장음표시 사용
331쪽
Lyc Defensio Amaldina, ac Augustinus. Quo vel solo, ut saepe ostendi, voluntas conditio, nata funditus evertitur. Sed ista de Hervaeo sufficiant. CApux XIX. De Pnepositivo.
P Rarpositivus sub initia sieta
culi x111. storuit in Academia Parisiensi, Vir suo tempore celebris. In summae principio non aliam agnoscit Dei voluntatem, de salute omnium , quam quae
vulgo signi dicitur, quaeque posita est in praeceptis & consiliis;
probat quoque interpretationem Augustinianam.
ubi ritur, inquit, utrum v luntas Dei maneat inexpleta aliquando. uod numquam maneat inexpleta, probatur ex illa aucto Ps /- ritate : a omnia quaecumque VO-babis. luit, fecit: se ex illa, b volutilati δ' ejus quis resistet. ς Et ere illa rquori s volui congregate suo;
332쪽
sse Analytica Ρηopsis. 293 tuos , quasi gallina congregins pullos suos sub alas, & noluisti 3 Ubi dicit Augustinus: ita dicit ac iasi voluntas hominis infirmi vo- viluntati Dei resistere possita quod is
non est. Immo sic intelligendus vi In Encst: quotquot congregavi, te nota es I ii q lente, ex voluntate mea semper se efficaci congregavi. Si voluntas tiqui siemper e cax, ergo nunquam remanet inexpleta. Sed dicit auctoritas e Deus muli Objectio.
omnes samos eri: sied hoc non trego voluntas remanet inexpleta.
Sed ad hoc respondet Augusti- Responsio nus , vult omnes homines salvos eri, id est, omnes qui salvantur ejus voluntate salvantur.
Item Deus non vult mortem Alia Ol
peccatoris, sied ut convertatur, semivat , sed dicit de merito peccatorem is im praestivit ad mortem diaeis enim sc t Deus vult ut se conmertatur se vivat; sed hoc no fit nec ei ; ergo ejus voluntas re- Manet inextota.
333쪽
Defenso A aldina, mens Videatur , vel Deum id impleri noluisse, vel voluntatem ejus irritam & inanem fuisse. Ad hoc forte respondebitur, inquit, sicut de Baptismo. Solet enim δε-ci , quia Emimus qui receptus es
ab istu Itae , c es Agnum gratia
Dei, non quia potimis , se quae et, nisi culpa ejus impediret. Ita prohibitio illa fuit Agnum divine moluntatis, non quia fuerit, sed quiafuisset, nisi culpa homisis impedisset. Sed ex hinc infertur, em culpa hominis potest impedire
moluntatem disinam. sed respon--det prohibitionem se praecutum quandoque esse signum voluntatis divinae directe, tunc scilicet cum impletur, quia Deus vult impleri ;quandoque non directe, ut quando non impletur , se tunc es signum boni, quod inde elicit Deus. Ita ille respondet, ne voluntatem Dei aliquam inlcacem confiteri
334쪽
teres illos Theologos voluntatis antecedentis, consequentisve mentio : quam distinctionem Guillelmus Altiti odorensis aequalis Praepositivo, nam an . 1223. obiisse dicitur ; scripsit tamen post Praepositivum, quem ab Cointerdum citari video.) Primus Latinorum omnium quem legerint, o surpavit ; quamquam non tam ipse usurpasse , quam a Damascono usurpatam indicasse videatur. Ita enim loquitur L. I'. Cap. x. de Providentia divina. Item dicit Damasienus, quod prov/dentia dioina duplex est. Gaadam es secundum acceptionem , quaedam secundum concessionem. Secundum acceptionem sinit quaecumque si contradictione Funt bona cui gratia, gloria , se hujusmodi. Dicit Damascenus , quod Deus antecedenter vult omnes fiavari: ad hoc enim est ejus antec
dens voluntas, se aritio ex ipso expens, bona enim spiritualia ex
335쪽
corde suo dat. Providentia secum dum concesonem est voluntas Dei con sequens ex nostra causa : sicut punire quod nobis infigitur ex peccato nossero. Alia tamen distinctione ut tur Cap. XIII. in quo quaerit an voluntas Dei semper impleatur. Dicimus, inquit , quod hoc ver
sicat.voluntatem beneplaciti duobus , modis accipitur, quia quandoqβe accipitur simpliciter : sicut cum di citur, Deus vult bona esse, quan
doque secundum quid ; sicut dicit
Apostolus : Deus vult omnes hinmines salvos fieri , nons impliciter, sed quantum in se est. Ita Cap. XII. illuci Ezechielis nolo monem fe catoris explicans : hoc verbum, nolo , inquit, sumitur pino, ηρ' volo ue vel potest dici s nolo quantum in me est. Ita ille.
