장음표시 사용
221쪽
adseriptus sit . mpter acta Beelsiae Rhegiensis ex una parte, Ateiusdem pauis si optra ex aliasspirantia Pelagianismum; idemque sensit de I ucifero C li metallo,ac de Felice π.quem ab Albo Ponti ficum expungendum erediderat,ni si sub eodem Gregorio GH. inscriptio tumuli Corpori eius nuper reperti, an tum di Papam deelarassent. Similiter de sancta κinoride quam unan Cilitem aliqpi crediderunt, auctor ipse Diatribarum hoc loco fatetur aridam significare potius, quam unam Cςlitem,bigam,sea binarium duarum ped. Doarum , si apud Hieronyarum epis h. ad Demetriadem luliana Demetri dismater, οι proba Aui afanisa Xmoris appellantust. Na ian enus Orationς inpasilium , v et simul di basilium vocauit. In quoςrgo unus noster Combessos horum exempla sequutus, in notis vel notationibus alicubi sudiverendis, Martyrologium contempsisse culpatur i, quod Raroniux ipse in kartyrologis praefatiose fatebatur, di alibi postea experimento sua: dubit tionis ς0mprobavit, pon quidem Ecclesiiam, ut Combe filius idem protest ius est a sed collectorei huiusmodi Dis alicubi raro ballucinati potuisse silpponit quaen m in eodem Combefisio aeronismi culpa, si dum Autographo ipsa scribςb t, ea, de quibus ibi sermo erat, exstareum v. saiahrum Ost μ Suno ostro mum, mendosE Typographus sic parum. per verba mutaqit, sp in Surium ex ista δεμνι iam rei t a iii λωia edi surii nomine simul Scholia istensurij, ut saepe auctor cum Commen rio nuncupatur, Verbi gratia Martyrologium cum . Baron ij noris) Comb ssius ibidem intellexisset, qui Seholiastes apposite eadem ex Baronio rite obat. Quanto igitur peius auctor ipse Diatribarum hoc eodem loco peccauit,
dine i in vitas.Fabiani Papae, & Martyris, & Posseu inus eandem notethaia lucinatio item in Petro in Cathalogo sanctorum lib. I. cap. rsic irrepentcinio de in visardum , 5: Monologium, nostrum vero Martyrologium, anteri iis etiam apte hoc liculum editionis, nulli bi habeat E usebium Caesariensem, bene septem alios Eusebios, ut Busebium Palatinum Martyrem die s. Mart Eusebium Episcopum famosarenunτ ει Martyremit. lunij, Eusebium Diascopum vercedensem di Martyrem r. Augusti, Eusebium Praesbyterum It Me sub Constantio X lv. Augusti, Eusebium alterum Romae martyrem siti Commodo, αν An ulli, EusAium Gareassem martyrem in Palestina sub Iuliano, 3. Septembris di Eusebium Papam Romae kbdie ι 6. eiusdem mensi43t legere est in eodem, ει in licere accusatoris mcndacium. Ad quattum de approbatione Ruligionum, aut Ordinum, expedit audirtasti L. Classicot de hac materia sci letorqs. Doctissimus noster inannes a Sam
cor clinionum de infallibilitate Puntificis in substantia, ει moralitate Legum,pon in circumstanti', quae per ident ad prudentiam, subinfere eodem modo 1 ιηι em iunio set oraret in απυε ui . ut cuiui Mist Mur , mox infla subiung n
222쪽
q. de Romano Pontifice cap. s. &ex proposito Bannez I. a. quaest. I. ar. Io.dub. . conclus. s. in hoc sensu dicens: possibiti est summum Pontisicem se. Hie indomare secundo inprudentiam in approbatisme, re tantismatione plurium Religi mrm. quam vμι eront in Ecclesiis Deι, nunquam tamen huiusmodi erram cedet in perniciem Muoa, quia nilnirum ut mox subiungit, pertinet ad ostium supremi Pastarit, Resui ira reformare, mel ad minorem numerum reducere, aut certe quasdam dfroluere, Mom-ιmuum professi reformari non possunt, aut certe quia inutilis aliqua rellio est. pro igitur Micta c Mnclusio ita ut intelligenda, it error, qui contingere porsie Ur diuis Religionibus, non sit maiar, quam qui atridere potest in multiplicatιone I
tum Eccisiasticarum istis rebur, quae ad salutem necessaria nonfunt. Addit inde conclus. σ. ex confirmatione alicuius Religionis cum sui g oblatis tunc, de apis probatis statutis, non propterea inferri omnia statuta, qua postea sunt ab eiusdem Beligionis Pralatis, aut capitulis confirmata censenda esse, aut approbata mire..ctesto dummarim φω, θοῦ cur id addiderit causam assignando subiungit: Sunt anim uiuam, qui si forte aliquit mir doctus, in grauis telo mi prudιnter reprehenderit -- νιν Ηιινα RHigionis eorum, aut defectur particularium personarum, statim artuen. - , quo temerorium occusant, quod Religionem approbarin a Summa Pontifice con. Am-Haec BanneZ, quia praeeitato Ioanne de S. Thoma laudabatur. Post
istos nouissime vincentius Ferre quaest. 3. de Fide S. ra. in opere edito Ro inae, ac dicato Summo Pontifici, aliam addidisse aliquibus visus est limitationem pro infallibilitate Papae in hac re dicens, ac repetens, Papam nan posse errare opprobando aliquam Relgionem sie quod approbet ab uam retulam, et illam toti LGlabra timitandam, melθε endam proponat, quae maraliter bma non sit , ac si sub
