Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 856페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

671쪽

61o Defensio Arealdina, Ex quo consequens est, ut omnia loca, in quibus Augustinus bonam voluntatem a Deo esse docet, ad idque confirmandum verbis vel Propheticis : voluntas privaratur a Domino; vel Apostolicis utitur: operatur in nobis velle o perficere ; auxilium quo comtituant. 3'. Auxilium Ame quo , quae est, ut certis argumentis confeci, plenissima, Thomistica potestas, Iocum jam non haberet '. Denique auxilium quo non modo ad perseverandum in justitia accepta, verum etiam ad justutiam recipiendam valere & dari

atque ut uno Verbo omnia comcludam , ad singulas actiones bonas , ut in stiis omnibus adversus Pelagianos libris Augustinus do

cet.

a Ibiiam. De gratia conversionis a cum homines, inquit, per correptionem

in viam justitiae seu veniunt, seu

revertuntur , quis operatur in condibus eorum, utem, nisi illi qui

672쪽

e Analytica Syno,ss. 6II quolibet plantante atque rigante, se quolibet in agris, vel arbustatis

operante dat incrementum Deus ,

cui volenti salvum facere nultam hominum res it arbitrium ρ Sic enim velle sieu notu in volentis seu nolentis est potestate, ut divinam potesatem non impediat, nec ret potestatem quando quidem etiam de ipsis hominum voluntatibus quod vult, cum vult facit Habens humanorum comdium quo placuerit inclinando momnipotentissimam potestatem. Legendus est liber de gratia Christi n. n. Quo in loco Pelagium, ut Christianus habeatur

eam gratiam confiteri debere ait, qua futurae gloriae magnitudo non sampromittitur, verum etiam creditur oe siperatur: nec solum revela- r sapientia, verum s amatur non

solum siuadetur omnc quod bonum es, verum se persuadetur. Et n. Is. rauando Deus docet non Ier=gis siterum, sed per Spiritus gra-

673쪽

Desensio Arnaldi , tiam ; ita docet, ut quod quirique

didicerit non tantum cognscendomideat, sed etiam volendo appetat, agendoque perficiat. . . . Venireposse in natura ponit Pelagius; vel etiam ut modo dicere coepit, in gratia , qualemlibet ea entiat, quai a, ut dicit, possibilitas adjuvatur j v nire autem jam in voluntate es v re est. Non est autem consequens, ut qui potest venire etiam veniat, nisi id voluerit atque fecerit. Sed omnis qui didicii a Patre non so-MMePr - potes venire, sed venit a NG sistis. que eηim usius auditat se didicit,m as. se non venit , sed omnis, ut ait vertras , qui audiτit a Patre sdidicit, venit. . . . Valde remota es

a sensibus carnis haec Schola, in qua

Deus auditur, docet. . . . Nimium gratia ista secreta est.... Haec it qae gratia , quae occulte humanis comdibus divina largitate tribuitur, a nullo duro corde respuitur, ideo quippe tribuitur, ut cordis duritia

Irimitus auferatur. '

674쪽

Ac ne per singula excurram, V Augustinus conversionem, sive primam justitiam, omnia bona, des minus meritaque omnia semper adstria γας

bit gratiae per se efficaci & --xilio quo quod ejusmodi est, ut

non modo posse, Verum etiam det de velle & operari, eamque

Christi gratiam esse ait, g quam Pelagius confiteri debet. Hinc in Epistola ad Vitalem, quae est

2IT. inter caeteras, generatim

scribit: b veru Dei gratia dat me- b iritat a cum datur, quia praevenit - η'

hominis voluntatem bonam , nec eam cujusiquam invenit in corde, . .

sed facit. Et postea. φ I in Deum e Ibidem, credamus se pie vivamus, non vo- '' δ' lentis, neque currentis, sed mis renus es Dei: non quia velle non

debejus se currere, sed quia ipse

in nobis .es velle operatur se currere. Sic alibi. 4 Certum es mi Mi g velle cum volumus, sed ille feti si

ut velimus bonum. . . . Certum es za.

η facere cum facimus ineή ille fa-

675쪽

614 Defensio Arnaldina,

cit ut faciamus , praebendo vires EF F Ι C A C I S SIM AS, voluntati. a uid. n. Quamobrem sne illo vel ope- ei' rante ut velimus ; vel cooperamecum volumus , ad bona pietatis opera nihil valemus . . H. Orationem ipsam non minus Ad Qx d acceptam refert gratiae efficaci, quam caetera. Spiritum Sanctum

nos δί interpellantes se clamantesb L. e ρ- facere ait , b falli qui putant non vir. u.6 . Gri nobis ut petamus, quaeramus, pulsemus. Nec volunt intelligere etiam hoc diυini muneris esse ut e Ibid n. oremus. c Hoc Vsum ut faciamus

psy .i. Us m or rL 4 Impertiri salubria ter orationis affectam es effectum. Ex his paucis, quae nos inter plura S prope infinita ejusdem generis delibavimus, facile intelligitur gratiam illam quam adversus Pelagianos disputans ad

singulas pietatis actiones neceLsariam este docet, pertinere ad auxilium quo. Nani auxiIii quo proprius caracter nota est, ut

