장음표시 사용
61쪽
lio Lib/LDesolutione Aisalinum insintulis avrabatin s doctrinas.N'. ρvidebit ibidem ex testimonio sanctorum Patrum, ae plurium aliorum Consi
mentatorum, aliquos etiam in Canonica scriptura libros agnosci , seu mem rari, quos tamen perijsse, sed non reperiri amplius experimento conuincitur,
N extitisse hoe non obstante a nullo catholico, credente de fide seriptura , 'dubitari queit. Ad primum igitur sustinendo hypothesim de Innocentio V. iam vidimus,
quam verisimile fuerit hunc Innocentium V,etiam antequam S.Thomas pa Io ante deiunctus Apostolicae Sed is calculo inter caelites resereretur, dum ipse Innocentius Concilio Lugdunensi tamquam Cardinalis Hostiensis intem esset, ac simul Capitulo generali Ordinis praesideret, deuinctus eidem Angeli co, tum instituto religionis, tum doctrinae consensii, tum beneficiorum vinciris ito, similem pro S. Thoma habuisse sermonem , qualem pro Div. Bona uentura defuncto similiter licet extranei instituti habuisse compertum est. id vero dea inde non prohibet Elogium sub Innocent ij Pontificis nomine recenseri,
turn qiuia fortasse, ut praemisimus, idem Innocentius proph suae vitae finentia, zomnium librorum S. Thomae Epitomen complens, sermonem etiam, quem pantea habuerat, eidem compendio in auctoris laudem inseruisse refertur,tum iqui ac si haesit etvr ini hoc γ&commentarij, quos edidit in sententiarum Iibros, tantequani supiemam sedem ascenderet, sub Innocent ij V. Pontificis nomine e hoe ncnobstante denub impressi leguntur,non dissimiliterat Adriani volumi- nna, Innocenti; Tertii, ει huiusmodi plurium, etsi conscripta ab ijsdem, dum in . minoribus esient, sub Pontificio eorimdem nomine, hoc non obstante , comis
Ad secundum iam rat Ionem discriminis dedimus, cur sermo habitus ab eodem Innocentio V, dum esset Cardinalis Hostiens s) in D. Bonaim turae iis nere in Concili j Lugdunensis actibus memoretur, non sic vero hic alter ser- imo, quem in laudem S. Thomae defuncti in itinere ad idem Cone ilium habui se supponitur, quia nimirum ille coram Concilio, Si intra Concilium ab eodem ipronunciatus est, iste vero non sic, sed in Capitulo potius generali ordinis, se ui eodem tempore ex designatione eiusdem Concilij, ac Pontificis praelide. hat, etsi confluxisse plerosque Concilij Patres haud inuerisimile reputetur, quemadmodum etiam in oratione Tridenti habita in Ecclesia ordinis nostri in se so&Thomae coram Concilij Patribus ab Oratore eiusdem Concilij Tri dentini contigisse compertum est; confluxisse, inquam, similiter plerosque Lugdunensis Concili j Patres, dum sermo praedictus pro tam egregio Doct
re, a tam eximio Cardinali postmodum electo Pontifice haberetur, non inue. xi simile reputatur; cum alioquin hunc Innocentium tralussc si se sermones ut solus Alua nunc loquitur non solum ex dictis, sed aliunde lit uranifestae falsa. tatis conuictum,ex eiusdem Lugdunensis conciliJ actis, in qui Dus ti es saltem ab eodem Innocentio tunc Carcinali Hostiensi sermones habiti, re praetcripti Per consequens, laudati leguntur. 1 Ad tertium, nisi quis credat adiectum titulum sauicti in eo reperto sermone isub themate, ecce Salemniae, inter sermones C lementis Ul. incuriais , Iibrariori m immixto, simuI cotundem vel transcriptorum arbitratu post Sanis
Thomae Apotheos m adiunctum esse nisi inquam id permittatur admittam ego alterum esse, distinctum a illo, veteriorem sermonem, qui Innorcentio
62쪽
eentio V. tribuitur, etsi uterque eodem illo themate exordiretur, Mytisi om Iomo his, tanquam non prostent, non dicam recentiorum tot saepe in uniusi eiusdemque Sancti Panegerim exornatoriae conciones etsi deinde in dicendo Al rum progressu dissimiles, verum etiam Sanctorum Patrum Homiliae in Epigra phe eiusdem loci Scripturae consimiles, in orationis porro cum pagine discre. rates. At ex eo deinde negare hunc alium veteriorem Innocent ij Sermone, quia alter ille recentior dumtaxat hucusque repertus sit, imperiti prosecto hominis aut imprudentis id esse manifeste iam vidimus, ex tot mox ante relatis caeterorum, vel pereuntium, vel delitescentium adhuc librorum exemplis, quibus vltro in praesenti dimissis praesentanea rursus in re, de qua agimus, de San. Thomae laude experimenta succurrunt; nemph ex Chronico vetustissimo ordinis scripto per Iacobum de Susato ad annum Issio. quo Scriptor senex obuta supponitur, atque vixisse per consequens paulo post annum II 23. uo S. omas Sanctorum albo adscriptus est)ex hoc,inquam, ta m veteri Co.ice, & ocularis sermh contestis testimonio conuincitur, & ibi legitur adhue impressunt simul eum Constitutionibus ordinis pag. mihi is 8. In die canoniis tinus S. Thama praedicasse prima Dominam Papam Dannem XXII. in Palatis sua