indicet aliam re rationem de locali aliquo priuilegio aut indulto, quo i a Iiquo nouo Monasterio, aut Coenobio noua aliqua velut priuata Ecclesiasti- cauum rsonarum Congregatio institui concederetur, velut per anrobatim et ut appellatur in Concilio Lugdunensi cap. aso non per approbationem ceo modo, quo statim ibidem iusdistinguit idesti Petre de Beati sica. νο-μπυciter, qua Llemniter toti Ecclesiae proponitur aliquis vi Beatus, dc me Atificatione secundum quid, qua pro aliquo loco solum indulgetur cele--io Unicii de aliquo, ubi, inquit, hac approbaris Religio nis de qualiquimur, cilicet qua toti Ecclesiae imitanda, vel sequenda proponitur)non Hai distur in eam, νη est salirhimpluitor,Weam qua est resis secundam quid. Adhuc tamen loque o ue eadem , de qua antea, concedit & ipse, quod aliquanti multitudo,
quae .ma tror, Religionum, quando approbara es, mutatis temporibus millis non app
ret, unde aliquas etiam ex approbatis hoc modo per Pontifices succedentes sum aboleri coneludit. His stantibus t obsecro nune videamus quid Canus see si ab aliquibus in ampliori sensu intellectus ideoque reiectus amplius velit in loco, quem reserem opponens, ac prae laudari voluere Doctores, utar. que ipse consulto antiqua eius Operis editione, scilicet Salmantina ad annum ι ior, Praecludaxur sitaendi licentia, qua idetinerimulator imponii quadam
223쪽
expuncta clam ex cam distae obuiis. In praealtato igitur lib. s. locorum ea G1. sibi propositae obiectioni responsurus in qua dicebatur, ab us ordines vis
modo inutiliter merum noxia etiam vprobatos, ac inde iniud cis morum Ecclesiam erram, ut haeretici inserebant γ iam late defensa mox anth infallibilitate Ap soli ea Sedis, etiam in mσrum i dicio, pro eautiori ad hoc argumentum responiasione , ac praeueniens auctoris Diatribarum censuram praemittebat: - sum mi Pinificis omne de re qua camyue iudieium, temere ae sime delectu istudunt, his διῶν estoli ea aructoritavem ti satiare non fouere, euertere non sirmare, praebendo nimb. rum,ut subdit, haereticis ansam suspicandi tales non iuditiosedassecta patrocinium auctoritatis Pontificia suscipere. Non eget hinc addit ex s. Decretallum egeo Petrus mendacio nostro, nostra adulatione non eget. lnde concludit: Ordines ieitur , vel probare et et rebellere non est scientia seliam squae substantiam reipiet e religionis , demoraliuatis sed etiam e prudentia pendet quae scilicet circumlhan tias multitudinis, S huiusmodi inspicit non ad ea pertinoi,mqnibus Sum ιν Pontifex errare nequιt. Haec Cano iuxta praelaudatam a nobis aurea doctrinam
aliorum, quae iuxta eundem at que in at torum sensu hoc ultro exemplo ne illiis me explicari valerent. AEque certum est n i si vis dicere magis) panis substantiam fieri Corpus Christi, quoties a Sacerdote rite ordinato consecratur, ae certum sit religionem saltem quoad substantiam bonam esse,quoties a Summo Pontifice approbatur. Sed non obstante priori illa certitudine, adhuc ita apis plieatio characteris, sed facultatis sacerdotalis dependet a prudentia Saceris dotis hic de nunc celebrare volentis, ut inde quandoque Saceidos errare, immo peccare possit in ordine ad circumstantias loci temporis . aut persoliarum in consecrando. Ergo pariter non obstante hac posteribri secunda certitudire, ita applicatio auctoritatis Pontificiae pendere potest ab humana pruden, tia Pontificis hic, de nunc approbare volentis, ut quandoque erant secundum prudentiam accidere possit in ordine ad circumstantias temporis, multitudinis, & huiusmodi, uti iam antea praeeitati Auctores asserebant. In bunc ergo
praeexplicatum sensum adducit Cano, tum Concilium Lateranense cap. ἔ Dcuius haec verba erant, nemoria Religionum diuersitas grauem in riclesia mi ii eo afusionem inducar,frmiuer prohibemus, ne vir de catero nouam religio m im evia δει uicunque moluerit ad religionem innuerti nam de approbaris assumat, eqω Lugdutnense succedens Con iliam cap. 23. in haec verba alludentia praedictis, RHi-gisnam di Vitatem nimiam, ne confusionem indurare generati coincilium coasina pro- libition metuir ,sed- Ο importuna petentiam inhiatis istarum postmodi mplication exterrit . e. tum demum exemplum ordini 1 a Fratre Bapti ista iam mensi , i pigente Paulo Ill. ut dicebatur instituti in Italia, et postea anae reprobati, &extincti. Ex quibus haec Cano subinfert etiamtum itasve ιιrum argument mes, qui ex huiusmodi priuilegys c en sorsan loquitur de pram is opprobationis localis, ut allatum est, non de approbatione generali 2 qua hissa
