장음표시 사용
341쪽
3oo Desolutisne abiectismMn in Discipulis D. Tu ne ses posteriori dieense mi patot in Treui quodam ad uesium de Pereis existente Frixia re. Dixi autem p rplures menses hoc nostrum Breue suisse po- serius illo praememorato altero inscripto ad iacobum de Mare hia, quia post illud primum constat ut dieitur in hoc eodem Breui posteriori in quosdam ω-dinis Minorum formas earandem litterarum conceseram eid/m moti de Marchia ex cedιntes suis praedicationibus infamiam intulisse eidem Iacobo nostro Brixiensi, qui propterea coactus suir procurare, ac impetrare ab eodem sanctissimo Breue, hoe,quod ideo per plures aliquos menses necessario fuisse posterius asserebamus, licet eodem anno emanatum 1663 , quo contigit disputatio. Quia vero disputatio sine dubio audita est Romae ineunte eodem anno Iqs3.circa men .sem Ianuari j, dum gelu.Omnia riIerent, disputantes merosudore maderent cvt euatia
Cobellino loquitur Odericus, simul atque Spondanus repetit eodem loco reis citato superius)non potuit proinde Breue concessum Iacobo de Marchia, post disputationem simul,et subsequutam non breuem Sacri Congregationis Carisdinalium consultationem cin qua, ut spondanus ait, idem P splenseue disias νιm hanc tractabat in non potuit, inquam, emanare illud nisi circa Quadragesimam eiusdem anni, quo eodem anno in aestate postea delata E partibus Arasoniae comparuerunt Romae singula mox ante recitata acta Barchinonensis
processus, pro quibus tertio Lalendar Augusti Pontificatur anno V, scilicet i s 3. lxescriptum sauorabile Pij emanauit pro recognoscendis actis, atque appro-
bandis eisdem, ut ire ipsa recognita, εἰ approbata suere eodem anno I σ32 tdie et O. Augusti, quemadmodum ex authentico quinterno pergameno mox aliis te per singula ostensum est.
Quomodo ergo subsistere modb poterit, quod primus quem ego viderim.
Ipseque non sine haesitatione fatetur Franciscus Collius evulgauit in teno- re Breuis adscripti Iacobo de Marchia, Pontifice eundem Pium recognouis- se aut memorasse eandem approbationem actorum Barchinonensium celsi rhoe etiam nostrae profecto sententiae fauerela ac ita scripsisse, ut refert Fran. cistus Collius. Aod mera attinet ad authentιcationem ιβιursententia, seis prote sue Sarthimna retiari factam per Praelatam illum , eui ιa ras a n ιιι eamm se fuit , scias eam tun ideofactam, mi per ipsammes, aut auctoritas adduceretur ei umsententia, seu rotastur, sed mo resimonium quoddam esset rei testae ccum enim pro parte Fra. inum Pradicatorum nobis fuerit supplicatum, it eis authenticari facere mellemus, neea- lv on potuimus, quin causam committeremur. Non turbetur eteo cor tuum, uri. Ga in idet,sedsis animo quieto. Haec quaecunque illa sint adhuc fauentia nobis, Icum nec ipsi dicamus, nec nostri contenderint, ex mandato Clementis Ui, i sed Barchinonensi sententia, rem illam definitam fuisse haec, inquam, Francis Iscus Collius lib. s. de Sanguine Christi disp. q. cap. 3. pag. 8oq. Mediolani ievulgauit anno I FIT. dicens: sic numini inelegi se apudsolum cardinalem S. Puri . ad mincula meritate mltima μι traciatus, quem ad Paulum II. PontVicem maxunam itigenaum t Umisini cum tamen idem aste Collius pag. Is a. tam parui faceret , in Siluestio simpurenuo nudam p. ticularis Doctoris attestatimens, dc praesciusso iset ulterius hunc sub Paulo Secundo Cardinalem S. Petri ad vincula qui postea etiam euasit Summus Ponti sex Sixtus hoc nomine IV. dum istum tractatum scriberet sub Pio H, fit ita in disputatione praecipuum, e tribus disputa toribus ea parie ordinis Minorum, nuncupatum Fratrem Franciscum de Ia.
342쪽
S ... V. De imputatis ineptos re ignorant*r. Art. GL 3o I Rouere Minoritam. Sed quid pIura ξ nunc video Eminentissimum de Lugo
in to mode Inearnatione disp. Iq. sect. . de hac materia tractantem, ac numero Ioq. confitentem, utique alia verba , quae mox reseremus, ex eodem
Francisco de Ia Rouere ei rea authenticationem processus Barchinonensis haberi, non tamen ista, relata a Collio, haberi in oranugeriρω ve Lugo loquitur Fibliotheea Societatis collegj Romani, quod e positum fuit ab ipso sub Pia H. His stantibus fateor de praescripto tenore Breuis ad Iacobum de Marchi ac vepraesertur a Collio ex praesupposito manu scripto eiusdem de la Rouere postea sib Paulo Seeundo Cardinalis, vix me audere quid aliud addere, aut iuὸicare.