sumpta themate . Scitote quoniam mirificavit Dominis Sanctumsuum. Et in eo mirabiles commendationes dixisse, tam de Ordine, quam de Sancto, & post recitata ibidem Elogia ordinis, Addiit etiam, inquit, quod nullus haberetpro malo, quod isteglorio-fus Doctor post Apostolis, O Doctores primor plus illuminavit Ecaeliam Dra, & post
numeratos alios, qui laccessiuE orauerunt, inter quos Rex Siciliae, duo Archie-
Piscopi, & Episcopi tres. Postea, subdit, Dominus Papa I 3. Lalendas Augusi iis laeso 5. Alexij cantauit Missam, st iterumsermonem habuit δε eodem, scilicet San st ,
Thoma,sumpto themate, Magnus es tu, is facieηι mirabilia. Haec ibi agnita etiam ab Accademia Salmantina in sua Apologia pro iuramento ar. r. S. s. propε finem, ut videas quanta immo veteres nostri deploranda incuria peccarint omittentes huiusmodi conseruare sermones, vel ex solo themate dignoscen- eos c ut ad nos posteros deuenirent in approbationem doctrinae Angelicae,
oon ab alio, quam a Ponti fice, non priuatim, sed publieh h suo Pontificio fugis
Gestu, assidente, de more, sacro Purpuratorum coetu, non alibi, quam in Apo.
oli ea Vi bis Sede, Orbisque capite pronunciatos. Et postea nostri hi erunt si Alaae fides, quam toties prodidit, habenda foret qui prae elogiorum inopia pro S. Thoma velut ignoto elogia aliqua vel minora praedictis in conspectu Ecclesiae in Orbis facie impudenter, ac temerE confixerunt Ad quartum nihilominus ostendimus etiam ab Innocentio UL aliquos Prodijsse sermones, quos,& siquidam tacent, nullus tamen hucusque, qui aperte id neget, ab Alua relatus est, nam si inuenisu,ut Basilius aiebat lib. I. in Bunomium, Si nuncupare aliquos potuisset, dixisset prosectore exclamasu, & tamen citasse neminem eundem legenti manifestum cuilibet erit: An sorte,ut pergit libro 2. Basilius, sincere putar pro omm probatione, quεdine dixeris, ideo magna eum tirantia, quasi lege sancir quodcumque mesueris, minorem ve prae te uno dumtaxat fidem habituros esse praesumis Iexaginta quinque scriptores, quos de sermone ab eodem edito Innocentio testatos elle pag. 333. confiteris p praeter eos, quosn inatim adduximus adtestantes, at uertim sermones aliquos editor ab Innoce
63쪽
habitum esse eonfirtra praeter adducta ante quod, ne dum, ut vidimusJoa nem XXII. post eancniZationem s. Thomae anno Igas non semel sed bis publieain de eodem cencionem habuisse probauimus,uerum & alter Pontifex intermedius inter eundem Ioannem XXII. ac Innocentium vi, nempe Clemens VI. ut ipse Alva fatetur Ponti sex electus ab anno 1 34 a. in laudem eiusdem S. Thomae sermonem edidit inchoantem si Aluae credimus pagina 3 7ὶ ἐκ
lat eos de r uno Dei, verius assumpto hoc themate, ire Dei ει tu, ae merbum Domini erum est in ore tuo. q. Retum eap. 3. Vt testatur Lambertus de Monte i
prefatione expositionis in libros de anima, quemadmodum nec Alua insteiatur pag. 3 i, non obstante quod, eodem Alua fatente pag. 3 6s, nullus nomet clator, nec sub nomme priuato Petri Rogery, nec sub tramitiis clementis de se istas itatim faciat mentionem, neque ex consequenti mirum est suti tot veteres attestati sunt Innocentium VI. deinde suecedentem eidem Clementi Sexto, ab anno 13 3 a , simili modo ac egerant praedecessores, de S. Thoma relato inter Sanctos eodem setculo laudatum toties habuisse cui intendimus vel edidisse sese
Ad quintum tandem, non minus Alua in quaestione sequenti oppositurus
