장음표시 사용
311쪽
Mo Lib. IV. m solutione diectionum in Discipulis D. Thomae. tum id de linqua hebraea In eommuni prosequitur Bellar minus in principio
in stitutionis linguae hebraicae, tum Cano lib. 2. cap. I s.Sixtus Senensis, Chria solatus Lauretus, Eusebius Bambergensis , Lelius Bisciola , Blasius Vi genere, N alii laudati etiam apud Dominicum a Ss. Trinitate lib. q. T. cap. s. in sine, tum de numeris Rabanus integro libro de numerorum my steriis caHilatio in commentarijs in psalmos, Augustino trac. 17. in Ioannem, Basilio, Nahian Zeno,& Ambrosio, quos idem Picus eadem q. s. reserebat,& in An granimatibus, tum numeralibus,tum litteralibus quae Ficinus Mysteria enc mi
ea appellabat Lat ini deinde scri plores id passim imitati sunt. Nonne de sola illa littera H addita ciubente Deo tum nomini Abram, tum nomini Sara , D. Hieronymus, Lipomanus , N ali; consensere Rabbinis ut in cap. 17. Genesis Cornelius a Lapide referebat id factum suilla, ut geminatione illius
litterae, quae praecipua est in diuino nomine Dianah, o stenderetur Deus ab illis duobus oriturus in carne, additque Pererius in nomine Abram per eande adiunctam litteram quintum millenarium annorum Mundi designatum esse, ex quo Messias nasciturus erat λ Nonne speciatim Mariae nomen hebraeum E Coz-lo delatum, sicut& nomen Iesus , in hoc sensu commendant idiota libro I. de conte in platione Uirginis cap. o. Bernardus super Missus eth, Anselmus de concepi u Virginis, S alis quam plures Nonne latentia my steria in singulis
eiusdem nominis apicibus agnouerunt,atque euocare conati sunt, post D.A toninum q. p. titulo I I. cap. 2 t. S. s, Pelli artus in suo Stellario. Bernardus de Busio in suo Mari alii Robilius Benhonius lib. a. in Magnificat cap. 22.dub. Bercorius in suo Reductorio, S prae caeteris Blasius Uiega se Societat ei cap. 12. Apocalypsis commen. a. sedi. t. vi ostenderet idem Mariae nonae
tς tragrammaton esse , idest quadrilitteruiti simile sanctissimo nomini Iesu Ecur ergo his stantibus, omissis his omnibus,unus h noilris,qui praedictos dii.
Iaxat in litteris numerisque huiusmodi considerandis imitatus est, tam est λα-ptire accusatur, mist quis meditato mellit inertum agere, non 8 ct iu aptius
istemit ξ quemadmodum loquebatur audacter ob ij ciens de Saninio a Porta, qui praeter alia doctrinae ac pietatis in lignia in Altamura legenda, tempor magni bcbysmatis ante annum ias Clemente VII. Pseudo Pontifice occasione praedicti Sermonis Sacri Palatii Magister renuntiatus suit, postea succedente Petro de Luna anti Papa sub nomine Benedicti XIII, coram eo de Petro de Luna, ae Curia eiusdem,in die Pentecostes vehementer adeo contra Schysmaticos Apostolico spiritu invectus est, ut inde detrusus in carcerer Pro oo mane lesu contumelias pati gauisus sit, usque ad Innocentium VII verum postea Pontificem, ad cuius pedes benigne tandem exceptus Apostolicus iterum Capellanus, S Poenitentiarius euasit, ut inter caeteros post Lucarinum comprobauit Fontana in a. p. Theatri cap. q. tit. I. num. 9.&cap
ex monumentis Molis Adriane sibi liberaliter pristitis a Domino Carolo Carratio Advocato Concistoriali, eiusdemque Archi vij custode. Cur ergo ridicebam hic solus tam benemetitus, omissis caeteris, accusatur ξ Si hoc culpatur crepetet et hic sua verba an uectiva a. Rufinus di iaccolpatur, ego in Ver necesse es, ut culpa a primiι incipiat : ct ranun nemo commi Iudi
Λd statum de Gabriele Barleta, platerquamquod nuper Darana ad aci
312쪽
rumis eum Mirraeo In sua Bibliotheea seculo is, opinatur 1e probat conciones exstantes falso fuisse nostro Barletae suppositas, adhue placet prius duo; nostros E Tolosana Prouincia audire seriptores simul,& Alta mura in apis rendice Bibliotheeae pag. 318. ita compendio respondentes , iuxta Barletae verba quae citant itineiusdem sermone leguntur seria in post Dominicam tertiam Quadragesimς tribus Christum Samaritans innotuisse, scilicet veste
quadrata per qua tuerangulos palliorum numerorum is cut ille citat auxia morem Naχar porum, quivisolo populo Iudaico erant, & demum ad circumcisenem t notanter Barleta loquebatur γ quς circumcisio erat populi ludaici quasi character, sicut ille, qui Christianorum animis signaculum Bapti iami imprimitur, & licet uterque diue isse ausis occultus sit, character quidem circumcisonis pro honestate, Baptismi vero ratione subiecti insensibilis sei- Iicet animε, tamen uterque aliquo signo fit manifestus apud ludsos , atqueoCbristianos, scut Turcarum circumciso Cydare Alba, &sgno Crucis si alia desint Christianorum Baptismus, atque in hoc sensu etiam Tacitus lib. . . historis cir c um cisonem Iud forum institutam aiebat, Vt diuersitate noscerentur, non quidcm inspectando immediate eandem, sed mediante signo aliquo sensibili exteriori, quod aspiceretur, Sipsam significaret, ipsaque proinde per intellectum velut a fgno dignosceretur; quod totum voluit significares Barleta, dum dixit, Samaritana curauisse christum Iutaum triplici de eausa,le post
adductas priores, ex veste quadrata , S coma intonsa, Tertia, inquit , ratιo adcirco mcipionem; nec dixit unquam, Ut de more accusator imponit, idendo chrasum esse circumcisum, in quibus duntaxat postremis verbis affictis eidem latitat Calumniae venenum. auid ergo supponis de ipse diceret cum Augustino lib.
