장음표시 사용
691쪽
LECTIONIS, UT COGNITA SANCTO AMORE FACIAMUS, QUAE PROPRIE GR
TPA ESΤ. Nam scientia legis sine caritate in stat , non aedi cat. lGratiam quatenus legi opponi mr, dc de .qua cum Pelagianis ldisceptabant Catholici, descri- ibit hoc loco Augustinus, nCC altiter omnino , quam Arnaldus.
Hic Christi gratiam negat esse aliud, quam inspirationem dilectionis. Ille gratiam, quam Eccle- lsia adversus Pelagianos tueba- r , proprie inspirationem dilecti nis esse docet, quod scientia s, ne caritate vel noxia sit vel inutilis. Res nihil aliud est, qu m l quod proprie est. Exgo gratia, iquae, ut ab Augustino definitur, proprie est inspiratio dilectionis, nihil revera est aliud proprio , iquam dilectionis inspiratio. Ad- dit ille, ut cognita sancto amore
692쪽
sse Analytica S usu. faciamus. Quae Verba plane respondent Arnaidinis, per quam
homines praecepta Dei ex caritate faciant. Nam ut ante observavit
per quam faciant, idem plane est, ac ut faciant. Ita ex Augustino gratiae Christi desinitionem im
Gratia proprie nihil est aliud, quam id quo fit quidquid bene
agitur , & sine quo nihil boni fieri potest, quod pertineat ad pietatem , Veramque justitiam. Ex Augustino, inspiratione caritatis , sive quod idem est, gratia caritatem inspirante semper fit quicquid bene agitur, & sine ea nihil omnino boni fieri potest, quod ad pietatem, veramque jus
titiam pertineat. Non haberemus, inquit, ' unde illum diligeremus, R .degra nisi hoc ab illo, cum prior nos dili 'G- si geret, Jumeremus. inuid autem boni fuceremus , nis diligeremus ' Aut quomodo bonum non facimur, si diligamus Etsi enim Dei mand Ee V
693쪽
tum videtur aliquando non a dilia gentibus , sed a timentibus seri: tamon ubi non est dilectio, nusium
bonum opus imputatur, nec remebonum opus vocatur: quia omne
quod non ex fide es, peccatum est, or fides per dilactionem operatur. Ac per hoc gratiam Dei, qua car tas dissunditur in cordibus nosns per Spiritum Sanctum qui datus est
nobis sic confieatur qui vult vGraciter confiteri, ut omnino nihil
boni sine ilia , quod ad pietatem
pertinet, verumque justitiam, eri posse non dubitet. Ex Augustino igitur gratia proprie nihil est Diiud quam caritatis inspiratio,
sive auxilium caritatem inspirans.
est inter caeteras 188. R scribit in 18s n. 13. libris Pelagianorum non reperi
ri gratiam illam, quae ab Apos
tolo commendatur. Sed quid' Apostolus commendat, ac d ceti t Fidem, quae per dilectionem
Ueratur, ante quam ct fine qu/
694쪽
omnino nulla cuju quam bona opera existimanda sunt, Deum unia cuique partiri, nec bola revelatio ne scientiae, quae est gratia Pelatagiana, nos divinitus adjuvari, ut pie , juseque vivo us , quae sine
sos, quae plenitudo legis es , squae cor nostrum aedificat, ut sciemtia non instet. Ubi solam inspirationem caritatis opponit gratiae
Pelagianae, hoc est, legi & doctrinae. Ita passim in libro de oratia Christi & in aliis. Unde in lib. de gratia & libero arbitrion. 37. de vera Christi gratia dis
putans generatim pronunciat snon ex Deo caritas Dei Sc Pr XimI , vicerunt Pelagianios autem ex Deo, vicimus Pelagianos, qui
gratiam in lege, doctrina & exemplo Christi ponentes caetera a nobis esse arbitrabantur. Contra Augustinus veram Christi gratiam in caritate, sive in auxilio
695쪽
caritatem inspirante positam e se docet.
nodus Africana an. 418. Constituit can. s. adversus Pelagium.
