Aloysii Iuglaris Niciensis ... Christus Iesus, hoc est elogiorum. Pars prima secunda, diuina continens

81쪽

Quam eommoda sua; Unde redditum ex Paralysi inutilem, Adhuc pretio diminutum non credit. Affini Naturae indulget obsequia sinae fortunae dissimili non deberet ;Quem sanum exercuisset ut famulum , LAEgrotum curat ut fiatrem ,

Nec aliam domum patitur fieri Ministram remedi j ,

Quam quae fuerat causa morbi . ut seruum bonum ex raritate aestiniae sVilem illum habere non potest Supellectilis tam pretiosae iacturam Studet industria quacumque redimere . Mendicat apud Christum patrocinia , De quo plura ram crederet, quam audisset In eo uno non selix. Quod ad hoc munus Seniores illos adhibeat a Quibus non aliud inerat meritum Quam aetatis. Accipitur

Ab humanissima Diuinitate legatio ,

Ae si diu foret optata. Vix vocatus inuitantes iam praeit, Doctores tu midos nil tale suspicantes Trahens in Scholam, In qlia legitimam colendi Dei rationem , Ethnico discerent Praeceptore , Legatos expectare non potest . Amor impatiens ;Venit qui miserat, Acturus per se causam suam ,

Ingerit violentiam precibus 3 Et duritiem s

82쪽

Vel ardore fidei eliquat , Vel pendere demissionis arietat, Stupet Christus armorum suorum peritiam In Milite nondum suo sAmare Romam in Ciue incipit,

Et quod tales in ea nascerentur , aeternam Regno suo destinat sede in . Salutem quam rogabatur dat seruo , Et qu m non rogabatur dat Domino , Amnem charitati suae curam Sine laude non praeterit Exprobrat popularibus In maiori euidentia minorem fidem ;Constare volens hominibus Nullius illum magnificare genus , Qui prae nobiliori indole Suum quoque contemneret.

Non habenti hominem ad piscinam

occurrit.

Qui transigitur inter miseros dies Ille Christo est dies Festus Sabbatum eius nunquam ex sui , Semper ex alieni laboris definitione definias , Pecuariae Piscinae sub porticu ,Αb infelicibus Aeademicis Philosophiam doloris exquirens Pacatissima vultus serenitate Desiderium minuit expetitae procellae Miseratus in aegritudinibus eorporum s

83쪽

Insortunium muItiplex animorum In uno Nosocomio Mundum uniuersum inspiciens Adhuc languores tertiae Magistros

Non abolet. Qui non amat causas morborum, Morborum non semper odit estectus. Gaudet inde excitari hominem , Unde torquetur , Et quod est vinculum membris Fieri mentibus libertatem. Ne contemnantur remedia, si redundent, SaIutaris naufragi j opportunitatem habentibus De suo Panario pharmaca non ministratis Superuacaneam nul Ii unquam opera Collocans.

Ibi dumtaxat suam reIinquit, Vbi aliam non inuenit. Quae pro derelicto habentur, Peculiarius diligit, quia solus .. Non habuise hominem, Necessitas Deo est accurrendi

Annosa sane calamitas Medico minore non eguit.

Abit & ipsa in consuetudinem patientia ,

Imo vero etiam in naturam .

Malis suis qui diu convixerit, Ea si minus amare incipit cessat odisse

Piare non sine causa , Trigesimum octauum annum decumbenS , Iam non an possit conualescere queritur . Sed rogatur an velit. Vecordiae suae conscius , . Tacitus tolerad

84쪽

Interrogat lanis huius iniuriam , Videre, & ipse incipit luce auctus Quod mala homini eue aiant , Vitium elle Naturae sQuod vero non habeant, voluntatis Qui det beneficia num uam deest ς Deest ergo solum qui exigat. Liberalitas exempta legibus Parsimoniae , Sollicitat ipsa per se supplices suos.