batui Lugdunense Concilium nouas Religiones non aliter ac de caeli lapsas sidest yelut etiam in singularibus suis postmodum subrogatis statutis ac moribus
indesectibiles excipiendas queon'mante eas quoque, qua nustam regulam ex v xubatis habent, nullam mel asuis emta profu*vir. Nostro laesaeculo tam mulsa l
224쪽
Ecde miris mel necessarias c nempe ut aiebat perre, quia multitudo, q aae b - erat Religionum, quando approbata est, mutatis temporibus utilis notia apparet his imprudentia ne dicaranstultitia nomine, iure optimos mmis ratio-ibst araratis. Hae Cano, quae etsi viderentur effusa liberius, non est quin possint interpretari Deilius c quam ab Auctore Diatribarum crudelius detorta sint γ i praealtatis sensibus caeterorum: eum praesertim vix edito hoc opere Cani reis ipsa Pius V. ob praetactam etiam in multitudine inutilitatem, ordinem Humiis Iratorum extinxerit, uti& antea Bonisaeius VIIl. Fratieellorum ordine prius a Caelestino V. approbatum, & Clemens V. Templariorum ordinem aboleu .rant , Ec succedente hoe nbstro saeculo amplius tres alij Ordines simul a Gl mente IX. uno diplomate deleti sunt. At inquiunt tandem Cano saltem in Institutum ac nomen Societatis Iesu, tum hie, tum se pra lib. . cap. 2, licet ab Ecelesia approbatum, inuectust est. Sanh ut id etiam occludam, omisso ex Orlandino lib. a. num. 86. bene Cardinalem Guidistionium tunc librum edidisse de non approbanda noua Religione, aut societate, quam iam approba n. dani esse suaserat Summo Pontifici noster Thomas Radia tune facti Palatii Magister postea Cardinalis a. hoe loco Canum c cuius iam verba transcripsi. rpus vel unum verbum de Societate habuit se splendida calumnia est. Alteio velo superiori loco,nedum non approbauit,verum nec memorauit id, quod
Suare et deinde tomo A. de Religione tractatu Io. libro I. eam i num. s.con. festus est, non Δjussu miros eatholicos o doctos arragintia Patrum Societ atris trib. . res, quod nomen Unirisac uic ινeli Panis proprium sibi, surpatent recic subdit) hκ duunmisi mri rus Artisulus censura, qua in t a Belitatem, iureis attar Parisieni edtineandenique Censuram Parisiensem agnoscit oriandinus lib. I 3. Historiae Soeietatis, &Thuanus libio similiteris litat rumi labian sit, purisque non uni M'pesbum sist κλεη misum esse, de demum n.aissime etiam Cardinalis Pallavicinus1ib. a . Histbriar Tridentini cap. Monstu . tr. hoe apud Gallos, immeritum certe, Societati v aerartim hiis meo gnostit, cuius apud Cano nostrum Hyspanum hominem ad Briseisuri, Nim silenti uim est. S Iummodo itaque eruditissimus idem Cati, clarui derat ex 'na parte Cathatos olim, S Donatistas mentitos esse in suis dumtaxat conuenticulis apud se Ecelesiam Christi esse, imitatos &Matelonistas lόέχε'ahtiquiores; de quibas
Tertullianus lib. q. in Marcionem althat , est 'tunt Gete .aMM o M. cum , uti vi denuo eiusdem Cani aetae therani intactabant, seu mentiebant udi: ex alia pute praenovetat iuxta' ὁφhastium 'tia reii 29. Mesraiam christianorum; antequam Antis 'aprimum Chrψιοι nominaramur, ocietaum etiam Iese oram Hessa Iesu nuncupatam esset ut aliis ad hoc eo ac
de in hunc sensim recitatis Apostolimrbis in priori ad Corinthios, Fidelis ouo per qu- mmti estis A Smetareniri usu e tinuo supLaesupposi. 'insani 1xantharrogantiana haereticorum sui temporis inserit qua sine dubio i
225쪽
84 Catharorum, Donatistarum,& Marcionistarum maesta Meldum existerem tuintur. Hare Cano. Vbinam ergo de his, qui non sibi arrogarunt titulum Soacietatis Christianorum, ves Euangelicorum, ut illi, sed delatum sibi solum modo ab A postolica Sede nomen Soeieratis Iesi ut ipsi fatentur merito susceperunt, ubi nam, inquam, Cano de istis loquutus est numquid ergo i sine dubio reponeret idem ipse Cano verba Hieronymi lib. 3. in Rufinum ergo sciui , quod is cereris si contra harenicor Areseram 8 his itique est latur error tuus, Θ hae iusta querimonia, quod qua nor inhaererisu disimus, tu in te dictaeom istis. Ad quintum de cautione seruanda in imprimendis Sanctorum vitis, seu Legendis, ut vocant, quoad illa verba attributa Cano lib. I r. cap. σ, Pontifeum in hae parte prudentiam is diligentiam desiderar, paraueram illud, quod etia Maethaeus Pasinus aduertit, verbum no temper vel apud Latinissimos aecipi pro eo, quod .in deficere ut hic opponens accepit verum etiam pro eo , quod est requiri,seu necessario, vel utiliter adesse, iuxta illud Ciceronis lib. s.
