장음표시 사용
251쪽
rro Lib. IV. D solutione si Ectionum indiscipulos D. TLmis
Creportos eum id etiam de Basilio ex eodem Gregorio oratione 2 .num. too habea tu, verum tot propudia verborum aduersus Martinum Combe fiso act- sunt ut quo suco, addubitante nemine, praetactoruna Sanctorum Patrum et 'gia congeruntur quos ijdem nostri impensius adhuc commendauerunt ve ex veris dumtaxat eorum laudibus salso nostris imposita irreuerentia in eosdem augeretur Sie'multos laudamus aiebat opput tune praelati datus Chrysostonius homil. r. in I. ad Cori Su remiatos laudamus, non eorum laudisgrais
tui,sed ut alios per eos mordeβm 1. 2 .ilii i
'An SS. Gregoriar, ρο Seda, Anxstasiius, Truvo, Xauertur, aut S. Bietitia irreuerenter ab ali 3 uo festuιm depretiati sint. Idetur se esse eidem Petro Valeliasino Diatriba 3. g. 7. usque in finem Diatribae, & i. de M/gno Gregorio, & Beda, nam Canus lib. II. loco
rum cap. G. postquam incommuni praemiserat, se negare non pol se miror Hii inistrauis imos, in Diuorum praesertim prodigjs describendis , sparsos rumores di excepisse, scriptis etiam ad postιω retulisse, infra subdit: Et Hi quando labuntur, me ille ait, st onera cedunt,'indulgent i eniorum suorum mesuptatι, mutroque, it diaxι, inti raum ιrιam mdulconi, nccs ιν inιendunt anιmum, o noauum uam satilaa tur , .uteost cicer ι Demosthenes', dormitare, Horatio mero Homtrus suosue ipse m deatur. Summi en sunt, homines tamen. aeua ego eadem de Beus, atque Gregoriolare fortasse a vere dicerensem, quorumιlle in historιa Anglorum,hic in di Metir,qua'. dum miraculascribunt mulgo iactata steredita, quae huius praesertim secuti Aristarchi
inrerra esse cιnsebunt et Haec ille de Magno Gregorio ,& Beda, omissa, quae min est, altera inconsideratione a Cano eodem lib. I r. cap. G. tributa eidem Gri gorio lib. 6. Epistola 3. tanquam loco Theodoreti lib. s. historiae cap. 3m te serenti Soχomenum in laudem S. Theodori Mopsuesten i&c.& tamen, illa quit opponens, eiusdem Gregorii Dialogos nominatim commendauerunt Iulianus in libris Prognosticon, Adrianus L Epistola ad Carolum Magnum, Et Concilium Tribui est& Zaccharias Papa, qui illud opus graece Vertit, cu tanto apud Graecos plausu, ut a Graecis Gregorius DιMetus nuncupe cur, nec minus Bedam, praeter omnium retro sapientum sensu in suspicientium eiusdem doctrinam, etiam Petrus Cellensis epistola 3 I. scriptorem vocat onmu mm autarum nummosum. De his duobus igitur talia scriptis commune cauum a umese, res est aamiratione agnissima, ut argutator ille concludit. Secundo de Diuo Anastasio,quem mirifice collaudauit prelaudatus Gregorius Magnus, uec non O.Synodus actione i o,& Euagrius lib. q. historiae; ει -- men Ioannes Maria Brasic helensis truculentius in margine eiusdem Anastasi uti&aliorum veterum Bibliothecae Patrum illiniuit innumeris locis, ubi non erat timor, additamentum Leviathan verbis illis, caute lege, quae cautela. si locis omnibus appinigenda esset, in quibus improuidi possent occasionem lapsus inuenire, etiam plerisque locis diuinae Scripturae esset appingenda, Ut arguens loquitur. Nec istis P.Rigitur pepercisse Dominica sacculator inde concludit.
Tertio de S. Biunone ordinis Carthusetas instit Mole, mus arctissimara
252쪽
s ast m. De imputara Themistis contemptime sanctorum I. x II abstinentiam 1 earnibus cita mi ne ad xrarum Pu uitandam I si sit carnes a Di --suppetistibus alijs cibis, quibus fames depelti possis recte defendunt praeter
Bari lotmeum Ruremondanum , Richelium, Sutorium causam suam agentes, Gerson, UasqueΣ, Hallus, Lestius, Suareae, Adortus, id alij prope omnes, te tamen Dominieanos hoc institutum a Diuo Brunone reprobasse deducit ataguens ex opere Arnaldi Uilla nouani Medici de hac ipsa re pro Carthusianis inlcripto contra Di bitra, qui Iacobitae, inquit arguens, non sunt alij quam Dominieani a via Iacobea, quam Lutetiae incoluerunt, unde Poeta Priscux Theoia doricus vallis Coloris invita Vrbani Iv. ad Anterum loquens de Cardinalibus
eligentibus Urbanum ut resert Ferdinandus rihelius in additionibus ad Ciaceonium in sine Innocenti; IV. intelligens de Hugone Cardinali Domianicano orto in valle Barchinoneta ditionis Sabaudicae canebat. i . .
