Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

241쪽

, aza. Defensio Amasina, a P gressus sum. ' Deum salutem vegenihil est aliud pxam media ad at . tem necessaria praebere. Ergo juxta auctoris nostri h)pothesim Deus omnes ac singulos salvos csse non vult proprie, qui plerisque quod aci salutem omnino

necessarium est, negaVit. Cur ergo affirmat L. 2. Cap. 2.

I9. V. 28. dc in toto libro passim, Deum velle quod non proprie . non vult in ejusdem principiis 3 Si quis respondeat Auctorem nostrum, qui ut facilius Semi- pelagianorum querelis satistac ret, gratiae Vocabulum noVa qu da & latissima notione usurpaVit, . salutis quoque nomen, quoties locum Apostoli de omnibus ac singulis promiscue interpretatur, paulo latius, quam accipi solet, accipere videri; hoc est, pro sola. Dei cognitione, quae est veluti primus gradus ad salutem ; non Vehementer repugnabo. Nam si

omnia loca, in quibus Apostoli

242쪽

Analytica Synvsis. a P testimonio generatim utitur, si principia & conclusiones contaderamus , solam Dei cogniti nem assumit ac sibi proponit. In Libro primo cap. 11. de illa Fidei parte dicturum se deinceps esse admonet, qua pie credimus Deum melli, ut omnes homines seritatis agnitione salventur. Principium, quod ad id confirmandum adhibet , est gratia generalis, Π gatque L. 2. cap. 2I. ullum CX-tare aliud. Sive igitur novillima contemplentur saecula, seμ prima,su media, rationabiliter , se pie. creditur, omnes homine alvo eri Deum velle , semperque voluisse. O hoc non asiunde monstratur, um de iis bene iis, eaque promidentia Dei, quae universis nationibus communiter,atque indisseremur impendit. Fuerunt enim, ac sunt ejusnodi dona ita generalia, ut per ipsorum tesimonia ad quarendum verum Deum possint homines adjuvari. Gratia genera-

243쪽

Σo4 Defensio Arnaldina, iis , ut pluribus ejusdem certis ac evidentibus testimoniis esses, nihil est aliud, quam praeclara& oculis nostris exposita corporum naturalium dispositio, cujus tota vis in auctore demonstram

do consistit: nihil ergo per se probat aliud, qutin Deum velle &semper voluisse, ut omnes divunitatem cognoscerent ex naturae

pulcritudine. Hoc unum ipse insuperiori sententia concludit:

dum naturae universae testimo- nio omnes ad quaerendum Verum Deum adjuvari ait Ut ut sit, nego ex locis obje tis voluntatem beneplaciti, de qua sela hic quaeritur , concludi posh. Talis est enim voIuntas finis , qualis mediorum, quae exhibentur, ratio. Si media cum fine necessario conjunguntur, si

vel Qta sine aliis per sese ad finem consequendum plene sessi eiunt, proculdubio in sapientiubus praesertim, qui vel iis utun -

244쪽

s me Analytica Syno s. 2Oytur, vel eadem exhibent aliis, antecessit finis voluntas sive absoluta, sive conditionata. Sin me dia exhibita necessario cum fine non conjunguntur, vel ad finem Consequendum non plene lusiciunt, hoc est si aliqua negantur omnino necessaria, & sine quibus nunquam obtinetur sinis; ex mediis exhibitis, uti manifestum arbitror; consequenS minime est sinis ejusdem VoluntaR. ut jam observavi. Auctor noster gratiam interiorem necessariam esse ad salutem concedit, Cam-demque negat dari omnibus: ex ejus ergo principiis voluntas beneplaciti de salute omnium ac singulorum nunquam elicietur. Qua nam est igitur voluntas illa generalis, quam Auctor in posteriore libro constituit Voluntas externa S signi. Talis est enim voluntas sinis , qualis mediorum ratio, Vel praeparatio. Quamobrem Auctor ipse

Volantas generalis ,

tor, signi est , non benepla

245쪽

1os Defensio Arnaldina,

L. 2. C. 2So Voluntatem Dei dei salute omnium non aliunde cognosci ait, quam ex beneficiis Communibus. Media illa quae

omnibus promiscue conferuntur, plane externa sunt, nec aliam cum fine proportionem habent, quam extemam& remotis,nam, quatenus accedentibus aliis adjuvare possunt se impedimenta

tollere. Glis est conformatio Corporum caelestium & inferi rum, Vis, ordo, Consensus, ali que id generis plurima, quae M perte demonstrant praestantissimum opificem. Lex Iudaica Deum non modo esse docet, Verum etiam quid maxime necessarium sit ad vitam Conse quendam praescribit. Christiana, ut longe praestantior est, ita Cognitionem Divinitatis pleniorem tradit, doctrinam morum si1-hlimiorem : Baptisinum tamquam remedium adultorum MPuerorum commune proponit

246쪽

alua

ssie Madytica Synopsis. 2o omnibus. Non alia gratiae communis agnoscit genera auctor: primum quidem perpetuum MCommune omnium ; secutidum proprium Judaeorum s tertium universis gentibus propositum ,

& singulis inominibus, quibus

Evangelium praedieatur. Haec omnia tamen externa sent: sine

auxiliis interioribus si quid valeant ad cognitionem Divinitatis efficiendam, certe ad consequemdam salutem non sufficiunt. Sunt alia media propinquiora, nempe gratia interior , quae cunctis G delibus & jussis datur, nec tamen ipsa ad salutem omnes provehit , nisi accedat propositum& decretum Dei. Hinc L. a'.