ad Atticum epist. Ioq. quae umorem desiderant orationem, de pro Quintio 32. de sideramur, ct instituta honorum mirorum requiramus ste. atque in hoc polleriori sensu planum erat Canum non male intendisse, Pontificam in hac parte prudιntia, o diuentiam necessario, mel tiliter adesu, quemadmodum re ipsa eodem cap. 6, audiui, inquit, Alosum Lipomanum Episcopum Verenosam bais malo m/deri Missoria demitu Sa lorum Uanti aegraui ratione edita. veruntamen postea constito eodem eap. s. per integrum cin quo de hac re pro dignitate materiae aeprosolita sua eruditione pertractat nullibi potui ossendere verba, quae hoc loco attribuuntur eidem, bene illa, quibus incautiorum scriptorum potius, quam Pontificum, quos neque commemorat eulpae, si quae sit, id Cano tribuebat, appellans &exeusans illos c quos denuo eum proscripto Ludovico Uiues hoc eodem s. auctor Diatribarum accusat excusans, inquam, velut L
fissae mme fallares miros,sed indiligentes . ac si pro eisdem eum Senecaresponderet: Aniquitus meliores erant Piri et postquam docti prodiero, boni desinunt, ammarenim disputare non misere . Et tamen hoc non obstante eodem hac capiste Cano continuo statuit in fauorem Apostolicae Sedia tertiam hane ordine regulam: di tisi, inquit, histories authoritatem tuleria triόuis, hie dubioprocul dignusto, cui nos etiam auliaritatem adiungamur. ubi nam ergo Pontificum in hac pam
te incuriam, vel meminit, ves accusauitὸ Nec fideliter magis aceusabatur ipse de tentata Ollisione Pontificis Phli. cum Sixto Iri circa stiginata Catharinae Senensis, commendata iubinde in lectione 3. eiusdem Festi ab Urbano VIII. Summo Pontifice proprio descripta calamo, & authoritate firmata, & sacrae insuper Rituum Confregationis decreto approbata, sub die is. Februarii I 63 o. vii nune legitur in Dominicano Breuiario non magis, inquam, fid Iiter de hoc accusabatur Cano ex ita I. cap. I, ubi nec nomen Pij u. recense tur, tam & si eiusdem utique approbatio Pontificὶs pro haere inter caeteros
ab Episcopφεtiam Thomasino in Bibliotheca manuscriptorum Pataud existere referatui, S alioquin certum sica Pio II. reli ossicli partes pro ei utidem Senensis Festo exaratas esse, interquas in hymno ad prinus vesperas hoc habetur. Vulnerum form- miserata christi exprimis lasa. Solummodo ita.
