolos' aiebat , α δ ιον concluma δά- - ν tali ramrem Uritu Sanιμι Ulix
174쪽
auas. I. Dei Matoriam. excessis in laudibus S. Th. ysiarum. Ar. l. r43-tecmsiriptas ama, avit,&, ut referre pergit idem Riva nag. o r; Pater Pelliis Canus Blasensis in sua nova editione opusculorum S. Thomae inauit, huius Doctrina ιλι in tus infusa, quam a. μηνm diuinitatis contemplando ascentine ruit re,& ex pag. ss; Pater Hyacinthus Coa uerius in Panegyri s. Thomae addebat: quid alitid S. Thomam libros Spiritu Sancto dictanti conscribere me qui . dam , ae praesertim S. Bonaventura, eamspexerunt. Cum igitur neque Deus insun dat falsitatem , neque Spiritus Veritatis inspiret nisi verum, inde consequitur praedictos asserere doctrinam S. Thomae esse in fallibiliter veram, non minas ac Doctrina canonica spiritu Sancto inspirante conscripta, in quo intollerabilis excessus est. Igitur excessisse praedictos in laudanda Doctrina S. Thomae negari nequit. Secundo, quia, ad idem inquit Auctor Diatribarum, Diatriba r .g. ,&Ni,
colaus lan senius Ordinis Praedicatorum in Anologia pro Brouio non dubitauit chartis inlinire hanc ,um Sanctissimum Thomam elactu ne re , cuι trabuerae caelum Thesauros Sapisentia Dei,Vcui Spiritus Sanetus ad aurem insid rei oe, Vn . de referente Alua nodo ι.S i. pag 97, Pater Petrus Clerq in Oratione laudator i a San. Thomae edita anno I 63 p. addidit, Thomam Spiritus Sanctus, idente S. Bonaventura Doctore Seraphico, in specie columba edocuit. H ec aute maficta esse ab excessu Doni inicanorum pro S. Tlioma ambo oppositores ibidem inclamant. Igitur Dominicani, seu discipuli S. Thomae iterum excesserunt. Tertio, quia ex hoe principio videntur Dominicani intulisse &illud mirabile passim decantatum ab ijsdem, quod nimirum res omnino diuersar, fusa temstore ενι ι, o quatuor amanuensibus quandoque dictaret, eo quod scilicet, ut cum GaIlelmo Thoco inquit Porreista in vita S. Thomar ad tertiam partem, Deus si finianus inteilectui diuersas meritates infuniere iideretur, ac si de ipsi S. Thome
adaptetur ut reipsa adaptatur a Gon et Canone primo ) quod olim scripserae Ambrosius de sacris Euangelia scriptoribus , Muino spiritu bertatem Δί oram
rerumque omnium minis ante, sine ullo molιmine carpta dompleasse, sine conata em et sint danationes, σνalsa Dei, qua mo se infundιrat, sta ιrrigare eo uenit , mino et
egeat,sedredunde Ieriptoris ingenium. Hoc autem incredibile pluribus visum est, ει excedens. Excellerunt igitur in laudando Angelico Praeceptore discipuli. Quarto, excessus intollerabilis esse videtur asserere etiam a Daisto redoriarniente dictatam esse Doctrinam, quam vigilantiores caeteri uniuerii Doctoin res venerari teneantur, eidemque velut fasces submittere. At id asserunt S. 1 me discipuli cum Gulielmo Thoco in vita S. Thomae cap. q. apud Porre. ctam approbantem ,& ex praedicta infusione doctrinae cum eodem Thoco inis fierentem et Unde Pisiam Scriptor suus Iritho retor, quod p quam suctauerat tibi, o duo bus Mys scripteribus, quos Minabat, tamquam essus prae labore victandi, ponebat
qua ante scripserati. Haec Thocus in vita S. Thomae par.7. & Porrecta cum ipse. Igitur hic intollerabilis excessus est. into demum, quia inde, ut refert auctor Diatribatum Diatriba I. S.