operis imperfecti eap. quiuiupponis merbum tuum quasi meum , ut non euistitnu, qui hoc audit asuluit, sabtrahas sensum meum es ut subtrahas nimirum quod sentio ex tripli et eausa a Samaritana Christum agnitum esse, intonsa scilicet coma, immediate inspecta per oculos, veste quadrata similiter immediate visa Per corporis sensum ,& circumcisione significata sibinde ae velut a signo in. specta per mentem. Hactenus sere illi respondent, quibus nos addere licet , sistendo adhuc in immediata visione per corporis oculos, facilius longe polle triplicem causam dignoscendi in re nostra secerni,alteram scilicet comam in
tonsam, alteram quadratana vestem, de tertiam postremam tras hyacinthurati velut specialissimum circumcisionis signum exterius distinguendi obseruantissimos legis Mosaicae Iudaeos transgressoribus eiusdem,seu ab Hebraeis aliquo ethnicismo laedatis, quemadmodum Samaritanos absolute Iudaeos, sed ex parte gentiles fuisse,apposite notat,& eruditissime probat Annalista Baro ratus de hac ipsa Samaritana discurrens tomo x. ad annum Christi s I. pagina mihi II S. Totam vero hanc signi specialis a signo communiori distinctio. nem, scilicet a veste quadrata has distinctas vittas hyacinthinas habemus ut prauidit etiam Gisiandus noster ad seriam 3. post. Dominicam 2. Quadragesimae dubio i 3 habemus, inquam, ex cap. I 3 numerorum illis verbis: D;-ve Demitrus ad Modisin: loquere Israel, dices ad eos miseriam μι fimbrias p rangulor qsu tuor palliorum cen prius signum non ita speciale pommea in eu ittar Dacinthinas, quas eum et iderint, choc quaeso secundum sigaum expendas syecialiua primo quM aum evidornm recordemur omnium-
313쪽
. 272 Lib. IV.'Desolutisne obsectiomran in Discipulis D. Π e. ibi , quae ad rem no ram in idem caput Tostatus Abulensis expendens in qu. o. sub eo titulo, eram distincti abals populis etiam in sileno die. in
ter alia sic habet, quoddam erat signum in carne, aliud i veste, di de hoc dicitur hie mox subdit, 1fud praeceptum non intendit μιnas constituere, scilicet signum communius in veste , sed quod ponantur mittae bacinthmae perquatuor hias, oriise est proprier sensus,dum dicitur,per quatuor angulos palliorum iste. Indeq. 12. b- inquirens,ad quid proficiebant signa praedicta, respondet de inquit Considerandum
quod essectus mittarum byacinthinarum erat duplex: Primus edit reccirdare itur Iudaiyraeceptarum μι s Secundus mi e ne serentur mere Iudaei, nam altili ando meniebanc
Gentilis in t rram cbanaam se, & mox ad illa verba eiusdem cap. I s. Numerorum, Sintque De uo, inquit Tostatus, Sensus est, quod Iudai ferrent sim triarm mittas fracinthιnas, o hoc modo essent Ianctificati Deo desiseererati ai cultum eius, dicitur enim aliquisset regatus ab aljs, quando obseruat aliquas ceremoriaris ita αιl in habitis distinctas ab aljsoc. Haec Tostatus, quae eodem sere in 'do habet ac repetit in cap. 2 3. Matthaei q.qo, inquirens in titulo, Qtiire Iudaei perlaboni fretrias er in eis mittas hyacinthinas, & respondet his verbis: Erauum ulta, in quibus ηεcessaria erat cognitio , eo quoa in terra chamaam, in qua manen- Iudaei, erant multi Gentiles, tam habitatorer tιrrae illius , quam enientes riseris, fulcina Uabantur inter Iudaeor , conuersatio ramen Iudaeorum non erat radit ad ludor, qualιι ad Gentiles, quia Iudaei non manducabant cum Gentilibus, uti nec cum Sam
ritanis Sc, de ad hoc adducit Hieronymum super Matthaeum aientem: I erasqueques aliud Moyses, eis in quatureaingulis palliorum hyaeiathimas mittar face νιηι ad I raeliticum populum devoscendum, mi quomodo in ereperibus circumcisio signa Iudaica gentis daret, ita messes haberent aliquam disserentiam iste. dc demu m q. qq. idem Tostatus ex proseo dcmonstrat etiam christumsimbrias,e' mittas Dacis. thinas deiulisse, praesertim ex cap. 8. Euangelistae Lucae. Quid ergo mirum, si iuxta BarletamlSamaritana ex triplici adhuc exteriori sensibili signo cognouit christum Iudaeum esse rex veste nimirum quadrata tui supra diximus ex eo. ma intonsa, & demum ex hoc proprijssimo signo ad circumcisiovem, ut Bariet