Vtique resert & Lugo ex prae laudato autographo manu scripto eiusdem, Francisci dela Roue te Romae existente circa praecitatam a nobis Barchinois nensis processus approbationem hac ipsum Fiaciscum addidis leprosuorum respontione seu pro tutanda immuni a Cesura haereseos sententia sua in hae renon adhuc definita,ut fatebantur de nostri pro responsione, inquam, vel suoru vel sua, dum in Minoribus esset, ista verba scripsisse; tales scilicet Barchinamenses procesus esse malis faspectos, tum quia illi Inquisitorfuit de ordine Praeduatorum,tum
quia millis processibus nasta apparιt littera , seu determinatio illius Pontificis clemen is, quam, si extit/sset, Fratres Praedicatores non omistis ent. Verum hae duae obiectiones, ex sola praemissa recitatione nostra processus, in cineres,sed in auras eua. nescunt , cum clare constiterit, tria in ea re consilia tot Sapientum extraneorum ab Ordine nostro cum dicto nostro Inquisitore i qui postea Cardinalis suit, ut vidimus , & compertum est cum dicto, inquam, Inquisitore nostro
Potius temperante rigorem aliorum, caeteros omnes concorditer pronun-
Ciasse, eamque se nientiam ut erroneam damnauisse, de rursus aut henticae litterae patentes Ioannis tunc Cardinalis Sabinensis continentes expressum, &speciale mandatum Pontificis Clementis vl. ibidem iuri dich coram testiba Presentatae,ac recitatae leguntur, tametsi utique, ut saepe in auimas, res e Ca thedra definita non laetit, ut etiam Pius Secundus in sua Balia non ad hae re ndefinitam esse proselsus est, & Cardinalis Dominicus noster de Domini eis Paulo post latebatur. Despumantur exinde & ea, quae Collius in re praesenti Rhetoricatus amplificabat libro 3. disp. q. cap. a. ab exemplo Francisci de la Rouere ea noa obstante Barchinonensi sententia) sustinentis cum suis Minoribus ut probabilem eandem praedamnatam assertionem , adhuc dum scriberet sub Pio Secundo, idque postea ad Paulum Secundum transmitteret, a quo eodem Paulo Secundo supponit Collius pag. i8s. lectum fuisse& exinde approbatu n ad se transmissum ab eodem dela Rouere tunc Cardinali S. Petri ad Vincula opusculum; ex his, inquam, pag. 8o7. Collius idem concludebat, nim ιν audacter
Capreolum in m distιne. I I. ar. a. ad 3 . contra primam concius sibι utraria opinionem criminatum esse mi falsam,erroneam,atque sanae doctrinae oppositam; dc pag.
3os idem Collius reprehendebat Bartholoniaeum Medinam s. P. q. F. ia expositione a. articuli in fine quaestionis capreoli mestigjs insistentem atquestrarini cm, seri non posse sine magno errore sanguinem Christi tempore Passisus es sum Virbo diuina unitum non fuisse s eo quod non tantum .ctimente VI. sed etιam a duobus aliis
343쪽
3o a Lib. IV. Daselotione di sit num in Discipulos D. No . inquit Collius, interdixerit Pius Secundus in Bulla alterutrius partiseensuram, donec a se, aut a Sede apselisa id definiretur. Desilitant, inquam,& ista, quia sicut chronologiae imperitum inter alia 3 manifeste se prodit Collius pagina
8I3. arbitratus Pium D. proxime ad Pontificatur apicem ascendisse post clementem Sextum, cum tamen a Clemente Sexto obeunte sub anno I 333. ad initiuPontificatus Pij Secundi,anni iqs 8 centum,ac tres anni intercesserint, ita & non minus ex praetermissa eadem Chronologia non vidit ipse Capreolum florentem ad annum Issi o. iuxta Bellar minui n) longe praeeessisse Bulla Pij Seeundi editam anno I σ3. per quinquaginta & amplius annos, neque exinde rem hendi potuisse de inobseruata Bulla eadem, dum solum attenta iudiei si senistentia Barchinonensi de mandato Clementis VI. saeculo ante Capreolum superiori sequuta, idem Capreolus reputauit oppositam illam aduersariorum sententiam, non quidem definitive damnatam haereseos, sed Theologica saltem, ae iudiciali erroris censura condigne suisse notatam: Bartholomaeus vero