Totque Sacerdσω geginisse Sabaudia primum
Dicitur Hugonem , quo Iacobita f. t. ι .laeobitatum igitur, seu Dominicanorum, etiam in D. Brunonem, ae tot alios Carthusianorum Sanctos inobseruantia, ex illius Laici defensoris opere liquet.
Quarto de S. Francisco X alterio, quem decretalis Urbani VIII.pr xeiusdem Canonismo /ndiarum , ν Ia num Apostolum denominauerat , eo quod primur ut ijciens loquitur γsidem euangelicam Iaponibus intulit, & Apostoli coe
iritu immensas regiones Indiarum peragrauit,non minus ac praeter duod narium numerum Apostolorum excellenti quoque participatione eiusdem muneris, ει similium laborum nomen Apostoli ad alios quandoque diffusum e stat, qui primi alicubi Euangelium an nunciarunt, sicut S. Martialis Lem . ω Hasum Apostolus renunciatus est, ex decreto quinque Conciliorum Gallica.norum, quibus suffragatus est Ioannes XX. Et tamen cum idem Xauerius in quodam libro Apostolus Iapomorum cognominaretur, Frater Monstrum eradi cognomen voluit, licet non obtinuerit, territus de sui periculo, sinsciretur ια Ausa ipsum agere corractorem decretalium Pontificiarum. Fuit ergo in hoc facto in Xa uerium, si non ignorantia hominis eum locum occupantis Magister ij sei- Iieri Saeri Pa latis saltem malignitaι non mulgaris. . Quinto tandem de S. Birgitta Sueea multis reuelationibus elara, quas olim digessit in spissum volumen, probantibus Romanis quoque Pontificibus nonrinatimque Bonifacio IX. post aecuratam per praeliantis doctrinae Theolo. vos, de Antistites, discussionem, & tamen inuenti sunt Dominicani, qui eas Teuciatibnes exagitarent, inter quos Bartholomaeus Sy billanus decade r. pe regrinarum quaestionum cap. 8. ad 6. ios ex suo Henrico Hasso argumentis adhibitis pro reuocadis ad purh humanas cogitationes ne dum reuelationibus praedicta S. Birgittae, sed etiam S.Catharinae Senensis quibus omnium plane Sanctarum mulierum reuelationes depretiandas esse probaretur, nisi earunderationum inanitas exsufflaretur a Corduba libro I. q. qq. vasquea 3. p. disp. III. cap. 6.&Martino Deirio lib. q. Magi carum cap. I. q. s. sec. q. de Sanctis igitur mulieribus etiam Dominicani oblocuti sunt, atque vadequaque irreuerentes in Cilites se praetulisse iam constat. oppositum tamen est,quod S.Thomas Aquinas,ne dum Sanctus Eeclesiae doctor ceclaratas est ν: verum etiamta doctrina sua prae reliquis Ni Aposto
253쪽
et ix ' Lib. IV. msuum..iamnum in Di putre D. Nonis Ileis approbationibus approbatus fuit, ut supra iam vidimus, & tamen idem
hie auctor Diatribarum, non semel,sed fere ubique irruens irreuerenter laesi. dem, eiusdemque doctrinae quam plurimos errores affingen f, hoc non obstanis te contendit hoc sibi licere tum S. 4o. quia ex Augustin' & Hieronymo rela. eis in s. decretalium dist. s. eap. s. r, Sanctissimos quoque viros qui Canoni. ci Scriptores non sunt, errare potuisse supponit, tum quia ut loquitur S. 8.
etiam haeresis materialis nauis obnoxia seripis quoque Doctorum canam ames
fama illustrium, doceι--ηMhus S. Albani apud ciliensem lib. s. Dist item s, tum quia, ut congerit S. 32. alioquin indebitas per excessum Iaudes sanctorum eisdem Sanctis probro esse, admonebat Cassianus lib. r. de Inear nati cap. a , similique modo plures haereses inductas esse sub specie maioris Iaudis, ruet Pietatis in Deum, ac Cetlites obseruabant Gregorius libro I a. M ralium eap. IA, Chry sologus serm. Ios,& creditus Hieronymus in sermone de eircumcisione, ει alij. A fortiori igitur, aut immemor sui simul ac mendaxaeeusator hie noster sibimet splendide contradicit, aut iniustE nimis nostro istum aliquos si quos adesse permitteremus , de reperto alicubi vel minimo naeuo in aliquo Sanctorum Patrum , irreuerentiae nunc in eadem hae Diatriba