his inmitia Thadaim Bavio expostulato φcearis. Audim egomrum savi
175쪽
rarit in laudem S. Tiama, mi quatuor animalia et tuar esse Ecelesia Doctorest, Amis Mosium, Aufustinum, Hierominum, Gregorium intelle e rit: in similitudin m mera ha --nis, quae firmamento exstara , D. Thomam intelligi debere dixerit, tamquam altius in meritate inuestiganda progressum , maiorisque auctoritatis. Vi/i 'currumquemodam inis fiormatum, in quo primum eum post canonicos auctvirer locarunt, sintulis
Pralatum Patribus. In hoc autem excessisse subiungit, non aequando solum sis pro rendo s. Thomam Patribus, nee quibuscunque Patribust, sed primi Orimis .ste. vere petit etiam s. a. dicens Cyriacos plero queno. sv re ad sobrietatem profunden do evoce M scriptis laudationes infinisas, quibus S. Thomas putide extollitur super omisne, quod dicitur doctum. Sine dubio igitur excessisse ex hoe praesertim principio de laudata doctrina S. Thomae, velut ex insusione, concedendum est.. In oppositum tamen est expressa aut horiras Ioannis X Xls. in B alia Cano-nietationis S. Thomas, ubi praemittit de doctrina S.Thomae, Veri Isime impletum Ibisse iliad Psalmi io a. Retans montes desuperioribus suis,Se postea recensitis plerisque scriptis, tum Philosophicis, tum Theologicis S. Thomae, concludit ea Non aUques elati mi infusione pιrfecille. Sed hoe satis est, ut in vero sensu sustineri podit, S debeat, principium illud de infusione, ex quo Thom istae culpantur de excessu in Iaudanda S. Thomae Doctrina, ut mox ad singula obiecta pa. tebit. Ergo non adhuc de excessu Thom istae in proposito culpandi sunt. Respondeo cum Biesca prologo in primam par. dubio 1 .per totum, & cum alijs pluribus passima in vero sensu, ut explicabitur, & absque Thom istarum excessu, merito Doctrinam S Thomae dici posse inspirante Spiritu Sancto, sed non absque speciali infusione, perfectam,indeque illata, &obiectari velli ea a. tibus , posse non operosa explicatione dissolui. Et primo quidem probatur per gradus ascendendo minori ad maius,& paulatim a communioribus de scendendo ad magis propria. Nam minus inuerisimile est sanctissmum Ee clasiae Doctorem adiutum fuisse speciali inspiratione Spiritus Sancti in tradendo tam utilem Ecclesae Doctrinam, quam verisimile sit id quod amodo habuisse infideles Philosophos eorumvh principes,erempli gratia Aristotelem, in Philosophicis veritatibus perquirendis, ut colligitur tum ex illo sapientiae
I. in tralevolam animam non introibit sapientia, tum ex disserentia Theologum inter, S pure Philosophum, quod ille adhue non iste ex supernaturali lumine Fidei persectius etiam Philosophicas veritates assequitur, ex prima parte qu.
