Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 856페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

facere voluit, ubi si faciat fuissen

a M tib cui ipse testatur forsitan in δέ - cinere & cilicio poenitentiam γgissent i Aut cur in Asia o A--γnia Apostolum metuit verbum

statis annunciare ' 'uod si is

nequeunt comprehendi , redean

η se , se invenientes se homines

desinant quaerere cur alios salvei Dratuito dono , aisos derelinquat

justo se occulto judicio, qui Z '

tesatem habet ex eadem mam aliud vas facere in honorem, His

in contumcliam , ct clament o robissum, immo iuxta Apost um, .

Augustinianam interpretatio- inem secutus quoque est Grego- 4rius Magnus, vel quisquis pst auctor Commentarii in primum Regum L. 3. sub finem in illud

capitis I . rauocumque se verte' lbat , superabat. uia , inquit, dum de omni genere peccatores a

262쪽

e Analitica Ρno s. 223 vitam trahitis triumphare ubique .cognoscituriuos nimirum triumphos agere suos Milites, suos Principes

imperabat Dominus , cum dicebat: a Ite in orbem universum M praedicate Evangelium omni Crear 16. is turae. omis Creatum Evangelium

praedicare incipit, qVi omnia gen hominum duci ad fidem voluit ut dum nobiles Regum ustrum tri&pias ostenderet, eos superare ubi que monstraret. Unde sicriptum Vs: qui vult omnes homines salvos fieri, & ad agnitionem veritatis Venire. Omnes quippe homines vula . salvos eri, se ad agnitionem ve- statu venire: quia de omni homiarum fencre eligit, Psis ad gau-- dium trahit.

. Mitto Bedae commentarium in omnes Pauli Epistolas con fectum ex solis Augustini verbis ac sententiis; ubi auctor in Epistolam ad Timotheum verba Em chiridii adoptans, Augustinianam . quoque sententiam adoptaVit. L iv

263쪽

De Lupo servato. SISculo ix. exorta est gravis

controversia , quae unive

sam prope Gniliam scidit in duas

partes s Episcoposque cum Epic copis , Concilia cum Conciliis commisit. Novam quaestionem in Gallias invexerat Gotheses-cus Orbacensis Monachus MPresbyter : qui Roma rediens, cum divertisset ad Comitem taberardum, de gemina pr destia natione bonorum ad vitam, malorum ad poenas sempiternas prolatis in medium pluribus & A gustini & Fulgentii testimoniis privatim ac publice disseruit. Rabanus Maurus Moguntinensis Episcopus re ex Nothingo E. piscopo cognita Literas X. Cal. Maii an. 848. ad Comitem dedit; in quibus eum hortatur , ut ne Gothesescum. sinat falsa in

264쪽

vulgus edere. Alias quoque non diffundes dedit ad Nothingum. In his contendit impios ad peccatum non praedestinari ;qua de re, ut ab Ecclesia Lugdunensi in Lib. de tribus Epistolis cap. 4. observatum est,

nulla erat quaestio : nonnulla stimul inserit de libero arbitrio decerpta ex Ecclesiasticis dogmatibus Gennadii. Sic Gothe al-cus ex Italia decedere coaetiis Moguntiam eodem anno venit ad Rabanum , moxque ab eo productus in Synodo geminam, Ut ante, praedestinationem palam asseruit: liberi arbitrii notionem ex Libris Augustini adversus P lagianos petendam essu contendens Rabanum ex Semipelagi gianis fontibus depromentem lubere reprehendit : omnes quos

Deus uno flvos eri, ne dubia ratione Ilvari pronunciavit; necesse quemquam , quem Deus se vari veni, o non salvetur, quia

265쪽

116 Defensis Arnaldina, Deus noster omnia quaecumque u luit fecit. Quae sunt verba Fulgentii. Postremo adjecit illud, impios, quorum redimendorum Causa Christus venit, irretractabialitersalvari, eumque reproborum perpetualiter Sylvatorem esse noluisse.

Cum Patrum auctoritate fretus in sententia perseveraret, nec Rabani minis moveretur, deductus est ad Hincmarum Remon-sem, & ab isto in Carissiaco Epiccoporum tredecim, Chorepiscoporum duorum , Abbatum aliquot conVentu, Sacerdotali diagnitate exutus, damnatus, cinnisque est an. 8 9.