Nedina florescens,ac scribens ad annum Is g I .longe post Synodum Triden tinam, iam viderat illud, quod & Lugo in re praesenti obseruauit, scilieet i sessione I q. Tridentini Canone 3. longe quid maius, post Pium II, nostrae fa uens Dominicanae sententiae accessisse, & ex alia parte perpedit, de olim pium I l. in Bulla utique interdixisse Censuram alterutrius partis, sub hac tamen explicita limitatione, ut a Pontifice addebatur, doneesuper dubietatis huiusmadirici Oneyc.aliud adderetur phr aut Apostolicam S esse iste. Quid miramis itaque, si non quidem definitive damnatam adhue sententiam aduersari sectsolum censura dignam arbitratus est tum ex authentico mandato, ut vidi mus, Clementis Sexti, tum ex approbatione processus Barchinonensis de mandato etiam eiusdem Pij Secundi, tum ex recognita nec reprobata approchatione eiusdem processus Barchinonensis a Paulo Secundo in opusculo ad se transmisso a Cardinali S. Petri ad Uincula qui eandem Barchinonensis processus approbationem, ut ex Lugo vidimus, reserebat ; tum quia tandem isi um a muηtstu approbant duo alij Summi Pontinees post longam delι,erationem , me auctor est diluester loco citato: sic noster ipse Medina loquitur , post adductam auctoritatem Clementis Sexti nullibi vero nominat Paulum Secundum c ut ipsi imponit Collius intelligens potius in his verbis tum de Pio secundosde cuius mandato approbatus fuit processus Barchinonensis c ut exponit de Lugo Poti numerum io ε tum de Innocentio Grtio libro de mister ijs missae cap. 3o,ut etiam Collius pag. 8q8 reserebat. Quid rursus, obsecro, Collius diceret de pluribus alijs extraneis , nostra Sehola, qui rigidiores quam noliri,ea a dea aduersariorum sententiam nigro theta notarunt ρ quid de Gabriele vasqueΣ scribente similiter post Tridentinum, atque in tertiam partem disp. 36. cap. q. proponente sic titulum; Sanguinem christi remitum fuisse hypostatice Verbo non solum dum tueret, sed etiam in triduo, a Sede Apostolica is itum est. Quid praeterasios, ut claudam protractam nimis, ut video, hanc nostram historicam concertationem γ de Eminentissimo Cardinali de Lugo , qui etsi non pauca ab eo
dem Francisco Collio in hae re mutuatus esse videatur, disput.tamen Iq. laudata sect. T. pro nostra tandem ac Thomistarum sententia, sic de aduersaria concludituaterum licet ex hirfundamentis non possit nota muri dissententia aduers
344쪽
m. mattrisutiam nise impostarit. Art. I. . o qtini sigr. I q.canone 3, ut idem ipse verba eadem ad institutum hoc nostrum ae . curate,&me quidem iudice, concludenter expendit: nobisque interim novente Deo repertis, S sundamentis illis prioribus, de quibus fidens ex parte Francisco Collio, idem Lugo dubitabat ostendisse lassiciet iniuste nimis,&immerito, tum Siluestrum a Collio, tum Et mericum ab auctore Diatribarum accusatos esse, de ficto mandato Clementis VI, atque ab hoc etiam praesertim experimento in sequeti lucescet, iniuste eodem modo nostrorum aliquos qui ingenue quaedam non ira de sacili nunc repetibilia, citarunt praecipitante. nimis Censura niendacij , aut imposturae expostulari solere, quemadmodum
audacter, Scalumniose ut solet Diarribista in sequenti Diatriba prose.
Q U . ESTIO SEXTA. De Attributis mendae s , st Impsurir. SI aliquist inquit Chrysostomus hom. 23. de diuersis si aliquis, inquam ,
elaadere metuerita quaere eatum, A. mex napartecia afuerit aquamiolentia,
istiandesbisemitam rumpit, fico maligniim ex Una parte confusa, alium sibi aditum νιρ rit,aut aperit. Ita & iste Diatribarum auctor Diatriba 6.praesenti, post praeclusas hucusque criminationes de ineptijs, atque ignorant ijs, erumpit ad subsannandos eosdem Doctores nostros velut Architectos mendacij, atque, impostulae, celeberrimus ipse ina postor, authorque mendacij, ut hactenus uti que euidenter, ut arbitror, praemonstratum est, nec minus iterum in praesenti videbimus, in duos Articulos quaestionem nostram distribuentes, primum quidem circa attributa nostris mendacia in fingendis miraculis, seu sanctita. tis indit ijs, secundum circa imposturas assicias eisdem in imponedis, vel ad ul. terandis scriptis aliorum, omissis illis,quae idem hic habet, tum S 97, dc Ios; eum sint depulsa superius quaestione prima huius libri θ; tum S. Io 3, cui libro superiori, quaestione q. respondimus.
An nesei aliqua miracula finxerint , ceὰ circa B. Pium Sintum, D. catharinam, X. Abinum, agnum, Vicentinum, Lemos, ac cιrca Bernenser, opponitur.
Idetur sc plane esse Diatribarum Auctori in praesenti Diatribaqqui
primo circa B. Pium V. ac D. Senensem id probare contendit; quandoquidem,inquit, dum urgeretur Beatificatio Pij v, nescio qui Dominicanus pro augendo splendore operum eiusdem suppleuit pro Costa carnem sic ipse loquitur, neque quid hie des sig net, exponit γ ita et i, addit, hae sutela detecta, iniecta' negotio remorast c. nec minus, subdit, confictam a Dominicanis reuelationem c circa Dei param dcc. sactam Samstae Catharinae Senenti, euincit Deirio lib. q. disquisit. Mag. quaest. 3. sec. q. post Catharinum lib. 3, ut eam Icilicet reuelationem oblucerent reuelationi D. Birgittae circa id ipsum a d.