Respondeo iniustissimE Ordinem Dominicanorum, aut ingenuos protellων res eiusdem,'ui immo ordo ab Annalista Baronio in fine pol remi tomi varium SMactorum appellabatur de violata Dun cin eosdem Sanctos reuerentia traduei. Cum enim studio sanctitatis obsistat praesertim irreuerentia in is lites, non potuissent eiusdem ordinis professores tam peculiares, ae crebras ab Apostoliea Sede de consueto eisdem sanctitatis studio laudes promereri,s in obseruantem adeo in Sanctos animum prae se tulissent. Quot vero vel quantas teipsa laudes in eosdem Ecclesia impertita sit, & si nec nostri singulas repetere munus esset, ae animus, sicut tamen cut alter aiebat Sanctissimo Io bo uxoris, de amicorum iniurijs appetito, & Apostolo Paulo aemulorum Da dibus circumuento, de maledictis lacessito licuit, suas dotes, nec omnino te cere, se eredo vix nobis vitio vertendum, si tantorum virorum imitantes
exempla hie aliqua saltem pro re nostra elogia Pontificum dimissa suo rius ac alia quaedam pertranscenam saltem Eneomia nostri ordinis percu
In primis Innoeentius IV.aiebat huius ordinis professores, Deum tua meminte dili re, s animarum profectui continua diligentia deludare , necnon alibi rursus , se callis a me patriaste missolubili mi muti altringere, t hoc solum pro delirys Mis,tant, quod per sanctitatis Operagrati oculis Dιuina Maiestatis occurrant, Clemens IV. apud acta Capituli Generalis Treuerensis i atis. His ordo pro ectos fenilia talis agerfructus evberra proferens,nam semina in Vs spada non per eum oras ediri M. arescunt . Nicolaus IV. inino dominico superna dispositione plantator, Vberes inia re m Dominifluctus inferre. Clemens Vl.hiritualium fructuum mbertatem multia fariam multiplicara, nec labere, lassara. Bonifacius lX. Fratres Oramis Praedicat tam in Ocle a multiplicitariplenambus rad- . Eugeni lv. Assidue sine e pio tosfουι on arax, o mkriurstuctas mira producere. Sixtus IV. contemplationi caelestiumstruentar/nuigilare , reprae mitae flu dis pne intermisiane δεμώνι, de iterum alibi, multa perseuenurguriis mimum , σι alia Sanctuatis, φῶσωσιν
254쪽
m. mimputii Thomsis comempti asanrurum. Ati l . ars fructis in agro militantis Ecclesia sci produxo milliter, ae producere ι &vt in uno diplomate caeterorum quam plurium velut compendio restringantu e elogia , tota quanta est prolixissima sanh Alexandri IV. Pontificis Bulla inei. piens caelestis ille Uricola, tota in amplissimas Iaudes professorum Sancti ordinis Praedicatorum diffunditur, de inter alia quae non vacat exscribere hac, inquit, es ista generosa plantatio, quae ramos suor undiqM evantina, flores pliarim rhonoris, ct Mnesatis , ructusque ruberrimos doctrina proferest misistis, o odarem
Sanctaeae laudabilis conuersationis longe lateque diffundit. Hi e Sacer ordo Praedita lorum σα inter alia plantaria dominica, puritate conuersationis, sapientia dano, ν irtutis merito dignoscitur specialiter insignitur. Hisum miri probati, st plane in lege
Domini eruditi, incaces quadem in opere in praedicatιompotentes , quorum labi agraria caelestis edocuis adpropinandam saluisem doctrinam aljs, ad commodum, ἐν prosectum anιmarum christis delibus exponendum. Vnde ibique per Mundum ora
rnorum intonant menti tubae,Vin omnem terram exιt sonus praedicationit eorum, st
Usque ad sines Orbis terrae sua salutifera merba sonant clyc. Hι tandem punt, quot ateris ni Patris senignitas ιnter plurimas personar ciuinis obsequjs deputata pro sui nominis
aliouenda gloria, st Delium procuranda salute specialiter elegit. H ec ille, quae valis de ad institutum hoe no strum expendenda nunc sunζ. Cum enim Christianorum in Cslites pietas per tria potissimum efficaciora praesidia soIeat promoueri, nempe frequentes conciones, sodalitatum instituistiones, ac missiones ad Barbaros, seu infideles, ut christiana eadem pietate. imbuantur; de primo non i nterest, ut hic verba faciamus, cum ne dum ordini stro peculiarem Predicatorum titulum Apostolica Sedes primo contulerit, di saepissime postea comprobarit, verum etiam prseitata Pontificum Verbi de Perennante in hoc labore nostrorum ubique adhuc experimenta confirment.