loquebatur, videlicet ex mittis Dacinthinis , quibus puri Iudaei a Gentilibus Iudaizantibus secernebantur, ut ex Tostato, cui alii consentiunt, & que a Bellarminus excelso illo carmine laudabat, laestvor es mundi quiscibile viscutis
emne ex hoc, inquam, stato robuste satis, & opportune explicatum est. Cur ergo pro instillando hoc non obstante) contemptu nostrorum cuncto natorum, hoc praecipue Barietae dictum vel coram pueris tui audio) buccinatur in scholis, atque, ut aiebat inuectiva prima Rufinus, Per domos, premo asserto , pix singulos qusque fratrum ei cumfertur , quo solo possint aviditu turbara ' Cur subsannatur ,& ea my stica concertatio descripta ab eodem Barleta, non sine commendando mysterio ad exprimendum nimirum Dei , ac Triadis amore in homines, di arguendam ingratam hominum prauitatem in eundem Deumedum alioquin in recentiorum Ecclesiae Oratorum opusculi sivi Auellini & nu-jusmodiὶ cum caeterorum applausu perleguntur consimili modo vel ipsa a tributa diuina misericordiae ac iustitiae altercantia inter se, & deinde composita in Saluatoris aduentu ve nuper laudat etiam Bait Parisiensis tomo I. Co ciliorum pag. a as iuxta illam omnino similem mysticam, ac certe continua
314쪽
Cur tandem ut id obiter dieam nune reprobari videtur quorundam etiam cc ne tonatorum methodus eliciendi conceptus, ut voeant, prae dieabiles ex metaphoricis quoque seripturae phrasibus , immo&apicibus ξ ac si praeter Laetam, Naxeram, Celadam, S alios e Societate, qui hanc methodum promouerunt iam non dixerit Veritas, nec Vinus apex praeterabit a Deo, de Apostolus Paulus ad Galatas 3. non expenderit quod Genesis a r. dicebatur, i, semivitur, non expenderit, inquam, vel quo ad numeri apicem dicens, non dicit in s.-m nitar quasi in multis,sed quasti in et noth semini tuo, quod ess c sturn & de munia hanc ipsam criminationem non praeuenisset Gregorius Magnus, homilia is
in cap. 8 Iucae ad ea verba, quod autem inter spinas cecidit hi sunt,qui audiuere M. ita subiungens: Si nos mobis si men merbum, agrum mundum, molucrex Darmau's, Dinas diuitias Igniscare dicerimus, ad credendum nobis mens forsitan mastra dubita. rat syc. Cuis enim mihi Nunquam crederet, si spinas d uituta interpretari molui e Lia e
Maxime ς, milia pungant, ista delectent f tam n luem Dominus per semetipsum δωρ natus f expcn re, quod dicebat, mi iciatir rerum significationet quaerere in jratiam , sua Iιrsemitipsum noluit expianare; Haec ipse Gregorius.
An iurissubsonentur militer Godefridur. Femardus a Luetvilis uo, Gribaldus Fleuius, Valesius tum Triuet, or cardinalis de Turrecremata.
Idetur ita dicendum eidem Petro I valleclausa in hac eadem Diatribae,1 .eonanti eosdem sic demonstrare ridendos. Primo, nam Gadefridus Vater biensis scripsit opus, cui titulus Panthron, libris duodeviginti conrex. rum, S ne dum ipse operis titulus ridiculus esse videtur proferens scriptoris inscitiam usurpantis ad designandum chronico uniuersale eam vocem in usu eommuni sonantem Templum omnibur Dyrsacrum, verum etia opus ipsum sartum est ineptis commentis, quale illud est de parvula Christi velleὰ coelo submissa,&crescente semper cum ipso Iesu, praeterversus Leoninos ab eodem intextos orationi solutae velut stromate multicolore, variegataque
yeste&c. Secuhdri Bernardus de Lucemburgo in suo eat halogo haereticorum, adeo insignis Eibi mologicus est, ut in prologo dicat dici lpem a malamio, adeo peritus Chronologiae , Ut scribat Antropomorphitas cspisse anno Domini I s sub Betengatio imperatore, & tamen subdat Theophilum Alexandrinu, Et Cassianum scripsisse contra eos: Arnaldistas quoque fatetur se nescire qui, nam suerint,& tamen de Arnaldo plura subiecit,Gaianitas putat ei se Gabaonitas,& demum, inquit obluciens, adeo inepte illum cathrietum confecit , mi sapelui tum detiat Alphonso de castro, qui in eius supinitates concitMur, σ misellu ι-
mulat ad pie recitandam ormionem pro ignoram,r, qua opud Habacucumugitur.
