Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

511쪽

sse Anablica Synopsis. 46s intellexit. Quod etiam alia ratione, qua Cardinalis de Laurara in opusculo primo, Cap. 2O. utur tur, confici potest. Nam cum Apostolus in Epistola ad Romas nos cap. 0. doceat apertissime Deum, qui cujus vult mistretur , i or quem vult indurat: qui potes 1 rem habet ex eadem mina facere 1 aliud quidem vas in honorem, aliudi vero in contumeliam it praeparasse: in gloriom vase misericordiae ut enderet divitias gloriae , relic-ὸ tis in massa perdita, corruptaque ρ Vasis irae : quomodo, inquit doc

tus & pius Cardinalis, potes los cus Ege: Deus vult omnes homi- nes salvos fieri εἶ intelligi, nis in, seM Aet in cilicet omnis gens di ris homines, non omnes o flum ooerum ' asio qui sibi manife est contradiceret Apostolus. Sic ergo, necesse est, ut unam e tribus Au , gustini interpretationibus sequa si mur. Primam verb & secun-; dam, quae potiores sunt, tertia:

512쪽

61 Defenso Amaldina, Cardinalis noster anteponit.

Accedit & illud. Cum Apol

iolus idcircb pro omnibus orari jubet, quod Deus omnes salvos esse velit, sic interpretari debent voluntatis antecedentis defc-res, auctore Apostolo orandum esse pro omnibus ac singulis , quia Deus vellet omnes salvos fieri, nisi peccato intercedente

Vetaretur. Sed quaenam est co nexio Z Nonne contraria conCl

sio potius elici debet Deus non aliter vult omnes seruos esse quam Voluntate antecedenti νhoc est, vellet equidem omnes

salvos esse, quia hoc simpliciter& absolute bonum est, nisi pe cato prohiberetur : quod proprie est nolle, quoniam conditio, qua sublata vellet; id est, peccatum sive proprium cujusque , sive originis, manet in pluribus;

neque a Deo propter rationes

justissimas quidem, sed occultic as tollitur) ergo quoniam non

513쪽

e AEnal rica Synopi. 463. aliter vult, videtur consequens, ut minime orandum sit pro omnibus ac singulis. Quod attinet ad alterum C put et Voluntatis antecedentis de salute hominum nulla fit in Scriptura mentio ei nihilque extat ex quo nexessario concludi possit. Si qua enim loca occurrerent, ea m ime, quae voluntatem Dei generalem de salute humana sitagnificant. Sed omnia quae vulgo proferuntur Voluntatem plenam M absolutam exprimunt, non metuitatem imperfectam; ut sunt ista se: nolo mortem peccatoris, sed magis ut conruertarur se vivat. Nolens aliquos perire : aliaque id generis. Mitto caeteras rationes , quas dum veterum Theologo-xum sententias proferebam, non praetermisi, & quae ejusinodi sunt, ut siciun adversariorum rationubus comparantur, Vel anteponendae , vel minime postponem dae esse videantur.

514쪽

- . Defensio Amaldina, Exsuperiorum Patrum, Themlogorumque consentientibus testimoniis jam apparet , quanta sit Ano mi ignorantia , qui propositionem Arnaldinam Cum jansentana quinta confundere usus sit, quam tot gravissimorum Theologorum auctoritas sempe sejunxit: quanta demum sit MAbbatis & Monymi temeritas qui voluntatem generalem re je xam a Patribus, Theologisque praestantissimis velut Catholica Fidei dogma proponere non VC- reantur,adversariosque suos proditereaquod rejecerint vel minime apud Augustinum annotaverint, tanquam haereticos, sepe sue insectari. Atque ut hoc magis appareat, simulque ut tota dic putationis nostrae ratio sub in velut aspectu posita subjiciatur , quicquid hactenus a nobis fuso

disputatum est, una hac argume tatione breviter concludo.

Opinio rejecta a Patribus P

515쪽

e Analytica Ρηρυ . qquissimis, quos Ecclesia semper

probavit, refutata a pluribus o nium aetatum Theologis doctrina& auctoritate praestantissi nis, quos aequalium nemo propterea ut a Fide Catholica, dissentientes reprehendit, Ecclesia nunquam improbavit , non potest sine summa temeritate a priVatis,

posterioribusque Theologis, ut Fidei Catholicae caput haberi ,

nec contraria , quam tot Patrum, Theologorumque firmaverit co- sensio, notari velut haeretica. Voluntatem Dei de salute reproborum rejecerunt Patres inprumis ii, quorum de Praedestin tione & Gratia sententiam Ec clesia Romana caeterarum Mater

& Magistra sequi se & semper

professa est, M adhuc profitetur: Variis quoque argumentis ref

tarunt omnium aetatum Theol

gi gravissi mi a nemine propterea notati, e quibus etiam aliqui vel ab omnibus sui temporis The