226쪽
auast. II. De imputara Thamisis emumptu κ'φιeo redis. Art. I. I 31 Scriptores Canonicos. & Patres Synodi, seu etiam Pontifices, assignato prosecundo discrimine, quad illixarist mis ritur in istulis, etiam minimis, ali tiris retis solumfidei, seu adseruiem musar*r. Post alia ad hoc recitata exempla de
rebus non ad fidem pertinentibus, vel ad salutem non neeessariis, sibi ungit: Marrus IV. doctinc non inquit , definiuit, cum & plura scripsisse ut priuatum Do ctorem versatum diu inter Scholasticos, vel Alua fateatur Sixtur, in quac , IDUM λι- α catharinam Senensem stinata non habuisse, non defuit, qui co trais uir. Neutrius Pontificis rudicium ad christi Ecclesiam spectat, mirumque aurpinam aut impreware De Dei discrimine possumus. Sed maleant stulti, qua de rebur nihil digladiantar. Haec Cano in bono ne id diffitear in legenda lumine, praeter alia legenda in Fontana de hoc ad annum i 683. ut inde videas quam inis humane ab auctore Diatribarum, tum hic, tum alibi pessumdari soleat opus hoc eruditissimi simul, ac eloquentissimi Cani, de quo, prae alijs, e Societat
Posieuinus in BibIiotheca Scriptorum, o ad libros locorum communium ait negandum non se, quin e secundo, erudito ,ae facundo ingenio prodierint; eo commu- dandi magis, quod ipse nostra aetate primus ea breuitate, eopia, adpositiose, ac ρerousi tam δε νι perstititeν egerit, & Eminentissimus Palla uicinus lib. I a. historiae Tridentini Conci Ii; cap. r. euneam Metihiorem canum appellat Theologum ita abam. damas, MIelicta eruritionis , mu aureum eiusdsm opus deueis Theotitieis ostendis, de deinum c ut alios omittam ex eadem Societate Franciseus Gircia in pro- Iegomenis Euangelici Concionatoris, Vs-, inquit, affirmarem um fetibi em canam suspiciem a Monachalis Toga auliaritate, acu ne in V ι aut endo, e stantia atque felicitate argumentorum, multiplui nexu iunctorum robore; inina Dociarum instituti Dom cani Areademia, potuiδε integrae classis scem pra-
e. Haec ille. i Ad sextim de sugillatis per Brouium ad annum 33 I. num. g.Franciscano instituto, eiusque arctissima paupertate&c. ne dum Beouius ea verba in argum in recitata eo Ioco non habet, verum nec verbum ullum ad illum annum.
dela Miscanorum instituto somniauit, in cuius laudes alibi idem ipse diffun- Qitur simul cum laudibus Diui Patriare hq Francisci ad annum i ai 7 pis sertim
-ώ-- D. Francisco, qui ct eam insummo apice est Uecutus. Bene coactus, obruatoriae fidem ac seriem, ad annum postea I 3 i 8 recensere transfugarum qaorundam eodem meritissimo Ordine ) Fraticet Iorum aut Beguardorum erinxores a Ioanne XXII. cohdemnatos, hoc infortunium Religionis deplorans acinalens sic exorditur. Si quo inquam alio, hoc praesertim tempore implitum est ινα ridia tradoxa illudsolemneprophetιeum , qui mamsucalpanem meum leuauitsuper cauaneam suum ste. Et tandem penitus historiam ad eundem annum is 18,
Arauioribus etiam descriptis pgnis, Spondanus habet;& prosequuti sunt su
sitis tum Bait Parisiensis tonio a. Conciliorum pag.qσs, tum odericus Raynaudus Congregationis Oratorij in supplemento annalium Bironu ad annum I 3a 7 c quorum singulorum verba ex scribere, honoris causa, praeterimus re- Maseas etiam tum Bullam Ioannis XXII. incipientem Fratrum uinorum Sacer Oros si tum eorum Iniserum Henruum . cera familia Franciscana Aristatam frum falsam corundum excusationem adductam a quodam recentiore t sci-lget Domitio Thadaeo in Bχοuio expostulato id deducente ad hoc solumis,
227쪽
r 86 Lib. IV. D. solutione Auctionum in Discipulis D. Thoora. st ad illi obsol centem Sancti Francisci disiciplinam sua otendori restitui cupisens, smaxime Pereus Dannis , qui sub Nises IV. incurrit aluiuorum , quibus mirati x-Flacuit, indignationem ex studio vera disciplinae. Sed contra huius excusationis auis Oolem ira odericus prosequitur: crediderim authorem hunc ignorasse Petrum Dan. nis insignem hi pocrytam pluriam haereseum inuentorem iudicialι sententia damnatum , νι que aduertiste quam longe absit . Sedis Apostolicae,in credendis decretas, turitate diis Instate inea hues obtrectatorum busurror , ita Christianorum Orbem commouere. Hecille, quae occurrunt etiam atque respondent Dia trib. aut hori, ubi vel tor XXII.