Tertio, Frater Paulus Grifaldus in compendiosa haereticorum historia suo. praefixa operi de decisionibus fidei, omisso inconsiderate describi in colum haereticorum Methodium, Udorum, Remigium, Gregorium Turonensein . Cassiodorum, Eligium, Bedam, Antiocluim, Victorem Uticensem, Anastasi Sinaitam, Andream Cretensem , Rabanum, Proclum, Ferrandum, Paulum,
315쪽
aτΑ ' Lib. M. Desuutione obiectiomιm in Discipulos D. Thomae. Diaconum, & alios Catho Ileos quam exerrationem etiam obile tenet attribuit iapbui obcitantis librari'. eaque perperam, i n q u it, vid torgrauari Grisau. r h a c
i Cmissa, subdit, saltem xlam potuit nisi r auctoris ignorantiam canti ere illa alia adeo . absona ceta, ignatio temporum, qua Sanctus Methodius collocatus est post Anab aris 'e Sinaitamst ' qua Pauiam Diacanam ante Proclum, in Theophilastum adseriorit a
ritiam in ratιone temporum prosunt.
. Quarto, Blouius ne dum uni tomo suorum Annalium immiscuerat Pseudo historiam Pauli Suavij de Tridentino Concilio, quae post primam recognitio rem detecta suit, Nabrasa in secunda recoenitione, p'reunsem geo a ius sponte pio curata, & impetrata a Pontifice Urbano VlII. ut supponit etiam ob ijciens verum etiam in Opust. de Sanctis Medicis, S. loannem Mansuetransformauit in Ioannem Melae, Saracenum ,& Pharmacopolam, tantum 'obnonnullam cognominum affinitatem,& nominis ac Patriae, Damasci, ebes. munitate irit Et ut subdit infra Diatriba 7. s. Ixo. in eisdem sitis Ranalibus potius λοιπιιanis,quam Ecclesiasticu,non semel ineptie,tum pro suis probruissa tacendo, & res domesticas efferendo, tum contra alienum ordinem Mias. rum reserendo etiam salsos vulgi rumores infamantes eundem, qualis ille de Fratre Bertoido inueniente Bombardas, 5c de rabie morientis Seoti, si huiusmodi, propter quod ultimum etiam Petrusa S. Romualdo crecentior Petro
valleelausa; in sua Chronologia Cisbrsiensi subiungit Pontificem Maximum in poenam praecepisse, ut ab Annalibus Ecclesiasticis continuandis imposte.
Quinto, Thomas de Valais cum Nicolao Triuet Commentarium seripsit in opus Augustini de Ciuitate Dei, tam multis inquit objjciens ineptiis,
ignorant ijs, gerris, anilitatibus, de figmentis fartum, ut videatur una permisti a somniantis exerratio: inter alias nugas, quarum specimen exhibet etiam Ludovicus Viues in praehidio suorum Commentariorum in idem opus, praecipuas has quinque profitetur obuciens se se legisse, primam ad caput ε. libri 1. Atyn violantem votum sacerdoti j sui erga Deam Bereeinthyam, ab ea in furorem actum seipsum exsecuisse: secundam ad cap. 16. eiusdem libri, Syph niacos dictos esse, qui Deae imaginem syphonibus in eam a posteriori parte. in tot tis reuerebamur, a sybilo, B. in T. commutato, cum tamen iuxta alios h phon melius accipiatur de aqua pedum, quam in aram Deae, iuxta Iuvenalam, mingentes spargebant. Jertiam ad cap. 6. de 3. eiusdem libri Deae, sacraphi γ galia dicta esse a Phrygia, lubi tria colebatur, de etiam sugalia a fuga, iaquam iaciles erant Phoges timidissimi, seut diei os eiusdem Poetas canen. tes alios tragicos, alios comicos a comis id est Pagis, it ab Odis, id est canti .hus, ob vinanos eorundem eantus per Pagos, ει vinas in delatione simulacri Deae, sed etiam dictos Comie os, vel comidos a comedere, bc comestione, qu2pra mittebantur. Quartam ad . p. 13. eiusdem libri a. ad ea verba Auguitionis. animum Germane Romιε - IyGermane idem esse acrite mel ιmmaniter, san Oι1nahι habent asta,' trim macerra. Et demum Quintam ad cap. s. eiusdem libri ad ea verba Augustini Piaminem Apite testim RomanisIacrueκ- ιιι s. ly Apiseel ιηι ηem insuam Bi graphi, seu seraptoris Romanorum,cum tamen juxta alios linum vel una sit apti materia, quem apium Fla nesciscidi I . . rebant, Disitieto ' ν Eoo e
316쪽
rebant, praeter alia minutiora, quae obijciens exscripsit, sed, ut video, nullis, quae haberet, additis impugnauit. Sexto tandem, ut arguit S. 93. omisso de quodam placito Suareet, de quo repet it infra S. I qa; de Molina, de quo supra actum est, Se de immediata con-ueisione Aquae in sanguinem iii xta Coninch , de quo superabbunde egit Eminentissimus Capi succus in tomo Variarum,& de Cosma Philiarco opinante in apparitionibus sacramentalibus abscedere Christum, ideoq; incurrente dissi. cultatum editionis operis apud sidet Quaesitorem in Tuscia, ubi nostri Quaestores non sunt, quamque opinionem impugnat ex proposito Flaciscus Col- Iius lib. q. de Sanguine Christi cap. v. Be i o) his, inquam, omissis, inquit ob ij.
