장음표시 사용
211쪽
r o La.-Dι hiatione obiectimum in Diseipiau D. N a Feelesia Dei Thom istae desudant; nullis tamen in eorum Doctrinis , dum n Thomam sequuntur, deludi Ecclesia se sensit praesti ijs: Nulla eorum fit me
ta in adorationem erecta respuit , aut execranda no iniit , quae nunc tamquam
commenta, εἰ fictilia, laudator noster ructauit, ac tussit , sed tamquam salais herrimos fructus, & Doetrinae, & Veritatis, maturitare suauissimos perpetuo prae sica iiii ,&extvlit I & recitatis ad hoc Eugenij IV, Leonis x, aliorumque posteriorum Pontificum Bullis, quas nos probatione q. retulimus; cerae,sul dir, t praestigiis ac figmentis tot ae tales ramquam laudatos Doctrinae fructus Ecclesia Catholicae asserri, quis nisi praestigiatus affirmetὸ lec. Haec sunt fidimenta Thomistarum,hae praestigiae,quibus cultum suum tam religiosE denegie ille Author, quas rem valde expetendam aut ambiendam nobis sit btrahae. Sed valeat cum suo cultu aut obseruantia, Si quibus voluerit, eam exhibeat. INos nimis aut magis protractum quam credebamus Articulum hune cum Leone BiEantio concludimus, in Auctuario tomi a. aduersis Eutychianos de Ne storianos, aiente: hi diuinas ludunt, ct Theologos emulijs ωnfectantur, smitrum si nos, qui nihil sumus, contemnunt non i no mas, quod qui nobis aduersantarquiιus et num eum Sanctis Patribus cum S. Thom cerramen est, siem istis, sis ei ιa m nos, qui illorum disciplinam sectamur , defendimus, inhonorant; quin nosρο- tius nescientes honorant , dumprobra , qua illis obffciunt , nobiseum communieant ; se cum D. Basilio epist. Io. id ergos non impunamur propter pecuniar, non propter gloria sphndorem, non propter alii id aliud rerum remoralium , seupropter communem J hqaurum doctrinae S. Thomae propter hareditarempaternam uti appellabat Suare 22 uum pro ιιr sanam doctrinam in acie, o certim me nor stare compellum.
De imputato Thomἰstis contemptu Aristinea Sedis. Rota, qua trahunt elationis currum t aiebat Hugo lib. I. de Claustro aut mae , Iunt' contem us, ct inobedientia. Superbia enim c ut idem addeis L, elatis mulose, qua inferιorem despiciena superioribus , ct ne dum paribus,sa. ι agit dominari. Postquam igitur egi mus de imputato Thomistis excessu in laucem San. Thomae, & sitorum, consequenter de imputato eisdem contemptu gendum est, primo in ordine ad Apostoli eam Sedem in hac quast. a. de quo Auctor Diatribarum similiter agit Dia tribax. deinde in ordine ad sanctos,ati q. 3. tequenti, de quo idem Auctor matriba 3. pertractat.
An Saro, canus , cembesistina, aut si ius de hae contemptione iure accusati sim.
Idetur sic asserendum Petro a valleclausa Diatriba z. criminanti hos
singulos velut Apostolicae Sed is contemptores. Piimo quia Leo Mapprobante Lateranensi Concilio Montes Pietatis licitos elle, & vlarae labe vacare pronunciauit. Et tamen Dominicus Soto lib. α de Iustitia quaest. ar. o. post Concilium Lateranense & Leonis X. Bullam Montes Pietatis e
plosit ut siuarios, allegans pro excusatione, quod ea Leonis, ta Concilii
212쪽
II. De imputato Thomisit tantemptu Apostoliea sedis. Art. I. IIII octrina non sit recepta. Manifesta est ergo in hoc asserto Soti contemptio P riseij illius Decreti. Secundd, ex antiquo Decreto Sancti Leonis, &Concilii lT Carthaginensis statutum erat absoluendum esse aegrum , qui ante aduentu in Consessari j signa dolaris ,& voluntatis eonfitendi dedit, lieet superueniente Consessario oppressiis morbo ea fgna quae dedisse iam idonei testes attestantur dare non Potest, eundemque abseluendum docet Ritua Ie Romanum a Paulo V. suo Praefixo diplomate approbatum. Et tamen ne dum Soto, & Canus ante Rituala Rivljnum, inualidam esse illam absolutionem sacramentalem tradiderunt, non obstantestatuto Leonis , Se Concilij Carthaginensis, verum etiam alij posteriores Thom istae post Rituale Paulinum adhuc maluerunt adhaerere Doctrinae soti, de Cani , subterfugiendo potius Ritualis Romani auctoritate. Magna igitur in Apostolicam Sedem irreuerentia notari queunt. Terti similiter Martyrologium Romanum comprobauit Gregorius XII LPrae impreta diplomate, & tamen Combefisius Dominicanus tanquam non Ecclesiae sed Baroni j, qui illud notis illustrauit, Martyrologium ellat in suis
notis ad acta Anonymi apud Niceam num. s. occasiones. Paphnutio, de quo tabula II. Septembris, admodum licenter Martyrologium idem exagitat pro exemplis hallucinationum, non quidem Ecclesiae ut ipse loquitur sed colle. etorum, producens tum exemplum SS.Xynotidis & Felicis, tum Luciferi Ca- Iaritani,&Fausti Regiensis, de quibus valde disputatume it, tum iterum ilia motis ad orationem Asterij de Sancto Phoca,dubitans ipse de perennante mi-xaculo sanationis a morsu serpentium allato in Martyrologio, Martis, inquit, Id non extare nis apud Taninium diuinantem, o Surium ex illa describenteri , cum tamen prius obierit Surius, quam Baronius aliquid vulgaret; & longe
