장음표시 사용
681쪽
Qo Defensio Amaldina, cordia flagella ingeminans timorisor pudoris; ne rursum cessarem . . . . Dicebam enim 'ud me intus: ecce modo Iiat, modo at. Et cum vesbo jam ibam in placitum. Iam ρα- ne faciebam, or non sciebam: nec relabebar tamen in pristina, sed de proximo fabam se respirabam. Post plurimas deinde tomi
versationes & pugnas cum Vo-a Ibidem. cem audisset: aTOLL E LEGE,' δρ' TOLLE LEGE : proximum mpostoli codicem arripuit, semientiaque perlecta ea , quae liubrum aperienti, explicantique ex
Rom. 13. 13. occurrit prior non
in come attonibus se ebrietatibus, non in cubilibus se impudicitiis, non in contentione or aemulatione :sed induite Dominum Iesum Christum, o carnis providentiam ne feceritis in concupiscentiis : plene , Ibidem. conversus est. h Statim quippe cum e hujusce sententiae, quas iace securitaris infusa cordi meo, omnes dubitationis tenebra disseterunt.
682쪽
Augustini conversionem fecit gratia per se efficax, sive a iulium quo, idque longam auxiliorum seriem complectens , non individuum & simplex. Horum singula tion aliter efficacia fuerunt, quam gratia Thomistarum sufficiens, quae voluntatem imperfectam semper efficit, ut ex Alvare jam obtervavi; nunquam sola effectum principalem, ad quem per se ipsa nititur. Idem statuendum est de perseverantia, quae ut omnes quodammodo actiones bonas, quibus justitia semel accepta solet
conservari usque ad extremum vitae, ita & longam auxiliorum seriem complectitur. Idem quoque fit in actionibus bonis qua plurimis. Neque enim statim Volumus plene quod postea agimus. Praecedit plerumque Voluntas imperfecta , sive caritas inchoata ac debilis , quae eupiditate facile vi itur oc contra-
683쪽
612 Defens o Arnaldina, riae voluntatis repugnantia accedentibus inovis subinde auxiliis voluntas bona crescit ; tumque demum agit Vincit, cum major est, quam contraria cupiditas. Neque audiitiorum praecedentium series cst prorsus inutilis. Animum enim praeparat, cupiditatem imminuit, resistem tes affectus debilitat, quibus fractis , subactisque nova gratia accedens voluntatem plenam ac perfectam efficit, quam per se sola non efficeret, nisi praecessis.sent complures aliae. Hujus voluntatis, sive caritatis imperfectae saepe Augustinus meminit, ut in libro de gratia &a T. 4e gr. libero arbitrio. ui ergo vult bire. n.ys. Iacere Dei mandatum, o non potest, s potestate illa plena, quae
habet voluntatem bonam, fedadhuc pamam se in alidam : poterita tem cum magnam habuerit, se ro-
684쪽
b um. rauando enim Martyres magna illa mandata fecerum; m gna utique voluntate, hoc cs, m gna caritate fecerunt. Et mox. istam caritatem Apsolus PGrus nondum habuit, quando timore Dominum ter negavit Et tamen , quamvis parva se impers ta , mn deerat, quando dicebat D mino a animam meam pro te pOnam. Putabat enim se posse poteς tate utique plena dc perfecta , quod se velle sentiebat. Et quissum etsi parvam dare coeperat caritutem , nisi ille qui p parat voluntatem se caverando perficit, quod operando incipit Z auoniam ipse, ut vel ra operatur incipiens, qui volentibus cooperatur perficiens. Postea initium hoc caritatis, sive detestationis necessarium es se ait, ut quaeramus unde quod praeceptum est impleatur. b Cur ergo dictum eW:ς diligamus invicem , quia dilectio ex Deo cst: nisi quia praecepto admonitum es
685쪽
liberum arbitrium, ut quaereret Dei
fructu prorses admoneretur, nisi prius acciperet ALIQUID DILECΤIONIS, ut addi sibi quaereret, unde quod jubeatur impleret. Nam ut ipse in alio loco docet: a Serm yy a Cor rem , recte p-st , quaerit, pium esse debet' priamo amare Deum gratis tr haec est enim pietas e nec mi extra illum ponere mercedem , quam expeculex illo.
uo varii gradus sequutur eXAugustini principiis. b L. a. in duas M.