I. art. I. contra gentes cap. q. Sed hoc non obstante, ut loquitur Suareχ libro I. de necessitate gratia: eap. I. num. q. Verismile est etiam ilios Philosophos insidetis, ii Arisoreum, uice a Deo peculιariter adimos ad illarum Vertiatum cognitionem,
uιmuis Ianctificantem gratiam mn haberent, &reuera id aliqui colligunt ex illo inpostoli I. ad Romanos I. quoia notum est Dei, manifessume, in illis, inurenis a Rus mam savit, seu, ut alij legunt, reuelauit, ubi S. Thomas lectione σ. inqui LGlicitιν Leαι aliquid hominibκν manifestas. Vno modo ιnfundendo lumen interiuste Mur iliis manifestauit, mel muriat infundenda lumen se. ideoq; Clauciatuis Mamertus libr. I . de Statu animae cap. 3. aiebat, idcirc. illos Plauso rιumma et erismis Q ιοι, et i m salutem humamoneris toti M auo quantisse dogmaediretati & in singillata Hieronymu Scap. 11. de Regula Monachorum,
176쪽
L-excessu in lasabur s. rh. ἐρ-Ae. I. I sErgo longe magis verisimile est ex speciali inspiratione Spiritus Sancti sed in me sanctissimum Eeclesiae Doctorem obtinuisse tam utilem Ecclesiae DI. nam; ut in communi, Sa sortiori de rebus Philosophicis etiam inferre videtur idem SuareΣ - cap. I. numero postea II. scribens. Item meri simile est ovitas Sanctis tuam esse speciale auxilium etiam ad minitas naturalis p Uc-GMada scindas, ρνορυν bonum commune Ecclesiis, eum imma de Ari iotiis ali si exi- -βψμ ἀ Deo adiutum ni ordine ad bonam commune Ecclisia futuram Secutio, ut disturrit ipsemet Doctor Angelicus a. a. quaest.qs. art. 2. Sa Plenua importat quamdam rectitudinem iudici j secundum rationes diuinas. Rectitudo autem iudicii potest contingere dupliciter . Uno modo secundum perfectum usum rationis, alio modo propter connaturalitatem quamdam ad ea, lamitas est iudicandum, sicut de his, quae ad Caistitatem, pertinent, per rationis inquisitionem recte iudicat ille, qui didicit scientiam moralem, sedi de connaturalitatem quamdam ad ipsam recte iudicat qui habet habitum Mastitatis. Sic ergo circa res diuinas ex rationis inquisitione rectum iudicium habere pertinet ad sapientiam, quae est virtus intellectualis ; sed rectum iudicium habete de eis secundum quamdam connaturalitarem ad ipsa, pertinet ad sapientiam, secundum quod donum est Spiritus Sancti: sicut Dionysius dixit de diuinis nominibus cap. a. Hierotheus est persectus in diuinis, non solum vistinas sed & patiens Diuina. Huiusmodi autem compassio siue conna. turalitas ad res diuinas fit per charitatem, quae quidem nos unit Deo secun . dum inuat, Corinthiorum 6. Qui adhaeret Deo, unus Spiritus est. I Hec illa , subquibus Iiceat nobis subsumere. At certum est Sanctissimo Praeceptori gelico non desiisse cum charitate praedictam eonnaturalitatem ad res diuitias,& per consequens donum infusum Spiritus Sancti. Ergo pariter certu nest nil obstare quin dici possit passus esse diuina, sed diuinas impressiones, diuinos Instinctus, diuinas reuelationes, Si huiusmodi, dc consequenter non une speciali infusione docuisse, ut a Pontifice dicebatur. Tertio, ut opportunius adhuc disserebat iterum idem Sanctus Dactorino dem Uiaest. 63. ar. I. sequenti. Secundum dιuersor tradus aliqui hane sapien-
πιπιπμπ uar. Euidam emm tantum sortiuntur derecta iudieiotam ιnconsiderationea δώ-am, quam in ordinatione rerum humanarum feeandum diuinas regular, quam.
tum es nec uium ad salutem. Et Me nulli deest c subintellige Sanctoram, ut ipse Prosequitur explicare . I idam autem altiori gradu perficiunt sapientiae limum. Et quantum ad contemplationem diuinorum, inquantum se ilicet altiora quaedam mysteria,& cognoscunt,& alijs manifestare possunt,sc etiam quantum ad diremionem humanorum secundum regulat diuinas, inquantum seu Utcundum eas non solum seipsos, sed etiam alios ordinare. Et iste gradi .entiae non est communis omnibus habentibus gratiam gratum faciente Ed nise is pertinet ad gratias gratis datas,quas Spiritus Samius distribuit pro ut vult, secundu illud a .Corint. I a. Alij datur per Spiritum sermos iapientiae Sc.I Sed constat nedum sanctissimum istise Thomam, verum etiam inter reliquos sanctos Doctorem eximium fuisse, ut ex eiusdem Ecclesiae De cietolibro a. iam vidimus, &denuo attestatur Romanum Breuiarium cura magi prae C eris preroratiua sie dicens: Scripta eius, o multimine, cν --. I. T ru-
177쪽
ristate, facilitate explieandi res distile adeo excellule, mi oleam causam tum men Cebisis Angelici iών. ad plus sit. Ergo non mirum in hoc ipso altiori sa. pientiae gradu frequentiores prae reliquis diuinos instinctus, sed illuminatio.
nes diuinas obtinuisse, ut iterum ipse peculiariter adhuc a Pontifice, di i Da. minic an is Di sc ipulis non sine speciali infusione sua scripta perficis dicatur.
