장음표시 사용
321쪽
G1 Defensio Amaldina , distinctio, quam velut dogma FideiCatholicaeGermanusAbbas nobis inverecunde proposuit.
& triginta annos docuit in Academia Parisiensi ab an. II67. usque ad obitum, hoc est, usque ad an. Ia. . Summam Theologiae Guillelmo Senonensi dicaverat sib an. IITO. In parte prima cap. x. distinguit, ut Magister , Voluntatem signi, & voluntatem beneplacuti. Tum Cap. XL. patet, inquit,
ex his qua dicta sunt, musta ericontra signa voluntatis Dei, id scontra praecepta , cminia , prohibia
tiones sec. De caetero inquirendum
cst, anpost aliquid fieri contra v Iuntatem Dei, qua 'se est; iae essan quicquid vult Devi Feri t ;
322쪽
enisu Deus omnes homines salvos seri, ut ait Apsolus: non tamen omnes salvantur. Alibi etiam ait: μ Jerusalem , quoties volui a Matth. Congregare filios tuos sub alas φλ 87
meas, & noluisti t quas aliquid
voluerit Dominus, quod impeditus sit facere Ierusalem voluntate comtraria. Et ita aliquid voluit quod ηon factum es.
Respondet: sed palam ess nihil velis fieri a Deo quod non faciat,
secundum Agud, b voluntati ejus h Rom. mi quis resistet: se φ omnia quae- 'Ips , . . cumque voluit fecit. auod ergo σ. primo iacitur, sc exponitur et vult omnes homines salvos fieri: id st, nullus salvatur ; nisi quem vin flvum meri. Sic dicitur d Deus d D n. P. illuminat omnem hominem ve- 8'nientem in hunc mundum. Id est, uemo sitaminatur, nisi per eum. Eodem modo es iiDὰ allidit :Jer sulem &c. Id est, quotquot de fliis tuis volusate mea semper es
323쪽
is Defensio Amaldina, caci congre vi, te nolente se immitia hoc feci. Constat igitur suoi Deus nihil muli feri voluntate, quα ipse est, quod non flatinatuor scholae principum
sententias habemus & conse tientes & apertaS; quorum adctoritas , meo quidem judicio ,
potior, quam recentiorum scholasticorum videri debet. Nam cum ea soleat esse ferorumque ratio , ut ad novas subtilitates intenti plus de veterum sententiis ad uia praejudicia flectendis, quam de opinionibus suis ad eorum judicia , quos tanquam P
' dis laborare videantur : Vitium hoc in recentioribus praesertim inhaesit. multiplicata se 1m in novarum opinionum seges 1, quibus cum minime congruerent Veterum sententiae, novis subinde subtilitatibus opus fuit; ut quae erant contrariae, facilius Gluderentur. Ita in plerisque ino-
324쪽
olis fuit Patrum auctoritas. Quamquam in ea re, de qua Mgimus, adeo manifesta est, & videns ; ut omnes fere quos le
gerim , de Augustini, Magistri ,
que sententia nihil dissentiant. tametsi aliam multi sequuntur.
rarii in Pauli Epistolas, sub Am
selmi Cantuariensis nomine Vulgati , sive is Anselmus Laud nensis Decanus di sive Hervaeus
Monachus Benedictinus fuit, ut ex Ms codicibus constare videtur. Floruit iste sub initia Moculi x11 . & eodem tempore, ac Robertus Pullus, cujus ante memini.
In Caput prioris Epistolae ad I imotheum sic loquitur. Orate . inquit, pro pace prin
325쪽
18s Defensis Arnaldina, I m, se pro salute omnium, quia, hoc est bonum; id est, ut se Ecclesiae , & acceptum ; iae est,
gnatum atque placitum coram Deo Salvatore nostro, nossώ t, ita or omnes homines vult
salvos fieri, & ad agnitionem Veritatis venire ; Acut jam veniamus. Quamvis certum sit nobis non omnes salvos fieri, non tamen ideo debemus omnipote
tissime Dei voluntati aliquid derogare , sed ita intelligere quod dictum est, qui omnes homines vult salvos fieri, tanquam si diceret nullum hominem fieri GL V vum, nisi quem salvum fieri u ' litseu quod nullus fiat salvus,' nisi quem velit: & ideo roga V dus est ut velit: quia necesse est fieri. si voluerit. Reliquum dei de Caput. Qu. chiridii dest bit , neque ad explicationem. tentiae Apollolicae quidquam adjicit aliua, ut manifestum sit
non alias cum interpretationes ,
326쪽
quam Augustinianas agnoscere, hoc est eas ipsas, quae Vocem omnes evidentissime restringunt, Mad electos solos accommodant.