Ad secundum quod attinet vii 5t ille alter aiebat, detur hic venia verbis nyllus ordo potest eum Dominicano contendere: fateor omnibus suas esse in is stitutiones,& sodalitates, Si licet colamus omnes, ipsi tamen spontε decede e sodalitatibus Rosatij a S. Dominico in Gallia primum, deinde per torum Oe. Demopera nostrorum effusis, de nominis Iesu a Patre Victoria ad cohibendas blasphemias Maurorum in Hy spania, de Euchari stiae 1 D. Thoma ossicij eiusdem diuisitani Saeramenti authore institutis; quibus omnibus veluti inuen. tis, seu thesauris quibusdam et lestibus Ecclesiam nostri locupletarunt, dc mi- um in modum pietatem christianam,ac religionis cultum in Diuos in populo Christiano auxerunt, de promouerunt, usque ad inuidiam, aut verius reliquos Ordines ad laudabilem aemulationem excitarunt. De tertio vero scilicet missionibus in omnes orbis partes cin quo ne dum euincetur cultus Dominicanorum pro promouenda christiana pietate, ut in tendimus hic, verum etiam obsequium, de quo supra, in Apostolicam Sedem firmabitur J adsunt iam manifesta testimonia Pontificum, tum Innocentia IV. dicentis ad nostros: mos, qvi qualuam marjs charismarum dom6 σφιι fortit disse trasms, Wisique discurrentes, au menvium Ruιν guria procul leuaregessitis, astemus, qua Iesum christum Dominum non cognoscunt, re adsistra moliotivis eroserim Romanae Eaecisae non obediunt, destinamus, tum Bonifacij IX. testantis. ao-m praedicationu eorumpn inuersa Mundi climata extu situm plurium aliorum
id repetentium sed mox te pisadducta Alexindri IR Verba remst perint bunde
255쪽
bundὶ eone Iudunt, in Ommm selliere terram ex insonum praedicationis eorum, st. que ad fines Orbis tirra suasalutifra uerba sonasse, ut repetebat & Benedictus
XI. cos adfines ultimos orbis terrarum suos extendis palmites generoser. Et reipse
s placet,non nostra quidem omnia,sed aliena potius verba huc transferenda audire ex praefatione praesertim operis Ioannis a Cruce inter caetera, quae afferri possent, in comprobationem egregij in hoc Dominicanorum laboris hae audite susscier. Bohemiam, Poloniam, vicinasque regiones partim schyntrate disiectas , partim salsorum Deorum cultu miserEdelusas, Sanctus Hyacinthus, eiusque Frater Ces laus, vitae innocentia, praedicatione, & miraeuIis ad Ecclesiam transtulerunt. S. Dominicus Comit ijs ordinis Bononiae celebratis, Fratres aliquot in Angliam, Scotiam , Hungariam, εἰ Cumanorum regio nem destinauit, Schysmaticis plurimis ad catholicam fidem perductis, & eliminata valijs in locis Doemonum superstitione, ut mirum non sit ante quadra. gesimum ab institutione annum Beatum Vmber tum Quintum Magistrum Gesne talem ordinis Comit ijs Mediolani habitis Ia 3 s. testatum esse trecentos Enostra familia a fidei hostibus interemptos decoris laureas metuisse. Anno Iaal pra laudatus Innocentius Fratres Praedicatores in Asiam misit, ut laco-hitis, Nestorianis, Georgianis, Armenis, Graecis, Maronitis, Mostellinis aliis uehuius generis Barbaris, deesseratis gentibus Christi fidem praedic rent, eisque possent, quamdiu forent Anathematis fulmine perculsi, verbis, Seeffetis opitulari. In Syria praesertim, ae Palestina resert Spondanus ad annum ras8. primum Inquisitorem a Nicolao III. constitutum, contra Iudaeos, te Haereticos illic grassantes, Nicolaum de Anapus postmodum Patriarcha tria Ierosolymitanum . Taceo Tartariam, Persidem, & abdita Cathai regna, quae sub annum Iasos teste Paulo Veneto Decade q. lib. 7, Praedicatores Verbi diuini ossicio lustrauere, unde post institutam i Lusitanis nauigationem, reperta est ab Antonio Soza inter Idola Indiae ad Gangem statua cum Praedicatoria veste . in Armeniam quoque a praelato Innocentio IV. iterum missi suimus anno 323 3, caeterasque quotquot fere sunt totius Orientis vastissimas regiones, idque testatur Ponti sex missos a se Praedicatores ad conuersionem Saoracinorom, Petanorum, Graecorum, Fulgarorum, camanorum, AEthispum, Drorum, Iberorum, Alanoram, Gat rorum, Gothorum, Sicororum, Ruthenorum, Iacaritarum, mul Ianorum, Georgianorum, Armenorum, Indorum, Mollinorum, Tartaro m- ,
Bungarorum, aliarumque Insidebam in Orientι nationum. Quo ad Armeniam de qua mox dicebamus, & fusi iis loquitur Spondanus ad annum I 3 18. Dum. G. Primus omnium Frater Bonaventura agnomine Parvus, Patria Bononiensis, anno 13 I9. Confratrum suorum opera Schysmaticos Armenios Ecclesiae Ro