Quarto, quia eatenus aliqui in hoc excedentem laudandi modum insimulant, aut criminantur, quatenus, aiunt, id ipse tandem D. Thomas homo erat,
nec super hominem extollendus est. At nil obstare quod dicunt aduersus eximium adeo Ecesesar Doctorem ut diximus I agnoscet quilibet vel leuiter legens ea, quae pro communibus Ecclesiae Doctoribus ad Lutheri sectatios si. milia iactantes respondebat prudentissime aequE, ac robustissime Alphonsus de Castro Ordinis Minorum lib. r. aduersus haereses cap. S. t De D ctrinia quoiumcumque, inquit, illustrium Virorum quantumlibet Sanctorum statim
proclamant. Hemines sunt ac nos . Fateor homines sunt, veruntamen homo
homini nihil praestatὸ Nonne stulto intelligens aliquid interest i numquid
non inter prophanum N Sanctum erit aliquis Ordo vide quid Propheta E e. chiel cap. 3 3. reprehendat. Inter sanctum, inquit, & prophanum non habuerunt distantiam. Habenda est certe ratio Vitae perinde ac doctrinae, quoniam ut inquit Ecclesiasticus cap. 37. anima viri Sancti enunciat aliquando ve. ra,magis quam septem Circumspectores sedentes in excelso ad speculandum; NB. Ioannes in Epist. i. eap. s. Vnctio eius docet vos de omnibus .l Haec ille opportune concinentia praedictis, quae mox anth ex S. Thoma ar. . reserea. te eandem Auctoritatem Ioannis, recitata sunt. Ergo non obstante hac ipsi aduersariorum suspicione, sed obiectione,nullus excessus in ita laudando doctorem Angelicum sormidandus est. Quinimmo sponth huc modo veniunt ad idem stabiliendum , quae scribit ad institutum N nuper Gonee canone a. de
Doctrina San. Thomae sic dicens. Ita natura tomparatum est, mi res inferiora su- ιriorum consortio perfectiores evadant, melut ι quosam magustuuinistremo , in inlita propensione, quae Iupcriora inferioribus benefica se iubet et mi inferiores hominis fatalia. ter nobiliores, amoribus operationibus aptiores, quam earum natura postulet, mel e tera Mumam, a capacia sint, Suod ηιmιrum rationalis animus qua clam rativinit, o si ιιrtatis rauior instasse fungat, quorum riores suustates participes sint, stadaltiorem Orainem euchamur. Hae cum ira set ιn omnibus natura ordinibat ,r4. Aseque aistinctis comperia, non potuit D. Thom4 mens non erici supra caeteros , isa raritatem, o communιm rurestieendι mimeo felicι cum caelitibus commercis, scienti4 sin Ianctitate Iadere, quod M. 31se certum est, o quo meluti in apice natur4 constι tu ιμι inter Beatoa , Ο μιιros I MODIM , meovum gradum occupat,esdar impis.
