장음표시 사용
101쪽
constituendam minime valet. Ita eos argumentari necesse est qui negant alios Deum salvos esse velle, quam qui salutem rcipsa coma In pri- sequuntur. Ex quo liquet non le-
nam par viter errare a Valentiam , cum
ly. BonaVenturam , Scotum, alios- Iuncto que nonnullos qui voluntatem generalem negant, solaa voce dissentire ait a caeteris. Nam etsi Concederent gratiam esse communem omnium ; quia tamen &praedestinationem gratuitam esse confitentur & perseverantiae donum , quod omnino necessarium
est ad salutem, dari ut solis, ita
electis omnibus: hinc inter eos&dissentientes alios de tota re est, non de voce quaestio. De solo nomine quaestio esset, si rejecta praedestinatione gratuita, dc sublata gratia efficaci non alia auxilia admitterent quam quae plenissime sufficiant, quae quicquid ad agendum necessarium est completiantur. Sed de his iterum alias.
102쪽
. Ex his omnibus patet quam frivola sit Abbatis argumentatio. Venio jam ad locum, quem Velut praecipuum, & tanquam ca se lusceptae cardinem ipse in caeterorum capite locavit.
litera cap. 33. vult autem Deus
omnes homines salvos seri , se in
agnitionem veritatis venire ; non sic Umen ut eis adimat liberum arbitrium, quo vel bene vel male utentes
i deos quidem contra Dei volu tatem faciunt, cum ejus Eva sio non credunt : nec ideo tamen
eam vincunt, verum si os fra dant magno se summo bono , ma- qae oaenalibus implicant, evem rari in suppliciis potestatem ejus c
jus in donis misericordiam contem erunt.Locum celebrem aCatholicis citari ait Abbas, ab iisdemque contemni Jansentanos, qui verba haec Pelagianorum esse non Augustini respondeant. Ex
103쪽
quo consequens est Catholicos non esse qui ta praeclari loci nulla ratione habita voluntatem generalem ab Augustino nuspiam agnosci pronunciant: ita Vasque sium aliosque quamplurimos haereticorum loco haberi oportere. Sed audiendus quoque est Petavius qui tom. I'. l. X. cap. q. n. 7. superiori Augustini sententiae subjicit: quibus verbis indicat non solum intra se occultam habere voluntatem Deum, qua
vult omnes feri salvos s eis rei a salvi non fani, liberi Vsorum arbitrii culpa,sed etiam extrinsecus AEliquo eam signo effectoque prodore: quae est invitans, alliciensque gratia. Nam se nihil reprobis proponeretur , quod vel amplecti liabero arbitrio possent , vel rejicere: Mon possent in eo bene vel male uti libero suo arbitrio: nev ob illud , quod oblatum erat , repudiatum ac rejectum justissime judicari. . . . Hanc autem ejusmo r
104쪽
ese voluntatem; eique sine omnia potentia detrimento homines res-
flere demonstrat subinde aptiβ moexemplo , quod ad rem nosseram magnopere conducit. Ita voluntas Dei semper invicta est, ait; Vinceretur autem si non inveniret quid de comtemptoribus face ret : aut ullo modo possent eu
dere quod de talibus ille constutuit. Qui enim dicit, verbi gratia : volo ut hi omnes servi mei operentur in vinea, & post laborem requiescentes epulentur: ita ut quisquis eorum hoc noluerit, in pistrino semper molat: Videtur quidem quicumque contempserit , Contra voluntatem Domini sui facere t sed tunc eam vincet si & pistrinum contemnens effugerit. Quod nullomodo fieri potest sub Dei potestate. Si ergo Amilis est voluntas illa Dei, qua vult omnes salvos facere, voluntati im , qua paterfam lias si os siuos epulari Ῥult, s a
105쪽
labore quiescere : prorsus geW sii est, ct ad omnes pertinet. Nec tamen abssoluta est: uti nec illa , qua paterfamilias nullo exrepto,
labori servos omnes vult incumbere : quiescere vero , ac Diari, noNnsconditionate. Haec ille. Vide mus an ex Augustini verbis v luntas generalis necessario com
Observandum est inprimis Augustinum hoc in locoἘde' Apostoli sententia non agere , ' neque quo sensa salvos omnes 'Deus velle dicatur,scrutari.Verba
Apostoli simpliciter producit nutidhibita
la interpretatione adhibita.SCri toris vero sententiam ex iis lo-
cis petere, in quibus de reipsa nominatim non agit, quid aliud est quam otio & Iiteris abuti . atque ut gratis concedatur Apoctoli verba sic usurpari ab Augas.