Danae adiunxit, Nut addit idem Spondanus ad annum ia33ν sub Gregorio IX. Patriarcham Iacobitarum orientalium Praesidentem Chaldaeis, Medis, Persis, Armenis,Frater Philippus ordinis Praedicati conuertit ad fidem simul cum duobus alijs Archiepiscopis, altero Iacobita AEgyptio, altero Nestoriatno, quorum ille praeerat etiam minori Indiae, Lybiae, AEthiopiae, & AEgypto , hic vero Indiae Maiori, ac Regno Praesbyteri Ioannis, alijsque Asiae Prouin, cijs. Certh res est miraculi loco habenda in Armenia saltem Christianos, viginti seime hominum millia, cinctos undique Turcis, S Persis, iam indo
iones . Fratribus Puleatoribus ritu Latino sub Po:
256쪽
m. m iata Thinistis contempti ι sancὶorum. Ar. H. 2Isti scis obedientia gubernari, neque ab eo tempore alios Episcopos Sedet D. Blasij in Armenia, quam Dominicanos, occupasse. Obstupuit anno I soq. eum haec audiret Clemens VIII. ad quem venerat ex Armenia noster Azarias Archipraesul Maxiuanensis, nostrique deinde Generales ordinis saepius hac nostra aetate, a Prouincialibus Domini canis illius prouinciae de progressu ib dem Christianae pietatis nuncios felicissimos excepere. Sed satis siit haec tetigisse, uti nemo de Armenia plus aequo glorietur. Ex qua discedo in Aphri-l cam, quo Praedicatores Honorius III. conuertendis Saracenis non sine fructa delegauit netani enim Regis Nepos a nostris fide Christiana imbutus
Romam anno I 236. properauit, ut a Gregorio IX. lustralibus undis expiareis tur . Taceo expeditiones crebro susceptas in AEgyptum, Abbassi nos caeteros que Nili accolas Ionge diffusos, cum nouissime etiam ad annum IGF a. nos
ipsi audiuerimus Imperatorem Regnorum Monotapae in inseriori Aethiopia simul cum Imperatrice Ludovica a Fratre Ioanne de Melo Ordinis Praedicat. die q. Auousti quae D. Dominico sacrae ita suscepto cum fide Baptisma ita Dominicum nuncupatum . Nihil dico de Regno Congi, quod alijs Manico a- go, in quo Rex, & Regina & slius natu maior a nostris itidem baptismi lauacro abluti fuere, dum nempe Ioannis II. Lusitaniae Regis auspicijs detecta, Crinea, duce E nostris Alphonis, cui habet Author Rerum publicarum, &Imperiorum Mundi tres in Congo missi sunt Dominicani; nec minus anno a Fos. in expugnatione Goensi, duce inuicto Alphonso Albu querchio, unus e nostris Cluce elata militibus ad impressionem in Ciuitatem praeibat. Unde sa- ctum putat in suo itinerario Philippus a S. Trinitate Carmel ita qui G ae diui haesit) ut in nostra domo solemniores, qui ad fidem pert Inent, actus celebre n. tur. Sed de Oriente iam satis, ad occasum iam vela conuerto. Primam in novum orbem expeditionem a Cristophoro Columbo assumptam, apud Reges Catholicos Ferdinandum, de Isabellam, noster Dida cus Dera tunc primarius Salmantinae Vniuersitatis professol, S Regum Fili praeceptor, posteal Archiepiscopus Hy spalens s , promouit adeo ac tutatus est, ut huic uni post Deum Columbus ipse mode stissime lateretur debere Reges Catholicos,quidi quid ex India occidentali suo imperio, vel Christianae fidei adiectum esset. Certum est in Americae Regnum Mexicanum primum Episcoporum omnium vellasse Fratrem Iulianum Garceχ Episcopum Tlaxcneansem siue Angelopoli-l tanuni, egregium Indicae libertatis assertorem. Nec minus in Regno Peruvia. t no ad annum iras Pater Vincentius a Valleuiridi, & P. Thomasas. Marti .no primi ibidem Episcopi instituti sunt. Sed quis non miretur Prouinciam v erae Pacis in noua Hyspania, sine vi armorum, sola fidei constantia a Fratri-
latis Praedicatoribus anno circiter II 3 s. ad Christi, dc Ecclesiae signa traductam ὸ Statuerant Gentiles illi ad inaudita auaritiae, di crudelitatis exempla, omnem a se excludere praediuationem Euangelij, nisi ab ipsis tantum Dominieanis sine ullo milite pr oponeretur: accepta fuit a nostris conditio, & ta ingentes fructus progerminarunt, ut admiratus Carolus V. Caesareo diplomate cauerit, ne quis Militum, aut Christianorum eam ingrederentur Prouinciam,quam solis Predic toribus apertam esse volebat, meritoque Prouinciam verae pacis appellari voluit. Praetereo amplissimum iuxta&ditissimum Parvulae Regnum a nostris pruno penetratum, ubi varium sanctitatis,dc doctrinae speci.