Secundo de B. Alberto Magno, apud quem constat, inquit, legi commenta adulta, tum lib. I. de motu Animalium allarendo se vidisse duos pueros, quo-
345쪽
3 og IV. Desolatione Alesitimum in Discipulis D. Ttima. rvm vni, si deserreretur ii ixta ostia clausa, aperiebantur, si dextrorsem sita es.sent, sicut a Iteri contingebat quoad ostia clausa sinistrorsum , ut Pompon
tium adducit in hac re innixum Atherio, relatumque ac reprobatum ab Anatonio Bernardo Casertano lib. 29. euersionis singularis Certaminis se a. a. tum quae de C apite cereo apud eundem Albertum responsa dante, & per Diu. Thomam confracto iactantur, tum quae de Vere, media hyeme,in gratiam Im- peratoris inducto, comminia sunt, inquit, si non Alberti, saltem interpolat ruin operum Alberti, aut otiosorum domesticorum, qui in hoc genere sent. Tertio, Frater Ioannes Vicentinus ordinis Praedieatorum , quomodo de mentata per confictas reuelationes plebecula, in Ciuitatis Bononiensi docminatum se insinuauerit, di septus armis ciues pio libito ex urbe pepulerit,' vel in ea retinuerit, narrar Baptista Fulgosius lib. I. titulo de Religioso cultu, cap. I .er Guidone Bonato res sui temporis describente, praeter Hieronymum Sauc natolam Florentiae ab eodem Fulgosio adiunctum in eandem rem , simul R a Deirio cap. I. Q Mag. q. 3. sect. G. Quarto, Hi acynthus Coquetius libro suo de visceribus maternis B. Viseninis erga ordinem Praedicatorum, commentus est , Thomam Lemos, quo ties adiret Pontificem pro causa disputationis de Gratia, prae se tulisse iaciemi ad ijs micant cm, ex nai ratione Urbani VIII. tum triennio ante mortem, quoties ad altare accederet celebraturus, solitum fuisse visum recuperare, quo alioquin orbatus erat, tum anno I 628. defunctum, dum eiusdem Cadauer iacet et in reniplo Sanctae Mariae super Mineruam, accurrente densi illina multiatudine, aduenienti Ricardio sui in et disci phto brachium ad osculum porro a iste ; hic Lemos, concludit ob ijciens, est ille assert repraedeterminationum inelua idabiliώm, o monstrorum contra robus simam Bella otium Iratiam Πιrcules, scilicet in disputatione Romana de Gratia, aduersus Valentiam, atque Uallidam pro pugnatores Molinae, strenuissimus disputator. Quinto, ut his omnibus coronidem adornaretri & hoc Reu clini proscripti hominis, ac iurati Dominicanorum hostis Commentum adiungit, videlicet, inquit, Fiater inter Dominicanos Laicus, Ioannes Uet ter Lura aco oriundus, professione sartor, implanatus est a quatuor primarijs Bernensis Coenobij P tribus ad confingendum miraculum circa Dei param: sed veritate retecta Be venses nondum tunc Zuingliano maero inebriati, egerunt apud Iulium Secundum Romanum Pontifice, ut Lausanensis Episcopus in eos inquireret: Quod λςum Episcopus ex iuris praescripto secisset, quatuor Primari; Dominicani veinquit sic loqui Surium degradati sunt, polieaque flammis absumpti,
miracula aa Jalptatim aserandam conficta. Sic Fabularum Sectator iste adglomerat in testes pro eadem re a Reu clino salsario deceptos, praeter Surium prae- allatum, etiam Trithemium, Baselium , Petrum Martyrem celsi inter haereticos recognoscato Anglerium, Spondanum, atq; ut addit sequenti S., Eleutheri uni Biχenum in Apologia metrica pro Reuclino fueritis Reucimum ipsu
stii Ioannem Capnionem, qui idem erat,eo nomine sub larua latentem aduer
sus nostros sui ipsius Damnatores in Apologia,inquam, inscripta, Triumphus mois, an qua, praeter hanc ipsam Temensem dιropham ut tandem appellar,
346쪽
uast. m. De attributis minisc*r,st posturis. Au. I. IossctEque per quemdam ut supponit)hnostris, nec nominatum ab eodem,r . sitiito ad vitam, ut malis his artibus Lutetiae populus alliceretur, sicut theu-clinus ibidem sabulabatur , & aiebat: Iam metus historia est se. quae tamen sil cta ab eodem sine ullo vel nuncupato conteste, manifeste fabula reputata fuit: haec itaque iste, Reuclinu , sed Capnionem hominem perditissimum adorans, noster nunc Auctor Diatribarum exosculatur, atque ex eodem exscribit, nec his contentus, in serius Diatriba 8. g. I 3s, eundem Ioannem cummem aliάr Reu linum, ut ipse loquitur, similem sine dubio sibi ipsi, ne dum per loannem. Pses fertori iure merito reprehensum,verum etiam a nostro Censore fidei Ho- strano reprobatum, velut I si almudicorum Li-um, pro quibus ille egerat, Idololatiam, ipse Auctor Diatribarum c laudata eiusdem proscripta Apologia ad uelius nostros supremis adornat encom ijs, vocans primum heιraica linqua ranios Pressiorem laudatissimum, maenumque litterarum Lumen,quod u Domini canis, nisi Caesar, ς matri AMagnates prohibuis'ent, uisiet extinctum ste. S ccmum concludit resciri etiam in addit. a. ad Librum Trithem ij, Petruet Galatintim ordinis a Iinorum opus suum, de Arcanis, idcirco emi Ae , mr conliarat, traxis egit ea citata in Re clinum lcmpestas. Hoc usque,Vt noli ros velut inen caciorum artifices infamaret, subsannator lite noster damnatum etiam iustis simi. Reuc linum, velut e tripode pro nunclyturus , absoluit, decernitque uniis Dersim, hoc eodem S.98, m risu ille Iarcra humosdi merciamaaulteranarum D mi. mcanos sc.