est, ut videbimus, aduersus Bullam Vrbani V. nostrorum quosdam nuncupavisse urbanum indeterminate, alios urbanum VI. S alios P. retulisse, & tamen hac non obstate consimili varietate scriptorum, vel potius typographo rum, constabit ibidem Bullam urbani U. certissimam este; ita non mirum MLic pro defenso hucusque sermone quosdam Innocentium v. quosdam vero eiusdem nominis Sextum recensuisse, vel quia veteres prius Velut de re tune nota scribentes Innocentium absblute in sermone qui notus erat &a quo In nocentio prodijsset solummodo retulerunt, indeque posterorum aliqui pauis et quibus praedecetarum relationi inhaerentibus res minus distincta fuit γ de Innocentio V, vel VI.coniectantes, adiuuicem discrepare egperunt, tum quia praesenim vieiq; Innocentius, scilicet Petrus a Tarantasia, ut supra vidimus, S Sextus iste ut odericus aduertit ad annum t 3 3 2 Cardinalis antea uterque Hostiensis nuneupabatur, tum quia hac non obstante varietate numeri adiuuis cti ad Innocentium, conueniunt omnes in Innocentio, &lassiciebat conueniare in eo, quod a Pontifice sermo emanauisset, ut in simili omnino notatur l. qui senion iam, ubi Baldus eapite de pennin ini. dom. proferre S. pluries S. deariabit. de Olor. de Bald. in I. I. c. si unus ex pluri. appell. tum quia di falso aliquos citati ab Alua pro augenda varietate itin dubito, cum videam in eodem, pag. 3q4 recenseri Galuantum nostrum tanquam hoc attribuentem elogium Greis
sorio . cum tamen ut legenti constabit Galuanius solum opinetur, quode ipsi permisimus, habitum hunc sermonem fuisse a Cardinali Hostiensi qui fuit postea Innocentius v. in Lugdunensi Concilio, quod sub Gregorio X. celebrabatur; tum quia librariorum incuria, vel tran scriptorum,facili me potuit addita vel mutata una litterula idem innocenti; nomen transferri de V. in VI. eaue dempta de H. in V,quemadmodum posse de facili c5tingere constat, idq; non semel in nominibus etiam in sacra pagina recitatis euenisse conqueo ritur Augustinus libro a. de consensu Evangelistarum cap. 7. exinde soluens Propositam potius. quam resolutam dissicultarem a Hieronymo Epistola tot.
ue Hieremia citato in Ru gelio Matthaei cap. χ' loco Zac riae, ut debuisse
64쪽
. II. di Approb. Innum': Ecci Salomon hie. s. Il. 3 3Utari Hieronymo videbatur,idemque de alijs scripturg locis aduertit & glos. sae ordinaria in caput r. Matthaei ad illa verba, Salatui Nec tamen
i propterea ex consimili dumtaxat varietate, in reserendo, eorum veritas, quael reseruntur, deneganda est. Immo cui concludam ac interrogatus fortasse reis spondeam, cur non decernens de uno, pro alterutro Innocentio pugnarima
in hac multiplicitate Innocenti),Thomistarum Scholae sufficiet, siue ab Innocentio V, siue a Sexto prodierit, hoc elogium a Pontifice prodijsse, ut in simili aiebat Tacitus libro . historiae in persona Ducis Romanorum ad Romanos milites fiuctuantes ἰquo ine. Vespesiano, sive a Vitello datum interpretarimam sum, ab Imperatore eert. Romano accepistis, & li rursiis de laudato Sancto Thoma ab utroque innocentio, simul ex dictis hucusque, prudenti viro, & ingenuo, non congruat amplius dubitare.
An d falsi nota in eligis praedicto nostri homines accusariaseant. Idetur eidem Aluae assir mancum in eodem nodo q. g. r. cui titulus est approbationem Innocent j prorsus siclam esse. Et primo probat pag. 3 3a , quia primum mnicum, Cy sentale principium huius approbationis lanocentij fuit Vin
rentius Tandelius de castronouo Ordinis Praedicatorum, qui occultando proprium nom oe. edissit tractatum contra Immaculatam Conceptionem anno Iq7I , sumpta occasione
ex quibusdam disputationibus habitis cum alisuibus Patribus Servitarum, Ordinis III morum Ferrariae σα st inter alia post alias approbationes ita tertia ratione II n Ait alteram hanc cuiusdam Innocem' approbationem tu Sermane de B. Thoms, qui in iris, ostiam Salomon hic σα hunc autem, subdit, incognitum anonymum, palleae Initum zanilium, finxisse, quod retulit, non mirum, quia in alijs suis libris sub nomine Bandelli editis, nullam penitus meritatem obseruat, mel in toto, vel in parte, ut se probaturum esse promittit Alua alibi, nimirum inradjr Solis meritatis. Iam igitur in hoc elogio de salsarij nota nostri potuerunt