Hac uiscrtissime Gonet opportuna praedictis. Quinto, itincri sequit excessus in tribucndo tam eximio prae reliquis Da Ooli Eccletiae id ipsum, quo u aliis etiam etsi non adnumeratis in supremo o dine Doctoi un. Ecclebae legitur attributum. At, ut habetur ex Gilio noa iacesc bra rei iptore Societatis lib. I. in primam partem tract. q. cap. ι a. racia
Catualiua benesu ις statur Pius M. in eiusdem Canovitati Bulla, dc repetitRR
178쪽
-putatoriam'. .Hessu in laudibus S. N. st surram. Ar. L r Tlagitarin OsseIo eiusdem Doctrinam eius infusamnm acquisitam sui , quin immode aliis altius progressus Baeha , tertia parte Concionum libro I . cap. I s. eiusdem eum Gilio societatis seriptor, prae istis adhuc de alijs, non Sanctis, Ioraeque inserioris notae seriptoribus non dubitauit asserere diei posse, Me
μυ- esse in scribendo ed divino Spiritu ibertauem dictoriam,rerumque omnium min is
Irim emiti molimine eaepta compleuisse. Ergo a sortiori timeri nequit excessus in attribuendo hoe ipsum sanctissimo Praeceptori Angelico, prae reliquis, a Pprobam ab Eee Iesia in eximium Ecclesis Doctorem. - seno, ita reipsa S. Thomae prae caeteris contigisse exactis ipsi uis et vitae ab Ecclesia approbatis compendio in praesenti restrictis se comprobatur. Et mmcut loquitur idem Gonet Canone a. uoties grauis difficultas D.Thol mam dum Ecclesiam ad instar Solis disputationibus scriptisque illustrat, pro . P antem moratur, quoties in Theologiae vel scripturae dubium, ut in syrtim, di scopulum multorum naufragio timendum incidit, prς sto sunt Angeli. Diui Apostoli , Matissima Virgo, qui periculum errandi amoliuntur, & difficultatem omnem explicant, ut putares inito foedere Coelites obligatos ad promo- uenda D. Thomae studia, di Angelieum Doctorem Iam inter suos c quibus' emii Meessitudinem summam habent,quos suorum secretorum participes effi-l ciunt , nihilque latere volunt agnoscere: cuius rei ex historia notae fidem auisl gent Pontificum Oracula, i ut ipse prosequitur de singulis a Sede Apostolica
approbatis ostendere, &nos in libro superiori discussimus; uti &mox antea praemiserat idem Gonet Canone I. scribens. quid caelitum rerum non aeno.ωistraasissimus Virtutes in extasim raptus, suspenso facultatum inferiorum 'tin, cum c ut inquit Augustinus de Adamo post immissum a Deo soporem, quo rebus mortalibus oculos clausit Angelieae Curiae particeps fieretὸ erat mi sabit mmt D. Antoninus, evidere hominem irentemsensibus, est eum siensibili. M oonuersante abito rapi,ἐν abstrahi, ct ab omnibus separari,inau calefitia eleua . Ita D. Antoninus tertia parte Historiae titulo a s. cap. T. Quemadmo. dum de haec singula antea a fiet rebat Gulielmus Thocus in anura vita eius. dem S. Thomae ad idem intentum, Sc simul eum ipso sed in compendio eiusdem vesaerabilis noster Porrecta cap.7.inscribens hunc titulumpn septima parara in 'disum quod habuitscientiam per inspirationem diuinam, ubi postquam egit ad hoc idem uitentum de deuotam dubθν Oratione, o de rapta, extasi. Ter iam
quidem, inquit, quod ostendit ipsum habui fies bentiam infusam ,fuit multiplex appari-
issa inorum , ae litum e. Apparuit en sibι christus , SeMasrieto, Petrus, ormuuina oci ut exacth percurrendo per singula demonstrat, quod praefixum cst , et nostro huic instituto iam sufficit. Ergo non denuo sormidandus venit cxcessus in praesenti Thomistis.
Sep imo temeritate non caret, qui neget assensum iis mirabilibus alicuius Sancti, qRae in approbato processu Canoniaeationis eiusdem examinata leω- tur, ae inde in ossicio Ecclesiastico Eeclesiae, praesertim Uniuersalis, recitantur, ut ex instituto probat Grauina par e primatomi 3. quaest. a. principaliar. 7. cum Antonio Perez dubio a q. de Ecclesia, & alijs. At de S Tlioma, pii quidsciret, non ta udis, aut labore suo peperisie, quamdiu tur traditum acce-ς, eisdem his verbis modo praedicto legitur comprobatum, ut mox Ottendo.