In oppositum tamen est, quod si par pari te ferre vellemus aut iure qui dena
tam salso accusatori veriores longe redargutiones apponere niteremur, re mittere tantum in praesenti possemus Lectores, aut a d Nerembergium, & santinum Caietanum, pro huiusmodi suspectis mercibus exquirendis, seu exiscutiendis, aut ad Grauinam nostrum p. p. lib. I. de visionibus cap. G. refereu.tem conssimiles fictarum reuelationum Architectos delaruatos fuisse, tum anno I 17 o. in Extrema dura a nostro Alphonso de Fonte, ex GontaleE 3. historiae Sajmantinae cap. 28, tum anno I 623. in Hyspalensii ciuitate, ex Stephano Falces Archiepiscopo Biundusino tonio a. trach. 8. cap. I l. tum Romae alterum E cuius Schola reticemus γ ibidem anno I GI I. I 2. lui ij abiurantem futpag. 1 36. idem Grauina describit Gnosticam ab eodem spurcillimam haeresim exsuscitatam cnna trans) praeter alium duodecim solum abhinc annis cuius institutum honoris causa praeterimus in eadem Romana Urbe mulctatum ob fictum in sacri celebratione miraculum, di praeter alios quoia am mon quidem l ab Ecclesia recognitos sed praedicatos priuatim ab alijs alicubi, ut circumis fertur,tanquam extinctos pro fide Athletas in distitis noui regionibus Orbis qui lupeistites postea , ne dicam Apostatae, visi fuisse dicuntur: Haec omnia,
ut uixi, pro inde innitate honoris caeterorum, dc ii seruato moderamine inculpatae tutelae possemus, haud reponere cogitamus erece enim a leo at Augustiis pus lib. a. in Petilianum cap. 32. ecce dicerem circumcellioues estror, non crepι- tantibus ,su praecipitantibus flammis Iuroris ardere. Si respouaeris, quid ad nos ' euro tu ιum obucer ι,- Urimeri , non misissim audier, st nos nescimus P Sι rasionis curis, non Irobarit: cxr non tibi Orbis terrarum respondeat mitissim , nec mos probatis Paciscamur ergoo plausi mr nec tu nobis maior obycias , quos putas nostros, nee vobis
ετο moror: ita miribit hoc pacto tam iusto placito,atque, malo,nihil te quod objciar,
347쪽
3es Lδ. IV. De solutis ne obiectionum in Diseipulis D. Thom/. balnei solumq; interim, perlectis a nobis ex aduerso eontra nostros huiusmoddi strophis, inpencum saltem censorem, atque Lectore ni arbitrumve pro veritate causae intei pellabimus responsuri deinde ad singula illis Basili j verbis
epist. 7 ad Epis oporum Concilium alantis: foetantum oramur, ira iamiseritis, qui nos traducant ae mi Dperam, in conspectum vestrum coram me baphta. te constituantam, ms eni=n, si conuincamur, peceatum nostrum astnoscemur Si ima utquam ccnuintamur, nos condemnaueritis, nos quidem inde nihildi' nq aeeipis.1nus se, et os auram er Me lsum nobis amissis patiemini, di Euangelior uinare miri bimini die ni id num Lex nostra iudicat hominem, nisi primum auteris, equoseis ritque quidscerit λ eui calumnias nobis quidem eundisi non autem probat, qua disie, rofecto evidebitur sibi ipsi mali nominis agerere apρellationem, ex eo quod merbis intraὸσ Asurde mlitur σe. 2cie mos ergo auditoressitis comitiorum, sed redartutions et
nobatores ree. Respondeo non nostro dumtaxat Ordini Praedicatorum c adeo a Pontili ei-hus supremis laudibus commendato, ut supra vidimus iniustissimam nunc procreari calumniam, in praelata afferendo, verum etiam ulterius simul intolerabilem iniuriam inferri uniuei iis Chri ilianorum populis, qui huius eiusdα Sacri ordinis Prosessores tamquam in Pastores sacros, atque Doctores vene
rati sunt, tum plerisque orbis Christiani Principibus, qui eosdem in Praece- sptores, aut a Consessionibus habuere, tum summis Ecclesiae Pontificibus, qui this prae alijs ut suis administris is cui usque in hane diem inspicimus usi sunt, itum OEcumenicis demum successive Concilijs, quae post exortum ordine eiusdem ordinis Alumnos pio suis Theologis, Consiliari)s,ae Patribus semper: amplexata sunt; his, inquam, omnibus ijsque singulis &nedum nobis
praealtatis abaecusatore salumnijs immanis utique iniuria indicitur, ac pro creatur, velut hi omnes tam coeci fuerint, ut populi quidem pro Pastoribus, Rectoribusque eosdem suspexerint, pro Praeceptoribus ac Consessarijs Pria- ei pes, pro suis administris Pontifices, pro suis Consiliarijs Generales Ecclesia stus huiusmodi mendaciorum artifices, atq; architectos allicere, com mendare, cumulare honoribus prae caeteris malui sient. Sic planε ut dicania, ingenue quidam nostros impudenter adeo infamantes c ut aiebat in simila