accusari. Secundo, ut pagina antecedenti & subsequenti repetit, quia Monte sontis cintea anno II 87 in acerrima illa controuersis cum Parisiensibus habita, conis qui sitis undique in suae doctrinae defensionem omnibus,quas inuenire poterat Eoistrinae S. Thomae approbationes, nonnisi illas duas Stephani Parisiensis ScVrbani ri produxit , istius vero Innocent ij nuspiam meminit, uti nec ab eius Tempore usque ad Bandellum alij meminerunt, scilicet neque Gir ardus Rene-xius, neque D. Antoninus ut Vrget Atua pag. 33I neque Ioannes de Mon- Te nigro, neque Ioannes de Turrecremata,neque Raphael de Pomasio,singuli ordinis Praedicatorum ut repetit pag. 3 3 scribentes intermedio tempore a Montesono usque a Bandellum; Signum igitur euidens est a Bandello primitus hoc elogium ess ctum esse, ac inde posteros vel deeeptos fuisse ab isto, FcI alios decipere voluisse, quorum nullum Bandello antiquiorem potuit invenire vel noster Gondin salvus de Ariaga in suo opere Hispanice scripto do S. Thoma, etsi P. z. capi F. per totum conatus sit omnes, quos potuit, pro eo dem Innocentij elogiocongerere, ut idem Alua pag. 3 3 3 de hoc velut Victor i
65쪽
non solum Salmantieenses in Apologia pro iuramento Salmantinoiarticulo I rimo S. 3. producto pro eodem elogio in testem Lamberto de Monte, in.lic bro impressis Coloniatiquo, addiderunt Lambertum eam is tent ij merba ex suo strVinali desti sisti verum etiam Ioannes de S. Thoma disp. r. proemiali de approbatione doctrinae S. Thomae ari 2. vltros unxit, fateturque L .mber ea merba ex suo aut raphoseripsssse, idemque habet Gondin salivis de Aria-ga cap. I. citato S. 2; εἰ repetit Xantes Mariales in prologomenis ad primam partem die ες, addit Lamb rtus se illud elogiam deprompsisse versatim exsuo erigis
L. Sed hoc esse penitus falsum probare Alua contendita pag. 338 usque ad 3 I. non solum quia nullus alter auctor scripsit, Laimbertum direre seiae e iam ex Originali desumpsisse,verum etiam quia peruestigatis ab ipso Alua in ipsa eadem Civitate Coloniae Agri ping singulis Bibliothecis, inuentisque quatuor diuersis sueeeffvh editionibus librorum eiusdem Lamberti, postrema scilice eanni Ist 6, altera Da, altera I so quam nostri citant lcantetiore adhnaalteia si ipsi credimus Iq8Hex his, inquit, quatuor impressionibar inueni qui
decim exιmplaria, quorum decem me habebant merba seu auctoritatem Innocent' m. iis ass quinque extabant modo relato, sied innino dieitur, quod miderit misia in suo σωμginali mel extraxerit ex autographo urebatim σe. falsitatis igitur saltem in relatrendo nostri tres recentiores conuicti sunt. Quartis, quia haec controuersia de elogio hoc communiter recitato ex se
mone de S. Thoma incipiente, Eueplusquam Salomon his, dirimi melius noci poterat, quam inueniendo ac inspiciendo sermonem originalem in laude S. Thomae, sic incipientem, ut constat. At hic tandem inuentus est ab eodem
Alua ut idem Alua gloriatur a pag. 3q7 tum in Bibliotheca manuscripta Puque tana Parisijs quae antea erat Domini Caroli de Moneat Archiepia scopi Tolosae tum in Monasterio Marquianensi ordinis S. Benedicti apud
Duacum in Belgio, insertus volum uri aliorum sermonum Manuseriptorum sub nomine Clementis Vt,atque apposith hic sermo, post alterum eiusdem auctoris in eodem volumine similiter pro S. Thoma incipientem, doeent ιυ de regno mi, hic, inquam, posterior sermo apposith inscriptus est in laudem S.Thomae de Aquino, di incipit, ecce plus uam Falomon hic. Ergo ut concludit pagina
3 48 signum est anonymum istum Bandelium , tu non repeteret cotiet eundem cI mnum VI. in auctoritatemfra προνbat, edoctrinae S. Thon , antea nominarii ab ipso, mutauisenonun clementu Papa 1 nomen is cent' Papae, em supra dixi,
scilicet pag. 346, & ex isto sermone Clementis vl. sin quo nec vere hoc elogium reperitur, ut postmodum subdit consacina isse hoc fictum elogium Inn cent ij, illo eodem titulo, scilicet issermone δε S. Thoma, qui inti't ecce plusquam Salomon. Sic ille apud se sabellam integram, Iepide fateor, architectatur ac fingit. Quintd, ut pergit pag. 3so. de sine ullo teste supponit, sonis νJum M.