516쪽

66 Defensio AEGAdina , logis, vel a plerisque rejectam

esse similiter assirmant. Ergo VΟ-luntas Dei de salute reproborum non potest ut Fidei Catholicar c

put spectari , nec possunt ii a

quibus rejicitur , sine summ a i meritate , ut ne quid gravius diu Cam, notari tanquam haeretici, vel suspecti, temeraritve. Secundam propositionem ce tissimis Patrum plusquam qui decim , vel ut verius dicam, 26. Τheologorum plusquam 34. aut 3s. & Academiarum integrarum testimoniis confeci. Prima propositio effatum quoddam est commune Theologorum omnium Ecclesiae quoque usu taconsuetudine roboratum.Neque enim voluntas Dei de salute r proborum tanquam Fidei Catho-

.licae dogma defendi potest, nisi

propter auctoritatem Patrum aliuquot , Theologorumque plurimorum loca Scripturae de volum tale generali interpretantium :

517쪽

atqui plurium Sanctorum auctoriatas, R inquit Canus, reliquis licet a z- δε paucioribus reclamantibus ma an 'gramenta Theologo sufficere se ρη stare non valet. Et alio in loco h Theologorum Scholasticorum etiam b Ibidem. multorum testimonium, si alii con- ε et

malet ad faciendam Fidem, qua vel natio ipsorum, vel gravior etiam auctoritas comprobavit. Videlicet

in Scholastica disputatione plurium

auctoritas Theologum obruere non

debet ; sed si paucos vinos,modo graves secum habet, poterit sane

adversus flare.. Non enim numenobaecjudicantur, sed pondere. Hanc

vero conclusionem argumenis pυ

bare non debeo. Nam si quid es

evidens, de quo inter omnes con veniat, argumentari non eo. Perspicuitas enim , ut ait Cicero, argumentatione elevatur. Certe ubi v

ria sua: octissimorum hominum , screpantesque sententia, Academicorum temperamenthm imitari ,

518쪽

G Defensio Amaldina,

o a rebus incertis certam assens cohibere debemus. 'uid enim tam temerarium, tamque indignum sapientis gravitate, con a ria, Cicero elegantisyme

radit, quam quod non satis ex μ te perceptumst se coinitum , id fine ulla dubitatione defendere' 'loco sane arguendi sunt Scholastici

nonnulli, qui ex opinionum, qua in Schola acceperunt, praejudiciis viros alias Catholicos notis gravi ribus inurunt, idque tanta facili tate, ut merito rideantur. Nobis autem Schola nostra magnam qui dem licentiam dat. . . . sed non tiacet tamen eos qui nobis sunt admem

si, temere ac leviter condemnare.

Bannesius in primam partem Φ

iisdem poene verbis utitur, Arem alioqui manifestam esse comtendit. Caeteri quoque Theol gi penitus assentiuntur, ut in

ille sit plures hoc loco prod

- . .

519쪽

Suffragatur quoque consuet do Ecclesiae, quae vel Patribus, vel Theologis diversa sectantibus,

xeni in medio semper relinquit ; ut Palavicinus in Concit. Triden- tino factum esse testatur. IQuam- 'obrem, inquit, a Patrum cst siti m a pausia fuit in recensitis definitionibus se rinus L. . prorsus ab nere a supervacaneis articulis, ab illis nimirum qui - tholicas inter Scholas in dubitatione versantur. . . . Idcirco semper ob - tere legati, ne quid de Conceptione 'Virginis sanciretur. Hrc vero ad monuerunt , ne quid certi flatus rent de natura ipsa originalis cuia

ρη , de qua Scholastici discordant.

Nec enim S odus collecta fuerint ad decidendas opiniones, sid ad emrores recidendoso Scribit alio in Ioco b Pontificem missis ad CO b Iiam L. cilium Theologis, factaque Pa- 'tribus potestate dogmatum constituendorum, nihil aliud postulasset, quam ut variae Schola o-

rum sententiae inviolatae perflarent s

520쪽

ne citra necessitatem ullius Suotiis Ecclesiam studium caederetur. Quamobrem in decretis libra dis maxima adhibebatur cautio,

a Iaem Z. a ne qua diversis Theologicarum classium opinionibus Inureretur

Iabes. Omissis ergo iis omnibus de quibus inter se dissentiebant, Iiam L. Theologi, b haec rario in dicendis Α- sententiis Theologis supraescript4, ut illae esacris literis, ex Ap oocis traditionibus, ex Conciliis a probatis , ex constitutionibus, ex auctoritate summorum Pontificum, e sanctis Patribus, ex communi

Ecclesiae consensu colligerentur. Hi sunt Fidei Catholicar fontes , quos Ecclesia semper consulit, cum Fidei decreta condit. Quicquid ex his non exprimitur, id nihil attinet ad Fidem Cathol

Cam. Voluntatem Vero generalem nullus Scripturae locus Cons tituit, ut ex tot consentientibus Patrum, Theologorumque testimoniis jam omnino liquet: tr