melius ipse Combefisus corrigere potuisset Martyrologium sui ordinis Prg-Hicatorum, in quo ad nostram usque aetatem Eusebius Cssariensis, Ariani sinisgnifer, tanquam insignis Sanctus ut obiiciens loquitur sedem inuenit. Et
hic igitur de contemptione Apostolicae Sed is non immerito accusatur. Quarim Pontifices summos in app robando Religioso instituto errare non Posse indubitata est sententia Doctorum, ex Thoma Ualdensi tomo s. ac. 8 s. contra Piclessiim & Hussum,& praeter AZorium,Suareet,& Ualentiam. id docuit S. Thomas opusculo I9. cap. q. Et tamen Canus lib. s. de locis Theolo. uicis cap. 1. non modo asseruit Pontificem in hoc errare posse, sed etiam eris Tasse de facto, immo lib. q. cap. a. in nomen ipsum Societatis Iesu a Pontifi- Qihus delatum, de a Synodo Tridentina conhrmatum sese. as. de Regularibus cap. I ε, genuinum infixit. Iniurius igitur in Apostolicam Sedem suit. Quinto, idem Canus lib. II. eiusdem operis cap. 6. loquens de impressione historiarum sacrarum ait, Pontificum hae in parte prudentiam,st diligentiam dein stiarari, & lita 1. cap. 3. circa stigmata S. Catharinae Senensis a Sixto IV. Ordinis Minorum abrogata & soli S. Francisco adseripta, collidentem cum illo facit Pium II. Senensem velut eadem stigmata Diuae Senensis admittentem. Iterum igitur in Summos Pontifices iniurius est. Sexto, institutum Franciscanorum S eorum arctissimam paupertatem vard Pontifices comprobarunt verbis a mplissimis, Inno. III. Honor. III. Gregor.
213쪽
V. Et tamen Abrahamus BZouius Dominieanus ad annum I 3 r. num. 8. non exhorruit scribere artificem omnis Gli Sattimam persuasisse Minstritis ad ρ Uectionem, nihil habere ae mini dominiscarere , etiam in communi, st D rmitius quoque Thadaeus in BZotiio expostulato conqueritur dicens , hanc es
Wieles delirationem damnatam sessione g. Concilij Constantiensis. Nec iste igitur a contemptione Apostolicae Sedis liberari queit.
Septimo tandem aduersus Combefisium de quo mox ante J denuo aceusa tor insurgit; quia ne dum de fide est Pontificem ut publicam personam linispissime abesse a labe haeresis, verum etiam ex speciali Dei prouidentia factimi esse, ut nullus unquam Romanus Ponti sex etiam ut persona priuata infidet Catholicam peccarit, pia est Pighij dc Bellarmini sententia, ab Agathone Papa non obscure insinuata. Et tamen Combe fistus in Commentario pro Aetis sextae Synodi cap. z. g. g. pro certo habet haud errasse ce guram que id in mulauit erroris, innixus praecipue exemplis Liberis & Marcellini, quorum alterum in baeresim Arianorum, alterum in idolothysiam pro aliquo tempore lapsos esse contendit, uti &cap. 3.S. I. adhaerens Cano lib. s. de locis Theologicis cap. vltimo tam etsi reprehenso a Baronio ad annum 3 oi Honorium I. Monothelismi labe foedatum exhibere conatur,quamuis purgatum,ne dura a Baronio, Bellarmino, Coccio & alijs, verum etiam a Ioanne lv. successore eiusdem Honoris dea D.Maximo, Monacho &Martyre, quos duos exeusatores ille ait locutos esse ex fide hominis scribae, qui h pistolam Honori; verbis Catholicis exarauit. Quid igitur remanet, siue desideratur, ut huiuscemodi
Dominicani scriptores de in conoratione Pontificum, non solum accusari,vς Ium etiam conuinci posse dicantur in oppositum tamen est, quod nil magis euacuat aceusantis fidem, de demendacio conuincit, quam si idem in accusando sibimet incaute contradicat. At hic ipse accusator nostrorum de inhonoratione Ponti fieum, in hac eadem Diatriba a. S. 3I. sibimet contradieere visus est, dum accusat ex aduerso no insitos tanquam de nimio ardore in explodendo theses cuiusdam Theutonicias serentis non esse defia hune singularem Pontificem nunestinum esse christi Visarii. quam addit & conqueritur proscriptam fuisse seb Innocentio X. Dominicanorum opera , mel ut inhonoram Premffici immo iniuriosam, ut ipse loquitires quidquid sit de antiquioribus quibusdam paucis, non tam nostris, quam ex t raneis, v t Corduba, vega,Castro, ct huiusmodi, in quibus nee re ita discussa, r.ec ita impol tunis temporibus, simile hoc probabiliter assertum permissuri fuit ; nec minus infra Diatriba q. S. 67. palponem seu adulatorem Pontificum appellat Grauinam nostrum eo quod asserat ut ipse imponit omium ci
irgation m humanam cui intersint dilecti a Ponticte Ad nsei, patra infallibilitate,c uni tamen, ut legenti patebit, pie asserat solum euenturum nunquam, ut in
riget clutus Romanus simul cum Cardinalibus alijsque omnibus Romaed scntibus nec uno excepto reclaman in det manus haeresibus manifestis: Iamisitur de non merendo fidem accusator hic noster , ut sibimet contradicens iaaccusatione, conuictus est.