Ciens, cum Minerita quidam in concionibus dιxisset,in quodamsuo caenobio haberι ut ii languinis christι patientia inspersas alicui materis e terra sancta asportata onfestim ruit Dominicanorum clamor caelo, π ccursim decreta es damnanda sententia adwittes aliquem christi sangmmm essem tirris residMum. Turrecremata ad cap. Inuitat,de conscii linc. a. ei 1ιntentia inussit notam erroris in idem, suum faciens irrulentum fensum Darinis de Potiaco. Sed Ecclesia per Pιum II. nurtim illud Theta erasit. Et, ut infra addit Dia triba 6. S. Ios. in eandem rem c licet transmutet ipse Cle nentem VI. in V. invi Eimericus conuincitur finxisse Sullam clementis V. circa Santuiniscissi controuersiam melut desinι tam inlauorem ordinis Praedicatorum contra Mι nori istas. Nam hanc esse apertam Eιmerici imposturam inde liquet, quod Piur I f ιn Dιρlamate Amonae dato, ιιduo ante mortem , resatar neminem Dorum pra decessorum qui disquam mea causa a niuijse. Ex his ergo non immerito uniuersim ignorantiae argui Dominicanos concludit, quia , inquit, nota ignorantιae est praepropere damnare, ut eιιam Aristaιles obseruauit.
lnoppositum tamen plerique ignorantiae culpati Praedicatorum ordinis Proseliores, ab isto conuitiatore de more, valerent breuiter respondere illis Hieronymi verbis epist. 3 I. ad Domnionem et non est grande de Mundat' πιθυ-
tentiam, hic bene dixit, iste male, iste criptor nouit, iue uelirat, ille loquax, ιlle infantissimus est. Ut de omnibus iuuicet, cutus hic ιuaicio meruit f contra quemlibet passim ut criminator hic praestat streperς,6' congcrere maledicta, Scurrarum es, σParasitorum se. Sed st nos didisimus litteras nossaepe manum faula μιduκι- mur: ae nobis quoque ocι potest, faenum habοι n cornu, longe fuge. In nostrorum quoque scholis didicerunt, qui inter primcs quos idem commendat, nec saneti
merito, insta Diatriba s. fermh per totam sub nostrorumque disciplina ad suere sine dubio Toletus ac Maldonat us, Soto nostri discipuli, caeterique aliorum in Hyspania publicorum ex nostro Ordiae Prosessorum, adeo ut liceat
tandem in eundem alioquin proscripti nominis accusatorem concludi cui eodeni Hieronymo epist. s. ad Vigilantium et tibineseis licet,scientistimum camput, de cunctis tractatoribus ferre sententiam, ct quasi censoria mistula alios ejuνe de
zibliothecis, alios recipere,-cum tibι placuerit nos mel cuiaticos, mel haereticos pro
nunciare ξ ncn est sane, non est eiusdem hominis , ' gureos nummos st scripturas pro bare, o degustare mina, σ Doctores intelligereseu tu are. Respondeo &hic iniuste nimis ineptiarum, aut ignorantiae plerosque illius Dominicam ordinis accusari scriptores, in quo pri csteris floruisse doctrinas ac litteras, Prater praeadducta mox ante, S haec, quae sequuntur, ostendunt.babellicus enim scribens ad an*um circiter Isssio. aeneide s. lib. g. ab initii,Mm a Praeter-
317쪽
Lib. IV. Desolutione silectionum in Discipulos D. Thoma. praetermissis omnibus Caenobijs Dominicanorum, quae iuxta Byzantium, tu
Armenia, aut AEthiopia, alibique tunc erant, sua adhuc aetate testatur ex nos ro instituto adfuisse caenu=iarum AIq3. in Muear Fratres num rosa o. fustrum
mille quingentι essent sacrae I otia Matistri. Fernandeχ in concertatione praedicatoria mille, & triginta Dominicanae Familiae scriptores in o uni faculta
tum genere eruditis voluminibus iam celeberrimos, enumeratis eorundem operibus, representat,licet quam plurimos iterum, tum veteres,tum recentio res praetermisisse noscatur. Petrus Louvet alter in Gallia seribens ex octoi
hulis graphi eis, quibus complexus est saeculi superioris H istorias Dominica