66쪽
II. De Pt rab. Inniemis: Meplus uam Saloman hic. AE. IL 3 1 e. Perperam igitur& salso iterum sermo prolatus a prIuato Doctore Parisiens clicet postea suerit Pontifex Clemeas UI. a nostris ad ducitur velutiabitus', ne dum a Doctore altero, sed ab Innocentio summo Pontifice. Sexto, ut inde ostendat neque in hoc eodem inuento sermonet ut ipse sup Ponit Petri Rogerij ordinis S. Benedicti, qui postea Clemens fuit extare vl- Iopacto praecitatum elogium, pagina ago, recitato praecipuo si Aluae credimus P fragmento sermonis eiusdem quem doleo non integrum a me hactenus haberi vel inspici potuisse) ideo pag. 33 3. sic Atua discurrit : quia in hoc sermone supposito Clementi UI. de doctrina S. Thoarae siet dicitur, est mera sine
contariosalpitatis, clara De tedio obscuritatis,fiuctuosi sine mitio curiositatis, copios orarii oneralitatis, ubi auctor loquitur absolute i sobrie. At vero illi, qui ex in . de fingere cogitabant elogiu Innocenti j,comparativessic immutarunt apud La. Dertum de Monte,& apud Franciscum Sy lutum oratione secunda pro S.Tlio. Irra: escatirarum Doctorum, Maei prorum memor sima contagio falsitatis, claraarsi. ru uuio OUcuritatis, millior sine mitio curiositatis, latior am itu generalitatis, ut i a d Drosica ex ista sic mutata periodo Clementis Vl. pararent aditum ad illa aliae,3 erba innocenti j, praecarerisse. habet proprietatem verborM sc. Ergo iam conis Rat adhuc eosdem adulteraise sententiam. Septimo, quia suppositus Clemens UI. ad summum in altero priori sermone iscipiente, ricebar eos de regno Dei, in laudem doctrinae S. Thomae solum aiebat iidetur quia doctrina istius Sauciι ostendatur esse mera supra omnes doctrinas Doctorgreedcinerum ex duobus iste. nesciuit enim ama lationis is falsitatis ac iacuitatis mi. in hoc altero posteriori sermone incipiente, Saloman hic, qua eo auctor comparati vh loquitur, bs c solum habet: audabor dico quod isi praece*t sapientia omnes,qui fuerunt ante eum ypost eum iuriiuersitate ista Parisiensi. At ve . xo qui sina it elogium Innocent ij ut inquit Alua pag. 3 I. γ comparatiouem ex .rcnit ad omnιs Ecclisia Doctores, illis verbis, prae exteris excepta canonics dic. im δcx his verbis perperam postea deduxit Ignatius Galuanius noster tomo I. discursuq , indoci rina S. Thomae certitudinem continιri, qua maior citra scripturae certi-τudinem esse nonposis, non minus ac Mariales id habet, quemadmodum vehementer Atua causatur, &damnat pagina 3 6 1 undequaque igitur coastat nonros haud posse in dicto elogio a falsar ij nota liberari & absolui.
. Octauo tandem , ut arguit idem pag. 33a , quia licet penultima verba elo. 1 ij Innocentis scilicet, Ut qui lea equutur fuerat nunquam inuematur 4 meritatis eramite deuia , fabricata quod amodo dici possint ex illis extantibus verbis in vosteriori ternione Clementis VI, ipsam certe doctrinam , S. Thomae Jequens noui am cogitans non erras, imam tenens non corruis, ipsam loquens non m ntiris, .us p aens ad meritatem perutnis, postrema tamen ea verba ei uidem elogij Inno- l . Cen ij, ist fu eam impugnaueratsemper fuerit de meritate suspectus, penitus ficta,
ψ Πρ υ;Wisi proter doctrina m dccti non es dubitandu, inquit pag.3 3 7. quid igitur
vltro iemanet nisi ut nostri in consarcinando, vel alluendo, hoc Innocentis clogio ex oratione Clementis, adhuc de salsitate non immerito valeant ac u.
stridla oppositum tamen est quod alter lammus Pontifex Cεlitum albo Apost liuae sedis calculo nuper adscriptus, stilicet B. Pius V, suo Pontificio mandatoriac epis M.gistisexuas Gener si ordinis, postea Cardinati Iustiniano ca
67쪽
nuo S. Thomat operibus simul eum eorundem indice, qui aurea tabula nunem patur,& postquam ex integro eadem impressa conspexit seeretis etiam charaacteribus, quae dubia remanebant, exeusis& consequenter ibidem in Donto appositum hoc idem Innocentii elogium vii & ab anno adminus is 3 in is mine legebatur impletam γ istud, inquam, per consequens primo intuim in spexisse Pontificem amplius dubitari non potest. Et tamen continuo in Breui expedito 1 8. calendas Deeembris Pontificatus sui anno quinto inelpiente νmen proprio, manuque Ponti seis subscripto motu proprio iacerpresa eommendauit ut Breue ibidem impressum loquitur immediate ante elogium hoe maxhnis diligentia st studio accurate reuisa alpse erroribis3 evarum, o DNndata in e um ianum s cisistiana Religionis augmentum σ militat , me ne maximopraedictorum uisemvoram ctiam latiri dictique stratinis A ini inpra omissis oppo tu e censulerese cupere motu simili ex emis scientia s mesuntate sua sanis
Oitas prostebatur. Quis ergo dicat sanctissimum aeque ae solertissimum sum. lnum Ponti seem fuisse ideo editionis tempore permissurum, ne dicam pommodum suismet laudibus approbaturum , si in tam obuia E vestigio eorundem librorum epigraphe tam vestigata ab aemulis salsitas, vel salsitatis speetes, in eodem tam male aceepto ab eisdem elogio timeri vel suspiei saltem eum t tius adeo operosae editionis dedecore potuissent. non igitur sanh de eiusdem falsitate elogii, sed de imputata in hoc falsitate Thomistis suspieioni locuν, seu accusationi saltem relictus amplius ingenuorum iudicio censendus est.