Rugustinus lib. q. in Iulianum cap. 8. 3 nos iidentur cogita se cum hamim, Qιre ,sed =νο sor quastifccora essenι-; sic abusisunt imperitia praedιctorum o MMns j taraitare mIeην, mel potius ammicacitate. Anno igitur i ai 1. audiant haec calumniatores, quae ex uno e quatuor indicatis fontibus, scilicet Conciliora ;seric, omissis tribus caeteris, nunc deriuamus, te retusi toties, vel resipiscant svel taceant, aut revereantur, aut confundantur 9 Amio, inquam, I 2II am x
ante confirmatum ordinem, in Concilio Lateranensi priori sub Innocentio Tettio, Romae celebrato, B.Patriarcha Dominicus praeter eximiam vitae sanctitatem singulari etiam Theologiae cognitione eruditus, ut pote in Paleatu Hyspaniarum tum temporis florent istima Accademia magiitrali laurea dec ratus, in confutandis Ioachimi erroribus, Se explodendis Almeriei insanus, eludationis plurimae in publico Patrum confestu specimen dedit, ac compris hauit. Anno Ia 63 innocentius Quartus Generale Concilium Lugdunens eo priu uni indiΣit, in quo caeterorum nostror si summus ac primus ordinis Ca
sinatis F. Huso de san. Th dorico errores plurimos cuiusdam Petri vineae
348쪽
Capuani, ei rea Suninii Ponti seis aut horitatem, eruditis disputario nil us co- sutauit; inter caeteros vero nostros ibidem praecipui nominatim deseripti le-puntur ab Alta mura ad hunc annum tres Archiepiscopi, & totidem Eoiseo. pi praeterquatuor Theologos absoluto concilio transmissos seu delegatos ad conuersionem Tartarorum. Anno I a qcelebratum' est secundum Lugduuenisse Concilium sub Gregorio X, ad quod euocatus D. Thomas Aquinas initiis re ad patriam es testem sublatus est , accesserunt vero atque adstiterunt Enostris tres Cardinales, & triginta tres Archiepiscopali vel Episcopali insula decorati,quorum sngulorum insulatorum nomina habet Altamura ad eundem annum, Cardinalium vero haec nomina sunt, F. Robertus Archiepiscopus Canthuariensis tune Cardinalis Portu ensis,F. Hugo Gallicus simul Archiepistopus Lugdunensis,&F. Petrus a Tarantasia Cardinalis Ostiensis,qui post. modum Ponti sex Maximus Innocentius V. electus est, ac praeter quam pluri--γs ibidem doctissimos nostros simul eum Ioanne Uercellensi tunc Ordinis Magistro Generali celebrantes ibidem comitia ac concilij decreta tuo ordine digerentes, Beatus quoq; Albertus Magnus in publico Concilii congressu simul & praelaudatus doctissimus Petrus a Tarantasia Doctores Giaecos de
Dis erroribus conuicerunt, di ad unionem tandem cum Romana Ecclesia re. digeiunt. Anno I 3ir. Uiennense Concilium sub Clemente U. legitur celebratum, in quo Enostro instituto suerunt, & consutauerunt ei rores Begua
dorum S Beguinarum, F. Berengarius de Prouincia Tolosana tunc Magister Generalis ordinis, postea sub Ioan. XXII. Archiepiscopus Compo stellanus, F.Guliel nius Durandus Mima tensis Episcopus, qui iussu Pontificis eruditissinii librum edidit de rebus in eodem concilio decernendis, & prg caeteris alij ΤΙ eologiae Magistris F. Nicolaus Farinula & F. Nicolaus Pratensis ambo trie Cardinales, F.Thomas Anglicus postea Cardinalis S. Sabinae, bcF. Galielmus Petri Barba censis prius Sacri Palatij Magister postmodain similiter Cardinalis tituli s. Caeciliae,& quinque Archiepiscopi, pluresque Episcopi e nostr L. familia assuinpti, quos nominatim ac singillatim descriptos habes in Bibliotheca Ambrosj de Alta mura ad cundem annum I 34 2. Anno Issos pr Aed inccnda pace Ecclcsiae habitum est Concilium Generale Pisanum, deii non ita
Patrum numero plenum, interuenientibus tamen e nostris Cardinali uno, Archiepiscopo altero, quinque Episcopis alijsque Theologis septem cum Thoma de Firmo Magi stro Ordinis Generali, ex icriptoribus ali sab Alta mura citatis . Anno I qiq Sigismundi Imperatoris diligentia pro eadem Ecclesiae pace inchoatum est Concilium Constantiente ad Schysina trium Pontificum
Ioannis NXnt. Gregorij XII, S Benedicti X. extinguendum, in quo quidem