noruni, obseruauit solum ab anno i oo ad annum rσoci. edita esse eentum supra mille volumina a quadringentis nostrorum scriptorum, inter quos unuNSummus Pontifex, sex Cardinales , septem Archiepiscopi, unus Patriarcha, viginti Episcopi, quindecim inquisitores, sex Magistri Saeri Palatii, totidem Generales ordinis, ducenti Dotiores recensentur, ut ex unius praedicti saec ii monumentis intelligas, Lector, quot alijs nihil illo minus eruditis , quibus stetit. floruitque Religio, volumina edita supputari queant. Nouissime noster Ambrosius de Alta mura in recenter edita sua Bibliotheca Dominicana distributa per singula quatuor Ordinis saecula comisso hoc nostro, quo viviamus ,& quo tot vltro elaborata a nostris aetate nostra erudita volumina proin dierunt vel in primo dumtaxat saeculo, seu in prima nec integra Centuria,
vix nascentis ordinis,supra ducetos nostros celebriores nominatim scriptores exhibet designaris pluribus eorundem operibus, praeter alios, quorum cum nominibus scripta, tum antiquitate temporis, tum nostrorum incuria perierunt. Inde ampliorem longe in subsequentibus saeculis eorundem Doctorum vel Auctorum numerum ex integra eiusdem libit Lectione colligendum, in praesenti nobis supputare non vacat. Ex Ioanne Garsonio dumtaxat
apud Leandrum impresso, in libro A. et ii nec iste nisi ad medium saeculi supra
millesimum quadringentesimum scribat satis erit eorundem, ne dum copiosissimas classes, verum etiam in sngulis facultatum generibus iustas laudes vestigare, ubi nimirum singularum in singulis titulos sedeat halogos habet, titulum quidem primum inscribens:Vtinam illustrium ordinis nauicviorum seri-
plura dilucidantium, secundum minum istasirium nodos Thra iasoluentia Te tium darei everti oratorum seu cocimatorum. Quartum Illustrium inmorati iaerina . Quintum ιsi irrum in diuersis. Sextum Alustrium in iure comico .
Septimum illustrium in Historjs. Octavum Illustriam ιn Philosophia. Nonum In Oratoria. Haec latis ille, ut monui, per duo dumtaxat priora ordiariis saecula eum dimidio, usque ad medium saeculi supra millesimum quadringentesimum scribens, post quae tempora adhuc, vide quot k1ε ia singulis disciplinis nostri Scriptores ordinis excelluerint δ ne sciolus fortasie aliDis arbiti aretur nos,vel de D.Thoma, vel de Alberto Magno tantummodo quos nemo sanh hactenus exaequauita aut de celeberrimis alijs nostris antiquiori. hus huiuscemodi gloriari. is quae lac ut inde de posterioribus disseramus quis, inquam, celebrior post Ugonem,Pagninum,aut Oleaitrum,in elucidandis seripturae locis, vel Ludovico Soto, vel Maluenda, ochuiusnodie quis Stato Senensi in apparatu ad easdem scripturas, praeter Ciaconum, cuius Bictiore
318쪽
ehiore cano δ in promptuario pro Cone tonatoribus, quis post Cardinale ningonem etiam a Iuoulares in Aracne Rhetoricae in eandem rem commendatum nostro Ra inerio, Lanula, LopeE, Paehiuchelio Sc alijs 3 pro Rheto. riea saera, Foterio, pro Asteticis Granarens, praeter Umbertum, Enricum Susonem, Taulcrum, & antiquiores caeteros λ pro Polemi eis aduersus haere ses, Grauina praesertim, prae Grisaldo, Coeffetteo, Rotero,& huiusmodi alijs; pro Philosophia Peripatetica, lauello, Flandrensi, Masio, solo ac tot caete. xis; pro imitatione Ecclesiastici Declamatoris, Lorino, Hebraeo, Carasti. ,
Cam pana , Sgambati, Zacchia, Nicolao Lepori, & pro Theologia tandem scholastica quod caput est. quis rogo, post Capreolum Thom istarum Principem, post Caietanum ingeniorum plignicem,& post innumeros subsequentes alios, ipsi Ioanni 1 S. Thoma, vel Petro de Godol suceedeati eidem ante. ferri potest ὸ Quamobrem ergo dicerent & nostri hic in aceusantes de igno.
