장음표시 사용
281쪽
nore serebat lib. 2. locorum cap. I 3. Obiter autem inde dignosces simul, quId de alia in Caietanum accusatione dicendum sit, scilicet de intellesta sormatione mulieris ex costa Adae symbolice tantum . Uti enim certum est hanc in hoc so Io sensu symbolico interpretationem cum exclusione sensus litteratis sine dubio erroneam esse ut probauerunt & nostri, pr. ecipue Sixtiis Senensis
lib. I. annotatione qs. Bannes ad r. p. qu. 92. art. g. dub. I. per totum & alid stliuiusque erroris author es primos certum similiter est suisse Plotinum, Ammonium,&Origenem c ut resert Cplius Rhodi ginus lib. I. cap. 63. Sc lib. x I.
cap. q7 S Honorium quendam Prssbyterum libro de Philosophia Mundi
cap. 23. svi notat Bannes ibidem Ita non utique certum est hanc imputatam eidem Caietano sententiam in eodem hoc erroneo sensu a Caietano intellecta esse, ut merito carpit id admonere sapientissimus Nielmius Episcopus Argo- Iicensis unus ex Patribus Tridentini Concilij lea. Σ. in Genesim pag. Is, Minelius alibi,fuo loco et idebimus, inquit, si Deur miluerit, y conflau, mox infra ad dit, de illi sensu cateiani Ecclesiam dilucide nunquam pronunciasse, solam, nomero ad sphonfum,s Prateolum, pertinersententiam dicere. Equidem fateor aliud esse, ita symbolice latum velle locum a Iiquem scripturae intelligere, ut omnis omnino ab eodem Ioco sensus litteratis excludatur, uti praedicti ante Caieta- Num errantes exponere praesumpserunt, aliud vero est dicere aliquem locunia particularem Scripturae vix posse ita praecise in sensu litterati explicari, qui necessarius recursus sit simul ad sensum symbolicum, quemadmodum de maledictione inflicta serpenti Genesis 3. nunc plerique conueniunt cum Augustino lib. II. supra Genesim ad litteram cap. 3 S. Ruberto lib. 1. de Uictoria verbi Dei cap. Is, Gregorio lib. 3. pastoralis, Beda in Genesim &S.Τl Oma a. Σ. q. D 3. art. 2. ad 6. N alijs,& Caietanus apposite hoc eodem exemplo pro sua, explicatione utebatur, unde eodem modo dumtaxat non immerito reputatur intendisse, quod de interpretatione symbolica singularis illius textus circ formationem Euar dicebat,nec derelinquens litteralem sensum ut falsiuin, sed eligens potius prae illo symboli eum ut faciliorem, & contra illum argumenta producens, non ad excludendum illum absolute, sed ad ostendendu .nde se asymbolico separatum nimis dissicilem esse,non vero adhuc penitus falsum e sese. Neque desunt in hanc bonam Caietani mentem Se opportunissima ciusdem iverba, tum quia manifeste inquiebat, cogor ex ipso textu et contextu intelligere etc. en difficultatem explicationis potius quam falsitatem omisse interpretationis Iliter alis; tum quia iam absolute veritatem sensus litteratis eiu sdem loci Scripturae in particulari, ne dum permiserat ad primam p. q. 92. art. Σ. dc s. cum
Ean. Thoma, Verum etiam commentario eodem in Genesina aperte haec verba habet, Studuit Moses explicare necessitatem, or rarienemfaciendi mulierem dic. deo scripsit autem necessitate non solum proprietate merborum bruta non est bonum mi ramesse solam sed ιtiam metaphora in lusitioni linter animalia, is similiter rationem stansae mirosumpta est. Nota haec verba Caietani. Hoc enm merum est proprietate
αιrbarum is e. en sensum simul litteralem admissum, dummodo pro faciliori saltem explicatione eiusdem cum symbolico coniungatur; tum quia binc saepissime repetir, S animaduertit hanc interpretationem sy mbolicam, non ad4 versari litterati, dum interim dicit, non aduersatur igitur Iensus se sobrio Sacragretitura sensui, modo infra subdit . dant asium sensus si metaphorici non Dia D
282쪽
pro se ceram sapientibus mundi huius , qui sie non horrent hae de costa Adamst fiapore tanquam si livi, sed menerantur m e facilius nota=facilius ea , qua sunt det, complectuntur. Neque hinc cpergit & expIicat non ita uniuersim doalijs Scripturae locis, aut textibus, sed de aliquo tantum, ut de maledictionω serpentis εt huiusmodi praenotarunt patres, hanc necessitatem non separandi litteralem a metaphorico sensu accipiendam esse) neque bine, inquit, datur
sa interpretandi reliqua metaphoricὸ , quoniam , n alia, sed hae habent ex ipsemet cenuxtatis monia, mi metaphoris. intelligantur. Sic itaque voluit, non quidem