Hi bonae voluntatis imperse tae & crescentis gradus necessarib sequuntur ex Augustini primcipiis. Nam Augustino gratia bonam voluntatem essiciens est interior quaedam delectatio.b re enim bonum concupisci incipit, cum dulcescere coeperit. diuando autem timore poenae, non amore justitia Is bonum, nec It in opere , quando homo mallet facere inposset impune. Ergo BENEDICTIO DuLCEDINIs es patia Dei,
686쪽
qua It in nobis ut nos delectit, se cupiamus, hoc est, amemus quod praecipit nobis ; in qua si nos non praevenit Deus, no iam non pem ritur ,sed nec inc atur in nobis. Ratio potissima: , quod voluntas ipsa nisi aliquid occurrerit, quod delectet atque invitet animum, moveri nullomodo possit. Hoc autem ut occurrat, non est in hominispo- restate. Et alibi. b Regnant ista bona, s tantum delectant, ut ipsi teneant animum in tentationibus, ne in peccati consevsionem ruat. Τροd enim amplius nos delectat, fecundum id operemur necesse est Delectatio vero, ut notum est omnibus, varios & innumerabiles gradus habet. Iterum hoc loco observandum esse arbitror bonam voluntatem & caritatem ab Augustino confundi. Quae nOS ante ex libro de gratia de libero arbitrio produximus id aperte probant. Alia finitima passim occurrunt,
687쪽
616 Defensio Arealdina, Aegra- ut est illud: R quasi mero aliud sit
G- lii Ooluntas, quam caritati qμβm Scriptura nobis esse clamat exb L- ἀ- in Deo p &. b Cupiditas boni non
p iis,. homini a Domino esset , s bonumst ν, δι- non esset : s autem bonum es, non nisi ab illo nobis es, qui sis me atque incommutabiliter honusem uid enim est boni cupiditas, nisi caritas, de qua Ioannes Apos tolus Me ambiguitate loquitur i-ς x D cens , c Caritas ex Deo est Nec initium ejus ex nobis, o perses tio ejus ex Dn. Sed se caritas ex Deo, tota nobis ex Deo est. Ita passim .' Ergo ut bona voluntas incipiens justum hominem non constituit, ita quoque nec im- 4 Z- ρ- perfecta caritas. 4 a ui enimpe' trini nboeii , perfecteque am uin ζ L. ε, de titiam , jam justus es. ' Sed dum R jusi non sumus , minks eam dii
Ex his quae hactenus oble Vata sunt; & quae libenter Omb
688쪽
sυe Analytica Synvisis. 627ssem , nisi me invitum in quaes. tionem hanc impulisset & adversarioriam importunitas & Causae susceptae ratio ; non difficile est praecipuas Abbatis Germanici criminationes dissolvere. Singulas tamen videamus , ne quid praetermisisse videamur. PARS POSTE R IO R. 'De singulis Analysis Arnaldinae propositionibus quas confixit Germanus Abbas. CAsu T VII. De prima propositione Amaidi.
Analyticae primum admonet , Monachum , cujus refellendi causa scriptus ab Augustiuno est liber de Correptione MGratia, Vera quaedam de gratia Christi dogmata ad defensionem
689쪽
sive imperfectae proprius M FQ-
ximus est, ut praecepta quemadmodum implenda sunt , Cum caritate impleantur. Ergo propositio Arnaldina sic verti debuit, quemadmodum noS antea
det propositioni latinae dissimi ilavit Abbas , ne deesset Calumniae materia & occasio, Aliam plane divessam substituit, ut propositioni sanae & catholicae nota Jansentana inureretur. I anta est hominis in accusatione gravita lina fides & sinceritas.
Abbati displicuit fortasse definitio gratiae Arnaldina : gratia inihil est aliud, quam istratio di-
facilius adducor quod in tota Epistola sua non acrius Benedic- tinos, quam caritatem ipsam insectari videatur. Annotationes enim omnes in quibus nomin - vertimus. Sed interpretationem necessariam nam sola respon- lectionis. Idqde ut credam eo
tur caritas, aut gratiam Christi
690쪽
sse Anablica Ρno s.constituere dicitur, velut hostiles cuneos stylo suo configit. Quod minime miror. Nam
cum caritas in Deum M proximum si nul feratur, qui hunc odit, eique quantum pote si nocet, caritati non potest: non inimicus este. ) Augustinus tamen adve
sus Pelagianos disputans spatienter , obsecro, ferat Abbas in non aliam Christi gratiam agnoscit, quam inspirationem caritatis , neque aliam opponit gratiae Pelagianae, id est, legi. L. q. contra duas Epistolas Pelagianorum n. II. N quam , inquit, si tui nici gratiae ad eam-
de gratiam vehementius oppui a dam occultiores moliunturins diri,
quam ubi legem Dudant, qu suedulitatione laudanda est. L em quippe diversis locutionum modis, varietate verborum in omnibus disputationibus suis volunt intelligi gratiam, ut scilicet a Domino Deo alutorium cognitionis habeamus,