ope te potistiirius & validus propugnator extitit, tum Illustri stimus Archiepiscopus F. Ioannes Dominici CardinalisS.Sixti,docti Isimus plurium,nobiliumque libiorum scriptor, post sublatum schy sma, ac damnatos errores Ioannis Idus M u iclem, inter electores Martini V. delectus ,& mox ab eodem Pontifice Legatus missus in Hungariam aduersus Hussitas eosdem, tum D. Vince tius Ferrerius ς x datis ad ipsum ex eodem Concilio epistolis, ut inter caetexos fatetui Gerson qui eidem Concilio interfuit folio mihi ras , latiusquci, de utroque Altamura cum aliis id probat, addens pia terea c nostris interivisi
se eidem Concilio F. lacobum de Balaidis Laudensem post Magisterium Sacri
349쪽
sos Las. IV. Desolutione M ioctimvim Indiscipulor D. Nome. Palatij Episeopum Laudq, F. Antonium Ponticoronam Panormitanum Si ei inliae Quaesitorem fidei ae Ferdinandi Primi Consessarium,& postea Episconum
Cephale nitanum, F. Martinum Postum Senonensem tunc Ioannis Dueis Bur-pundiae ac Flandriae Consessarium eiusdemque oratorem ad Concilium , NMartini V. electorem,& demum Episcopum Atrebat ensem , F. Dominieum
de Florentia Archiepiscopum Tolosanum, F. Petrum de Riga Archiepiseorum Corinthium , Fr. Ludovicum Vati soletanum, Antonium a Costa Lusitanum, loannem Nucibo illemum, Ioannem Constantinopolitanum, Nicolaum Inque rium Flandrum, Andream de Pisis cum Leonardo Statio de Datis a Florentia Magistro Generali ordinis, & ex Prouincijs, quae sequebantur panctes Benedicti, plures alios doctissimos Hispanos & Gallos cum altero Magistro Generali F. Ioanne de Podio Nucis, &ne longior sim, praeter praeno minatos antea Episcopos,le Archiepiscopos,duodecim insuper alios Episco. ros, quorum singulo tum nomina, patriam di instigstia habet superabunde ideAltamura ad eundem annum I r omnino legendus. Anno issas sub Marintino V. indictum prius Papiae, postea Senis Concilium inchoatum est,cui praeter alios h nostris mulιοι Archiepiseopor, Episcopos, menan Theatuor praestat tissimos intervenientes , ut loquitur idem Ambrosius de Altamur a in Biblioth ca Dominicana ad eundem annum I 6 3 3, inter Ponti fiet os praesidentes Coae iiij aderat no ster praelaudatus Magister ordinis F. Leonardus Statius de Dain. tis Florentinus, sed peractis aliquibus sessionibus dissolutum est. Anno i 3 rsub eodem Martino V. inchoatum est Concilium Basiliense, legitime quidem congregatum, sed iub Eugenio lv. a visibili Ecelesiae capite defieiens inconciliabulum transuersum est, cum antea interfuissent eidem Concilio ε nostris quinque praecipui nominati ad eundem annum ab Altamura Episcopi, Arisi hiepiscopi alij., & Cardinalis Turrecremata , praeter Ioannem Capreolum, Ioannem Nider, Bartholomaeum Ter aerium Generalem ordinis, loannem de Raguso Procuratorem eiusdem ordinis, Henricum ι altis en, aliosque pluria mos Theologos strenue ibidem pro aut horitate Summi pontificis decertariistes, ut probat idem Alta mura, ex quo non mirum, si decedentibus istis suta inde post citatum temereque reprobatum Eugenium IV. a paucis illis in eo ei liabulo remanentibus) uti testatur Pius II. in Bulla retractationum, mox ij- , dem relicti a nostris aduersam, hae etiam de causa, eisdem no stris Dominica. nis sententiam tanquam articulum fidei in subsequenti immediate sessiondi. propositere, ac in reliqua iam nota, & reprobata ab Ecclesia inconuenientia prolapsi sunt, ubi nec ullus h nostris inter illos triginta duos electores ibidem Amadet in Antipapam repertus suit, nec Fratres nostri Basiliensis Coenobi j in quo plures antea legitimi Concilij sessiones celebratae sup tanta dei eps congrdgationem illam schysmaticam admittere voluerunt, quapropter cum 'Coc blao,Fernandea, Lucarino, de aliis Alta mura concludit, imalartvψοι epe, imoqiugaud rara conspectu GH igni habuimu ostolicam deiam emtummiampati ; Haec illo cum aliis, ex quibus vides, quam salso, ac temere P. Alua in suis proscriptis nodis festo Reundae
350쪽
α- VI. D. attribatis 3 imp urix. I. ν os .preiburno illa o Mis, quam salso, inquam, haee effuti uerit, cum immo, nudum illi propositioni schysmaticae tota quanta est S Thomae doctrina adverse.