exelladere sensum litteralem adhuc istius loci particularis ut falsum, sed ut minus facilem, ideoque inseparabiliter voluit cum metaphorico sensu conne. Oendum esse, eo serme modo, quo D. Chrysostomus homil. I 1. ad illa eadem
verba Cene sis,maccepit et nam costarum illius, aiebat: Ne humano more accipias, Ma dicuntur ,sed crassa mersa hoe hu mana imbecillitatι conuenire cogιter, nam nisi hirmerbis scriptura fuisset sa, quomodo tam a re a mI'ria discerι potuissemus e se ii eo modo etiam, quo D. Augustinus lib. s. in Iulianum operis impersecti cap. 3 o. inquit, ' o musti diuinorum eloquiorum etiam catholici tractatores paradisum piratuatim temmendare maluerant, non tamen historiae resistentes, quae ostendit euidentius comporalem, Et sic idem Augustinus ipse lib. 8. super Genesim ad litteram cap. a. se consimilem alioquin dissicilem aliquem Genesis textum explicuisse dicebat,
aluia .non mihi, inquit, tune occurrebant omnia quemadmouum proprie possent accipi, magisque non posse a cipi et idebantur, aut vix pose, aut docile , ne retardairer, quis figurate significarant ea, qua ad litteram non potui inuenire, quanta malui breuitant , inel perspicuuato explicaui , ne quidam die. deterriti in manus ea suraure non eurarent:
Haec Augustinus, quae Caietanus forsan pro se ipso repeteret. Ex his igitur omnibus luce clarius habemus, ne dum quam iniustE scriptor scholae nostrae aduersus Alphonius de Castro a quo Prateolus postea, ab eodem idem exscribens, deceptus fuit Caietano locum pro suo arbitratu inter haereticos impellitus sit ut corripit idem Palla uicinus cap. II. eiusdem lib. G. Verum Ctiam quam merito haec eadem dehonestatio tam menerani ut idem Pallavicinus appellabat simulque Purpurati de tota Ecclesia tam bene meri. ri iussa sit reprobari,&expungi,in Appendice prima ad indicem librorum ex Purgandorum Bernardi de Sandual Cardinalis Archiepiscopi Toletani, ut; tiam Alta mura recenset. Hinc simul habetur, quam immerito ille Ambro sius Catharinus qui exivit c nobis, sed fermE noueras ex nostris, ut loqIitur Io nefas. Thoma, eidemque Solus in Apologia pro Caietano respoR iit quam immerito, inquam, hic Catharinus, ex quo Echius exscripsit, ei uidem
Caietani libros erroribus deturpare conatus sit,quemadmodum etiam in ea adem Sotum, in SavonaroIam, in Baldum de alios inuectivas mordaces idd.IL, Catharinus evulgauit, tamquam notus adhuc in Oriune ut cum Tacito lib. a. Hi stoliae dicamus s in Senatum nuper adscitus magnιs aemulationibus inelaresce ut . Sed de Caietano prae caeteris tandem de ipse resipiscens indoluit, de licui . habet modius p. a. liba q. dc Altamura pag. 3 3, cum cogitareth contra Fratres- suas insurrexisse, in laι mar prorumpebat, pracipue in canobio Minerua ste. Et merrito quideor de Caietano praesertim, si post depulsos ab eodem errores, a M. Pliora adhuc hac eiusdem libata saltem Elogia perpenderis. Hic enim idem
283쪽
rq a Lib. IV. Desolutione obiectistium in Di pulos D. Thama Ipse est, qui vigesimum secundum attingens annum Ferrariae eo ram DIee E Giensi , cum Pi eo Mirandulano in disputatione congressus, victor adeo gloriosus euasit, ut sine exemplo tam tu venis Sacrae Theologiae Magister appellatus sit. In Patauina, Papiensi, ac Romana Universitate Cathedras praeter alias in Ordine Mediolani, ac Brixiae, & alibi cum uniuersali litterarij orbis applausu moderatus est; aetatis annorum triginta procurator Ordinis, quadraginta vero Magister Generalis Ordinis renunciatus fuit, moxque a Leoae X. Purpuratis adscriptus, Legatus ad Imperatorem, tu Regem Daciae transmissus, pro ineundo foedere aduersus Turcas, ut ex Consistoris actis ad annumisi 8. die as. Aprilis habetur, ac repetit Palla uicinus lib. I. cap. 7. num. Σ . mox eidem demandata praegrandis illa Lutheri causi, strenuisque ab eodem in Germaniae partibus pertractata, ut enarrat, defendit, ac Iaudat idem Patalauicinus eodcm lib. r. cap. 9. per integrum, Scap. II. numero I, 2.&9, de cap. I a. num. 6. & sequentibus,& cap. zo. num. I. & alibi; ut hic non vacet, neque necesse sit en comia iterum in eundem exscribere, dum de Ughellusi
Leone x vocat, cautanum ιVemorum extremm lineam, Doctorum Virorum mir.