Respondeo iniuste nimis Dominicanos accusari de inobseruantia siue vi latione obsequio in Apostolicam sedem, de quo immo peculiariter obsequiopei retuas ab eadem bide APqstolica laudes meruerunt. Sic enim inprimig
214쪽
II. De imp.raia Tlamistis emta tu Apostolica Ddir. Art. I. I 73 In noeentius iv. in Bulla data Lugduni r 1.Kalendas Ianuarii Ponti fieatus an-mo 3. de Dominicanis aiebat: Ita perpetuo st indefesso ducuntur Diritu, ει deir nulla fomido possit obsistere, quin libere facienda subeant, da Apo tilisa Sedit circumspecta proriunt moluntate. Audiat detractor hic noster. Nos itaque itoria. mωrmmmmo, quod ipse viris talibus fuam muniuit Melisiam, qui mari pro christo diligam,Wpatino iustitia delectantur. Hic ne genius dicendus erit Sedem Apostolieam aspernandi ἡSecundo Ioannes XXII. in diplomate edito Auenioni f. Kalendas Martii
Pontificatus anno r 3. Fratres, inquit, Ordinis Praedicatorum in mirtutum Domino Irimes y crucifigentes cum mitiis concupisemjr earnemsuam ad diuinam si
satis obsequium , pistatis Apostolica ibera eamplis untur. Hae e ne rebellantium iam atrem, scilicet Apostoli eam Sedem, effigies est ξTertis, idem Ioannes XXII. in alia Balia Auen. 8. Kalendas Martii Pontificatus anno II. de Praedicatorum ordine ait: Eo, mi latius diluudatur per orbem,
Ualea sedemeratur ad tolli , quo ipsius p esiores erea S i m ipsam id quaeso expendatur per ingentis dιuationis constantiam, O bonorum sta ita Vrrum ad rob/r in munimentum Dei orthodoxase exhibent plus deuotor. Heene specimina sunt in honorantium eos, qui in eadem Apostolica Sede successerunt PQuarto Benedictus XI. in diplomate dato 6. Idus Martii Pontificatus anno I. Istifunt cait, scilicet Fratres Praedicatores egregi, brstatores, qui inimicos saet-EGAE Matris Ece a presi ei scutum, gladium spiritus, ct arma iustia debillant robruere cona=ifolint j &mox repetendo collaudat ad hoc ipsum eiusdem ordinis Frmigrima fundam nia, iaces insignes, militerstrenuas, pugilesque indefessor. Hi ne igitur velut refractarij in Apostolicam sedem e conueria diffamari nune p3terant, aut potueruntὸ Quinto Bonifaeius IK in magno illo, ac deplorabili Ecclesiae Schysin 1 te, quod mox anth exortum erat, & perdurauit per 3 9. circiter annos, hic, inqua, Bonisaeius IX datis Apostolieis litteris apud Sanctum Petrum Kalen. Aligunt 1εοχ. cognouit eodem tempore, ac commendauit eiusdem ordinis erata euotionia obsequia, qua sibi, ct Apostolicae sedi hactenur impenderat,Wathue Huleiaris stu si mrire non dessebat. Haec ne vera, ac notissima nothrorum gesta, Nunc Meuiantis mendacia reprimere non potuerunt, aut debuerunt pSerto, Alexander U. in data Pisis i 3. Kal. Augusti anno primo, de ex antlatis a sistris aduersus idem praedictum Schysma laboribus, pro pace Ecclesiae, sic ad nostrum tunc Magistrum ordinis Generalem scribebat, agnoscens, ac nomioan s inrisessa, ct sudiosa opera, profancti sima mnione, st readunatione pusisti christiani, st praefata Eect iapericulis, laboribus, ct impensis non parcendo, exb.biam Oe.iuxta quae anno sequenti issio in actis Capituli nostri Generalis Bono. niae hae, inter alia, deerela leguntur: itemsidelitatem nostra ordinis ab ipsius μου. riuione stinuatam, in solitam erra Sanctam Matrem Ecclesiam prosequentes malu---, σ mandamus e. Haec ne laudata nostrorum obsequia in Apostolicari sedem ab accusante in contemptum Apostolicae Sedis vertenda erant δseptimo, Martinus Rindatis Constantiae s. Nonas Novembris anno Ponistificatus I. assi 8. sublato iam Schsymate, scribens ad nostrum Generalen ordinis, inquit, quem pro eiusdem Ecclestiae, id diutum eriperetur scissura laqψeιr,