In judicio Episcopali tria dam

nationis capita commemora

tur . primum, quod esset contra leges a Chorepiscopo Creatus Presbyter : secundu , quod Presbyteri gradu abusus esset ad pe versam doctrinam & proos mO S et tertium denique, quod M

266쪽

sse Analytica Ρηo s. 227 Ecclesiastica dc civilia negotia tractasset. In Monasterium Altu villarense postmodum, simusque

1. in perpetuum carcerem aereu-

, . sus est. Ea res plures Episcopos, doctosque commovit adversus Hincmarum, mullio plures Vero posteaquam in novo paucorum Episcoporum conventu consti: tuta ab eo sunt capitula quatuor, eademque raptim, necinspectis co- diribus, ut testatur ipse. Primum est adversus geminam praedesti' nationem : secundum de libe

tate arbitrii' in primo homine mi missa & per Christum reparata: tertium sic concipitur: Deus omnes homines sine exceptione vult salvos fieri, licet non omnessalis e tur : quod autem quidam salvantur,silvanus estisnum. oda tem quidam pereunt, pereuntis est . meritumia quartum est de Morte

Christi pro omnibus & singulis

omnium temporum hominibus' oblata, Antequam vulgarentur

267쪽

V 228 Defensio Amaldina,sc postquam vulgata sunt capurula , major Ecclesiae Gallicanae pars restitit Hincmaro. Capitula ipsaConciliumValentinum dei

de proscripsit, Episcopi & Docti

. complures scriptis refutarunt, e

quibus pauca quae ad quaesti

nem nostram pertinent, profera. Antequam capitula ederentur , in ipso controversiae exordio LupusServatusMoguntinus Precbiter ; sive idem est, ac qui poς tea Ferrariensis Abbas fuit, ut nonnullis placet, sive ab eo dis tinguitur, ut visum est aliis ; scri dat librum de tribus quaestionibus an 849. ut ipse in libxi limine teCratur. In prima , quae est de libero arbitrio, n. 26. haec habet. a 'od . Nam quod venerabilis Paulus ait, Mauguin, qui vult omnes homines salvosi fieri: nonsic accipiendum est, qua

cumDeus velit generaliter omnes' e-

. Duelis , quibusdam impedientisius impotentis isnon valeat omni tori Umus implere quod velli sed

268쪽

, Ae Analytica Sino s. auisupotius quod illis De volentibus, Irae nolentibus namplures infantia

aetate baptinari, non horum habentes discrimen , mox vita exredentes transferuntur ad gloria salvantur omnes quoscumque ille salvare v luerit. Omnes ergo via alvos erihomines , sed non alios, quam qui salvantur. diuo elocutionis genere usus est angeli Ioannes his venisbis: a qui illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum : non quo dei luce omnes in hunc mundum venientes illuminet;

quod sentire perquam ab urdum est, quando quidem plures in desitatis tenebris obscurentur e sed eos vid licet qui illuminantur : dum non ab alio, nise ab illo iLuminantur. Omnes autem non semper universitatem feneraliter,uerum aliquando exceptionem quandam peculiariter comprehendere etiam ipse Apostolus, de

cujus deliberatur stentetna, idoneus auctor est, ubi ait b sicut per omnia Minnibus. placeo' Namque non

269쪽

Mo Defensio Amaldina, Ilacebat his . . . . a quibus rideb tur. . . placebat autem solis Melibuiqui tot erant , ut merito dicipom omnes' Reliquas deinde inter' pretationes Augustini duas sub jicit de probat. Voluntatem g neralem tam aperte rejicit, v si qua ex. ejus verbis argumem ad id confirmadum proferrentur, ioco per se clarissimo plus affer'

xent tenebrarum, quam luminii Duo tantummodo observand

sunt, primum est dicendi genui, quod Lupus usurpavit, non Ac

cipiendum est, quo voluntas gς neralis prorsus excluditur. Alter

rum est id quod superiorem Lupi

sententiam proxime praecedip risios, non illos salvet Deus, 4ν cur non potius illos , quam φε , jam hocsupra hominem e L. . a qui enim cognovit sensum Dominito Igitur ut itidem alis cujus vult mi seretur de quem vult indurat. amferetur exuberante bonitate, ino rat nusia latercedente iniquita G

270쪽

durat autem non ad peccatum impellendo ... sed in peccato deserendo, quia ipse quorum vult solum tib rator em se utique ut es quorum

dam; se voluisset, esse potuisset se

omnium. Omnia enim quaecumque voluit fecit. Sed ita voluit misericordiam, ne in aliquo in mmaret justitiam. Quibus in verbis principium interpretationis A gustinianae potitumum continetur , id est, semper & in omnibus efficacissima Dei voluntas. Nam propterga statim negat sententiam Apostoli sic generatim accipiendam esse , quasi Deus

omnes sine exceptione salvos esse velit. Ratramnus Corbuiensis sub idem tempus unicam de gemina praedestinatione quaestionem pertractavit, quae velut princeps de Caput caeterarum videbatur; sic tamen ut principia nostrae per totum ejus opus velud sparsa r pinnas.

SEARCH

MENU NAVIGATION