culum, terrorem haereticae prauitatis, sacrarum scripturarum lumen ae facem, Sc assiaci pulueris athletam, inuictum Thomisticae doctrinae galeatum defensorem, castid demo plen rem, ac ricus , cuius adeo immortalιa scripta sunt, it tam di. mideam turperennatura, quamdiu diuinam sapientiam schola tua subsellia personabunt: Haeci ille, non noster, nec sanh minora his Posseu inus etiam e Societate subiungit in apparatu sol. 3Iq. mox nuncupans, Theologum incomparabilem, mox inter alia recensens, aegrotante ad mortem Clemente vi I, Caietanum quarae cardinalem grauiseime rotare eapse in qua etiam defunctus est quasi se imminenti Pontiis scatur onerι sarripere messet, ad quod communi omnium expectationa , moti fac moca
balar, scut & antea idem Clemens Vil in Borbonica Urbis direptione persentiens multos Cardinales exagitatos esse, anxius de Caietani salute, quaerC bat, ne est Ecclesialumne ut oldouinus E Societate in eiusdem vitai describit, praeter alias eiusdem Caietani laudes in eruditissimo Onuphrio Pa- uino Augustiniano, in BeIlarmino, Labbaeo, ac caeteris, qui nostri non sunt, non inutiliter consulendas, dum interim nobis ista pro nostro in eundem o sequio ab ineunte Schola, de si non breuia,nec inutilia tamen pro loco,ac tem Pole) cuicunque extraneo, vel nostro etiam prosessori lassicient.
iusti infimul ntur erroris Reliqui steriores Dominicani Scriptores , Bannit scilicet
cam Ioanne Vincentia , Petrus a Soto , canus, Statur Senensis Ricardius, aut campanella.
AT Idetur se esse eidem Petro valelusino in hac eadem Diatriba q. in haec
tandem obiectionum capita desnente. Primo de Bannes, quem acrius caeteris velut insensiorem suis exagitare visus est, tum quia, inquit, in primi BanneE negat reuiuiscentiam meritorum, tum quia secundo meritum essentia. te soli Charitati tribuit, tum quia tertio de correctione fraterna post sedis Apostolicae constitutionem dixit,quae spongia indigentitum quia quarto cen
1 S saliumniatorem posse praeueniri ab eo, qui inde ubi timet, que in Ban:
284쪽
IV. De imputatis ιrroribus eisdem s. Tum discipulis. Ar. v. et lyrezintactum relictum est, evin tamen in Franesseo Amico proscriptum suerit, riam quia quinto cui supra I. II . reserebat tenuit & retinuit Bannez pro opinione probabili post transubstantiationem in accidentibus Eucharisticis remanere adhuc aliquid substantiale, scilicet existentiam substantialem Panis, fic Vini; tum quia i andem, de hoc capitale est) hic simul Banner, ac so la-
is eiusdem Ioannes Vincentius adeo inebriationi amorerratia, ut ille quidem Vincentius dixerit gratiam sanctificantem non esse qualitatem creatam, sed continentem participationem diuini esse secundum eam rationem,qua est ipsum esse per essentiam &c. iste vero pro gratia actuali nimis extollenda collo. carit libertatem nostram in obiectiva indisserentia, quo nil optatilis Caluini. nis accidere poterat,& rursus prae definitiones mouentes, ac praedeterminantes divinas ineluctabiles creatae voluntati velut ex fide sibi colligere visus est, ideoque in Molinae librum exarsit, sed frustra eo vel quo ad apicem inuiolato Manente, ut susus repetitur infra S.I I 3. ει Isso. Neutiquam igitur negari potest in horum Dominicanorum libris superabbunde non paucos errores adesse. Secundo, de Petro solo, nam idem ipse Lect. II. de Consess. censuit Sacramentum Poenitentiae, in necessitate, posse consummari per litteras, fuitqι sententia haec olim inter Dominica nos valde tecepta, nempe Paludant, An tonini , Siluestri, Tabienae, εο aliorum apud Facundeχ in secundum Ecclesiae Praeceptum lib. 2. cap. Io. Se tamen a Clemente VIII. damnata est. Tei tio de Cano, omisso de Stephano, de quo supra γ hic idem Canut ne .gat matrimonia, solis nutibus contracta, esse sacramenta, lib. 8. de locis cap. I,rursus verum sacramenti matrimonij ministrum esse Parothum a firmat C i . nus quem sequitur Combefistus 3 ex quo habetur matrimonia absque Paro.
cho Clandestin E eontracta in illis locis, in quibus Decretum Trideatini C5ciiij ea cassans matrimonia promulgatum non est inualida esse, eum desit vexus matrimoni j minister: le tamen hoc ab eodem Concilio intorto anathemate eonfoditur. Postremo idem Canus lib. I a. de locis cap. Iq. Christi voluntatem tempore Passonis earuisse gaudio beatifico consequente visionem , a Dseruit de more licenter, Si tamen eodem iure fingi posset Chri stum eo tempo-T caruisse visione Beata, ut Luthero visum est, ideoque Scistud Cani placitum urgent Suare Z tomo I. in s. p. disp. 38. sec. I, vasqueae s. p. disp. II. δέ alij. Non iniusth igitur mordetur Canus, qui mordere caeteros vel ipso agnomiae.
arto de Sixto Senensi, de hie Origenis adorator lib. q. verbo origenes,
diuersorum Conciliorum anathemata, quibus Origenes contritus est, adscri-hit ignorantiae eorum, qui non aduertunt ea, quae in scriptis eius damnanda videbantur, suisse ab haereticis deprauatoribus in sarta, ipso Origene inno-Xi . Rursus lib. r. eiusdem operis seist. 1. V. Ester, post Concilij Tridentini definitionem, negat integrum librum Esther esse canonicum, truncans illuci sex eapitulis; de demum Eusebium Caesariensem Arianorum signiferum habet pro Sancto, ut supra etiam Dominicano Martyrologia de quo supra respondimus id ipsum opponebatur.
