장음표시 사용
351쪽
3oo Defensio Amaldina,& illud, voluntatem non frustra ri nisi vel ob ignorantiam 3 Vel
ab infirmitatem: quarum neutra in Deum cadit. Ex quo consequens est voluntatem divinam
semper impleri. Mox sibi objucit duo Scripturae loca, quae a nobis saepe commemorata sunt et Deum omnes homines salvos esse' velle, quorum magna pars perit: voluisse congregare Jerosolymorum cives, nec propterea tamen congregatos esse. Ad haec,
inquit, est responsio Metistrorum, quod es voluntas beneplaciti , O
voluntas signi. Voluntate benepl citi non vult omnes homines salvos meri, necIerusalem congregari. V luntate vero Agni vult omnes fiaves meri : quia pr.ecipit se consulit
omnibus omnia quae pertinent ad eorum salutem. Erat ergo communis haec sententia Doctorum illius temporis. Floruit autem Alexander ab an . ΙΣ22. quo inctitutum Franciscanorum ampi
352쪽
sse Analytica Suno s. 3Q1xus est, ad an. Ia s. quo diem extremum obiisse fertur. Verbis, quae repraesentaVi, proxime subjicit distinctionem a Damasceno primum invectam. Contra Damasienus distinguit volum tutem beneplaciti in antecedentemo consequentem. Dicit ergo quia oportet scire, quod voluntate antecedenti vult omnes salvos eri, orregno ejus potiri s non enim in puniendo plasmavit nos , sed ad pamricipationem bonitatis ejus, ut bonus. Si ergo voluntas antecedenses voluntas beneplaciti, voluntate beneplaciti muli omnes salvari: emgo voluntas beneplaciti quantum ad aliquid frustratur. Aliorum deinde meminit, qui dicebant Deum omnes salvos velle voluntate conditionata ; solos electos absoluta. Hos refellit exemplo puerorum qui libero carentes arbitrio non ideo damnantur,quod salvi esse noluerint, vel bene Mgere. Mox ad Damasceni dis-
353쪽
3οα Defensio Amaldina, tinctionem redit 9 multisque dubitandi rationibus propositis interpretationem Augustini subji- cit. Reseondetur , quod voluntas beneplaciti nunquam frustratur s-cut dicit juxta Apostolum beatus Augu inus. Ad illud erra quod
objicitur ex auctoritate Apostob rvult omnes homines salvos fieri: Aesondetur multipliciter. Uno modo secundum Augu=num in En- .chiridis, ut sc intelligatur : Vult Omnes homines salvos fieri, id est, nullussalvatur, nisi quem vult smari. In quem modum accipitur illud Ioannis primo : illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. χ'odsic inteia figitur, non quia nusius hominum
est, qui non illuminetur sae quianusius nisi ab ipse illuminatur, ut ex parte ista intelligendum est. Et
354쪽
1 Agister doceret omnes pueros i Bur j Cisitatis; non quod omnes docean- tur, ed quod nullus docetur, nisi qui docetur ab ipso. Sic ex partei unus es qui ' vult omnes is rue vos alvei feri, nec tamen omnes fa rum ost
ii sunt; Sed qui salvi sunt, peri' sim salvantur. Aliter respondet Augustinus in Enchiridio disti
fieri r quia potest eri disributio pro gulii generum, se Ac distubutios falsa: vel potest eri distributio Iro generibμs sngulorum , ct hoc
Ad Damascenum deinde rediens s aliter, inquit , secundum Dama simum , scut via tactum
s. Voluntate antecedenti vult omnes salvari: voluntate vero cons quenti non. Et ad Psionem, qua quaeritur utrum voluntate beneplaciti velit omnes salvari, per hoc 'es responsio. Nam votantas ben
placiti potest dici resperita pod ibili
355쪽
W4 Defensio Amal lina, 6 μή quidem pos bilitas est in ipsa
beneplaciti vult omnes salvos feri. Alio modo voluntas beneplaciti d citur respectu essecus, qui redditur a Deo rationati creaturae pro merJtis se sic moluntate beneplaciti non vult omnes homines salvos fieri ;sed solumpraedestinatos. Primo modo dicit Dumastenus voluntarc mantecedentem , se haec est ratione bonitatis, quae est in Deo. Secundo
modo dicit voluntatem consequentem. Locum alterum quolics volui , &c. explicat ut Augustinus,& Magister. Cum superiores Theologi se tentiam Apostoli vel simplicitor intellexissent, ut Augustinus; vesaliam voluntatem de salute omnium ac singulorum non agno- vissent, neque tum agnoscerent; quam externam, dc signi, eam-clemque remotissimam, quae in solis praeceptis communibus omnium posita esset: hic antecede
356쪽
e rem a Damasceno primum in- ductam, a Guillelmo Altitiod,
