Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

151쪽

. Et credi tam stulta eupis : jam pande quid hoc sit,

Quod bonus, omnipotensque Deus non omnia subdit

3 Corda sibi. pariterque omnes jubet esse fideles Haud dubie impletur quicquid vult i . Onm potesta&: In his quoque locis Augusti, ni principia legimus. Volunt tem generalem distincte exes die Bospex, & gratiam comm , nem, ex quaconcludi solet: de nique voluntatem Dei per se &s semper efficacissimam constituit. I Qu,d ad haec aperta & manui festa respondet Abbas 3 Nihil. Ne illa quidem Lectoribus pro, ponit, Sc excogitata decretorum efficacium Z in carium distin

tione, cujus nulla extat apud antiquos gratiae defensores men-

tio, putat se omnibus satisfecis.

152쪽

ii Defensio Arnaldina,se.Nihil necesse est distinctionem

commentitiam novis argumentis refellere. Hoc unum observabo

distinctionem sapietibus ineptam videri, cum nullum in auctoris verbis, sententiisve fundamem tum habet: ridiculam, cum prae terea ab auctoribus ejusdem doc trinae ac temporis funditus ignoratur , penitusque omittitur : i sanam, cum repugnat Script ris verbis, ac principiis. Atqui ficta distinctio nullum in Pros. peri verbis, sententiisve fund mentum habet: incognita pro sus est antiquis gratiar defensoribus : repugnat denique Prosia

peri principiis. Quid enim illud est quod paulo ante protuli ξ Si

nemo unquam est, quem non velit esse redemptum , haud dubie in.

futar quicquid vult summa pote ras. Vel illud ex E stola ad Rufinum : con reamur omnipotenti mam Domini bonitatem omnes

Disane es omne; ad agnitioneis

153쪽

sse Analytica Synops s. Ity . veritatis imbuere, quos uuisse vos eri , ad agnitionem veritatisue los electos Deum salvos velle aLi. firmat non semel, & ex silprema Dei potestate sive ex Volutate eL

, ficacissima concludit) quid gratia

i. communis non solum ab eo sem-ν per rejecta, Verum etiam pluribus, argumentis refutata aliud demtii est, quam clara SC aperta distin ι tionis commentitiae damnatio i. . Duo Prosperi loca opponit A t. bas: primum ex responsione ad γ capitulum nonum Gallorum: al-ι terum ex responsione . ad 2. Ο i jectionem Vincentianam. Anii Vcremini, inquit, a ne occultum alia 'i quod venenum lateat in his Pros ys Edit. ri verbis : Dedit pro mundo re Usti sanguinem suum , & munduS r dimi noluit : vel in istisi: since- re rissime credendum atque profi- tendum est Deum velle ut om- i nes homines salvi fiant.

venire. Quid rejecta saepe a Pros pero voluntas generalis snam so

154쪽

116 Defensita Amatrina, Quamvis prior nihil ad quaentionem nostram attineat, audacia Abbatis in eo proferendo tam singularis mihi videtur, tamque inusitata & insolens, ut rem dissimulare non possim. Nam notum est Theologis omnibus, nisi forte peregrini sint in controversiis nostri temporis, quan tum Prosperi loco torqueantur Abbatis allectae. Nonne ergo satius fuisset integrum Omittere , ne ad ea legenda evolvendaque, quae proxime antecedunt, excutaretur hominum curiositas ;quam paucula verba quae sibi A. vere existimavit Abbas, imprudenter objicere sed declamat rum prudentiam saepe desidet

Objectio Gallorum sic concipitur : quod non 8ro totius redemptione Salvator sit crucifixus. Respondet Prosper naturari, quam Christus suscepit, ei communem esse cum universis homi-

155쪽

sse Analytica Ρno s. I27nibus di peccatum quoque . cujuScausa factus est homo, convenire singulis. Quemadmodum Vese Christi nativitas sola per sese non sufficit ad renovandos homines, nisi Spiritu Sancto renas cantur ; ita ejus mortem ad eos dem ridimendos non sussicere, nisi per Baptismum cum eo moriantur : quia non est salvatus cruce Christi , qui non est crucifixus in christo, nec est in eo cruci xus, qui non est Embrum Corporis Chriapi nec membrum Corporis Christi est qui per aquam & Spiritum

Sanctum non induit Christum. Mox subjungit Cum itaque re rissime dicatur Salvator pro totius mundi redemptione crucifixus pro' ter merum Naturae humanae susceptionem, or propter communem in primo Homine perditionem ;potest tamen dici pro his tantum cruci xus ς quibus mors Vsius profuit. Tum prolatis duobus Scripturae locis Ioan. s. v. s. α II. &JOm.