in praediistos, vel Leonem X. in Lutherum, vel Clementem VIII. inquendam alium e sitis, vel innocentium X. in hominem Teutonicum, vel Cirdinales Congregationis indicis in proscriptos libros &huiusmodi, a Damini eanis inflammatos fuisse abrepto sudausu temerario confingit. Omitto inde , quae addit pro hac eadem repellenda calumnia in proposito idem odericus de eadem Apostatarum secta haeresibus contaminata progerminante sub Caele itino
Pontifice atque per Bonifacium ulli. Benedictum Xil, & Clementem, reperiscussa decretis poenisque, ut de quatuor praesertim Massiliae adiudicatis ineen .dio ex manu scripto Vaticani describit. Omitto & quae de eisdem Pseudo Minotibus nominatim habet vel Alvarus Pelagius de planctu Ecclesiae I i. a. cap. 3 a. ordinis Minorum. Omitto, inquam, exscribere singula, ut vel inuitu agnoscas me huiusmodi ordinum infelicitates, ne dum repetere, sed audire,ptaetactos tantum ad liberandum ab impostura ingenuum scriptorem Annalium Abrahamum BEouium, qui leuius adhuc quam spondanus, vel olericus, vel alij attingens eadem pro necessitate materiae, proinde repeteret cum D. Bet nardo aduersus Abai lardi sequaces: Quaedam etιam fieri midinear in Ordi-xe, absit ranaen, misint in dine. Nullus quippe ordo quidquam recipit mordinatum e. qaod uo mordinatum est, ordo non es. Vnde non aduersor Ordιnem, sed pro Ordine ιι putare dicenaus eram, fi non ordinem in homine , sed hominis emtia reprehenderam.
Ad septinium de pia illa sententia Pigh ij, quod nullus Pontifex ad huc vepersona priuata unquam peccarit in fidem; et si di illam pei mittamus esse probabilem , loogetamen oppositam plerisque communem probabiliorem es se iam constantior res essς videtur, Ut trauat nouissime Ferre, iuxta quam prae inter lapsum vel interiorem Honoriis, de quo problematica sere apud aut hares, eorumque probationes, Opinio remanet, ut videre est in Bellarmino de Romano Pontifice lib. q. quo ad alios duos, noster Combessus sie solum habet: D fecit Marcellinus ab asertimi, re ae sensione catholica pietatis , item Liberius
via , iusi de ipsa flue: Haec Combefisius , di baec Combesisi, assertio est, quam
tute defendit in proposito etiam de Honorio Baal Parisiensis nouissime tomor. Coucili otii pag. 326. Potius ergo Combefisij discursus rationibus; siquas habebat non sarcasmis, impetere, aut ultro eidem censuram quam non adinhibet Combe filius non gi tribuere aut hor Diatribarum de Duillat: proponit cium libi conabe filius ibidem verba Agat honis Papae dicentis. 'mihi erit, Ameritatim Dominι me , quam illi scilicet predecessores Pontifices inceriter' invincauιrum, praedicare neglexero, oc de horum verborum sensu dubitans, an inde ,
ne duae ipsam Apostolicam Sedem, idest Potifices ut Pontifices quod de fidecet tum cile supponitὶ Vcrum etiam ut priuatos homines immunes semper aborole tua Ille piubetur, producit pro affirmativa interpretatione Pigbium, αν inquit.
228쪽
a .ae 2 Π. De impurita Nomistis emum,tu a 'lisa sedis'. Art. I. I 8 ῆnquit, Afferit Albertus Pubius: Sed, subdit statim Combefisi iis, netas doctimi-aliqui erroris insinistent, nee eerte errante eensura: Haec ille , in quibus
Betis vult , cum alijs doctis, Pighium errasse, idest falsum esse, interpretando in hoc sensu verba Agathonis, nunquam tame dixit piam illam Pighij ab intatio recitatam sententiam erraneam esse, seu theologica censura notandam; qae- admodum, si ipse ego respondens alicui in ecum disputanti de opinione proin DabiIi aIiqua , de Aristotilis vel ba reserenti pro se, sub ijderem eum in aliqua sua glossa eorundem verborum errasse quod nil aliud esset qui in a me falsam eam glossam reputari nunqii id exinde oppositae illi alterius scholae sententia velat -- censura theologica infixa per me esse diceretur P Apage, nimis haec leuia sunt, adeoque futilia, ut vel hoc ipso experimento probetur, quam Ionge abst a merendo fidem idem author Diatribarum, tum de alijs alibi, tum de eodem Combessio superius Diatriba prima S. decimo tertio denu
cians eundem Combesistium in collatione actorum sexta Synodi adhaerentem assertioui, audi Galis quem Innocentius X. damnauit haereseos γ deSS. Petro Pauo duo;ue smul Eecti a capitibus indiuidue in inum coalescentιbus Oc. sic per cuniculor milie eis exaequare Romano Pontifici omnes Episcopos. Et tamen reuera ibidem Combeis fisius pro Sancta Sede protestatus aiebat: Hae Obiter pro eius reuerentia, t ab
aereatione id est proscriptione γ tibelli de duplici capite Eccles e stc. ideoque ubi Arnaudus ille, si cu i de in Petro, ita & in Pau Io amplam eam celsitudinem ve- Iut Oriunariam reponebat, hic solum extraordinariam asserit, ubi ille intendebat eandem derivabilem formaliter in Episcopos, hic tantum, inquit, materiali saltem successione in Romanos Pontifices derivatam: Ubi ille Petro aequale Pauum omnino supponebat, hic ait aperte, riuum nec extraordinarij illius Apostolatus celsitudo ab eiusdem Petri, melut saltem personali ,subiectione eximebat ν Ubi ille sub . inde nee Episcopos inferiores Romano Pontifici indicabat, hic excludit id ipsum inter alia dicens, risus maior inter Fratres Romanus Pontifex, Pe ro succe. dens inplenitudine potestatis, eiusque una deder apostolica Adeo ut clicet quae hic, aut alibi etiam respondendo explicamus,non omnia velut asserendo pro-helaus de ista Combefisj explicatio videatur accinere Bellarmino lib. 3. de, Romano Pontifice cap. 3. hinc concludenti: Itaque omnis Pauli aria ad Pontι- fera pertisιr. Nihil etiam ι erat Petri Pontificatui summa dignitas, re autharitas
uti, quoniam extraordinaria erat, quanta, quanta tandem esset, ac proinde Com.