Quinto de Nicolao Ricardio, qui Monstrum, ne dum corporis, sed doctri ni agnomine vocabatur,in formula Litaneutica schipsit idem esse dieere,chra.
285쪽
se audinu, iuxta ae dieere Maria dinor, & loci illius Actorum. Vitam est drisimi Sancto,s nobi densum esse voluit, Visum est MMia Deiparae,'nobis. Ziem B.Virginem appellauit inmatum, Deum mediim eum, Deum dimidi isto in qε artam personam se. & tandem asseruit quoslibet actus meritorios Dei parat nedum coniunctim omnes, sed separatim singulos aequasse aut etiana dignitate superasse sanctorum omnium hominum simul& Angelorum copulatim su piorum merita, quasi quae de quocunquo Christi actu verisimhdicuntur, ob infinitum valorem a persona Verbi re susum, sint extendenda ad
quemcunque actum Deiparae. Haec igitur sunt huius Monstra prodigiosa, aetis onstruosa auctriai via per Hyperbolesi quantumcunque exaggeratas excuusabilia. Sext bitandem de Thoma Campanella, qui tametsi, inquit, visus sit per ali quod tempus cymbalum Mundi, tamen reuera suit ignorantissimus, ita ut ne ipsos quidem terminos siue Philosophicus, siue Theologicos intelligeret.bie, inquam, septentias inuehit non modo a SThoma,sed etiam a sensu cuius vis sani hominis adeo abbborrentes, ve desipere potius videatur, quam disse
rete: haereses crassae in eius libris tam multae, di tam inexcusabiles occurrunt, vi mirum si adeo pinguem Scriptorem superioribus annis inuenire potui a laudatotes. Verum, inquit obiici eos, sicut apud Dominica nos modo no benς audiunt Durandus, aut Catharinus, qui maluerunt segreges esse,eisque Cenotaphium statuerunt ritu Pyth gorearum, In desertores, ita cre ' iditur quod Campanellam eiurabunt i quam segregem &c. dum interim cla d it i pse se ex οἰσι antea recitatis, quoi m nimia profuis m, da obin amiI satibarbabιηι, pauculas e multiso in las subelegisse, ideὸque tuli re Domnicanorum libroa rsones ad osellia doctuse, imo risiim cum silet , saxerclus riri cui sit ossariun et
lo oppostum tamen est, quod si a verisimilibus concludere quandoque li- icet. longe verisimilius est ab illius Scholae scriptoribus magis qua alterius a terrore S abes e, in qua ne dum Scholae Princeps me illa profui er e ea scrinit, velum di suis asseclis obsequentissime sibi adhaerentibus, praeter relicta iam adeo approbatae suae monumenta dactrinae , opem etiam, quam inter Dius receptus plurimam praestare potest, impendit, ne a sua sana doctrina defici t. Sed buiusmodi prosecto esse Dominicanorum Scholam prae caeteris comPer tum est , uti opportunε praescriptis eisdem verbis nuper Gonet Canone a.d laudibus S. Thomae obseruabat, subinferens ultro cum Uincetio Baronio inqfactum esse, quodplsus ab in Scholis a millimur, eiusdem ιηφιων , quam πPrc dicatoria Familia a D. Tmma, ei me approbata doctrina defecerint. Longe igii ui verisimilius est ab huius Sebola scriptoribus t magis quam alierius elaiores abeste.
Retros deo i Nerito carpi velut peculiare erronea opinandi vitium in il illsis Ordinis Dominicani Scriptoribus, cuius ordinis immo peculiaris ex as itioso dus se in per suit pro virili saltem eisdem erroribus aduersari. Sic enim. lab ineunte ordine Honorius III. in Bulla Confirmationis eiusdem instituti, dum alloqueretur Patriarcbam Dominicu, velut prophetico spiritu telub tur, hac scribens et uot arunde utra Fraura ordinia imbuturos pugilis Dei, σ -Α
286쪽
IV. M imputatis remibus eis s. Nomie discipulis. Ar. II. assium anno in data apud Lateranum s. Kalendas Aprilis Pontificatus sui anno I. recognoscebat id ipsum dicens: Patri luminum praestima obsequium, di sui nam is
rus procuramin augmentum, cum mobis, ct Fratritus estris, quos in lucem εμημα
ipse tribuit, ita reddSmur in benienosauore propit j. Sic Clemens V l. centesimo seris me post Innocentium anno in data Auenioni Idus Februarij Pontificatus anno II. repetebat: eiusdem ordinis Proserumfructuosa studia, mentes sidem Onsi Macam D tιntium fragiles. lumine mirtutis illustrant, ct spinas punctumis lethisera hortosuti repenter Dominico nouacula lutorum succidunt. Sic tandem, ut alios in
umeros, aut intercurrentes, aut subsequentes, Pontifices huic Dominiis canorum studio accinentes omittam Eugenius IV. centesimo serme iterum
post Clementem anno in data pridie idus Augusti Pontificatus anno IX. hanc ipsam velut peculiarem ordinis dotem agnoscebat, eidemque affirmabat
dicens: Praedicaterum ordo inter alia plantaria Dominica se. tam contra prostitan . . hareser, quam contra pestes mortiferas criminum aliorum extirpandas, Doctrina
Dagistrato, in euangeliebatione merbι Dei dignoscitur specialiter institutus. Euge igitur , repeteret hie sua verba Augustinus lin. a. in Iulianum ) immo ipse dixisti, quod omnes iudices ab odio, amicitia, inimicitia, ira vacuor esse deceret se.
