장음표시 사용
371쪽
per antecedentem se consequentem non est ex parte V sius voluntatis , sed potius ex parte volitorum. Dicitur enim aliquid volia
tam voluntate consequent , qua
do est volitum in se: ita quod si
per istud fertur moluntas divina: sed dicitur volitum voluntate aiat cedente, quando non est volitum
is si, ita quod siver ipsum feratur
voluηtas, sed super siuum aytec dens , ad quod natum est con sequi, licet non ex necestate. Sicut quia Deus muli simpliciter homini dare
talem naturam ,scilicet rationalem:
4d quam sequuntur, vel natae uni consequi tales operationes, per quas potest acquirere beatitudinem: ideo
Deus voleydo, antecedens s pliciter, dicitur in i o antecedente vetio caetera quae natasunt cosequi adisiud antecedens secundum convcnientiam , licet non ex nece late. Similiter cum Deuspraecipit aliquid. Ergo Voluntas antecedent Duran do in naturam ipsan.comparandae, Pu
372쪽
D. 2 Defensio in lora , beatitudini per se idoneam &r.
in auxilia quaedam communia quae beatitudini conducunt, nititur : non in salutem Ex quo sequitur voluntatem antecedentem semper essicacem, nunquam irritam & inanem esse et cum natura ad beatitudinem apta comveniat omnibus, auxilia quoqua
Communia vel singulis vel pluribus exhibeantUr. Herveus Durando seppar insent. Dist. 4I. Art. TR quaedam finitima docet Ex hoc ipso quod Deus contulit homini ea quibus ordinatur ad beatitudinem dando intellectum se voluntatem, precepta se consilia dicitur viasse salutem omnibus vo- luntate antecerinte, quia vult eis beatitudinem quodammodo in Do antecedente, dum vult eis conferre illa quibuspossunt assequi beatitudiane. JoannesAltentat g,qui scribebat an IIIp. eamdem opinionem sequitur in svi Lexico Theolo-
373쪽
sme Analitica Synvisis. 32 gico ad vocem voluntas Dei, citatque plures ex superioribus. in Theologis eam sentcntiam. CApuT XXIV De Gregorio Ariminens.
cebat Parissiis an. 1344. POLtea an. Ι3J7. electas est praepositus gCneralis totius Augustiniani ordinis, obiitque an. 13J8. Ille rejectis iis omnibus quae Scho- Iastici si1periores ad veterum Doctrinam adjecerant, Augustini sententiam simpliciter amplexus est, & solide asseruit in priamum sentent D. 66. Primo distinguit voluntatem beneplaciti, quae non esaliud quam Deus ipse volens e & voluntatem metapboricam , quae est signum
Secundo voluntatem benes citi iterum dividit in voluntatem simplicis co iacentiae se displicen-
374쪽
litionis, qua Deus res aliquas aP- probat, vel improbat alias: & in voluntatem prosecutionis ac fuge sequa efficit, aut permittit aliquid. Voluntas signi eodem modo diaviditur. Nam signa partim res pondent primo voluntatis gen xi ; ut praeceptum, consilium, prohibitio : partim secundo; Ut op
ratio & permissio. Quicquid DCuS praecipit, consulitve , id bonum est; igitur Deo probatur placet : quicquid vetat, id aut simpliciter malum est, ideoque Deo optimo displicet, audCOmparate malum est, quatenuS
repugnat legi s sicque a Deo improbatur. Praeceptum de re facienda non dicitur signum Voluntatis divinae , quasi Deus se per velit id a nobis fieri quod praecepit: si enim vult fieri, se per fit: sed' signum propterea dicitur, quoniam si impleatur , factum probabit, cui bonum Om
375쪽
ne placet. Similiter Lex vetans quidpiam non dicitur signum voluntatis divinar ; quasi Deus id quod vetatur simpliciter fieri noliti quia si nollet, non fieret ;sed quia si fiat, improbaturus est, cui malum omne displicet. Consilium, si impleatur, Deo placet si non impleatur , nequaquam displicet. Ita praeceptum, consultum, prohibitio nihil aliud significant, quam res nonnullas
Deo placere, displicere alias di primas ab eo probari S in seipsis, in homine, qui fecit: cae teras improbari; quia legi sivo naturali, sive positivae repugnant. Operatio signum est voluntatis divinae, sive prosecutionis certio simum. Vult enim simpliciter de absolute Deus quicquid agit;
neque enim aliter, quam Voluntate agit. Permissio est signum . fugae: hoc est,significat ea Deum non Velle, quae tantummodo
376쪽
His positis concedit multa fieri contra voluntatem signi, id est contra praecepta & leges. Quicquid enim Deus praecipit , id non aliter vult, quam appro bando : quicquid vetat, hoc non aliter nolle existimandus est, quam simpliciter improbando. Negat quidquam fieri contra VO-luntatem prosecutionis & fiaga quoniam Omnipotens inaniter velle non potest, quodcumquσvoluerit. Necesse est enim fieri si voluerit, ut Augustinus in Em chiridio docet, & hoc nisi credamus, periclitari ait ipsum fidei nostrae confessionis initium, quanos in Deum Patrem Omnipotentem credere confitemur.