215쪽
1 4 solutione obiectionum in Discipulis D. Thodiis
iterum in a Itera Bulla data Romae apud sq. Apostolo rr. Kal Maij Pontis eatus anno I r. rq 28. Priores, ter Fratres, , dictum Ordin ὸ Γ nos, s Romanam Eec iam singularis deuotionis euritate relucere conspicimur. Hecne testimonia Pontificum exhibitorum obsequiorum a nostris cum modo conalictis ab isto criminationibus poterant conuenire poctauh ut etiam ad tempora propinquiora descendana Leo X. in Apoc solicis litteris evulgatis apud S. Petrum die a a. Nouembris anno Is i 3. do Ordine Praedicatorum haec habet rcum fructus semper olim attulerit, quotidieque crre ternatur, decet, ut etiam in hae mita pro tot suis sanctis studji,honsi tu lana νibus ab Apostolica Sede, cuius nostrιs quoque periculosir temporibus pacem, ac d uita- timoris it m fortiter tutatus est, spiritualiasubsidia, ornamentaque accipiat. H ecne Iaudatorum pro A postolica Sede laborum merces est , de eiusdem Sed is conis temptione accusari 'Nono ut tot alios omittam Clemens VIII. in Breui edito Tusculi die s
Octob. Ico . Pontificatus anno I 3. Ex ordine , inqluit, Fratrum Pradicatorum αιιrrimi in Dei Ecclesia structus ad omnipotentis Dei laurim, st Christiana Reipublicae spirituale commodum, ty utilitatem, ab ipsius ordinis initio semper prodierunt, st,nales proditunt. Sic ne igitur prodirent, aut prodijssent, si tot in sedem Apos olicam te fractar ij eiusdem filij nec ab eodem ordine reprehens ut impo- Ponit hic auctor, erupissent pSed stultus ego, qui immoror his exscribendis dumtaxat elogiis Pontificcum, aut testimonijs, cum Vel res ipsae laudatae nostrorum superabunde nunc testimonium perhibeant veritati. Legat, qui sorsan nostrorum gesta ignoraret, Monumenta Dominicana, quae ipse nunc video, dum ista iam antea scripta pro editione parabam, nuper ac breuiter a Magistro Fontanaeollecta in Syno Im, ad institutum hoc nostrum , inscriptam hoc titulo, Desidis obsequi νι ab Orcame Praedicatorum Sancta Dei Ecclesiae et seque modo praestitis ; &vel inuitus agnoscet, quomodo a prima ordinis institutione, eiusque primordius usque ad haec tempora nostra, non singulis solum annorum centurijs, saeculis, vel Iubi-Iaeis, vel Lustris, sed singulis quod mirum est, & tamen sine dubio certissinum singulas, inquam, per quinque saecula annis Dominicanae familiae ho
mines, Dauique Dominici filij pro Apostolica Sede Ecclesiaque Sancta, virili
pectore, ac indefesso labore, neque interrupta unquam ingenita fidelitate i eandem,velut fidi Dominici Canes, electam Domini vineam custodierunt proiviribus desuper sibi datis, oppugnarunt, ac vindicarunt aduersus Mundi r eoies ac Principes tenebrarum, aduersus Paganorum semitias, haereticorum insanias, Schysmaticorum insultus, sacris praedicationum latratibus, minaci-hus editotum voluminum dentibus, atramenti sudore simul ac satio uine, inistam immanem copiam effuso, ut vel hostilis aemulorum perfidia suffunditu-hoie non immerito crederetur, cum sui insuper ingenti adeo ordinis temporaliun. que rerum pernitie, Innumerorumque iactura Conventuum, perlatis ubique in perduellium Ecclesiae reg ionibus erumnis, ludibrijs, eiectionibus, exilijs , carceribus, sustigationibus, lapidationibus, naecibusque frequenti'hus, uti in vulgata praedicta θηρnt,per singulos pedetentim annos,obuia cui-
rnum apsc, inter tot alia, ex dcnso adeo Visoque volumine tanquam E flumine
216쪽
II. De imp.rata Thomsis a stillea sedit. ait. I. I 7ssit Iam haurire in praesenti eontentus sim, ut agnostas saltem velut E fimbritavestem.