En ad hanc causam hi tatis erant, quanda de illa sententias protulerunt, nullus nobiscum otii ruebi cum amicitias mel attenderunt, mel inimicιtra exercuerunt. Neque nobis,
neque mobis natι sunt, neque nor, neque mos miserati sunt ste. causa igitur inita est. Sed ulterius adhuc cui confirmetur haec veritas de laudata reipsa post Pon. tiscum laudes videamus. Quaesitorum fidei munus aduersus errores quoscunque qui exoriri queant institutum esse, cum nostro ordine inchoatum, ac velut hared uario iure in eodem praecipue Ordine conseruatum, negabit nemo, qui nouerit hane Insu uimis Oconomiam, ut loquitur ipse Sebastianus Sa. Ielles nobilis e Societate Scriptor volumine s. prologo s. numeros . hanc, in. quam, Inquisitionis Oeconomiam 4 S. Dominica inoprima Inquisitore quasi Laeredita.
tem Furs suis Religiosis sui ordinis relictam esse , qua exactissime, ct gloriosissime femo functi sani o isque in hanc diem in multis immo plerisque vagiae laei un-
ὀμntur, neque nquam laboribus, ac mei lys, immo nee si iras sanguinιs,Vpropria it in Ira fide ac religione tuenda ae pro O ia Sanctae Inquisitio vir exequenda peperceriit. Varia inprobationem huius meritatis exempla adducit Paramur, nobis susscit attigis
σα habenus ille, exempla prosequens, inter quae cui temporis ordinem ma xis seruemus, quam dignitatis anno i a 33. sub Gregorio IX. Frater Ioannes Hunquetus inquisitor Pannoniae ab hereticis lapidatur,teste Leandro Alberto lib. a. sol. 39. Anno rassa, Pater de Plane dis veneno extinguitur, ut Dia-LuS babet lib. I. cap. q. Prope idem tempus iussu Comitis Tolosani hε retici sex Fratres in odium erectae ibidem Inquisitionis fidei decollantur, te it antea eodem Leandro ibidem. Anno I a s a. D. Petrus Martyr Veronensis ob trium- Phatos Manichaeos, Catharos, Patarenos, Pauperes de Lugduno, Pelaginos, Ioseph mos, Arnald istas, Speroni stas, aliosque eiusdem farinae nebulones, Martyr ij laurea coronatur, Sanctorumque Martyrum ordini anno immediate sequenti per Innocentium iv. adscribitur. Anno Ia Gi, Franciscus Tolos nus Inquisitor ab haereticis spinis capite redimitus,sagittis transfigitur, reserente Plodio par. I. lib. a. Anno ra77, Petrus Cadiletia in Cathalaunia la-quisitor larvitus est, laudante Diago lib. r. cap. I. Eodem anno Paganus de
287쪽
Impo Inquisitor Comensis ab haereticis lancea praefocatus oceumbit, ut Casillus resert p. r. lib. 2. cap. I a. Et tamen c ut sebsequentia exempla per quatuor sequentia tacula pertranseamus hie nobis aptatis Tertulliani verbis in apolopeii eo cap. 63 , plurer e imur, dum metimur, semen est Santais christiano rum, fideique praesertina Inquisitorum,qui ad extirpandos errores quoscunque intrepido zelo, vigilique constantia instituti sunt. Hinc excreuerunt in eodem Dunete Dominicani in omnem omnino Christiani orbis partem regionemq.
