Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

161쪽

viumque confodiunt. Uterque negat ullum esse quem Deus falvum nolit: cujus sententiae suae testem citant ambo Prosperum,tatu negligenter autem & infide. ut in eodem loco quem objiciunt, confiteatur Prosper existere ali-MOS , quos Deus, tametsi salvi elle velint, salvos eo nolit propter occultissimas rationes , sibique uni cognitas. Mox Subjicit: remota ergo hac discretione, quam divina scientia intrasecretum iati suae continet ,sincerissime credenaeum atque con tendum est Deum velle , ut omnes homine alvi ann

si quidem A postolus, cujus sententia est ollicitis e praecipit suad

is omnibus Ecclesiis piissime cust ditur,utDeo pro omnibus bominibus plicetur. Seissum loci planum S obvium non vidit subtilis Atabas. Quod minime miror, cum nec locum integrum legisse videatur. Paulo ante dixerat Pros- '

per esse aliquos, quo. Deus prOD

162쪽

a L. 2I. de Cilitate cap. a .

n. Eo

ter occultissimas rationes salvos nolito Quoniam vero nos id fumiditus ignoramus , quoniam Donique Deus solus cognovit, quid ipse de singulis statuerit: idcirco cum singulis sic agendum est, sic pro singulis orandum , quasi singullas revera salvos esse velit.

Idque quoties de singulis pari,

culatim agitur . sincerissime credere de profiteri debemus i ne si hunc praedestinatum , illum reprobatum esse dicamus, judicium , quod unius Dei proprium est,nobis sumere videamur. Hinc Apostolus pro omnibus sine ulla ceptione orari jubet; quod ab Ecclesia dc nunc observatur, Msemper observatu est. Atque hoc Theologi omnes , qui singulos Deum salvos esse vrile negant, cum Prospero docent. Sin repro bati certissime cognoscerentur, nulla jam pro eorum salute fieret' oratio. Si de aliquibus, inqui

Augustinus, O sem esset Mes

163쪽

s die Analytica s o s. sa, ut qui su illi etiam nosset, qui licet adhuc in vita sint construisti, tamen praede nati sunt iis

aeternum ignem ire cum diabolo , tum pro eis non oraret, quam nec pro ipse. Sed quia de nullo certa est, orat pro omnibus duntaxat - minitas inimicis seis in hoc corapore constitutis; nec tamen pro omnibus exauditur. Pro his enim s lis exauditur, qui resadversantur Ecclesis, ita tamen sunt praedestia inati, ut pro eis exaudiatur Eccle-

, sibi sectantur Ecclesiae. Ex

his omnibus constat voluntatem Dei generalem a Prospero reje tam esse in eo etiam loco, quem ista maxime patrocinari Peruvius& Abbas existimaverant : nec voluntati generali favere partu culam Prosperianae sententiae, quam objecerunt. Alium Prosperi locum obiicit Tom. Petavius R ex responsione ad 7. - Objech. Vincentianam. Item, Mn. δ. inquit, cum ex Augustini senten, -

164쪽

is sit voluntas Dei, ut magna parsis Christianorum salva esse nec V is lit, nec possit: Prosper sic eos r o fellit . nullo modo credendam estis homines in hujusmodi desper is tionem ex Dei voluntate ceci-- disse, cum potius 3 allevet Do- is minus omnes qui corruunt j Mis erigat omnes elisos. Nemo enimis nisi illius gratia erigitur , nemo is nisi illius gratia stabilitur. Dei is ergo Voluntas est, ut in bonais Voluntate maneatur: qui & priuis usquam deseratair , neminemo deserit ; M multos desertores is cepe convertit. Et adversari

rum illa quaestio, o Pro peri ref ponsio manifeste signi cant Deum

omnibus etiam reprobis salutem velli communi voluntate, non absoluta. Si enim solos electos velut

esse se vos, recte ilia oberim pri

cederet. Cum enim voluntas ilia,

qua Christant volunt esse salvi , - Monnisi a Deo sis ; frust a illam

165쪽

: Deus i raret iis, quorum obvam l dorum nultam omnino moluntatem haberet. Sed mera esset ista ludia ratio. Itaque necesse est vestei Deum salvos eos facere , quibus; dat ut melint esse salvi. Hoc aut rem Chri anis dat omnibus etiam tb reprobis. Deinde voluntas essi Dei, ut in bona voluntate ma is cieant etiam illi, qui pietatems Christianae conversationis & Fi- , dei deserentes, in profanos C

s rOxCS, aut in damnabiles moress irrevocabiliter transierunt ut

: ibidem asserit Prosper. Ergo qui

: manere nolunt, contra Dei volun- , talem nolunt. Proinde muli illos

i manere , o quod inde sequitur, , slυos eri. Eadem es in responsi

,3 nibus aliis Prosper tradidit, prae- sertim in x1r. in qua voluntate sua , , non Dei cadere reprobos , ac non perseverare dicit. Omnia hominisii verba descripsi, ne si quid omi aerem, argumentationis vim i ν minuisse viderer :quae quam com