tur, verum & contra illam ex proposito & robustissime egerit idem Turrecremata in tunc edito opusculo septuaginta trium resolutionum ut adhue lege re est cx S. Thoniae doctrina aduersus Ioannem de Segobia praecipuum Bisiles pro eadem propositione Anthagonistam , ut ex scribit de verbo ad verbii nouissime idem opusculum Bait Parisiensis tomo i . Conciliorum pag. 8 3.anno 1'39.Sub eodem Eugenio lV, cum superiori anno inchoatum suisset Ferrariae adii ei sus praedictum conciliabulum Basleae dimissum , celebratum est Genera. Ie Concilium Florentiae praesertim pro unione Graecorum , ibique adstiterunte nostiis D. Antoninus paulo post Archiepiscopus Florentinus, Cardinalis
Turre cremata, Bartholomaeus Lapatius prae laudatus mox ante, Andreas Archiepiscopus Colossensis,& praec stetis acerrimus disputator ac victor Ioannes de Montenigro nostrae Prouinciae Lombardiae Prouincialis, prateratios pl. νι mos ex eo in Ordine nostro Archiepigcopos , Episcopos, ae Theologos, ut loquitur i de Alta .ura ad annum i 38 circa medium, & nos supra lib. a. de hac re alia Plurima adiungebamus. Anno I 3 ii coactum est Pisis conciliabulum reni-ronte sis mino Pontifice , eodemque damnante anno sequenti Romae die I p. Aprilis : Sed contra Apologeticos, atque Schysmaticos pro eodem concilia.
bulo libros, scripsit postea Thomas noster de Uio Caietanus tunc ordinis Generalis Magister, tribus nostris praecipuis Pisas de legatis iussu Pontis ei, pro reprimendis ibidem schysmaticis , quorum delegatorum nomina fuere, Augustinus Nallius Ragulinus postea Mercantensis Episcopus, Matthaeus de Lulmo Prouincialis Lombardiae deinde Laodice nus Episcopus,& Barilio. lomaeus Rondaninus a Fauentia, hisque animati nostri ibidem Pisani Coeno. bd Religiosi homines aduentantibus Schysmaticis ut templum nostrum M.
lemniter ingrederentur templi fores constantissime occluserunt, uti in me. morabilis sortitudinis monumentum eaedem Ecclesiae scires proprio evulsae loco in anteriori facie templi repositae, per centum N amplius annos usque ad nostra tempora marcidε perstiterunt,atque historiam eandem cum nolito. rum laude descripserunt F. Thomas Nerius Florentinus ex Chronico Leno
bij Acciaioli sub Leone X. Bibliothecari; Vaticani, di cum eisdem alio . Annor 3 ia congregatur sub Iulio Il. Concilium Generale Lateranense U. acvltirimum, postea completum sub Leone X. I 3 IT , cui adstitere e nostra familia , prae caeteris praecipue Episcopi septem ab Altamura sub anno a III descrip xi, ει praelaudatus Caietanus tunc Magister Generalis Ordinis, postea Cardi- , naIis, simul cum Nicolao Scium bergo, tunc Procuratore Generali eiusdemo ordinis, cum alteio F. Augustino Viro doctissimo de cum ali s Theologis laudatissimis Ordinis Praedicatorum. id tandem de celeberrima omnium, licet posite ma omnium, Generali Synodo Tridentina dicemus, in qua effulset e praesertim tot nobilissimi nostri Doctores Ordinis, tum nomine lana mi Pontificis, tum aliorum Regum, ac Principum Theologi, aut Oratores, tum Archic Piscopi sex, quadraginta Episcopi,tum tot alij supra quadragenos Tueo- Iogos simul cum nostris succei liue Generalibus Magistiis Ordinis avid P aeter a nobis expensa superius in hanc rem lib. s. q. s. in praesenti nec ei lectit incribere plura e3 eodem saepe hic laudato Altamura , tum in Biblisthe