257쪽
Lib. IV. Desuiuisne obiectionum In Di pulos D. Thama
specimen edidere. Seio etenim veterem disputationem non semel apud existos aliquos recruduisse, quinam Religiosbrum primi , vel in novum orbe in oecasu detectum, vel in Synense regnum orientis Euangelicum verbum inuexerint. Sed noui etiam hanc vanam opinionem a prudentioribus accusari, eo quod, iuxta Euangeli; verba laborantibus merces, non primo venientibus , aucta tribuatur. Undὶ praetermisso, quod olim, aut de primo Bogias Iib. . designis Ecclesiae cap. 3. palmam ex proposito vindicabat Patri Bacit Benedicti no,cum duodecim eiusdem comitibus, aut quod ultro Chumanorum regnum, iam dida D. Apostolo Thomaeonuersum, idcireo hoc ipso agnomine S. Thamae Regnum nunc dictum, repertum reseratur ibidem ab ijs, qui primmos in Indijs eisdem fidei semina se iecisse gloriantur, nobis in praesenti sacerit, nostrum sine lite Patrem Gasparem a Cruce, ante omnes alios,in Synens: Regnum penetrasse, uti restantur, de probant, inter caeteros, Reuerendus Pater Frater Petrus Gonvales a Mendoxa Augustinianus lib. a. cap. 3. de Regno Synarum, S F. Hieronymus Gratianus Carmel ita in libro inscripto, stι-
mu Propagatimis Dei, uti & ipse Pater Gaspar primus in illius Regni Emcpor io, quod Macao Vocant, Episcopus fuit consecratus, praeter alia, quae dea eodem Gaspare nostro habet cum Cardosio Marchesius ad diem s. Februari LAddit insuper Spondanus ad annum Ia s. in Syna Regem Tartarorum eou- uersum ad fidem, nuncios misisse ad S. Ludovicum in Cypro tunc degentem, qui ad eundem remisit Andream Dominicanum eidem conuerso Regi Tartarorum notissimum. Anno Iaa a Patres nostri non minus Cumanorum Geuistilium conuersioni totis viribus insudarunt, cumque nobiliorum eorum Du ces Battam,&Bembrocum cuin mille ex familia ab errorum tenebris ad fidei splendorem reuocassent, ingruente immanissima Tartarorum persecutione,
nonaginta Fratres in sensui ne laureas meruisse laudantur c vel gladio, vel lanceis , vel sagittis intersedi, vel ignibus concremati J a Benedicto Guido in chionica descripti S a Leandro Alberto lib. a; praeter aliam Legatione mduorum nostrorum ad Tartaros, iussu Gregorij X. ad annum ias I vii ad euu-dem annum Spondanus enarrat. Quid hic reseram centum, & nonaginta Fratres, quos in Hungariae,& Dalmatiae Regnis anno i 16 3. Tartaris varijs toris lxventorum generibus confectos esse scribit Frater Michael Plodius p. p. lib. α. Nihil dicam de centum alijs fidei christianae pugilibus avno Ia 68. in terra Sancta a Saraeenis in odium Fidei erudeliter interemptis. Praeteribo in antiquo, di nouo Orbe Christiano seposita utraque Arabia, & Aethiopia haere licorum, aut Tartarorum furore deleta esse septingenta Monasteria, & illorum incolas ab Infidelibus eisdem interfectos ad bis mille sex cetos uno dum. laetat seculo. Praesertim vero silentio iam poenE inuolueram magnum Europae tui strae serme ουicas Apostolum, incomparabilem diuini vel bi praeconem, Sanctum dico vincentium Ferrerium, cuius quidem opera tam Ionge latinae Peruagata est, ut mirum fuerit tam multas regiones potuisse unius hominis passibus percurri, quot ille Euangelizando peragrauit. Primum enim in 'spania Valentiae Regnum, Catalauniam, Aragoniam, Nauarram, denique singulas Prouincias, singulas urbes perlustrauit. Hinc Galliam ingressus, Regnum occitanum, Delphinatum, Franciam, Burgundiam, Normandiam, Prouinciam, Alverniam, Vasconiam, Blithaniam, ac totam sabaudiam, po-
258쪽
III. DE imputata Thomsis tam primis sanctarum. M. II. 2 i Ineὶ in Italiam descendens, Pede montium, Insubriam, & omnia eius littora di, postremo etiam ad Baleares insulas nauigauit. Deinde ab Henrico
Rege Angliae humanissime inuitatus, eam primum Insulam totam, mox Scotiam, postremo etiam Hyberniam lustrauit. Et quidem, quos maxime omnium mirandum est,cum Hyspano idiomate ubique uteretur,ab omnibus teris rarum populis probhintelligebatur. Attende Europa, & beneficium agnosce. Iudaeorum praeterea viginti quinque millia, Aphricanorum octo, ad fidem conluertit, perditorum vero hominum, & varijs sceleribus obnoxiorum centum millia ad melic pena frugem reduxit. Et quia de Iudaeorum conuersione per nostros post Gentiles, ac Barbaros occurrit hic mentio, ne id saltem ieiund adeo pertransire videamur, sese offert denuo idem Vincentius, qui anno rq Ιχ. praecipuam Itidaeorum Synogogam Salmantinam ingressi is, dum ad preces conuenissent, Crucifixum manu geosans, apostolico telo in corum pervicaciam inuectus est,eoque loquente dum miraculosae eruces albae super pallia Virorum, S linteamina sceminarum ap- Paruerunt, miraculo attoniti, Deo qtie interius operante emolliti uniuersi, qui aderant, omnis sexus Iudaei baptismo ablui petiere omnes a B. Viro, mutata ex tunc Synagoga in EccIesiam, quae mera crucis dieitur, ubi nunc est Coi Ieiavium Religiosorum ordinis nostiae Dominae de Mercede, ut testatur praeter Dianam, S Diagum, etiam Spondanus ad annum Issar num. 8. Sub Nicolao IV. anno a 29 I. studium generale erectum suit in Coenobio Selabitano Dominicanorum Hispanice de Xaticca in regno Valentino, linguarum Haebratiscae, N Arabicae ad conuersionem Iudaeorum,& Saracenorum, ut resert Diagus lib. I . cap. q. Anno I 263. sub Urbano Quarto Barchinone in Domo regia cooram Iacobo Rege, totaque curia,Frater PauIus agnomine Christianus ordinis Praedicat. doctissimum Rabbinum Moysen Gerundensem insolemni disputatione conuicit, teste Michaele Plodio a .p. lib. I. columna 63. Anno I 278. ut ad hunc annum habet Spondanus num. 3. I Nicolaus III. conuersioni Iudaeo. in m adhibuit Robertum Uiluarti uni ordinis Praedicat. prius Archiepisco rum, postea Cardinalem Portuensem. Anno Ia 83. Frater Raymundus Martini Dominicanus duo doctissima volumina edidit ad conuertendam Iudaeo. 1 uni perfidiam apprime necessaria, alterum inscriptum caλ strum Iudeorum, altervm Pugionem idei, quem posteriorem librum fermE in Gilatino transcrip tum, aut usurpatum, Dominus Iosep ta de Vo insins suo Authori restituit. Pau- Ius Burgensis antea inter ludaeos genere, Et doctrina praecipuus, conseisas est se ex Doctrina S. Thomae praesertim in i. a. ad christianam fidem redactum, institutus subinde Episcopus Carthaginensis, Se postremo Bargensis, Vade
ortus erat,illique nomen adhaesit,ut narrat Spondanus ad annu I εχσ.num. I 2.