Cap. 24. docet Persi erantiam

esse singulare munus Dei & cap. . omnia quae ast promerendam Vita aeternam pertinent, sine gratia Dei nec inchoari nec augeri posse, nec perfici, ut nemo habeat unde glorietur: quam quaec

247쪽

etos Defensito Amasilina, tionem de electione ait esse impenetrabilem , nec per liberi an,

irii velle se nolle solvi. Ergo quo

niam propterea tantummodo , hoc est, propter gratiam illam

Communem,Deus ab auctore nostro dicitur omnes ac singulos salvos esse velle, consequens plane est, ut ista voluntas generalis sit tantum exterior, sive signi, ut vulgo loquimur. . ' δ' Hinc auctorem nihil secum

Idcirco .. . . . o.

Auctor se- pugnare liquet, nec posteriorem cum ipse librum cum priori. Nam etsi in DQR PRS M voluntas Dei semper, essic statuitur, quae nunquam irrita ,

vel inefax, esse possit: locus V ro Apostoli de universo hominum genere intelligitur , non de singulis: contra in illo de omnibbus ac singulis; haec tamen Op time conveniunt. Ad volunt a

tem beneplaciti respiciens omnes ac singulos Deum salvos esse veluIe negavit: ad voluntatem signi ;omnes A singulos: Deum salvos

248쪽

plerique salutem non consequam 5 tur, non ideo tamen irrita est Voluntas Dei, cum voluntas illa a generalis, qua Deus omnes ac, singulos salvos esse velle dicitur, ii tota sit exterior & metaphorica

Haec de eximio auctore dicta sus ficiant, qui verbis cum August

i tino pugnat, re convenit, ejuuque doctrinam de praedestinatios ne dc gratia efficaci ut in 1'. sica & in P. Libro clarissime conL' De Episcopis Africanis in Sardia, Uctori Librorum de Vo-

. - . . .

: testimonium inprimis illustre non unius Scriptoris, sed plurimo, rum Episcoporum, qui propteri Fidem Catholicam ab Ariano, Principe Africa pulsi exulabam

ii tituit. CAPu Tria exulantibus.

catione gentium subjicio

249쪽

11o Defensio Amaldina, in Sardinia. In Literis Synod cis, duodecim Episcoporum Πλmina leguntur. Plures tamen fuisse constat, cum Fulgentii no

men non legatur cum caeteris;

qui tamen, ut testantur sub finem Epistolae , unus ex ipsiis fuit; ac praeterea sexaginta simul ex lasse ferantur. Inter caetera quae de quaestione nostra docent be tissimi Martyres, illud capitis I . minime praetermittendum est : visiquis ergo, inquiunt , praedes natum Christam, se Sanctos ejus negat, Apostsi cam Fidem pervem fus oppugnat. Omnes a temtraede

tinati ipsi sunt: quos vult salvos

fieri&ad agnitionem VeritatiS VC-nire. qui propterea omnes dicum tur , quia in utroque sexu, cx om-- ni hominum genere, gradu, aetate ,

conditione salvantur. Semper quippe voluntas Dei omnipotentis Emptetur ; quia potestas ejus nultate' tenus vincitur. Irae est eν- , qui omnia quaecumque Voluit

ri iti nim

intelatit

e det

250쪽

lsis e

eis:

s se Analytica Syno s. 2II feeit in Coelo & in Terra, &in

omnibus, abyssis, Ur a cujus voluntati nemo resistit. Verum nam que est, γρd des iesutus est ius, quia in vivificandis nultam inctium humanae voluntatis expectat, sed ipsum voluntatem bona faciendomis cat. Hoc autem in maJoribus. Parvulos autem, in quibus necdum potest bona voluntas eri , lius gratiae facit operatione salvari. Et isti quoque de solis praedestia natis sententiam Apostolicam interpretantur, &suam interpretationem Augustini principiis

Communiunt. Nam ratio potis. sima cur ille voluntatem gen ratem rejecerit, petitur ex Voluntate divina, quae semper sit efficax , nunquam irrita esse possit, re cui salvum fucere volenti nullum re ut hominis arbitrium. Neque praetermittenda est alia ratio,. quam subjiciunt mea quoque sententia necessariam. Deus in majoribus bonam voluntatem ef-