diffusi. Forsan hie de Hyspania quaeresὸ Ibi Sacrae Inquisitionis tribunal
erexit D. Raymundus noster sub Gregorio IX, & Iacobo Rege, eoque muner Cprepte perfuncti sum ut celebriores ad minus non taceamus) in Regno Ar sonia F. F. Petrus Tonones, Petrus Cadrieta, Ioannes Lorgerius, Arnaldus
Burguetus ,&Gulielmus a Costa; in Regno Castelinc ante Perdinandum , MI labella F. F. Vincentius Ulysponensis, Ioannes de S. Giusta cum alijs, i Bethica, S Hyspalensi Ciuitate F. F. Michael de Morillo, Ioannes de S. Ma tino, S alij, in Lusitania Pater F. Emmanuel a Vega, & uniuersim in Hispaniae Regnis inquisitores Generales fuere RF Nicolaus Roselius,Thomas de Turis recremata, Didacus Dexa , Garsias, Loyza, Ludovicus Aliaga , Antonius a Solomaior, & alij, ut partim ex Ioanne LopeZ q. p. cap. I O, partim ex Paramo lib. a. S ex Fernande Σ habetur. Forsan de Gallia inquiris p Tolota instituti ad hoc munus sub Gregorio IX.F. F. Lambertus, & Petrus Sy li anus,deinde Gulielmus Amalte, & Pontius de S. Egidio, & alii. In Ciuitate Parisiensi F. F. Gulielmus Parisiensis, dc Matthaeus ori eum caeteris. In Prouincia Rhemens F. petrus Floreus, in Delphinatu F. Petrus Russiensis ac plures. Iterum de Germania requiris P celebriores ad ipsum ibidem suere sub Fridetico Il. F. Conradus Maspuriensis, sub Innocentio F. Enricus Institoris Inquisiitor Saxoniae, sub Leone X. F. Ioannes Tetselius, qui primus Luthero reluctatus est; in Colonia ,& Rheno F. F. Iacobus Espenger, Cosmas Morelles, & Ioannes Philippus Frit, in Archiducatu Austriae, inter alios a Trit hemio laudato S, F. Hntonius Grosupto, qui Concilio Tridentino interfuit, in Boemia F. Ioannes Sehemphali, in Olandia antequam haeresis oriretur γ atque in Zelandia RIoannes Omach, uti in praecitatis Auctoribus legi potest. Q Iot in Poloni Inquisitores Dominica nos enumerat Brouius in Historia Prouinciae Polonis equot in Dalmatia,Bosina,Croatia,& Ragusio recognoscit Lopea usque a tem rore loannis XXlI.laudantis eosdem, ut resert Gonzaga in Historia Seraphica pag. 438 ὸ Quot in Prouincijs ,& Regnis Armenorum, Georgia norunia, Graecorum, ac Tartatorum, Paramus, ae nrnandet adsuilla demonstrant ξ in Italia porro diutius pro re comperta immorari neque nunc possumus, nec in digemu F, cum praeter illas quam plurimas Quaesitorum Sedes, quas nostri ob tinent, alterius adhuc in Etruria seruetur Florentiae vexillum 1 D. Petro Martyre ibidem inquisitore relictum, in Stellia nostros ibidem Inquisitores collaudet Ioan: XXII. in Ext. quae incipit cum Matthaeus o e. nec non priuilegium Alphonsi Regis ad annum I si, di demum de Regno Neapolitano habeatur ex Maluenda in Annalibus ad annum IasI,Castillo p. p. lib. 3. cap. 33. Lean dro, di aliis, quos ad hanc rem erudith noster Grauina congessit, de Sacro de- Potato cap. a a. s. I. per torum. Sed longh numero ampliores exhibet in sininsulis prata OIatis Prouinciis in Dominicanit 1 meruis desecenti, Fon lava
288쪽
legendus omnino. omitto inde, quae habet amarulenta in eosdem Inquisito. res ne temera di eam hic idem Auctor Diatribarum, tum S. t o. aduersus Ia-quisitorem Parmensem, de quo supra tum Diatriba quinta 72. contrais diuersos Inquisitores de quibus infra a tum uniuersim S. 36. stillam, inquit,
Pontificia aactorit/uis, qua imbuantur, in abutuntur in extermimum eorum, quos exo-μ hiamsi tum Diatribas,& Io. passim, caluinniosissim Esemper,ubi alter uno verbo respondit in ignoti nobis instituti Scri prorem, oderunt lupi canes,ut ad agis solvit omitto, inquam, quia nostro huic instituto iam lassicit ostendisse, rum ex Pontificum laudibus, tum ex laudatis eisdem nostrorum gestis, peculiarem ordinis dotem in euertendis, aut auertendis erroribus, quorum ex aduerso errorum velut innatam indolem iniustε nimis hie censet peculiariter nostris eiusdem scriptoribus ordinis affigebat. Ad primum igitur, si serret hic Iocus, ubi Scholasti ea commentaria non scribimus, veluti collato pede vi nostri singillatim suo loco non desunt sa. pula, quae reprehenduntur in BanneE, fusiori calamo percurreremus, sed praestat veluti sontes, ex quibus responsa hauriri queant, ad minus digito indi.