Iladerat antea cul'ibi addueitur, ae enarratur ad annum I 14s. in Lugdunensi Concilio Innoeentius IV. non antea datum, Sancta Romana Eectiosae carrinalibus rubrum talirum, me agnoscerent capita sua pro Ecclisiae Uremtate taen-- da exponenda es ad sariumem martem. Nunc, quaeso te, si huiusmodi insigneti aliquibus alijs alicuius instituti Regularis alumnis Eeelesia impertita suis. set pro decoranda eorundem promptitudine ad mortem alacrite, sebeundant in Apostolieae Sedis ossicium,nonne subinde dignosterentur istius ordinis fio Iij praealijs probati peculiari titulo de obsequio in eandem ὸ At perge, si cupis S istud de Innocentio eodem IV. Fontanam eundem, ac BZouium afferentes simul in probationem exempla, atque in haec verba subdentes. cancessisFrandus nostris Polonis inteν Gentes praedicantibus Euantelium christi, ut rubeo ta-υν' ruberasandalys, oretis ' chirotecis rubera, eaput, manus, ct pedes tegerem ad inosaν carrinalium , quibus ipse In cimius rubeum galerum in Lutdunensi concιliosam dederat. Hi ne igitur erunt c ut tandem claudam ) quos velut desertores
Ecclesiae rebellesque in eandem nunc auctor Diatribarum propu diosa adeo Matroci calon nia proscindit, editoque, licet proscripto, libello distimat ξ Sed, obsecro, quid aliud, post tot simul ac tanta, tam manifesta, tam repetita praeconia pro nobis, remanet, nisi ut breuissiina manu quamquam ingestae mate riae longiorem paginam postularent nunc singula praeadducta superius accusationum eapita diluamus Ad primum igitur de Monte Pietatis, eum tres essent conditiones eiusde nMontis, prima dari mutuo pauperibus de pecunijs Montis aliquam certa summam ad certum tempus, secundam mutuatarium exhibere pignus, quod nisi pro statuto tempore pecuniam reddiderit, vendi possit; tertia, ut, in is Praedictum tempus , sngulis niensibus mutuatarius minutum aliquid soluat pro expensis Montis, nimirum stipendio Ministrorum, libris rationum, & huiusmodi; inde approbantibus omnibus Doctoribus duas priores conditiones, EC terita dumtaxat, an tanquam immunis ab usura liceret, acriter ante Lateranense concilium disputatum fuit, inclinante inter caeteros, etiam Caietan nostro in aegatiuam sententiam, opusculo de Monte Pietatis inscripto ad an num 168 c ut in fine opusculi auctor ipse satetur, ubi Lateranense Concilium anno IIII. celebratum est & inter alia ibidem eap.6. respondente ad aucto-xitates quorundam anteriorum Pontificum ab aduersa sententia relatas Pro Monte Pietatis, in decretis eorundem Pontificum approbantium Capitul
Montis Pietatis adfuisse olim, seque Iegisse, hanc limitationis particula
cssatin Sacris canonibus nan aduersantur. In Concilio deinde Lateranensic cui idem Caietanus interfuit tunc ordinis Generalis, ut idem ipse recenset a. a. q. 1. M. I o. in sessione I o. Leo X. in Bulla incipiente, inter multiplicet orc. referens prius hanc controuersiam, non ne populorumscandalo,st murmur tima exortam olim intre nonninos inlectos filios Sacra Theologia Mati'as,ae iuris miris Doctms ut ipse loquitur .nuper his disias innovatam , post compeodi restrictas, tum partis reprobantis, tum approbantis rationes, , inquisis
yr hoc, promtuisit ex alto concessum, opportune promuere molentes, alterius smae'
217쪽
tritis M m partis studium ci mendantes nota I eum Me ad remst tran inlutatem totius Reip ea christiana spectare mideantur,sacro approbarite cintilio dea ramus rec atque descendens in partem fauorabilem Monti Pietatis; adiungit. multo tamen perfectius, multoque sanctius foret, si omnino talo Montes tratuiti eon tuerentur , hoe est, si istos erigentes, aliquor censor assignarent ster pro expensis nimirum Montis, ut in tertia conditione, quam approbauerat, dieebatur, ad socias ministrorum impensas, ct aliarum rarum ad illorum construationem perimmitu Inde, ut praemiserat, ad pacem ree. sub excommunicationis parsa lata sententis, prois hibet rantra uis declaratiovis formam de ea teranae dicare eu dii utare σα qua nais nodum insessione Io post eandem Bullam reseratur Hieremiar Arehiepiscopus Tranensis dixi sibi non placere ste. verum etiam deinde ob recentem nimis controuersiae ardorem non quidem de veritate decreti sed in quo sensu ea tertia conditio per idem decretum declarata fuisset immunis ab usurae labe, dubitatum sit, ut ex nostro Magistro Soto,& ex Siluestro, verbo usura,colligitur. Interim itaque noster Magister Soto non longe post superueniens ae seriis bens lib. 6. de Iustitia&iure q. I. ar. s. aggressus est explicare rationem , qua dicta tertia conditio contributionis proministrorum expensis, declarata sit per Leonem immunis ab usura, & prius recitat sententiam eorum, qui pro ratione asterebant, olli rationEaateruanda excutienda sit ra, ad quam etsi a ninis ris Montis assumptam in locum pauperum teneri tamen pauperes mutua.