tino, ut propter orationis Cirrcumstantias latissime patere vi
106쪽
deantur, pertinereque ad omnes& singulos homines ε, an idcirco voluntatem generalem admisisse
dicendus est, quam postea pluribus in locis & distincte & semper exclusit. hoc est in iis omnibus locis, in qaibus de ipsa verborum
interpretatione nominatim agebatur qui tam absurde concludit, is nec tempora considCrat nec circumstantias, nec usu
sit Augustinus librum de Spiritu& litera sub initia quaestionis Pelagianae: hoc est, eodem ipso
RRO Iz. quo sive in concionubus privatim adversus Pelagianos disputare caepit, sive palam scribere. De sententia Apostolica nulla erat adhuc quaestio. Sic denique loquimur, sic sta binaus , sic di sputamus cum adversariis ut cepe praejudicia c0mmunia sequamur, cum nihil praesertim nos ad id quod sentiamus distinctius explicandum mΟ-
107쪽
s Defenso Amuldina, vet. Quid in his omnibus circumstantiis recta ratio praescribbiti Ut propriam auctoris sentemtiam magis ex posterioribus scriptis petamus, quam ex prioribus. Nam re eadem diu versata, doc--ior , exercitatiorque censeri de bet, quam cum ad novam quaestionem novus accessit. Ut semper ex iis scriptis petamus , in quibus res ipsa agitur , numquam ex aliis in quibus omnino aliud tractatur. Ut denique siquid in his posteriori meditataeque sententiae contratium excudit, auctor praejudicia Communia vel popularem loquendi modum secutus esse credatur. R gulam hanc ex primis rationis humanae principiis deprompium, constanti perpetuoque s pientium omnium judicio com firmatam sequuntur docti omnes, & quisquis non sequitur vel 1mpudens Sophista, vel riduculus declamator haberi solet.
108쪽
iisve Anablica θηρομ- 79 Quae cum ita sint, non video qua ratione, vel quo judicio locus ille M ex primis Augustini scriptis depromptus, in quibus de Apostoli sententia nihil age
batur, nCc ulla movebatur quaei
rio, tot pertis manifestisque tes. timoniis rem ipsam dedita opera explicantibus opponatur. Sed quid tandem est in loco objecto , quod ex communibus Theologorum principiis expliacari non possit rDistinc ut in Deo solet voluntas duplex, altera beneplaciti, signi altera. Quae distinctio ab omnibus Theologis usurpata I
gi potest apud S. Thomam I. p.
, citi voluntas est in Deo. Volumias signi externum quiddam est. , Sic Ut apud nos irati punire coni. sueverunt. Unde ipsa punitio essis signam irae. Et propter boc i ad punitio nomine irae significator ,
inm Deo attribuitur. Similiter id
109쪽
8o De sensio Arnaldina, quod solet csse in nobis signum
voluntatis, quandoque metapherice in Deo voluntas dicitur. C
iusmodi est lex quidpiam ve-zans , aut praecipiens, exhortatio, aliaque id generis. Qu9d enim alteri praecipimus , id revera fieri volumus. Quod Deus omnibus praecipit, id non propterea vult fieri ab omnibus. V Lle tamen dicitur, quia tanquam regulam generalem omnibus promiscue proponit, quam omnes sequi debeant, ut finem praecepti consequantur ; & quominus sequantur omnes, non ipse est in causa, sed propria cujus que perversitas. Quoniam ergo leges divinae, praedicatio Evam gelii, miracula, exhortationes , beneficia naturalia & externa Dei in omnes ac singulos ad salutem humanam referuntur Deus omnium salutem velle dicitur , qui ista proponit omnibus,& quominus adhibeantur , pro-
110쪽
sme Analysica Syno B. 8Ihibet ipse perse se neminem. De hac signi voluntate M gister in primo sentent Dist. 4s. ejusque vulgo interpretes , intelligunt illud Augustini : quod cum sis infideles quidem contra
voluntatem, id est, contra praeceptum Dei faciunt, cum Ius Evangelio re si unt. Quid ergo superiorem proximamque sente
homines fisos eri , se in agniationem veritatis venire ; non sic tamen ut eis adimat liberum ambitrium, quo mel bene vel male utentes justib e judicentur: intelligi vetat de voluntate signi, contra quam infideles, qui Euan gelio resistunt, dicuntur agere
Nam Voluntas , Contra quam Mgunt infideles, eadem plane est acula qua Deus omnes salvos esse velle dicitur ; ut evidenter pro bat tota Verborum series ac comnexio. Deus ergo vult omnes