Tim-2. 4. accedens: dicitur communiter a modernis, inquit, quodvembum Apostoli intelligendum est
is voluntate antecedente, non au
Vm consessaenete. Etsecundum se non serier volantas antecedens im-
377쪽
I me Analytica Synepsis. 327pletur, consequens autem semper.
Et fundant se si sc solventes super dicto Damasiceni L. a. ubi ait: oportet scire, quod Deus ante- α cedenter vult omnes homines iasilvari, & Regno ejus potiri, A&c. Mox observat distinctionem varie intelligi solere Dicunt enim quidam , quod i lud quod volumus antecedenter, non volumus simpliciter: ad ma ginem adseribitur Thomas p. I. . q. U- a- LP sed secundum 'quid diuod autem volumus consequenter, volumus simpliciter. Potestautem idem uno modo esse volitum, cujus oppositum alio modo volitumes: scut )udex simpliciter vult homicidam δε pendi : sed secundum
quid vellet eum vivere, scilicet inquantum es homo. Unde ,ut dicunt, a voluntas antecedens magis p .us dici metuitus , quam absolute voluntas. Iuicquid autem mult
se liciter, si licet illud quod a
378쪽
318 Defensio Arnaldina, . Primam hanc responsionem statim refellit, & ad marginem adscribitur. Contra Dominum Thomam, ubi si ra. Sed ista responsio sic intellesti non valet.mPrimo quidem, quia se e vetuitas iquidam actus υoluntatis 'in nobis , iqoi signi cetur, cum dicitur: Velutem hoc, vel, ille vellet : sve non ; quod posset esse dubium: n hilominus ad propositum non facit:
quoniam tales non gni canturperverbum indicatimi modih: .nec alia qua vetuitate praecise posta in voluntate υere dicitur , quod vult , quamvis dici posset, quod vestet. Nec sequitur , vellem , ego volo. Cum ergo Apostolus dicat, vult; non, vellet: se similiter Duma cenus 3 patet non congrue intelligide volitione asequa conditionalia T. Preterea , cum, ut in materia de praedestinatione probatum est, Deus aeternaliter quosdam determinate reprobaverit : se per consequens noluerit eo um misereri , ni silvi
379쪽
Ferent: non apparet qua conditione
subintellecta po sit rationabiliter i resili, quod Deus velut tales sis ri. Et hoc plurimum confirmatur ex his quae dicit Augustinus de Tyriisse Odoniis : ct ibidem recitata sunt. Secundo constat quod Deus aliquos homines determinate se in
particulari simpliciter se ab tale
vult salvari. Ergosecundum hanc responsionem vult eos salvari voluntate consequente. Sed hoc e a -
sum secundum inmutionem Damasceni ubi supra ipsa fundatur. Ait
enim quod voluntas Utecedens es acceptatio exi o existens sequens autem voluntas es ex no a causa. Et hac voluntate , ut 8 mittis , vult Deus pe catores puniri; sicut
frobatum ess seupra. Et isti etiam
μι respondentes alibi etiam tenent, quod non ex aliqua causa nostra Deus aliquos praedestinavit. Ergo non ad intentionem Damasieni imtelligunt voluntatem Dei consequen
tem seu De m aliquid consequenter
380쪽
Do Defensio Amasina, Subjicit deinde propriam Scoti
de voluntate antecedenti dc comsequenti sententiam, quae in eo posita est, ut Deus omnes Voluntate antecedenti salvos velle
dicatur, quia omnibus dedit dona naturalia, o ogos rectas ct ad toria communia susscientia ad s-
sequenti, quibus propter propria
merita destinat beatitudinem. Aliam mox repressatat Ochaminon absimilem : ut oluntas a tecedens sit donorum naturalium vel antecedentium ad Consi
quendum aliquid largitio ; MVoluntas nobis cooperandi, si oblatis uti velimus di consequenS vero sit voluntas efficax rei efficiendae. Sic Deus voluntate a tecedenti vult omnes salvos esse, qui & omnibus dat antecedemtia , quibus salutem consequi possint, & praecipit simul, comtulitque ut oblatis utantur: nunquam Vero quominus utantur ,