Bessius idem Diatribarum authori, sua truncanti, aut mutanti verba, valeret occurrere cum Augustino lib. q. in Iulianum cap. 8. Tu mir honestus, ct ierax Mi Misti merba, quae dixi, dixisti, qua finxisti s redde ergo merba mea , evanescercati mist .
An tardus, Eimericur, Ptolomaus Lucensis, Martinur Polour, aut Nisilaus
Butundius eirim Sedi Apostilicae iniur=Iuerint. I r Idetur se asserendum Petro va Ielusino eadem Diatriba seeunda singu-V Ios istos criminanti similiter, velut Sedis Apostolicae contemptores Et primo, quia S. Franciscum stigmata Domini Iesu in corpore suo portat talali retici dissilentur, ut Beza in eap. Gad Galatas, Momaeus in Mysterio Tam. II. Λa 1 ini Diuili lay Corale
229쪽
iniquitat Is pag. 343. Balaeus, &alii; multi vero Ponti siees eadem st Igmatia attestati sunt, vi Gregorius lx, & Alexander IU. & tamen Frater Euchardus Dominie anus solus inter Catholicos concionem habens C , pani in Moraulabo e deeus S. Fian cisti commentitium esse essutiuit, ne dum igitur D. Francia scum, sed praeci raros Pontifices contemnere ausus est. secundo, similiter illud ex Apocalypsi midi AMAumas dentem auestres n. Iis in sensu accomodat itio aptauerant aliquis. Francisco, ut D. Bonaventura in prolopo Legendae maioris, & alii longo agmine adducti a Fratre saluatore Vitali in Floreto Alverniae,Hyacintho IV, & diserte Leo X. in Bulla, quae diacitur Vnionis. Et tamen solus Nicolaus Et mericus ordinis Praedicatorum a. p. Directorij Inquisitorum q. ι I. in hanc accomodationem et elo amaro esse buit visus eam haereseos condemnare. Inhonorauit igitur simul cum D. Francisco Leonem X. accomodatione eadem utentem . Tettio, Ptolomaeus Lucensis Dominicanus adhaeres vulgi rumoribus quos
excitarat malignitas Petri de Flotte sngentis Epistolam Boni saeti vi II. ad Regem Galliae asseruit Bonifacium scripssse litteras ad Regem Franciae,
quibus esse se Dominum omnium de temporalium, de spiritualium a firmabat, , contrarium tenere iudicabat haereticum. at iudicare, negantes dominiuiri uniuersale Pontificia in temporalia, esse haereticos, sordet errore manifesto . cui nec ipsi Pontifices adscribuntur. Afingendo igitur Boniffacio hunc errem aut baeresim hic Ptolomaeus Lucensis eundem atrocius longe dehonest a uit, quam quod ab alio quocumque inhonoratus esse historicis reseratur. iaito, Haeretici ad eorundem Pontificum subsannationem vix aliquid crebrius ructant, quam narrationem de loanna Papissa, licet absurdam fabulam esse conuicerint postea Onuphrius in additionibus ad Platinam, ubi de Ioanne VlILFloremundus Remundus iusto opusculo, Turrianus lib. 3. dogismatum, Bellarminus lib. 3. de Pontifice cap. vltimo, dc ex multis Coccius tomo I. Thei aura lib. T. aria Iss. Et tamen primur orbi has merces intulit Martinue Polinus Grainis Pradicatorum, mi bene statuit Tristimius libro de pimbui, si opponenti hoc loco credamus. Et hie igitur Dominicanus vulgatae per hetero doxos subsannationis Pontificum in causa est.