Respondeo baadquaquam posse vel nonnisi iniusth valete I in praulicto elogio de falsitatis nota, sue ab Alua cuius libri proseriptistat siuEa in
similiter praedamnato, nostros homines accusari. Et primo, ut ineipiam primo vellicato praeeetei is, velut posterorum omnium in haereantesignano, Magistro Bandellos qui praeter alia quamplura, de praeclara eiusdem merita, tum vitae probitate, tum excellentia doctrinae laudata nominatim a Plodio, Leandro Albello, & huiusmodi pluribus apud Alta muram, anno etiam a os in Capitulo Generali Romae eoncordi consensu mmi, discremve in Magistia' Generalem Ordinis electus fuit) ut de hoc,inquam, conuineatur falsitatis Al-ua pronuncians ab hoe eodem in libro Anonymo quem ipsi solus attribuit prinω, rece, O fon in prodiit se huius elogi, commentum, profero in primis
Capreolum, qui ne dum ex ordinis chronico, verum & ex Trithemtoforabae ad isti ηαm I 13. sexaginta per consequens annos antequam liber ille Anondimus ad annum l 73 appareret, rutamen hic ipse in a. diit. 2. q. a. art. 3. ad primum Gregorijsic habet: EMUia Rumr I examin doctrinam S. - .
mma III, P νbanum maias Mirat nunc νεro de quibus alijs Pontificibu , praeter Ioannem XXil, &vibanum v, capreolus tunc intelligere potuisset, tuli de Innocentio prater Clementem VI. qui duo soli a nostris pro eo tempo re adiungi solent, nec alios illius aetatis vel Alua cognoscit approbantes San. Thomae doctrinam h neeessario igitur etiam a Capreolo tunc hoe Innocentii elogium agnitum erat ,etsi, cur non ita distincth sicut approbationes urbavi
ν,α Danius XXII, hunc nominauerit, ad argumenta dicemus . Produco vL. eritis
68쪽
composuit ossicium trans figurationis , quod modo canitur, quique ex plodio P. a. lib. 3. sel. 27. floruit, ac scripsit anno IA T; & tamen hie ipse in opere de Veritate Conceptionis impreta Mediolani sic habetra Innocentius Papa iusseris mone Teati Thomae, qui incipit, ecce plusquam Salomon hie, ita dicit: huius Doctoris sapientia praeateris habet σe. Longh igitur ante annum I 7s , quo Anonymi li-her editus est, iam haec approbatio Innocentia reserebatur. Addo Gabrielem Balloen, qui ex eodem Plodio p. a. libro 3. sol. 6 r. iam editis libris claruerat ad annum i 473, & hie ipse in sermone de D.Thoma isti nunc legitur eodem si odo transcribit ex Innocent ij sermone eandem S. Thomae laudem; salsum igitur solum ad annum I 7 s. ab Anonymo prolatam esse. Prosero rursus Petrum Bergomensem. qui fuit praeceptor eiusdem Bandelli,ex Chronico Oidi. Dis,N consequenter longh ante editos a Bandello libros suam tabulam scripserat, S tamen in hac ipsa tabula hoc elogium inseruerat sub nomina innocentis , ut ipse Alua fatetur pag. 3 3, ergo & fateatur necesse est ante Anonymuniasippositum ab Alua Bandellum illud elogium innotuisse. Praeterea, ut idem Alua concedit eadem pag. 3q3, Pater Uincentius Dodi Doctor Parisiensis sintvi Apologiam aduersus Samuelem de Cassinis Minori tam seripsit ad anm et 7o. At hic ipse vincentius Dodi in eadem Apologia expresse recenset idem Innocenti, elogium, & ex proposito urget in aduersarium, ut sui immemor idereua fatetur nodo I. S. I. pag. 8 . iterum igitur ante annum I 7 . ab alio Praetei quam a Bandello incognito elogium istud propositum est. Ulterius eodem nodo I. pag. 8 I. idem Alua testatur , exprims fuisse Patrem Damianum ordinis Praedicatorum Doctorem Parisimiem ,-Dcinenlix Accademiae Alumnum , The1ibur protulit id,Jcilicet approbationem remunt', postea a Vincentio Diat defensus: quomodo ergo Bandellus fuit primum, mnicum, st Ioniale rincipium approbationis eiusdemὸ insuper Atua funiculo 3. pag. 6o. haec ha Dei. drianda anno I 678. tempore Sixti II .summi Pontifesserunt in partibus Lom. Mira introducta ilia magna dispalaticines Ferraria coram Duce Hereule Mensi, immola , ut constat ex libris Vincenty Eandelli, re Leandri Alberti se. γ prodierunt
in Orbis theatram tua duae approbationes de nouo,scilicet illa Innoeentis Pape, altera mirritatis Parisiosis,nempe prster anteriorem Stephani Parisiensis allatam