Tuneti,& Mursae noster D. Raymundus de Peniasori litterarum Hebraicae, ει Arabicae studium instituit ad eosdem Iudaeos conuertendos, ut Diagus habet Iib. I. cap. I 3. Neque lioc ille contentus ut loquitur Dominus Franciscus Bosquet Mon spelliensis Episcopus in epist. ad Dominum de Volsias IMedo Taraconenses Prouincia Regi suasit IudastrMm calumnias, di proterviam edictis compescere , sicut mox antea et gente Henrico . colimia S. Dominici Ordιnis, Ludis.ι- .usIX. Rex Gallia Sandi simus libros Talmudιcas alio erae Iudaeoram codiceri,
259쪽
expellendi h regnis Hyspaniae Iudaeos deere eum antea emissum 1 per din in doti Isabella sed ab Aulieis pro executione dilatum ut executioni tandem,
mandaretur , obtinuit noster Thomas Turrecremata, ut Posseu inus h foeteistare, verbo Thomas a Turrecremata, concludit. Haec nostrorum igitur propietate christiana in Diuos, ae Caelites, ne dum apud Christi fideles, sed etiam apud Iudaeos, infideles ac Barbaros promouenda, iam luce clariora, etsi pauciora prae pluribus, quae omissa sunt sussicientia saltem speeimina sunt. Haec nostri ordinis prosetarum pietas, qua . si quae unquam mole. stiores nobis cum aliis controuersiae vel olim adhaei runt, vel nunc adhaeistent, in illis eisdem pro retinenda dumtaxat Sanctorum Patrum auctoritate , exempli gratia Augustini,& aliorum, quam sequi ubiquo gloriamur pro eadem, inquam, pro viribu semper laborauimus, ae laboramus. Et si quandoque ob aduersos operiamην ,sed destituimur, perscentaen patimur, sed non de relinquimur cui loquebatur Apostolus a. Corinthiorum q. repetituri similitet hoc non obstante, quemamodum nec obstare videbimus nunc accusatoris obiecta γ cum clero Constantinopolitano ad Synodum Ephesinam: isti in M.
Ad primum igitur de Cano reui librum integrum de a,ttoritate S.S. inscripsit quoad Gregorium, di Bedam si accusator interiectas periodos non omisisset, accusationem quoque omittere potuisset, nam post eam priorem relatam ilia argumento periodum prae caeteris,& haec alia periodus interiecta est et Nee ego
hic libri iliint excuso, quispecviam exemplorum inser,tur,nec historia, etiam 3, legenda Osrea η-mator φ .urra extis ν Sanctos st erudirer miros
oti in quibus verbis illos cano priores accusat, hos vero posteriores excusat potius, ut re ipsa prosequitur in subsequente periodo quae ab arguent recitabatura praedistinguens tres modos, quibus quandoque salsa in historiis
huiusmodi reseruntur, nempe aulandulgemissustrum mimiarum muVtauin au cupando vulgi sermones sparsosve rumores , aut non flbised multo satum m ηι gendo, quod Vt praemiserat entubant malitis non tantum ea facile miracula credere, sed impense etiam girin, ideoque ne ulla inmoriae prodid r,nt, non 3 Od ea libenter credidi ut ,sed ne dosse idelium motis mirirentur, aut tandem quod minimuma est S humanae imbecillitati donandum non semper intendisnt animum di nenn umquamsareantur,iuxta illiad Horatii 4uanusiue bonus dormitat Homerur:Hinc relictis prioribus illis duobus modis, in quibus authorem An onymum libri exemplorum, aut aureae legendae accusabar, hunc tandem pol tremum durat Iat tertium modum adaptat veteribus quibusdam ac Sanctis dicens, summi Ium homineι tamen, ac immediati e Gregorio & Beda subiungit, quae ego e semoe Maa alius Gregorio iore aseae mere dicere possum ste, addubitanter nimiritin id etiam,& de Beda prius quam de Gregorio,nec de omnibus sed de uno dumtaxat alterutrius libello pronuncians auorum ille, inquit, in historia Angior ν',
lac in dialogis sta in mira uias rabunt mulgo iactata st creaita, uae huiuι praesertim secuit Arisauir mcirta esse cinsebunt. Poterat ne reuerentius ex una parte in Gr gorium ac Sanctos, v tilius ex altera pro Theologiae candidatis de authorit te humanae bis ortae tractare ρι m Theolup msane aamoneri opera pretium suave immediate ante praemist, ne iustatim illi persuasumsirimma, quae magni asib τε