Quinio tandem Vt minutiora quaedam alibi que soluta dimittam γ ee te in
concilio Basiliens Eugenius I U.legitimus Ponti sex omnibus tetris notis dein formatus est, ita ut haei et icus relapsus de pertinax sit declaratus, octo praeserintim inter Theologos conclusunculis approbatis,quas veritates appellabant. Sed id euenisse industria stselotia Nicolai cuiusdam Burgundisma ex ordine Fra uuaurum, testatur,ec scribit Eneas Sylvius,qui aderat,iuem molaam, inquit.
quam personare omipse, δε ηec ret eqta consummata estet. Homunculus igituris e Dominicanus tantorum in Eugenium motuum excitator post praeadducta conuincit, & vere Dominicanos inhonorationis seu dehonestationis Sedia Apostolicae reos esse demouitrat.
in oppolitum tamen est, quod iuxta illud vulgatum adagium, ederum ovi caαιε , Haretici iurati hostes Apostolicae sedis nullos alios unquam atrociori odio prosecuti sunt, quam illos, qui in Apostolicam Sedem obsequentiores agnoicebant, arque ardetatius pr' eiusdem defensione laborarunt. At nullos Diuili od by GDosi
230쪽
inagis oderunt quam Dominicanos, scut praecaeteris ex Luthero colliditur praesertim in libro contra Regem Angliae dieente, His sto, hiestio, his insulto T istis,ae uniuersini de Sectariis eiusdem simul atque Caluini id obseruabae Pallauieinus lib. I. historiae Tridentini cap. 23. scribens, Eorum m Dominiata a mimicitias specialioru acerbiores fuisse ob administratum ab eisiam munus Uttinis in eosdem scilicet perduelles Apostolicae Sedis, quibus ex a uelis Marcus Antonius de Dominis in potentissimo opere inscripto is R*Mi actiistiana aduersus Ecclesiastica Potiscatus Monarchiam, acceptissimus fuit. signum igitur euidens est nullos alios, prae Dominicanis, fuisse obsequentiores in Apostolicam sedem, aut ardentius pro eiusdem defensione Iaborasse, aut laborare.
Respondeo eos potius inhonorare Apostolicam Sedem, qui de non praesti
to in eandem obsequio, Dominica nos accusant. Praeter enim recitatas i
hane rem in superiori articulo Pontificum Bullas, eertum est eosdem Summos Pontifices ab ineunte ordine Dominicanis, prae caeteris, specialiora semper pro sede Apostolica munera detulisse, in praemium veluti recogniti antea ac stibinde comprobati eorundem obsequii in eandem , quemadmodum vel Diais
tribarum authore fatente S. I T. cmus Dominicanorum tametsi respectu catero
rum Iarai filiorum non fuerit principium paterni doloris, es tamen citra dubium prior invenis, Maior in Imperio. Sunt Dominacam praecipui asministra Pontisicum in plerisque Tribunalibus, non absque e infularum aut purpura . Iidem omnino insitnibus prero.
gamu ab Asiam Pontίμdus exornatisunt , supra omnes Relinosos ae etiam supracbaricos. Hate ille, non sane in re discedens a Benedicto Xl. in data Laterant s. Idus Marti j Pontis. anno r. vocante Ordinem Praedicatorum, Apostolica δε- alis elimen rιa te gratyr dotatumo limatum donis σ priuilegyrroboratum . Aut ergo necesse est aduersarius idem fateatur, Dominicanos vere peculiari ob se. quio in eandem Apostolicam sedem haec sibi ve Iut in praemium seruata adhuc munera promeruisse, aut imprudenter Pontifices tam grandia eisdem mini canis decora conferre simul ac retinere prae reliquis voluisse: Et cum illud ptius pro suo in nos liuo te non velit, iam hoc secti dum pro sua in eosdem
Pontifices irreuerentia iube ligat necesse est.Contra quod tamen nimis temere Prolatum assertum, ait dacter taxans imprudentiae Pontifices,insurgeret meri--,tum inter veteres ipse Ioannes XXII. de ordine nostro sic habes solati sabia selica dede miretur attollι, quo ipsius professores aetasiam ipsam iste. se exhibrum Maeuotos, tum Clemens VI. dignum, inquit, quinimmo Mitum reputamur, mordo radi Eius in earim Ecclesia longe lateque diosus, ob honorem s reuerentiam P. . a Doctoria Almifici, ae Iraefati ordinis praeclara merita, per Sedem ApostolicamnisnaalisviIoueatur prasidijs, is . cunctis ubique, qui christivina professione censem--ν, Δ tuae congrua multipliciter honeretώr, tum Nicolaus v. prae aliis a se laudatis Ordinibus, Oramιm tamen, ait, Fratrum Praedicatorum eiusque o tempore Religiosos tanto potioribus faueribus ingrat a consevere satagimur, quanto iliora cun Da , mrautιbus y Iructussa operibur etiam a4δει catholica conseruationem stinc 'mmam, ad Gium1 ncmm1 laudi myguriam,id constismus in Domno expedis tum
E posterioribus Leo X. addens, iacet, ut etiam in hae ita pro tot suis Sanci ,3 ara , hoobjεμι laboriιμι ab Apostolua Sede ore. Spiritualia subsidia ornamentaque, scalicet ordo Praedicatinum, tum pro postremo hoc stculo Clemens