antea a Monte sono. Quomodo igitur haec simul stabunt cum antea citatis ex AIua P Quomodo sibimet palam non contradicit Sed unus pro omnibus ad regellendam a Bandello calumniam satis erat,nimirum Antonius Pitdama inus Patritius Venetus reserens hoc idem elogium ex sermone, ecce plusquam dati nou hu, cui Piχzamano cinquit Uielmius Episcopus Argolicensis Unus ex Patribus Tridentini Concilij libro secundo descriptis S. Thomae cui, inqua,Pις mano Patruis reo, ait U ielmius, Hidendam essesidem semper existimavi, hic vero squod magni faciendum est,ut etiam Didaeus Morales aduertit pag. 6 a. de laude S. Thomae in commendatione eiusdem Angeli ei impressa simulcia in opusculis S. Thomae Venetijs anno aqso. typis Hermanni Coloniensis,
uatim post Bullam canonizationis, de post recitatum ossicium, tum festi principalis, tum translationis eiusdem, exscribit integrum ossicium Misi e de eodeSancto, ac in eius praelatio c ut vocant tunc proprio, iam longe antiquius cam lolato , trascribitia exhibet eadem innoceati; verba, quae in P R-
69쪽
8 Lib. Wmsolutione in ingulas avrabation dis victrino S.Iὴ 3enti discutimus. Quomodo ergo Bandellus, qui non solum fuit Magister Generalis Ordinis tantum ab anno I sor, verum etiam tam longe ante cum csopithae laus haberi in officio Missa: vix sorsan erat habitu indutus ordinis, quomodo, inquam,hic potuit primum et nisum O stuale principium fingi per Aluam, S adeo temere pronuntiari P haec sane tam splendida mendacia Aluae conuincunt, ut vulgo dicitur, velut ab ungue leonem, ne Lupos dicam,1 quibus sub vestimentis ovium cauendum esse, nos Dominus in Evangelio monebat. Secundo igitur c ut de auctoritate sed , eritate eiusdem elogii nunc videamus uti auctores conueniunt ea, quae in ossicio ecclesiastico de gestis singularibus vel dictis Sanctorum corumve laudibus perleguntur c . si ultro exprocessu canonizationis non constent non omnia aut sngula certa esse, certum est tamen singula maiorem aliquam approbationem ex ecclesiastica huiusmodi publica propositione obtinere, adeo ut priuati hominis non sit absque magna ad minus imprudentia, vel audacia, eadem reprobare. Sed haec ipsa Innocent ij verha de S. Thomae doctrina iam diu serme tempore translationis eiusdem in ossicio Ecclesiastico canebantur, scit. in praefatione Missae de San. Thoma, & leguntur adhuc in lectionibus octauae eiusdem Ergo ad nainus pr uati non erit absque magna imprudentia,vel audacia,e. dem reprobare, via uertit etiam Ignatius Galuanius libro A. solio 1 7 s. sic vero antiquitus harete Oa suisse liquet in primis ex his, quae, ut retulimus,ΡiZZamanus Patritius Uenetus ex oscio Missae immediate poli ossicium translationis S.Thoms exscri-hebat, quod translationis festum ab eodem tempore translationis ine spisse, scilicet ab anno a 368 , indicat tum auctor historiae manu scriptae in Vaticano inuitans, ab initio, ordinis Patres a issiue exultanasi pro eadem translatione, tum alter historiae auctor ac translationis contestis ocularis Raymondus Hugonis laudans magna tune hsta in ordine celebrata, ut in sequent i quaestione reseremus. Extat rursus Misale antiquum impreisum ad annum is aqvsque modo in Conuentu S. Mariae super Mineruam Romae seruatum,in quo eodem mOdo praefatio Missae de S. Thoma se habebat, de praeterqtiam quod Didaciis
Norales in laude S. Thomae pag. 61. attestatur longe antiquioribus etiam Thonia imaginibus impressis Neapoli eandem praefationem assitam legi, ipse nobis aduellus Alua fatetur nodo I q. S. I, saltem ab anno i 76, p Sixtur M. approbauit ut ipse dicit inbum Leonardi de Nogaruis, alterum incium evirum Impade S. Thomare. Ο cum isto incio Missam particularem σpropriam S. Thomao c. in cuius ruatione extam haec verba,& transcripta integra praefatione quam lini aliter exscribebat Plaeta manus concludit Alva ibidem insertam iuisi auctmtatem I ο-j Papae. Quid igitur vltro alijs testibus indigemus e Nec nurum pqstea luccessu temporum hanc prolixam nimis praefationem sponte, nostris omissam esse in recontioribus editionibus Missa luim ordinis , cunia eadem ratione cui notat idem Morales pag. dimissae similiter fuerant antiquae prolixae piae sationes propriae Sanctorum nostrorum, Dominici, Petri Nartyris, Antonini, vincent ij,&Catharinae Senensis , ut simul magis in hujulmodi praefationibus de communi canendis ipsi Missali Romano conformarentur, cum alioquin ex eadem praefatione antaquiori Missae, idem Innoceristia elogium translatum in lectiones octauae S. Thomae adhuc noliris temporia