Tantia seipsos, cum D. Hieronymo epist. 73. auamobrem non desinuis alios laee. scere, o mol minibus msras quae iactatis obruere ὸ Parcite saltem nummis mstris, notamor, Librariosque conducentes, eisdem rescriptoritas retuimini, di fautori- ων, επι os 3deoforsitan laudor, t lucrum inberibendo faciam. aidforsan haec non nostra verba sunt sed Arnobij lib. a. aduersus gentes morsoli sapie trae tonitr,riri stigentia mim, nescio quid aliud midetis,'profundum ' soli ne
intelligitis nugas esse hae omnia nostra e mnis quaeso est mobis tantum sapientiae tradiis tum p ri de acuminis ,- Diuacitatis tantum ' mel ex quibusscientia discllιnis tau tum cordis os umere potuistis ' quiaforsan per caserotempora declinare ierba scivi. Ilia I nculina, quia moles barbaras selectimasque uitare, quia numerosum cly instruis Elum , compositumque sermonem aut ipsi mos nostis est erre. Quoniam porro silentiu a
re aduerso strusticitatem nolis obycitis subdit Nari an Eenus Gregorius Epistola ad Celeusium, ut obi jeit apposte nobis &istes.s . iniunctum de ardentio. ii olim controuersia si lentium P s age fabulam minime inscitam atque a musicalienam narrabo, ut ex periar, num hac saltem ratione inopiam istam loquacitatis compescere queam. Cycnos quondam cauillis insectabantur hirundines, quod nec cum hominibus consuetudinem haberent, nec canendi artem in publicum proferre vellent; sed circa prata solum di flumina canerent, ae litudinem ampIecterentur, nec breuiter solum canerent, sed id etiam,quod canerent, sibi ipsis canerent, perinde atque ipsas musicae suppuderet. Contra nostra inquiebant sunt urbes, nostri sunt homines Sc thalami, garrituque nostro mortales delinimus, fortunasque ipsis exponimus, nimirum vetera illa ta Attica, Pandionem, Athenas, Thereum, Thraciam, Peregrinationem, affinitatem, contumeliam, linguae exectionem, praeterque omnia, trym, de quomodo ex hominibus in aues mutatae sumus. At Cycni earum garrulitate offensi vix quidem eas dignas duxerunt, quas alloquerentur; ut autem eo addu-oi sunt. At o praeclare inquiunt in solitudinem quoque ne quispiam concesserit, ut musicam nostram audiat, eum zephyro pennas nostras instandas permiserimus, iocundum quoddam de concinnum modulamur. Quo circa, si non multum, nec apud multos canimus, illud certe in nobis praeclarillimum est, quod modum in canendo tenemus ;homines vero vos in aedes ad millas fastidiunt, & canentes auersantur, de sane iure optimo, quippe quae ne e cis
quidim lingua silere queatis: Verum ipsae ad ipsum vocis usum,calamitatemque Diuiligod by Gorale
319쪽
2 8 Lib. IV. D. solutione Auctionum in Diseis tir D. Thomo
que vestram deplorantes quavis alia aue, qualibet lingua volubili & ea nora loquaciores sitis. J hactenus de fabula, nunc ad historiam, seu ad institurum sirum eandem sabulam sic adaptare prosequitur Naaianhenus ibidem : Dralliae itis . inquit, quid loqui urs Vt Pindarus ait promissi nostram quoque tauiturnitatim facundia aliena praesa nlacri m tempιrietis, flentio nostro inepte obtrectare desimetis; alioquin proucνbium dicam non minus merum quam breue: Ttim iidetieet cantaturos Ocnos , cumgraculi tacuerint. Haec Naxian Zenus , praeter quae addit Irenaeus
lib. g. cap. i. Sic etiam Gnostici inquit ) se non solum Prasistιris, sed O lo.
selissa lentiores dici bant, sinceramque adinvenisse meritatem, vel saltem ita super-biunt ut illi , qui ut aiebat Theodoretus lib. I. historiae cap. q. neminem oclunt ex antι quis Panibus puer comparari, neque illos, quibar nos ab ineunte atate igIum in praeceptoribus , sibi pares exstimari sinunte immo mero ne inum quidem tollersis rem vestro rum mel ad mediocrem sapientiam peruenisse censent , sed se solos ipso: same
tis, s sibi solis ea doctrinae pacifacta es mysteria, quae in nullior inquam sub sole
cognitionim ac mentem Uenerunt, arbitrantur et Et tamen huiusmodi obtrectatores
alio tum , seu inuidentes principatum in scholis delatum Sancto Ecclesiae Doctori, vel obloquentes de censoribus Romae librorum tui fit Dia triba o. per tot ama hos, inquam, merito corripiebat prae laudatus mox ante Naχian Zenus orat ione de moderatione in disputando adhibenda et Turpe est 3 of ios inquit
cum in mesteae mictus ratione non magnificentiam sed militarem amplecta misi . e. in diuinii disputauionibus principatum o Vraumdem mobis mendιeare, nec ea 3 3am omnino faber submittere,aeIupcr omnes tegis Doctores supercilium attollere, υbi namititaemn Iolumgloriam habet seu securitatem. id est orto, edi quam ob rem traue st into
I randum putatur cvt diatriba s. conquetendo supponitur . inon in Ommd putatione aom nemim, atque in omni quasιου-problemate primariam sedem obtiniatiret Velira nos forsan authiaritar ut Hieronymus subiungebat Epist. 11. a thoritas, inquam, opprimere poti, docere non potest, seu quod de ignorantia damuemur, non ist ratio ,sea conspiratio. Misor enim non erubescere Monacos, ut νιι uissimur, disertos, quorum ae ore men resfluunt , qui tanta in sermocinando elegantia sunt, mi comico sale, ac lepore conspersi ιint,instrara nobilium domos,haereresalutationιbur Matronarum , o postea Religio em mstram Paganam seu in loquendo Barbaram igna- uanive Iacere, si mem christi conientione torquere merborum. Verumamen v t con- eludit Augustinus lib. 3. de Trinitate Sicut lectores nostrorum nolumus esenobstdealtos, ιta ccmctores nolumus sibι. Sicat istis dicimus, notiti nostris litteras quasi canonicis scripturis inseruire se. ita istu dicimus , nsire nostras litteras ex mestra opinione eves cententione, sed ex arvina lectione mel inconcussa rationa cσrigere.