tarios hi supponebant, eiusdemque auctores sententiae Bullam Leonis X. prois ferebant. AH κνo, quorum est caietan subiungit modeste Soto p.tanthunon inter se mutuatariorum, sed mutuantis σα atque inhame sententiam nostra eones.
sila inclinat . Inde pro hac Caietani sententia squam in boe solo sensu seq lituo
impugnata per integrum ferme articulum praecitata prioris sententiae rit m ne vel causa, aliam ipse recenset&addit, dicens: spromutuationari enescio nihιl possit mitra sortem recipi, tamen mutuandi oblitatio, mi supra asubamor arti-is I. ad I , agna est praetio, potest quis, inquam, stipendium suscipere , misit m tuare. ebligatur. cam igitur Mons iste tati sit minculo adstrictus,tuita a mutuata νι alii .is' pro illa illigatione exigitur. QMid clarius S concludit, Diae nullum avar,re Ninu ra mπium, dummodo haesolum de causa tenuissima est exactis. Deinde responsurus praeimpugnatae aliorum aliter explicantium sententiae, quae pro se ean lem Bullam Leonis X. referebat, tres subdistinguit solutiones, primam quidemis reserendo S secundam, quibus non acquiescit,& tertiam denique, in qua ipse persistit. Prim erasi non omnia acta imus conetly more st ασι recepta, cui λ- Iutioni merito noster Soto non acquiescit, licet assentiri postea visus sit Miranda in summa eiusdem Concilij,& Suareχ disp. 23 de Censuris see. .dicens
cinsura huius concilν Lateranimis, mx Nauarrut ad lat, non sum mi seu receptae ,&denuo nuperrime refert otiam Bait Parisiensis tomo I. ConeiIiorum pag. σε s. Secunda soIutio erat quod excommunicatio non fertur nisi cum illa moderamine, mi disputatio ισέι retaream capitula quatenus sacris canombus nonsint adussaia,
quod essugium sorte sic respondetes eruebant ex illa Bullae particula is c. N ex Caietano, licet scribente ante Concilium, similiter respondente ad alias manus urgentes aut horitates, quem falso aliqui id seripsisse post Conei. litim Laleianense supponebant. Tertia demum solutis c concludit Soto ine
218쪽
Fuae s. ων rario, inimi a rederem mmigrar m fustimatimum. Hae Soto noster iis doctissimus stem is pias ut loquitur BM- ramimis de seriptoribus anni r oo qui Caroli V. Im ratori. confisioni ιν fuit cmessio Triiamina Mersint, nequaquam inde contemnens ut falsot mereque nune carpitur sed interpretans Bullam Leonis, ut ab initio eiusdem articuli conceptis his verbis profitebatur: Cum hae quam mur, protestatione, quod duritia mel cinei*, mel Lincta Sedis mulatenus molumus contraire in id essem Mi M. dire, paratissi retractare quidquid Milesia catholica linit, nihil
adiud quam opera protium arbitror explicaniniones, quae eundem Moti Upotnarem Amor caudi aeps fulseere, qua ratione eadem Apostolis Fusia interpretanda sit. Haec ille, quae abunde pro eodem Iiberando a calumnia sussiciunt, praeter alia quae habet in desensionem Caietani, de Soto, noster Ioannes a S. Thoma disp. s. de fidear. 3. ab initio. Adseeundum, De ab Iulione moribundi &e. Profecto quo ad Leonem L & Concilium Carthaginense A. praeter solum & Canum Sapientissimus AN uaro in p. a. disp. 8o. dissieultate appendice per totam per integras nouem paginas grauissimE ut solet singula eorundem verba perpendit, oppositanque expensiones exeludit, ostendens etiam cum Seoto; alijsque plerisque Doctoribus, quos salso ab aduersa sententia citati demonstrata non de abso- Iutione Meramentalia peccatis, sed de altera a Censuris & huiusmodi no racramentali illos Canones locutos esse, similique responsione Glossaeiacata, is qui a6. q. s, nostros se expedire fatetur Coninchius e Societate disp. 7.