676쪽

non modo potestatem , Verum etiam & voluntatem & actionem largiatur ; cum auxilium , sine qao, solam potestatem conferret, plenissimam tamen , non moere

Thomisticam. Gratia, quam in is adversus Pelagianos libris

omnibus tuetur, voluntatem CDficit & actionem ; non est nuda& sterilis potestas. Pertinet igitur ad auxilium quo. Ita sequitur auxilium quo necessarium es se' ad singulas pietatis actiones C Apuae VI. Aliqua ad auxilium DO pertinentia explicantur.

Uxilium quo sive ad pri-

mam conversionem rerer

lux , sive ad perseverantiam dc seinperi ad singulas actiones bonas, neque individuum semper est, aut a simplex, neque in unico gradu consistit.

Impium quidem gratia Christi

677쪽

nem boni operis. Sed hoC rarissime. Naturam enim , quae a parvis initiis ad perfectiora sei sim progreditur , ut plurimum imitans variis motibus animum incitat , diuque cum Voluntato pravis cupiditatis affectibus implicata confligit, antequam ori tur vel firma illa M plena voluntas, quae conjuncta semper est

cum bono opere. Exemplum repentinae conVC

sionis praeclarum habemus in conversio- Apostolo, quem Christianae R U- ligioni inimicissimum, Christi nosque vario suppliciorum genere persequentem gratia statim prostravit ac vicit h. sed pauci admodum sunt, Lehis' ' qui audita voce Domini statima Act. y.6. respondeant : μ Domine quid me misfacere ' Multo plures pugnant, '' ' resistuntque , contru stimulum A

678쪽

ritrando, antequam Deo Voca ti penitus obsequantur. Horum exemplumno, cujus

si gradus

merent, Vita testaretur. Mani-Chaeorum erroribus, connubiis illicitis, & insano rerum corpO- rearum amore Constrictus ten batur. Anno aetatis vicesimo nono coepit sectae insanae primum . i dissidere i a Fide Catholica i men alienus mansit. Anno tria

cesimo cum Ambrosium saepius audisset, haessit inter utramque dubius. Ab haeresi postea libe- ratus in Religionem Catholicam inclinavit. Anno demum 32 cum ex Simplicano cognovisset stu- . pendam Victorini conversionem' exas,anquit, ad imitandum. eZ.8. Co-

Od quantis pugnis, st dilatio- ν δρηnibus Z Cui ego rei suspirabam lia gat s non ferro alieno , sed mea

ferrea voluntate. Vesie meum tene-bat inimicus , ct inde mihi cat habemus in Augustiu

scripta si varios auxilii, partesque non expriu

679쪽

QS Defenso Arnaldina, nam fecerat, se constrinxerat me. . .

voluntas autem nova,

coeperat, ut te gratis colerem , fruique te vellem, Deus , lajocunditas , nondum erat idonea ad superandam priorem et ateroboratam. Ita duae voluntates meae una vetus alia nova

su Diritalis, consistodiant in crye, atque dycordando di J pabant anMIbidem. mam meam. R In sarcina saeculi, velut somno assolet, dulciter premebar : se cogitationes quibus meditabar in te, similes errant conatis bus expergisci volentium , qui tamen superati βporis altitudine re merguntur. Mox Abjicit seChris to vocanti quid responderet non habuish, nisi tantum verta lenta os nolenta : modo; ecce modor ne paulusum. Sed modo se modo non habebant modum: se sine paululum , in longum ibat. Pugnae rationem idoneam Ibi qm. deinde reddit. b Imperat animus corpori se paretur flatim : imperat

680쪽

rat , inquam, ut , qui non imperaret nisi vellet; se non si quod

imperat. Sed non ex toto vult; non ergo ex toto imperat. Nam in tan

tum imperat in quantum vult s se in tantum non t quod imperat, inquantum non vult. 'usniam W-luntas imperat, ut sit voluntas; nec

alia ,sed ipse. Non utique ponaimperat, ideo non est quod imperat. Nam si plena esset, nec imperaret ut esset, quia jam esset. Cum audissset ex Pontiano

milites ad vitam Monasticam perlecta Antonii historia repente

conversos esse, coepit multo magis , quam ante , agitari. R Sic a Ibidem. aegrotabam se excruciabar accusans ν - memetiraum seolito acerbius nimis, ac volvens se versans me in vim culo meo, donec abrumperetur to-αum , quo jam exiguo tenebar ,sed tenebar tamen. Et instabas tu is occultis meis Dominesevera miseri-

SEARCH

MENU NAVIGATION