166쪽

rit avius. Pet avias.

n38 Defensio Amalae a, traria sit Prosperi doctrinae ac principiis; ex seperioribus jam liquet: quam vero stivola paucis

ostendo. V

Et adversarium , inquit, latiqu/Wis o Prosperi responsio mania feste significant Deum etiam omniabus reprobis salutem velle comm ni voluntate. si . it, sSi manifeste Amniscant : Pros per ergo manifeste secum ipse pugnare dicendus est, qui tot in

locis voluntatem general apertissime confixit. Si manis e signi cant, vix argumentis opus est, ut voluntas illa generalis in loco Prosperi percipiatur: quam nihilominus qui rejiciunt, eam dem saepe a Prospero rejectam esse testantur, aliquando admissam esse negant. Si enim flos electos vellit esse ab τυ, re tu objectio illa procederet. Si ita est, retari, ergo qumniam objectio Vincentiana erat: αις es voluntas Dei , ut magna

167쪽

ν es

sis Analytica Synvsis. I39 pars Christianorum salva esse nec

velit, nec possit: recte sic concluditur e Deus solos electos vult esse salvos: Haec sigitur voluntas Dei , ut magna para Christi norum salva esse nec velit, nec possit. Salutem nolle vitium est in omnibus , gravissimum in Christiano crimen. Bonum agmre nonposse infirmitas est, quam ex peccato sive originis, sive proprio traximus, non ex Voluntate Dei. Si itaque legitima est con- Clusio : ergo quod Deus solos eIedios velit esse salvos, Cons quens est ut divina voluntas sit causa peccati S infirmitatis humanae : consequens est ut Deus sit causa peccati originis , in pueris maxime, sive in utero , sive extra matris uterum sine Baptisno morientibus. Ita VaLquestias pueros plerosque sine Baptismo morientesDeum salvos cno velle negans Deum fecitata xem criminis. Qui, negat

168쪽

14o Defensio innadina , media ad salutem necessaria, is teste Petavio non vult salutem. Praedicatio Evangelii est m dium vel conditio necessaria ad salutem, quam Deus plurimis infidelibus negavit, iis praesertim C ρ- de quibus Lucas in Actis a res

latur ; nam Apostolos, Cum tavangelii causa in Asiam & Bithyniam contenderent, Deus prohibuit. Sic eos, qui intereat mortui simi non accepto Evans gelio, noluit salvos esse: cons quens igitur est, ut fuerit causa& auctor perpetratorum ab iisdem criminum. Atque ut CXem- plum aliquod finitimum adhi-:heam, cum Rex plurimos laesae Majestatis reos fore praesentiens

re constituit , ipse est in causa , cur caeteri peccaturi sint, in Ma- jestatem Regiam. Quae omnia quam absurda sint, patet. Nec tam frivola, tam inepta ab eo

objici posto, arbitror, qui doc-

169쪽

se Analytica S resis. IAIttinam Augustini dc reliquorum patrum vel delibavit. Ut objectio recte procederet, sic petavius concludere debuit. Alio

tamen conVertit argumentationes suas, tam ridicule vero; ut

ne principium quidem ipsum, in Τ quo illas niti video , in sententia

ω Prolperi contineatur. Integram argumentationem Petavii subjicio , ut lector judicare possit. Cum enim voluntas illa , inquit, Petaxian qua Chri Bani volunt esse alvi, nonni a Deo fit, frustra illam Deus inspiraretiis, quorum salvandorum nullam omnino voluntatem haberet, ted mera esset ludificatio. principium in quo nititur argumentatio , hoc est: Deus facit ut Christiani melint esse salvi. Objectionem Vincentianam &responsi nona Prosperi lego, nec simile quidpiam occurrit. Sed principium demus, quod alioqui certissimom est apud omnes; neque enim quisquam negat Dei volum stomEx

170쪽

r ι Defensio Amaldina, tale M gratia fieri, ut ex reprobatis complures salvi esse velint: saniorne propterea est conclusior si sana est, concedendum ergo est Deum semper id velle , quod facit ipse ut velint homines. Gramus pro mortuis Christianis ,

pro parentibus, pro amicis: e rum salutem optamus VOli mus et quam Voluntatem piam Deus essicit, qui operatur in nρ-

bis velle se perficere. Eorum pro quibus deprecamur plurimi sempiternis assiciuntur suppliciis aquamquam qui sint illi, funditus ignoramus. Ergone istos Deus

vult silvos esse i Filium Deo jus

bente voluit immol re Abrah m. Eximiae voluntatis sive obediem tiae, cujus meritum redundavit in omnes Abrahae posteros, Deu)la