bio Ioinum. icio. Nec minus deinde easdem Canonum ponderationes pro-ι utus est doctissimus atque, ae pijssimus vincentius. Candidus qui nil saeri Palati j Magister dis ut .art. as. Romae fiuibens ac sua opera dicans so. Post annos ab editioile eiusdem Ritualis Paulini Cardinali Pan filio , qui fuit
Innocentius X, adiungens c si Auerse credimus q. ro de Conseisione Sacra. na tali sec. x' , cum Petro maine is inredia Reumue loqui meas. , Sacerdos ρ se urer se semperceperit, melius eis, eint ingentis urata ab infirmo σροMaasia ran-m i limonis ediscis dolorem i s de peccatis per .derium conoeni.Sed ubinam, obsecro, probabitur unquam nostros eorumve libros, Carthaginensis Goncilio .vel Leonis Canonem, vel Pauli V. Rituale aspernatos esseὰ Utique. 'eamn est adhaesisse ut par erat γ edicto Clementis vIlI. die ΣΟ. Iania Ictoavloscribentis eam propositionem cauctorem honoris causi reticemus a Demereri ιυν, vel istιrnuncium cons uis absentimatasacramentaliterra reis, stabaeo mabsente absolutionem obtinere, quemadmodum etiam Cardinalis de Lugo Tomis, de addit noster Ioannes a Cruce, quem idem Lugo hic pro sua sta
tentia collaudabat de Sacramento Poenitentiae q. 3.dis. 3. 4 demn P. Sua παν--3. p. dist. 2I 4is. q. Deo tum clementis ita inurpretarus esset, mi osten. inret casein hanc de moribundν non timprelandi ιδε decreto, rota eius interpretatis a Sedaias sui nata, in integra illa sectio ι3.piohibita ex libro iussa penitus amoueri, ita' sina a Iorae ι Iabrogari 'Dit, cam tamen mkil aliudpratre doctrinam do tali redundo commeret. Do unpressa verba eiusdem auctoris, non mea etsi, quaesiuibit Ioannes a cruce , scribat omnino & Ilambertus de Sacramento mai lemiae cisP. 17. -7. an super adhaesere nostri degreto alteri congregationis
laquisitionis. sic talis diei a. De bris a I, quo, dubitantibus Dan. II. i aliqui
219쪽
s liquibus, quomodo Rituale Romanum sub Paulo Remmenilia avium iis
.ur,m tranfundi risiderio, fisa perse, siue per alior astenderit. quimodo, inqua mnon videretur repugnare praealtato decreto Clementis VIII ; re Monsum fulac vi refert idem Lueo, in hae ipsa sec. q. disp. II. de Sacramento Poeniteatiae nun . 3 2. nihil illud aduersari de retir clementis ; propter aliam in aha ----Veium an hate alia & alia ratio foret ea praealtata ex Alvareκ cum tot Doctoriabus reeitatis ab ipso, aut aliaetu Camsido, aut quam fme cum Aluaro Ioannes a Cruce prosequitur, vel tandem aliae potius sint, quas mox subiungo ex aliis extraneis,an hae,inquam,suerint concordandi rationes, ut verum serear . non adeo rem compertam esse demonstrat,quod habene hoc eodem loco idem Lugo, Se Auersa. Prima erenim concordandi ratio, quam refert Lugo hac eadem sect. q. num. 63. ea suit, clementem intendisse confessionem in absenistia Consessarii esse ordinarie illicitam, non tamen per se inualidam, unde stat in ea su praedicto extraordinario necessitatis licitam quoque esse, iuxta Ritu te, pro qua etiam erplicatione Auersa recenset villa lobum de Coninch in opuastulo de absolutione mori bundi num .a7. tam Lugo quam Auersa latentur in decreto Clementis hanc simul explicationem proscriptam esse. Secund suit, ut resert Lugonum. os, damnatam fuisse a Clemente simul eo putatiinc bsessionem sectam in absentia Consessarii, et absolutionem in absentia poenitentis, non veto diuisue, seu disiunctive, vel praecise loquendo de consessitane facta in absentia confessari j, qui postea praesentem poenitentem absoluae ritas inquit Auersa -cedio. a I. lec. q. σadflueste expluant θ' ac eius, o Fili os, ct non reprobat FGβημι ει p. 3 7. . S. Sed ijsem Lugo, Se Auerissa confitentur & istam explicationem , a Panio R incongreratione buri ne i
θιω ut loquitur Lugonum σε. suilicere consessa nitam α praesentem postea, cum per testes ipsi dolor p nitentis manifestus fit occi fuitque ista explicatio Vasquezis nec istam subsistere probat tum Lugo ibidem a sumero 66. usque ad ro; tum Auersa s. vandam A s. t. rartam re se trae reprobat idem Lum num. 7 l . scilicet Clemenrem loqui de Confessione Peceatorum in particui ri, quae fieri soler, Risuale ero demo sessione in generali, quae in eo casu sita. 'eeret. Qiintam demum eligit cora solo Armaςana ipse Lugo anum. Tu Cleia mentem loqui de Confessione stricth, Rituale voci de Consessione lare, qualis est petitio Confessimus.&e. sed istam etiam rehcit ex proposito Auersamos . maerendumaergo ab auctore matribarum erat, an qui huiusmodie