gmen ne igitiu mn carere videtur, qui buiusmodi dicto abnegaret asset
179쪽
sum. I epe naodo, non dicam apud nostros , sed apud Bolandum E Soetet arti l ad diem . Martii in processu Canonizationis S. Thomae eap. 7. &ς. 8e vile. this ex depositione duorum eontestium, quorum alter erat Iacobus de Vitem lbio Ordinis Heremitarum qui postea fuit Archiepiscopus Neapolitanus 3 lcomprobatam illam attestationem B. Raynaldi, cui B. Thomas sita alioquin modestissim Milens penitiores sui animi sensus detegebat, ex Consessione eiusde in B. Thoma, eius ριιntia non fuerare . naturali ingenio acquisita , sed per
νινιlationen ,r infusionem Spiritin Sancti,quia nunquam ponebat se ad simianis,mali. quod opus, uι si praemisya Oratione, in retulit 3dem Frater Ra naidus public. agerendo, uod ipse se rat prohibitns .i dicto Fratre Thoma, quod 1 vita sua nemini reuelaret.
Lepe subinde Bullam Canonismi eiusdem S.I homae,in qua Summus Pontifex .pra memorans eundem piscitatum processum ab illis verbis,non festin sed ma- 'tura inquisiscimus , decernit inde eundem S. Thonnam scripta sua nouausu specialii sustione perfecisse. Lege Clemente in VI. in sermone de Sanis Thoma inei. . piente, docebat eos de reino Dei resert etiam Alua nodol . S. sc/ inter alia dicentem , midetur ι ossibile sic scribere , licet rot ac tanta, tam profunda ν alta , ussu fit a Spiritu Sancto. Lege in ossicio proprio profesto S. Thomae ea de haere verba conscripta, de excelsis fonssapientia S.Thama infudit copiana tanquam'. men clara scientia. Lege tandem, post nostrum, etiam Romanum Breuiarium, de repetita videbis eadem illa verba, nimirum quidquidsciret non tamfludis aut laureseo pertrahe quam diuinitus trauisum accepisse. Quid quaeso amplius desiis
deratur, vi vel aemulus Scholae Thomisticae, si pius saliem, si prudens est, desit nat dubitare Ccta ud; ne cui iterum id nimis videatur exeedens supra Doctorem adhue Sanci iss aeum c qui tamen proculdubio Canonicus Scriptor, nec est, nee in stris nominatur asserendo ipsum a Spiritu Sancto inspirante inseribendo aedicendo adiutum esse. Audiatur, obsecro, Divus Augustinas epist. snami Hieronymum eidem Hieronymo scribens ac de eius doctrina sedleeast haeribi non tantum Onante, merum etiam dictante Spiritu Sancto etu immunis, stu, ν ofis quaepionibus me non tanquam ludentem in campo Feripturarum, sed in m Maranhelanthm ammes. Audiatur tum Paulinus epist. 3I. tum Colantinus epist.2 1 I apud Augustinum sic eundem uiuen tem Augustinum laudantes, et victaara, inquiunt, uiuinitur merba creaantur. Audiatur Amphilochius Ieoniensis in
laudem Basilijseribens: Vere Spiritus Sanctor uitur peraretur. Audiatur cvteriam de Spiritu Sancto in specie columbae ad aures S. Thomae insidente o curramus praeter Abbatem Trithemium in Gregorio id attestantem, Audia tur, inquam, Ecclesia ipsa infestos. Basilii diei Iunii in lectionibus repstcns: Eius,scilicet Fastly humero,dextro in specie ecumba canu do Diraram Sanctu- tristini ι maliquanao miuit S. brem Syas, re merbasapientia concis missa νent m. Audiatur eadem in festo S. Ambrosii die q. Aprilis prater globumi Gnc uni ad eius aures apparentem, de quo Baronius adiungens et Antilaria σιμι autem ιHur miseres. Nunquid erso quis credet, aut suspicabitur aliqilis pia ditios Patres exinde Canonicis scriptoribus coaequatos esse, aut eomad cocti inam velut scripturam canonicam suscipiendam esse e Cur ergo Ibo misi is, xelut id velint exinde deducere, aut indicare de doctrina Sanabo h