id can irreue tetiae attrabui in Creg'trium
260쪽
III. De imputata Flamistis contemptioM sanctorum. i. II. at svium quod Gregorius Ipse lib. r. dial. e. profitebatur, atq; excusabat dice ς', αγώ mirum, si ore mentientium aliquando in alud dueimur, in propheta non sumas is iram mero est, quod inius cuius ae prasusir mentem curarum densitas instat, eum diuiditur ad multa fit minor ad st gula antoque ei in ina alaiauget resubria tritur, quanto latiuι in multis occupatur. Poterat ne dissimulari vel in Gregorii
dialogis recenseri miraculum de salute Τraiani, quod simul cum Baronio ad minum με. num. σο. plerique Theologi etiam h Societate non probantὸ Poteratne praeteriri admonitio Hieronymi in apologia aduersus Iovinianum pro discernenda varietate scribendi in diuersis etiam Sanctorum libris, aliud 6M eseramnasticos libros sontire, aliud ι mamor, aliud quarere, aliud definire Pois teratne vel simulari suspicio de irreueretia in Gregorium, ac Bedam, ob adap . tatum eisdem tertium dumtaxat modum a Cano, qui post illos extemplo in. luimet ordinis viros Divum Antoninum, & Beluacensem γ etiam secundum
peiorem modum accomodat dieens ξ De antio S.Laeensi, re D. Antonino Merius lassico , quorum ure'; non tam dedit operam mi res meras certa ue deserilaret, Pam ne nihil omnino praeteriret, quodscriptum in schedulix quibuslibet reperiratur, quiseeundus dilucide modus est. Poterat ne rurius Cano opportunius,vaticinanis
do veluti, hanc praecauere censuram, post admonitum modeste satis, ut vidi. eius, de Beda, & Gregorio Theologum,euestigio subiungens sed quoniarn os deste re circumspecto iudicio de tantis miris pron untiandum est, ne in his quidem duos sn,itanda sunt plurima: Pauca enim in eis possis aguere, quamuit historiam Milesia. suam reuocare adseveriora iudicia cistendas. haec quaeso perpende . Aefl M. cesses in alteram peccare partem, omnia eorum probari letentibus quam multa re M. ν mala. Haec Cano quae sola si censor attendere voluisset, nec quidem hune lacum arguere tentavisset, uti nec ea subsequentia verba Cani eodem lib. 1 r.
cap. 6. Non ideo quomodo responderi argumento possit nisi dicamur aut Gregoris Lisatio obros Soesmeni liguse, qui in manus nostrar non menerunt, aut memoria Ius ι α
in Theodoreta Soesmentim scripsi . Nec ista,inquam,sub dubio verba reprelieadigeteensor, si vel legisset Hieronymum epist. I or. supponentem in icripturarum quoque editionibus aliquando quid simile contigisse, tum Matth. 17. Ponendo pro Zaccharia Ieremiam, tum Marci I .sub Esaiae nomine etiam Mais Iachiae verba nectendo, nee quirim, inquit Hieronymus, replico, mr Euamea disias arguam falsitatis hoc solvo impiorum est ces, Porphiri, Iuliani μέ - ωρυ- serer meos arguam imperitia, de quo lege Canum eundem lib. a. locorum in fine aduersus Erasmum, qui inde similiter mordere Hieronymum conabatur. Ad secundum de Ioanne Maria Brasic helensi Sae. Palati j Magi tuo in notis ad Bibliothecam veterum Patrum illiniente etiam Anastasio, de alijs alicubi ea verba caste lege, nescio an Censori id displicuerit, non tam pro Anastasiocque malum nuncupat I quam pro Gennadio, Fausto Rhegiensi, Faustino Presbytero, Marco Heremita, & huiusmodi alijs, quorum felix exitus, serip ta tamen non ita pura in eadem Veterum Patrum Bibliotheca leguatur. Ne seto rursus an idem agnouerit censuras illas a Ioa: Maria Blasiehelensi editas fuisse pro munere ccum sacri Palatii Apostolici Magister esseta distincto libella, de indiculo,datas Rim a ex Palatio solico annosiautis Iso7. iuxta prae2ri- P vim Clamentis Octaui Summi Pontificis pro indice expurgandarum libro .