Care. Reuiuiscentiam meritorum agnoscit & Banneae, eamque ex proposito
astria ira. a. q. 26. ar. s. dub. s.conc. I. per totam, de modo vero, quo reuiuiscant, ipse discedit a Magistro Victoria, & modum allatum a Banneae explicat ,& defendit ex proposito noster Ioannes a S.Thoma disp. 1 F. in a. a. ar. q. S. sententia Magistri Sannee. Meritum porro in ordine ad praemium essentiale non negat actibus aliarum virtutum a charitate, quatenus imperentur a cha. ritate, habeantque ab eadem virtualem influxum,quo dempto vi ique negatur etiam contra Vasqueaea Montesino, quem resere, &sequitur idem Ioannes at S. Thoma eadem disp. I s. ar. 3. S. ad primam di ultatem, N abunde satis tylei Bannez se a quacunque censura tuetur p. p. q. s I. ar. q. S. altera di ustar, contra quosdam, qui a se antea vulgata commentaria in a. a. impugnauerant Olarem eandem. De correptione fraterna, quae in Bannez indigeant spongia pali Sedis constitutuinem, uti accusator obijcit , sed non exponit, ita ipse sic diuin indo respondere nescirem.' an sorth, quia a. a. adq. 3 3. ar. s. dula. 2. dicit per se seruandum ordinem Euangelicum corrigendi prius secret 6 delinquentem, antequam Praelatis denuncietur, quod in rebus pertinentibus ad S. Ossiciun contra recentiores quosdam extraneos reprobatum est E sed vide
ibidem in responsione ad quartum, & septimum, & videbis id ipsum expresseum se Bannea, quod Apostolica postea Sedes demandauit. An quia eodem
in Argumento I. contra se producebat, in multorum Religiosorum conis V qua cautum esse , t Socius Praelatosecreto intimetex sumscjι imma in cuisso ianis statutir έ ut uultun renuntiant illius religionis professores ordini pro cessus πιβιοnis fraterna , molentes suo Praelato proprium delictum cognitum Hratre Patinum rari, quod in approbatione statutorum ei uidem religionis pollea approluta refertur Gregorius XIlI Sed consule ibidem, nedum integram Gnclusionem quartam huic statuto sauentem,verum etiam responsionem ad idems primum Argumentum,& videbis sic respondentem BanneE:ego non Uidola σι nam po in Do ivri ranunciare, nam cum mnusquisiva sit dominus sua fama, viatii 's pro suo bono θι rituali illam amittore apud quem malueris, secluso secanas
plura in eademiem,addit istum cbi non placere quandam Mi/M
289쪽
alterius priuati Doctoris rationem, pro eodem laudato statuto, contra qua ita inquit: Maxim. attondendum est, propterea huiusmodi emstitutio, quae s eu nysim μή a esse potis ratione praedicta, sub alia ratione falsa defendatur, videlicit τι-iam alio
modo nulla communitas possit bene gubernari s Me enim est agerere ordin m immitem di Euangelitum, st naturalem, es perniciosum communitatibus,ae πω de sequereturmon se in praecepto, neque m consilio: haec de eorrectione fraterna Bannea. De ca- Iumniatore vero, an iuxta Banner aliquando eum liceat praeuenire, consulendus omnino noster Ioannes a S. Thoma a. a. disp. IT. art. , ubi cone. 2. ex pro-
feta explieat sententiam Bannex, & apparebit in eo sensii in quo ille inteIlex ita eundem Banneκ longh distare a placito Francisci Amici prius prostri pici
Louanss as Io, antequam Romae proseriberetur; qui rursus Amicus latiorem viam suspicionibus, & calumnijs aperire videbatur, & ideo tomo s. de lust. Se Iure disp. 36. sech. 7. n. II 8. de hoe ipso singulari suo placito fatebatur: Iehie apud aliosseripta non legisse σα dum interim nobis sine dubio inhaerendum est censuris propositionum i 7, & 18 in rem huiusmodi promulgatis sub Alexandro VII. dieaq. Februarij Issi, nec non censuris propositionum so, 32, 5es 3 editis sub Innocentio XI. diei. Mart ij i679. o ad accidentia Euchariis
sica, etsi absolute Paludanus in q. dist. Iz. quaest. 3. id asserat, negat ex asuerso absolute Banneae remanere in eisdem existentiam, qua substantia panis existebat,in sua sententia probabilius distincta ab existentia accidentium; λ- Ium in hypothesi alterius probabilis sententis Soti non dist inguentis existenistiam substantiae ab existentia accidentium, addebat,ati ciuem probabiliter se mero, quod acetiantia in Sacramento Alraras existant per modum sub latiae eum exi- flentia, quae antea fuerat substantia, neque id contrariari decreto Concilij Tri. dentini sese. I 3. canon. a. subiungebat, & explicabat in eodem loco primae Partis q. q. ar. a. dub. a. ad 3. cui explicationi non exigue fauere poterat senistentia Nauarretis, Ledesmae, & aliorum asserentium existentiam, quae adhuc substantiae est, secundum se formaliter, nec substantialem, nec accidentalem esse, eo modo, quo speetes intentionalis formaliter 1 substantia, te aecidente praescindit, de quo nos aIibi fusius. De excessu tandem in extoIIeado gratiam,
non mirum catholicis discipulis Augustini opponi, quod eidem Augustino olim fuisse oppositum testabatur Cglestinus in Epistola ad Gallos dicens, de
Magistria nostris tamquam nece num modum exceserint obloquuntur. Sed re vera,
dum Vincentius Asturicensis, arguens a fortiori, pro medio utitur phrasi D. Basilij lib. a. in Eunomium per amplificationem adaptantis sanctis participa tiuh ipsum Ust antonomastice sumptum, uti cu plenitudine soli conuenit Deo, S inde inseri gratiam esse sormalem physicam participationem ipsius esse peressentia Sc. veluti cum plenitudine essendi, id ipse solum intelligit,non subie- Oiuh, sed obiectiuE squatenus per gratiam tandem in Patria nobis immediato'nitur essentia diuina vel si subiectiuE, non quidem ut quod intelligit , sed riquo quo scilicet mediante eadem infinita essentia Dei immediate Beatis va, iur ut explicat, di defendit etiam Thomas Hurtado Clericus Regularis
disp. I. controuersia q. membro 3. cum alijs: aIiamque addunt explicationem Salmanticenses tom. I. disp. q. de gratia dubio A. S. a. Dum rursus Bannegri aede finitiones infallibiles,& necessitatem dumtaxat consequentiae,non co
Fequentis moentes defendit , iam satis ab integra Thomistarum Sςhola, ta
290쪽
Vm imputatis marsus eisdem s. Thomae discipulis. Ar. Id a pipse defensas est; nee ipsum, sed alios Ion gh priores in Belgio, in Auctores op.