180쪽
I. Delm Mara riam. n lavabo s. T st suorum. ar. t. I s. Notoc ut isti tandem vel diseant, vel obmuteseant non grauabor exscri- reqvie ad repellendam consimilem impudentium, aut imprudentium non suxeiniuria sequelam , tam pro praedictorum Patrum doctrina quam S. Thomae, a per Ioannes a S. Thoma erudite distinguit disp. r. prooemiali in I. p. ar. 3.ia everba. Nomiis modo, inquit, diuina insulto sit; sed aliquando fit cumvo planiuidine,ita ut spiritus Sactus se habeat ut dietans, & scriptor solum quae amitti scribat quasi calamus seribae, & tunc etiam apiees & iota unum simo habent certitudinem: aliquando solum dirigit instinctu speciali li-
miuato ne erret aliquis inresolutione ultima determinando, licet non asinat eis cialiter in tota disputatione: aliquando persectam scientiam in. ut Omnes apprehensiones, & iudicia certa sint, sicut seientia i Ex verbis ergo Pontificis, quibus Ioannes XXII. affirmat in
istis seripta sua s non sine speciali infusione perfecisse non obligamur dicere quod habuerit specialem infusionem, nisi illo seeundo modo, idest ad
ynscien him &vltimo determinandum. I ut repetit etiam infra ar. q. ad q. doctrina eiusdem S. Thomae a. a. q. III. ar. 3. eodem modo explicantis
lavin eundem minus persectum instinctum Spiritus Sancti ex Gregorio &c. taede a specialis Dei infusio ad salsum esse non possit, consequenter oportet Geminultimis resolutionibus D.Thomae Ecclesiam nihil falsitatis agnosce. re tamen ob id res illast de fide, quia non sic proponitur, aut defia itur per Ecclesiam 3 de Ecclesia enim constat tanquam de fide a Spiritu Sancto re.. si, Menet indefiniendo, quod non constat de D. Thomae do, rina,nee illa si e proponitur ab Ecclesia, sed est priuata quaedam directio diuina, non definitio oblita .r Haee illes de quibus priuatissimiliter reuelationibus, licet ab Ec- cIesa probatis, qJomodo non constituant inordine ad nos obiectum de fide, inde rursu, prae atris nostris , nostrum G tauinam in Lapide Lydio de visioni
bus par. I. lib. I. cap. s. dissicultate ultima per totam, & videbis quam pro--- excessu consimili Thom istae nostri recedant. -- cimo tandem, ad liberandum ulterius a quocumque imputato exeessu Thomstas in laudanda cui par est Angelici Praeceptoris doctrina, ut impu--t author Diatribarum Diatriba 3. S. scribens pleriisse criacis S. Thomsise proassinofatui amoriscluati imprauidos erranonmilus Saras corripi, aiebat iam νε- ba a 3. praesertim, ut concludit, matur ei titulos deserando;
liberanduin, inquam , ab hoc excessu imputato Thom istas, placet asseris xehie celsiora longe quorundam aliorum Patrum elogia,quibus alicuius alte. xis atris doctrinam extollere non dubitarunt , nec tamen eadem vel similiacte Thoma discipuli pronunclauisse adhuc auditi sunt vel reperti. videli Cer , praeter Synodum Parisiensem sub Gregorio I v. lib. 3. appellantem generatim Sauruata diuina moluntatis indiser, σ Ecclesiarum christidis Apostolo δε- uans, praeter Philoteum Constantinopolitanum vocantem tres Graecos Ecclesa Doctores, Seruatores nostros postprimum Sematorem, praeter Raber- . Eum Abbatem in cap. r. Ostae uniuersim deali; sex prosella probantem, recte Oila uinamostros cognominari, in singulari Hieronymus epist. 23. apud Augustinuari , vocat eundem viventem adhuc Augustinum conditorem antiqua fὼi,
ius Naesanaenus epist. 3 8. inter epistolas Basilij de Basilio sic habet,