Defensio Arnaldina siue Analytica synopsis libri de correptione et gratia quae ab Arnoldo, doctore sorbonico, edita est an. 1644 ab omnibus reprehensorum vindicata calumniis ..

발행: 1700년

분량: 856페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

721쪽

6sa, Defensio Arnaldina, Dotas i a succumberet; se irio perseverare non possent, quia dys

cientes infir tale nec vellent, aut non ita vellent insemitate voluntatis ut possent. Subventum est igiatur infirmitati voluntatis humanae, ut divina gratia indeclinabilitero insiverabiliter a retur. Auxilium Molinistice suffciens dat potestatem agendi plenissimam, uno Verbo, quicquid necessarium est ad agendum complectitur. Auxilium sne quo, quale primo Homini concessum est, non daret jam potestatem hanc agendi plenissimam, nec quicquid necessarium est ad agendum complecteretur. Nam

ut Augustinus bis repetit, illi quibus solum daretur; & in quia

bus Deus non operaretur ut vellent,

quemadmodum nec in primo Homine, nec in Angelis operatus est erseverare non 8 empO-

testate utique plena & perfecta :non esset igitur sufficiens Moli-

722쪽

nistice. Ergo ex Augustino au xiliumMolinistice sufficiens nunc justis minime perseveratibus nota datur. Nam auxiliorum ad pe

severandam duo tantummodo 'lidmittit, primum Me quo in Adamo quondam & in Angelis plenissime sufficiens ε, jam Veropropter infirmitatem hominis ta- le, ut nisi Deus operetur Velle,

cum eo solo perseverari non pos sit : alterum ' quo perseverandi 'pobsibilitas se veluntas diυinae ' i''tiae largitate donatur. Hoc selis datur perseveraturis. Tale enim est,h ut per hoc donum nonnispem b Ibidem severantes sint, qui accipiunt i' Ergo justis minime perseverantibus ad Cimmum restat auxilium,

e quo, quod quale fuerit Mquale jam esset, ex Augustino

descripsimus. ' Hinc nutat illa historiae, seu verius dixerim, fabulae Germanicae pars, in qua Abbas Augustinum pronunciasse ait, perseve-

723쪽

μή Defensio Arnaldina,

rares s velles, ut motus homi num sedarentur. Nam vel Augus tinus erat Oangusti & mediocris ingenii, si tam levi sententia eademque intellecta, ut eX ejus iquae proxime sequuntur , principiis intelligi debet : tam parum denique ad rem difficillimam idonea motus hominum compriami posse existimavit: vel hominum illius aetatis multo major erat facilitas, quam nostrorum, quam Lessit, quam Molinae,quam utriusque discipulorum omnium, quibus auxilium sufficiens Tho misticum neque enim ab Augus tino majus admissum est in nos tro statu, ut certis argumentis effeci ) nedum satisfacit , ut etiam plus, vel certe non miniis incommodi videatur habere , quam auxilii cujuscumque privatio.

Reliqua fabulae pars non es sincerior. Nam superiora Augus lini scripta, & maxime ejus ad

724쪽

e Analytica Synopsis.

Sixtum literae paucos Monachos commoverant: liber vero de corrept. & gratia , in quo extat salutare Augustiniani dogmatis antidmum , perseverares s velles , Massilienses & Semipelagianos

OmneS commovit, remedium

malo ipso. pejus fuisse Mideatur. Triumphum Abbatis plusquam ex parte dimidia profligatum exis timo. Gratiam plenissime suffita cientem ex Augustini sententia concludi non posse jam probavi, nisi Augustinus in eodem libro secum ipse pugnare dicatur. Videamus ullane gratia sufficiens concludi necessario possit. Gratiam sufficientem hoc loco intelligo , non habitualem quae inest in justis omnibus ε, sed a

tualem quae est inspiratio bonae voluntatis, sive caritatis inchoatae, nec satis adhuc validae, quam

ut per eam vincatur resistens cupiditas :quaeque jam trito & communi nomine a Thomistis appel-

725쪽

quaeritur an ex ' oblecta Augusti- . ni sententia necessario concludi

possit , tota est facti quaestio.

us enim ipsima non attingimuS, an gratia illa nonnullis cadentubus justis gliquando desit, Cum nimia dc propriis viribus securi

tate, M arrogantia objecerunt gratiae obicem, ut de Petro No risius docet, atque inprimis au a anses tor Apologiae Norisianae. af et1umMI EX Augustini sententia , persi sublata P. verares si velles4 gratiam sufficien-3Π β ςq- rem; qualem paulo ante euli cui, hoc est, Thomisticam con

cludi necessarid non post, facile

conficio.