positos insurrexisse ex pro sesso testatur scriptor E Societate Paulus Hibernus, sine Sherlogus p. 3. rejponsionum sei . s. ex Imagine primi saeculi societatis cap. q. s. adura sentium nobisse. nec indE necesse est de historia disputationis simul, de consultationis Romae habitae ulteriora in aliorum libris extantia in praesenti repetere, ut pareamus silentium imponenti Decreto, quod E quibus fuerit procuratum, Ut alter aiebat, vulgo iam scitur , nobisque in te xim tacentibus adhuc licebit saltem occurrere huic prouocanti aduersario repetitis illis ex Tacito verbis in Vita Agricolae , ad/mpto per Imrmsitiones etiam
commercio, memoriam quoque ipsam cum voce peridis rem r, si
ram nostra testate Ot obliuisci, quam tacere, de re nimirum, quae editis tot caete Urum vel tunc scribentium operibus in posterorum memoriam transmissa
est, immo quae perlegitur adhuc nouissime impressa in Bait Parisiensi tom. a. summae Conciliorum pag. 8os, propter quae & hic diceret Hieronymus aduersus Luciferianos: si quia nobis fictum putat, scrinia publica scrutetur, plenae sunt certὶ Ecclesiarum areae, st recens adhue rei minoria est : supersunt fere homines, ιι.
Iis interfuerunt... Ad secundum de consessione in necessitate consumanda per litteras iuxta sententiam Petri de Soto olim inter Dominicanos valde receptam, ut loque, Latur opponens, tam certum est Cardinalem de Lugo concederes ut supra retulimus q. a. art. I D quosdam alios extra Scholam S. Thomae etiam post Dr. cretum Clementis VII l. obfirmate conatos esse eandem sententiam propu-i gnare, quam constans est demonstratio AluareZ in I. a. q. t s. ar. G. disp. 8o.
in dissicultate appendice per totam, a nostris etiam antiquis sententiam eandem reprobatam esse, inter quos praesertim in sua tertia probatione princi Pa li signatis locis adducit cum D. Thoma,Caietanum, Dominicum Soto, Uicto. riam, Ledeis am, summam Angelicam, Tabienam, de alios, de in solutione ad undecimum ostendit, nec ab eodem sensu recessit se Paludanum, D. Antoninum, Siluestrum, ac alios, de solum Petrum de Soto permittit scribentem lon ,
se ante Clementem VIII. probabiliter illi sententiae adhaesisse, uti lc sua re eαdhaesit, sed peius longe alios quosdam post eiusdem Clementis decretumiscvulgasse glossas, seu de sensiones eiusdem placiti ab eodem Clemente Octa tro successu E proscriptas, quemadmodum, ne dum ex Cardinali de Lugo , se actiam ex Auersa trac. de Sacri poenit. loco antea laudato reserebamus: dum
alioquin quo applausu,& fructu simul auditus sit in Tridentino Concilio idera Petrus a Soto Theologus suo nomine a Pontifice millas, legi potest prae caetexis in historia Tridentini Pallavicinus, tum lib. I 3. cap. 8. num. G. commea Eans impensa eiusdem studia pro Apostolica Sede,dum esset a Consessionibus
Caroliv, tum lib. a. cap. I 3. num. I. dc a. collaudans inter Concilij Patrer, v t loquitur, eiusdem Dio ibidem malis aestimatam seueram probitatem, soliolam l. Dpientiam, adeo ut, cum ibidem obierit, addat, eius mortem malue distis cuιδα
comitio, tiι missibatar quas in infausto obscuro remanere amittendo ex omnigenore lψε- me Iurs maioribus luminaribus:haec Pallavicinus,praeter alia, quae havent POD
sevinus, Bellarminus, Sali; addentes eundem Archiepiscopatura roletanam
sibi a Carolo V. oblatum recusauisse, a Philippo secundo, de Regina Mari Dcclcctum Theologia prosesiorem cum Ludovico Soto maiori in Anglia Ac T . II. Ii cademiam