plicationibus interpretabantur verba Clementis, Clementem ipsim aspernarentur Et si semel iis renuat de illis admittere squorum in particulari explicationea reprobatae sapi λ me id ergo de quibusdam nostris commentus est interpretantibus, per eaplicatiose adhuc non reprobatas, Lanones sima antiquos, di Rittiale sub Paulo V.praefixo diplomate in generas dumtaxat a' pio batiuo vulgatumὸ sed vitio demus, di admittamus in Rituali eodem pro
necessitatas casu laudari lit accepere recentes extra SchqiamC. Thomaea v
lut twitam tunc saevamentalem abs.lutionem a necatis a numquid exinde do omissariun sententia opinantuuii adhuc ex laualiditate materninualidam absoluit sinium ainquam de Opinione improhabili ima tumesset e As
220쪽
o monstrum lapii suxdum sit animal rationale Pan majkns ded rie fusciens senu α Parinuntia, ut posis absolui, tuneIequenda est parrisu faures uti an frum, tune-vesacramorum sub conditione esset adminisirandam sta Paroebi instruuntur ex Ri mali Romano edito sub Paulo I . quodetiam Leuit D. Thamas a. p. quast. 63 , artim ad a. haec Nercorus, ac si diceret: seut nato monstro , quod aliqui probabiliter opinantur animal rationale esse, alijs probabiliter opinantibus irrationale esse, stante hae diuersitate opinionum, adhuc utrique eoncederent, licite utique sub conditione ex dicta Regula) baptitandum esse; & tamen exinde non sequeretur improbabilem remanere priorum opinionem opinati viii. illud animes rationale non esse Ita in re nostra stante diuersitate sententiae Thomisti, Cae ex una parte, & quorundam recentiorum ex alia , circa validitatem materiae, sed absoIutionis sacramentalis in hoc casu morientis &e. adhuc licite ciuxta hunc sensum Ritualis absolutio sacramentalis exhiberetur, id ne duci cmemonialis a censuris, nec tamen propter hoc antiquior, de prior illa Tho. mistarum sementia improbabilis remaneret. Sic me quidem consule vidi. 'cam ingenue haesitatio quaecunque de hac re manu breuiori qiii iescit. Ad tertium de Baronio in uno, aut altero loco Martyrologij cortopto per Combefisium, utinam nec in Montecutio tomo I. sui apparatus in praelauonaea verba legere licuisset: Et castrio Tornieiis dr DPuente aliάs iavit i Baranio L sentire, s noui si me ae in primu Ooctis imo 'tauio . De Marty rologio tamen illustrato ab eodem Baronio, Baronius ipse in Praefations P. . . praemonebat, Romani Marorologj triplicem hactenus in Urbe essectam editio m , es Ui; primam. Ο secundam esse mendosam , nee satis dignam, se aurum praelo traustur, quod cum postpa acciderat, libentius siliniis praeterimus. Tereia edici,nuior atque Duria a JaI 38. . accedentibus Lutem Apostolicis o e. euis si/xn6h unata fani ηυσων, certὸ aliqua arcessu emenda tis: Haec ille, dc tamen de hac eadem si qmendation Post alia ni Molani, quam agnoscit cap. p.I idem Bamyii; gypsi M. ad L cto em aiebat: hιmines sumul omnes: me nobis ipsis tantu ινι ι- , mi nuspiampi , min credisset seu εὐ- di iurno studio, ct labora nobis cymparasis 's proλοηi . inara, Dinorumque iudicis examinanda pormulgamus. Si ixaquq -Πm hac mode. Protς statione auctoris vulgatum,& emendarum a M-nio Romanum Mar
ne quis audeat illud aliter mutando evulgare, aut cum huiusmodi mutationi , Dus exulgatum adhibere; cum quo tamen stat licuisse adhuc postea, tum Ba 3boni uim aliquibus alijs quos mox recensebo non quidem mutatum denuo martyrologium edere, sed in scriptis separatis aliorum iudicio examinandis notitias suggerere, quibus illud iterum alicubi csi videretur his, ad quos atti. t o forsan illustrari posse supponerent. Sic etenim praeter Antonium Ca-x cciolum e Theatinorum Familia opusculo integro huic rei ad laborantem
ut omittam Molamim, Salios) idem ipse Baronius post praetaxam cum applobatione Pontificis Mahtyrologij editionem, deinde in appe*dice ad T inum 1 cxpertus est ancipitem alicubi Historiae fidem, ancepsque ipse per-