hus in Ecclesia legatur. Ram isto inde ut Praemittebamus ab initio
70쪽
huiusce secundae probat onis nostrae approbationem obtinuerit elogium hoc, audiendus in primis D. Hieronymus in Cathalogo Seriptorum de Ephre
Syro sic dicens, ad tantam evenit claritudinem, mi post tectionem scripturarum publ-ri in quibusdam Ecclesys eius scripta letantur; en quam eximiam inde approbationem eiusdem scripta assequuta esse supponat ξ Audiendus Gelasius Papa in Concilio Romano 'ut habetur dist. r s. cap. Sancta Romana qui prius de gestis Sanctorum, quae adhuc in officio Ecclesiastico legi non permittebantur, aiebat, Recipimus item testa Sanctorum Adar rum, qui multiplicibus tormentoriam truciatibus f mirabilibus confessionum irrumphir irradiant: quis enim ita secaria rearum dubitet 8 Sedidrosecundum ant quam consuetudinem Daulari cautela iu ancta Romana Ecclesia non leguntur, quia ereum, quι scripserunt,namina unarauis
tur, o as infideliιus, aut idiotis superflua , aut minus apta quam rei ordo fuerit, scripta eseputantur; en de receptione dumtaxat generali Ecclesiae loquens supponit istialem fore approbationem maiorem receptura, si in Ecclesia, seu in ossitio Ecclesiast ico eadem legi permissa fuissent . Inde hanc ipsam agnoscens ac laudans specialem approbationem in his , quae ita re ipsa in ossicio Ecclesiastico, S si non in uniuersali Ecclesia, recitarentur, adiungit. Caeterum qui libra in Ec-xtiliasticis e lys per anni circulam a nonnullis legant tir quia ritum illum Apostolica uo, τι obat, Ied sequitur Ecclesia pro fidelium aedifica tione adnotandum censuimus, & r
censet continuo quales eo tempore Lectiones , homiliae, sermones aut colle Oae recitarentur. Audiatur inde Concilium Toletanum q. celebratum anno σ33. cap. ΙΣ. decernens, exeommunicatιone plictendos eos, qui Θmnos reprobant pro eo, quod descriptaris Sanctorum canonum, mel de apostolica traditinue non existunt. imo illum hymnum, inquir, gloria in excelsis,reliqua is quas I Nntur, Ecclesia. o Doctores se osuerunt. Ergo nec ipsi in Ecclesjs canendi essent, qui in Sanctaru nscriptArearum liseu non inueniuntur; componuntur,oMisse riue praeces, mel oration roc. ει plura ibidem pro auctoritate Ecclesiastici officij leguntur. Audiatur
subinde Augustinus Epistola Ios. hoc simili argumento utens aduersus Pela-Gianos ac dicens; non auderes dicere haec in EccIesia mendaeuerteri. Audiatur idem Augustinus Epistola io 7S Epistola ys arguens albi is collectis,quae in Eccis Callico ossicio recitabantur,& libro de bono perseuerantiae cap. 23 . ab incon-MCnienti concludens, alioquin, inquit,non meras sedperfunctorias reationes haberet
cclesia, quod absit a nobis, seu ut loquebatur antea Tertullianus in libro pinscriptionum, alium Dominum in Aulesia dicerent, alium in Hospitio ste,cu immo ipsi Apostoli obseruarent in Epistolis uir, mi id imum ranum loPerentur omnes, ta serexcpeti hic nobis posset, quod Varrone dicente aliter diuina cani theatralitera Pud vulgum a Poetis, aliter agnosci a Theologis in Theologia ciuili, repeti , inquam, posset, quod reponebat idem Augustinus libro 6. de Ciuitate DACap. 3. & sequentibus, nunquid barbatum Iouem ct imberbem Mercurium Poeta ha . bent , Pontifices non habent ὰ acdemum horum omnium rationem a priori affere . Dat iactantius lib. q. diuinarum institutionum cap. q. scribens: non potest reu- gio a sapientia auisapientia a religione separari, quia idem Deus di ιν ι multio rubet, pinu es apiemiae,st honorari, quoa es religionis. Seusvi nitia .cedit , Eligiosub' p itar, quia priux es Dcum scire, conseruini colire, alioquin iteram, ignem Deo obsequere ur, quemadmodum de Atheniensibus olim actorum li7 dicebatur. Ul-
.de quo sinu Pro nun sporncadit iis. quae in officio Ecclesiastico perierun-