Frequens deinceps occurrae voluntatis antecedentis apud V
336쪽
sive Analytica Ρno s. apud Alexandrum Mensem , dc Albertum Magnum, ex quibus S. Thomas distinctionem suam deprompsit, ac plerique deinde
Theologi; non sic tamen ut o nes voluntatis antecedentis nomine voluntatem beneplaciti proprie dictam intellexerint , uti postea constabit. l. t. CAPuT XX.
munis erat Theologorum omnium opinio, voluntatem be
neplaciti de salute omnium in Deo nullam inesia, ut ipse in
prima parte q. 36, membro 2. testatur. Ibi quaerit an Voluntas
beneplaciti semper impleatur , an interdum irrita esse possit. Respondet scriptum esse in Psa
cit. et in Epistola ad Romanos: moluntatου eius quis res et 8 Addit
337쪽
3oo Defensio Amudina ,& illud, voluntatem non frustrari nisi vel ob ignorantiam ; Vel
ab infirmitatem: quarum neutra in Deum cadit. Ex quo Cons quens est voluntatem divinam
cit duo Scripturae loca , quae a nobis saepe commemorata sunt: Deum omnes homines salvos esse velle, quorum magna par perit: voluisse congregare JerO-
lolymorum cIVes, nec propter tamen congregatos esse. Ad haec,
inquit, est responsio Magistarum, quod est voluntas beneplaciti, se
voiantas signi. Voluntate beneplae citi non vult omnes homines salvos meri, necIerusalem congregari. V luntate vero signi vult omnes se
eri : qvia praecipit S consulit
omnibus omnia quae pertinent a corum fatalem. Erat ergo communis haec sententia Doctorum illius temporis. Floruit autem Alexander ab an. 1222. quo inseat tutum Franciscanorum ampi
338쪽
sse Anablica Suno s. 3Oims est, ad an. 12 I. quo diem Extremum obiisse fertur. . Verbis, quae repraesentaVi, proxime subjicit distinctionem a Damasceno primum invectam. Cominu Damasienus distinguit voluntatem beneplaciti in antecedentems consequentem. Dicit ergo quia oportet scire, quod voluntate antecedenti vult omnes salvos eri, orregno ejus potiri i non enim inpuniendo plasmavit nos, sed ad pamricipationem bonitatis ejus, ut bonus. Si ergo voluntas antecedenses voluntas beneplaciti, voluntate beneplaciti muli omnes salvari: emgo voluntas beneplaciti quantum ad aliquid frustratur. Aliorum deinde meminit, qui dicebant Deum omnes salvos velle voluntate conditionata ; solos electos absoluta. Hos refellit exemplo puerorum qui libero carentes arbitrio non ideo damnantur,quod salvi esse noluerint, vel bene agere. Mox ad Damasceni diu
339쪽
ro1 Defensio Amaldina, tinctionem redit k multisque dubitandi rationibus propositis i terpretationem Augustini subjicit. Respondetur , quod moluntas
beneplaciti nunquam frustratur J-cut dicit juxta Apostolum beatus Augustinus. Ad illud ergo quod
objicitur ex avolaritate Apostob rVult omnes homines salvos fieri: Respondetur multipliciter. Uno -- .do secundum Augustinum in En- .chiridio, ut sic intelligatur et Vult omnes homines salvos fieri, id est , nullus salvatur, nisi quem vult salvari. In quem modum accipiturisiad Ioannis primo : illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. 'uodsic inteia sigitur, non quia nusius hominum
est, qui non illuminetur; sed quia nusius nise ab ipse illuminatur, ut ex parte ista intelligendum est. Etes exemplum B. Augustini in L
' bro A de Vocatione San rorum. Si
. esset unμs sonus Magister , qui doc
340쪽
Magister doceret onmes pueros istius Civitatis tr non quod omnes doceantur , sed quod nullus docetur, nisi qui docetur ab ipso. Sic ex partei unus est qui vult omnes is reta ue salvos feri, nec tamen omnes sal- rum est
mi sunt ; Sed qui salvi sunt, per V
ipsum salvantur. Aliser respondet Augustinus in Enchiridio di imguens hanc , Vult omnes salvos
fieri r quia potest fieri disributiορκομgulis generum, se Ac distubutios falsa: vel potest eri di ibutio pro generibus singulorum , o hoc
modo Sera est. Ad Damascenum deinde rediens s aliter, inquit , secundum Damascenum , sicuisupra tactum est. Voluntate antecedenti vult omnes salvari : voluntate vero cons quenti non. Et ad quaestionem, qua quaeritur utrum voluntate beneplaciti velit omnes salvari, per hoc est responsio. Nam voluntas bene