156쪽

123 Defensio Amaldina, I. II. diversa ergo ab istis Filiis Dei sors eorum est, inquit, qui inter illos censentur, de quibus dA

citur e mundus eum non cogn

Vit. Ut possit secundum hoc dici Redemptor mundi: dedit pro mundo Sanguinem suum, se mundus redimi noluit; quia lucem tenebrae

non rece runt.

Ecce locum integrum, quem callide dissimulans Abbas pauca verba decerpsit: ne si, quema modum conjicio, Prosperianam de Christi sanguine pro omniubus fuso sententiam lectorum culis exponeret, se & sitos hominum ludibrio exponere videretur : se quidem , qui adversari os ob singulare in Molinam beneficium reos fecerit Jansentani criminis; sitos vero, quorum Camsam evertisset ea ipsa, quam missam esse queritur, annotatio.

Nam illi Ckristum propterea pro omnibus & singulis mortuum esse definiunt, quod gratia sufficiem

157쪽

sve Analytica synopsis. 129tem omnibus obtinuerit : C -

que vel reipsa singulis exhiberii. putant, Vel per solas liberi arbi- . tri vires facillime comparari posse, cum lubet. Prosper contra, Christuma non aliter pro omni- bus mortuum dici ait, quam ob naturae & causae communis sus Ceptionem , vel ob magnitudinem potentiam pretii, ut in alio loco respondens ad eamdem objectionem I uod ergo ad magnitudinem, o potentiam pretii, o quod ad unam pertinet causam generis humani, Sanguis Christi es redemptio totius mundi. Alium mortis Christi modum communem omnibus ac singulis non ag- noscit Prosper , quemadmodum nec Vasques ipse , nec recentissimus Cardinalis de Laurea, nec alii complures Theologi. Ob utriusque loci praetermissam annotationem gratias editoribus agere debuerat Abbas de habere

158쪽

13o Defensio Arnaldina, esset in ejusmodi hominibus Q

des , dc memoria beneficiorum. At hominem fortasse moviti posterior sententiae objectae pars: Sed mundus redimi voluit ex qua consequens esse putant, ut vel gratia sit communis omnium,

quasi ad respuendum libere tavangelium non sitificiat propria cujusque perversitas vel ut qui

gratia caret jure ac merito reprehendi non possit. Sic enim vulgo ratiocinantur ; non ita Prosper, qui utramque Conci

sionem distincte rejicit: primam quidem. in carmine de ingratis cap 13. quem locum supra de- cripsi , & alibi passim et alteram

vero in eodem carmine cap. 32. Qua in re , ut in caeteris omniabus cum Augustino plane com

sentit. Verba Prosperi subjicio.

Non autem rectὶ, nee verὶ dic, tur illos Qui sent exortes Divini muneris, . . di quor

159쪽

Isse Analytica Ρno M. I I

i Gratia neglexit degentes mortis iaumbies'

t 'ςcati non esse reos, quia recta

Non data sit virtus,

sed de primo prospexi loco qui

zd propositam de voluntate generali quaestionem nihil attinet, pro instruito nostro satis.

Alterum ex responsione a R. ad

obje . Vincentianas depromit Abbas. Sincerissi-ὸ credendum,

sitque Irofitendum est Deum velle , , ut omnes homines salvi sant. Evindem objicit Petavius, R simulque a Tom. t conjungit verba quae aqud Pros- L, x. c. perum proxime sequuntur. Si

quidem Apostolus , cujus ista se reuiae sellicitissime pr.ecipi quod

in omnibus Ecclesiis piissime custo' .ditur , ut Deo pro omnibus hominibus supplicetur quibus quod ulti pereunt, pereuntium s m ritum : quod multi se antur, sal vantis est donum. Haec ille, qui, ut Abbas, superiora Prosperi Ver, vi

160쪽

131 Desensio Arnauisa, ba quamVis omnino connexa diς simulavit; ne causam, quam defendebant, laederent. Ego Vero quae ab utroque praetermissa sunt, meo jure supplebo. Objectio Vincentiana sic concipitur : qiria Deus nolit omne aiavore, etiamsi omnes vari velint.

Quid ad haec Prosper 3 si in eadem sententia fuit, in qua &Petavius, & Abbas eum fuisse affirmant, quicquid a Vincentio objectum hoc loco est, id simpluciter debuit rejicere,&verit C lumniam detestari. Non ita ta-

men. Eui fieri potest, inquit, ut Deus qui etiam illos salvat, de quibus dici nonpotestquod salvari velint, nolit aliquos salvare, etiamsi salvari velint, nisi aliqua cause e sant, de quibus quamvis sint nobis incognoscibiles, ille tamen bene i)udicat, de quo dici non potest, H iter eum quidquam facere debuisse, iqua eceris Iaec verba,ni siqua icosa sunt, Abbatem Peς - ,