Ad primum igitur de Goseido Viterbiensi,quem Trithemius Presbyterum tantum agnoscit, & Posseu inus addit aula Imperialis Iaeest anum fuisse, quia tamen ex nostris Bernardus de Lucem burgo , Plodius,& cum eisdem nouissime Alta muta ad annum 137 ,nostrum Dille concedunt, praeliat prae audire Tris themium ab ignorantiae nunc imputatae calumnia sic vindicantem eundemes, inquit, astans, π clorμι, metro mercitatus et prosa, scripsi non spernenda se Ea sini ι Vuputa, quisuι memoriam sui posteris reliquit: E quibus earat grande elisu ad Pisanum Papam II . carmine in soluta oratione mixtum , is Mundi principio, Malalaios Muηαι, rιπονιιοι,gestas, achistorysomnium Regum, quod praenotauιt Pan
t ιιn . Hac Tinbenit . ex quibus habes rationem tituli, quem obtrectatri
320쪽
.aAV. M utM.-pt' σθη-ni D. ara. Π. 27ρ noster irridebat,nempe dignoscis ideireo iam scriptum esse , qu seria hendo de temporibus Segestis omnium Regum, simul de omnibus gentiunx. Dijs, quos isdem diuersi Reges ac populi excoluerant, agendum erat,& hine
velut acervus omnium, quae in mundo eontieerant, inscii bebatur. De veste vero Christi hos versus habet elegantiores sane, quam ratio illius temporis Pateretur. 3Mittitin e earlo pum dioistima mestir, Hae in furitis miro eolore fuit,
Hanc Pauer a caelo msit, non firmisa neuit, Longa fuit . e breuis, puero cressemque creuit . .
Profecto eum simul Poetis addere, aut fingere quaedam pro orn tu, seu mira-hili simul ac delectabili descriptione rerum condonetur, non adeo ista incredibilia squae possibilia verbo sine dubio suerunt seu deridenda visa fuissent, si subsannator expendere voluisset, tum quae suis resert Tostatus Abulensi de Mirabilibus aliis eirea Christi vestes paradoxo s. cap. i T.&cap. 3 3. & alubi, tum quae post Robertum Abbatem in Euangelium loannis, it alios aut hoν etiam societatis lassi Ribad inesta in Festo Praesentationis de veste Christi in
Passione repetebat,eam massam, inqui edsi pureais eis Mater ronjr mamilur e Ἀμ--ο Dummio sinuari aptauerat, tum quod Tertullianus lib. de carne Christi loquens de operationibus omnipotentis aiebat , P orsu, eredibile est. quis ineptumo eratum est, quia impossibile est, stilinet creaturae, tum quo 1 si nilarer 3. Regum cap. rs. habetur, Vest mentum tuum, quo oportebatis, metu uis defecit, tum quod praelaudatus Abulensis in cap. 8. Detiteronomij q. a. id manifeste de vestibus Istaelitarum in deserto asserit de confirmat di edas Erat quosve misiavi quod erescentibus ris uestir ει 'ue crescebant, aliar qui paruoli d
in rapto exierunt paruis indutiaesti ν, eum ad maiorem corpulentumvirigis ut, uestis non 8aserene, quodsidua risonomior, quod nudioceserint, cum dicatur, quod
'hil eis dinoir i me Magnus ille Abulensis a Bellarmino laudatus', quae pollea
νιλιπιμι ὸ An ergo quod Tostatus in theologico suo opere scripsie, non potitit Godest idus noster in poetico seo carmine imitarῖὸ auid vocantie eod. tra commentum ineptam, scilicet potuisse praestare Deum, ut mirabiliter exere i ret Christi vestis, quo operante quotidie vel dumeta cunerescunt, noni forsan in fimili cum Augustino reponi vel repetit κι a . in ioannem
U, Iea avara να- est. An non incomparabiliterinamimisit id quodia librae Polla Romae damnato prosciiptumelia sit corpus Christi earuisse Suessea mis , S liene, & saliua, nec varia aetatum temperamenta tulisse, de pro cibo ambrosiani habuisse, hi neque nec lectuti,nec infirmitatibu inmmorti M.turali fuiste subiectum, ut singula haec ex eiusdem operibus traiseribit Grauia nain Cherubina' aradisi lib. r. cap. a. ec ex sanctis Patribus ex proseo eap., α iudite de more, praesertim ex Concilio Pnstantinopolitano actionei' - - aathone proscribit. . . 'i