Emi su ra se etiam in non rogantes ,

Nisi reputaret iniuriam , Quidquid consertur inuito. Exprimitur vox desideru, &eam illico Sequitur Vox salutis ἀValet, ae prope volat , qui voluit, Et qui ne se quidem serre potuerat ,

Fert Gratatum. Exoneratus morbo , oneratur benescio is Secum iubetux assumere es Vtriusque memoriam , Indignante Iudeo ,

Cui operarius salutis, non item iniquitatis Violator Sabbati est. Habe tibi serias tuas perfida natio , Quae seueriores sint hominibus, quam Astellis Deo , & sapientibus , . Qua die non licet benefacere , Nec licet vivere ia

85쪽

Haemorrhoissam a fluxu Sanguinis curat.

Desperatis in rebus sit Magistra necessitas. Dat sepe salutare consiliuna vis doloris; Multis Medicinam non inuenisse Remedium fuit, Immunda morbi sui sordibus 'mina , Annum iam duodeeimsi fatigans Hippocratem, Secundo Crumenas exhausta sanguine ,

. . Venas primo,

Pro Medicina mortem expectat. Αrtis non adiuta praesidi js , , Naturae viribus destitura , . - Inde Rea, unde misera Turpi luit exilio fortunae suae crimen , Infelix, i Seu quod se ipsam non potest deserere a Seu quod non lassicit tolerare , Fit illi salillis occasio viator Deus sinem adire prohibebatur in templo , Inuentum in itinere Pia fraude circumuenit, ς Habet calamitatis suae prima solatIa Tantae temtatis aspectum Credit passurum se tangi, Qui se pateretur & opprimi. Verecundi tamen conscia viceris Nolens dolotis remedium, cum pudoria 'I muria , Studet facere occultum de publico, De turba secretum ,

- Retro se sisten ,

86쪽

Cum medicinam poscere non auderet . .

Admota fimbrijs manu furata est sanitatem, Nulli non utile latrocinium, Quod F des imperauit, Spes fecit. Non habuit Pharissorum fimbrias Christus 3Tulit ille ibi remedia vulnerum , Vbi ipsi vulnerum Causas Infecerat amabili contagio Benignitatis Genius vestes ipsas. Ne laciniae quidem videri voluerant. Illi magis ad pompam , Quam nobis ad utilitatem seruire. Passus est a modestia Similitudinem violentiae Deus ;Τactum impressum in fimbria , sensit in corde. Excitare alios ad idem latrocinium voluit, Cuius artificium non passus est tegi. ' Partes suas putet erigere foeminam , Quae se quo ad usque potuerat, depressisset ,

Filiam vocat , QQuae se bis Patrem esset experta .

Ad valetudinem ad ijcit Alia quietis viatica , Illum unum illi dolorem relinquens , Quod Medicis indigens

Eum postremum ad ijsset, Quem primum debuerat. Felix , Quae talem ad Deum accestim inuenerit , Quem impedire turba non posset.

Nos infelices e contrasQui quotidie Christum tangimus ,

Nec curamur a

87쪽

ri . inpoteii , quibus ad remedium , Iaui non Christus deest , sed fides.

ELOGIUM XXXIII

E deeem Leprosis nouem experitur Ingratos .

c. cap. 17.

Alit calamitas reverentiam Dei , - Et Attumnosi modestiam Felix nullus exaequet. Supplices ut multos Christus habuerit, Nullos leprolis pares inuenit . . Ne salutem ininus mererentur audacia , Stetere, quasi parati ad omnia , Sed a longe a. Accessum, quem suadebae opinio de Clementia Mediet , . Distausit pudor ex conscientia morbi, A deiiderij vehementia clamore respirant . Et demittentes animum a

Vocem attollunt. Nulla tamen conatus huius necessitas ,

Vbi qui rogatur is est, Ad cuius aures illicis venit Quidquid secum, stans item a longe