putans Iesum ait esse Mediatorem , quatenus est homo: qui δε- dissemeti um in Cruce redempti Kem pro omnisus , nullum exciapiens qui vellet redimi ad salvam dum. In hoc enim patet quantum Deus homines diligat , ct eos viais
omnes salvos meri, si perversitas
eorum non obstiterit. . . . se ideo qui non salvantur, non est quod de Deo vel de Mediatore posset con
queri , sed de si s , qui nec re
demptionem , quam Mediator dedit, nec salutem quam Deus obi sit , voluerunt accipere. Quam sententiam cum sileriori facile conciliaturus est quisquis memunerit mortem Christi saltem alitiquo modo pertinere ad omnes& singulos: sive Christus homo, ut plures Theologi docent, VO-
327쪽
luntate humana opimit, ut prodesset singulis; & ita excepit ne minem. Sive quia Evangelium& Sacramenta proposuit omnibus ; per se excipiens neminem: non quod gratia Christi derivetur in omne3 λ ut constat ex altera Pauli sententia, qui es Salvator omnium hominum, maxia me Fidelium: quam Hervaeus sic interpretatur. Speramus in Deum vivum, id best, in hoc insudamus pietatis ac justitiae operibus, quia Deramus vitam, quam Deus vi vens promisit pie agentibus. ArisSalvator omnium hominum, quia
solem suum: facit oriri super bonoso malus se pluit super justos se i
justos : atque salutem corporis in hac vita communiter parat bonis se malis. Maxime tamen ipse es iatre Fidelium, quia praeter temporalem salutem , quae illis est communis cum reprobis , dat eis aetem yam salutem, quampo friant cum Angelis. Nam qui Deum non alio modo
328쪽
cit oriri super bonos se malos, Vulamque corpoream tribuit omnibus , is proculdubio ut gratiam
communem ita quoque Volumiadem generalem excludit.
objecturus est, ut opinor , ea quae paulo ante produximus. Iuboc patet quantum homines diligat, sec. Nam eum ipse locum Apos, toli Deus uuis omnes homines se
vos Meri cum Augustino dixerit non sic intelligendum esse, quasi nullus hominum esset quem salvum
fieri nolist, qui virtutes miraculθη- facere noluit apud eos, quos
dicit acturos fuisse paenitentiam si
fecisset sed ut omnes homines, o ne genus hominum intesilamus per Pasiumque disserentias distrib tum: Cum dixerit omnipotente velle inaniter non posse quodcumq, moluerit: facile intelligitur populari & usitata locutione ab
329쪽
Defensito Arnaldina, Hervaeo nihil significari aliud
non consequantur, in ipsis esse, non in Deo : ut late disputat in caput 9β Epistolae ad Romanos. Miseretur, inquit, secundum gratiam qui grinus datur, non meritis redditur. Indurat autem secundum judicium quod meritis redditum M seretur magna bonitate, indurati a se tem nulla iniquitate s ut nec liber tres de siuis meritis glorietur, nec damnatus nisi de suis meritis conqueratur. Sola enim gratia Redemptoris discernita perditis , os
in unam perditionis concreverat massam ab origine ducta causa communis. Cum ergo totus mund ij
rissime posset damnari, Deus cui vult misteretur se quem vult in Grat , id est, non miseretur ei, nec cmollit cor ejus di, nec tamen is aes ejus moluntas volenos alii missreri, aliique non volantis. uis enim dicat aliquem pote em injus agere, A ex duobus reis unam
330쪽
sie Analytica Synobis. 49IDG mesit interimere es alterum misericorditer liberare ' Sic es Deus in nullopotest reprehendi , e damnet, e misereatur. Meritum enim misericordiae nullum es: meritum autem indurationis speccatum totius massae damnatae. Nec indurat Deus impartiendo duritiam ,sednon
impartiendo misericordiam , sicut nec digni sent.
Caetera quae in toto hoc comenistario leguntur omitto, in quibus omnia Augustini principia sect vir auctor, praedestinationem gra tui tam adstruit, reprobationem xejicit in peccatum originis: quo ex principio Petavius consequens esse fatetur, ut nulla sit in Deo reproborum salvandorum voluntas. In caput Σsi ad
Philippenses explicans illud , Deus est qui operatur in nobis melle se perlicere, gratiam ad perseve- randum qualis data est Adamo & qualis jam datur sanctis pro ' deflanatis exprimit iisdem verbis