rensi deinde indicatam usurpavit; non sic tamen, quod maxume observari velim, ut existui maverit Voluntatem beneplaciti
s referendam esse ad salutem ip- sim , sed potius ad media, vel
l ad potestatem salutis comparam dae, quam putat inesse omnibus, sive remotam , siVe pr imam. Hoc est, voluntate quidem be- neplaciti vult Deus, ut omnes Hlvi esse possint , non vult tamen, ut omnes salutem consequantur. .Id enim superiora Alexandri ve l ba significant : nam voluntas be-
bilitatis rationalis creaturae ad sal
tem , MC. similiter & quae postea subjungit. Cum enim quaesitum
esset, Cur Voluntas antecedensi ex Damasceno sit & eorum quae sunt in nobis, & eorum quae non . sunt in nobis : contra Voluntas consequm4 einum tantummodo
357쪽
quae non sunt in nobis, respon-
det: Primo creatura rationabi erit
in esse ordinabilis ad salutem per usum liberi arbitrii. Deinde est usui
liberi arbitrii; tertio est remuner no liberi arbitrii. In nobis autem non es constitutio nostri arbitrii, sed a Deo est. Similiter remunem no nostri arbitrii, scilicet gloria, gDeo. Medium est in nobis, scilicet Uus liberi arbitrii. Holuntas e stantecedens estresfecta xonstitutionis. liberi arbitrii: voluntas consequens reserita remunerationis liberi arbiatrii. Item nos Eberi arbitrii aut erit bonus, aut malus. Si bonus, illum re seicit divina voluntas. Si magus, illum non reficit dimina moluntas, quia illius non est causi Voluntas ergo antecedens es respectu usus illius boni. Voluntas ergo Dei secundum quod est causa eorum, quα non sunt in nobis , dupliciter dicitur antecedens se conseqens. Se
cundum quod est eorum quae sunt in nobis, Asm uno modo, scilicet
358쪽
sse Analytica Ρno a. . 3o recedens. Quo in loco distincte docet voluntatem beneplaciti antecedentem pertinere tanmmmodo & ad potestatem arbitrii, quam nobis Deus inseruit, & ad usum arbitrii, cum per gratiam bene agimus: non vero ad salutem ipsam, sive ad remunerationem, quam soli voluntati comsequenti attribuit. Solos Vero praedestinatos Deum voluntate consequenti salvos velle & Al xander docet, & omnes The logi. Haec priscis illis religio fuit, . ut ne quam Dei voluntarem in cacem admittere cogerentur. Neque hoc loco praetermittendum est, qua ratione voluntatem conditionatam admitti patiatur.
Sic potest dici, inquit , sed conditio .
talis non debet apponi: vult omnes
homines salvos eri, s ipsi volunt, propter parvulos. Sed debet apponi: vult omnes homines salvos eri , inquantum in se est; vel unt digni, vel usceptibiles salutio. . . se par.
359쪽
,og Defens o Arnaldina, vult non sunt fusiceptibiles propter
culpam originalem. ua ergo in i lis non servitur conditio, ideo non consequuntur Ufectu alutis. Mox addit causam damnationis in parvulis non esse voluntatem, sed corruptionem animae quα contrahitur ex massa peccatrice. Ecce igitur voluntas conditionata,
qualem admitti patitur. Eos Deum salvos velle quantum inses, concedit, si digni sint, nec careant culpa originis: quod ideest ac si dicas Deum cos salvos nolle propter culpam originis, quos nihilominus salvos es: vellet , si carerent culpa originis. Opinionem Alexandri secutus est Bon ventura, & ex scholasticis plurimi. CApuet XXI.
Floruit ab D Onaventura in Iu sentCnt. d. I, 2: IIo. a. r. q. T. quemadmodum 117 . M omne. Theologi ejusdem tens
360쪽
sse Analytica Syno s. 3o'poris, sententiam Augustini prumum , alteram deinde Dama
inquit, salventur, se voluntas Dei ηumquam frustretur, ideo necesses quod flat mis in modo di iabuendi , vel in modo volendi. Et egregius Doctoraugustinusscit mimis modo distribuendi in Enchiridis. Repraesentata Augustini sente tia, mox subjicit. Haec estre pomsto Augustini, cui Magister innitiatur , o nec e est Ac vel sic sis re : svposito quod velle dicas ibi velle Dei, secundum quod dicitur
velis placito, quietato , e volu tate ab oluta, de qua verum s dia. cere : Omnia quaecumque Voluit, fecit. Sed Damascenus facit vim in modo volendi. Di vult enim in
Deo voluntatem antecedentem, se voluntatem consequentem. Et v
luntas antecedens est voluntas respectu ejus propter quod Deus h minem fecit, or es irrefragabiliter