Publicanus obmurmurat. Magistri titulum non recusat a miseris , Qui se ad talium eruditionem, Aperuisse meminerat in Bethlehem Scholam nouam in Ipsemet dona sua Deberi Sacerdotibus volens a Nod

88쪽

Non eontemnentis, sed venerantis affectu Immundas ad eos vict imas legato Praefestinato discessis Sacrosanctae Dion iratis conspectum Reuerita lepra declinat. ReiIis Christo miseratio erga leprosos iQuorum quasi unus sit quandoque futurus , Beneficentiae illius amabilis impatientia ,

Semel promissa differre vix tolerato Dandi veIocitate praeueniens Euntium gressus, Destinata iter absoluentibus praemia i Vix inchoantibus elargitur, Per obedientiae beneficia Retrocedunt noui Absones ita iuuentam ςSquammis edacibus libera pellis,

Ressorescit veru decoro . Quaerunt iam cicatrices , non vul nera νEt neutris inuentis haerent incerti Cui de tam multis assectibus primas donent, Eua nescit tamen, s Proh Pudor s)Vna curer Morbo memoria beneficij. Mundities acquisita corporibus νIngerit mentibus nonas sordes.

Donati valetudine Primum illiuy fructum agnoscunt, Quod iam possint Medicum sugere , Mundo magis odibiles cum ingrati ,

Quam antea cum Lepros .. Unicum alienigenam

Populare Iud forum malum non inscit; Nouem abeuntibus in perniciem, Redit Decimus in talutem. Auctoris adoratione Probar quam magni fecerit donua Ev

89쪽

Et rogatus de sociis Ingens de illis creat

Sua taciturnitate conu ictu in Et miraris , mi Iesu , Mores hos tanquam nouos pMirari magis debueras si redirent Ingratitudo inter homines Nihil habet iam nouum ;Gratitudo, si qua sit, Ea iure monstri locum obtineat.

ELOGIUM XXXIV.

Ceeco nato nouam aperit diem

Quidni miseris saepe Christus occurrat, , Si Christus miseros semper cituerit 3 Nescit illos praeterire praeteriens λj- Seu videatur, seu videat , Omni se ipsum prodigit via . Ne homo iam floccipendat hominem , Impendit Deus Mendico , Vel in die quietis suae publicam seruitutem ,

Dum creante verius, , Quam medicante manu

Inde suppleuit homini lumina , Vnde hominem secerat totum . operanti salutem nostram, stat pro Sabbato omnis nobis utilis Dies ;Quisquis ealamitosis labor impenditur , Summa illi cessatio est . . Licet videri non appetat, Adhuc c

90쪽

Adhue pati caecitatem non potest ,

Quae in tanta copia lucis: Nimis accidat importuna. Obsistit salutari colly rio contumax malum Vbi coetera solis pulsa sunt nutibus, Hoc post lini mentum , Etiam lotionem expectat. Nimirum dissicile coaeterna non sunt, Quae suerint unicuiqlia coaeua . Atqui ii suum Deus lutum retiactet, Plus potest tandem corrigere a Quam natura delinquere. Sanisti roris gutta

Baptizat oculos peccatores Aperit venia,quos culpa non es a userat. Accenduntur ab aquis lumina , Qv .bus solent extingui; Emitur obsequio gratuitum Beneficium , Licet coeca Obedientia fuerit , Certo itinere coecum deduxit ad lucem. Fidem vix inuenit maraculi magnitudo I Dubitat Sophista pessimus Livor sAn fieri potuerit,quod factum videt, Tristatur nequitia crescere oculatos turpitudinis sive testes 3 Quem mendacem non potest facere sA Synagoga facit extorrem . Nouum a Deo beneficium Noua hominum iniuria prouocat ;Mentem sine luce non deserit,

Qui amouit a corpore coecitatem.

s . Deregit illi etiam Solem suum Cuius se serendis imparem rad js pi ositens Coram illo victus prosternitur .