M., h. Christus ' Iegem universam ad duo Capita, hoc est, ad amorem Dei & Proximi revocavit. Gratia, quam Christus nobis morte sua promeritus est, non est nuda utriusque praecepti cognitio, quae & in lege habebatur & a Pelagio admittebatur : ergo alia prorsus, quae talis esse debet, ut per eam satisfacere possinritati Dei & Proximi, hoc est, legi universae. Praecepto caritatis nemo satisfacit nisi diligendo:
gratia igitur Christi, per quam solam praecepto caritatis Dei &Proximi satisfacimus, est auxilium dilectionem inspirans, sive ut Arnaldus loquitur, in se iratio dilectionis, per quam homines praecepta Dei ex caritate suciant. Quap
696쪽
sse Analytica Ρηysis. 637 posteriora verba, ut saepe obse vavi, designant proprium finem gratiae propterea dilectionem ins. pirantis, ut praecepta divina ex Caritate impleantur , quae sine Caritate saltem inchoata impleri nullomodo possunt. a Haec enim aZ.degν praecepta dilectionis, id est, cariatatis tulia sunt, ut quidquid putaverit homo facere bene, si μυηρ caritate, nullomodo fiat bene. Ex his patet Mnaldinam gratiae definitionem accuratam esse& Augustinianam : nec ab eo negari posse, qui Zc controVemsiam Pelagianam novit, & a Pelagii doctrina, ut debet, alienus est, quam Augustinus refutavit; Ecclesia in pluribus Srnodis proscripsit; Christus ipse ad solam Dei de Proximi caritatem , quae ex Deo est, legem universam revocans confixit.
Sed si gratia Christi nihil est
quam dilectionis inspiratio , ut mandata ex caritate impleantur,
697쪽
nonne consequens est gratiae interiori nunquam resisti, ut existimavit Antijansentanus Abbas tJam dissicultatem OCCUPAVi. Dilectio, sive caritas VariOS gradus habet. Est caritas magna, quae cum opere semper conjungitur , est parva & imperfecta, quae non conjungitur, qualis in Petro, antequam caderet, teste R Sur Augustino a fuit. Omnis gratia
Christi semper aliquid dilectio-b Ibid. n. nis inspirat, b ut si nondum va-β7 leamus implere quod jubetur, addi nobis postulemus , UndQpraeceptum impleatur. Arnaldina definitio nullum caritatiS gradum exprimit: caritati imperfectae convenit, ut perfectae, nec
magis uni quam alteri. Gratia Christi est auxilium caritatem inspirans,per quam mandata impleantur, hoc est vel perfectam, quae cum adest, mandata semper implentur . vel imperfectam, quae tametsi sola, nisi accedat ube
698쪽
rior, praeceptum non implet, adimplendum tamen per se nititur; animum praeparat , urget ut Vel impleamus, Vel orando postulemus quod nobis deest, & nobis deesse sentimus. Ideoque sem-
pez verum est caritatem illam imperfectam inspirari, Ut mam data impleantur: quamquam nostra culpa sive arrogantia animi, ut in Petro, nonnunquam est i utiliS.
Caeterum ad probandam Ax- naidi definitionem ex aliis Augustini libris testi inonia potius assiampsi, quam ex L. de Co reptione & Gratia, quem Arnaldus potissimum respexit; ne Atabatis tergiversationibus locum darem. Nam quod Augustinus a gratiam Deipe sum Christum, qaa sola homines liberantur a ma
lo , , 'e qua nullum prorsus μ
ve cogitando e molendo es a- Mando sue agendo faciunt bonum:
non stum ut monstrante ipsa qui
699쪽
s o Defensito Amaldina, faciendum sit sciant f verum etiam. ut praestante ipsa faciant cum di-leritione quod sciunt: appellat inf
pirationem bonae voluntatis' atque a In DU- operis ; hoc Abbas negat alteri tot ID P convenire quam efficacissimae.
Ion. Locus tamen lite ε, In quo om
nia gratiae Christi genera distinc
te continentur, cogitationes bonae , Voluntas sive amor boni,
actio, dc perfecta liberatio ; ad refellendas Abbatis calumnias Mprobandam Amaldi definitionem sufficit apud aequos judices.
Nam haec omnia gratiae genera cum Augustinus inspiratione bonae voluntatis se operis concluserit ;Αxnaldus primum tantummodo membrum, quod & latius patet,& ad omnia gratiae genera accommodari potest, hoc est, ad caritatem imperfectam,quae cum opere nondum conjungitur, ut ad perfectam, quae semper comjungitur, expressit: alterum omisit minime omissurus, si ut A
700쪽
sie Analytica Ρηopsis. 64Ibati placet, non aliud voluit gratiae genus, quam essicacissimum M cum actione ipsa semper comjunctum inducere. Hactenus proprium ac Verum propositionis Arnaldinae sensum spe navi e nec tamen propositionem ipsam, ut ab Abbate verti tur , gratiae sufficienti nocere propterea concesserim. Id pleno jure sumens Germanus noster
probat se Sophistam esse , non Philosophum, plusque se in d clamationibus frivolis , quam in usu hominum & legibus rationis humanae versari solere. Quid enim frequentius occurrit& apud Philosophos & apud criteros homines, quam definitiones rerum sumptae, Ut Vocant,
ab actionibus specificis Homo definitur natura sentiens-ratiocinans : Philosophus, is qui rerum causas exquirit; conciona-t0r, qui Dei verbum in templis Oxplicat & Christianos ad virtu-