Atque inprimis statuo sententias Augustinianas, in quibus svolumus, s et si metus, si quae sunt alia id generis repe

riuntur, conditionem voluntatis a Domino praeparatae tacitam

includere; ut sensus sit; s De-

mino voluntatempraeparantes V -

726쪽

ante volumus . velint, vetus. Res exemplis confirmand est vi mu certum est, inquit, nos manda- ω lib. ar tu servare se volumus , sed quia bitr. δα praeparatur voluntas a Domino ,

ab illo petendum est, ut tantum velimus , quantum sufficit ut volendo faciamus. Certum es nos velle cum volumus : sed ille furit , ut velimus bonum , de quo dictum es quod paulo ante posivi. b praeparatur voluntas a Domino: b PIO. P. de quo dictum es s s a Domino dum lxx. gressus hominis dirigentur , ω e V. 36 viam ejus volet: de quo dictum ess *34 Deus est qui operatur in nobis d Nisi . Velle. Certum est nos facere cum μ' ii facimus, sed ille facit ut faciamus, praebendo vires escacismas volum tali. Sic in primo retractationum: μο quod Ῥero dixi: Alud autem pas- . .

cit pura corda eorum qui Deo es. x. credunt, Mab amore visibilium re ν -& temporalium se ad ejus prae- cepta implenda Convertunt,quod omnes homines possunt si velint: μ

727쪽

σόs Defensio Arnoldina,

Non exsime8t novi h retici Pstimani secundum eos esse dictum.

Verum es enim omnino omnes h

mines hoc posse s velint sed prae- lparatur voluntas a Domino, stantum augetur munere caritatis ut

possint. uod his ideo dictum non es quoniam praesenti non erat ne-. lcessarium quaestioni. Et in Epis- , 7 h.': ad Anastasium : a orate pro Robis ut justi us s quod quidem homo non potes nis norit se velit, se erit continuo qui plene voluerit: l: sed hoc ipsum in eo non erit, nis utia Spiritus sanetur, o adjuvetur, ut possit. Mitto alia id generis plurima, in quibus conditio

voluntatis a Domino praeparatae exprimitur suppressa in aliis.Cum autem in L. I. Retract. palam & aperte significet supplendam esse, si quando non. expressit: si1pplenda igitur est in sententia objecta, ut sensus sit: perseverares sDomino Voluntatem praepMam ite & operante etelles. Nam du

728쪽

sse Analytica Ρηo s. hus potissimum Scripturae locis,

Ir paratur voluntas a Domino,

Deus est qui operatur in nobis vetale o per cere, solet conditionem supplendam exprimere. Restat ut videamus jam quid apud Augustinum significet v luntatem praeparare se operari. Si enim haec praeparatio sit gratia efficax, vel gratiae efficacis opus, quid inde adversiis declamationem Abbatis conficiatur, Omnia. bus facile constabit. Ut a libro de Correptione MGratia primum exordiar, a Llium quo, id est, per se efficax,

ab auxilio sine quo, id est, plenissime sufficienti Augustinus hac

maxime nota discernit, quod a

xilium , e quo , daret homini M Angelo pose ; Auxilium quo

ipsum velle largiatur. aEis San iis non silum dat adjutorium qua-o primo Homini dedit, Me qao non 'nt perseverare A velint; d in eis etiam offeratur es velis,

729쪽

spo Defensio Arnaldina ut quoniam non perseverabunt, nids o pusint o velint, perseveram ιdi eis o pol bilitas ct voluntas di- l i, vinae gratiae largitate donetur. Tam stum quippe Spiritu Sancti accendia itur voluntas eorum, ut ideo possint, jquia sic volunt ue ideo sc velint, iquia Deus operatur ut velint. Nam istin tanta infirmitate vitae .... Vsis relinqueretur voluntas sua, ut in

adjutorio Dei sine quo perseverare non possent, manerent si vellent,

nec Deus operaretur ut vialent is inter tot se tantas tentationes inmmmitate sua voluntas ipsa succumberet; se ideoperseverare non possent, quia deficientes infirmitate nec vellent , aut non ita mellent infirmiatate voluntatis ut possent. Mox subjicit adjutorium primo H mini concessiim non fuisse tale, ut in illo Deus operaretur ut vellet. Ex qua sententia constat apertissime, Deum operari ut velimus ,

idem Augusti esse, ac gratiam ossicacissimam, sive auxilium quo largiri.

730쪽

In eodem libro: R an audebis a Ibides dicere etiam rogante Christo ne de '

ceret fides Petri, defccturam fuisse s Petrus eam deficere voluisset, hoc est, si eam Vsque in nem flem severare noluisset ' quasi aliud P

trus usio modo vellet, quam proilo Christus rogasset ut vellet. P qm quis ignorat, tunc fuisseteritur m

s dem Petri, s quas desis erat, v tantas Vsi de ceret; se permans

ram, SI EADEM VOLUNT ASPERMANERET Sed quia prinparatur Voluntas a Domino,

pro illo non possetesse inanis oratio. ιando rogavit ergo ne des ejus de ceret, quid aliud rogavit , nisi ut haberet in fide liberrimam , fomtissimam, invictissimam', perseverantissimam voluntatem 'Non opus est hic longo commentario. Augustinus distincte &perspicue docet Christi pro Petro voluntatem fortissimam', invi H 1

mam, perseverantissimam post lantis. orationem inanem esse non

SEARCH

MENU NAVIGATION